ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Ελπίζουμε...


και ευχόμαστε... Για να δούμε...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Ο «εκσυγχρονισμός» του ΟΣΕ συνεχίζεται…

Το ατυχές και αιματηρό γεγονός των κατολισθήσεων στα Τέμπη, που έκλεισε την οδική επικοινωνία Βορρά – Νότου έδωσε μία χρυσή ευκαιρία στον ΟΣΕ και την σιδηροδρομική ζεύξη Αθήνας-Θεσσαλονίκης για την διαφυγή από την περιφρόνηση και την απαξίωση. Βέβαια, το χάλι του ΟΣΕ είναι τέτοιο, που ακόμη και η κύρια αυτή σιδηροδρομική ζεύξη λειτουργεί με όρους τουλάχιστον προ 50ετίας, αφού τότε περίπου έχουν ηλεκτροποιηθεί τα περισσότερα Ευρωπαϊκά σιδηροδρομικά δίκτυα. Στην Ελλάδα με ηλεκτροκίνηση λειτουργεί μόνον ένα μικρό τμήμα του Αττικού Προαστιακού (Λιόσια-Αεροδρόμιο)!!!
Εντούτοις, εξαιτίας των συνεπειών του αποκλεισμού της οδικής σύνδεσης στα Τέμπη, η ζήτηση για σιδηροδρομικές μεταφορές αυξήθηκε κατά 50% !!! Μία, λοιπόν στοιχειωδώς ανεκτή σε συνέπεια και ποιότητα γραμμή θα μπορούσε να κερδίσει μόνιμους ταξιδιώτες, αυξάνοντας θεαματικά το μεταφορικό της έργο αλλά και την παιδαγωγική της λειτουργία για οικονομικότερες και οικολογικότερες μεταφορές σε μία χώρα, όπου η μετακίνηση με το ΙΧ αποτελεί «εθνική» κουλτούρα…
Αυτά,όμως, τα αυτονόητα δεν μπορούν να γίνουν πράξη στην Ελλάδα, αφού …αγρυπνούν οι συνεπείς «αντι-σιδηροδρομικές» δυνάμεις. Αυτές, που με σταθερότητα και αποτελεσματικότητα, σε όλη την διάρκεια της μετεμφυλιακής περιόδου αγωνίζονται για τον ευτελισμό του τραίνου σε όφελος των ΚΤΕΛ και των ΙΧ. Τελευταίο λαμπρό δείγμα αυτής της πολιτικής, η αδυναμία τηλεφωνικού κλεισίματος εισιτηρίου στα Ελληνικά τραίνα από τις 20 Νοεμβρίου, δηλαδή πάνω από ένα μήνα. Θα αποκλείσετε βέβαια στον προβληματισμό σας, για τα αίτια αυτής της διακοπής, το τεχνικό πρόβλημα… και καλά θα κάνετε, γιατί η αιτία είναι άλλη και θα σας την διηγηθούμε σύντομα: για την λειτουργία του 1100 (τηλεφωνική υπηρεσία κλεισίματος εισιτηρίων του ΟΣΕ) έγινε πριν από 3 χρόνια σύμβαση με ιδιωτική Εταιρεία. Δεν θα μπορούσε η ΤΡΕΝΟΣΕ να διαθέσει γι’ αυτό τον λόγο ένα στοιχειώδη αριθμό υπαλλήλων (20-25) για 24ωρη και αποτελεσματική λειτουργία της υπηρεσίας με πολύ μικρότερο κόστος; Ασφαλώς θα μπορούσε, αλλά σε μία εποχή «φιλελευθεροποίησης» και «εξυγίανσης» εμείς θα μέναμε σε παλιομοδίτικους «κρατισμούς»; Όχι βέβαια… Στα πλαίσια μάλιστα, του αγώνα για την «εξυγίανση», «αναβάθμιση» και «προαγωγή» του ΟΣΕ, η διοίκησή του φρόντισε να μην ανανεωθεί έγκαιρα αυτή η σύμβαση, παρά την από 2ετίας προειδοποίησή της…
Ο πρόσφατος «εκσυγχρονισμός» του ΟΣΕ κατά τους τελευταίους μήνες της προηγούμενης κυβέρνησης (κατά την λογική του «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι») δεν άφησε περιθώρια για τέτοιες ...πολυτέλειες. Σιγήν ιχθύος, δυστυχώς, τηρεί και η νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου συγκοινωνιών, που δεν έχει ακόμη φροντίσει να τοποθετήσει νέα ηγεσία στον ΟΣΕ… Φαίνεται, λοιπόν, ότι οι … κυβερνήσεις πέφτουνε αλλά η κακομοιριά των Ελληνικών Σιδηροδρόμων μένει…
Ετσι, οι εξαναγκασμένοι, προς χρήση του «τρισκατάρατου» τραίνου ταξιδιώτες Βορρά-Νότου, παίρνουν σαφές μήνυμα να μην το ξανακάνουν, όταν με το καλό θα ανοίξει και πάλι η οδική σύνδεση και θα μπορούν να ξεχυθούν με τα εκατοντάδες άλογα των περήφανων ΙΧ τους στα διαζώματα της ΠΑΘΕ…

