ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Εξελίξεις και στην Αίγυπτο…

Σαρώνει το αίτημα για κοινωνικοπολιτικές αλλαγές στον Αραβικό κόσμο, μετά την εξελισσόμενη «επανάσταση των γιασεμιών» στην Τυνησία… Χτές οι διαδηλωτές κατέκλυσαν κατά χιλιάδες του δρόμους της Σάναα, πρωτεύουσας της Υεμένης. Εκεί βέβαια, που …πονάει είναι η Αίγυπτος, χώρα πρωταγωνίστρια από γεωπολιτική άποψη… Μέσα από μεγάλες αντιφάσεις, ανάμεσα σε Ισλαμικό φονταμενταλισμό και κοινωνικό προοδευτικό οι διαδηλωτές διεκδικούν την πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ, που επί πολλές 10ετίες υπήρξε εξαίρετος εγγυητής των Δυτικών συμφερόντων, διάδοχος του επίσης δυτικόστροφου Ανουάρ Σαντάτ. Ετσι, λίγες, μέρες ουσιαστικά μετά την σφαγή των Κοπτών Χριστιανών σε ένα κλίμα γενικού διωγμού τους, ακούγεται το σύνθημα: ενωμένοι Μουσουλμάνοι-Χριστιανοί στους δρόμους...
Η Αίγυπτος λοιπόν προβληματίζει, ιδιαίτερα μετά τις εξελίξεις στην Τυνησία, για τις οποίες Δυτικές κυβερνήσεις και υπηρεσίες, θα πρέπει να κάνουν και κάποια αυτοκριτική για … επιπολαιότητες και νωθρότητες. Στην Αίγυπτο, λοιπόν, μετά τις πρώτες μαζικές διαδηλώσεις και προτού ωριμάσουν σε επαρκή βαθμό οι διαδικασίες ανατροπής, δύο γεγονότα τείνουν να σημαδέψουν τις εξελίξεις:
-Η… ανησυχία των ΗΠΑ και της ΕΕ για την ...ελευθερία του τύπου και των διαδηλώσεων στην Αίγυπτο. Δεν μας είχαν συνηθίσει οι παραπάνω οργανισμοί σε τόση βιασύνη, τόσο πάθος, τόσο άγχος για … την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις 4 γωνιές του πλανήτη.
-Ο ερχομός του Ελ Μπαραντέϊ -ουσιαστικά απρόσκοπτος-, που εμφανίζεται ταυτόχρονα και ως φανατικός πολέμιος του Μουμπάρακ αλλά και ως εξαρετικός φίλος των Δυτικών… Αυτό, που λέμε: Δύο σε Ένα…
Δεν προφητεύουμε για τις εξελίξεις στην μεγάλη Αραβική χώρα… Απλά διαγιγνώσκουμε επιχείρηση χειραγώγησης…

Ικέτιδες...

Από την δικτυακή ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια "Βικιπαίδεια" σας παρουσιάζουμε σε περίληψη την υπόθεση της τραγωδίας του Αισχύλου "Ικέτιδες":
Οι πενήντα κόρες του Δαναού συνοδευόμενες από τον πατέρα τους καταφεύγουν στο Άργος ως ικέτισσες για να αποφύγουν τον αιμομικτικό γάμο τους με τους ξαδέρφους τους, γιους του Αιγύπτου. Επιλέγουν την πόλη του Άργους λόγω της καταγωγής τους από την Αργεία Ιώ που κυνηγημένη από τον Δία κατέληξε στην Αίγυπτο, όπου και έφερε στο φως τον Έπαφο, πρόγονο των Δαναΐδων. Μετά τις συμβουλές του Δαναού προς τις κόρες του να επιδείξουν σύνεση και να επικαλεστούν τους θεούς, υποδέχονται το βασιλιά του Άργους, Πελασγό, που παραξενεμένος από την εξωτική εμφάνιση των νεαρών, ζητά εξηγήσεις. Όταν εκείνες του εξηγούν την κατάστασή τους, ο βασιλιάς της «Απίας γής» μπαίνει σε δίλημμα: Αν τις διώξει, κινδυνεύει από την τιμωρία του Δία που προστατεύει τους ικέτες αλλά αν τς δεχτεί, κινδυνεύει από ενδεχόμενη επιδρομή των βαρβάρων. Πρώτο του μέλημα είναι η ευθύνη του προς την πόλη και ενώ δείχνει να φοβάται την απειλή των Αιγυπτίων, οι Δαναΐδες επεμβαίνουν δραματικά απειλώντας με αυτοχειρία εφόσον τις διώξει, έτσι ώστε να μιάνουν την πόλη του Άργους. Τελικά πείθεται να τις δεχτεί και συμβουλεύει το Δαναό να γεμίσει τους ναούς με κλαδιά ελιάς, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η συγκατάθεση των Αργειτών. Έτσι και γίνεται, οπότε οι πολίτες συγκατατείθενται να προσφέρουν άσυλο στις Δαναΐδες και εκείνες εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους.

