ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

Υπηρεσίες Χ

Στις ΗΠΑ, χώρα- παράδεισο της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, επί Βush, ο απόλυτος φιλελευθερισμός έφτασε στο απόγειό του. Μεταξύ άλλων, στοιχειώδεις κοινωνικές λειτουργίες, όπως η δημόσια ασφάλεια πέρασε μαζικά και όχι με το αζημίωτο σε ιδιωτικά χέρια. Μία εταιρεία, που άκουγε στο όνομα Blackwater και που μετονομάστηκε σε Χ έχει συμβόλαια αξίας 400 εκατομ. δολαρίων με το επίσημο κράτος των ΗΠΑ για την άσκηση έργου ασφάλειας (με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει). Επίσημα η Χ έχει αναλάβει την προστασία διπλωματών και άλλων εξεχόντων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν και ιδιαίτερα την ασφαλή μεταφορά τους. Ταυτόχρονα ασκεί και «μορφωτικό» έργο αφού έχει αναλάβει την αντιτρομοκρατική εκπαίδευση των δυνάμεων ασφαλείας των χωρών αυτών σε δικό της μυστικό στρατόπεδο κάπου στην βόρεια Καρολίνα. Κομμάτι του έργου της Χ αποκαλύφθηκε πρόσφατα στο Κογκρέσο (21 Αυγούστου). Η Χ είχε αναλάβει την δολοφονία ηγετικών στελεχών της Αλ Κάϊντα κατ’ εντολή της CIA.
Το σκηνικό αυτό αποκαλύπτει και την οργανωτική μετεξέλιξη των μυστικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ. Η CIA επιφυλάσσει για τον εαυτό της τον επιτελικό, σχεδιαστικό και ελεγκτικό ρόλο ενώ το … πρακτικό μέρος το αναλαμβάνουν ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αυτές κάνουν την βρώμικη δουλειά, στρατολογώντας το δυναμικό της από τις χώρες δράσεις. Μεταξύ των πλεονεκτημάτων αυτής της δομής είναι και η …διακριτικότερη Αμερικάνικη παρουσία.
Φυσικά, οι λεπτές δουλειές της Χ δεν διακρίνονται για τον ανθρωπιστικό τους και ιδεαλιστικό της χαρακτήρα… Ένα σχετικό συμβάν το 2007 στο Ιράκ κατέληξε στον θάνατο 17 πολιτών και προκάλεσε κάποιους πονοκεφάλους. Η ίδια η κυβέρνηση του Ιράκ απαγόρευσε την δράση της Χ στο έδαφός της χώρας. Τώρα, το προσωπικό που προορίζεται για δράση στο Αφγανιστάν υφίσταται εκπαίδευση σε θέματα …κοινωνικής ευαισθησίας.
Οι δημοκρατικοί είχαν υποσχεθεί απεξάρτηση από τέτοιες υπηρεσίες. Ανοιχτές ήταν οι σχετικές δηλώσεις της Χίλαρι Κλίντον. Τώρα, όμως το Υπουργείο εξωτερικών αναγνωρίζει, ότι δεν μπορεί εύκολα να σπάσει πολλά σχετικά συμβόλαια. Φροντίζει για το από εδώ και πέρα αναθέτοντας σχετική δουλειά ύψους 210 εκατομ. Δολαρίων στην εταιρεία DynCorp International. Ριζικές αλλαγές, δηλαδή…
ΥΓ. Πηγή πληροφόρησης: Courrier International, 27/8-2/9/09.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Προχωρημένο φυλάκιο των ΗΠΑ η Κολομβία

Επτά νέες βάσεις των ΗΠΑ θα δημιουργηθούν στην Κολομβία. Αυτό ορίζει η συνθήκη που υπογράφηκε μεταξύ των δύο χωρών στις 14 Αυγούστου. Τυπικά δεν πρόκειται για βάσεις με την κλασσική έννοια του όρου. Δεν θα κυματίζει η αστερόεσσα, δεν θα υπάρχει έλεγχος κυριαρχίας του εδάφους, ούτε θα υπάρχουν «θανατηφόρα» όπλα (;). Καθόλου σαφές, όμως δεν είναι το τί θα υπάρχει… Και φαίνεται, πως οι διακηρύξεις καλών προθέσεων δεν πείθουν τους ηγέτες ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής. Η συμφωνία πνέει τους ανέμους του πολέμου, δηλώνει ο Ούγκο Τσάβες, που θεωρεί την συμφωνία ως τμήμα μιας ευρύτερης στρατηγικής, που έχει σκοπό την περικύκλωση της χώρας του. Οι λατινοαμερικάνοι πρέπει να θεωρούν την Κολομβία ως εξάρτημα του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού, δηλώνει ο Εβο Μοράλες, ηγέτης της Βολιβίας. Αλλά και λιγότερο ριζοσπάστες ηγέτες της Λατινικής Αμερικής χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα για την συμφωνία ΗΠΑ-Κολομβίας. Πολεμόχαρη την χαρακτηρίζει η πρόεδρος της Αργεντινής Χριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ. Βαρείς χαρακτηρισμούς χρησιμοποίησε ο Βραζιλιάνος Πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα. Ο Φιντέλ Κάστρο είναι κατηγορηματικός: στόχος είναι η παρεμπόδιση των κοινωνικών αλλαγών στην περιοχή.
Τυπικά η συμφωνία στρέφεται εναντίον των διακινητών ναρκωτικών, αλλά δεν παραλείπει να αναφέρει και τους αντάρτες. Παράλληλα φαίνεται, πως οι νέες βάσεις στην Κολομβία έρχονται να αναπληρώσουν την αποχώρηση των Αμερικανών σε λίγους μήνες από την Ντε Μάντα, λιμάνι του Ισημερινού, που χρησιμοποιούνταν από τις ΗΠΑ ως αεροπορική βάση.
Ο πρόεδρος της Κολομβίας πραγματοποιεί μεγάλη περιοδεία «εξηγήσεων» και «εφησυχασμού» σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική. Παρέμβαση έκανε και ο πρόεδρος Ομπάμα, που σχολίασε αρνητικά την τάση κάποιων χωρών να χρησιμοποιήσουν την συμφωνία στην συνηθισμένη τους αντι-Αμερικανική ρητορική και διαβεβαίωσε, ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν …κανένα συμφέρον για να εγκαταστήσουν στρατιωτική βάση στην Κολομβία…

Πηγαίο χιούμορ...