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

ΗΠΑ: Η ακροδεξιά φτιάχνει «κίνημα»

Δεν το είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα… Η ακροδεξιά στις ΗΠΑ εξέφραζε την συντηρητική κοινή γνώμη, που κατά κανόνα καθόνταν ήσυχη, στο περιθώριο της μαζικής δράσης, αναθέτοντας με λευκή επιταγή στους εκλεγμένους αντιπροσώπους της την εκπροσώπησή της… Η κινηματική δραστηριότητα ήταν χαρακτηριστικό των προοδευτικών, της «αριστεράς». Ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ, για την νομιμοποίηση των εκτρώσεων, για την προστασία του περιβάλλοντος, ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, σημαδεύτηκε από μαζικές διαδηλώσεις…
Η εκλογή Ομπάμα ανέτρεψε το σκηνικό… Η δειλή και συνεχώς νοθευόμενη απόπειρα μεταρρύθμισης του αγρίως νεοφιλελεύθερου συστήματος Υγείας – έχεις λεφτά, ζείς… δεν έχεις λεφτά, πεθαίνεις… έχει προκαλέσει μέχρι σήμερα την κάθοδο εκατοντάδων χιλιάδων Αμερικανών στους δρόμους… Πρόκειται για έκφραση μία γενικής ακροδεξιάς πανστρατιάς στις ΗΠΑ, με απρόβλεπτα αλλά σίγουρα ανησυχητικά μηνύματα. Το φαινόμενο δεν περιγράφεται με γενικόλογες διατυπώσεις… Πώς είναι δυνατόν, σε μία εποχή βαθειάς οικονομικής κρίσης και μαζικών πτωχεύσεων να αντιμετωπίζει τέτοιες μαζικές αντιδράσεις, η κατοχύρωση του δικαιώματος πρόσβασης σε ένα στοιχειωδώς κοινωνικό σύστημα υγείας;
Πρόκειται, ίσως για το πιο χαρακτηριστική έκφραση μαζικού λαϊκού αποπροσανατολισμού. Πιο εντυπωσιακή από την μαζική συμμετοχή είναι η ποιότητα των επιχειρημάτων: οι γιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας θα έχουν το δικαίωμα να μας σκοτώνουν… Οποιος θέλει Εθνικό σύστημα να πάει σε κομμουνιστικές χώρες, όπως η Ελβετία και η Ρωσία… Κάτω το ναζιστικό εθνικό Σύστημα υγείας του Ομπάμα… Τέτοιου τύπου συνθήματα δεν είναι σποραδικά αλλά γενικευμένα. Τα φωνάζουν οι διαδηλωτές, τα γράφουν τα πανώ, τα συζητούν «εμπειρογνώμονες» στα μεγάλα κανάλια (FOX κ.λ.π.). Δύσκολο να συγκρατηθούν και οι ανοιχτοί ρατσιστές, που εν μέσω των λαϊκών αυτών κινητοποιήσεων εμφανίζουν τον Ομπάμα σαν καρικαρτούρα ανθρωποφάγου Αφρικανού φύλαρχου. Βλέποντάς τα, όσοι κριτικάρουμε το επίπεδο πολιτικοποίησης στην Ευρώπη, στην Ελλάδα …ας «χτυπήσουμε ξύλο»…
Μέχρι τώρα, η τεχνική της κινηματικής «αντίστασης» είχε ενεργοποιηθεί εκτός ΗΠΑ. Ποιος δεν θυμάται π.χ. τις διαδηλώσεις της κατσαρόλας ή την απεργία των φορτηγατζήδων στην Χιλή, που άνοιγαν τον δρόμο στον «εθνοσωτήρα» Πινοσέτ… Η υιοθέτηση της μεθόδου μέσα στο εσωτερικό των ΗΠΑ δεν πρέπει να υποτιμηθεί… φαίνεται, πως ο στόχος υπερβαίνει την ματαίωση μιας υποτυπώδους αλλαγής στο σύστημα παροχής υγειονομικών υπηρεσιών, από την οποία μάλλον ωφελημένες θα βγουν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες. Η «κοινωνικοποίηση» του εθνικισμού, η ενθάρρυνση των λαϊκίστικων ενστίκτων των μαζών, η εφαρμογή μεθόδων, που ταιριάζουν σε … «αλήτες», «προδότες», «κομμουνιστές», όπως οι πικετοφορίες και οι διαδηλώσεις, ζεσταίνουν το αυγό του φιδιού…

