ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Δεν είμαστε κουτόφραγκοι εμείς …

… σαν τους Βρετανούς και του Αμερικανούς, που παρότι πρωτοπόροι της κουλτούρας του ΙΧ – τουλάχιστον κατά τα τελευταία χρόνια- φαίνεται να υποκύπτουν στον πειρασμό του σιδηροδρόμου… Αποκαλυπτικό το σχετικό ρεπορτάζ της κυριακάτικης «Καθημερινής».
Στην Μ. Βρετανία ο Κυπριακής καταγωγής υπουργός συγκοινωνιών Ανδρέας Αδωνης προωθεί μεγαλεπήβολο σχέδιο δημιουργίας σιδηροτροχιών για τραίνα υπερυψηλής ταχύτητας (πάνω από 300 km/ώρα), ενώ παρόμοιες σκέψεις προωθούνται και στις ΗΠΑ, όπου η πολιτική Μπους υπήρξε από τις κορυφαίες στιγμές της Αμερικάνικης πολιτικής κατά των σιδηροδρόμων. Σε μία χώρα, που παρά την υψηλή τεχνολογία και τον κεφαλαιϊκό πλούτο, το υπάρχον σιδηροδρομικό δίκτυο, θυμίζει… ΟΣΕ. Κι’ όμως όσο και αν αποτελεί «ιεροσυλία» για τις ΗΠΑ, η απλή λογική, συνοδευόμενη από τα επιχειρήματα της ενεργειακής κρίσης και της ταχείας καταστροφής του περιβάλλοντος έχει καταστήσει …συζητήσιμη ακόμη και στις ΗΠΑ, την αναβάθμιση και επέκταση του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου…
Μία τέτοια ανάπτυξη φυσικά θα έδινε προτεραιότητα στην χρησιμοποίηση των τραίνων για μεγάλα εσωτερικά ταξίδια, π.χ. Λονδίνο-Γλασκώβη την ώρα που ο συνολικός χρόνος των αεροπορικών μεταφορών επιβαρύνεται από τους σχολαστικούς «αντιτρομοκρατικούς» ελέγχους στα αεροδρόμια. Εκτός, δηλαδή του χρόνου μετάβασης στο αεροδρόμιο, του υποχρεωτικού ελέγχου αποσκευών μία ώρα πριν, της ενδεχόμενης αλλά πιθανότατης καθυστέρησης της πτήσης και των αντίστοιχων καθυστερήσεων μετά την άφιξη στον τόπο προορισμού… Όλα αυτά μαζί με την θεαματική αύξηση των μέσων ταχυτήτων των σύγχρονων τραίνων (ταχύτητες 300 km/ώρα έχουν γίνει ταχύτητες ρουτίνας σε Ευρώπη και Ιαπωνία), έχουν καταστήσει το τραίνο ως ταχύτερο μέσο επικοινωνίας μεταξύ πόλεων απεχουσών μέχρι και 800 χιλιόμετρα… Εύλογη, λοιπόν, η αντίδραση της ΙΑΤΑ και άλλων σχημάτων δημοσίων σχέσεων των αεροπορικών εταιρειών, που αντιδρούν στον έστω και θεωρητικό εξορθολογισμό των μεταφορών στον πλανήτη. Εύλογη αλλά φυσικά κενή επιχειρημάτων…
Ευτυχώς, όμως που στην σύγχυση αυτή του … «ελευθέρου κόσμου», απαρασάλευτη η Ελληνική πολιτική κρατάει ψηλά την σημαία της αντι-σιδηροδρομικής καθαρότητας… Όχι, δεν θα παρασυρθούμε εμείς από τις σειρήνες της λογικής. Η χώρα θα βαδίζει σταθερά στην γραμμή του αντισιδηροδρομικού μένους που οι μεγάλοι ηγέτες της χώρας –πράσινοι και βένετοι- έχουν χαράξει. Νέοι αυτοκινητόδρομοι είναι η απάντησή μας… Τι κι’ αν σε λίγα χρόνια, εξαιτίας του ελλειμματικού οδοστρώματος και της εκθετικής αύξησης των ΙΧ αυτοκινήτων θα μπουκώσουν, όπως ήδη συμβαίνει π.χ. πολύ πρωϊμότερα και από τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις με την περιβόητη Αττική οδό… Εμείς θα μείνουμε φανατικοί υπερασπιστές του θεοποιημένου ΙΧ, που αποτελεί αναφαίρετο κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας, του αρρωστημένου εγωκεντρισμού μας, της κλιμακούμενης αντικοινωνικότητάς μας. Στήριγμα της αρπακολατζίδικης οικονομίας μας…
Δημοσίευση σχολίου