...Διαθέτουν οι κυβερνώντες την χώρα, που μας διαβεβαιώνουν, ότι όπου υπήρχε δάσος θα ξαναγίνει δάσος... Σιγά, που χρειαζόμαστε διαβεβαίωση... Λες και δεν ξέρουμε, οτι η αποκατάσταση των δασών, που κάηκαν από ...τελείως τυχαίες πυρκαϊές αποτελεί πολύχρονη παράδοση δεκαετιών στην χώρα μας. Προς τι λοιπόν η τόσο απόλυτη αυτή δήλωση; Κάτι, που το ζούμε στο πετσί μας, που έχει καταγραφεί στα αυτονόητα δεν χρειάζεται τόσο ...πομπώδεις διακηρύξεις...
Μας εντυπωσίασε βαθύτατα η δέσμευση για δορυφορικό έλεγχο των καμμένων περιοχών, ώστε να παρεμποδιστεί κάποια -απίθανη έστω- καταπάτηση και οικοδόμηση νέων κατοικιών. Το θεωρούμε υπερβολικό ως μέτρο, αφού η εμπειρία δεκάδων πυρκαϊών στην χώρα μας έχει αποδείξει, οτι καταπάτηση γής και οικοπεδοποίηση ουδέποτε ακολούθησαν αυτές τις ...τελείως τυχαίες καταστροφικές φωτιές. Δεν την χρειαζόμαστε, λοιπόν αυτή την παρακολούθηση, που ενδεχομένως να θίγει προσωπικά δεδομένα συμπολιτών μας, που ενδέχεται να ρίξουν μπετά και να εναποθέτουν τούβλα πάνω σε αυτά... Οχι βέβαια για οικοδόμηση κατοικίας... Ετσι απλά για ...λόγους αισθητικής. Αυτό το μονότονο πράσινο, που ευτυχώς όλο και λιγότερο παρατηρείται στη χώρα μας, κουράζει... Ενώ, πόσο πιο όμορφο γίνεται το τοπίο όταν ανάμεσα στα δέντρα ξεπροβάλλει χαρούμενο κανένα "μπετουδάκι" σύμφωνα μάλιστα προς την λιτή αλλά υψηλή νεο-Ελληνική αισθητική... Γι' αυτό, οι δηλώσεις περί αποκατάστασης των δασικών εκτάσεων και δορυφορικού ελέγχου των τυχόν παραβιάσεων μας γεμίζει ...αγωνία και λύπη... Μας ησυχάζει όμως το ένδοξο κι σταθερό μας παρελθόν... να δείτε, πως στο τέλος θα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε το μεγαλόπνοο σχέδιο μπετονοποίησης όλης της Αττικής (και όχο μόνο), ιδιαίτερα της περιοχής των Μεσογείων, που από πνεύμονας της Αττικής μετατρέπεται σε τσιμεντένια θερμάστρα και μαζικό ρυπαντή οκτανίων, λόγω αεροδρομίου.


ΥΓ. Λίγο πριν ανάψουν οι φωτιές, το περιοδικό Courrier International (τεύχος 20-26/8/2009) σε ανταπόκριση από την Ελλάδα γράφει: στα πατήματα των πυροσβεστών, οι μπετονιέρες. Η περιοχή της Αθήνας έχει συστηματικά αποψιλωθεί από δασικές πυρκαϊές. Αυτή η καταστροφή ευνοεί τους διακινητές ακινήτων, που εκμεταλλευόμενοι την ανοχή των αρχών, πολλαπλασιάζουν τις παράνομες κατασκευές... Μέντιουμ ο ανταποκριτής...

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

ΗΠΑ: η ακροδεξιά ανασυντάσσεται

Νέα άνθηση στην οργάνωση της ακροδεξιάς στις ΗΠΑ σήμανε η εκλογή Ομπάμα… Ηταν οι αρχές της δεκαετίας του 1990, που η εκλογή του Μπιλ Κλίντον είχε οδηγήσει σε έναν παρόμοιο παροξυσμό ακροδεξιάς οργανωτικής υστερίας. Ο τότε Αμερικανός Πρόεδρος χαρακτηριζόταν ως … προδότης και …εφάμιλλος του Χίτλερ (τρικυμίας κρανίου το ανάγνωσμα)… Για όσους έχουν βιώσει την Εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ επί Κλίντον οι παραπάνω χαρακτηρισμοί και αιτιάσεις μοιάζουν τουλάχιστον εξωφρενικοί. Επειδή, όμως εχουν αποδοθεί στα "σοβαρά", πρέπει να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τον πολιτικό πολιτισμό στις ΗΠΑ, που ορίζουν σε άλλο σύστημα συντεταγμένων το «προοδευτικό» και το «συντηρητικό».
Μετά, λοιπόν, από μία 10ετία πρακτικής εξαφάνισης –επί πατρός και υιού Μπους ο αγώνας … είχε δικαιωθεί- άρχισαν να επανεμφανίζονται σε ολόκληρη την χώρα σαν μανιτάρια. Περίπου 50 ένοπλες ομάδες εμφανίστηκαν μέσα σε λίγους μήνες. Δεν έχουν φτάσει ακόμη στο ύψος των ετών 1994-1995 αλλά οι ρυθμοί αύξησής τους είναι εντυπωσιακοί και πρωτοφανείς.
Πρόσφατη αφορμή το ετοιμαζόμενο σχέδιο για αναμόρφωση του συστήματος υγείας στις ΗΠΑ. Για να κυριολεκτήσουμε, πρόκειται μάλλον για την δημιουργία κοινωνικού συστήματος, αφού μέχρι σήμερα η παροχή Υγειονομικών Υπηρεσιών έχει εναποτεθεί σχεδόν ολοκληρωτικά στον Ιδιωτικό Τομέα. Ε! λοιπόν! η απλή υπόσχεση δημιουργίας κρατικού συστήματος υγείας προκαλεί μαζικές διαδηλώσεις σε όλες σχεδόν τις Πολιτείες με ηγέτες τους οργανωμένους ακροδεξιούς και κοινό τους θορυβημένους μικροαστούς οπαδούς τους. Στα περιφερόμενα πλακάτ ο Ομπάμα χαρακτηρίζεται …Μαρξιστής, Κομμουνιστής (ήμαρτον Κύριε), που απειλεί τους Αμερικανούς με μαζική υποδούλωση…
Σε άλλες διαδηλώσεις ακόμη και λίγα μέτρα μακρύτερα από τον πρόεδρο Ομπάμα, οι …ακραιφνείς πατριώτες Αμερικανοί κατεβαίνουν με τα κουμπούρια τους, που ορκίζονται, ότι δεν πρόκειται να τα παρατήσουν…
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες περιέχονται σε σημείωμα του Τσιπ Μπέρτλετ εκ μέρους της «Εταιρείας Πολιτικής Ερευνας», μιας οργάνωσης, που ασχολείται με την μελέτη της ακροδεξιάς.
… Το «πατριωτικό κίνημα» έχει τις ρίζες του, γράφει ο Μπέρτλετ, στις 10ετίες 1950-60. Οι ίδιες «αρχές» ισχύουν και σήμερα: «Αρνηση» της τυραννίας, αναγόρευση της εισοδηματικής φορολογίας ως σοσιαλισμού, και υπεράσπιση της οπλοφορίας. Η σχετική προπαγάνδα ενισχύεται σήμερα από την εκτός ΗΠΑ γέννηση του Μπάρακ Ομπάμα, που κατά την γνώμη των ακροδεξιών τον καθιστά de jure ακατάλληλο να καταλάβει την θέση του Προέδρου των ΗΠΑ. Για τους ακροδεξιούς η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν πάντοτε εχθρός, αφού σαν κεντρικό όργανο εξουσίας έπρεπε να παίρνει μέτρα συνολικώς εφαρμοζόμενα, που χαρακτηρίζονταν από τους υπερφιλελεύθερους ως «κρατισμός» Όταν, σε αυτή την κυβέρνηση προϊσταται ένας «αράπης», τότε τα πράγματα είναι …χειρότερα από ποτέ…
Το φάντασμα της επίθεσης στην Οκλαχόμα, στις 19 Απρίλη του 1995, από τον οργανωμένο ακροδεξιό Τίμοθυ Μακβαίη με 168 θύματα πλανιέται ξανά πάνω από την χώρα. Το εκρηκτικό μίγμα οργής, ρατσισμού και υπερεθνικισμού είναι έτοιμο να αναφλεγεί.