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Ερικ Καντονά: αγωνιστής και στην ζωή.

Το ίδρυμα «Abbé Pierre» δεν είναι μία οργάνωση ανώδυνης φιλανθρωπικής δράσης… Οφείλει τον τίτλο του αλλά και τον προσανατολισμό της δράσης του σε έναν αγωνιστή ιερέα, που αμέσως μετά την απελευθέρωση, οργάνωνε καταλήψεις δημόσιων ή/και ιδιωτικών κτιρίων για την στέγαση των στρατιών αστέγων, που παρήγαγε ο πόλεμος. Την δράση αυτή την συνέχισε και τα επόμενα χρόνια, συντονιζόμενος με τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα στην Γαλλία, εισπράττοντας τον αφορισμό του Βατικανού...
Στις γραμμές αυτής της οργάνωσης έχει ενταχθεί με πραγματική αυταπάρνηση ο διάσημος παλιός Γάλλος ποδοσφαιριστής Ερίκ Καντονά. Παίχτης με απαράμιλλο ταλέντο, αντισυμβατικός και αντιστάρ υπήρξε και είναι εξαιρετικά δημοφιλής στα λαϊκά στρώματα. Σήμερα, αυτός αλλά και μερικά από τα αδέλφια του δραστηριοποιούνται στο πεδίο της λαϊκής στέγης και στέγασης με καθημερινές πρωτοβουλίες και κινητοποιήσεις. Δεν είναι ο μόνος, είναι όμως ένας από κείνους, που είχαν τις οικονομικοκοινωνικές προδιαγραφές να αδιαφορήσουν. Γι’ αυτό και η προσωπική τους ευαισθησία, όπως στην προκείμενη περίπτωση του Καντονά, είναι αξιομνημόνευτη…

