ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2008

…Φέρτε κι’ άλλα λεωφορεία στην πόλη…

Να δούμε, που θα πάνε. Να δούμε, που θα τα βάλουμε… Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 15/7/08 δεν δημιουργεί έκπληξη με τις αντιφάσεις και τις παραδοξότητες στην συζήτηση για την ρύθμιση στάθμευσης των τουριστικών λεωφορείων. Δυστυχώς ζεί και βασιλεύει η ίδια μικροπολιτική αντιμετώπιση ενός κατεξοχή τεχνικού-τεχνοκρατικού ζητήματος, που αποτελεί μέρος του γενικότερου προβλήματος: κυκλοφορικό - συγκοινωνιακό. Το έχουμε ξαναγράψει πολλές φορές και είμαστε υποχρεωμένοι να το επαναλάβουμε: Περιφερικά πάρκιγκ και αξιόπιστη πυκνή αστική συγκοινωνία ακόμη και με μέσα σταθερής τροχιάς (τράμ). Δεν είμαστε ειδικοί, είμαστε λογικοί και σεβόμαστε τις γνώμες των ειδικών, που -σε παγκόσμια κλίμακα- αυτές τις λύσεις προτείνουν, ιδιαίτερα για οικιστικά συγκροτήματα ιστορικού χαρακτήρα, όπως η Κέρκυρα. Κι’ όμως υπάρχουν ακόμη σύμβουλοι και παρατάξεις, που υπερασπίζονται την κατασκευή υπόγειων πάρκιγκ στο κέντρο της πόλης με προφανώς δυσμενείς συνέπειες ακόμη και για την μορφή και την λειτουργία ιστορικών τόπων, όπως η κάτω Πλατεία. Και το χειρότερο: διαιωνίζεται ο παραλογισμός και ο αναχρονισμός της πρόσκλησης-πρόκλησης οχημάτων για είσοδό τους στο κέντρο της πόλης.
Αρκεί έστω και μία απλή παρατήρηση του κυκλοφοριακού στην πόλη και ειδικότερα στην πάνω πλατεία τις ώρες μαζικής εισόδου αυτοκινήτων, (μεταξύ των οποίων και τα τουριστικά λεωφορεία) για να πείσει, ότι δεν υπάρχει λύση, όσο θα καλούμε τα οχήματα να μπαίνουν στο κέντρο της πόλης. Είναι παράλογο να βιώνουμε καθημερινά convoy λεωφορείων (με διαστάσεις κατάλληλες για διεθνικούς αυτοκινητόδρομους) να διπλοπαρκάρουν μπροστά στον καρβουνιάρη και τώρα -με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου- μπροστά και στο μποσκέτο. Ετσι, η θέα της χερσονήσου του Παλιού Φρουρίου, του βασικού πυλώνα της παγκόσμιας ιστορικότητας της πόλης, θα αποκλείεται από το μεταλλικό τείχος των σταθμευμένων μεγα-λεωφορείων από το Ακταίον μέχρι τα Ανάκτορα. Ιδού η ενεργός αντίληψή μας για την ποθούμενη και «υποχρεωτική» λόγω Unesco αναβάθμισης. Είναι αυτό αναβάθμιση; Είναι, η πολύωρη παγίδευση των τουριστών μέσα στα λεωφορεία, εξυπηρέτηση του τουρισμού ή βελτίωση της επισκεψιμότητας των καταστημάτων της πόλης (όπου και αν βρίσκονται);
Σύμφωνοι: Φέτος τουλάχιστον και για όσο καιρό δεν αντιμετωπίζεται ριζικά το συγκοινωνιακό, δεν μπορεί να αποκλεισθεί η είσοδος των λεωφορείων στο κέντρο. Ούτε μπορεί κανείς να ελπίζει σε προσαρμογή του μεγέθους τους στην κυκλοφοριακή υποδομή πόλης και νησιού. Δυστυχώς, τέτοιου είδους επιχειρηματική αντίληψη δεν την έχουμε γνωρίσει στο νησί μας… Γιατί, όμως δεν τηρείται προηγούμενη απόφαση για αποβίβαση των επισκεπτών στην περιοχή της κάτω πλατείας (ίσως η οδός Δούσμανη να ήταν ο καταλληλότερος τόπος) και η στάθμευση των λεωφορείων στον χώρο του αθλητικού κέντρου; Ακόμη, δεν έχουμε πεισθεί, πως η ελάφρυνση και η απαλλαγή του κέντρου από τον κυκλοφοριακό φόρτο αποτελεί conditio sine qua non για την αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση της πόλης σε όφελος της ποιότητας ζωής των κατοίκων της αλλά και της οικονομίας της; Προφανώς όχι, αφού πολλά …επιχειρήματα ακούστηκαν υπέρ των κατοίκων και κατά των επιχειρηματιών ή/και τούμπαλιν. Τα πρακτικά αυτής της συνεδρίασης είναι …ανθοδέσμη. «Κινούμενες οικονομικές μονάδες» χαρακτηρίσθηκαν τα λεωφορεία… Και μη χειρότερα…Ελάχιστες, φωτεινές και ελπιδοφόρες εξαιρέσεις ορθού λόγου, όπως η αναφορά σε σχετική απόφαση του δήμου του Lecce, πόλη με εκτεταμένο σαν την Κέρκυρα ιστορικό κέντρο. Είμαστε μία από τις τελευταίες πόλεις της Ευρώπης, λέει το Δημοτικό Συμβούλιο του Lecce, που αποφασίζει τον αποκλεισμό των λεωφορείων από τα κέντρο και την μεταφορά των τουριστών από και προς αυτό με κατάλληλα ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ λεωφορεία…
Κουτοφραγκισμοί… Εμείς οι σύγχρονοι, προοδευτικοί και αναβαθμισμένοι Κερκυραίοι αλλάζουμε το τοπίο μας, αποκλείοντας με έξυπνο τρόπο το …απαίσιο θέαμα του Παλιού Φρουρίου και του μποσκέτου από τους επισκέπτες μας. Μαγκιά, ε!!! Μας κοστίζει λίγο βέβαια σε αναμμένες πετρελαιομηχανές και εκπέμπουσες εξατμίσεις. Αλλά και ο Βέγγος πίσω από μία τέτοια εξάτμιση έβρισκε την υγειά του, όταν τον είχε εξουθενώσει ο καθαρός αέρας του χωριού… Και επειδή με αυτά και αυτά όλο και θα «αναβαθμίζεται» κατά κάτω ζωή και οικονομία στην πόλη, ας είμαστε έτοιμοι για το επόμενο μεγάλο βήμα: πάρκιγκ λεωφορείων μπροστά στα ανάκτορα. Δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικά από το Παλιό φρούριο ή το μποσκέτο. Στο κάτω της γραφής, τώρα το συνηθίσαμε…
Δημοσίευση σχολίου