ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Γνωρίζουμε τα ερωτήματα του δημοψηφίσματος !!!

Η ΦΑΙΑΚΙΑ με την βοήθεια των δαιμόνιων ρεπόρτερ της και τα γερά "κονέ" σε υψηλά κλιμάκια σας αποκαλύπτει τα 2 εναλλακτικά ερωτήματα, που θα θέσει η κυβέρνηση δημοψηφισματικά:
ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου σας αρέσει πάρα, πάρα, πάρα, πάρα πολύ;
ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου σας αρέσει πάρα πολύ;
Αλλες εξίσου έγκυρες πληροφορίες του blog μας αναφέρουν διαφορετικό δίδυμο ερωτημάτων:
ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Προτιμάτε τον Παράδεισο, που σας βάζουμε με την συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου;
ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Προτιμάτε την Κόλαση με την απόρριψη της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου;

Αμείλικτα ερωτήματα, που θα ανεβάσουν τον πολιτικό προβληματισμό, θα καταξιώσουν το δημοκρατικό μας πολίτευμα και θα εμβαθύνουν τα δεδομένα της λαϊκής κυριαρχίας...

ΥΓ. Τα παιγνίδια με θεσμούς σημαντικούς, όπως το δημοψήφισμα, τελικά μόνον την απαξίωσή τους επιδιώκουν...

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Μας οφείλουν μία απάντηση…

Πριν από δύο χρόνια η νεοεκλεγμένη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, σε αντίθεση με την προεκλογική της εφησυχαστική ρητορική, μας αποκάλυψε, ότι το χρέος είναι δυσθεώρητο και έχει φτάσει στο 127% του ΑΕΠ και πως η προσφυγή στο ΔΝΤ θα ήταν ολέθρια και η ίδια δεν την συζητάει καν. Ούτε καν συζήτηση για αίτημα κουρέματος του χρέους. Κάτι τέτοιο, μας έλεγαν θα ήταν αληθινή καταστροφή…, που η κυβέρνηση θα απέφευγε πάσει δυνάμει χάρις στους σωστούς χειρισμούς, που έβαλε μπροστά από την επομένη των εκλογών… Ακολούθησαν δύο χρόνια απόλυτης κυβερνητικής αδράνειας ως προς τον χειρισμό του χρέους κσι ολοκληρωτικής απουσίας κάθε ουσιαστικού διαρθρωτικού μέτρου, που θα μπορούσε έστω και υποσχετικά να δίνει προοπτική στον τόπο… Αντιθέτως ο χρόνος αυτός ήταν γεμάτος από ληστρικά φοροεισπρακτικά μέτρα από τους συνήθεις ύποπτους, τους μισθωτούς και βαρύτατες μειώσεις αποδοχών των ίδιων των μισθωτών και των συνταξιούχων. Ηταν χρόνος γεμάτος συγκλονιστικές αποκαλύψεις… Ετσι, π.χ. ενώ μας διαβεβαίωναν, πως αγνοούσαν τον κ. Στρως Καν, Ο Ντομινίκ σε κάποια … μερακλίδικη συνέντευξή του μας αποκάλυπτε, ότι με τον Γιώργο το είχε συζητήσει αναλυτικά το ζήτημα της προσφυγής στο ΔΝΤ… Ενώ, λοιπόν τα πράγματα φαινόταν δύσκολα έως τραγικά, εγχώριοι κυβερνώντες αλλά και η διεθνής «φιλελεύθερη» ηγεσία ακολουθούσαν ρυθμούς χελώνας. Ένα πλατύ χαμόγελο απαντούσε τις ανησυχίες, πως με το μνημονιακό μοντέλο, η κατάσταση θα χειροτερέψει μαθηματικά και με υψηλές ταχύτητες. Ως «Κασσάνδρες» και «εχθροί του έθνους» αντιμετωπίζονταν οι ενιστάμενοι… Δραστηριότητα και εμπνεύσεις υπήρχαν μόνον για μακροβούτια στις τσέπες των εργαζόμενων αυτού του τόπου… Και ήλθε η 27 Οκτωβρίου 2011… Επισήμως και με την Βούλα, ελεγχόμενη (?) περικοπή του χρέους κατά 50% με μία εγγυημένη 10ετία αφάνταστης δυσκολίας για τον λαό και χωρίς εγγύηση αποφυγής της επίσημης χρεωκοπίας… Υπόσχεση επαναφοράς του καλπάζοντος χρέους το 2021 στο επίπεδο του 2009 θα είναι η ανταμοιβή δακρύων και αίματος, που θα καταβληθούν για … να γυρίζει ο ήλιος… «Υπερήφανοι» αρνητές μόνον προς Ρώσους και Κινέζους, που έχουν προτείνει διάφορες μορφές θετικής παρέμβασης υπέρ της Ελληνικής οικονομίας και φανατικοί και καθημερινοί υποστηριχτές του δόγματος «ανήκομεν εις την Δύσιν», που καλά κρατεί και βασιλεύει μεταξύ των μεγάλων ενόχων της σύγχρονης Ελληνικής και παγκόσμιας τραγωδίας…
Δύσκολα όμως θα αποφύγουν οι πρωταγωνιστές του δράματος τα αμείλικτα ερωτήματα της λαϊκής αγανάτησης: Καλά όλες οι προηγούμενες 10ετίες, που … «μαζί τα φάγαμε»… Τι τους εμπόδιζε εδώ και δύο χρόνια να επισπεύσουν την λήψη των μέτρων, που τότε τα χαρακτήριζαν ολέθρια και σήμερα τα βαφτίζουν σωτήρια;;; Πρόκειται για κραυγαλέα, απύθμενου βάθους ανικανότητα ή μήπως άλλων ρήμασι πειθόμενοι μας οδήγησαν στο κοίλο της γκλιλοτίνας;;; Εδώ χωράει και Τρίτη ερμηνεία: και τα δύο μαζί…
Δεν πειράζει… Ας μην μας απαντήσουν… Καταλάβαμε…

Διαβάστε την...

Στον πολύ ενημερωμένο και συνεχώς αναβαθμιζόμενο δικτυακό ιστότοπο:newstrap, διαβάσαμε μία εξαιρετικά επίκαιρη και άκρως πληροφοριακή συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή ιστορίας Albrecht Ritschl στο Spiegel. Αφορά και το Ελληνικό χρέος αλλά και την στάση, που η Γερμανία θα έπρεπε (!!!) να κρατήσει στην περίπτωση της Ελληνικής οικονομικής κρίσης... Τίτλος του σημειώματος: Γερμανός καθηγητής στο Spiegel: «έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας» Διαβάστε την... Αξίζει πολύ τον κόπο...

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Ερχεται η «χρυσή» 10ετία των εκποιήσεων

Την οδύνη τους εκφράζουν τα μεγάλα (και μεγάλων συμφερόντων) ΜΜΕ για την έλλειψη αναπτυξιακού σκέλους στην νέα συμφωνία εξυπηρέτησης του εθνικού χρέους υπό όρους εθνικού και ατομικού αφανισμού…
Λαθεμένη πληροφόρηση ή και συνειδητή παραπληροφόρηση … Οι «επενδύσεις»… έρχονται. Μία νέα συμφωνία Cooper θα αρχίσει να υλοποιείται επί της ουσίας… Η «πασιφανής» έλλειψη εθνικών κεφαλαίων θα καταστήσει όχι απλά εμπορεύσιμο αλλά και «εμπορευτέο» τον εθνικό πλούτο σε πρώτες ύλες, κλασσικά ενεργειακά υλικά, ανανεώσιμες πηγές. Το ξεπούλημα θα επιχειρηθεί με την επιδίωξη ευρείας λαϊκής ανοχής ή/ και αποδοχής. Ταυτόχρονα, οι υλικοί όροι αυτών των επενδύσεων προοιωνίζονται «λαμπροί»… Χάρις στην «συνεπή» προσπάθεια απαξίωσης της εργατικής δύναμης, το κόστος εργασίας θα έχει συντομότατα …βαλκανοποιηθεί. Οι στρατιές των ανέργων θα εγγυώνται σταθερά υποβιβασμένα και μη αναπροσαρμόσιμα μεροκάματα…
Κάποιοι «ρεαλιστές» θα θεωρήσουν, πως έστω και έτσι, υπάρχει η προοπτική της ανάπτυξης. Το παραμυθάκι αυτό έχει καταγράψει ανακυκλούμενες εμφανίσεις στο ιστορικό προσκήνιο του τόπου… Χαρακτηριστική περίπτωση η μετεμφυλιακή «ανάπτυξη», που -με εξαίρεση την αξιοποίηση του λιγνίτη- οδήγησε σε σημαντικότερη αποβιομηχάνιση, αφανισμό του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας εκθετική διόγκωση της αρπαχτής και του παρασιτισμού και σταθερή αύξηση του εξωτερικού χρέους. Καμία πρωτογενής συσσώρευση, κανένας εξορθολογισμός, κανένας ουσιαστικός εκσυγχρονισμός πάντοτε βέβαια με μπόλικη «εκσυγχρονιστική» επένδυση …
Κάπως έτσι προδιαγράφεται το μέλλον του νομοθετημένου πλέον ως β’ διαλογής τόπου. Εκτός και οι αυτόχθονες ιθαγενείς ανατρέψουν την πορεία προς τα προδιαγεγραμμένα…