ΥΓ1. Η τραγωδία του Αισχύλου "ικέτιδες" γράφτηκε πιθανότατα το 464 π.X., δηλαδή περίπου 2500 χρόνια πριν...
ΥΓ2. Οποιαδήποτε ομοιότητα με σύγχρονες καταστάσεις και πρόσωπα ΔΕΝ είναι τυχαία...

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

...Συμπαράσταση στην Ασλεϊ Ανγουιν

Σύζυγος στελέχους του Σίτι του Λονδίνου η Ασλεϊ Ανγουιν βρίσκεται σε ... απελπιστική κατάσταση εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης... Κατ' αρχή ταλαιπωρήθηκε για να ολοκληρώσει την επισκευή του πρόσφατα αγορασμένου σπιτιού της οικογένειας, κόστους μερικών εκατομυρίων λιρών... Και το χειρότερο, το απίστευτο, το ανείπωτο... Υποχρεώθηκε να ματαιώσει την οικογενειακή της μετάβαση στο Σαιν Τροπέ και στο Μαρόκο με ελικόπτερο για διακοπές...
Το παρόν ιστολόγιο εκφράζει την ολόθυμη συμπαράστασή του στο οικογενειακό δράμα της Ανγουιν... Πιθανότατα θα προχωρήσουμε σε άνοιγμα λογοριασμού, έτσι ώστε να μπορέσετε έμπρακτα να εκφράσετε την συμπαράστασή σας στην ... πονεμένη Βρεττανίδα νοικοκυρά και μητέρα... Δεν θέλουμε να ξαναζήσει τέτοιες τραγικές στιγμές σαν κι' αυτές της αναγγελίας της ματαίωσης του ταξιδιού με το ελικόπτερο στα δυστυχισμένα παιδιά της... Είναι φριχτό, είναι απάνθρωπο... Ας όψεται ο ... τρισκατάρατος φιλελευθερισμός, που δεν αφήνει κάποιους τίμιους και ικανούς να ζήσουν, όπως πρέπει, όπως τους αξίζει...

Απεργία ...ξυρίσματος

Πραγματοποιούν οι Βέλγοι (Βαλλόνοι και Φλαμανδοί), που διαμαρτύρονται για την αδυναμία δημιουργία κυβέρνησης σε μία Βορειο-Ευρωπαϊκή χώρα, που τεμαχίζεται υπό το βάρος χωριστικών, συντηρητικών, ακροδεξιών και ρατσιστικών προσχημάτων... Χτές μία μεγάλη μικτή διαδήλωση στο κέντρο των Βρυξελλών ύψωσε την φωνή της λογικής και της προόδου ενάντια στον σεπαρατισμό την οπισθοδρόμηση και το εθνοφυλετικό μίσος... Πρωτότυπη δήλωση υποστήριξης του ενωτικού κινήματος: αποχή από το ξύρισμα. Καλή αρχή... Ελπίζουμε να δούμε πολλές γεννιάδες στους δρόμους των Βελγικών πόλεων...

Γιατί ξαναγύρισε ο Παπά-Ντοκ στην Αϊτη;

Μήπως από υπερβολική αγάπη για την πατρίδα, όπως λέει η σύζυγός του; Εικόσι πέντε χρόνια "εξορίας" στην Γαλλία (νάταν έτσι οι εξορίες όλοι θα διεκδικούσαμε μία...) και δεν άντεξε ο Ζαν Κλώντ Ντυβαλιέ... Καταδικάστηκε στις 18 Γενάρη για διαφθορά (δίκαια θα διεκδικούσε την πρώτη θέση σε διαγωνισμό διεφθαρμένων δικτατόρων) αλλά αφέθηκε πάλι ελεύθερος... Εκκρεμούν βέβαια 6 ακόμη βαρειές κατηγορίες αλλά στην σημερινή κατάσταση της Αϊτής, όλα παίζονται... Ακόμη και η κατάληψη της εξουσίας (με εκλογές ή όχι)...
Το παρασκήνιο όμως είναι πιο αποκαλυπτικό για τις ... πατριωτικές προθέσεις του Παπα-Ντοκ. Περίπου 4.2 δισεκατομύρια ευρώ σε δεσμευμένους λογαρισμούς του στην Ελβετία κινδυνεύουν να επιστραφούν στην κυβέρνηση της Αϊτής, σύμφωνα με πρόσφατο Ελβετικό Νόμο... Ενα τέτοιο ενδεχόμενο είναι λογικό να ενεργοποιήσει όλα τα ...πατριωτικά αντανακλαστικά του δικτάτορα...Επεται συνέχεια...

Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

Εχει ενδιαφέρον...