Συγκινητικός!!!

Ο Φιντέλ στα 83 ταλαιπωρημένα του χρόνια, συναντήθηκε με Βενεζουελάνους φοιτητές στην Αβάνα. Φανερά καλύτερα από προηγούμενες δημόσιες εμφανίσεις του, ζωτικός και "νεανικός" στην σκέψη του ο Φιντέλ δεν εξεφώνησε "επαναστατικές" οδηγίες. Μίλησε με διαύγεια αλλά και με πρωτοπορειακή οικουμενικότητα για τα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη... Πολλοί πρέπει να τον ακούσουν συτό τον λόγο. Μεστός, χωρίς στεροτυπίες και ανούσιες επαναλήψεις. Με πνεύμα αναζήτησης και δημιουργικότητας...
Νάσαι πάντα καλά Φιντέλ !!!

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009

Σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα!!!

Το διαβάσαμε με μία πνοή. Η ευρηματική του εισαγωγή κατακτά το ενδιαφέρον του αναγνώστη από τις πρώτες γραμμές. Είναι και αυτό αρετή του βιβλίου αλλά δεν είναι τρυκ αναγνωστικότητας. Είναι μία εμπνευσμένη εισαγωγή σε ένα υπαρξιακό περίπλου ανάμεσα σε λέξεις και συναισθήματα…
«Γυρισμένο» στην Κέρκυρα, γραμμένο με συγκλονιστική ακρίβεια περιήγησης στο παρελθόν και στο παρόν του τόπου δεν διακρίνεται από ανιαρό Κερκυραϊσμό, που αρκετές φορές εμπνέει τις χωροχρονικές αναδρομές τις σχετικές με τον τόπο ετούτο. Θα ήταν επίσης εξαιρετικά διδακτικό για τους πρωταγωνιστές και δράστες του εκβαρβαρισμού της ζωής, αν βέβαια είχαν την προθυμία να το διαβάσουν και την ικανότητα να το καταλάβουν…
Πίσω από το Κερκυραϊκό καντράν των ιστοριών που εξελίσσονται, προβάλλει ολοκάθαρη και φρέσκια η οικουμενικότητά του. Οι ήρωες είναι υπαρκτοί και σύγχρονοι έστω και αν ξεφεύγουν -με τη στάση και το ήθος τους- από την απεχθή μετριοκρατία. Είναι υπαρκτοί αλλά και «ιδανικοί»… Οχι εξιδανικευμένοι.
Η Κατίνα Βλάχου μας κατέθεσε έναν συγκλονιστικά πλούσιο αρχειακό περιεχόμενο και προχωρημένο προβληματισμό για το είναι, το φαίνεσθαι και το δέον γενέσθαι. Χωρίς κουλτουριάρικα υπονοούμενα αλλά με σαφήνεια, απλότητα και αμεσότητα.
Βρέστε το, πάρτε το διαβάστε το. Δεν θα το μετανοιώσετε…

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

Αφγανιστάν: το νέο Βιετνάμ

Από την προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ, πριν ακόμη ο Ομπάμα επιλεγεί ως υποψήφιος των Δημοκρατικών τονίζαμε, ότι ο φιλειρηνισμός του είναι …μισός. Μπορεί –σε αντίθεση με την Χίλαρι Κλίντον- να υποστήριζε την άμεση (;) απεμπλοκή από το Ιράκ αλλά παρουσιάζονταν ήδη ως ένθερμος οπαδός της επέκτασης του πολέμου στο Αφγανιστάν και ως προς αυτό, ο Αμερικανός Πρόεδρος αποδεικνύεται συνεπής. Η αποστολή 21000 πρόσθετων στρατιωτών αντιστοιχεί σε μία απότομη αύξηση του στρατιωτικού δυναμικού των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν κατά περίπου 30%, φτάνοντας έτσι τις 68000. Παράλληλες πιέσεις ασκούνται προς τους συμμάχους για να συντονίσουν τον βηματισμό τους προς την κατεύθυνση της εντονότερης συμμετοχής. Οι τελευταίοι δεν κρύβουν την απογοήτευση αλλά και την ανησυχία τους από τις κλιμακούμενες επιτυχίες των Ταλιμπάν. Στο πολιτικό επίπεδο εκτιμάται ως ιδιαίτερα αποτελεσματική η πειθώ τους πάνω σε χιλιάδες νέους Αφγανούς για να δώσουν την ζωή τους στον «ιερό» πόλεμο. Στον στρατιωτικό τομέα, η κατοχή Αφγανικού εδάφους μέχρι τα περίχωρα της Καμπούλ με απόλυτο έλεγχο της ζωής των περιοχών τους (έχουν ήδη εγκαταστήσει και Ισλαμικά δικαστήρια). Ο ηγέτης τους, Μολά Ομάρ σαρκάζει την στρατιωτική κατάσταση των Δυτικών, δίνοντας …εγγύηση για ομαλή αποχώρησή τους, όπως έκαναν οι Μοντζαχεντίν με τους Σοβιετικούς, πριν από 20 χρόνια.
Ουσιαστικά αποτυχημένες είναι και οι προσπάθειες των Δυτικών σε πολιτικό επίπεδο. Η «Εθνική Επιτροπή για την Ειρήνη και την Συνεννόηση» που άρχισε την δράση της υπό την ηγεσία του Σιμπγκατουλάχ Μοτζαντεντί (παλιού πολεμιστή της Τζιχάντ) έχει οδηγηθεί σε παταγώδη αποτυχία. Κάποιοι παλιοί Ταλιμπάν, που θα ήθελαν ενδεχομένως να συνεργαστούν με την επιτροπή διστάζουν έντονα εξαιτίας αδυναμίας προστασίας από την εκδίκηση των Ταλιμπάν αλλά και από την γραφειοκρατία και την διαφθορά της κυβέρνησης.
Πρακτικά, οκτώ χρόνια από την ήττα των Ταλιμπάν, οι αμερικανοί πίστευαν σε ένα γρήγορο τέλος του πολέμου. Τραγικό σφάλμα, όπως ομολογούν και τα εγκυρότερα ΜΜΕ στις ΗΠΑ. Αντίθετα, όλο και περισσότερο αρχίζει να πλανιέται το φάντασμα του Βιετνάμ πάνω από τοα άγρια βουνά του Αφγανιστάν.