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

…Κάτω τα χέρια από τον Χορστ Ράιχενμπαχ

Με οργή και αγανάκτηση παρακολουθήσαμε στην συνέντευξη τύπου του επικεφαλής της «ομάδας δράσης» της κομισιόν για την Ελλάδα κ. Χορστ Ράιχενμπαχ να του τίθεται η προσβλητική (για την αφεντομουτσουνάρα του) ερώτηση: Μήπως είστε Γκαουλάϊτερ;
Τι να απαντήσει ο …Τεύτων φιλέλλην, που βρίσκεται εδώ ως συντονιστής του ανθρωπιστικού έργου σωτηρίας της χώρας!!! Θαύμασα την ψυχραιμία του αλλά και την πολιτική του σοφία, που αντιπαρήλθε την προβοκατόρικη ερώτηση λέγοντας, ότι η μέχρι σήμερα δράση του πραγματοποιείται κυρίως εκτός Γερμανίας και πως ο ίδιος δεν έχει σχέση με το Γερμανικό παρελθόν (sic διατύπωση για το Χιτλερικό-ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας)…
Ευτυχώς, που στην συνέχεια με τις απαντήσεις και τις τοποθετήσεις του διέγραψε και την τελευταία υποψία, για δήθεν κακόβουλη παρουσία και δράση του στην Ελλάδα… Ετσι. π.χ. ερωτώμενος για την αξία της υπό εκποίηση εθνικής περιουσίας τόνισε το αυτονόητο: Ούτε η Κομισιόν, ούτε η Ελληνική Κυβέρνηση θα καθορίσουν την αξία των εκποιούμενων αλλά η ίδια η αγορά… Αυτό άκουσα και καθησύχασα… Επιτέλους όχι αυθαιρεσίες και παράλογες απαιτήσεις… Η «αγία» αγορά űber Alles… Γι’ αυτό εξάλλου με σταθερότητα και συνέπεια η Ελληνική Πολιτεία …σκίζεται για να υποβαθμίσει την αξία όλων των προς εκποίηση αγαθών και υπηρεσιών στο μη περαιτέρω… Προσπάθεια, που κατά την τελευταία 2ετία έχει λάβει …ηρωϊκές διαστάσεις. Η αγορά, λοιπόν θα καθορίσει, όπως οφείλει σε κάθε …δημοκρατική πολιτεία, την αξία των …προικώων. Λαλίστατος πάντως στην συνέχεια ο Χορστ, μίλησε για τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στην Υγεία, στην Δικαιοσύνη, για το Κτηματολόγιο, τα διαρθρωτικά Ταμεία, την ρευστότητα των Τραπεζών, τις κοινές δράσεις των Υπουργείων και τα μεγάλα Εργα…
Πάντως, όσο και αν έψαξα, κουβέντα δεν βρήκα για τα δρομολόγια των φέρρυ-μπωτ Λευκίμμης-Ηγουμενίτσας, την παράκαμψη της Αμφιλοχίας, τα ωράρια των κομμωτηρίων… Με τέτοια γενικολογία το θεάρεστο έργο του Χορστ κινδυνεύει…


Αφήστε τον άνθρωπο ελεύθερο να πει και να δράσει και ...θα δείτε...

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Υπόμνηση προς αφελείς...

...Είναι το σημείωμα του φίλτατου Ν.Γ. προς την ΦΑΙΑΚΙΑ... Πρόκειται για κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δημοσιευμένου στην ΑΚΡΟΠΟΛΗ, μόλις 115 χρόνια πριν... Αναγνώστε το προσεκτικά και αναλογιστείτε την διαχρονικότητά του... Εμείς το κάναμε με πολύ θλίψη...



Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με καρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν. Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού...
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον. Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Πραγματικά συναρπαστική συνέντευξη...

...Είναι αυτή που παραχώρησε ο Γώργος Ρούσσης στο blog: "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΤΙΠΟΤΑ" (http://eleftheriahtipota.blogspot.com/). Μπορείτε να την παρακολουθήσετε αυτούσια (video) ή/και να την διαβάσετε απομαγνητοφωνημένη... Την βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα... Πολύ ζωντανές απόψεις σε καυτά ιδεολογικοπολιτικά θέματα της εποχής. Και υπαρξιακά θα προσέθετα... Εμείς εδώ θα παραθέσουμε μόνον ένα μικρότατο απόσπασμα, έχοντας επίγνωση, ότι το απόσπασμα πολλές φορές κινδυνεύει να κακοποιήσει το νόημα του συνολικού λόγου... Υποκειμενική επιλογή, αλλά είπαμε: διαβάστε την ολόκληρη...



Ερώτηση (Ελευθεριακός): Μάλιστα. Θα σας κάνω τώρα μια… μάλλον είναι περίεργη ερώτηση! Είναι λίγο ταξιδιωτική: Ότι αν παρομοιάσουμε την αταξική κοινωνία με ταξιδιωτικό προορισμό, ας πούμε τη Θεσσαλονίκη, είναι προτιμότερο να πάμε με αυτοκίνητο ή να πάρουμε αεροπλάνο; Τι κινδύνους έχει το ένα, τι κινδύνους μπορεί να έχει το άλλο;
Ρούσης: Θα σου απαντήσω με το σκεπτικό του Γκράμσι, του οποίου είναι ευκαιρία να πω ότι κυκλοφόρησε τώρα ένα βιβλιαράκι «Οι θέσεις της Λυών», είναι ένα βιβλίο που βγήκε από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο…
Και μιλάει για το πώς θα πρέπει να είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα, και είναι αρκετά επίκαιρο κατά τη γνώμη μου. Λοιπόν, τί έλεγε ο Γκράμσι; Διαχωρίζοντας την Ανατολή από τη Δύση και τη Ρωσία από τις Δυτικές χώρες, ότι εδώ θα πρέπει να εφαρμοστεί ο πόλεμος θέσεων, δηλαδή, πρόσεχε: όχι κανένας ρεφορμισμός…
ο οποίος [ο πόλεμος θέσεων] θα οδηγήσει στην επανάσταση, αν θέλεις να πούμε ότι το γρήγορο είναι το αεροπλάνο. Αλλά να πηγαίνουμε σταθμό-σταθμό. Να κατακτήσουμε δηλαδή τη Λαμία, να κατακτήσουμε τη Λάρισα, να κατακτήσουμε παραπάνω, για να φτάσουμε ως τη Θεσσαλονίκη… μέσα από μάχες. Γιατί αυτό; Διότι όσο αναπτύσσεται ο Καπιταλισμός, πέρα όλων των άλλων αρνητικών που έχει, [όπως] πολέμους, οικολογική καταστροφή, εκμετάλλευση, κάνει και κάτι άλλο: Αλλοτριώνει, αποξενώνει τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένης της εργατικής τάξης. Με αυτό το δεδομένο λοιπόν και η εργατική τάξη αντί να ζητάει την ανατροπή του συστήματος, αν και εν δυνάμει επαναστατική, ενσωματώνεται σε αυτό και ζητάει την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής της στα πλαίσιά του. Για να μπορέσει να ανατραπεί αυτό, για να μπορέσει να ανατραπεί η ιδεολογική ηγεμόνευση της αστικής τάξης, της κυρίαρχης ιδεολογίας με άλλα λόγια και να μπορέσει η εργατική-επαναστατική ιδεολογία να αγκαλιάσει ευρύτερες μάζες, χρειάζεται να δίνεται μία μάχη από καλύτερες θέσεις. Εδώ- για να επανέλθω σε μια προηγούμενη ερώτησή σου- εντάσσεται και η αναγκαιότητα ενός μετώπου…
ριζοσπαστικού, αντικαπιταλιστικού της Αριστεράς- στο βαθμό που η εργατική τάξη, ενώ είναι ώριμες οι αντικειμενικές συνθήκες, δεν είναι η ίδια ώριμη- για να βοηθήσει [το Μέτωπο] να κατακτηθεί αυτή η ηγεμονία. Άρα θα έλεγα από μια άποψη καλύτερα με τρένο.

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Σύντομα αλλά καλά !!!

Ξανά, από τον φίλο Ν.Μ. της ΦΑΙΑΚΙΑΣ πήραμε αυτά τα επίκαιρα αποφθέγματα και σας τα παρουσιάζουμε...




- Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας (ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ)
- Ευτυχώς που είμαστε υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ (ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ)
-Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι λωποδύτες. Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο επάγγελμα.
-Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία;
-Ενας μέσος εργαζόμενος παίρνει τη μέρα 23 €...τα 2 πάνε στο ΙΚΑ, 2 στα κοινόχρηστα, 6 η ΔΕΗ και 10 η εφορία! Μένουν 3! ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΑ!
-Εχω αρκετά χρήματα για να περάσω μέχρι το τέλος του μήνα. Του προηγούμενου...
-Tις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και φώναξε ο καταστηματάρχης: -Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί.
-Κάθε φορά που μιλάει ο Βενιζέλος κρύβεται το πορτοφόλι μου από μόνο του..
-Γιατί πήγε στο Κατάρ ο Πρωθυπουργός? Εμείς στο Σιχτίρ τον στείλαμε.
-Αν το ελληνικό κράτος αναλάβει την έρημο Σαχάρα σε λίγα χρόνια θα υπάρχει έλλειψη άμμου!!!
-Τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα.....χθες πέρασα από το Σύνταγμα και είδα τα περιστέρια να ταΐζουν τους ανθρώπους.
-Έβγαλα το Δημοτικό. Έβγαλα το Γυμνάσιο και το Λύκειο.. Έβγαλα & το Πανεπιστήμιο...Και τώρα για να βρω δουλειά πρέπει να βγάλω ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ!
-Πώς κλίνεται το ρήμα πτωχεύω; Εγώ πτωχεύω, εσύ κερδίζεις, αυτός πλουτίζει, εμείς πεινάμε, εσείς τα τρώτε, αυτοί μας πηδάνε!

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Ε άει σιχτίρ.......

Δεν το διαβάσαμε στην ΑΥΓΗ, όπου πρωτοδημοσιεύτηκε αλλά το λάβαμε από τον φίλο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. καιτο αναδημοσιεύουμε ασμένως... Ισως επειδή μας εκφράζει σχεδόν κατά λέξη.