Στην Γερμανία «Η Αριστερά» (Die Linke) είναι το κόμμα, που προήλθε από την συνένωση του κόμματος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS) με αριστερούς σοσιαλδημοκράτες, που ηγέτης τους ήταν ο Οσκαρ Λαφονταίν, γνωστός για την επίσημη κριτική του στους πολιτικο-οικονομικούς χειρισμούς του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου Σρέντερ. Από την άλλη μεριά, στο PDS είχαν παραμείνει πολλοί από τους οπαδούς του σοσιαλιστικού κοινωνικού μετασχηματισμού σε ολόκληρη την Γερμανία (πρώην Δυτική και Ανατολική). Ιδιαίτερα, απλοί άνθρωποι, που δεν υπήρξαν «χαϊδεμένα παιδιά» του καθεστώτος στην Λ.Δ. της Γερμανίας, απαράτσνικ ή στελέχη της νομενκλατούρας. Οι τελευταίοι, κατά κανόνα, τα έστριψαν με … μικρά πηδηματάκια εξασφαλίζοντας την λήθη ή και την ανάδειξη τους στο κοινωνικο-οικονομικό οικοδόμημα της νέας ενιαίας και φιλελεύθερης Γερμανίας…
“H αριστερά», λοιπόν έχει κάνει αισθητή την παρουσία της στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Γερμανίας αλλά και της Ευρώπης γενικότερα… Μία πορεία όχι χωρίς σύννεφα, χωρίς εσωτερικές διαφωνίες και συγκρούσεις… Θα μπορούσαμε –πολύ σχηματικά και αφαιρετικά- να διακρίνουμε δύο κυρίαρχες τάσεις: την «συστημική» πιο κοντά στην σοσιαλδημοκρατική παράδοση της Ο.Δ. της Γερμανίας και την «αντισυστημική», που αναζητάει ριζοσπαστικότερες επιλογές, χωρίς να είναι προσκολλημένη σε δογματικές γενικεύσεις και εύκολα συγχωροχάρτια για το Ανατολικογερμανικό παρελθόν… Αυτή η τάση, που τελευταία φαίνεται να ισχυροποιείται στο εσωτερικό του κόμματος, προχωράει σε δημιουργική κριτική του παρελθόντος χρησιμοποιώντας την ως εργαλείο εμπλουτισμού και εκσυγχρονισμού του ιδεολογικού της οπλοστάσιου… Μία διεργασία ιδιαίτερα χρήσιμη για την παγκόσμια αριστερά, που μετά από αρκετές 10ετίες υποκατάστασης της ιδεολογικής έρευνας από τερτίπια αγγιτάτσιας, ευλογίες καθαρότητας ή αφορισμούς αιρετικότητας περιέπεσε στον πεσιμισμό και τον αγνωστικισμό ή στον εύκολη εφησυχασμό της δοξολογίας του παρελθόντος… Δεν ξέρουμε σε πιο βάθος και με ποιες αντιστοιχίσεις στην Γερμανική κοινωνία θα προχωρήσει στο «ψάξιμό» της η Linke… Ηδη αρκετοί Χριστιανοδημοκράτες, πιστοί στον «φιλελευθερισμό» τους, προτείνουν να τεθεί η Linke υπό …επίβλεψη, αφού αποτελεί …απειλή ανατροπής τους καθεστώτος…
Περιμένουμε, λοιπόν, με ενδιαφέρον…

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Η «μικτή» επανάσταση

Το κείμενο, που ακολουθεί είναι απόσπασμα από σημείωμα του Τυνήσιου δημοσιογράφου και συγγραφέα Taoufik Ben Brik, που επί 10ετίες αγωνίστηκε ενάντια στο καθεστώς Μπεν Αλί… Το μεταφέρουμε ως ενδεικτικό του χαρακτήρα της λαϊκής εξέγερσης στην Τυνησία με την αποφασιστική συμμετοχή των γυναικών…
«οι σκηνές εξέγερσης, που κινηματογραφήθηκαν από τον διεθνή τύπο το αποδεικνύουν: οι γυναίκες είναι παρούσες στο μέσο του πλήθους, κρατώντας τα πανώ τους και κραυγάζοντας συνθήματα ενάντια στην εξουσία… Το μεγαλύτερο μέρος είναι νέες κοπέλες, φοιτήτριες. Μακριά από σεξιστικές αντιλήψεις, πολύ συνηθισμένες σε μουσουλμανικές χώρες, κάνουν χρήση του λόγου τους και γνωρίζουν καλά να ασκήσουν τα δικαιώματά τους. Αυτή η μαζική συμμετοχή ερμηνεύεται από την πραγματικότητα της ισότητας άνδρα-γυναίκας στην Τυνησιακή κοινωνία καθώς και από τον βαθμό συνειδητότητας των Τυνήσιων και της ικανότητας τους να ξεπεράσουν την αρχαϊκές αντιλήψεις των ισλαμικών κοινωνιών…»
Οι λιγοστές αυτές γραμμές μας έφεραν στον νου τις εικόνες παλιότερων και πιο πρόσφατων διαδηλώσεων σε Ισλαμικές χώρες… Από την εποχή της Ιρανικής Επανάστασης μέχρι πιο πρόσφατες διαμαρτυρίες σε χώρες της Μ. Ανατολής, δυσκολευόμαστε να ανασύρουμε από την μνήμη μας γυναικείες μορφές διαμαρτυρίας και εναντίωσης… Κάπου-κάπου είναι αλήθεια θυμόμαστε πρόσωπα εξαφανισμένα πίσω από τσαντόρ ή μπούρκες… Να ένας πρόσθετος λόγος ικανοποίησης από την εξέγερση στην Τυνησία…

Τον πιστεύουμε...