ΥΓ. Πηγή πληροφόρησης: Courrier International, 23-29/7/09

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Δεν είμαστε κουτόφραγκοι εμείς …

… σαν τους Βρετανούς και του Αμερικανούς, που παρότι πρωτοπόροι της κουλτούρας του ΙΧ – τουλάχιστον κατά τα τελευταία χρόνια- φαίνεται να υποκύπτουν στον πειρασμό του σιδηροδρόμου… Αποκαλυπτικό το σχετικό ρεπορτάζ της κυριακάτικης «Καθημερινής».
Στην Μ. Βρετανία ο Κυπριακής καταγωγής υπουργός συγκοινωνιών Ανδρέας Αδωνης προωθεί μεγαλεπήβολο σχέδιο δημιουργίας σιδηροτροχιών για τραίνα υπερυψηλής ταχύτητας (πάνω από 300 km/ώρα), ενώ παρόμοιες σκέψεις προωθούνται και στις ΗΠΑ, όπου η πολιτική Μπους υπήρξε από τις κορυφαίες στιγμές της Αμερικάνικης πολιτικής κατά των σιδηροδρόμων. Σε μία χώρα, που παρά την υψηλή τεχνολογία και τον κεφαλαιϊκό πλούτο, το υπάρχον σιδηροδρομικό δίκτυο, θυμίζει… ΟΣΕ. Κι’ όμως όσο και αν αποτελεί «ιεροσυλία» για τις ΗΠΑ, η απλή λογική, συνοδευόμενη από τα επιχειρήματα της ενεργειακής κρίσης και της ταχείας καταστροφής του περιβάλλοντος έχει καταστήσει …συζητήσιμη ακόμη και στις ΗΠΑ, την αναβάθμιση και επέκταση του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου…
Μία τέτοια ανάπτυξη φυσικά θα έδινε προτεραιότητα στην χρησιμοποίηση των τραίνων για μεγάλα εσωτερικά ταξίδια, π.χ. Λονδίνο-Γλασκώβη την ώρα που ο συνολικός χρόνος των αεροπορικών μεταφορών επιβαρύνεται από τους σχολαστικούς «αντιτρομοκρατικούς» ελέγχους στα αεροδρόμια. Εκτός, δηλαδή του χρόνου μετάβασης στο αεροδρόμιο, του υποχρεωτικού ελέγχου αποσκευών μία ώρα πριν, της ενδεχόμενης αλλά πιθανότατης καθυστέρησης της πτήσης και των αντίστοιχων καθυστερήσεων μετά την άφιξη στον τόπο προορισμού… Όλα αυτά μαζί με την θεαματική αύξηση των μέσων ταχυτήτων των σύγχρονων τραίνων (ταχύτητες 300 km/ώρα έχουν γίνει ταχύτητες ρουτίνας σε Ευρώπη και Ιαπωνία), έχουν καταστήσει το τραίνο ως ταχύτερο μέσο επικοινωνίας μεταξύ πόλεων απεχουσών μέχρι και 800 χιλιόμετρα… Εύλογη, λοιπόν, η αντίδραση της ΙΑΤΑ και άλλων σχημάτων δημοσίων σχέσεων των αεροπορικών εταιρειών, που αντιδρούν στον έστω και θεωρητικό εξορθολογισμό των μεταφορών στον πλανήτη. Εύλογη αλλά φυσικά κενή επιχειρημάτων…
Ευτυχώς, όμως που στην σύγχυση αυτή του … «ελευθέρου κόσμου», απαρασάλευτη η Ελληνική πολιτική κρατάει ψηλά την σημαία της αντι-σιδηροδρομικής καθαρότητας… Όχι, δεν θα παρασυρθούμε εμείς από τις σειρήνες της λογικής. Η χώρα θα βαδίζει σταθερά στην γραμμή του αντισιδηροδρομικού μένους που οι μεγάλοι ηγέτες της χώρας –πράσινοι και βένετοι- έχουν χαράξει. Νέοι αυτοκινητόδρομοι είναι η απάντησή μας… Τι κι’ αν σε λίγα χρόνια, εξαιτίας του ελλειμματικού οδοστρώματος και της εκθετικής αύξησης των ΙΧ αυτοκινήτων θα μπουκώσουν, όπως ήδη συμβαίνει π.χ. πολύ πρωϊμότερα και από τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις με την περιβόητη Αττική οδό… Εμείς θα μείνουμε φανατικοί υπερασπιστές του θεοποιημένου ΙΧ, που αποτελεί αναφαίρετο κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας, του αρρωστημένου εγωκεντρισμού μας, της κλιμακούμενης αντικοινωνικότητάς μας. Στήριγμα της αρπακολατζίδικης οικονομίας μας…

Μάρτυρας για την μαντύλα…

Η αιγύπτια φαρμακοποιός Μάρβα-Αλ Τσεμπρίνι, που δολοφονήθηκε στην Γερμανία από ναζιστή εξτρεμιστή, επειδή επέμενε να φοράει την μαντύλα της...
Η κηδεία της στην Αλεξάνδρεια, έγινε με την παρουσία μεγάλου πλήθους, κάτω από φωνές έντονης οργής, ιδιαίτερα από τους "αδελφούς Μουσουλμάνους". «Φτωχή» η εκπροσώπηση της Αιγυπτιακής κυβέρνησης και ανύπαρκτη η επίσημη Γερμανική παρουσία.
Η Αίγυπτος μοιάζει καζάνι, που βράζει έχοντας τα πρωτεία των επιθέσεων σε μη μουσουλμάνους κατά την τελευταία 20ετία. Είναι μάλλον βέβαιο, ότι η Χριστιανική Κόπτικη Μειονότητα, που αριθμεί πάνω από 5 εκατομμύρια πληρώνει το τίμημα του μίσους.
Η βλακεία όμως του φασιστικού φανατισμού είναι η καλύτερη πηγή συντήρησης αυτής της ακραίας αντικοινωνικότητας….

