ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Συγκαλυμμένος παραλογισμός…

Ως …μεγάλης επιτυχίας, «απολύτως αναγκαίο» μέτρο χαρακτηρίστηκε η μείωση του ειδικού τέλους ταξινόμησης, που συνεπάγεται μικρή μείωση στα ολίγων κυβικών Ι.Χ. και μεγαλύτερη μείωση στα πολλών κυβικών …μεγαθήρια της ασφάλτου. ΑΛΗΘΕΣΤΑΤΟ !!! Μέσα σε λίγες μέρες η αγορά αυτοκινήτου ανέκαμψε κατά 15% λένε τα ΜΜΕ και ΟΛΟΙ εύχονται την παράταση εφαρμογής του μέτρου πέραν του προαναγγελθέντος 4μήνου…
Ποια είναι, αλήθεια, η κοινωνική συνέπεια του μέτρου; Η ανανέωση του στόλου των οχημάτων λένε, κάποιοι, δίνοντας και μία οικολογική συνιστώσα στο εγχείρημα… θα υπάρξει βέβαια και ανανέωση του στόλου, αλλά κυρίαρχα θα επέλθει αύξηση του αριθμού των οχημάτων και μάλιστα με περισσότερα κυβικά και -κατά συνέπεια- αναλογικά περισσότερο επιβαρυντικών για το περιβάλλον και περισσότερο ενεργειοβόρων-έστω κι’ αν η πιο σύγχρονη τεχνολογία υπόσχεται λιγότερους ρύπους με μικρότερη κατανάλωση.
Ας δούμε, όμως πιο άμεσα και πρακτικά το κοινωνικό μήνυμα αυτής της πολιτικής απόφασης: Αγοράστε περισσότερα συγκοινωνιακά μέτρα, ατομικής ή ολιγοπροσωπικής μεταφορικής ισχύος. Και παράλληλα, αγνοείστε, αδιαφορείστε, περιφρονείστε τα μαζικά μέσα συγκοινωνιών. Αυτό, σε μία χώρα με το πιο μικρό και πιο καθυστερημένο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης !!! Που μόλις πριν λίγους μήνες ματαίωσε ένα έργο προσδοκίας αιώνων και ιστορικής σημασίας και αναγκαιότητας: τον Δυτικό Σιδηροδρομικό Αξονα. Αμεση φυσική συνέπεια αυτής της πριμοδότησης αγοράς ΙΧ θα είναι η περαιτέρω αύξηση των κυκλοφορούντων οχημάτων στους ανεπαρκείς πλέον δρόμους πρωτεύουσας και περιφέρειας. Ποιος όμως νοιάζεται για το κοινωνικό κόστος εκφραζόμενο σε πολλαπλάσιο χρόνο μετακίνησης, πολλαπλάσιο ενεργειακό τίμημα σε εποχή συνεχούς ελάττωσης των αποθεμάτων πετρελαίου, πολλαπλή ταλαιπωρία στον οργανισμό του μεταφερόμενου, που πληρώνει με ατέλειωτες καθυστερήσεις -και ό,τι αυτό συνεπάγεται βιολογικά και οικονομικά- την απερισκεψία του για επιδειξιομανή χρήση του Ι.Χ. του.
Η Ελληνική πολιτική λογική βέβαια δεν είναι έξω από την αντίστοιχη διεθνή και ειδικότερα την Αμερικανική. Δισεκατομμύρια δολάρια πριμοδοτούν τις αυτοκινητοβιομηχανίες, ενώ δραστικά κόβονται οι επενδύσεις για την έρευνα και την βιομηχανική παραγωγή στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το Αμερικανικό σιδηροδρομικό δίκτυο είναι περίπου… εφάμιλλο του Ελληνικού ενώ είναι γνωστό, ό,τι οι ΗΠΑ διαθέτουν τεχνογνωσία και οικονομικές προϋποθέσεις για το τραίνο, που … θα πετάει (μαγνητικά τραίνα κ.λ.π.). Οι Αμερικάνικοι αυτοκινητόδρομοι, είναι ασυγκρίτως καλύτεροι βέβαια των ελληνικών, αλλά παραμένουν το ίδιο πηγμένοι εξαιτίας του απείρου αριθμού κυκλοφορούντων Ι.Χ. , που οι τόνοι του βάρους τους και τα γαλόνια κατανάλωσης και παραγόμενης ρύπανσής χρησιμοποιούνται για την μεταφορά ενός επιβαίνοντα (το απόλυτο μεγαλείο του ατομικισμού…)
Το μοντέλο αυτό μετακίνησης, κυρίαρχο στον δυτικό κόσμο έχει μεταβληθεί σε ταυτολογικό στοιχείο του δικού μας πολιτισμού κατά τις 2-3 τελευταίες 10ετίες. Η ισχύς του ακλόνητη και απυρόβλητη από κάθε προσπάθεια οικολογικότερης συμπεριφοράς προς την απειλούμενη κατοικία μας – τον πλανήτη γη. Μία στοιχειωδώς προβλεπτική και ορθολογιζόμενη πολιτεία θα μεριμνούσε για την αποθάρρυνση τα χρήσης του Ι.Χ., μέσα από συστηματική ανάδειξη του ρόλου των δημόσιων συγκοινωνιών.
Αυτά βέβαια είναι άγνωστη γη για τους ηγέτες μας, τους ηγέτες μιας χώρας, που μόλις αρθρώνει τα πρώτα της δειλά και καθυστερημένα βήματα στον τομέα των μέσων σταθερής τροχιάς με απίστευτες παλινωδίες. Που αδυνατεί να προωθήσει έστω και ένα φτωχό πρόγραμμα αξιοποίησης των πλουσιότατων στην χώρα μας πηγών εναλλακτικής ενέργειας (ηλιακή, αιολική, κυματική, υδάτινη κ.λ.π. ) έστω και αν ο εφιάλτης του θερμοκηπίου και η δαμόκλεια σπάθη της εξάντλησης των υδρογονανθράκων μας περιτριγυρίζουν καθημερινά. Η μακαριότητα των ηγετών μας είναι αντάξια του επιδειξιομανούς ναρκισσισμού των ατίθασων αλόγων των Ι.Χ. μας.
Μας αξίζει λοιπόν το πρόγραμμα τόνωσης της αγοράς Ι.Χ. Μας ταιριάζει… Μας αντιπροσωπεύει…
Δημοσίευση σχολίου