ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Συγκαλυμμένος παραλογισμός…

Ως …μεγάλης επιτυχίας, «απολύτως αναγκαίο» μέτρο χαρακτηρίστηκε η μείωση του ειδικού τέλους ταξινόμησης, που συνεπάγεται μικρή μείωση στα ολίγων κυβικών Ι.Χ. και μεγαλύτερη μείωση στα πολλών κυβικών …μεγαθήρια της ασφάλτου. ΑΛΗΘΕΣΤΑΤΟ !!! Μέσα σε λίγες μέρες η αγορά αυτοκινήτου ανέκαμψε κατά 15% λένε τα ΜΜΕ και ΟΛΟΙ εύχονται την παράταση εφαρμογής του μέτρου πέραν του προαναγγελθέντος 4μήνου…
Ποια είναι, αλήθεια, η κοινωνική συνέπεια του μέτρου; Η ανανέωση του στόλου των οχημάτων λένε, κάποιοι, δίνοντας και μία οικολογική συνιστώσα στο εγχείρημα… θα υπάρξει βέβαια και ανανέωση του στόλου, αλλά κυρίαρχα θα επέλθει αύξηση του αριθμού των οχημάτων και μάλιστα με περισσότερα κυβικά και -κατά συνέπεια- αναλογικά περισσότερο επιβαρυντικών για το περιβάλλον και περισσότερο ενεργειοβόρων-έστω κι’ αν η πιο σύγχρονη τεχνολογία υπόσχεται λιγότερους ρύπους με μικρότερη κατανάλωση.
Ας δούμε, όμως πιο άμεσα και πρακτικά το κοινωνικό μήνυμα αυτής της πολιτικής απόφασης: Αγοράστε περισσότερα συγκοινωνιακά μέτρα, ατομικής ή ολιγοπροσωπικής μεταφορικής ισχύος. Και παράλληλα, αγνοείστε, αδιαφορείστε, περιφρονείστε τα μαζικά μέσα συγκοινωνιών. Αυτό, σε μία χώρα με το πιο μικρό και πιο καθυστερημένο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης !!! Που μόλις πριν λίγους μήνες ματαίωσε ένα έργο προσδοκίας αιώνων και ιστορικής σημασίας και αναγκαιότητας: τον Δυτικό Σιδηροδρομικό Αξονα. Αμεση φυσική συνέπεια αυτής της πριμοδότησης αγοράς ΙΧ θα είναι η περαιτέρω αύξηση των κυκλοφορούντων οχημάτων στους ανεπαρκείς πλέον δρόμους πρωτεύουσας και περιφέρειας. Ποιος όμως νοιάζεται για το κοινωνικό κόστος εκφραζόμενο σε πολλαπλάσιο χρόνο μετακίνησης, πολλαπλάσιο ενεργειακό τίμημα σε εποχή συνεχούς ελάττωσης των αποθεμάτων πετρελαίου, πολλαπλή ταλαιπωρία στον οργανισμό του μεταφερόμενου, που πληρώνει με ατέλειωτες καθυστερήσεις -και ό,τι αυτό συνεπάγεται βιολογικά και οικονομικά- την απερισκεψία του για επιδειξιομανή χρήση του Ι.Χ. του.
Η Ελληνική πολιτική λογική βέβαια δεν είναι έξω από την αντίστοιχη διεθνή και ειδικότερα την Αμερικανική. Δισεκατομμύρια δολάρια πριμοδοτούν τις αυτοκινητοβιομηχανίες, ενώ δραστικά κόβονται οι επενδύσεις για την έρευνα και την βιομηχανική παραγωγή στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το Αμερικανικό σιδηροδρομικό δίκτυο είναι περίπου… εφάμιλλο του Ελληνικού ενώ είναι γνωστό, ό,τι οι ΗΠΑ διαθέτουν τεχνογνωσία και οικονομικές προϋποθέσεις για το τραίνο, που … θα πετάει (μαγνητικά τραίνα κ.λ.π.). Οι Αμερικάνικοι αυτοκινητόδρομοι, είναι ασυγκρίτως καλύτεροι βέβαια των ελληνικών, αλλά παραμένουν το ίδιο πηγμένοι εξαιτίας του απείρου αριθμού κυκλοφορούντων Ι.Χ. , που οι τόνοι του βάρους τους και τα γαλόνια κατανάλωσης και παραγόμενης ρύπανσής χρησιμοποιούνται για την μεταφορά ενός επιβαίνοντα (το απόλυτο μεγαλείο του ατομικισμού…)
Το μοντέλο αυτό μετακίνησης, κυρίαρχο στον δυτικό κόσμο έχει μεταβληθεί σε ταυτολογικό στοιχείο του δικού μας πολιτισμού κατά τις 2-3 τελευταίες 10ετίες. Η ισχύς του ακλόνητη και απυρόβλητη από κάθε προσπάθεια οικολογικότερης συμπεριφοράς προς την απειλούμενη κατοικία μας – τον πλανήτη γη. Μία στοιχειωδώς προβλεπτική και ορθολογιζόμενη πολιτεία θα μεριμνούσε για την αποθάρρυνση τα χρήσης του Ι.Χ., μέσα από συστηματική ανάδειξη του ρόλου των δημόσιων συγκοινωνιών.
Αυτά βέβαια είναι άγνωστη γη για τους ηγέτες μας, τους ηγέτες μιας χώρας, που μόλις αρθρώνει τα πρώτα της δειλά και καθυστερημένα βήματα στον τομέα των μέσων σταθερής τροχιάς με απίστευτες παλινωδίες. Που αδυνατεί να προωθήσει έστω και ένα φτωχό πρόγραμμα αξιοποίησης των πλουσιότατων στην χώρα μας πηγών εναλλακτικής ενέργειας (ηλιακή, αιολική, κυματική, υδάτινη κ.λ.π. ) έστω και αν ο εφιάλτης του θερμοκηπίου και η δαμόκλεια σπάθη της εξάντλησης των υδρογονανθράκων μας περιτριγυρίζουν καθημερινά. Η μακαριότητα των ηγετών μας είναι αντάξια του επιδειξιομανούς ναρκισσισμού των ατίθασων αλόγων των Ι.Χ. μας.
Μας αξίζει λοιπόν το πρόγραμμα τόνωσης της αγοράς Ι.Χ. Μας ταιριάζει… Μας αντιπροσωπεύει…