Ο Ρον Ρήγκαν, γιός του παλιού προέδρου των ΗΠΑ, ισχυρίζεται, ότι ο πατέρας του είχε ήδη προσβληθεί από την νόσο Alzheimer, ενώ βρισκόνταν στο Λευκό Οίκο, ασκών καθήκοντα πλανητάρχη, επικαλούμενος περιστατικά σοβαρών επεισοδίων απώλειας μνήμης του πατέρα του...
Πάντως εμείς τον πιστεύουμε, χωρίς την ανάγκη ιατρικής-επιστημονικής επιβεβαίωσης... Περιμένουμε, μήπως γραφτεί κάτι και για τον Τζώρτζ Μπούς τον νεώτερο... Οχι απαραίτητα Alzheimer...

Τίποτε δεν τελείωσε ακόμη...

... στην Τυνησία, που απολαμβάνει το προνόμοιο της πρώτης Αραβικής χώρας, όπου μία δικτατορία ανατράπηκε από λαϊκή κινητοποίηση και εξέγερση. Γι' αυτό και όλα δείχουν μία ρευστότητα και συνεχιζόμενη κινητική... Σιγά-σιγά, τα αστέρια του προηγούμενου καθεστώτος, που μπήκαν μπροστά για να ελέγξουν τις εξελίξεις, ξερνιώνται και απομονώνονται... Δύσκολο, να προβλέψουμε σε μία τέτοια ρευστότητα... Κρατάμε, όμως το γεγονός μίας γνήσιας λαϊκής - όχι φονταμενταλιστικής- εξέγερσης, της πρώτης τέτοιας στον Αραβικό κόσμο και ... περιμένουμε...
ΥΓ. Στην φωτογραφία το εξώφυλλο του περιοδικού Courrier International, με τον Τυνήσιο φαντάρο, που δέχεται το λουλούδι από τον απλό πολίτη... Νομίζουμε, ότι η επιχειρούμενη αντιστοίχιση προς την επανάσταση των γαρυφάλλων στην Πορτογαλλία, ενέχει αρκετά στοιχεία αυθαιρεσίας... Είναι πάντως, αλήθεια, ότι οι στρατηγοί αρνήθηκαν να βοηθήσουν την αστυνομία στις βιαιότητες καταστολής των λαϊκών συλλαλητηρίων... Τότε κατάλαβε και ο Μπεν Αλι, ότι δεν ... τον παίρνει άλλο και τα μάζεψε για τους ομογάλακτους αδελφούς της Σαουδικής Αραβίας...

Εκλεκτικές συγγένειες...


Η πτώση του αιματοβαμμένου και διεφθαρμένου καθεστώτος του Τυνήσιου Μπέν Αλί, ανοίγει σιγά-σιγά τα ερμητικά κλεισμένα επί 23 χρόνια στόματα της ενημέρωσης του λαού. Ετσι, η εφημερίδα «χρόνος» (Le temps) αποκαλύπτει τις θερμές εισηγήσεις της κ. Michèle Alliot-Marie, υπουργού εξωτερικών της Γαλλίας για συνεργασία σε θέματα ασφαλείας με το αποχωρήσαντα από την εξουσία τύραννο της Τυνησίας. Υπεραμύνεται της υπουργού του ο Γάλλος πρωθυπουργός François Fillon, που θυμίζει, ότι … άλλοι ήταν αυτοί, που υποδεχόνταν με όλες τις τιμές τους εκλεκτούς του καθεστώτος Μπεν Αλί, κάνοντας σαφή νύξη για τον Λιονέλ Ζοσπέν… Οι ίδιοι οι Τυνήσιοι δεν ξεχνούν και τις θερμές φιλοφρονήσεις του Φρανσουά Μιττεράν, που δεν παρέλειπε να επιδαψιλεύσει φιλοφρονήσεις στο Τυνησιακό καθεστώς, επικαλούμενος την … εξαδελφική συγγένεια των δύο λαών… Μία πραγματική ιστορία, που μας θυμίζει για πολλοστή φορά, ότι το Ευρωπαϊκό κεφάλαιο (και όχι μόνον αυτό) ενσωμάτωσε ληστρικά την υπεραξία, που παρήγαγαν οι λαοί της Αφρικής για πολλές δεκαετίες…

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Ζωντανές Λαμπάδες στην παγκόσμια γιορτή του Νεοφιλελευθερισμού...