Ε άει σιχτίρ...
Εκατό φορές μέχρι σήμερα τα καλόπαιδα με τις κουκούλες διέλυσαν με τις μολότοφ και τις αγριότητες ειρηνικά συλλαλητήρια. Προσκάλεσαν και προκάλεσαν με κρυμμένα πρόσωπα, τα άλλα καλόπαιδα, της αστυνομίας, με επίσης κρυμμένα πρόσωπα, σε ένα τσαμπουκά θύματα του οποίου υπήρξαν συχνά ειρηνικοί διαδηλωτές -ποιος ξεχνάει τη Marfin;-και πάντα οι ειρηνικές διαδηλώσεις. Και δεκάδες φορές μέχρι σήμερα είτε πιάστηκαν στα πράσα με επαναστατική κουκούλα και ασφαλίτικη ταυτότητα είτε απαθανατίστηκαν σε βίντεο τη στιγμή που κρύβονται πίσω από τις γραμμές των ΜΑΤ.
Προχθές, σε συνεργασία με τους κουκουλοφόρους του Παπουτσή, έσπασαν, ρήμαξαν, έκαψαν, δυσφήμισαν και τελικά διέλυσαν μια πρωτοφανή σε όγκο και παλμό συγκέντρωση. Παρέδωσαν το Σύνταγμα, πλατεία ειρηνικής διαμαρτυρίας, στη βαναυσότητα των δυνάμεων καταστολής. Με αποτέλεσμα ακόμα και το Mega να ανακαλύψει το «κόμμα της βίας», παραλείποντας φυσικά να θυμίσει ότι στο κόμμα αυτό ανήκουν όχι μόνο οι κουκούλες της βλακείας και της προβοκάτσιας, αλλά και οι κουκούλες της αστυνομίας και της κρατικής καταστολής.
Για τι πράγμα ακριβώς μιλάμε εδώ; Για ιδέες; Για επανάσταση; Ή για μια βία διορατική στην τυφλότητά της και στοχοπροσηλωμένη στη γενικότητά της, που υπηρετεί τα σχέδια της κρατικής βίας και χέρι-χέρι πηδάνε καλές προθέσεις και πολιτικούς στόχους; Διότι αν ξέρουμε για τι μιλάμε, τότε θα ρωτήσουμε: τι θες εσύ, οπαδός της μολότοφ και του ανταρτοπόλεμου με τους μπάτσους στη δική μας ειρηνική εκδήλωση; Γιατί χρησιμοποιείς παιδιά, γυναίκες, διαδηλωτές, ως ασπίδα για τον πόλεμό σου; Είμαστε αναλώσιμοι, μαλάκες, τούβλα, και μας αναθέτεις ρόλο αναχώματος;
Ε, χθες τα καλόπαιδα βρήκαν το μάστορά τους. Αυτή τη φορά κάποιοι αποφάσισαν να τους δώσουν την κουκούλα στο χέρι. Κάποιοι αντιστάθηκαν με βία στη βία τους εν ονόματι μιας διαδήλωσης ειρηνικής, με ειρηνικούς διοργανωτές χωρίς κουκούλα. Μπορεί η εικόνα να ξένισε πολλούς και άλλοι να γκρίνιαζαν ότι το Σύνταγμα δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ. Φυσικά το Σύνταγμα δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ. Χθες όμως ανήκε στους ειρηνικούς διαδηλωτές και δεν θα κατηγορήσουμε κανένα ΠΑΜΕ γιατί προσπάθησε να το διαφυλάξει από τη βία της κουκούλας. Στο κάτω-κάτω, όταν η αστυνομία συνεργάζεται προκλητικά με την κουκούλα, είναι δουλειά των διαδηλωτών (και του ΠΑΜΕ φυσικά) να υπερασπίζονται και τον κόσμο που διαδηλώνει και τις κινητοποιήσεις τους. Ή όχι;
Καρτερός Θανάσης

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Τι παίζεται;

Επειδή η ΦΑΙΑΚΙΑ αρέσκεται να φιλοξενεί τεκμηριωμένο και τεκηρώνοντα λόγο, σας παραθέτουμε το σημείωμα του Γιάννη Βαρουφάκη με τίτλο: "Τι Παίζεται;¨" που μας έστειλε ο καλό φίλος Σ.Π.


Τι παίζεται;