Σάββατο, 25 Απριλίου 2009

Τα χέρια πάνω από τον σεισμό!!!

"Τα χέρια πάνω από την πόλη" (le manni sulla citta) ήταν μία αριστουργηματική ταινία του μεγάλου Ιταλού σκηνοθέτη Φραντσέσκο Ρόσσι, με πρωταγωνιστή τον αλησμόνητο Ροντ Στάϊγκερ. Ηταν ουσιαστικά μία ρεαλιστική παρουσίαση και βαθύτερη διαλεκτική ανάλυση της στενής διαπλοκής της μαφίας με την μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Ιταλίας, ειδικότερα στην Μεσημβρία, όπου βασικός πολεοδομικός σχηματισμός είναι εκείνος της Νάπολης. Η επαρχία του Αμπρούτσο ανήκει σ' αυτή την περιοχή... Εκεί, όπου το 2005 η πολιτική προστασία είχε χαρακτηρίσει 280 οικήματα ως επικίνδυνα σε περίπτωση σεισμού και που αποτέλεσαν το μαζικό νεκροθάφτη του σεισμού της 7ης του Απρίλη. Αναμένεται η αυτονόητη (;) δίωξη κατά των εταιρειών, που κατασκεύασαν αυτά τα οικήματα...
Ενα από τα ασφαλέστερα οικοδομήματα της Λ' Ακουϊλα είναι οι φυλακές της, όπου φιλοξενούνται διάσημοι νονοί της Ναπολιτάνικης Καμόρα, της Καλαβρέζικης Ντραγκέτα και της Σικελικής Κόζα Νόστρα. Περίεργη σύμπτωση αλλά το κτίριο αυτό έχει χτιστεί με υποδειγματικό σεβασμό στους αντισεισμικούς κανονισμούς...
Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο, συγγραφέας της "Gomorra" προβληματίζεται, αρθρογραφώντας στην Republica, μην γίνει η ανοικοδόμηση της L'aquila υπόθεση της Μαφίας, που από καιρό δραστηριοποιείται στην περιοχή σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και στο μπετόν.
Σπίτια "πολυτελείας" σε "ψεύτικα" θεμέλια είναι ο κανόνας των απωλειών του σεισμού, που κόστισαν ζωές...Ο ποιητής Φράνκο Αρμίνιο, που έζησε τον σεισμό της Ιρπίνια, γράφει: "Είκοσι-πέντε χρόνια μετά τον σεισμό, οι νεκροί δεν έχουν και πολλή αξία. Οι ζωντανοί ακόμη λιγότερη". Μία χαρακτηριστικά "πικρή" γελοιογραφία δημοσιευμένη στο Manifesto γράφει: Δεν είναι η ώρα για συγκρούσεις... Στην Ιταλία οι νεκροί είναι πάντοτε σεβαστοί αλλά ποτέ οι αντισεισμικοί κανονισμοί"...
Ολα αυτά κάτι μας θυμίζουν... κάτι μας θυμίζουν...

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Ένα δισεκατομμύριο της γης οι πεινασμένοι…