Πρόκειται για Ρουμάνο, πατέρα 3 παιδιών, που αδυνατεί να εξασφαλίσει στα παιδιά του τις στοιχειωδέστερες προϋποθέσεις επιβίωσης: σπίτι και φαγητό... Κι' άλλος Ρουμάνος σε άλλη πόλη έκανε παρόμοιο διάβημα απεγνωσμένης διαμαρτυρίας... Από τον Σεπτέμβρη του 2010, που η Ρουμανία μπήκε σε ελεγχόμενη πτώχευση, οι σκηνές απόγνωσης είναι καθημερινές... Δεκάδες οι αυτόχειρες αλλά λιγότεροι οι επιλέξαντες τον αυτοπυρπολισμό... Κρίμα, γιατί οι ζωντανές λαμπάδες είναι η πιο "φωτεινή" και αδιάψευστη επιβεβαίωση των θαυμάτων του νεοφιλελευθερισμού στην ίδια την Ευρώπη. Αν στις στρατιές των Ευρωπαίων κολασμένων προσθέσουμε τους Αμερικανούς, Αφρικανούς, Ασιάτες και Ωκεάνιους αδελφούς τους τότε φτιάχνουμε τον κολασμένο στεφάνι της αγριότατης εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο... Στις αρχές του 21ου αιώνα...

...Είναι θέμα μεταβολισμού...


Για να γελάμε κλαίγοντας...

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Για να γελάσουμε με το πόνο μας


Δεκάδες και παραπάνω οι νεκροί-απολογισμός της εξέγερσης του λαού της Τυνησίας κατά του επί 23ετία δικτάτορα Μπεν Αλί, που την κοπάνησε την κατάλληλη στιγμή για το ...φιλικό ομοειδές καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας φορτωμένος με περίπου 5 δισ ευρώ, ...καρπό του καθημερινού και πολυετούς του μόχθου ... υπέρ του Τυνησιακού λαού...
Ετσι, είναι όμως οι λαοί στις δικτατορίες ... δεν καταλαβαίνουν, λέει ο ανατραπείς δικτάτορας στην σχετική γελοιογραφία του Courrier International...

Πώς να φτιάξουμε οικολογική συνείδηση...

Παρακολουθώντας με δορυφορική λήψη κανάλια άλλων ευρωπαϊκών χωρών, εντυπωσιάζεται κανείς από την συχνότητα και την διάρκεια των ενημερωτικών εκπομπών για σύγχρονα οικολογικά ζητήματα σχετικά με την γεωργία, την διατροφή, την οικοδομή, την πολεοδόμηση, την ενέργεια... Δεν μιλάμε για ντοκυμαντέρ -προφανώς ενημερωτικά και χρήσιμα- που αναφέρονται στην ζωή των άγριων ζώων κ.λ.π. Το επαναλαμβάνουμε: χρησιμότατα, ως πηγή γνώσης αλλά ασφαλώς άσχετα από το κεντρικό ζήτημα της οικολογικής επιμόρφωσης. Την ίδια ώρα, που νέες τεχνικές, μέθοδοι, καλλιέργειες και προϊόντα φιλικά προς την φύση προβάλλονται και διαδίδονται, τα δικά μας ΜΜΕ και ιδιαίτερα η παντοδύναμη TV κάνει ισχυρή επίθεση αποβλάκωσης με πρωϊνάδικα, μεσημαριανάδικα, απογευματινά και βραδινά με παρεμβολή της ζώνης ενημέρωσης (7-9 μ.μ.) που έχει μετατραπεί σε όπλο μαζικής τρομοκράτησης και κοινωνικής διάσπασης... Παρακολουθούσαμε μία Περουβιανή αγρότισσα, που έχει γίνει επαγγελματίας ανακυκλώτρια, χρησιμοποιώντας το χαρτί και τα προϊόντα του στην κατασκευή γυνακείων εξαρτημάτων (τσάντες, πορτοφόλια κ.λ.π.). Εντυπωσιακή για την κοινωνικότητα και την οικουμενικότητα τη συνείδησής της, ξεκουράζεται -είπε- βλέποντας λίγο τηλεόραση, που την ... κλείνει όταν αρχίζουν οι ειδήσεις, γιατί δεν αντέχει στην καταθλιπτική τους επίδραση... Κομμάτι της παγκοσμιοποίησης η εκστρατεία τρομοκράτησης των μαζών με πανίσχυρο εγαλείο την τουβούλα... Εγχρωμη TV ασπρόαμυρη ζωή, λέει κάποιο σύνθημα στους τοίχους... Εγχρωμη TV ελάχιστη ζωή συνιστά μία ακριβέστερη περιγραφή της κατάστασης...
Καμία προκατάλψη με το μέσο, αφού ακόμα και σε συνθήκες κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης αποδεικνύει την επιμορφωτική του εγγενή δυναμικότητα... Ατυχώς στην χώρα μας, στριμωγμένοι από το βάρος της στρέβλωσης της μοναδικής κρατικής ενημέρωσης διεκδικήσαμε την πολυφωνικότητα και τώρα απολαμβάνουμε μία πολυκαναλικής προέλευσης διεργασία εκβαρβαρισμού και υποταγής...
Η σοβαρή υστέρηση οικολογικής εκπαίδευσης από το Δημοτικό σχολείο μέχρι το Πανεπιστήμιο και σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας παιδαγωγικής διεργασίας είναι συστατικό στοιχείο του ακραίου ατομικισμού, που ανθεί στη χώρα μας με συχνή επικάλυψη ... προοδευτικότητας. ... Το σύστημα μας χρειάζεται τέτοιους... Και όσο πιο πολύ, άκριτα και ανερμάτιστα εκτοξεύουμε αγωνιστικές ατάκες ασχετοσύνης και βολέματος με την σημερινή πολυεπίπεδη περιβαλλοντική κατάντια της χώρας μας, τόσο καλύτερα... Ολοι θα είμαστε ευχαριστημένοι... Εμείς με τα εύσημα επαναστατικότητας στην βαθειά μας άγνοια και ημιμάθεια και το σύστημα με την ασφαλή συντήρησή του...

