Δεν ήταν, καταρχήν, επιλογή οικολογικού σχεδιασμού. Προέκυψε σαν υποχρεωτική ανάγκη μετά την κατάρρευση του συστήματος εξουσίας στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Μέχρι τότε και παρά τον ισχυρό στραγγαλισμό της Κουβανικής οικονομίας από τις ΗΠΑ, η τροφοδοσία από την Ανατολή επέτρεπε επάρκεια σε χημικά (λιπάσματα, παρασιτοκτόνα) και μηχανολογικό εξοπλισμό (τρακτέρ).
Το 1990, λοιπόν επέβαλλε για την Κούβα μία ριζική και ασφαλώς επώδυνη στροφή της γεωργίας της, από τις μηχανοποιημένες μονοκαλλιέργειες σε βιολογικές και παραδοσιακές μορφές γεωργικής οικονομίας. Μόνον δύο καλλιέργειες πλέον επωφελούνται κρατικής βοήθειας σε λιπάσματα και αντιπαρασιτικά: ο καπνός και η πατάτα. Στην πρώτη γραμμή λοιπόν η κοπριά και φυσικές μέθοδοι εξόντωσης των βλαβερών εντόμων. Την ίδια ώρα, αγρονόμοι και άλλοι επιστήμονες ερευνούν και αναπτύσσουν τεχνικές βιολογικών αντιπαρασιτικών. Το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων αυτής της έρευνας αξιοποιείται από την κοινωνία και υιοθετείται από τις γεωργικές κοοπερατίβες. Μικρο-οργανισμοί, έντομα, βακτήρια και μύκητες αναπτύσσονται στα εργαστήρια ενώ την ίδια ώρα φυτεύονται και μεγαλώνονται δένδρα, που ο καρπός τους ή οι σπόροι τους έχουν αντιπαρασιτικές ιδιότητες.
Η επιτυχία της βιολογικής γεωργίας στην Κούβα έχει επιφέρει ευεργετικές δημογραφικές επιδράσεις. Είναι πολλοί αυτοί, που αφήνουν τις πόλεις και επιλέγουν την ύπαιθρο. Την ίδια ώρα η Κούβα μπαίνει μπροστά σε έναν άλλο λίγο-πολύ άγνωστο τομέα οικονομικής δραστηριότητας στον καταναλωτικό κόσμο: την αστική γεωργία, που συνίσταται στην μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των κήπων των σπιτιών στις πόλεις, όπου καλλιεργούνται βραχύβια λαχανικά, αρωματικά χόρτα και ιαματικά φυτά. Με αυτό τον τρόπο, οι σχετικοί κλάδοι παραγωγής έχουν πρακτικά τριπλασιάσει το προϊόν τους με σημαντική εξοικονόμηση σε καύσιμα και νερό. Ενδεικτικά: στην περιοχή της Αβάνας παράγονται περίπου 300 χιλιάδες τόνοι λαχανικών ετησίως. Διακόσιες χιλιάδες περίπου Κουβανοί εργάζονται στον τομέα αυτό από το 2000 και μετά.
Μία αγωνία μένει:
Τι θα συμβεί, όταν κάποια στιγμή αρθεί ο Αμερικάνικος αποκλεισμός, οπότε και ο δρόμος της βιομηχανικής καλλιέργειας θα γίνει πιο «εύκολος»;