Aυτές τις μέρες αναγκάζομαι να ανατρέξω στην παλιά μου τέχνη (την Θεωρία Παιγνίων) για να καταλάβω τι γίνεται. Όχι βέβαια ότι υπάρχει κάποια θεωρία μαγική που θα μας δώσει τις απαντήσεις. Κανένα μαθηματικό θεώρημα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η τρόικα έβαλε ως όρο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης την μείωση των ελάχιστων (ήδη τρισάθλιων) μισθών του ιδιωτικού τομέα. Εκεί όμως που μπορεί να βοηθήσει η παλιά μου τέχνη είναι στο να ξαναδούμε την ισχύουσα κατάσταση πιο καθαρά, τοποθετώντας τα διάφορα πιόνια-παίκτες στην σκακιέρα των εξελίξεων, μελετώντας την θέση του καθενός, τον σκοπό και τους περιορισμούς του, με την ελπίδα ότι, παρατηρώντας τα έτσι διατεταγμένα, θα καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει.
Κάτι τέτοιο θα προσπαθήσω επιλέγοντας τρία τέτοια πιόνια-παίκτες η μελέτη των οποίων μπορεί να βοηθήσει να δούμε λίγο πιο καθαρά "τι παίζεται": (1) Τις ευρωπαϊκές τράπεζες (τις γαλλο-γερμανικές ιδίως), (2) την Γερμανική Κυβέρνηση, και (3) τις ΑΜΠ χώρες (δηλαδή, τις Ακόμα Μη Πτωχευμένων), π.χ. Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο. Ας δούμε το κάθε πιόνι-παίκτη ξεχωριστά, εστιάζοντας στους στόχους και στους περιορισμούς του.
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Οι τραπεζίτες γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι οι τράπεζές τους είναι πτωχευμένες. Το γνωρίζουν καιρό τώρα, κι ας μην το ομολογούν δημοσίως, ελπίζοντας ότι η ΕΚΤ, σε συνδυασμό με τις εθνικές κυβερνήσεις (που συγκροτούνται από πολιτικούς που με δυσκολία θα διακινδυνεύσουν την προνομιακή τους σχέση με τους εν λόγω τραπεζίτες), θα συνεχίσουν να κρατούν τις τράπεζές τους εν ζωή και εκείνους... τραπεζίτες. Βλέπετε, αντίθετα με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες, οι οποίοι ζούνε υπό την απειλή της πτώχευσης, οι τραπεζίτες φοβούνται κάτι άλλο. Έχοντας δεδομένο το παράδοξο η πτώχευση των τραπεζών τους να τους βοηθά στο να ιδιοποιούνται τα πλεονάσματα που παράγουν άλλοι, οι καλοί τραπεζίτες δεν την φοβούνται την πτώχευση. Αυτό που τρέμουν είναι την υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, τρέμουν μπας και επαναληφθεί στην Ευρώπη αυτό που έγινε στις ΗΠΑ με το TARP (trouble assets relief program), όπου το κράτος ανάγκασε με συνοπτικές διαδικασίες τις τράπεζες να δεχθούν κρατικά κεφάλαια λαμβάνοντας το ίδιο σε αντάλλαγμα μετοχές αντίστοιχης αξίας (τις οποίες, αφού οι τράπεζες εκκαθαρίστηκαν, το κράτος πούλησε στον ιδιωτικό τομέα, με κέρδος μάλιστα). Ο λόγος που τρέμουν μια τέτοια υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από το EFSF, είναι ότι εκεί δεν θα τους παίρνει να απαιτούν και την πίτα ολάκαιρη (να παραμείνουν κυρίαρχοι των Διοικητικών Συμβουλίων των τραπεζών) και τον σκύλο χορτάτο (να λάβουν τα κεφάλαια που τόσο ανάγκη έχουν οι τράπεζές τους).
ΑΜΠ ΧΩΡΕΣ: Με τις κυβερνήσεις τους στα πρόθυρα του νευρικού κλονισμού, οι πολιτικοί των Ακόμα Μη Πτωχευμένων χωρών αυτών (με προεξάρχουσα την Ιταλία) παραμένουν στην άκρη, δεν τολμούν να πουν κιχ είτε εντός είτε εκτός των χωρών τους (φοβούμενοι ότι μια άστοχη λέξη θα φέρει την καταστροφή), και απλά ελπίζουν, μάταια μάλλον, σε μια γενναία στροφή της Γερμανίας που ίσως σταματήσει το μαρτύριο της σταγόνας και διαλύσει τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται απειλητικά πάνω από τις πρωτεύουσές τους. Με τις αγορές ομολόγων να αντιμετωπίζουν τις χώρες αυτές ως τους νέους παρίες, η Ιταλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, ακόμα και η ίδια η Γαλλία, πιάνουν τον εαυτό τους να είναι κρατούμενοι, φυλακισμένοι στο χρυσό κλουβί της ευρωζώνης. Νιώθουν ότι είναι καταδικασμένοι ό,τι και να κάνουν. Αν δεν εφαρμόσουν ανελέητη λιτότητα, οι "αγορές", και μαζί τους η ΕΚΤ, θα τους εγκαλέσουν (με τρόπο βίαιο και βάναυσο) οδηγώντας τα spreads τους στα ύψη. Αν πάλι καταπιούν το δηλητήριο της λιτότητας στις τεράστιες ποσότητες που απαιτούν οι "αγορές" και η ΕΚΤ, τότε η ύφεση θα χειροτερέψει με αποτέλεσμα οι ίδιες οι "αγορές" να... στείλουν τα spreads τους στα ύψη. Είναι να μην βρίσκονται σε αποπληξία; Η μόνη τους λοιπόν ελπίδα είναι ένα κούρεμα του βουνού χρέους που αντιμετωπίζουν (πάνω από €3 τρις οι τρεις αυτές μόνο χώρες) - αν μη τι άλλο μια σημαντική μείωση των τόκων που θα πρέπει να καταβληθούν την επόμενη δεκαετία.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Το κύριο μέλημα του Βερολίνου είναι να διαχειριστεί την Κρίση με τις ελάχιστες δυνατές παραχωρήσεις όσον αφορά αυτό που κάποτε ονομάζαμε πολιτική και θεσμική ολοκλήρωση. Η Γερμανία απεύχεται οποιαδήποτε μορφή ολοκλήρωσης απειλεί την Αρχή των Απολύτως Διαχωριζόμενων Χρεών (ΑΑΔΧ, δικός μου... όρος ) - δηλαδή, της ιδέας ότι το κάθε ευρώ χρέους πρέπει να ανήκει σε μία μόνο χώρα. Πέρασαν δεκαοκτώ μήνες στην διάρκεια των οποίων η Γερμανική ηγεσία πάλεψε με νύχια και με δόντια να πείσει τον εαυτό της ότι η Κρίση δεν είναι συστημική αλλά από εκείνες που μπορούν να καταπολεμηθούν με περισσότερα δάνεια και μεγαλύτερη πειθαρχία. Τώρα όμως, μετά την κατάρρευση του διατραπεζικού συστήματος (το οποίο έσπρωξε την Βελγο-Γαλλική τράπεζα Dexia στον γκρεμό), η κα Μέρκελ φαίνεται να έχει αποδεχθεί ότι, τουλάχιστον όσον αφορά τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα, η Κρίση έχει πάρει διαστάσεις συστημικές (μέχρι και στον κ. Trichet επέτρεψε να πει κάτι τέτοιο χτες). Κατάλαβε φαίνεται αυτό που λέμε εδώ και ενάμιση χρόνο (και εδώ στο protagon.gr) ότι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη στην οποία βρέθηκε η Wall Street τον Σεπτέμβριο του 2008. [Κι αν δεν με πιστεύετε, ακούστε αυτό: Το παθητικό των 'ευρωζωνικών' τραπεζών σήμερα ανέρχεται στο 300% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Το 2008 παθητικό των Αμερικανικών τραπεζών δεν ξεπερνούσε το 200% του ΑΕΠ των ΗΠΑ.] Κατάλαβε λοιπόν, επί τέλους, η Γερμανίδα Καγκελάριος, και ο υπουργός της επί των οικονομικών, ότι το πράγμα δεν πάει άλλο: Οι τράπεζες θα πρέπει να επανακεφαλαιοποιηθούν από κάποιο 'ταμείο' που να έχει στην διάθεσή του τουλάχιστον €1 τρις. Ακόμα, βέβαια, δεν έχουν κατανοήσει ότι αυτή η επανακεφαλαιοποίηση δεν μπορεί να γίνει από τις κυβερνήσεις αλλά από έναν πανευρωπαϊκό οργανισμό με εποπτικές και πειθαρχικές εξουσίες αλλά (που θα πάει;) αργά ή γρήγορα (μάλλον αργά) θα το καταλάβουν κι αυτό. Πέραν όλων αυτών των λεπτομερειών (που μόνο λεπτομέρειες δεν είναι), η Γερμανική κυβέρνηση κολλάει σε δύο πράγματα: (Α) Αρνείται να ενισχύσει τις τράπεζες (ιδίως τις Γαλλικές) δύο φορές ταυτόχρονα. Αν είναι να σταματήσει να δίνει χρήματα στο ελληνικό κράτος ώστε αυτό να αποπληρώνει τις τράπεζες, και αντ' αυτού να 'χώσει' ένα τρισεκατομμύριο στις τράπεζες απ' ευθείας, της πέφτει λίγο βαρύ να συνεχίσει παράλληλα να δίνει και στην Ελλάδα ώστε η Ελλάδα να δίνει κι άλλο ζεστό χρήμα στις ίδιες τράπεζες. Άρα, η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα συνυφανθεί με ένα ελληνικό default - ελληνιστί πείτε το πτώχευση, κούρεμα, αναδιάρθρωση κ.ο.κ. Ή, να το πω διαφορετικά, η πτώχευση/default/κούρεμα του ελληνικού δημοσίου θα αποτελεί το διαπραγματευτικό χαρτί με το οποίο η κα Μέρκελ θα επιβάλει στις τράπεζές της (και της Γαλλίας) την επανακεφαλαιοποίηση. Θα είναι σαν να τους λέει: "Θέλετε παραδάκι; Δεν θα το παίρνετε πλέον από την Ελλάδα (στην οποία το δίνω εγώ). Θα σας το δίνω εγώ απ' ευθείας αλλά με αντάλλαγμα μετοχές σας. Αν σας αρέσει!" (Β) Το δεύτερο σημείο που κάνει την Γερμανία να κωλυσιεργεί (λες και χρειάζεται λόγο...) είναι ο αντίκτυπος που θα έχει ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους στην Ιταλία και τις λοιπές ΑΜΠ χώρες. Η κα Μέρκελ φοβάται ότι αν υπάρξει προηγούμενο διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους μιας χώρας-μέλους της ευρωζώνης, χωρίς να οδηγηθεί αυτή εκτός του ευρώ, τότε θα ανοίξει η όρεξη κι άλλων χωρών-μελών, του κλαμπ των ΑΜΠ (όπως τις ονομάζω), τις οποίες δεν θα τις πείραζε καθόλου να δρομολογήσουν μια, έστω και μερική, διαγραφή του χρέους τους εφόσον η θέση τους εντός της ευρωζώνης (και η αρωγή της ΕΚΤ και του EFSF στις τράπεζές τους) εξασφαλίζεται.
Η ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Η Γερμανία γνωρίζει ότι οι τράπεζες θα αντιστέκονται γερά στην ιδέα της επανακεφαλαιοποίησής τους από το EFSF όσο η Ελλάδα τους αποπληρώνει από τα δανεικά τα οποία παίρνει από την τρόικα, ελέω της Γερμανίας. Για να τους επιβάλει την επανακεφαλαιοποίηση, το Βερολίνο θα πρέπει να οδηγήσει την Ελλάδα στην πτώχευση, δηλαδή σε ένα κούρεμα άνω του 60% (το οποίο μπορεί, αρχικά, να αναφερθεί ως 50%, πριν προστεθεί ένα ακόμα 10% ή 20% σε αυτό). Μπροστά στο δίλημμα του λουκέτου (a la Dexia) και της επανακεφαλαιοποίησής, οι τράπεζες (όπως έκαναν και οι Αμερικανικές το 2009) θα το πιουν το πικρό ποτήρι της επανακεφαλαιοποίησης. Την ίδια στιγμή, όμως, έτσι ώστε να αποπέμψουν επικίνδυνες σκέψεις από το μυαλό των κυβερνόντων την Ιταλία και τις υπόλοιπες ΑΜΠ χώρες, η κα Μέρκελ είναι αποφασισμένη να καταστήσει την μία χώρα στην οποία θα επιτραπεί να πτωχεύσει εντός της ευρωζώνης σε πραγματική κόλαση. Υπό αυτό το πρίσμα, οι λόγοι που επιμένουν σε άσκοπα και παράλογα μέτρα, όπως η μείωση των ελάχιστων μισθών στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχει τίποτα απολύτως να κάνουν με την ίδια την Ελλάδα, με τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές, με τις ανάγκες των αγορών εργασίας και γενικότερα. Ο μόνος στόχος της τρόικα, εδώ που έφτασε το κουβάρι της ευρωπαϊκής Κρίσης, είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε κρανίου τόπον. Σε μια εξ ολοκλήρου πτώχευση κράτους και κοινωνίας που, από την μία μεριά, θα ενισχύει την διαπραγματευτική ισχύ της Γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στις Γερμανικές τράπεζες και, από την άλλη, σε ένα τεράστιο παράδειγμα προς αποφυγήν για τις ΑΜΠ χώρες, κυρίως την Ιταλία.
ΤΟ ΛΑΘΟΣ: Μια τέτοια στρατηγική θα μπορούσε, όσο βάναυση και να φαντάζει, να πετύχαινε τον στόχο της εάν η Κρίση μας ήταν σχεδόν γραμμική και στατική. Αν ήταν πιθανόν, με πιο απλά λόγια, να αθροιστούν αριθμητικά τα χρέη της Ελλάδας μαζί με τις εν δυνάμει ζημίες των τραπεζών και, κατόπιν, να συγκριθούν με τα χρήματα που είναι διατεθειμένη να δημιουργήσει/επενδύσει η Ευρώπη ώστε να τα "ρίξει" στις τράπεζες διασώζοντάς τες, τότε ίσως η στρατηγική που περιέγραψα να είχε ελπίδες. Δυστυχώς για όλους μας, οι Κρίσεις (με κεφαλαίο 'κ') δεν είναι ούτε σχεδόν γραμμικές ούτε στατικές. Αντίθετα, είναι απίστευτα μη γραμμικές και βιαίως δυναμικές. Η προσπάθεια να απομονωθεί η Κρίση της Ελλάδας από την Κρίση του ευρώ απέτυχε τον Μάιο του 2010 (τότε που μας 'διέσωσαν' και δημιούργησαν το τοξικό EFSF) και θα αποτύχει και πάλι τώρα. Ο λόγος; Όπως τότε έτσι και τώρα η Κρίση είναι μη γραμμική και δυναμική και, για αυτό, είναι αδύνατον να την σταματήσουν πετώντας στο πρόβλημα δάνεια, κουρεύοντας χρέη και βάζοντας τους Γερμανούς φορολογούμενους να στηρίζουν ένα σύστημα που έσπασε μια και καλή το 2008. Τίποτα από αυτά που ακούω να λένε οι Βορειοευρωπαίοι ηγέτες δεν με αφήνουν να αισιοδοξώ ότι κατάλαβαν πως το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος του EFSF αλλά η δόμησή του στην βάση της ΑΑΔΧ (Αρχή των Απολύτως Διαχωριζόμενων Χρεών). Το να χρησιμοποιήσουν χρηματοπιστωτικά τερτίπια για να "πουσάρουν" το EFSF (χρησιμοποιώντας τυπωμένο χρήμα της ΕΚΤ ως μέσο "μόχλευσης") απλώς θα μετατρέψει ένα τοξικό ταμείο σε ένα τοξικό τέρας.
Περιληπτικά, το σχέδιο που "παίζεται" αυτές τις ημέρες είναι να δοθεί το πράσινο φως στην Ελλάδα να κουρέψει το χρέος της κατά 60% με 70% έτσι ώστε να εξαναγκαστούν οι τράπεζες να δεχθούν έναν πακτωλό κεφαλαίων από το EFSF την ώρα που η ελληνική κοινωνική οικονομία πολτοποιείται με στόχο τον παραδειγματισμό χωρών όπως η Ιταλία (και οι υπόλοιπες ΑΜΠ χώρες) που, βλέποντας την κατάντια της χώρας μας, θα είναι σήκω-σήκω κάτσε-κάτσε παρά το γεγονός ότι θα υπάρχει προηγούμενο χώρας-μέλους της ευρωζώνης η οποία ουσιαστικά πτώχευσε χωρίς να εκδιωχθεί από την ευρωζώνη. Κι εδώ έγκειται το ευρωπαϊκό δράμα: Η στρατηγική αυτή θα αποτύχει, αν τελικά εφαρμοστεί. Γιατί; Επειδή, όπως όλα τα προηγούμενα σχέδια, αποτυγχάνει στο να αντιμετωπίσει μια συστημική Κρίση συστηματικά. Επειδή για άλλη μια φορά οι ευρωπαίοι ηγέτες επιλέγουν να αγνοήσουν την άρρηκτη διασύνδεση μεταξύ: (α) των ζημιών του τραπεζικού συστήματος, (β) της κακής αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης η οποία δεν δίνει περιθώρια να αποτρέπονται οι μαζικές πωλήσεις ομολόγων κρατών-μελών της ευρωζώνης μόλις φυσήξει και ο πιο απαλός άνεμος απαισιοδοξίας, και (γ) της απουσίας ενός μηχανισμού πλεονασμάτων που να επενδύει σημαντικό μέρος αυτών των πλεονασμάτων σε κερδοφόρα projects στις ελλειμματικές περιφέρειες. Όσο αυτού του είδους η Ευρωπαϊκή άρνηση παραμένει κυρίαρχη, η μετατροπή της Ελλάδας σε ένα βάλτο κατοικούμενο από σκιές ανθρώπων δεν θα προσφέρει στην κα Μέρκελ παρά μια Πύρρειο νίκη επί των τραπεζών.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

