Συνέβη, όπως διαβάσαμε κατά την σχολική παρέλαση στον Βόλο… Την πόλη, με την μεγάλη εργατική και συνδικαλιστική παράδοση, που οι σύγχρονοι κάτοικοί της έχουν κατά πλειοψηφία εκλέξει δήμαρχό τον κ. Αχιλλέα Μπέο… Κάποιοι μαθητές φώναξαν χαμηλόφωνα αντιπολεμικά συνθήματα… Δεν άρεσαν οι αντιπολεμικές νότες σε άλλους. Γαλουχημένοι στο πνεύμα του μίσους, της σύγκρουσης, της εξόντωσης των διαφορετικών, των εχθρών… Η απάντηση υπήρξε άμεση και βροντώδης: ‘ Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή ’ φώναξε μία ευάριθμη ομάδα άλλων μαθητών… Ξαφνιάστηκαν οι περίοικοι… Οι περισσότεροι γέλασαν… Ελάχιστοι εκνευρίστηκαν και αντέδρασαν… Σε λίγο όλα έληξαν… Ηταν ένα απλό περιστατικό… Πάει… τέλειωσε… Η διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Μαγνησίας ζήτησε προκαταρκτική εξέταση. Καλά, εντάξει… Το πιο αστείο που διαβάσαμε: « Παράλληλα, έχουν ήδη κληθεί οι αρμόδιοι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης να συνδράμουν παιδαγωγικά, ενισχύοντας στους μαθητές και στις μαθήτριες τις αρχές της δημοκρατικής συνείδησης και της ενεργού πολιτε...
Ισως μάλιστα εκεί πρωτοσυμβαίνουν αφού στον τομέα αυτογελιοποίησης της πολιτικής έχουν την πρωτοπορία με τον Καβαλιέρε... Τελευταία, χαρακτήρα ανέκδοτου παίρνουν οι συγκρούσεις του Υπουργού οικονομικών (είναι αυτός, που υπενθύμισε, ότι στον ΤΙΤΑΝΙΚΟ πνίγηκαν και οι επιβάτες της α΄θέσης) με τον Υπουργό Εσωτερικών... Μάλιστα οι επίσημοι χαρακτηρισμοί είναι σχεδόν ακατάλληλοι προς δημοσίευση... Γι' αυτό αισθάνομαι σχεδόν υπερήφανος, για το επίπεδο της κόντρας Ραγκούση-Ρέππα, με θέμα τα ΤΑΞΙ μες το κατακαλόκαιρο... Μπορεί, πριν από καμία πενηνταριά χρόνια, ο πρωθυπουργός να έστελνε τον ένα, τον άλλο ή και τους δύο στο σπίτι τους μετά την σύγκρουση-ανέκδοτο για την απελευθέρωση των ΤΑΞΙ. Τώρα, όμως, άν κοιτάξεις τι γίνεται στην Ιταλία δεν μπορεί παρά να χαμογελάσεις με περηφάνεια και συγκατάβαση... Τελικά έχουμε άλλο επίπεδο... Είναι βλέπεις και τα 3 χιλιάδες χρόνια ιστορίας...
Σχόλια