Αργεντινή: Δίκη με μεγάλη σημασία

Στις 11 του Δεκέμβρη άρχισε στην αργεντινή μία δίκη με μεγάλη πολιτική σημασία –πρακτική και συμβολική-. Πρόκειται για την δίκη για τα εγκλήματα της χούντας (1976-1982) στην Στρατιωτική Σχολή του Μηχανικού. Η χούντα (που δεν ήταν και τόσο κεντρώα) βασάνισε μόνον εδώ γύρω στις πέντε χιλιάδες πολιτών. Και απ’ ότι φαίνεται, τα βασανιστήρια ήταν … αποτελεσματικά αφού μόλις εκατό κατάφεραν να επιβιώσουν. Στην Αργεντινή -όπως πολύ περισσότερο- στην Χιλή οι δικτάτορες απολάμβαναν μία ιδιόρρυθμη ασυλία… Ολοι οι σημαντικοί πολιτικοί παράγοντες της χώρας μετά την πτώση του Χούντας καταδίκαζαν το καθεστώς και τα εγκλήματά του αλλά κανένα μέτρο δεν πάρθηκε ποτέ για την έστω και τυπική τιμωρία των ενόχων, την ίδια ώρα;, που δεκάδες χιλιάδες Αργεντίνων ανήκουν σε λίστες αγνοουμένων. Μόλις 19 αξιωματικοί μετ;αξύ τωνμ οποίων και ο περίφημος βασανιστής και καπετάνιος φρεγάτας Αλφρέντο Αστίζ, γνωστός με το ψευδώνυμο: ξανθός αγγελος. Η δίκη προβλέπεται να κρατήσει αρκετά αφού θα κληθούν να καταθέσουν 2800 μάρτυρες. Οι επόμενες εβδομάδες μπορεί να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική ιστορία μιας μεγάλης χώρας, βασανισμένης -αυτή και οι πολίτες της- από τις πολιτικές συγκυρίες, που φέρνουν Βορειο-Αμερικάνικη σφραγίδα.

Εκλογές στην Χιλή: πολλαπλές αναγνώσεις


Η θριαμβευτική -είναι αλήθεια- επικράτηση του υποψηφίου προέδρου της δεξιάς Σεμπαστιάν Πινιέρα, στον πρώτο γύρο (13η Δεκέμβρη) με 44% ξανάφερε στην μνήμη την αντίστοιχη νίκη των ίδιων δυνάμεων -δεξιάς & ακροδεξιάς- με το ίδιο ποσοστό (44%) στο δημοψήφισμα «εκδημοκρατισμού» του Αουγκούστο Πινοσέτ το 1988. Μετά από 4 αλληλοδιάδοχες πετυχημένες εκλογικές αναμετρήσεις, η κεντροαριστερά, φαίνεται να χάνει τα κυβερνητικά ηνία στην χώρα της ελεγχόμενης- με πολλαπλά συνταγματικά βαρίδια- αστικής δημοκρατίας. Την ίδια ώρα, που η απερχόμενη σοσιαλίστρια πρόεδρος Μισέλ Μπασελέτ, απολαμβάνει 80% δημοφιλίας, ο δεξιός πολυεκατομμυριούχος και πολυαγαπημένος των media Πινιέρα, ετοιμάζεται να εγγυηθεί την ουσία του συντηρητισμού στην χώρα με όφελος 14% στα εκλογικά ποσοστά του μπλοκ δυνάμεων, που αντιπροσωπεύει. Εντούτοις, η αποτυχημένη για τις αντιδεξιές (ή τουλάχιστον μη δεξιές) πολιτικές δυνάμεις εκλογική αναμέτρηση διαβάζεται και εναλλακτικά, όπως επιχειρούν ορισμένοι στην Χιλή και γενικότερα στην Λατινική Αμερική: Το 30% των ψήφων του «κεντροαριστερού» Εντουάρντο Φρέϋ, το 20% του αποσκιρτήσαντα προς τα αριστερά σοσιαλιστή Μάρκο Ενρίκεζ Ομινιάμι αλλά και το 6% του πρωτοεμφανιζόμενου μετά 40 περίπου χρόνια κομμουνιστή υποψήφιου Χόρχε Αρράτε συνιστούν πλειοψηφία στο Χιλιανό εκλογικό σώμα. Ιδιαίτερα, η παρουσία του τελευταίου μαζί με την εκλογή τριών κομμουνιστών βουλευτών, δίνουν ένα άλλο ποιοτικό νόημα στα πολιτικά δρώμενα της Χιλής, που μέχρι σήμερα οριοθετούνταν από τις συνταγματικές επιταγές της Χιλιανής «Μαρκεζινοποίησης».
Είναι φανερό, πάντως, πως το όραμα του Χιλιανού δικτάτορα για την … απαγόρευση της πάλης των τάξεων δεν δικαιώνεται. Το ποτάμι της ιστορίας κρατάει στον ρού του ανόθευτο το αίμα χιλιάδων αγωνιστών, που γνώρισαν τα… αγαθά του νεοφιλελευθερισμού… Είναι αλήθεια -το αποτέλεσμα το επιβεβαιώνει- ότι η ιστορία δεν ρέει με προκαθορισμένη λογική ούτε ακολουθεί τυφλά τα ακραία αιτιοκρατικά μοντέλα εξέλιξης και ερμηνείας της. Τίποτε, όμως δεν αλλάζει την κατεύθυνσή της προς την ανθρώπινη απελευθέρωση και χειραφέτηση...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