Τόσοι υπολογίζονται αυτοί που είναι χρονίως καταδικασμένοι σε πείνα… Οικονομική κρίση, επιβράδυνση της ανάπτυξης, αύξηση της ανεργίας και πτώση του μεταναστευτικού συναλλάγματος στις καθυστερημένες χώρες δημιουργούν αυτό το συγκλονιστικό τσουνάμι καταστροφής στον πλανήτη. Η τάση αυτή έχει αλλάξει τα δεδομένα της τελευταίας 25ετίας, που έδειχνε πτώση του παγκόσμιου αριθμού των υποσιτιζόμενων.
«Δεν είμαστε έτοιμοι να ξεπεράσουμε την διατροφική κρίση» δηλώνει η Josette Sheeran, επικεφαλής του διατροφικού προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών στην Ρώμη ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί 6 δις δολάρια (20% παραπάνω από πέρισυ). Το κύμα επιστροφής των μεταναστών από τις πόλεις στην ύπαιθρο, ενισχύεται από την οικονομική κρίση αλλά και με την σειρά του αυξάνει τα πεινασμένα στόματα καταδικασμένα σε θάνατο από υποσιτισμό ή ασιτία.
Χαρακτηριστική η επέκταση της διατροφικής κρίσης και εκτός Αφρικής σε χώρες χωρίς παρελθόν τέτοιου προβλήματος, όπως το Κιργκιζιστάν. Τα χειρότερα είναι ακόμη μπροστά μας. Αποκαλυπτική η δήλωση του Peter Brabeck, προέδρου του αγροτροφικού γίγαντα Nestlé: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στους τελευταίους 18 μήνες τα διατροφικά προϊόντα αυξήθηκαν κατά 60%. Αυτό σημαίνει, ότι τα άτομα, που διαθέτουν το 60-70% των εσόδων τους στην διατροφή, θα θιγούν άμεσα και σκληρά».
Παρά την πτώση στα βασικά αγροτικά προϊόντα (σιτάρι, καλαμπόκι, ρύζι) οι τιμές τους είναι ακόμη εξαιρετικά ψηλές. Το ρύζι π.χ. Ταϋλάνδης διαπραγματεύεται στα 614 δολάρια τον τόνο, που είναι περισσότερο από το διπλό της τιμής των προηγούμενων 10 ετών (290 δολ.). Στην υποσαχάρια Αφρική οι τιμές αυξάνονται πολλές φορές εξαιτίας κακής σοδειάς ή έλλειψης πιστώσεων για διεύρυνση της παραγωγής. Παγκόσμιο φαινόμενο εξάλλου η επιδείνωση των όρων άρδευσης των παραγωγικών εκτάσεων…
Ετσι ή αλλιώς, ζοφερό το μέλλον για τους γης τους πεινασμένους…

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

Να τα χιλιάσει…

Τι άλλο μπορεί να ευχηθεί κανείς στην Ρίτα Λεβί-Μονταλτσίνι (ΡΛΜ), που συμπληρώνει το 100 έτος της ηλικίας της στις 22 του Απρίλη πλήρης ημερών και πλήρης πνεύματος. Η διάσημη νευροβιολόγος βραβευμένη με Νόμπελ το 1986 διευθύνει με όλη την σημασία του όρου το ίδρυμα, που η ίδια ίδρυσε στην Ρώμη πριν από 8 χρόνια: Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Ινστιτούτο για τον Εγκέφαλο (EBRI). Δίνοντας συνεντεύξεις ενόψει της επερχόμενης επετείου μπορεί κανείς να απολαύσει την επιστήμονα, την γυναίκα, την φιλόσοφο την αγωνίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Γεννήθηκε στις 22 Απρίλη του 1909 στο Τορίνο. Το 1939 τελείωσε τις σπουδές της στην ιατρική μεταναστεύει στο Βέλγιο το 1938 κυνηγημένη από τους ιταλούς φασίστες, ως Εβραία. Γίνεται δεκτή στο Πανεπιστήμιο του St. Lewis το 1947, όπου συνεχίζει να εργάζεται μέχρι το 1977. Το 1951-52 παρουσιάζει την σπουδαία ανακάλυψή της για τον νευρονικό αυξητικό παράγοντα (Neuronal growth factor-NGF). Για την ανακάλυψη της αυτή μοιράζεται το 1986 το βραβείο Νόμπελ με τον Αμερικάνο βιοχημικό Στάνλεϋ Κοέν. Επιστρέφει στην Ιταλία, όπου το 2001 ιδρύει το EBRI, το ινστιτούτο, που διευθύνει και καθοδηγεί ανελλιπώς. Η Ιταλία την τιμά με τον τίτλο του ισόβιου γερουσιαστή. Συχνές οι παρουσίες της έξω από την ισραηλινή πρεσβεία της Ρώμης, όπου διαδηλώνει με πάθος κατά των Ισραηλινών εγκλημάτων σε βάρος των Παλαιστινίων με σύνθημα: ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΡΑ.
Παραμένει μνημειώδης η ολοκληρωμένη θεωρία της για τους «2 εγκεφάλους». Τον αρχαϊκό, που πρακτικά δεν έχει εξελιχθεί εδώ και 3 εκατομμύρια χρόνια. Ο αρχαϊκός εγκέφαλος πρακτικά δεν διαφέρει από εκείνον των κατώτερων θηλαστικών. Είναι μικρός αλλά διαθέτει τεράστια ισχύ αφού ελέγχει όλη την συναισθηματική μας ύλη και δράση. Ο άλλος ο εγκέφαλος πολύ νεώτερος με ηλικία μόλις 150 χι9λιάδων ετών, ελέγχει τις γνωστικές λειτουργίες. Γεννήθηκε με την γλώσσα και εξελίχθηκε δυναμικά κυρίως χάρις στην κουλτούρα. Βρίσκεται στον νεοφλοιό. "Δυστυχώς", υποστηρίζει η ΡΛΜ, "μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς μας ελέγχεται από τον αρχαϊκό μας εγκέφαλο. Γεννοκτονίες, πόλεμοι, ναζισμός, ρατσισμός, οφείλονται στην επικυριαρχία της συναισθηματικής συνιστώσας του εγκεφάλου πάνω στην γνωστική. Ο αρχαϊκός μας εγκέφαλος είναι τόσο ικανός, που καταφέρνει να μας πείσει, ότι όλα ελέγχονται από την σκέψη μας ενώ δεν είναι καθόλου έτσι. Ο αρχαϊκός εγκέφαλος έσωσε τον αυστραλοπίθηκο από την καταστροφή αλλά θα οδηγήσει τον homo sapiens στην εξαφάνισή του. Η επιστήμη έχει βάλει στα χέρια του ανθρώπου τέτοια όπλα, που το τέλος βρίσκεται ήδη μπροστά στην πόρτα μας"...
Καθόλου πεσιμίστρια η ΡΛΜ δεν υιοθετεί στην ζωή της μοιρολατρική στάση αλλά παλεύει καθημερινά για τα κοινά. Στο τελευταίο βιβλίο της: «Οι πρόγονοί σου» απευθύνεται κυρίως σε γυναίκες παρουσιάζοντας τα πορτραίτα 70 σπουδαίων γυναικών ξεκινώντας από την μεγάλη Αλεξανδρινή φιλόσοφο και Μαθηματικό Υπατία, που το σώμα της κάηκε, αφού προηγουμένως κομματιάστηκε στα χέρια φανατικών χριστιανών καθοδηγούμενων από τον επίσκοπο Κύριλλο. "Από την εποχή της Υπατίας", λέει, "μας λένε ότι ο ανδρικός εγκέφαλος είναι γενετικά ανώτερος και καταλληλότερος για επιστήμη αλλά δεν είναι έτσι. Γενετικά, άνδρες και γυναίκες είναι ιδιοι. Η διαφορά τους είναι επιγενετική αφού ο γυναικείος εγκέφαλος υποχρεώθηκε σε υστέρηση".
Η ΡΛΜ συνεχίζει να καθοδηγεί καθημερινά τους υψηλότατου επιπέδου ερευνητές του EBRI. «Η όρασή μου έχει μειωθεί και η ακοή μου επίσης. Στην διάρκεια των παρουσιάσεων δεν βλέπω καλά τις διαφάνειες και δεν ακούω καλά. Αλλά η σκέψη μου είναι περισσότερο δραστήρια σήμερα απ΄ ότι όταν ήμουν 20 ετών. Το σώμα μου ας κάνει ό, τι θέλει», δηλώνει, «Δεν είμαι το σώμα μου, είμαι το πνεύμα μου»…
«Κι’ όταν πεθαίνει το σώμα;» την ρωτούν. «Όταν πεθαίνει το σώμα επιβιώνουμε από τα πεπραγμένα μας, από το μήνυμα, που φέραμε»…
Τιμή και δόξα στην αιωνόβια έφηβη…
Για όσους γνωρίζουν Ιταλικά του προτείνουμε να παρακολουθήσουν μία σημαντική της συνέντευξη στην διεύθυνση: http://www.youtube.com/watch?v=qnqonn-FdGk
ΥΓ Πηγή πληροφόρησης: Courrier Intrnational, τεύχος 16-22 Απρίλη, 2009.