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2009

Μεξικό: Μαφιόζοι καλοί Χριστιανοί…

Τα πολιτικά πράγματα είχαν πάντοτε μία ιδιαιτερότητα στο Μεξικό, που με τον τρόπο αυτό ξέφευγε κάπως από τις γενικές Λατινο-Αμερικανικές συντεταγμένες. Εδώ και καρό αυτή η σύγχυση εκφράζεται μέσα από την κοινωνικο-αγωνιστική επένδυση συμμοριών της Μαφίας αλλά και από την μαφιοποίηση κοινωνικών οργανώσεων από τη μεριά της Αστυνομίας, όταν σχεδιάζει μαζικές κοινωνικές εκκαθαρίσεις… Στο κλίμα αυτό είναι αρκετά δύσκολο να πιστέψεις τις πληροφορίες για την πολιτική και κοινωνική ζωή στο Μεξικό, όταν απέχεις μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα…
Εκείνο, πάντως που μαζικά συμβαίνει τελευταία είναι η έντονη θρησκειοποίηση της ιδεολογίας της μαφίας των ναρκωτικών. Όταν πρόσφατα π.χ. κηρύχτηκε αγώνας κατά του καρτέλ ναρκωτικών της Φαμίλια του Μιτσοακάν με την σύλληψη του αρχηγού, η απάντηση δόθηκε με τον βασανισμό και την δολοφονία 13 αστυνομικών, που βρέθηκαν νεκροί στις 13 Ιουλίου. «Θεία δίκη» είπαν οι φίλοι του καρτέλ, που επεκτείνουν την δράση τους σε πολλές πολιτείες. Σε πολλές από τις περιοχές αυτές υπάρχει ισχυρή εκκλησιαστική παράδοση και ταυτόχρονες μνήμες δυναμικών κοινωνικών κινημάτων, που σχεδόν πάντοτε είχαν και αντικληρικαλιστικό περιεχόμενο.
Σήμερα, η μαφία (ή καλύτερα οι μαφίες) των ναρκωτικών αντιλαμβάνονται ότι η επένδυση με θρησκευτικότητα είναι η καλύτερη συνταγή συσπείρωσης, αποδοχής, διεύρυνσης και προστασίας της δράσης τους. Ένα «εκκλησιαστικό» ξέπλυμα με την μορφή ταμάτων και δωρεών σε μονές και ναούς είναι ένας ισχυρότατος παράγοντας διεύρυνσης των δεσμών τους με την κοινωνία. Σ’ αυτό το κλίμα, πράξεις μαζικής βίας για την προστασία της νορκοκυκλοφορίας από παρεμβάσεις περιφερειακών αστυνομικών με περίεργη αφοσοίωση στο καθήκον αποκτούν χαρακτήρα …απονομής δικαιοσύνης από τον Υψιστο.
Μόνον η παιδεία μπορεί να αποτελέσει αντίδοτο θεραπείας και πρόληψης αυτού του φαινομένου, σημειώνει ο διοικητής της αστυνομίας, που βλέπει με ανησυχία να αυξάνονται οι αστυνομικοί-θύματα της …οργής του Θεού…
Εχει ο καιρός γυρίσματα…

Ονδούρα: Ένα δράμα, που …κάτι μας θυμίζει …

Θα σας φανεί απίστευτο αλλά είναι αληθινό!!! Επτά μέρες πριν την εκδήλωση του πραξικοπήματος, στις 21 Ιουνίου δηλαδή, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ονδούρα, Hugo Ljorens, γνωστός για τις υπερσυντηρητικές του θέσεις και την στενή σχέση του με τον G.W. Bush, έλαβε μέρος στην «σύσκεψη της κρίσης», μαζί με σημαντικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς της χώρας… Τι να συζητούσαν άραγε… Τι να συζητούσαν… Δεν πάει το μυαλό μας… Γι’ αυτό και μας παραξένεψε η ανάκλησή του στις ΗΠΑ.
Και για να σοβαρευτούμε, η Ονδούρα είναι ο χώρος έκφρασης των αντιφάσεων στα επιτελεία εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ μετά την εκλογή του Μπάρακ Ομπάμα, του «μικρού Μαύρου», όπως τον αποκάλεσε ο πραξικοπηματίας υπουργός των εσωτερικών Enrique Ortez Colindrez. Ο περισσεύοντος θράσους χαρακτηρισμός αυτός για τον Αμερικανό Πρόεδρο μπορεί και να υπήρξε η κύρια αιτία της παραίτησής του στις 15 Ιουλίου. Το θράσος αυτό όμως δεν είναι τυχαίος παρορμητισμός. Εκφράζει την αποφασιστικότητα της κυρίαρχης τάξης της χώρας να μην επιτρέψει «επικίνδυνους» νεωτερισμούς σαν κι’ αυτούς, που βιώνουν εδώ και καιρό πολλές γειτονικές Λατινοαμερικανικές χώρες. Ο «αντιαμερικανισμός» των πραξικοπηματιών χρειάζεται πολλά εισαγωγικά. Στην πραγματικότητα είναι η έκφραση ενός ακραίου υπερδεξιού συντηρητισμού, που προσπαθεί να συνεγείρει τις … υγιείς δυνάμεις στις ΗΠΑ. ΜΕ αυτές, που επί πολλές δεκαετίες η άρχουσα τάξη της Ονδούρας διατηρεί στενούς και αδιατάρακτους δεσμούς. Οι αρχιπραξικοπηματίες Romero Vasquez Velasquez και ο αρχηγός της Αεροπορίας Luis Javier Prince Suazo είναι και οι δύο πτυχιούχοι της Σχολής των Αμερικών, της Αμερικανικής δηλαδή στρατιωτικής Ακαδημίας από την οποία έχουν αποφοιτήσει πολλοί αξιωματικοί και δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής.
Θα αρκούσε να σφίξει την γροθιά του ο Ομπάμα και το πραξικόπημα να καταρρεύσει, δηλώνει ο ανατραπείς πρόεδρος της Ονδούρας Manuel Zelaya. Δεν μπορώ να πατήσω ένα κουμπί και να επαναφέρω τον Zelaya στην εξουσία, δηλώνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Τείνουμε να τον πιστέψουμε, όχι γιατί δεν θα αρκούσε να πατήσει ένα κουμπί και να καταρρεύσουν οι πραξικοπηματίες αλλά γιατί το ζήτημα Ονδούρα φαίνεται, ότι περνάει στην πρώτη γραμμή της υπερσυντηρητικής προπαγάνδας, που στα πρόσωπα των πραξικοπηματιών διακρίνει πιστούς φίλους και υπηρέτες των συμφερόντων των ΗΠΑ… Το πραξικόπημα της Ονδούρα μεταξύ άλλων χρησιμεύει για να καταδείξει σε αφελείς καλοπροαίρετους τα περιθώρια της πολιτικής Ομπάμα, πέρα και πάνω από προσωπικές προθέσεις. Η πολιτική πρακτική δεν μπορεί -δυστυχώς ή ευτυχώς- να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα ψυχανάλυσης…

