ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

Οι Ελληνικοί σιδηρόδρομοι, η πράσινη ανάπτυξη και τα … πράσινα άλογα.

Ένα ζάπιγκ μας έφερε στο κανάλι της Βουλής, όπου είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μία εξόχως ενδιαφέρουσα συζήτηση για το μέλλον του ΟΣΕ και των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών στην χώρα επ’ ευκαιρία του διορισμού νέου διευθυντή στην ΤΡΕΝΟΣΕ… Καταρχήν ο διάλογος είχε ιδιαίτερη … ιστορική αξία αφού μας αποκάλυψε -έστω και εν μέσω διαφωνιών- σε ποια εποχή έχουν σταματήσει τα Ελληνικά τραίνα… Στην εποχή του Τρικούπη, στον 19ο αιώνα σχολίασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. κ. Τραγάκης. Στην εποχή του Βενιζέλου στο 1932 αντέτεινε ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Σηφουνάκης, για να μην … αφήσει απέξω και την μεγάλη δημοκρατική παράταξη… Η αλήθεια, είναι πάντως, ότι η χώρα διαθέτει σήμερα μικρότερο σιδηροδρομικό δίκτυο από εκείνο του Τρικούπη, αφού τότε λειτουργούσαν και οι Σιδηρόδρομοι Δυτικής Ελλάδος (Κρυονέρι-Μεσολόγγι-Αγρίνιο), που ο Τρικούπης λογάριαζε να προεκτείνει μέχρι τα Γιάννενα, όταν θα … ελευθερώνονταν η Ηπειρος… Αναρωτιέται κανείς σε ποιον αιώνα έχουν μείνει οι Ελληνες ψηφοφόροι, που ανέχονται να επιλέγουν μεταξύ εκείνων, που έχουν αφήσει τον Ελληνικό Σιδηρόδρομο 80 χρόνια πίσω -στην καλύτερη περίπτωση- φορτώνοντας ταυτόχρονα τους Ελληνες φορολογούμενους (όσα … κορόϊδα πληρώνουν φόρους) με ένα δυσθεώρητο και συνεχώς διογκούμενο χρέος για έναν οργανισμό παροχής απίστευτης αθλιότητας υπηρεσιών…
Η συζήτηση ήταν άκρως αποκαλυπτική για τις …τεχνικές άσκησης πολιτικής σ’ αυτή την χώρα. Ο κ. υφυπουργός π.χ. έκανε μία εισαγωγή-ύμνο στο τραίνο ως σύγχρονο μέσο συγκοινωνίας. Μας τόνισε, -όπως και ο προκάτοχος του κ. Χατζηδάκης- ότι είναι το οικολογικότερο, φιλικότερο στον ταξιδιώτη, και μεγαλύτερης ακρίβειας μέσο μαζικής μεταφοράς, που από χρόνια απολαμβάνουν οι ευρωπαίοι πολίτες και στερούνται οι Ελληνες ομόλογοί τους. Αλλά ας… όψεται η κρίσις. Αυτή η φρικτή κρίσις, που μας εμποδίζει να κάνουμε κάτι σοβαρό για τον ΟΣΕ και γενικότερα για το Ελληνικά σιδηροδρομικά δίκτυα. Ετσι, μεταξύ των λεχθέντων από τον κ. υφυπουργό αλιεύσαμε :
-Ο Δυτικός σιδηροδρομικός άξονας πάει …υπέρ πίστεως και κρίσεως.
- Ο εκσυγχρονισμός στο βασικό άξονα της ΠΑΘΕ, δηλαδή η άφιξη του τραίνου στην Πάτρα πάει για το 2015 (προβλέπονταν το 2011).
-Βασικά το τραίνο θα φτάσει στο Ρίο, γιατί ακόμα δεν έχει συμφωνηθεί η χάραξή του μέχρι την Πάτρα, που στην χειρότερη περίπτωση, -είπε ο. κ. Υφυπουργός- θα πηγαίνει έστω και από την υπάρχουσα σημερινή μονή γραμμή.
Φυσικά ούτε λόγος για επεκτάσεις ηλεκτροδότησης ή οποιασδήποτε βελτίωσης της παροχής των σιδηροδρομικών υπηρεσιών εν Ελλάδι…
Ως "αγαθοί", που είμαστε, πιστέψαμε βαθύτατα στο όραμα μιας άλλης ανάπτυξης, ισόρροπης, φιλικής προς το περιβάλλον, οικονομικής ενεργειακά, της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης»… Ονειρα θερινής νυκτός... Ας ξεκαβαλήσουμε λοιπόν από τα πράσινα άλογα της αφέλειας και ας διαλέξουμε ένα «σεμνό» SUV 4 x 4, που θα μας επιτρέψει να αφήσουμε τα ατίθασα πετρελαιοφάγα άλογά μας να ξεχυθούν σε έναν από τους νέους ετοιμαζόμενους από μεγαλοεργολάβους αυτοκινητόδρομους, που με μαθηματική βεβαιότητα θα μπουκώσουν σε λίγα χρόνια (για τους δύσπιστους βλ. Αττική Οδός).
… «Το τραίνο είναι εξαιρετικό μέσο μαζικής μεταφοράς». Σ’ αυτό συμφώνησαν απολύτως οι εκπρόσωποι και των δύο μεγάλων κομμάτων, που έχουν αναλάβει εργολαβικά την καταστροφή των πολύπαθων και παλαιολιθικών σιδηροδρομικών υπηρεσιών στον τόπο. Τουλάχιστον τόσο όμορφο «μνημόσυνο» για το τραίνο δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε… Η πράσινη ανάπτυξη τώρα δικαιώνεται…

Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Χτές, ο Ζαν Φερρά ξανασυνάντησε τον Λουΐ Αραγκόν


Στα 79 του χρόνια ο Jean Ferrat (κατά κόσμον Jean Tenenbaum), στις 13 Μαρτίου αποχαιρέτησε τα εγκόσμια και πέρασε στην αιωνιότητα. Γεννημένος από μίας πολυμελή Εβραϊκή οικογένεια στο Παρίσι, γιός Ρωσσοεβραίου εμιγκρέ, που πέθανε στο Αουσβιτς, ο Jean Ferrat δέθηκε πρόωρα με την αντιφασιστική αντίσταση και την αριστερά. Αγωνιστής, τραγουδοποιός και τραγουδιστής, αφιέρωσε το μέγιστο μέρος της καλλιτεχνικής του δημιουργίας στην μελοποίηση της ποίησης του μεγάλου Γάλλου δημιουργού Louis Αragon. Κομμουνιστής και ερωτικός ο Jean Ferrat επένδυσε με μοναδικό τρόπο τους στίχους του Αραγκόν με τρόπο μοναδικό και ανυπέρβλητα «πιστό». Αυτός και ο Leo Ferré στάθηκαν οι μεγάλοι υμνωδοί του Αραγκόν…
Μία ζωή αφιερωμένη στην τέχνη και στην κοινωνία με έργο σπουδαίο και πολύ. Απόστολος του στρατευμένου τραγουδιού, με σεμνότητα, απλότητα και αγαπητικότητα. Χωρίς απόκοσμους αφορισμούς, ελιτίστικους σεχταρισμούς ή λαϊκίστικες καρικατούρες. Ο «τελευταίος των μεγάλων» γράφουν ειδικοί και μη στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο. Χαρακτηριστικός ο πλούτος της δουλειάς του. Ενδεικτικά παραθέτουμε την δισκογραφία του:
1961: Deux enfants au soleil ("Ma Môme", "Federico Garcia Lorca", etc.)
1963: Nuit et brouillard ("C'est beau la vie", "Nous dormirons ensemble", etc.)
1964: La Montagne ("Que serais-je sans toi", "Hourrah !", etc.)
1965: Potemkine ("C'est toujours la première fois", "On ne voit pas le temps passer", etc.)
1966: Maria ("Heureux celui qui meurt d'aimer", "Un enfant quitte Paris", etc.)
1967: À Santiago ("Cuba si", "Les Guérilleros", etc.)
1969: Ma France ("Au printemps de quoi rêvais-tu ?", "L'Idole à papa", etc.)
1970: Camarade ("Sacré Félicien", "Les Lilas", etc.)
1971: La Commune ("Les touristes partis", "Aimer à perdre la raison", etc.)
1971: Ferrat chante Aragon ("Le Malheur d'aimer", "Robert le Diable", etc.) sold more than 2,000,000 copies
1972: À moi l'Afrique ("Une femme honnête", "Les Saisons", etc.)
1975: La femme est l'avenir de l'homme ("Dans le silence de la ville", "Un air de liberté", etc.) sold 500,000 copies
1979: Les Instants volés ("Le Tiers chant", "Le chef de gare est amoureux", etc.)
1980: Ferrat 80 ("Le Bilan", "L'amour est cerise", etc.) certified platinum record
1985: Je ne suis qu'un cri ("La Porte à droite", "Le Chataîgnier", etc.)
1991: Dans la jungle ou dans le zoo ("Les Tournesols", "Nul ne guérit de son enfance", etc.)
1995: Ferrat chante Aragon Vol. 2 ("Complainte de Pablo Neruda", "Les feux de Paris", "Lorsque s'en vient le soir", etc.)
2002: Ferrat en scène

