ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Εμείς πάντως … λατρεύουμε το πετρέλαιο...

Το πρόσφατο ασύλληπτων διαστάσεων οικολογικό έγκλημα στον κόλπο του Μεξικού με δράστη τον παγκόσμιο κολοσσό πετρελαίου την British Petroleum γνωστή ως BP και με ενδεχόμενες συνέπειες εκατονταετηρίδων, δεν έχει τίποτε το περίεργο ως προς τους μηχανισμούς γένεσής της: η κερδοσκοπική απληστία του καπιταλιστικού κολοσσού βρίσκεται πολύ πιο πάνω από την ασφάλεια του πλανητικού περιβάλλοντος… Τίποτε το καινούριο, παράξενο, περίεργο ή πρωτοφανέρωτο. Το ναυάγιο του Torrey Canyon, ενός από τα πρώτα σούπερ τάνκερ, το 1967, εξακολουθεί να ρυπαίνει και να πλήττει τις ακτές της Μ. Βρετανίας και της Γαλλίας.
Ο πλανήτης βαδίζει πλέον την …πεπατημένη της ενεργειακής ασυδοσίας. Παρά τα τερατώδη κερδοσκοπικά άλματα των τιμών του μαύρου χρυσού, που άγγιξε τα 200 ευρώ το βαρέλι, ο σχεδιασμός των παγκόσμιων μεταφορών συνεχίζει να πορεύεται στον ρυθμό των τροχοφόρων και των μεγάλων λεωφόρων, που οι καπιταλιστικές μητροπόλεις όλου του κόσμου συνεχίζουν να σχεδιάζουν και να κατασκευάζουν… Πάνω τους αναμένεται να κυκλοφορούν τα πετρελαιοβόρα οχήματα των αμέριμνων «πολιτών», που δυστυχώς «ιδιωτεύουν», όταν οραματίζονται και διεκδικούν.
Τα μέσα σταθερής τροχιάς, που δεν ρυπαίνουν, δεν σκοτώνουν, δεν φθείρουν βρίσκονται -με ελάχιστες εξαιρέσεις- στην μαύρη λίστα του παγκόσμιου σχεδιασμού μεταφορών. Και δυστυχώς η χώρα μας βρίσκεται στην πρωτοπορεία αυτής της αρνητικής μεταφορικής πολιτικής με το τραίνο και το τράμ σε ουσιαστικό και σταθερό διωγμό. Σαφής απόδειξη και το τελευταίο νομοσχέδιο … «διάσωσης» του ΟΣΕ.
Για την ώρα έχουμε και λέμε: το 2010 είναι η θερμότερη χρονιά του πλανήτη από το 1880, που άρχισε η καταγραφή των θερμοκρασιών. Οι παγετώνες της Παταγονίας, της Ασίας και της Ευρώπης λοιώνουν γρηγορότερα από ποτέ… Ο ενεργειακός σχεδιασμός των ΗΠΑ, αδιαφορεί για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις περιοριζόμενος στον στόχο της αυτοδυναμίας…
Και εμείς σαν άλλοι ήρωες του Μολιέρου, ονειρευόμαστε τα πολλά άλογα του επόμενου «οικολογικού» Ι.Χ. μας σε μία αποθέωση «προοδευτικόμορφου» ατομικισμού…
Δημοσίευση σχολίου