Οικολογική εκπαίδευση

Σάββατο πρωί και παρακολουθούσαμε ένα συγκλονιστικό ντοκυμαντέρ για τις λίμνες και τα ποτάμια του πλανήτη στην ΝΕΤ. Τεράστια οικολογικά εγκλήματα διαπράττονται σήμερα, τώρα δίπλα μας. Η νεκρά Θάλασσα οδηγείται με ταχύτατους ρυθμούς στην εξαφάνισή της, αφού το βάθος της ελαττώνεται κατά ένα μέτρο τον χρόνο!... Η λίμνη Τσάντ στην Αφρική, μέσα σε 3 δεκαετίες έχει μετατραπεί σε βαλτότοπο περιορισμένης έκτασης. Η λίμνη Αράλη, που λόγω της έκτασής της ονομάζονταν και θάλασσα έχει υποπολλαπλασιασθεί σε μέγεθος την ίδια ώρα, που μεγάλα εμπορικά πλοία που την διέσχισαν, έχουν μείνει στην μέση της …ερήμου συγκροτώντας την σουρεαλιστική εικόνα της κατάντιας μας… Κοινός παρανομαστής των παραπάνω οικολογικών καταστροφών η κατασκευή φραγμάτων στα ποτάμια που κατέληγαν στις λίμνες στο όνομα … ήπιας εναλλακτικής ενεργειακής πολιτικής ή μαζικής άρδευσης εδαφών. Από δίπλα και η μαζική και ανεξέλεγκτη αποβολή βιομηχανικών καταλοίπων, που εξαφανίζουν την ζωή από ποταμούς και υδροφόρους ορίζοντες.
Την ίδια ώρα, στην Γαλλία ένα μαζικό λαϊκό οικολογικό κίνημα έχει καταφέρει –μέχρι στιγμής- να ματαιώσει τα σχέδια κατασκευής φραγμάτων στον Λίγηρα και να περισώσει φυσικό κάλλος και περιβαλλοντικό πλούτο.
Μέσα από αυτές τις αντιφάσεις και ανισομερείς αναπτύξεις οικολογικών κινημάτων αναδεικνύεται η σπουδαιότητα της οικολογικής εκπαίδευσης. Πλήρως απούσα στα σχολεία μας από τα εκπαιδευτικά προγράμματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε απόλυτη ανεπάρκεια από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ, που προβάλλουν κάποιο σχετικό ντοκυμαντέρ ξεκάρφωτο, σε άσχετες ώρες, (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις απεργίας των δημοσιογράφων) και χωρίς καμία συνέχεια. Κι’ αυτό βέβαια σε ορισμένα κανάλια, γιατί η πλειοψηφία τους προτιμάει να αναμασάει φτηνιάρικα κουτσομπολιά σε 3 ζώνες (πρωινή, μεσημεριανή, απογευματινή)…. Τυχόν υποχρέωση τους από το ΕΣΡ για να μεταδίδουν εκπομπές οικολογικού ενδιαφέροντος θα αποτελούσε… κατάφωρη παραβίαση της τηλεοπτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας μας. Ετσι, η ενεργός οικολογική παιδεία, παραμένει πρακτικώς ανύπαρκτη στη χώρα μας, αφιέμενη στον …πατριωτισμό οικολογικών οργανώσεων, που ασκούν ηρωϊκό για τις δυνάμεις τους αλλά αναποτελεσματικό για την απαιτούμενη μαζική διάδοση της πληροφορίας και της γνώσης έργο.
Το σύστημα εξουσίας στη χώρα μας κάνει πολύ καλά και αφήνει να βασιλεύει η ημιμάθεια, ο ωχαδελφισμός, ο ατομικισμός, η μακαριότητα… Μέσα από την μαζική ύπνωση των συνειδήσεων εξασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή ανοχή σε ασύλληπτης βαρβαρότητας σχεδιαζόμενες παρεμβάσεις τύπου εκτροπής Αχελώου, που θα αλλάξει την βιογεωργραφία της χώρας στο όνομα της … ύδρευσης του Θεσσαλικού κάμπου. Της πεδιάδας δηλαδή, που με τον τρόπο, που καλλιεργείται δεν της φτάνει για άρδευση ούτε ο κατακλυσμός του Νώε…

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2009

1η ημέρα "εκσυγχρονισμού" στον ΟΣΕ

Η κατάσταση των Ελληνικών σιδηροδρόμων είναι άκρως επιβεβαιωτική για τον αρπακολατζίδικο χαρακτήρα του Ελληνικού μεταπρατικού καπιταλσμού. Σήμερα, στον 21ο αιώνα η χώρα παραμένει σταθερά στην ουρά της Ευρώπης με προοπτικές απόλυτα δυσοίωνες αφού μόλις άρχισε ο "εκσγχρονισμός" του ΟΣΕ. Παραμένει ..."νοσταλγική" ανάμνηση αιώνων το έργο του πραγματικού (όχι γιαλιαντζί) εκσυγχρονιστή Χ. Τρικούπη, του αθρώπου, που έφτιαξε το σύνολο του Ελληνκού σιδηρδρομικού δικτύου -λίγο μεγαλύτερου από το σημερινό.
Από τότε, οι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι:

-έχουν καταργήσει γραμμές, που τις οδήγησε η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική σε υποχρεωτικό μαρασμό και χρεωκοπία.

-έχουν ματαιώσει αναγκαίες επεκτάσεις με αποκορύφωμα την Δυτική Ελλάδα, που παραμένει πλήρως εκτός εθνικού δικτύου σιδηρογραμμών.

-έχουν τύχει ..."προνομιακής" μεταχείρισης σε ρουσφετολογκούς διορισμούς ανεξάρτητους από πραγματικές ανάγκες.

-έχουν συνειδητά σαμποταριστεί με σκοπό την ενίσχυση των ανταγωνιστικών ΚΤΕΛ.