οι Πινοσέτ κρατούν καλά...

Τον παππού Αυγκούστο Πινοσέτ τον γνωρίσαμε καλά από τον μαρτυρικό Σεπτέμβρη του 1973. Πρύτανης του νεοφιλελευθερισμού ο πιο αιματοβαμένος διακτάτορας της λατινικής Αμερικής, χρειάστηκε να βασανίσει και να σκοτώσει χιλιάδες Χιλιανούς, που εμπνεύστηκαν από το μεγάλο λαϊκό κίνημα της κοινωνικής αλλαγής στα χρόνια του Αλλιέντε. Την τελευταία 20ετία η Χιλή έζησε μία ιδιόρυθμη "μετάβαση" στην δημοκρατία, με κυβερνητική εξουσία, που ανήκε στην "κεντροαριστερά" αλλά με ουσιαστική κυριαρχία των συνταγματικών επιταγών του στυγερού προστατευόμενου της "δημοκρατικής" δύσης, Πινοσέτ, που ιδιωτικοποίησε μέχρι και το νερό... Οσοι είχαν την ευκαιρία και την τύχη να παρακολουθήσουν την τηλεοπτική εκμπομπή "ΕΞΑΝΤΑΣ" του Γιώργου Αυγερόπουλου στην ΝΕΤ, την Τετάρτη 16/12/09, διαπίστωσαν, οτι και ακόμη και το πολύτιμο νερό, ποιυ πρακτικά έχει εξαφανισρτεί από ολόκληρη την έρημο ΑΤΑΚΑΜΑ, γίνεται με -διπλό τρόπο- εμπορικό προϊόν: πρώτα με την τεράστια κατανάλωσή του για το πλύσιμο των μεταλλευμάτων χαλκού και ύστερα με την πώλησή του προς τους διψασμένους ιθαγενείς της πιο άνυδρης περιοχής του κόσμου.

Σ' αυτό το αδυσώπητο εμπόριο ζωής η οικογένεια Πινοσέτ έχει την τιμητική της. Πρώτα ο παπούς, που φρόντισε - με διαφανείς διαδικασίες- να κατέχει σημαντικό μέρος των μετοχών της ορυκτής βιομηχανίας, που ο ίδιος ιδιωτικοποίησε για το ...καλό του Χιλιανού λαού. Και ύστερα, ο "άξιος" επίγονος Γκαρσία Πινοσέτ, εγγονός του πρώτου, που διεκδίκησε την λαϊκή ψήφο στις πρόσφατες εκλογές, στο όνομα των αρχών του παπού του... Απέτυχε, αυτή την πρώτη φορά αλλά ασφαλώβς δεν θα χάνει τις ελπίδες του... Εξάλλου ο α' γύρος των προεδρικών εκλογών ανέδειξε πρώτον με 44% τον υποψήφιο της δεξιάς Πινέϊρα. Μιάς δεξιάς, που δεν κρτατάει και πολλές αποστάσεις από τα προστάγματα του "φιλελεύθερου" Πινοσέτ.

