Είναι το -ελάχιστα γνωστό στο ευρύτερο Ελληνικό αναγνωστικό κοινό- έργο του
Δημήτρη Μπάτση: "
Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα". Να θυμίσουμε, ότι ο Δημήτρης Μπάτσης υπήρξε διανοούμενος και αγωνιστής, συγγραφέας αυτής της μνημειώδους μελέτης, που με τον τίτλο αυτό αποκαλύπτει τις κακοδαιμονίες της Ελληνικής κοινωνικής ανάπτυξης, της βαθύτατης εξάρτησής της από τις "μεγάλες δυνάμεις" αλλά και τα "καθήκοντα" του λαϊκού κινήματος για την προοδευτική ανάπτυξη της χώρας... Θα έφτανε και μόνον αυτή η μελέτη του 1947 για να μας εξηγήσει το άσβεστο μίσος των διωκτών του, που τον συμπεριέλαβε στην τετράδα των εκτελεσμένων της 30ης Μαρτίου 1952 (Μπελογιάννης, Μπάτσης, Τουλιάτος, Χρύσης).
Δεν είναι μόνον ο πλούτος των δεδομένων, που συγκροτούν την επιστημονική βάση αυτής της μνημειώδους εργασίας. Δεν είναι η ταυτόχρονη προσφορά ιστορικών στοιχείων, που αποκαλύπτουν τα δεσμά της χώρας, όπως π.χ. της συμφωνίας COOPER, που η Μεταξική Ελλάδα υπέγραψε το 1940 με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η συγκεκριμένη συμφωνία προέβλεπε την ανάγκη σύμφωνης γνώμης των ΗΠΑ για κάθε αξιοποίηση ορυκτού πλούτου και υδάτων της Ελλάδας... Και ειρήσθω επίσης εν παρόδω, ότι η εν λόγω συμφωνία έληξε το 2010... Ναι, ντέ... Τότε, που άρχισαν τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα κ.λ.π.
Το έργο έχει πολλές άλλες αρετές, διαχρονικές, ιδιαίτερα σημαντικές για το Ελληνικό κοινωνικο-πολιτικό σκηνικό. Κατ' αρχήν, δεν μεταθέτει στην ...άλλη ζωή την υποχρέωση διαμορφωμένων θέσεων για την άλλη ανάπτυξη, που ευαγγελίζεται...Ο Μπάτσης δεν συνθηματολογεί αλλά επιχειρηματολογεί... Δεν αφορίζει αλλά τεκμηριώνει... Δεν πνίγεται μέσα στις κενοτυπίες αριστερόμορφης λεξιλαγνίας αλλά διεισδύει και ερευνά... Ανακαλύπτει και αποκαλύπτει το σύνθετο βάθος των ταξικών σχέσεων, πιο βαθεια από την επιφάνεια του άσπρου-μαύρου, πιο κάτω από την ευκολία των απλουστεύσεων και του λαϊκισμού...
Γι' αυτό και -κατά τη γνώμη μας- είναι μεγάλη η αξία του πονήματος... Από την μία μεριά, η διαχρονική επικαιρότητα των δεδομένων της Ελληνικής οικονομίας, της (με πολιτική βούληση) στερημένης βαρειάς βιομηχανίας με αντίστοιχη εθνική αστική τάξη. Και από την άλλη ο υποδειγματικός λόγος, που συνδέει διαλεκτικά το σήμερα με το αύριο, το τώρα με το πάντα, το μερικό με το γενικό, χωρίς πομπώδεις επαναστατικόμορφες διακηρύξεις και χωρίς συμπλεγματικό άγχος, δήθεν καθαρότητας...
Με λίγα λόγια εμπεριέχει ταυτόχρονα την αξία ενός πονήματος εθνικής πολιτικής οικονομίας αλλά και την αρετή ενός "διδακτικού" συγγράμματος κοινωνικοπολιτικής γνωστικής μεθοδολογίας και πρακτικής...
Αξιος παντός επαίνου ο εκδοτικός οίκος "ΚΕΔΡΟΣ", που μας το ξαναπροσέφερε...