Κούβα: Ερχονται οι Γιάνκηδες…

Το ερώτημα βρίσκεται ήδη στα χείλη των Κουβανών: Τι θα συμβεί, όταν οι Αμερικάνοι των ΗΠΑ θα μπορούν να επισκεφτούν ελεύθερα τις πόλεις, τα χωριά και τις παραλίες της Κούβας; Το ερώτημα δεν είναι υποθετικό. Ο Μπάρακ Ομπάμα έχει δείξει θετική πρόθεση για την άρση των περιορισμών επίσκεψης στο νησί. Σε μία τέτοια περίπτωση, η Κούβα θα μπορεί να υποδεχτεί 1.5 εκατομμύρια Αμερικανούς από τον πρώτο χρόνο…
Εκείνοι, που φαίνεται να βιάζονται είναι οι παράγοντες των ΗΠΑ, της χώρας, που από το 1962 έχει θεσπίσει αυστηρότατο νόμο οικονομικού αποκλεισμού του Νησιού, που για κάθε τυχόν παραβάτη του συνεπάγεται την βαρύτατη κατηγορία της «συναλλαγής με τον εχθρό». Ρεπουμπλικανοί μαζί με δημοκρατικούς βουλευτές ή γερουσιαστές ζητούν από καιρό την άρση του εμπάργκο, σταδιακά ή ολοκληρωτικά. Ηδη επιτράπηκε στους Κουβανο-Αμερικάνους η συχνότερη επίσκεψη στις οικογένειές τους στην Κούβα. Μπορούν πλέον να το κάνουν μία φορά τον χρόνο και για απεριόριστο διάστημα ενώ μέχρι τώρα επτρέπονταν επίσκεψη με μέγιστη διάρκεια 14 ημερών κάθε 3 χρόνια.
Αντιφατικές μοιάζουν οι αντιδράσεις από μεριάς Κουβανών. Εννιά στους δέκα φαίνεται να επιθυμούν το άνοιγμα επικοινωνίας με τις ΗΠΑ. Υπάρχουν και οι αντιτιθέμενοι. Ο Ρομπέτρο Γκαρσία π.χ. ενεργό μέλος του Κουβανικού Κ. Κ. στην περιοχή της Αβάνας, διαφωνεί με την μαζική είσοδο των Αμερικανών: « Θα φέρουν μαζί τους την διαφθορά και την μαφία».
Η Κούβα, ωστόσο στρέφεται όλο και περισσότερο προς την ανάπτυξη του τουρισμού, που το 2008 έφερε στο νησί συνάλλαγμα ύψους 2.7 δις δολαρίων. Συνολικά η Κούβα υποδέχτηκε 2.3 δις επισκεπτών το 2008 με ρυθμό ετήσιας αύξησης των αφίξεων κατά 9.3% Σήμερα, ο τουρισμός είναι η δεύτερη πηγή εισόδων για την Κούβα μετά την εξαγωγή επαγγελματικών και τεχνικών υπηρεσιών (κυρίως ιατρικής βοήθειας προς την Βενεζουέλα), που απέδωσε για το 2008 περίπου 8.4 δις δολάρια. Μία άρση του εμπάργκο θα καθιστούσε τον τουρισμό κύριο μοχλό της Κουβανέζικης οικονομίας. Ζήτημα, που ασφαλώς δεν θα είναι χωρίς σοβαρές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις για την Κούβα…
Ιδομεν…