Είχαμε την χαρά και την τιμή να τον συνατήσουμε τυχαία στην διάρκεια μιας ολιγόωρης παραμονής του στην Κέρκυρα, το καλοκαίρι του 2006 στα πλαίσια μιας κρουαζιέρας στην Ανατολική Μεσόγειο. Τον αναγνωρίσαμε καθισμένο στα «τίλια» κοντά στο πεντοφάναρο μαζί με την σύντροφό του. Συγκινήθηκε, που υπάρχουν Ελληνες που τον γνωρίζουν γιατί θεωρούσε -όπως μας είπε-, πως η φήμη του περιορίζονταν στην Γαλλία, Ισπανία και Πορτογαλία. Διαβεβαιώνοντάς τον για το αντίθετο χαρήκαμε τον σεμνό και νηφάλιο δημιουργό, που δεν φαινόνταν διαθέσιμος για απόσυρση παρά το ολοφάνερο αναπνευστικό του πρόβλημα. Το συνοδέψαμε ως την προβλήτα του κρουαζιερόπλοιου με μία αόριστη υπόσχεση για προσεχή συνάντηση, που δεν πρόλαβε να πραγματοποιηθεί…
Τώρα ο Ferrat πορεύεται στην αιωνιότητα της ανθρώπινης δημιουργίας, φαντάζομαι συντροφευμένος από τον φίλο του τον Aragon, που με τόση αφοσοίωση υπηρέτησε. Ενας διάλογος, που διακόπηκε τα τελευταία 18 χρόνια, όταν ο Louis πέρασε την Αχερουσία (1982) θα συνεχιστεί στην μνήμη των αξίων…

Σας προτείνουμε ένα από τα πολλά videos, που θα βρείτε στο διαδίκτυο. Είναι το τραγούδι: η Γαλλία, πατριωτικό και συνάμα οικουμενικό http://www.youtube.com/watch?v=CN3O6vZh_Mk

και ένα άλλο αφιερωμένο στην Παρισινή κομμούνα: http://www.youtube.com/watch?v=vlcvxjB5bXM

Φυσικά υπάρχει ο δικός του ιστότοπος: http://www.jean-ferrat.com/

Θα βρείτε και πολλά άλλα στο διαδίκτυο, που -νομίζουμε ότι- επικυρώνουν την εκτίμηση, την αγάπη και το σεβασμό στον Jean Ferrat ... Καλοτάξειδος...

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Πρόκειται για ... ατυχές και ακούσιο περιστατικό...


Η φωτογραφία επιβεβαιώνει ξεκάθαρα ότι το όργανον δεν είχε ...καμμία πρόθεση... ούτε κατά διάνοια... Απλά ευρισκόμενο εν αμύνη από την λυσσαλέα βάρβαρη και απρόκλητη επίθεση αυτού του ... μποντιμπιλντερά ...παλιόγερου... υποχρεώθηκε να ... αντιδράσει.
Πως είπατε, που λέγεται; Γλέζος; Ε, και!!! Τι έκανε αυτός ο Γλέζος... Κατέβασε τη Γερμανική σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό από την Ακρόπολη στην κατοχή; Α, μου φαίνεται, οτι τάθελε ο γέρος από τα νιάτα του... Και εν πάσει περιπτώσει το όργανον απέδειξε πόσο αμερόληπτο είναι στην εκτέλεση του καθήκοντος...

Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

Αλλα «κόλπα» ο Νετανιάχου…

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είναι πράγματι σαΐνι και αυτά, που κατεβάζει η κούτρα του αποκαλύπτουν την …αγαθότητα των προθέσεων του. Ο πρώτος στόχος του Βενιαμίν είναι η «αποκατάσταση» και προβολή των «ιερών» τόπων του Ισραήλ… Γιός ακροδεξιού ιστορικού εξειδικευμένου στην «επανακατάκτηση», που έχει απορριφθεί από την ίδια την επιστημονική κοινότητα στο Ισραήλ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ έχει αρχίσει από παλιά το «θεάρεστο» έργο του για την …αποκατάσταση της ιστορίας. Δική του έμπνευση ήταν η διάνοιξη υπόγειου τούνελ κάτω από την Μουσουλμανική περιοχή της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ με σκοπό την ελεύθερη προσέλευση στα… «θεμέλια της Ιστορίας». Η έμπνευση αυτή του Βενιαμίν κόστισε –μεταξύ άλλων- την ζωή 70 Παλαιστινίων και 17 Ισραηλινών στρατιωτών. Για το 2010, τα σχέδια του ακραίου στις θέσεις του πολιτικού προβλέπουν την αποκατάσταση των τάφων των προφητών στην Χεβρών και του τάφου της Ραχήλ στην Βηθλεέμ, τους οποίους βεβαίως προορίζει να βρίσκονται υπό Ισραηλινό έλεγχο και για τα οποία ετοιμάζεται να διαθέσει 132 εκατομμύρια ευρώ. Γράφει σχετικά η Ισραηλινή εφημερίδα Yediot Aharonot: Δυστυχώς, ο Νετανιάχου δεν έχει διαβάσει προφανώς τα πορίσματα των πιο πρόσφατων ανασκαφών, που βεβαιώνουν ότι ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ δεν μπορεί να έχουν ζήσει την εποχή, που περιγράφεται από την γόνιμη φαντασία των συγγραφέων της Βίβλου
Ο σκοπός του Νετανιάχου περισσότερο από προφανής. Ανακαλύπτοντας «ιερούς» τόπους διευρύνει τα κυριαρχικά δικαιώματα του Ισραήλ σε περιοχές, όπου το ίδιο το Εβραϊκό κράτος είχε ήδη αναγνωρίσει ως Παλαιστινιακές. Με το πρόσχημα της ιστορικής αποκατάστασης ο Νετανιάχου επιθυμεί να πετσοκόψει την εδαφική ακεραιότητα του (μελλοντικού) παλαιστινιακού κράτους πριν την ίδρυσή του…
Εχει όμως και άλλα σχέδια ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Με νομοσχέδιο, που ετοιμάζεται να φέρει στην Κνεσέτ επιχειρεί την απόδοση δικαιώματος ψήφου σε 750000 Ισραηλινούς της διασποράς, που μαζικότατα ελέγχονται πολιτικά από ακραίους συντηρητικούς πολιτικούς σχηματισμούς, από ραβίνους και υπερορθόδοξους. Με πρόσχημα λοιπόν την διεύρυνση ενός δημοκρατικού δικαιώματος, ο Νετανιάχου πετυχαίνει την αλλοίωση της πολιτικής σύνθεσης της Ισραηλινής βουλής και τον έλεγχό της εις το …διηνεκές από τις πιο ακραία αντιπαλαιστινιακές δυνάμεις...
Πριονίζει, λοιπόν, συστηματικά και «αποτελεσματικά» το δένδρο της ειρήνης στην Μέση Ανατολή, πριν καν προλάβει να βγάλει κλαδιά και φύλλα…

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Γρίππη Η1Ν1: Η αρχή της πρόληψης μπορεί να οδηγεί στον αυταρχισμό