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Η πραγματικότητα σαν καρικατούρα

Πάλι από τον φίλο ΝΜ λάβαμε αυτή την ανεκδοτική ιστοριούλα, που συμπυκνώνει όλο την αεριτζίδικη της παγκόσμιας οικονομίας και των κρίσεών της... Διαβάστε και γελάστε... Ή κλάψτε...


Είναι μία υγρή ημέρα σε ένα μικρό ιρλανδικό χωριό. Βρέχει ακατάπαυστα και οι δρόμοι είναι άδειοι. Οι καιροί είναι δύσκολοι, όλοι χρωστάνε και ο καθένας ζει με πίστωση. Αυτή τη συγκεκριμένη μέρα, ένας πλούσιος Γερμανός τουρίστας οδηγάει μέσα από το χωριό, σταματά σε ένα τοπικό ξενοδοχείο, αφήνει 100 ευρώ στο γραφείο της ρεσεψιόν, λέγοντας στον ξενοδόχο ότι θέλει να ελέγξει τα επάνω δωμάτια ώστε να βρει κάποιο για να περάσει τη νύχτα.Ο ξενοδόχος του δίνει μερικά κλειδιά και μόλις ο επισκέπτης αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά, αρπάζει τα 100 ευρώ από το τραπέζι και τρέχει στο διπλανό κατάστημα του χασάπη για να ξεπληρώσει το χρέος του. Ο χασάπης παίρνει τα 100 ευρώ και αμέσως πάει λίγο πιο κάτω για να ξεπληρώσει το χρέος του στον χοιροτρόφο. Μετά ο χοιροτρόφος σπεύδει με τα 100 ευρώ να πληρώσει τον λογαριασμό του στον προμηθευτή ζωοτροφών. Ο τύπος που δουλεύει εκεί λαμβάνει τα 100 ευρώ και τρέχει να πληρώσει τα ποτά που χρωστάει στο μπαράκι του χωριού. Ο ιδιοκτήτης του μπαρ δίνει πονηρά κάτω από το τραπέζι τα 100 ευρώ που χρωστούσε σε μία γυναίκα θαμώνα του μπαρ, η οποία τον τελευταίο καιρό έχει μείνει άνεργη και έχει αναγκαστεί να προσφέρει έξτρα υπηρεσίες σε μοναχικούς άντρες. Η γυναίκα χώνει τα 100 ευρώ βαθιά μέσα στην τσέπη του τζην της και με γοργό βήμα καταφτάνει στο ξενοδοχείο που βρίσκεται ο Γερμανός τουρίστας. Επιτέλους ξεπληρώνει εκείνο το δωμάτιο που είχε νοικιάσει πριν μερικές ημέρες. Τα 100 ευρώ τα παραλαμβάνει, ποιος άλλος, ο ξενοδόχος. Τα ακουμπά αμέσως στο τραπέζι, εκεί που τα είχε αφήσει ο πλούσιος τουρίστας, έτσι ώστε να μην κινήσει την παραμικρή υποψία.Ο Γερμανός, μετά από λίγο, κατεβαίνει από τα σκαλιά, δηλώνοντας ότι δεν του άρεσε κάποιο από τα δωμάτια. Παίρνει τα 100 ευρώ πίσω, μπαίνει στο αυτοκίνητό του και εγκαταλείπει την πόλη. Κανένας δεν παρήγαγε τίποτα. Κανένας δεν κέρδισε τίποτα. Όμως οι κάτοικοι του χωριού έπαψαν να χρωστούν και μπορούν τώρα να ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Κάπως έτσι, λειτουργούν τα περιβόητα πακέτα διάσωσης... κυρίες και κύριοι!