Σουηδία: Δέκα θεατρικά ραδιοφωνικά έργα για βελτίωση της αλληλοκατανόησης

Στην διάρκεια μίας εβδομάδας η εκπομπή ραδιοθεάτρου της εθνικής ραδιοφωνίας της Σουηδίας, παρουσίασε θεατρικά έργα γραμμένα για ραδιόφωνο από 10 διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες. «Σκοπός μας η ανακάλυψη της δημόσιας ζωής στην Ευρώπη μέσα από την κουλτούρα» δήλωσε ο υπεύθυνος της ζώνης ραδιοθεάτρου, Γιασένκο Σελίμοβιτς. Βόσνιος, γεννημένος το 1968 σπουδαγμένος στην Ακαδημία Θεάτρου του Σεράγεβου και την Δραματική Σχολή της Στοκχόλμης, ο Γιασένκο είναι σήμερα καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου στο Γκέτεμπουργκ. «Ξέρουμε πολλά για την πολιτική και την οικονομία στην Ευρώπη αλλά πολύ λίγα σχετικά με την κουλτούρα», δήλωσε σχετικά.
Ο Γιασένκο Σελίμοβιτς επέλεξε θεματολογία, που είναι αποκαλυπτική για την επικαιρότητα των χωρών αυτών. Το έργο π.χ. που ήλθε από την Ελβετία αναφέρεται στην ευθανασία. Το δανέζικο έργο εμπνέεται από την 11η του Σεπτέμβρη και τα φαινόμενα ρατσισμού από την είσοδο μεταναστών στην χώρα. Το έργο της Ιρλανδίας ασχολείται με το ζήτημα της έκτρωσης…
Η κατά πλειοψηφία επιλογή Δυτικο-Ευρωπαϊκών χωρών σχετίζεται κυρίως με διαφορές σε διάδοση ή/και επένδυση του θεσμού του ραδιοθεάτρου. Ο Γιασένκο Σελίμοβιτς θεωρεί, ότι η Εβδομάδα Ευρωπαϊκού ραδιοθεάτρου στην Σουηδία πέτυχε τον σκοπό της. Η μετάδοση των εκπομπών στο internet αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των ραδιο-ακροατών, που ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για το θέατρο και που επιλέγουν οι ίδιοι την στιγμή, που θα απολαύσουν το ακρόαμα.
«Μέρες ραδιοφώνου» και ραδιοθεάτρου για την Σουηδία μας φέρνουν στον νου τις δικές μας: το θέατρο της Κυριακής και το Θέατρο της Τετάρτης, που μεγαλώσαμε μαζί τους δοκιμάζοντας και εκπαιδεύοντας το ταλέντο μας στην φαντασία, στην σκηνογραφία και την σκηνοθεσία... Οποβιβασμός του θεσμού στη χώρα μας δεν είναι άσχετη με άλλες πολιτικές και πολιτιστικές παρακμιακές επιλογές…
ΥΓ πηγή πληροφόρησης: Courrier International, τεύχος 16-22 Απρίλη 2009

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Ναρκωτικά στην Ευρώπη: αντιφατικές μετρήσεις κατανάλωσης…


Η Ισπανία έχει το θλιβερό προνόμιο να ανήκει στους μεγαλύτερους καταναλωτές ναρκωτικών στον κόσμο. Εντούτοις, για πρώτη φορά μετά μία ολόκληρη δεκαετία συνεχούς ανόδου της κατανάλωσης, σημειώνεται κάμψη της χρήσης κάνναβης και κοκαϊνης στους μαθητές λυκείου (βλ. διάγραμμα) Είναι αυτό μήνυμα συνειδητοποίησης των κινδύνων από την ισπανική νεολαία; Δύσκολη η καταφατική απάντηση παρά το προφανές αισιόδοξο περιεχόμενο της παραπάνω πληροφορίας. Ένα μεγάλο μέρος των νέων δοκιμάζει την κάνναβη και από αυτούς κάποιοι είναι καταδικασμένοι να γίνουν εξαρτημένοι. Η μέση ηλικία των νέων, που δοκιμάζουν κάνναβη κατεβαίνει συνεχώς και έχει φτάσει στα 14 χρόνια. Το τοπίο παραμένει θολό αφού η «αθώα» κάνναβη ενοχοποιείται για προβλήματα μνήμης, μαθητικής απόδοσης, αυξημένης «κοπάνας» από σχολείο, γενικού αρνητισμού και μηδενισμού ακόμη και ψυχωτικών επεισοδίων.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη τα αποτελέσματα είναι θλιβερότερα αφού στις ηλικίες 15-64 ετών τα ποσοστά έχουν τριπλασιαστεί με «πρωτοπόρες» τις Μ. Βρετανία, Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία.
Ο συστηματικός έλεγχος είναι το … μεγάλο μυστικό της σχετικής επιτυχίας στην Ισπανία. Η εντατικοποίηση της προσπάθειας αστυνόμευσης στα σύνορα της χώρας-εισόδου της κοκαϊνης στην Ευρώπη απέδωσε την μειωμένη χρήση στους νέους. Στην Ισπανία εξάλλου μέσα στο 2007 σημειώθηκε αύξηση των κατεσχημένων ποσοτήτων κάνναβης κατά 42%. Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες και στην χώρα μας…

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009

Ισραηλινός Στρατός: κατάληψη από τους εθνικιστές...