Φυσικά, ποτέ ο σιδηρόδρομος δεν εντάχτηκε σε μία ενιαία συγκοινωνιακή πολιτική, που θα τον αναδείκνυε απόλυτα προτιμητέο για τον ηπειρωτικό κορμό της χώρας, αφού:

-το τραίνο υπερτερεί συντριπτικά από άποψη ασφάλειας, άνεσης, ταχύτητας, αποφυγής ρύπανσης, κόστους συντήρησης.

-το τραίνο είναι από 10ετίες το ταχύτερο μέσο σύνδεσης πόλεων, που απέχουν μεταξύ τους μέχρι και οκτακόσια (800) χιλιόμετρα, δηλαδή ιδανικό για την Ελλάδα, που σχεδόν ποτέ οι αποστάσεις από την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα κ.λ.π. δεν φτάνουν αυτό το όριο...

Μόνον ιλαρότητα μπορούν να προκαλέσουν τα επιχειρήματα, που εστιάζουν αμιγώς στο οικονομικό κόστος λειτουργίας υπαρχουσών γραμμών ή προεκτάσεων. Λένε π.χ. πως επέκταση του σιδηρορόμου, προς την Δυτική Ελλάδα θα ήταν ασύμφορη, λόγω μικρού πληθυσμιακού φορτίου της περιοχής... Μία τέτοια λογική, που αγνοεί τα κοινωνικά, περιβαλλοντικά, βιοποιοτικά στοιχεία του έργου ακόμη και τα έμμεσα και απώτερα οικονομικά οφέλη, μόνον σε οικονομικοτεχνική μελέτη δεν οδηγεί αλλά μάλλον αποτελεί απλή εφαρμοσμένη άσκηση μικρο-λογιστικής.
1 Αυγούστου, λοιπόν, εθνοσωτηρίου έτους 2009 και:

-τα δρομολόγια περικόπτονται κατά 30-40% σε κεντρικές κατευθύνσεις, όπως για Πάτρα, Πύργο κ.λ.π.
-τα εισιτήρια ακριβαίνουν από 33%.
-το αντίτιμο στον οδοντωτό Διακοφτού-Καλαβρύτων (από τα γραφικότερα τραίνα στον κόσμο, κράχτης τουρισμού αλλά και βασικό συγκοινωνιακό μέσο στην περιοχή των Καλαβρύτων) αυξάνεται μέχρι 200%. -παρμένουν εκτός συγκοινωνικού έργου οι πρόσφατα ανακαινισμένες γραμμές προς Τρίπολη-Καλαμάτα.

Οι μόνοι, που τρίβουν τα χέρια τους από την εξοντωτική για τον σιδηρόδρομο πολιτική είναι οι ιδιοκτήτες των ΚΤΕΛ, αφού οι Ελληνικοί σιδηρόδρομοι με τις πανάρχαιες γραμμές και τις χαμηλότατης ποιότητας υπηρεσίες ταξιδιού χάνουν το ουσιαστικά μοναδικό τους πλεονέκτημα, δηλαδή τον φτηνότερο εισιτήριο.
Η συνταγή αυτή - το έχουμε ξαναγράψει - έχει δοκιμαστεί και στο παρελθόν με ... "απόλυτη" επιτυχία σε βάρος των σιδηροδρόμων...
Και το μέλλον των Ελληνικών Σιδηροδρόμων;
Ενα και μόνο άξονα - γραμμή φαίνεται να οραματίζονται οι εμπνευστές του παρόντος "εκσυγχρονισμού" : Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι με ελάχιστες δακλαδώσεις, που με μαθηματική βεβαιότητα θα καταστούν προβληματικές και θα καταργηθούν σε επόμενους "εκσυγχρονισμούς".
Εξάλλου όλη η κοινωνική και οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων των τελευταίων 6-7 δεκαετιών αυτό το εθνικό "όραμα" υλοποιεί: Συγκέντρωση του Ελληνικού πληθυσμού στις όχθες το οδικού άξονα ΠΑΘΕ με τον μισό πληθυσμό της χώρας να στριμώχνεται στο λεκανοπέδιο της πρωτεύουσας.
Το τραίνο θα μπορούσε να συμβάλλει στην ανατροπή αυτής της τερατώδους εθνικής ανθρωπογεωγραφίας αλλά θα έπρεπε να το θέλουμε... Και προφανώς δεν θέλουμε...

«Ο κόσμος σύμφωνα με τον Κ»

