ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Διαβάστε κι' αυτό....

Δεν είναι δικό μας το κείμενο, που ακολουθεί... Μας το έστειλαν και μας αποκάλυψαν την πηγή του: πρόκειται για το ιστολόγιο: ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ (http://mavrosgatos.blogspot.com). Το επισκεφτήκαμε και μας άρεσε γενικότερα για την ποιότητα των επιλογών γραφής και ακουσμάτων... Για την ώρα σας μεταφέρουμε αυτούσιο το κείμενο μιάς ανάρτησης, που επιχειρεί με γλαφυρό, όχι κοινωνιολογικά αυστηρό αλλά εναργή και έντονο λόγο, με αρκετή ποιητικότητα και κυρίως χωρίς ιδεολογική αυστηρότητα και επιστημονικοφάνεια να εξηγήσει τα συμβαίνοντα. Ενδιαφέρουσα γραφή και ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Παρατίθεται...


Υπήρξε μια εποχή που οι οικοδόμοι, οι καθαρίστριες, οι σκαφτιάδες, οι φραουλοσυλλέκτες κι οι ροδακινοσυλλέκτες, οι υπηρέτριες, οι μπέιμπι-σίττερ και οι κυρίες που πρόσεχαν ηλικιωμένους, οι μπογιατζήδες, οι πόρνες, οι μικροπωλητές, οι ζητιάνοι, ήταν Έλληνες κι Ελληνίδες. Υπήρξε μια εποχή που σε κάθε γωνιά της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας και πολλών άλλων πόλεων υπήρχε κι από μια βιοτεχνία που απασχολούσε ένα μελίσσι κοπροραπτούδων και εργατουπαλλήλων. Υπήρξε μια εποχή που τα καλοκαίρια όλοι μαζί οι αγρότες με τις οικογένειές τους μάζευαν διαδοχικά τις σοδιές όλου του χωριού. Υπήρξε μια εποχή που πολλοί νέοι, φοιτητές και μαθητές, δούλευαν τα καλοκαίρια για «να μαζέψουν χρήματα» για το χειμωνιάτικο χαρτζηλίκι τους ή για να αγοράσουν κάτι που ήθελαν.

Από τότε δεν καταργήθηκαν ούτε η καθαριότητα, ούτε το βάψιμο, ούτε η πορνεία, ούτε τα ροδάκινα, ούτε οι βιοτεχνίες. Απλά οι βιοτεχνίες και η παραγωγή πήγαν σε άλλες χώρες, ενώ τις περισσότερες από τις «ταπεινές» δουλειές στην Ελλάδα τις κάνουν αλλοδαποί. Στην Ελλάδα του Ευρώ, των Ολυμπιακών Αγώνων και της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου, τη χειρωνακτική ή/και «ντροπιαστική» εργασία δεν την επιτελούσαν πιά Έλληνες.

Το ίδιο συνέβη παλιότερα σε όλες σχεδόν τις χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου. Οι Έλληνες και Τούρκοι εργάτες έχτισαν το «γερμανικό θαύμα», Ινδοί, Πακιστανοί και Κύπριοι έκαναν την Βρετανία «Μεγάλη», Μαροκινοί, Ισπανοί και Πορτογάλοι γνώρισαν βαθιά στο πετσί τους την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη και -κυρίως- την Ισότητα των Γάλλων. Υπήρχε όμως μια τεράστια διαφορά: οι χώρες αυτές, για διάφορους λόγους, που δεν θα μπορούσα να αναπτύξω εδώ, ήταν ήδη και επρόκειτο να μείνουν «ΠΛΟύΣΙΕΣ» και ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ. Κι έτσι οι τέως Γερμανοί, Βρεττανοί, Γάλλοι προλετάριοι έγιναν σιγά σιγά πάροχοι υπηρεσιών, μάνατζερ, επιστήμονες, τεχνοκράτες, καλλιτέχνες.

Στη χώρα μας συνέβη κάτι πολύ διαφορετικό: η γενιά που κανονικά θα μάζευε τις φράουλες στη Μανωλάδα και τα ροδάκινα στη Βέροια, που θα καθάριζε, που θα φρόντιζε μωρά και ηλικιωμένους, που θα έχτιζε, που θα έβαφε, που, που, που, μεταλλάχτηκε σε λίγα χρόνια σε αεριτζήδες, σε χαραμοφάηδες, σε εισοδηματίες – και κατόπιν σε κατεστραμμένους - του Χρηματιστηρίου, σε μανούλες της αρπαχτής και της διαπλοκής, σε υπεράριθμους δημόσιους υπάλληλους, σε φραπεδόβιους και γονεοσυντήρητους πτυχιούχους «κολλεγίων» του κώλου, σε «επιχειρηματίες» μη παραγωγικών επιχειρήσεων, της αρπαχτής, της Νύχτας και του αέρα, με «κεφάλαιο» τις οικονομίες του μπαμπά και το χωραφάκι του παππού, σε ξέκωλες γουαναμπή μοντέλες και τραγουδιάρες, σε γκομενοσυντήρητες ημί-πόρνες, σε ασφαλιστές της κακιάς ώρας, σε μεσίτες της συμφοράς, σε καταχρεωμένους καλοπερασάκηδες, και τέλος, σ’ ένα μικρό ποσοστό, σε απελπισμένους ανειδίκευτους (ήμι)άνεργους, υποχρεωμένους να συναγωνιστούν ανασφάλιστους και ελεεινά αμειβόμενους ξένους ΔΟΥΛΟΥΣ.

Έτσι φτάσαμε σιγά σιγά στην ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ…. Όταν όμως πουληθεί και το τελευταίο χωραφάκι του παππού, όταν πεθάνει και ο τελευταίος σπόνσορας της απραξίας- συνταξιούχος γονέας ή παππούς, τότε, η ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ θα μεταβληθεί σε ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Οικονομική και ηθική.

Χωράει πάρα πολλή κουβέντα για το πώς φτάσαμε ως εδώ, και κυρίως για το τι πρέπει να γίνει τώρα. Νομίζω όμως πως ένα πρώτο βήμα είναι η παραδοχή αυτών των δυσάρεστων και σκληρών αληθειών που παρέθεσα.

Κι αν κάπου κάνω λάθος, πείτε μου...
Δημοσίευση σχολίου