Η τελευταία εγκληματική επιχείρηση του Ισραηλινού Στρατού στην Γάζα στις αρχές του χρόνου, ήταν -μεταξύ πολλών άλλων- αποκαλυπτική για την μετά πολλής ευχαριστήσεως εκτέλεση του … έργου τους από μεριάς Ισραηλινών στρατιωτών. Φάνηκε, ότι ξεπέρασαν τον εαυτό τους σε απόλαυση μαζικών εκτελέσεων αμάχων, που όπως έλεγαν «ευφυολογώντας», …τους έστελναν πιο γρήγορα να συναντήσουν τον Αλλάχ!!!
Τέτοια αποτρόπαια συμβάντα έγιναν τόσο συχνά ώστε υποχρεώθηκε η ίδια η Ισραηλινή κυβέρνηση να συστήσει επιτροπή έρευνας. Ο Ντάνυ Ζαμίρ, επικεφαλής αυτής της έρευνας, που συγκέντρωσε τις μαρτυρίες των στρατιωτών, εκφράζει την ανησυχία του για τον πολλαπλασιασμό των ακραίων θρησκευτικών εθνικιστών στον στρατό. Να τι λέει ένας από αυτούς: Οι ραβίνοι μας τροφοδοτούσαν με το κατάλληλο υλικό με μπροσούρες και άρθρα (στην διάρκεια της επιχείρησης). Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: Είμαστε ο Ιουδαϊκός λαός, βρισκόμαστε εδώ από θαύμα, Ο θεός μας έχει οδηγήσει εδώ και πρέπει να συγκρουστούμε με όλους τους μη-Εβραίους, που μας αντιστέκονται στην κατάκτηση της ιερής γης. Αυτό είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο του μηνύματος και γι’ αυτό πολλοί στρατιώτες θεωρούν αυτή την επιχείρηση ως ιερό πόλεμο…
Ο Ισραηλινός στρατός στήριξε την συγκρότησή του στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του νέου κράτους στον ίδιο τον λαό, του κατοίκους των Κιμπούτζ. Ετσι, αρκετοί λαϊκοί, «αριστεροί» βρισκόταν σε κρίσιμες θέσεις του. Όμως από πολύ ενωρίς και με κλιμακούμενη ένταση κατά τα τελευταία 20 χρόνια, οι ακροδεξιοί αποικιστές πραγματώνουν την ιδεολογία τους με την ένταξή τους στον στρατό. Ο Μωσέ Χάλμπερταλ, καθηγητής φιλοσοφίας και συν-συγγραφέας του ηθικού στρατιωτικού κώδικα τονίζει: η άκρα δεξιά επιχειρεί την διαμόρφωση της κοινωνίας με ενδιάμεσο τον στρατό.
Στην διάρκεια της τελευταίας Ισραηλινής επιχείρησης, η οδηγία των ραβίνων ήταν σαφής: καμία ευσπλαχνία προς τον εχθρό. Η σχετική συζήτηση στο Ισραηλινό κοινοβούλιο έθεσε το θέμα της μετατροπής του στρατιώτη σε …ιερό πολεμιστή.
Η δράση των θρησκευτικών οργανώσεων μέσα στον στρατό ήταν ήδη γνωστή από χρόνια και είχε πολλές φορές καταγγελθεί ως παράγοντας …παρέκκλισης των στρατιωτών από τους βασικούς κανόνες του ουμανισμού. Σήμερα η δράση αυτή είναι πανίσχυρη και μη αναστελλόμενη. Τώρα, μάλιστα, που η επιτροπή Ζαμίρ ολοκλήρωσε το ανακριτικό της έργο έχει ξεκινήσει μία συστηματική προπαγάνδα αμφισβήτησης των μαρτύρων, που κατήγγειλαν τις φρικαλεότητες των ισραηλινών στρατιωτών. Παράλληλα τονίζεται η ανάγκη απόλυτης αφοσίωσης στον θρησκευτικό νόμο, την περιβόητη Torah. Ετσι π.χ. ένας Ισραηλινός γιατρός δεν πρέπει να φροντίσει έναν μη εβραίο τραυματία την ημέρα του Σαββάτου…Αυτή η θρησκευτική – εθνικιστική έξαψη οδηγεί την ισραηλινή κοινωνία σε «προβληματισμούς», που εγγυώνται έναν ανεπανάληπτο θεοκρατικό φονταμενταλισμό. Ζητήματα, όπως η αγιότητα της γης ενάντια στην αγιότητα της ζωής, η σχέση ανάμεσα στον μεσσιανισμό και τον σιωνισμό ή η θέση των μη Εβραίων μέσα στο κράτος του Ισραήλ, εξετάζονται μεταξύ πολλών ακροδεξιών θρησκευτικών ομάδων και κινημάτων με ανταγωνιστικό σε συντηρητισμό και ακρότητα τρόπο.
Η ανησυχία δυτικών παραγόντων, για τις ιδεολογικοπολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ, μόνον θυμηδία μπορούν να προκαλούν μετά από πολλές δεκαετίες συστηματικής και βαθειάς στήριξης και ανοχής.
ΥΓ. Πηγή πληροφόρησης: Courrier International, τεύχος 1-8 Απρίλη.