Στις 13 Ιανουαρίου το Εθνικό Ιδρυμα για την Υγεία και την Ιατρική Ερευνα της Γαλλίας (INSERM) κήρυξε το τέλος της επιδημίας της γρίππης. Μαζί σφύριξε και το τέλος του συναγερμού πανικού, που συνόδευσε -όχι ερήμην της ιατρικής κοινότητας- την κοινωνία, που χρεωμένη με μερικά δις. ευρώ (προετοιμασία κέντρων εμβολιασμού και ξέφρενος ρυθμός αγοράς εμβολίων) αποχαιρετά την πιο οργανωμένη απόπειρα μαζικής καλλιέργειας υστερίας.
Μαζί με το τέλος του συναγερμού αρχίζει να αρθρώνεται και ο κοινωνικός απολογιστικός λόγος των διανοητών. Ανάμεσά τους ο Γάλλος φιλόσοφος Φρανσουά Εβαλντ* αναλύει στην Monde την διαχείριση της κρίσης από μεριάς κράτους, που κατηγορείται μαζικά για υπερβολική αποτίμηση του πραγματικού κινδύνου. Οι πολιτικές, λέει ο Γάλλος διανοητής, χειρίζονται τον αντικειμενικό κίνδυνο αλλά και τον υποκειμενικό φόβο, που γεννιέται στο συλλογικό φαντασιακό. Η αρχή της πρόληψης, που ενσωματώνεται στα σύγχρονα συντάγματα ως κοινωνική υποχρέωση του κράτους, μπορεί στα χέρια των κυβερνώντων και των οργάνων τους να μετατραπούν σε μηχανισμούς εξαναγκασμού. Η διαλεκτική της κοινωνικής φροντίδας πρέπει να διαχέει την απόφαση στο επίπεδο του ατόμου.
Οι διανοητές του 18ου αιώνα, συνεχίζει ο Φ. Εβαλντ, τόνιζαν, ότι οι σωστές αποφάσεις πρέπει να είναι απελευθερωμένες από συναισθηματικές φορτίσεις, Βιώνουμε, μία διαφορετική διαχείριση των συναισθημάτων και ιδιαίτερα του φόβου, που μπορεί να δημιουργήσει μία μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης… Κατά κάποιο τρόπο, οι τιμές των εμβολίων είναι οι τιμές της ελευθερίας των ανθρώπων...
Ασφαλώς το σημείωμα αυτό δεν επιδιώκει να εξαντλήσει το ζήτημα. Απλά να το θίξει… Ο υπογραφόμενος -λόγω της ιατρικής του ιδιότητας- βρέθηκε και αυτός στο επίκεντρο της σύγκρουσης, της αμφιθυμίας και της αμφισβήτησης. Η ΦΑΙΑΚΙΑ δεν είναι ό χώρος ανάπτυξης ενός ολοκληρωμένου ιατρικού-επιστημονικού διαλόγου για το θέμα… Δεν έχει καν σημασία ή προτεραιότητα αυτό το ζήτημα. Επιθυμούμε να καταθέσουμε την ένστασή μας για το κλίμα μαζικού εκφοβισμού, που ορισμένοι επιχείρησαν. Ακούστηκαν αφορισμοί, εφάμιλλοι ακραίων ιδεολογικόμορφων συγκρούσεων αφόρητου δογματισμού. «Κάθε επιφύλαξη για το εμβόλιο, μας γυρίζει στην εποχή πριν τον Παστέρ»… Με αυτό το ισοπεδωτικό επιχείρημα έξω από όρους, συνθήκες και χρόνο, "συνέτριψε" νεαρός συνάδελφος τις επιφυλάξεις μου για την αποτίμηση του κινδύνου…
Για πολλοστή φορά επιβεβαιώνεται, ότι ο δογματισμός δεν είναι εργαλείο της επιστήμης ούτε της κοινωνιολογίας, ούτε και της ιατρικής. Αντίθετα, υπό όρους παγκοσμιοποίησης, η επιστημονική ηθική και η αυτεξουσιότητα των λειτουργών της υγείας γίνονται κεφαλαιώδη ζητήματα για την πολιτική της δημόσιας υγείας αλλά και για την «υγεία» της ίδιας της κοινωνίας...
____________
* Le mensuel, no 1, Φεβρουάριος 2010, σ. 58-59