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Χρόνια μας πολλά !!!

Παγκόσμια ημέρα κατά της διαφθοράς η 9η Δεκεμβρίου... Συνήθως δεν μας πολυαγγίζουν οι διάφορες "παγκόσμιες" αλλά για την σημερινή δεν μπορούμε να κάνουμε στραβά μάτια... Τόσα χρόνια έχουμε αγωνιστεί με συνέπεια, σταθερότητα και αποφασιστικότητα για αυτή την περίοπτη θέση, που κατέχουμε στην παγκόσμια κλίμακα της διαφθοράς... Και όλο ανεβαίνουμε (ή κατεβαίνουμε, ανάλογα, πως το βλέπει κανείς...) τα κλιμάκια της κλίμακας. Η παρασιτική, μεταπρατική και αλληθορίζουσα εξουσία του τόπου από την εποχή της ανεξαρτησίας (με εξαίρεση την Καποδιστριακή περίοδο και ολίγες, ελάχιστες άλλες) έχει μετατρέψει την άσκηση πολιτικής σε διαδικασία εξυπηρετήσεων. Με πασπάλισμα ολίγες εθνικιστικές κορώνες των πολυάριθμων Μαυρογιαλούρων έχουμε κατακτήσει παγκόσμιες πρωτιές σε εμπνεύσεις αρπαχτής και "κονόμας". Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά, όπως αναφωνούσε και ο Μηλιώκας στο συναφές άσμα...
Χρόνια μας πολλά, λοιπόν... Αντε και του χρόνου καλύτεροι...

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Για κάθε 300 συνανθρώπους μας, ΕΝΑΣ στην φυλακή…

Αυτή είναι περίπου η εικόνα του πλανήτη και στις 5 Ηπείρους του. Ο αριθμός ίσως δεν λέει πολλά. Πολύ περισσότερο αξία έχουν οι συνθήκες κράτησης, δηλαδή στέρησης της ελευθερίας των πολιτών του 21ου αιώνα. Κι’ αν οι συνθήκες αυτές είναι …ανάλογες του πολιτιστικού επιπέδου των χωρών, τότε η «σωφρονιστική» πραγματικότητα του πλανήτη μας γυρίζει κατάμουτρα κάθε κομπασμό για πρόοδο και εξέλιξη. Στην Γερμανία π.χ. υπάρχουν φυλακές, που προσφέρεται κρύο φαγητό ενός μηνός… Στο Αφγανιστάν, στο κέντρο κράτησης Αφγανών στο Mπαγκράμ που έχουν στήσει Αμερικάνοι, οι φυλακές του Orient Express, μοιάζουν… πολυτελές ξενοδοχείο. Οι φυλακές αυτές γνωστές, ως «μαύρο κάτεργο», φαίνεται, ότι διαφεύγουν από τον Ομπαμικό «εκδημοκρατισμό». Αθλιες οι συνθήκες και στην σύγχρονη «μητέρα» των δικαιωμάτων του ανθρώπου την Γαλλία. Σκοτάδι και στο Κινέζικο σωφρονιστικό σύστημα…
Στις 10 Δεκεμβρίου, ο πλανήτης γη …γιορτάζει την ημέρα δικαιωμάτων του ανθρώπου… Και συμπίπτει με σοβαρές περικοπές των εθνικών προϋπολογισμών για τα σωφρονιστικά καταστήματα (έτσι ονομάζονται επίσημα πολλά κάτεργα), που υφίστανται τις …λελογισμένες επιδράσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης…

Εφυγε Ο Θοδωρής Σφέτσας

Ο άνθρωπος, που επι 10ετίες εξασφάλιζε την ποιότητα της ηχτικής αρτιότητας των μουσικών δρώμενων στην ΕΡΤ... Γνωστός και στους άγωνστούς του -όπως εμείς- όχι μόνο για την εργατικότητά του και την θαυμαστή αποτελεσματικότητά της αλλά και για την φήμη του δημόσιου ήθους του...