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009

Λόγοι και αντίλογοι γύρω από την παγκόσμια κρίση

Υπάρχουν δεδομένα της παγκόσμιας κρίσης, που πρέπει να γνωρίζουμε έστω και επιγραμματικά. Βοηθούν στην κατανόηση του χωροχρονικού στίγματος, όσο κι’ αν αυτό είναι εξαιρετικά μεταβλητό. Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκονται και δηλώσεις αρμοδίων, πρωτογενείς ή/και υστερόβουλες. Σοβαρές ή/και με χιούμορ. Ανθολογίσαμε τις παρακάτω επιλογές:

-«Αν δεν κάνουμε τίποτε για να βοηθήσουμε τις φτωχές χώρες, οι παγκόσμιες αγορές θα καταρρεύσουν και πάλι. (Geroge Soros)

-Το σχέδιο Ομπάμα, που ενισχύει τις πιο καθαρές μορφές ενέργειας έχει ήδη ένα θετικό αποτέλεσμα: πιο πολλοί φοιτητές στρέφονται προς τομείς επιστημονικούς και τεχνολογικούς, που εδώ και πολλά χρόνια είχαν γνωρίσει μία πτώση ενδιαφέροντος (Los Angeles Times)

-Το Πεκίνο, στις 24 του Μάρτη, πρότεινε την υιοθέτηση ενός νέου νομίσματος για τις παγκόσμιες συναλλαγές αντί του δολαρίου. Ο κυβερνήτης της Τράπεζας της Κίνας Zhou Xiao Chuan, πρότεινε παράλληλα την μεταμόρφωση των διεθνών οικονομικών οργανισμών ώστε να δοθεί περισσότερος χώρος στις αναπτυσσόμενες χώρες.

-Όλα θα είχαν πάει καλά για την Mme Bovary αν δεν ζούσε πιο πάνω από τις οικονομικές της δυνάμεις. Δεν ήταν η μοιχεία, που της στοίχησε αλλά τα χρέη της (Margaret Atwood, Καναδή συγγραφέας).

-Στις 18 του περασμένου Μάρτη, η ποινή του θανάτου καταργήθηκε από την Πολιτεία του Νέου Μεξικού. Ανάμεσα στους λόγους, που προέβαλλε ο κυβερνήτης Bill Richardson είναι και τα εξαιρετικά υψηλό κόστος της θανατικής ποινής σε περίοδο κρίσης. Κι’ άλλες Πολιτείες μπορεί να ακολουθήσουν, όπως το Κολοράντο, η Μοντάνα και το Κάνσας.

-Ο Αμερικάνικος οργανισμός ACORN, σε μία εκκλησία του Brooklyn, λανσάρισε μία εκστρατεία αστικής ανυπακοής με σκοπό την προστασία οικογενειών, που κινδυνεύουν με απέλαση (The New York Times).

-Τα εστιατόρια Dario’s de Gijon στην επαρχία Asturies, προσφέρουν κάθε Πέμπτη πλήρες μενού με 1 Ευρώ, που περιλαμβάνει πρώτο πιάτο, κύριο πιάτο, επιδόρπιο και ένα ποτήρι κρασί. (El Comercio).

-Η κρίση είναι εδώ για τα καλά. Προτείνω, λοιπόν, 5 συνταγές για να βγούμε ακέραιοι: 1) να δούμε το τελευταίο έργο του Clint Eastwood, 2) να ξαναδιαβάσουμε τους κλασσικούς και ιδιαίτερα τον Ζακ τον Φαταλιστή του Diderot, 3) να βουτήξουμε στην Ιστορία, ιδιαίτερα του κομμουνισμού, 4) να κάνουμε σπορ, 5) να μιλάμε με τους παππούδες μας: αυτά, που έζησαν εκείνοι θα σχετικοποιήσει τις σύγχρονες δυσκολίες. (Costi Rogozanu,Ρουμάνος συγγραφέας & δημοσιογράφος).

-Μέσα στο 2008 η μέση επιφάνεια των Αμερικάνικων κατοικιών ελαττώθηκε κατά 9 τετραγωνικά μέτρα!!!

-Μεγάλη άνθηση της παράνομης εργασίας, ιδιαίτερα στις φτωχές χώρες: 83% των θέσεων εργασίας και 72% στην Υποσαχάρια Αφρική είναι παράνομες.

-Αποκαλύπτονται στα πλαίσια της κρίσης τα «τολμηρά πνεύματα», που καταθέτουν πλήθος προτάσεων για να εξασφαλισθεί η αυριανή άνθιση της οικονομίας. Ακόμη και οι πιο αφελείς και φρούδες έχουν ελπίδα να ακουστούν (L’ actualite)

-Στην Ινδία, το πιο καταστροφικό μέτρο ήταν η ιδιωτικοποίηση των συστημάτων υγείας και παιδείας… Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι τα ελλείμματα του δημόσιου τομέα, που επιτρέπει στον ιδιωτικό τομέα να θησαυρίζει. Αυτό πρέπει να αλλάξει (Αmartya Sen, βραβείο Νόμπελ οικονομίας).