Προφητείας το ανάγνωσμα…

Λέγει μοι Κύριος
Εν ταις προσεχείς ημέραις Συνέδριον (συνεδρίαση) έσεται των Αρχιερέων και Φαρισαίων, ίνα ψηφίση εν εισέτι πολυνομοσχέδιον, δια του οποίου επιχειρείται η …τελική αλλαγή των Φώτων του Ελληνικού λαού. (They will change our lights κατά πως έλεγε και ο Χάρρυ Κλυν). Τινές των Φαρισαίων φοβούμενοι την μήνιν του όχλου, προσποιούνται, ότι τάχα δεν θα το ψηφίσουν ως έχει, ότι αποκλείεται να συναινέσουν σε τούτο ή εκείνο κ.ο.κ. Τότε λοιπόν ο επικεφαλής των Γραμματέων και ο πρώτος των Φαρισαίων θα διαμηνύσει εις τους δήθεν διαφωνούντας και φωνασκούντας να … καθίσουν καλοί… Και αυτοί, την κρίσιμην ώραν θα …ποιήσουν την νήσσαν (θα κάνουν την πάπια), τηρούντες την πανάρχαιαν αρετήν της διπλοπροσωπίας, ην το κίνημα, είχε αναγάγει από εποχής Μεγάλου εις Επιστήμην, εις βαθμόν τόνδε ώστε και … Αμερικανός Παράγων να ομολογεί (Ελευθεροτυπία 8/10/1993), ότι γνωρίζει τέλεια άλλα να δηλώνει και άλλα να πράττει…
Κύριος ου λέγει μοι, πόσον καιρόν ημείς, οι αυτόχθονες ιθαγενείς θα τρώγωμεν το σχετικό κουτόχορτο…

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Προς το τέλος…

Φαίνεται, πως η παρούσα φάση του Ελληνικού δράματος (=ξεπουλήματος) φτάνει προς το «τέλος» της…
Πρόσφατα ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε το αυτονόητο αναφερόμενος στο Ελληνικό ζήτημα. Το πρόβλημα της Ελλάδας, είπε, είναι κυρίως πολιτικό και ελάχιστα οικονομικό… Τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας όπως και το χρέος της είναι μεγέθη απολύτως ελέγξιμα για τις μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις… Τι συμβαίνει λοιπόν, και εδώ και πολύ καιρό η Ελλαδίτσα βρίσκεται στο προσκήνιο της παγκόσμιας οικονομίας και οι υψηλοί προστάτες της κινούνται με ρυθμούς χελώνας; Καταρχήν η «διασωστική» τους διάθεση είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμη… Τόσο το μνημόνιο όσο και το μεσοπρόθεσμο ήταν οικονομικο-πολιτικοί σχεδιασμοί, που με την για χίλιους λόγους εγγυημένη αποτυχία υλοποίησης των δήθεν εξυγιαντικών τους στόχων εξασφαλίζουν την ταχύτατη προσέγγιση στην στάση πληρωμών, δηλαδή την με ελεγχόμενο ή ανεξέλεγκτο τρόπο χρεωκοπία. Ασφαλώς το μνημόνιο α’, β’ και όποιο επόμενο χρειαστεί είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην δραματική και απίστευτα μεγάλη έκπτωση των εισοδημάτων των εργαζόμενων… Ετσι, ενώ μόλις πριν 5-6 χρόνια, μας υπόσχονταν την «βέβαιη» σύγκλιση των μισθών και των συντάξεών μας προς τις υψηλότερες Ευρωπαϊκές, με περισσό θράσος βαλκανοποιούν τις αποδοχές μας σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα… Αργήσαμε να συνειδητοποιήσουμε την επιδρομή του Ευρωπαϊκού τυφώνα. Κινούμαστε ακόμη με την αδράνεια των λαϊκίστικων παροχών και της κοινωνικής πολιτικής, που στηρίχτηκε όχι σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, έστω σοσιαλδημοκρατικού τύπου (π.χ. αντικειμενικό σύστημα φορολόγησης) αλλά σε αθρόο και σπάταλο δανεισμό, που γεννούσε «νέα τζάκια» πλάϊ στα άθιχτα παλιά. … Ταυτόχρονα, η «δημοκρατικοποίηση» της μίζας δεν ήταν μόνο πηγή κατασπατάλησης του Δημόσιου χρήματος, αυτού, που το Αστικό κράτος εισέπραττε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από τα λαϊκά στρώματα… Ηταν, κυρίως, μηχανισμός μαζικής αντι-κοινωνικής αγωγής… Ο λόγος και το ήθος «της πάρτης μου» συνιστούν την καλύτερη δυνατή εξασφάλιση, πώς την κρίσιμη ώρα, οι αντιδράσεις θα είναι απρόθυμες, μουδιασμένες, ασυντόνιστες, συντεχνιακές, σπασμωδικές, ατελέσφορες χωρίς προοπτική ανεξάρτητα από οποιοδήποτε πασπάλισμα υπερεπαναστατικότητας…
Ετσι, ολοκληρώνοντας την διαδρομή μίας 30ετίας, « ο αγώνας τώρα δικαιώνεται»… Εξάλλου, η συμφωνία Cooper, που από το 1938 όριζε, ότι καμία αξιοποίηση ορυκτού πλούτου και υδάτων της χώρας δεν είναι δυνατή χωρίς την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, έληξε μόλις το 2010… Ολες οι τελευταίες σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις στην Μεσόγειο αλλά και στον κόσμο έχουν επίκεντρο την νέα ενεργειακή πραγματικότητα και πολιτική, που διαμορφώνουν οι μεγάλοι, που προφανώς στοχεύουν σε δύο άξονες:
-Την ανάδειξη στο εμπορικό προσκήνιο των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, που όντας γνωστά εδώ και αρκετές 10ετίες, κρατιόνταν μέχρι τώρα στην εφεδρεία με βάση τον δικό τους ενεργειακό σχεδιασμό.
-Την προώθηση με απολύτως ελεγχόμενους ρυθμούς των εναλλακτικών μορφών ενέργειας ώστε να κρατηθεί η «ισορροπία» των ενεργειακών αγορών προς όφελος των μονοπωλιακών συγκροτημάτων που ελέγχουν ή θα ελέγχουν το συνολικό ενεργειακό δυναμικό του πλανήτη, ανεξάρτητα και σίγουρα αδιάφορα προς τις επείγουσες περιβαλλοντικές του ανάγκες…
Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν αποτελεί σενάριο ευφάνταστων εγκεφάλων ο ενεργειακός πλούτος της χώρας, και η ύπαρξη ορυκτών σημαντικών για μία σύγχρονη βιομηχανική ανάπτυξη… Η μακρόχρονη υποθήκευσή τους μπροστά στην απειλή του οικονομικού και κοινωνικού αφανισμού και του καθημερινά, ύπουλα και μεθοδικά ασκούμενου εκφοβισμού και κατατρομοκράτησης θα μοιάζει …ανακουφιστική επιλογή… Στα αυτιά μου ηχεί η συμπυκνωμένη σοφή ρήση φίλου: η Ευρώπη αγοράζει Εθνική ανεξαρτησία… Και την αγοράζει με σατανικό τρόπο ώστε να μετατρέψει τον θάνατο σε λύτρωση…
Εχουμε τον λόγο…

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Μεγαλείο Ψυχής...

Ο Μανώλης Κυπραίος, δημοσιογράφος και θύμα αστυνομικής βίας είναι από τις 15 Ιουνίου βαριά ανάπηρος (ολοκληρωτική κώφωση) εξαιτίας αυτής της βίας... Μπόρεσε, όμως και πήγε σε ημερίδα με θέμα: Αστυνομία & Ανθρώπινα Δικαιώματα, που διοργάνωσαν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αξιωματικών Αστυνομίας και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων... Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της ημερίδας αλλά αν σκοπό είχε να καταστείλει την αστυνομική βία και αυθαιρεσία και να αναδείξει στην συνείδηση των αστυνομικών τα αυτονόητα δικαιώματα του πολίτη, ακόμη και παραβάτη των νόμων, τότε καλοδεχούμενη και επαναληπτέα σε βαθμό... πλύσης εγκεφάλου... Για την ώρα σας παραθέτουμε το κείμενο της συγκλονιστικής ομιλίας του Μανώλη Κυπραίου σ' αυτή την ημερίδα. Το αντιγράψαμε από τον δικτυακό τόπο Νooz... Κανονικά θα έπρεπε να τυπωθεί και να διανεμηθεί σε όλους τους αστυνομικούς...

«Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μη.