Καλύτερα τα πράγματα για το Εβο Μοράλες

Σήμερα, πραγματοποιούνται οι προεδρικές εκλογές στην Βολιβία και οι οιωνοί για τον Ινδιάνο Πρόεδρο της χώρας είναι καλύτεροι από ποτέ. Φαίνεται, πως οι εκλογές θα βάλλουν και τυπικά τέλος σε ένα καθεστώς ιδιότυπης δυαρχίας, που απείλησε ακόμη και την ίδια την εθνική ανεξαρτησία της Βολιβίας αφού οι συντηρητικοί τοπάρχες των Ανατολικών –πλούσιων σε κοιτάσματα πετρελαίου και άλλων ορυκτών- επαρχιών φαίνεται να χάνουν κατά κράτος. Ο Σαμουέλ Ντόρια Μεδίνα αλλά και ο περίφημος Λεοπόλδος Φερνάντες (κατηγορούμενος για την σφαγή εκατοντάδων αγροτών, που στήριζαν το Εβο, στις 11 Σεπτέμβρη 2008) δεν προβλέπεται να ξεπεράσουν το 20% ενώ τα προγνωστικά για τον Μοράλες υπερβαίνουν το 50%.
Για τον Εβο Μοράλες, τα επόμενα χρόνια της θητείας του και εφ’ όσον το επιτρέψουν οι συσχετισμοί μέσα στο κοινοβούλιο θα είναι χρόνια υλοποίησης της συνταγματικής μεταρρύθμισης του Γενάρη του 2009, για την στερέωση των κοινωνικών καταχτήσεων αλλά και μαζικού εκσυγχρονισμού της χώρας, όπως της το επιτρέπει ο ορυκτός της πλούτος, ιδιοποιούμενος μέχρι πρόσφατα κατά σκανδαλώδη τρόπο από μία λευκή μειοψηφία…

Δεν του έβγαιναν οι ψήφοι αλλά …του περίσσεψε η στήριξη της χούντας.

Μιλάμε για τον νέο πρόεδρο της Ονδούρας Πορφύριο Λόμπο, που ως υποψήφιος το 2005 ηττήθηκε από τον Μανουέλ Ζελάγια, νόμιμο πρόεδρο μέχρι το πραξικόπημα της 28 Ιουνίου. Ειχε, όμως όλα τα προσόντα να γίνει ένας … καλός πρόεδρος της χώρας, ιδιαίτερα αρεστός στους ΒορειοΑμερικανούς φίλους, διότι τυγχάνει μεγαλοπαραγωγός σταριού και σόγιας αλλά και γνωστός ως ανήκων στους πιο συντηρητικούς δεξιούς μεγαλοπαράγοντες της χώρας. Ετσι, λοιπόν, το σενάριο, που άρχισε να υλοποιείται στις 28 Ιουνίου με την πραξικοπηματική ανατροπή του προέδρου Ζελάγια, ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εκλογή με την «εκλογή» του Πορφύριο στην θέση του προέδρου, που παραλαμβάνει από τον πραξικοπηματία Μικελέττι. Με ποσοστό 56% και επίσημη αποχή γύρω στο 40% οι προεδρικές εκλογές της Ονδούρας υπενθυμίσουν και στους αγαθότερους ως προς τις προθέσεις τους παρατηρητές, ότι η πολιτική των ΗΠΑ στην βασανισμένη λατινική Αμερική παραμένει η ίδια, διαχρονικά. Θα έχουν άδικο άραγε οι Ονδουριανοί αν πούνε τί Μπους, τί Ομπάμα… Ευτυχώς, δεν είναι ίδια η πολιτική κατάσταση στην υπόλοιπη Ηπειρο και την μασκαράτα εκδημοκρατισμού στην Ονδούρα δεν αναγνωρίζουν Βραζιλία, Νκικαράγουα, Ισημερινός, Βολιβία και Βενεζουέλα. Και φυσικά, το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης ενάντια στο πραξικόπημα, που κάνει λόγο για αποχή της τάξης του 60%...