Χρήσιμη συμπυκνωμένη γνώση

Το λάβαμε από τον πάντοτε εκλεκτό φίλο ΝΜ και σας το παρουσιάζουμε... Πρόκειται για κείμενο του Νόαμ Τσόμσκι, του διάσημου Αμερικάνου γλωσσολόγου φιλόσοφου και ακτιβιστή, που περιγράφει οργανωμένα την στρατηγική της αποβλάκωσης και της υποταγής... Εξαιρετικά χρήσιμο κείμενο για όσους θεωρούν, ότι η ένταση της εξαθλίωσης, οδηγεί αναπόφευκτα και μαξιμαλιστικά στην εξέγερση και την ανατροπή... Εξαιρετικά χρήσιμο κείμενο γιατί στις ενότητές του θα αναγνωρίσεται τακτικές και στρατηγικές, που υιοθέτησαν σακόμα και ¨προοδευτικές" δυνάμεις στον τόπο μας κατά τα χρόνια τις μεταπολίτευσης, όπως π.χ. η αναγωγή της ημιμάθειας και της μετριότητας σε ... λαϊκό προσόν και αγωνιστική αρετή...
Διαβάστε το!!! Αξίζει

Η στρατηγική της χειραγώγησης και ο βαθύς ύπνος των χειραγωγημένων

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.
«Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.
3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.
4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.
5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.
7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.
9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.
10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

O καλύτερος τρόπος δυσφήμισης του τραμ

...Είναι η "απειλή" επέκτασής του μέσα στο κεντρικό πολεοδομικό ιστό της αθήνας (Πατησίων, Λ. Αλεξάνδρας κ.λ.π.) Ατυχώς, ατυχέστατα, η μετεμφυλιακή Αθήνα κατασκευάστηκε σύμφωνα με την εθναρχική κατεύθυνση του: χτίστε...χτίστε... χτίστε... Που στην πράξη σημαίνει ανεξέλεγκτη και άναρχη δόμηση με στενούς δρόμους, που τους κάνει ακόμη στενότερους η αγρία επίθεση κατά των μέσων σταθερής τροχιάς στις δεκαετίες 1950-2000 και η μετατροπή τους κατά ένα ή δύο τρίτα σε χώρους στάθμευσης... Ενδεικτικοί αριθμοί: η Αθήνα το 1936 είχε 400 χιλιάδες κατοίκους και περίπου 170 χιλόμετρα σε σιδηροτροχιές... η Αθήνα του σήμερα έχει 5 εκατομύρια κατοίκους και λιγότερο από 50 χιλιόμετρα (ΗΣΑΠ, μετρό, προαστειακός, τραμ) σε σιδηροτροχιές.
Η κατάσταση αυτή, μεταξύ των άλλων καθιστά σχεδόν απαγορευτική την διάδοση του τραμ στους κεντρικούς Αθηναϊκούς δρόμους, που δεν έχουν την ... πολυτέλεια απώλειας έστω και χιλιοστών ασφαλτοστρωμένου οδοστρώματος. Ταυτόχρονα επιβάλλει ως σχεδόν υποχρεωτική την -όντως ακριβή σε κόστος- κατασκευή του μεγαλύτερου δυνατού δικτύου υπόγειων μεταφορών, δηλαδή μετρό. Το τραμ δυστυχώς πλέον δεν μπορεί να αποτελεί λύση παρά μόνον σε περιφεριακές διασυνδέσεις ή ειδικές περιπτώσεις, όπως π.χ. κατα μήκος της Νότιας παραλίας της Αττικής στον Σαρωνικό, πάνω σε προσχωσιγενές έδαφος, εκτός του οδικού δικτύου... Η διαδρομή Σύνταγμα-Βούλα είναι προβληματική σε διάρκεια ταξιδιού ακόμα και κάτω από τις καλύτερες ηλεκτρονικές σηματοδοτήσεις, ενώ η σύνδεση του Κέντρου με το Φάληρο ήταν απλά έργο επέκτασης της γραμμής 3 του μετρό κατά δύο στάσεις μετά τον Σταθμό του Νέου Κόσμου (Νέα Σμύρνη & Φάληρο)...
Υπάρχει βέβαια το επιχείρημα, πως η επέκταση του τραμ θα επιβάλλει και άλλο κυκλοφοριακό ήθος στους πολίτες... Πρόκειται κατά τη γνώμη μας για επιχείρημα απόλυτα βουλησιαρχικό... Μόνον η ταχύτητα και η άνεση μεταφοράς του μετρό, μπορούν να αποτελέσουν αντικίνητρο στο συνεχώς επεκτεινόμενο, με τις ευλογίες της πολιτείας και παρά την κρίση, ΙΧ. Και μάλιστα με σωστό δίκτυο χώρων στάθμευσης στους ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΟΥΣ (όχι στους κεντρικούς) σταθμούς του μέσου...
Την ίδια ώρα η προοπτική δημιουργίας τραμ σε μεγάλα περιφερειακά κέντρα (Πάτρα, Γιάννενα, Ηράκλειο Λάρισσα, Καβάλα, Καλαμάτα), που θα μπορούσε να ξανασυνδέσει το νήμα με μία παράδοση των αρχών του 20ου αιώνα και να δώσει πραγματικές λύσεις στο καθημερινά επιδεινούμενο κυκλοφοριακό πρόβλημα, φαίνεται πως πάει στις καλένδες του Ελληνικού μικρο και μεγαλο-συμφεροντισμού. Εδώ το τραμ θα μπορούσε να αναδείξει τα πλεονεκτήματά του και να αποβεί σε ένα θαυμάσιο επίγειο μέσο σταθερής τροχιάς, όχι βέβαια χωρίς προβλήματα αφού η πολιτική του: χτίστε... χτίστε... χτίστε αφορά πλέον ακόμη και την μακρυνή ...Πετρομαγούλα...
Ο ... καλύτερος τρόπος για να δυσφημίζεις μία πρόταση, μία λύση είναι η αδόκιμη εφαρμογή της...

Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Ραγδαία επέκταση...


...του φαινομένου της φθοράς και της χρωμορρύπανσης στα μέσα μαζικής μεταφοράς... Μόλις πριν από λίγες αναρτήσεις σας είχαμε προβάλλει την εικόνα μακαρίας εγκατάλειψης στον Προαστειακό, που έχει γεμίσει graffities σε εξωτερικές και εσωτερικές επιφάνειες ακόμη και στα καθίσματα... Ε, λοιπόν! να και ο ηλεκτρικός ή γραμμή 1 του Μετρό ακολουθεί κατα πόδας... Η φωτογραφία, που έχει παρθεί σήμερα το πρωΐ επιβεβαιώνει του λόγου το ασφαλές... Εχουμε πλέον αποδεχτεί αυτή την μορφή ...αντιστασιακής δράσης ενάντια στο σύστημα... το ερώτημα είναι γιατί αδιοαφορεί το ίδιο το σύστημα... Ανησυχούμε, γιατί έχουμε την εμπειρία και την γνώση, οτι ο υποβιβασμός και ευτελισμός μίας κοινωνικής δραστηριότητας, μίας υπηρεσίας ή ενός προϊόντος προηγείται της αντίστοιχης ιδιωτικοποίησής... Και μάλιστα κοψοχρονιά...

Ετσι, για να ξέρουμε ποιος είναι το αφεντικό...

Το πετρελαϊκό ατύχημα της περασμένης χρονιάς στο κόλπο του Μεξικού υπήρξε μία απειλή ολοκληρωτικών διαστάσεων για τον πλανήτη... Τις συνέπειές του ..."απολαμβάνει" η φύση σε μεγάλη περιοχή της Βόρειας Αμερικής και όχι μόνο...
Το ατύχημα σοκάρισε την παγκόσμια κοινότητα και -μεταξύ άλλων- υποχρέωσε την Βρετανική κυβέρνηση να κηρύξει μορατόριουμ στις Πετρελαϊκές έρευνες της Βόρειας Θάλασσας... Ο λόγος απλός: υπάρχει υψηλός κίνδυνος παρόμοιου ατυχήματος... Γι' αυτό δεν προειδοποιούν μόνον οικολογικές οργανώσεις και ειδικοί επιστήμονες... Την υψηλή πιθανότητα πετρελαϊκής καταστροφής αναγνωρίζουν και οι ίδιες οι Πετρελαϊκές Εταιρείες... Και ω του θαύματος! με ανοιχτές ακόμα τις πληγές στο κόλπο του Μεξικού (θα είναι ανοιχτές για πολλά χρόνια ακόμα) η Βρετανική κυβέρνηση προχώρησε σε άρση του μορατόριουμ αναστολής των Πετρελαϊκών εξορύξεων στην Βόρεια Θάλασσα... Τι κι άν απειλείται με αργόσυρτο θάνατο το περιβάλλον μιάς ευρύτατης περιοχής του πλανήτη... Το πετρέλαιο υπεράνω όλων ή -καλύτερα- για αν ακριβολογήσουμε το συμφέρον των Πετρελαϊκών Εταιρειών, που μπροστά του η υγεία, η ισορροπία του πλανήτη, η ίδια η ζωή έχουν δευτερεύουσα σημασία... Ο θρίαμβος του Φιλελευθερισμού σε πρώτο πλάνο... Και μαζί η αδυναμία των λαών να βάλλουν τέρμα στην εγκληματική δράση των ελαχίστων σε βάρος των πάρα πολλών...

Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

Καλή χρονιά...

Οι ευχές δεν λύνουν ΤΟ πρόβλημα αλλά τις χρειαζόμαστε... Χρειαζόμαστε, όμως πάνω απ' όλα κριτική σκέψη και αποτελεσματική δράση. Ο καθένας εφ ώ ετάχθη...