Δεν σας το κρύβω πως ήρθα εδώ με πολύ μεγάλη δυσκολία. Όχι μόνο γιατί δυσκολεύομαι να περπατήσω αλλά γιατί, θα βρεθώ ανάμεσα σε ένστολους συμπολίτες μου, όπου κάποιοι από αυτούς με άφησαν ανάπηρο. Ίσως και μεταξύ σας να βρίσκεται και ο διοικητής της διμοιρίας που έδωσε την εντολή να μου πεταχτεί η χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.Όμως, ήρθα εδώ να σας δω κατάματα. Όπως έμαθα να κοιτάω όλους τους ανθρώπους. Είμαι εδώ, γιατί η δύναμη του ανθρώπινου μεγαλείου, έμαθα πως είναι η συγχώρεση. Βρίσκομαι εδώ με τη θέλησή μου. Με σκοπό να μη χυθεί άλλο αίμα. Αρκετό αίμα έτρεξε από το σώμα και την ψυχή μου. Δεν θέλω να τρέξει άλλο από πολίτες, ένστολους ή μη. Αρκετά ως εδώ.Βρίσκομαι εδώ για να συγχωρέσω εγώ αυτούς που με άφησαν ανάπηρο. Αυτούς που μου κατέστρεψαν τη ζωή. Τουλάχιστον εγώ μπορώ να κοιμάμαι στο μαξιλάρι μου ήσυχος, όχι γιατί δεν ακούω κανέναν θόρυβο πλέον, αλλά γιατί έχω την καρδιά και τη συνείδησή μου ήσυχες. Και δεν σας κρύβω πως όλο αυτόν τον καιρό, μέσα στο μυαλό μου γυρνούσε συνεχώς το ερώτημα: «Γιατί;» Τι άραγε να φοβήθηκαν οι πάνοπλοι άνδρες των ΜΑΤ από έναν άμαχο; Τι κακό θα μπορούσα να τους κάνω; Γιατί με στοχοποίησαν;Η απάντηση δόθηκε από τον κύριο Κοκκαλάκη. Το τι είπε ο κ. Κοκκαλάκης το γνωρίζετε όλοι και δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Μίλησε για μια βεντέτα ανάμεσα σε κάποιους πάνοπλους αστυνομικούς των ΜΑΤ, και εννοώ σε κάποιους και τους άμαχους δημοσιογράφους. Και δεν ήταν «γλώσσα λανθάνουσα», αλλά γλώσσα ειλικρίνειας. Δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας. Και σαν τραγική ειρωνεία, γνωστοποιήθηκε τη μέρα των γενεθλίων μου. Την ημέρα των γενεθλίων ενός «ζωντανού-νεκρού» από την εκτόξευση μιας χειροβομβίδας κρότου-λάμψης. Μιας χειροβομβίδας που εσκεμμένα ρίχτηκε κατά επάνω μου, αφού ο αστυνομικός της συγκεκριμένης διμοιρίας που έδωσε τη διαταγή ήξερε πως ήμουν δημοσιογράφος. Όπως και όλων όσων ακολούθησαν.Γιατί δεν είναι πως μου εκτοξεύτηκε μόνο η χειροβομβίδα. Μου απαγορεύτηκε να πλησιάσω το πρόχειρο ιατρείο στο Σύνταγμα, στη συνέχεια με «περιποιήθηκαν» αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και μου απαγορεύτηκε από αστυνομικά μπλόκα να πάω στο νοσοκομείο δια της ευθείας οδού, αναγκάζοντάς με επί μεγάλο χρονικό διάστημα, λιποθυμώντας και ζαλισμένος να γυρνάω στους δρόμους του Παγκρατίου για να φτάσω στο νοσοκομείο.Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΔεν έχει σημασία πως είμαι δημοσιογράφος. Έχει σημασία πως είμαι πολίτης. Πολίτης στην Ελληνική Δημοκρατία αν θυμάμαι καλά. Σε μια χώρα που έχει υπογράψει όλες τις διεθνείς συνθήκες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαίου των αμάχων τόσο στην ειρήνη, όσο και στον πόλεμο. Γιατί αξιότιμες και αξιότιμοι φίλοι, η Δημοκρατία βασίζεται στον άνθρωπο. Γι΄ αυτόν δημιουργήθηκε, αυτόν προστατεύει και σε αυτόν υποτάσσεται. Στον κυρίαρχο λαό.Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ορθή εφαρμογή των νόμων, σημαίνει και σεβασμός στην Δημοκρατία. Άραγε αυτοί οι αστυνομικοί που άφησαν ανάπηρο εμένα, χτύπησαν τους συναδέλφους μου, τον Γιώργο Αυγερόπουλο, την Τατιάνα Μπόλαρη, τον Δημήτρη Τρίμη, τον Άρη Μεσίνη, τον Μάριο Λώλο, και πόσους ακόμη δεν θυμάμαι πια, είναι αστυνομικοί που εκφράζουν όλο το αστυνομικό σώμα; Πιστεύω πως όχι. Από ότι γνωρίζω οι αστυνομικοί έχετε δώσει έναν όρκο στο Σύνταγμα και τους νόμους: Να τους προασπίζετε. Εμείς οι δημοσιογράφοι, ποιους νόμους παραβιάσαμε; Μήπως το νόμο της δημοσίευσης; Όταν τηρείς τους νόμους και τους προασπίζεις δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς. Το αντίθετο. «Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης». Σαφέστατα υπάρχουν «καρκινώματα» και στο δικό μας κλάδο όπως και στο δικό σας.Υπάρχει όμως μια διαφορά: Σημαντική. Εμείς δεν είμαστε εκτελεστική εξουσία. Δεν έχουμε όπλα, χημικά, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, κράνη και ασπίδες. Έχουμε μια φωτογραφική μηχανή και ένα μπλοκάκι. Και όποιος αστυνομικός ή πολίτης νομίζει πως έχει αδικηθεί από ένα δημοσιογράφο υπάρχει η δικαστική εξουσία στην οποία μπορεί να προσφύγει. Αλίμονο αν κυριαρχήσει η αρχή της ζούγκλας και της αυτοδικίας.Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΔεν βρίσκομαι εδώ για να σπείρω έριδες. Ούτε έχω προσωπικά με κανέναν. Δεν θέλω κανείς να θυμώσει ή να οργιστεί. Κακοί σύμβουλοι και τα δύο. Θέλω όμως να σκεφτείτε. Είμαι εδώ, ανάμεσά σας, για να σας κάνω μια έκκληση: Να σταματήσει η βία. Ξέρω πως και η Αστυνομία έχει πληρώσει βαρύ τίμημα στο κυνήγι των κακοποιών. Και όσο η κρίση μεγαλώνει οι καταστάσεις θα χειροτερεύουν. Ξέρω πως κι εσείς, οι αστυνομικοί, υποφέρετε από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα. Ξέρω πως κι εσείς χάνετε τα σπίτια σας, δεν έχετε να ταΐσετε τις οικογένειές σας, δεν έχετε να πληρώσετε το ρεύμα. Όπως κι εμείς οι δημοσιογράφοι, όπως εκατομμύρια άλλοι συμπολίτες μας. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν οι «εκλεκτοί» του κάθε συστήματος. Όμως αυτοί είναι η μειοψηφία και εμείς είμαστε η πλειοψηφία. Ξοδεύτηκαν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ για χημικά και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης τον Ιούνιο, γνωρίζοντας πως κάνετε εράνους στα αστυνομικά τμήματα να αγοράσετε φωτοτυπικό χαρτί και να βάλετε βενζίνη στα περιπολικά. Πως δεν έχετε σφαίρες και αλεξίσφαιρα γιλέκα. Πως τρέμετε με τον φόβο πως θα βρεθείτε απέναντι σε ένα Καλάσνικοφ γιατί είστε απροστάτευτοι. Και όλα αυτά τα ζητήματα τα αναδείξαμε εμείς.Οι δημοσιογράφοι-που λέτε-πως σας αδικούμε. Βλέπετε όμως πως δεν σας αδικούμε. Αντίθετα προσπαθούμε να σας βοηθήσουμε. Και θα είμαστε στο πλάι σας. Και εσείς μας απαντάτε με κλομπ, χημικά και αυτές τις αναθεματισμένες χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Τι μας χωρίζει λοιπόν; Επί της ουσίας τίποτα! Ξέρω πως υπακούτε σε διαταγές. Οι διαταγές δεν είναι θέσφατο, όταν παραβιάζουν τους νόμους και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.Ξέρω πως είστε άνθρωποι και όχι μηχανές. Ξέρω πως μπορείτε να σκέφτεστε και να ξεχωρίζετε το σωστό από το λάθος. Και πιστέψτε με πως αν δεν εκτελέσετε μια διαταγή που θα θέσει σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα αμάχων, να γνωρίζετε πως η Δημοκρατία θα σας προστατέψει. Εμείς οι συμπολίτες μας θα σας προστατέψουμε.Κινδυνεύουμε να γυρίσουμε σε άλλες εποχές. Μαύρες για την Δημοκρατία. Τις ξεπεράσαμε με μεγάλη δυσκολία. Και τώρα επιστρέφουμε το χρόνο πίσω. Κάποιοι σπείρουν τον διχασμό και κινδυνεύουμε. Καθίστε λοιπόν στο ίδιο τραπέζι να βρούμε λύσεις. Καθίστε μαζί με τους πολίτες και συζητήστε. Μπορούν να γίνονται διαδηλώσεις χωρίς να ανοίγει ρουθούνι. Μπορείτε να ασχοληθείτε με αυτά τα προβλήματα που πραγματικά βασανίζουν την κοινωνία και τους συμπολίτες μας. Πιάστε επιτέλους αυτούς που προκαλούν τα επεισόδια. Μπορείτε να περικυκλώνετε χιλιάδες, και δεν μπορείτε μια δράκα να περικυκλώσετε και να τους συλλάβετε; Αυτοί είναι ο πραγματικός κίνδυνος. Και μη φοβάστε για το τι θα αποκαλυφθεί για τις πραγματικές τους ταυτότητες…Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΚλείνοντας, ήθελα να σας πω, ότι οι νόμοι και οι διεθνείς συνθήκες είναι καλές και άριστες. Είναι όμως γραπτά. Σημασία έχει να τηρούνται. Και τηρούνται από τις πράξεις και όχι από τα λόγια. Και σας το λέει ένας άνθρωπος που έχει επιβιώσει χωρίς «γρατζουνιά» από πολεμικά μέτωπα και έμεινε ανάπηρος στην πρωτεύουσα της ίδιας του της χώρας, όχι από «μπαχαλάκηδες» ή κουκουλοφόρους, αλλά από κάποιους αστυνομικούς.Σας μιλάει ένας άνθρωπος που ζει και πεθαίνει κάθε μέρα. Δεν σας μιλάει ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος. Αλλά ο άνθρωπος, ο πολίτης, Μανώλης Κυπραίος. Και σας διαβεβαιώνω πως αν αυτός ο καθημερινός μου «θάνατος», αυτό το βασανιστήριο που θα ζήσω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου, σταματήσουν αυτά τα κακώς κείμενα και δω ενωμένους τους Έλληνες απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα και δεν ξαναδώ χέρι αδελφού να χτυπάει αδελφό, θα είμαι ευτυχισμένος και θα πω: «χαλάλι». Αν όμως συνεχιστεί αυτό το κακό, στο τέλος οι μοναδικοί κερδισμένοι θα είναι αυτοί με τους οποίους είμαστε οργισμένοι και χαμένοι όλοι εμείς. Σκεφτείτε τι έχει κοστίσει στον λαό και στον τόπο μας αυτή η μαύρη περίοδος όταν αδελφός χτυπούσε αδελφό. Σκεφτείτε τι μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας και τι πάμε να παραδώσουμε εμείς στα παιδιά μας.Δείτε τον Μανώλη Γλέζο που είναι εδώ, και «φυτέψτε» βαθιά στην καρδιά σας τα λόγια του, που δυστυχώς δεν μπόρεσα να ακούσω. Τον άνθρωπο αυτόν που κουβαλά την ιστορία των νεώτερων Ελλήνων στην πλάτη του. Που μέσα από τον Μανώλη Γλέζο ξεφυλλίζει κανείς τις πιο «φωτεινές» και πιο «σκοτεινές» σελίδες αυτής της χρονικής περιόδου. Μια μορφή και στάση ζωής, που είναι η ενσαρκωμένη απόδειξη για όλα αυτά που μόλις σας ανέφερα. Ένας πολίτης και άνθρωπος, πρότυπο για εμάς και τα παιδιά μας.Σκεφτείτε λοιπόν καλά όσα σας είπα. Είναι λόγια ομόνοιας και όχι λόγια διχασμού. Τα λόγια μου, είναι λόγια που σκοπό έχουν να ενώσουν. Να ξαναδημιουργήσουν τις γέφυρες που κάποιοι γκρέμισαν, ύπουλα και με σκοτεινούς στόχους. Μη κοιτάτε το δέντρο. Δείτε το δάσος. Ένα «δάσος» στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε όλοι μέσα. Είναι λόγια χωρίς υστερόβουλους σκοπούς. Είναι λόγια ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας. Είναι λόγια που συνοψίζουν το ύψιστο αγαθό: Το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια. Χωρίς χρώμα δέρματος, θρησκείας και πολιτικών πιστεύω. Και το κυριότερο: Είναι λόγια από έναν ανάπηρο πολίτη γραμμένα με το αίμα της ψυχής του που δεν έχει σταματήσει να αιμορραγεί…

Σας ευχαριστώ».