Αυτά... θα συνεχίσουμε...

Πρέπει να αλλάξεις τη ζωή σου…

Αυτός είναι ο τίτλος του τελευταίου βιβλίου του Peter Sloterdijk, του 61χρονου γερμανού φιλόσοφου, από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους γερμανούς διανοητές. Προηγούμενα έργα του: « Η κριτική του κυνικού λόγου» (1987) και «Κανόνες για το ανθρώπινο πάρκο» (2000). Η έκδοση του τελευταίου βιβλίου συνοδεύτηκε από συνέντευξη στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, που τα κυριότερα σημεία της επιγραμματικά είναι τα παρακάτω:
-Η ίδια η κρίση μας υποχρεώνει να αλλάξουμε ριζικά την ζωή μας αλλιώς δουλεύουμε για την οικονομικό και οικολογικό μας αφανισμό. Η επιθυμία μας για μακρόχρονη παράταση της ζωής μας βρίσκεται σε πλήρη ασυμβατότητα προς τον τρόπο ζωής μας.
-…Η ανθρωπότητα θα χωριστεί στα δύο: σ’ αυτούς, που θα συνεχίζουν όπως σήμερα και σ΄ αυτούς, που είναι αποφασισμένοι για την μεγάλη στροφή. Η ανάμιξη με τα δρώμενα πρέπει να είναι ενεργητική και όχι αδιάφορη και παθητική σαν κοσμοπολίτες θεατές, όπως κριτικάρει ο Αμερικάνος φιλόσοφος Richard Rotry ομόλογους ομοεθνείς του. Αυτοί, παρακολουθούν την κρίση σαν παράσταση όπερας μέσα από τα κυάλια τους. Κι’ όμως πολλές από τις επισυμβαινόμενες καταστροφές περιέχουν αγγελτήριο μήνυμα για το μέλλον. Ηδη από το 1980 οι φιλόσοφοι Hans Jonas & Carl Friedrich von Weiszaeker μιλούσαν για αγγελτήριες καταστροφές. Αυτές ακριβώς, που δεν μπορεί να διακρίνει, όποιος περιορίζεται στον ρόλο του παθητικού θεατή.
-Η ανθρώπινη νόηση τρέμει, όταν στο προσκήνιο εμφανίζεται η προοπτική μιας μεγάλης ανατροπής. Φαίνεται, πως η ιδέα του θεού χρησίμευε ως ισχυρότατη ασπίδα προστασίας όσων κατέφευγαν για να προστατευθούν από το ανησυχητικό άγνωστο. Το ίδιο κάνει και ο Περσέας για να αποφύγει να αντικρύσει το φρικαλέο και νεκροποιό πρόσωπο της Γοργόνας. Πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε ένα οικουμενικό ανοσοποιητικό σύστημα, που θα μας ανοίξει μία προοπτική συλλογικής επιβίωσης. Είναι αυτό, που ονομάζω «συλλογική ανοσοποίηση».
-Δεν εμπνέομαι από κάποιο νεοκομμουνιστικό σχέδιο. Τι ήθελαν πραγματικά οι κομμουνιστές; Να πάρουν την εξουσία για να εγκαταστήσουν ακραίες δικτατορίες και να εκπαιδεύσουν τις ανώριμες μάζες. Το κίνημα του οποίου υπερασπίζομαι την δημιουργία του στο βιβλίο μου δεν εξετάζει σε καμία περίπτωση βίαιες ανατροπές. Σκοπός είναι να γίνουν τα πάντα εκούσια ή αν προτιμάτε με μία υποβοηθούμενη θέληση.
-Είμαι αισιόδοξος, γιατί στηρίζομαι σε μία ισχυρή οντολογική θέση για τον άνθρωπο: η ανθρώπινη νόηση υπάρχει. Από αυτή την ύπαρξη προκύπτει και μία ισχυρή θέση ηθικής τάξης: η ανθρώπινη νόηση συνυπάρχει με την θέληση παρατεταμένης επιβίωσης. Γνωρίζουμε σύμφωνα με τον Adorno, ότι αυτή η συνύπαρξη μπορεί να τεθεί σε αμφισβήτηση. Αυτή είναι και η βάση της κριτικής θεωρίας. Στηρίζονταν στην παρατήρηση, ότι η ανθρώπινη νόηση μπορεί κάποιες φορές να απατάται και να συγχέει την αυτοκαταστροφή με την επιβίωση. Υπάρχουν πολλά τέτοια διδακτικά παραδείγματα στον 20ο αιώνα. Σήμερα, μία θετική θεωρία συλλογικής ανοσοποίησης μπορεί να θεμελιώσει και να αναπτύξει πολλαπλές πρακτικές για την συλλογική επιβίωση.

Το σημείωμα ούτε μπορεί ούτε επιθυμεί να προχωρήσει σε κριτική τοποθέτηση στον πυρήνα της φιλοσοφίας του Peter Sloterdijk… Παραθέτει, όμως τα χαρακτηριστικά σημεία ενός νεωτεριστικού και αντικαταστροφολογικού πνεύματος με περισσότερο πρακτική και λιγότερο ακαδημαϊκή θεώρηση των πραγμάτων. Ουσιαστικά ελπιδοφόρου, λοιπόν…
ΥΓ. Αντληση πληροφοριών από το περιοδικό Courier International, τεύχος 1-8/4/2009