ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2008

... Με αφορμή μία παράσταση

Μίλτος Π. Βασιλείου

δημοσιεύθηκε στην "καθημερινή ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ στις 1/6/2007

Αληθινά συγκινητική η «Γυναίκα της Ζάκυθος»… Παράσταση με πολλές ομορφιές. Η επιλογή του Αη Γιώργη ως χώρου ιδανική. Η εξαιρετικά πρωτότυπη σκηνή - σκηνικό μεγάλωνε και υπογράμμιζε το μεταφυσικό δέος. Μουσική επένδυση και φωτισμός συνταιριασμένοι και υπηρετούντες τον λόγο του ποιητή. Θαυμαστή η δραματουργική προσαρμογή και η σκηνοθεσία που δημιούργησαν το κλίμα της μαγείας της παράστασης (Στέφανος Κυπριώτης). Υψηλής απόδοσης και το παίξιμο των ηθοποιών. Ο ποιητής-αφηγητής (Εκτωρας Καλούδης) διέθετε την δωρικότητα, την λιτότητα και το βάθος του υποδυόμενου, με την στάση και την κίνησή του, με την φωνητική του χροιά και τις λεπτές αγωνιώδεις συσπάσεις του προσώπου του. Η γυναίκα της Ζάκυθος (Νότα Δαρμανή) απέδωσε υποδειγματικά την διαχρονική τραγικότητά της. Σεμνό, περήφανο και ανθρώπινο το μοιρολόϊ της μάνας (Σοφία Τόμπρου) και των Μεσολογγιτισσών (Αγνή Κολυβά & Ολγα Τζήλιου) παραπέμπει σε χορό αρχαίας τραγωδίας. Η παράσταση μας άρεσε πολύ. Την είδαμε 2 φορές. Και μπορούμε να την δούμε κι’ άλλες ότ(αν) ξαναπαιχτεί.
Ομως, πέρα απο την καλλιτεχνική της αξία η παράσταση έχει -εξαιτίας της ποιότητάς της- τον ισχυρό συμβολισμό ενός γερού χαστουκιού σε όσους είναι υπεύθυνοι για την πρωτοφανή (ακόμα και για τα γενικώς και παρατεταμένως άθλια Κερκυραϊκά δεδομένα) κατάσταση της υποδομής του τόπου σε θεατρικούς χώρους.
Το Δημοτικό Θέατρο, πέρα από τα πασίγνωστα αισθητικά και λετουργικά του προβλήματα, που το καθιστούν συνεχή πηγή δυσαρέσκειας για τον Κερκυραίο πολίτη, έχει επιβαρυνθεί με σοβαρές φθορές της επιδαπέδιας επένδυσης και των καθισμάτων του.
Ο «Φοίνικας», το μικρό δημοτικό θέατρο, με την τελευταία ανακαίνιση εξασφάλιζε μία κύρια βαθμιδωτή αίθουσα 200 περίπου θεατών και μία μικρότερη για πειραματικές-ερασιτεχνικές παραστάσεις. Ο «ΦΟΙΝΙΚΑΣ» παραμένει θεόκλειστος εδώ και μερικά χρόνια και -καθώς λέγεται- ακατάλληλος για λειτουργία. Μπράβο μας !!!. Μία πόλη με ενεργό πληθυσμό 60 χιλιάδων κατοίκων διαθέτει ένα κύριο θέατρο, που η στέγη του μπάζει νερά... (για την αισθητική του αξία ούτε λόγος...) και ένα δεύτερο κλειστό... Η επισκευή του «Φοίνικα» περιλαμβάνεται στον πίνακα τεχνικών έργων του 2007 (έργα με υφιστάμενη χρηματοδότηση: 350000 ευρώ και προτεινόμενα έργα στα πλαίσια του Δ’ ΠΕΠ 1500000 ευρώ). Αυτό βέβαια από μόνο του δεν είναι καθησυχαστικό. Αντίθετα μάλιστα, τώρα που ξαναζωντάνεψε το ΔΗΠΕΘΕΚ θα περιμέναμε να επισπευσθούν οι διαδικασίες επισκευής του. Μήπως περιμένουμε άδικα;
Θυμηθήκαμε, καθώς βρεθήκαμε στον χώρο του Παλιού Φρουρίου, πως υπάρχει εκεί μία σημαντική αίθουσα, η υπογεφύρια, που μαθαίνουμε οτι βρίσκεται σε λειτουργική κατάσταση ...εφάμιλλη του «Φοίνικα». Μπράβο μας ξανά. Ποιός φορέας είναι υπεύθυνος γι’ αυτό τον άθλο; Δήμος, ΥΠΠΟ, ή άλλος; Ετσι ρωτάμε για να ξέρουμε σε ποιόν ανήκουν τα θερμά συγχαρητήρια, που μία πολύτιμη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, με σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό έχει μετατραπεί σε παλιοαποθήκη...
Παρατηρούσαμε ένα σωρό μέρη στον χώρο του παλιού φρουρίου, κατάλληλα να υποδεχθούν μία σοβαρή, καλαίσθητη και λετουργική υπαίθρια θεατρική κατασκευή. Κάτι σαν το «ήχος και φώς», που λειτουργούσε επι πολλά χρόνια, ασφαλώς πιό σύγχρονη λειτουργικά και πιο καλαίσθητη. Ετσι, συνεπαρμένοι απο την ομορφιά της παράστασης αφήσαμε την φαντασία να οικοδομήσει υπαίθρια αμφιθέατρα, να στήσει πάνω τους φεστιβάλ... Αλλά αμέσως ξανασκεφθήκαμε Δημοτικό Θέατρο, «Φοίνικα», υπογεφύρια και τόσα άλλα... ών ουκ έστιν αριθμός και προσγειωθήκαμε ανώμαλα στην πραγματικότητα. Τουλάχιστον ας σώσουμε τον «Φοίνικα».... Τουλάχιστον αυτό. Εμείς, οι ανερυθριάστως προσβλέποντες στο λυρικό μεγαθέατρο...
Δημοσίευση σχολίου