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Θετική Δράση



Το είδαμε στον δικτυακό ιστότοπο «ΥΠΟΔΟΜΕΣ» (http://www.ypodomes.gr/) και μας άρεσε… Γι’ αυτό και σας παρουσιάζουμε την φωτογραφία, όπου απεικονίζεται το τελικό αποτέλεσμα της συντονισμένης δράσης Πολιτείας (ΥΠΕΚ) και Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Ενας από τους χιλιάδες τυφλούς τοίχους πολυκατοικιών του λεκανοπεδίου διακοσμήθηκε με την συγκεκριμένη τοιχογραφία… Πρόκειται για τον τυφλό τοίχο του ξενοδοχείου VIENNA, επί της οδού Πειραιώς 20 και είναι Εικαστική Πρόταση του Παύλου Τσάκωνα, απόφοιτου της ΑΣΚΤ, σε σχέδιο αναφοράς του Albert Durer (1506), της οποίας την ζωγραφική μεταφορά/ τοιχογραφία υλοποίησε το εξειδικευμένο συνεργείο τοιχογράφων -ζωγράφων Αδελφών Κρέτση σε συνεργασία με τον τοιχογράφο - ζωγράφο Μανώλη Αναστασάκο. Αυτά διαβάσαμε στο ιστολόγιο… Διαβάσμε και άλλα οραματικά, που ατυχώς η Ελληνική κοινωνικο-πολιτισμική πραγματικότητα μας δυσκολεύει να τα πιστέψουμε… Ας μην ξεχνάμε, ότι την μαζικότερη και αποτελεσματικότερη εξοικίωση στην κακαισθησία επέφερε η αρχιτεκτονική όψη της πολυκατοικίας της αντιπαροχής, που μετά την «εθνοσωτήριο» εντολή του: κτίστε, κτίστε, κτίστε, γέμισε την χώρα με αυτά τα απρόσωπα μουντά, καταπιεστικά και καταθλιπτικά οικοδομήματα της αγίας αντιπαροχής… Από την πρωτεύουσα της χώρας μέχρι την Ανω Πετρομαγούλα… Εικόνες, που αν προηγούμενα σου κλείσουν τα μάτια καταφέρνουν -χάρις στην εξισωτική τους ασχήμια- να σε κάνουν να χάσεις το γεωγραφικό σου στίγμα…Ξεχνάς ή δυκολεύεσαι να αναγνωρίσεις, που βρίσκεσαι... Και από δίπλα, κάθε είδους πινακίδες, σωροί σκουπιδιών, χρωμορρύπναση, κυκλοφοριακό άγος και διάχυτη εγκατάλειψη συγκροτούν την περιβαλλοντική μας αστική ταυτότητα… Εδώ φτιάχτηκαν οι χαρακτήρες των παιδιών μας, οι γεμάτοι οργή, πίκρα και αδιέξοδα.
Ξέρουμε καλά πως η πορεία προς την κοινωνία των χαρούμενων και ευγενικών ανθρώπων απαιτεί πολύ ριζικότερες διαρθρωτικές παρεμβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα… Ο,τι όμως εξευγενίζει το σήμερα αποτελεί επένδυση για το καλύτερο αύριο. Μακάρι να συνεχιζόταν η διακόσμηση των άχαρων κτισμάτων της ασπρόμαυρης καθημερινότητάς μας… Θα μας τέρπει και θα μας παιδαγωγεί…

Ατυχής η παρομοίωση...

Διάβασα στο newstrap σημείωμα του Μάκη Δεληπέτρου, όπου ο Κοστάντσο (τερματοφύλακας του θρύλου) χρησιμοποιείται συμβολικά... Ταυτόχρονα θυμηθήκαμε αστειάκια και σχόλια στο διαδίκτυο, που τον παρομοιάζουν με τον Ελληνα πρωθυπουργό και θεωρώ τελείως άδικη την παρομοίωση για... τον Κοστάντσο... Μπορεί να έχει φάει κάποια γκολ στην κλειστή γωνία, μπορεί να κάνει κάποιες αδέξιες εξόδους αλλά και πάλι εγώ είμαι αισιόδοξος, ότι θα βελτιωθεί... Εχει αρχίσει και δείχνει κάποια μαχητικότητα... Δεν αφήνει όλες τις φάσεις σαν χαμένες. Πρέπει πάντως να παραδεχτούμε, ότι στα δύσκολα τους διακρίνει η ίδια ψυχραιμία... Σαν και εκείνη του ρόζ πάνθηρα, που κάνει κίνηση απορίας, όταν έχει επιφέρει με τις ενέργειές του την ολική καταστροφή...
Εν τω μεταξύ, Η ΦΑΙΑΚΙΑ σας προτείνει το σημείωμα ως εξαίρετο προς ανάγνωση. Τίτλος του: "Ο Κοστάντσο, ο Ολυμπιακός και …ο φόβος των δουλοπρεπών «ειδικών» μπροστά στην οικονομική κρίση…" . Θα το βρείτε στο δικτυακό ιστολόγιο: http://www.newstrap.gr/. Το ξεχωρίσαμε για την τεκμηριωμένη του γραφή, χωρίς υπερβολές αισιοδοξίας, απαισιοδοξίας ή υπεραπαναστατικότητας...

Η "Σιωπή των αμνών" από τα εγχώρια ΜΜΕ...



Δεν το γνωρίζαμε, μέχρι που λάβαμε τα σχετικά e-mails απο τους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Σ.Π. και Ν.Μ. Πρόκειται για δημοσίευμα της Ελβετικής (χαρακτηριζόμενης ως κεντροαριστερής) εφημερίδας LIBERTE του τρέχοντος Αυγούστου. Αναλυτικά στοιχεία για ... ιδιαιτέρως κοινωφελή και εντόνως σοσιαλιστική δράση του κυβερνήτη... Σας μεταφέρουμε -όπως τα λάβαμε- πρωτότυπο κείμενο στην αντίστοιχη μετάφρασή του στην Ελληνική... Ασφαλώς δεν υιοθετούμε (ούτε φυσικά απορρίπτουμε) τα γραφόμενα αλλά δεν έχουμε και καμμία απορία γιατί το ζήτημα παρασιωπήθηκε πλήρως από τα μεγάλα Ελληνικά ΜΜΕ...