Με αυτό τον τίτλο επιγράφεται πρόσφατο πόνημα του Γάλλου δημοσιογράφου Pierre Pean, στο οποίο αποκαλύπτει ή συνοψίζει το πάνθεο των ηθικών, πολιτικών και οικονομικών αμαρτημάτων του κ. Μπερνάρ Κουσνέρ, υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης Σαρκοζύ, πρώην στελέχους του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας, πρώην εξ απορρήτων συμβούλου της κ. Σεγκολέν Ρουαγιάλ και πρώτου μεταξύ πολλών Σοσιαλιστών, που «εμήδισε» προς την γαλλική δεξιά… Ισως το σημαντικότερο στοιχείο της έρευνας του Pean είναι η τεκημρίωση, ότι ο «υπερσυνοριακός στρατιωτικοποιημένος ουμανισμός» του κ. Κουσνέρ υπήρξε απόλυτα εξυπηρετικός προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην Ευρώπη και τον κόσμο, κατηγορώντας τον για ύπουλο νεοσυντηρητισμό…
Ο υπογράφων την ανάρτηση υπήρξε αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας των τηλεοπτικών αγώνων του κ. Κουσνέρ το 1995, όταν ασκούσε αφόρητες πιέσεις στην κυβέρνηση Μιτεράν για βομβαρδισμό της Σερβίας. Ικανότατος δημαγωγός και γνώστης της μεγάλης ισχύος της ΜΜΕ επιχειρηματολογούσε με επιδέξια επιλεκτικότητα και με μεγάλη επιτυχία στην γαλλική κοινή γνώμη. Η δημοφιλία του διαχρονικά υψηλή, παραμένει μέχρι σήμερα στο 60% περίπου έχοντας ελάχιστα επηρεαστεί ακόμη και από την συνηγορία του υπέρ της επέμβασης στο Ιράκ, ελάχιστα δημοφιλούς στην Γαλλία.
Ας κάνουμε μία σύντομη αναδρομή στην «πολιτεία» Κουσνέρ. Φανατικά αντικομμουνιστής, προσπαθεί με κάθε τρόπο να ματαιώσει ή να υποσκάψει την συνεργασία Σοσιαλιστών-Κομμουνιστών στην Γαλλία, όπου η έννοια της «Ενωμένης Αριστεράς» κρατούσε μακρά παράδοση ανεξάρτητα από το πώς την κρίνει κανείς σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο. Ιδρύει την οργάνωση «Γιατροί χωρίς σύνορα», διασπώντας τους «Γιατρούς του κόσμου», που τους θεωρούσε κομμουνιστικής επιρροής. Ξεκινάει την «ανθρωπιστική» εξόρμηση στην Σομαλία, που σύντομα μετατρέπεται στην ανοιχτή επέμβαση των ΗΠΑ στο Ανατολικό Αφρικανικό κέρας. Οργανώνει την ιδεολογική εκστρατεία κατά την Σερβίας σε ολόκληρη την Δυτική κοινή γνώμη και ανταμοίβεται με την θέση του πρώτου αρμοστή (διοικητή) στο Κόσσοβο, θέση, που ασφαλώς του χάρισαν … σε ένδειξη αναγνώρισης υπηρεσιών οι ΗΠΑ. Την επαύριο των τελευταίων προεδρικών εκλογών στη Γαλλία ανοίγει την πόρτα εξόδου των Σοσιαλιστών προς την κυβέρνηση Σαρκοζύ, τιμώμενος με το υπουργείο Εξωτερικων. Στη νέα του θέση εισάγει καινοτομίες για την εξωτερική γαλλική Πολιτική, όπως την αποδοχή της επέμβασης των ΗΠΑ στο Ιράκ… Όλα αυτά είναι πάντοτε συνεπή προς τον …ανθρωπισμό του κ. Κουσνέρ… Εξ άλλου, και ο Πρόεδρος της Σρι-Λάνκα μετά την αγριότατη σφαγή των Ταμίλ, υποδεχόμενος τον «διαμαρτυρόμενο» Κουσνέρ, την χαρακτήρισε ως «ανθρωπιστική επιχείρηση χωρίς προηγούμενο»… Φαίνεται, ότι ο Κεϋλανέζος πρόεδρος είχε συλλάβει όλο το βάθος της ανθρωπιστικής ιδεολογίας του κ. Κουσνέρ…
Ποια, όμως, είναι κατά τον Pean τα στοιχεία, που στηρίζουν το «ανθρωπιστικό» μοντέλο Κουσνέρ; Υπεραπλούστευση της πολιτικής πραγματικότητας με κύριο κατηγορία εκείνη της γενοκτονίας. Προσωπική προβολή στο ζενίθ με υπερχρησιμοποίηση των ΜΜΕ, ιδιαίτερα την τηλεοπτικών. Στρατιωτική παρέμβαση, που μοιάζει η φυσική, η λογική αντίδραση των δυνάμεων του καλού…
Αν κάποιος θέλει να διακρίνει την πραγματική προσφορά του κ. Μπ. Κουσνέρ στην Αμερικάνικη πολιτική, πρέπει να ξεκινήσει από την θεμελιώδη διαφορά κρατικής δομής και ιδεολογίας στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Το έθνος-κράτος αποτελεί για την Ευρώπη -με όλες τις ατέλειες του- κατάκτηση της γαλλικής επανάστασης και των ιδεών της. Η υπεράσπισή του αποκτά μέγιστο ηθικό και συνειδησιακό βάρος και φόρτιση, ριζωμένη με πολύ αίμα στον 19ο και 20ο αιώνα. Για τις ΗΠΑ, το κράτος είναι ένας αμιγώς καπιταλιστικός μηχανισμός οργάνωσης της εξουσίας, που μπορεί και πρέπει να υπερβαίνει τα όποια εθνικά βαρίδια αναπτυχθούν στην ασφαλή του λειτουργία με προσαρμοστικές διαδικασίες βίαιες ή μη… Η μετά το 1990 Ευρώπη ήταν γεμάτη με τέτοια βαρίδια, που έπρεπε να εξαφανισθούν. Αυτό, όμως χρειάζονταν μία νέα ιδεολογική κάλυψη, που να μπορεί να εκδιώξει από την Ευρωπαϊκή συνείδηση τον σχεδόν αντανακλαστικό σεβασμό στην έννοια της εθνικής ακεραιότητας και κυριαρχίας. Ετσι, πάνω στην απειλή της … γενοκτονίας και με την αστείρευτη βοήθεια των ΜΜΕ, που χειρίζονται με απόλυτη επιτυχία της κοινή γνώμη, το δικαίωμα της «ανθρωπιστικής στρατιωτικής παρέμβασης» διευκόλυνε αποφασιστικά την παράκαμψη των ηθικών και πολιτικών αντιδράσεων μπροστά στην βίαιη και πολυαίμακτη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Ο Μπ. Κουσνέρ αναδεικνύεται σε σπουδαίο μαέστρο, που ξέρει να συντονίζει πολύ διαφορετικές δυνάμεις με την μπαγκέτα του. Την ώρα π.χ., που κατηγορεί τον Μιτεράν για δειλία αφού αρνείται να βομβαρδίσει τους … «σύγχρονους ναζί, του Σέρβους», φροντίζει ώστε η μαζική εκδίωξη των Σέρβων από την Κράϊνα, που συνιστά και την μόνη εθνοκάθαρση από άποψη πληθυσμιακών διαστάσεων (περίπου τριακόσιες χιλιάδες) να περνάει στα ψιλά της δευτερεύουσας ειδησεογραφίας, χωρίς οπτικό ρεπορτάζ…
Ο Πεάν ασχολείται και με άλλες «ανθρωπιστικές» δράσεις του κ. Κουσνέρ, ιδιαίτερα στο Νταρφούρ, όπου επίσης συνταυτίζεται με τις Αγγλοσαξωνικές θέσεις. Η απάντηση Κουσνέρ συνίσταται σε κινητοποίηση διανοούμενων (Μπερνάρ-Ανρί Λεβί) και διεθνών προσωπικοτήτων (Χίλαρι Κλίντον, Κόφι Αναν), που στολίζουν κατάλληλα τον Πεάν για …αντισημιτισμό (βαριά από ηθική άποψη και πρακτικές συνέπειες κατηγορία στην Δύση)…
Θα κλονισθεί άραγε το ισχυρό κύρος του κ. Μπερνάρ Κουσνέρ; Θα συνειδητοποιηθεί από ευρύτερα λαϊκά στρώματα, ότι η θεωρία της «περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας» είναι ψωμί με βούτυρο για τον πιο επιθετικό και ακραία φιλελεύθερο καπιταλισμό;

Πηγές πληροφόρησης:
-Courier International (1-19/8/2009).
Περιοδικό «Το καταφύγιο», τεύχος 1ο, 2008.
-Μίλτος Π. Βασιλείου: «Γαλλία: Το κοινωνικό εργαστήριο της Ευρώπης», ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, 20/5/2007.
-Μίλτος Π. Βασιλείου: «Δεξιότερα, Μπερνάρ, δεξιότερα...». ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, 20/5/2007.
-Courier International (6-12/9/2007).