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ, ΚΑΙ ΧΟΝΤΡΑ ΛΕΦΤΑ στις όχθες της Λεμάν
Πάρτε ένα ινστιτούτο, υπό ελληνική σημαία και που ισχυρίζεται ότι εργάζεται για την «ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.” Τοποθετήστε το στις προστατευμένες όχθες της λίμνης της Γαλάζιας Λεμάν. Βάλτε επικεφαλής έναν άνθρωπο, τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον αδελφό του Έλληνα Πρωθυπουργού. Προσθέστε μια υποψία υπεξαίρεσης και μια πρέζα υποτιθέμενης σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ των δύο αδελφών. Η σαλάτα είναι έτοιμη: Το σωματείο I4cense , που έχει έδρα στη Morges, ταράζει τις τελευταίες εβδομάδες το πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και την μπλογκόσφαιρα.
ZUFFEREY
Ένα σωματείο που έχει συσταθεί ταράζει εδώ και μερικές εβδομάδες το πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και την μπλογκόσφαιρα. Διότι ισχυρές υποψίες της υπεξαίρεσης και της σύγκρουσης συμφερόντων κρέμονται πάνω του. Επιπλέον, είναι στα χέρια των μελών της οικογένειας του πρωθυπουργού …
Το όνομά του; Το Ινστιτούτο για το κλίμα και την ασφάλεια της ενέργειας (I4cense). Ένα μέλος της Νέας Δημοκρατίας (δεξιά), Παναγιώτης Καμμένος, ήταν ο πρώτος που σάλπισε την επίθεση: «Το ίδρυμα έχει λάβει χρηματοδότηση από την ΕΕ, την Ελληνική Δημοκρατία αλλά επίσης και της Siemens (σημείωση: η γερμανική εταιρεία είναι επίσης στην καρδιά ενός ευρέως σκανδάλου διαφθοράς των δημ. υπαλλήλων). ” Και να αναρωτιέσαι πού πήγαν τα χρήματα.
Δομή αδιαφανής
Σύμφωνα με το Εμπορικό Μητρώο του Vaud, το Ινστιτούτο έχει ως στόχο την «προώθηση και την ενθάρρυνση της ιδέας ότι η ενεργειακή ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος είναι δύο αμοιβαίες και συμπληρωματικές έννοιες.” Ευγενείς προθέσεις. Αλλά τι είναι αυτό πραγματικά; Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πάτε στη Morges. Στον αριθμό 1A της οδού Αμπελουργών, το γραφείο της δικηγορικής εταιρείας H&B Law χρησιμεύει ως έδρα της I4cense . Ο δικηγόρος Marc Hasler συνεργάτης του γραφείου επιβεβαιώνει ότι, κατά το ελβετικό δίκαιο, το Ινστιτούτο για την ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος είναι ένα σωματείο. “Τα πάντα διοικούνται από το Λονδίνο ή την Αθήνα», λέει, και δεν είναι παρά ένα γραμματοκιβώτιο. Υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ των αδελφών Παπανδρέου; Πιο ανησυχητικό, μόνο δύο άνθρωποι εμφανίζονται στο ΔΣ τηε αδιαφανούς δομής: Ο Ανδρέας Παπανδρέου – αδελφός του Έλληνα Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου – και η σύζυγός του Μαριάνθη Αλεξίου. Ένα ζευγάρι που ποτέ δεν έχει επισκεφθεί την έδρα του σωματείου, στην Ελβετία, σύμφωνα με τον δικηγόρο. Όσο για το όνομα τομέα (
http://www.i4cense.org/), στεγάζεται στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σύμφωνα με τον κατάλογο των δραστηριοτήτων της εταιρείας, αρκετές εκδηλώσεις έχουν συσταθεί από την ίδρυσή της το 2008. Για τη διοργάνωση του Φόρουμ των επενδυτών που εργάζονται στην πράσινη ανάπτυξη της Μεσογείου το 2010, η εκδήλωση παρουσιάστηκε από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (BEI) και υπό την αιγίδα του Έλληνα Πρωθυπουργού. Υπήρχε κάτι ώστε να προκαλέσει κάποια σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των αδελφών Παπανδρέου; Το I4cense είναι μια “δεξαμενή σκέψης” γνωστή στην Ελλάδα και μερικοί από τους εμπειρογνώμονές μας έχουν προσκληθεί να μιλήσουν σε συνέδρια τους», βεβαιώνει η Sabine Parisse, Αναπληρωτής Διευθυντής της Υπηρεσίας Τύπου της BEI. Η οποία διευκρινίζει ότι δεν γνωρίζει την ακριβή νομική φύση αυτής της δομής. Είπε ακόμη ότι εκπλήσσεται μαθαίνοντας για την ύπαρξη της έδρας του σωματείου στην Ελβετία, καθώς και τις κατηγορίες για υπεξαίρεση χρημάτων.
Ένας ειλικρινής ακαδημαϊκός
«Η BEI δεν έχει συμβάλει οικονομικά στην οργάνωση του φόρουμ το 2010,” επιμένει η Sabine Parisse. «Η μόνη σχέση μεταξύ της τράπεζας και των εκπροσώπων της I4cense ήταν η συμμετοχή σε συναντήσεις όπου όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν παρόντες κατά τη δημιουργία του φόρουμ.” Με άλλα λόγια, η I4cense δεν έχει χρησιμοποιήσει διαφημιστικό γραφείο για τη διοργάνωση . Είναι η εταιρεία C & C International , η οποία ήταν υπεύθυνος για την τροφοδοσία. Στο γραφείο για τον Συντονισμό των γεγονότων της ΒΕΙ, οι κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον του σωματείου εκπλήσσουν: «Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ένα φημισμένος ακαδημαϊκός τίμιος και σοβαρός.” Τη γνώμη συμμερίζονται ο Αχιλλέας Παπαρσένος, επικεφαλής του ελληνικού Γραφείου Τύπου στη Γενεύη, “ο κ. Παπανδρέου είναι ένας σεβαστός περιβαλλοντικός οικονομολόγος ” Ο Αχιλλέας Παπαρσένος πιστοποιεί τη σοβαρότητα της I4cense:”. Οι δεσμοί μεταξύ της ένωσης και της Ελλάδας δεν είναι κάτι καινούργιο. Και στην ιστοσελίδα τους βρίσκεται μια λίστα του Επιστημονικού Συμβουλίου, το οποίο περιλαμβάνει ανθρώπους όπως ο Jeffrey Sachs του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Μεταξύ των χορηγών περιλαμβάνεται η «Financial Times». Ο κ. Παπαρσένος, επιβεβαιώνει ότι το σωματείο δεν έχει λάβει ούτε μια δεκάρα από την ελληνική κυβέρνηση. Επιμένει επίσης να υπενθυμίσει ότι το τελευταίο σκοπεύει να αποδείξει την διαφάνεια. Έκανε την καταπολέμηση της διαφθοράς, γάγγραινα της εθνικής οικονομίας και παράγοντα της κρίσης, την κινητήρια δύναμη της. Η Διεθνής Διαφάνεια σημείωσε το περασμένο Μάρτιο ότι οι υποθέσεις διαφθοράς πέρασαν από 13,4% το 2009 σε 10,4% το 2010.
Αποσιωπημένη υπόθεσηΑκόμα, η νέα αυτή υπόθεση δεν εκπλήσσει τους Έλληνες. Ακόμη και αν αποσιωπηθεί από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση. “Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στα χέρια των ομάδων που δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για να ανησυχήσουν την κυβέρνηση», σημείωσε ένας δημοσιογράφος. “Μόνο τα μικρά ραδιόφωνα και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μιλάνε γι ‘αυτό.” Εν τω μεταξύ, ένας διδακτορικός φοιτητής έκανε την παρατήρηση ότι «όλοι οι πολιτικοί και Έλληνες επιχειρηματίες έχουν τα χρήματά τους στην Ελβετία.” Η κυβέρνηση ωφείλει να απαντήσει ακόμη σε πολλά εκκρεμή ζητήματα. Ένας δημοσιογράφος από την ΕΡΤ σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός, μέλος του ΠΑΣΟΚ (Σοσιαλιστικό Κόμμα), θα πρέπει να εξηγήσει σε αυτό το πλαίσιο: “Τι ποσά το I4cense έλαβε από το ελληνικό κράτος; Πως είναι δυνατόν να επιδοτεί μια μη-Ελληνική και με έδρα την Ελβετία ΜΚΟ;

Νέα "όρια" στην ... Δημοκρατική Λειτουργία του Πολιτεύματος

Διαβάστε το λέξη προς λέξη και γράμμα προς γράμμα... Το λάβαμε από τον φίλτατο Γιώργο Ρούσση, καθηγητή του Πάντειου Πανεπιστήμιου... Πρόκειται για επιστολή της Υπουργού Παιδείας (αντ' αυτής ο Ειδικός γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης), όπου -όπως θα το διαβάσετε- ο ορισμός καθηγητή ως μέλους πνεταμελούς εφορευτικής επιτροπής- είναι αυτονοήτως αποδεκτή εκτός και ο συγκεκριμένος έχει σοβαρότατο κώλυμα, που οφείλει έγκαιρα να γνωστοποιήσει.... Το ό,τι η σιωπή αποτελεί αποδοχή αποτελεί μία ψυχολογικής τάξεως υπαρξιακή θεώρηση των πραγμάτων αλλά δεν μπορεί να υποκαθιστά την κοινωνική λογική, πως μόνον η δηλωμένη έκφραση σε κλίμα ελεύθερης βούλησης συνιστά αποδοχή... Αλλά καλύτερα διαβάστε τα κείμενα της Υπουργικής Επιστολής και της ανταπάντησης του Γιώργου Ρούσση...



Αξιότιμε κ. Ρούση,
Όπως μάλλον γνωρίζετε, μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας για την έκδοση διαπιστωτικής πράξης εκ μέρους του Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών για τη συγκρότηση της πενταμελούς επιτροπής που θα διενεργήσει τις εκλογές για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, η πράξη αυτή σύμφωνα με το νόμο θα γίνει από την Υπουργό Παιδείας.
Σας ενημερώνουμε ότι με δεδομένη τη σειρά κατάταξής σας στον κατάλογο των αρχαιοτέρων Καθηγητών του Ιδρύματός σας, και σε περίπτωση που δεν υπάρξουν έγγραφες αποδοχές συμμετοχής που προηγούνται στη σειρά αρχαιότητας, η Υπουργός πρόκειται να σας ορίσει ως μέλος της εν λόγω πενταμελούς επιτροπής.
Σε περίπτωση που υπάρχει πολύ σοβαρό και αιτιολογημένο κώλυμα συμμετοχής σας παρακαλούμε όπως μας το γνωρίσετε στην ίδια την Υπουργό, κ. Άννα Διαμαντοπούλου με ηλεκτρονικό μήνυμα, στη διεύθυνση
ypourgos@minedu.gov.gr, με κοινοποίηση στη δική μου ηλεκτρονική διεύθυνση το αργότερο έως την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011, 12.00 μεσημβρινή.
Με εκτίμηση


Καθηγητής Βασίλης Παπάζογλου

Ειδικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης


Κυρία υπουργέ,
Κατανοώ απολύτως, το ότι με δεδομένο ότι αδυνατείτε να εφαρμόσετε ένα νόμο που στήριξε σύσσωμο το μπλοκ της αστικής εξουσίας έχετε χάσει την ψυχραιμία σας και αυθαιρετείτε διότι:
1. Το να θεωρείτε τη μη απάντηση ως καταφατική απάντηση, είναι αυθαιρεσία.
2. Το να στέλνετε ένα e-mail για ένα τόσο σοβαρό θέμα στις 12.20 το μεσημέρι της 4/10, και να θεωρείτε αν δεν απαντήσουμε μέχρι τις 12 το μεσημέρι της μεθεπόμενης, ( λες και είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε πάνω από τους υπολογιστές μας , και να αντιδρούμε με τους ρυθμούς που εσείς ορίζετε) ότι συμφωνούμε με τον διορισμό μας, αποτελεί αυθαιρεσία στο τετράγωνο.
3. Το να ανάγετε την αφεντιά σας σε κριτή της σοβαρότητας των λόγων άρνησης συμμετοχής που μπορεί να επικαλεστεί ο καθένας μας αποτελεί αυθαιρεσία στον κύβο.
Παρόλα αυτά για να μην υποστώ το διασυρμό να δω το όνομα μου στην πενταμελή επιτροπή του Παντείου, όπερ καθόλου απίθανο στα πλαίσια του αυθαίρετου τρόπου λειτουργίας σας, σπεύδω να σας δηλώσω κατηγορηματικά ότι σεβόμενος και την ομόφωνη απόφαση της Συνόδου των πρυτάνεων περί αντισυνταγματικότητας του νόμου σας, αρνούμαι να συμμετέχω:
- σε μια διαδικασία που δολοφονεί το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε Ανώνυμη Εταιρία,
- σε μια διαδικασία η οποία δεν αρμόζει σε ακαδημαϊκούς δασκάλους που σέβονται το λειτούργημα τους,
-σε μια διαδικασία την οποία αρνείται να εφαρμόσει η συντριπτική πλειοψηφία των πρυτανικών αρχών των ΑΕΙ, των φοιτητών και των συναδέλφων μου.
Γιώργος Ρούσης
Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου