ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Σύριζα: Μια σημαντική συνδιάσκεψη…

Αυτός είναι ο τίτλος σημειώματος του φίλτατου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκου Μητσιάλη... Σχολιαστικό κείμενο για τις τελυταίες εξελίξεις στον κομματικό αυτό φορέα της αριστεράς, που πραγματοποιεί τα πρώτα του οργανωτικά βήματα στην νέα του φάση...

Σύριζα: Μια σημαντική συνδιάσκεψη…
Έγινε προχθές ένα μεγάλο πρώτο βήμα στη μετεξέλιξη του Σύριζα σε ένα ενιαίο πολιτικό κόμμα, ριζοσπαστικά αριστερό, ταυτόχρονα κινηματικό και κυρίως πολυτασικό. Ένα κόμμα που αν θέλει να υπάρξει σαν τέτοιο, όπως ανέφερε και ο Αλέξης Τσίπρας από το βήμα της συνδιάσκεψης θα πρέπει να παλέψει για τα συμφέροντα των εργαζομένων, και γενικά όλων εκείνων των κοινωνικών στρωμάτων που σήμερα διαλύονται στην κυριολεξία από την μνημονιακή πολιτική και γενικότερα από την κρίση και τα «παιγνίδια» του  χρηματοπιστωτικού  συστήματος.
Θέσεις που επαναλαμβάνονται σε κάθε ευκαιρία όπως πρόσφατα και στο 23ο Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου στην εκεί ομιλία του Αλέξη Τσίπρα τονίζοντας ότι είναι επιβεβλημένη η ακύρωση του μνημονίου και το γενναίο κούρεμα του χρέους της χώρας. Καταγγέλλοντας παράλληλα τις αποφάσεις του Eurogroup που παρατείνουν την αβεβαιότητα. Και επιτρέπουν σε ανεύθυνες πολιτικές ηγεσίες στην Ευρώπη,  αλλά δυστυχώς και στην Ελλάδα, εννοώντας τις πολιτικές δυνάμεις της σημερινής συγκυβέρνησης. Να κερδοσκοπούν πολιτικά με την επιστροφή στη δραχμή. Αποσταθεροποιώντας έτσι τη χώρα.
Μια συνδιάσκεψη ιστορική που οδηγεί σε ένα κόμμα ενιαίο ριζοσπαστικό και ταυτόχρονα αριστερό κινηματικό, σ΄ ένα κόμμα που  σπάει ρίζες μονολιθικότητας… Ένα κόμμα πολυτασικό, γιατί η αριστερά ταλαιπωρήθηκε από έναν δογματισμό τον οποίο τον συναντάς με κάθε κομματικό «ένδυμα»… Δηλαδή και με «επαναστατικά άρβυλα» αλλά και με «ανανεωτικά φουλάρια»… Αποτέλεσμα της έλλειψης ανοχής και συζήτησης της άλλης άποψης είναι ο άγριος ενδοοικογενειακός εμφύλιος και οι συνεχείς  διασπάσεις που μαστίζουν το χώρο αυτόν  που «πολλαπλασιάζεται» αιωνίως  με την μέθοδο της… αμοιβάδας!
Όταν η ανάγκη ύπαρξης ενός ζωντανού ενιαίου ριζοσπαστικού αριστερού κομματικού οργανισμού στηρίζεται εκτός των άλλων στοιχείων δημοκρατίας και στο απαραίτητο της πολυφωνίας ας μην συγχέεται έστω φραστικά με την Βαβυλωνία. Εργαλείο το οποίο χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην Ανδρεϊκή περίοδο της ΠΑΣΟΚρατίας προκείμενου να αυξήσουν, τότε - ανεξαρτήτως κοινωνικού χώρου - την εκλογική πελατεία του κόμματός τους !
Η συντριπτική πλειοψηφία των συνέδρων στη προχθεσινή Συνδιάσκεψη του Σύριζα σε ποσοστό 80% απέρριψε ορισμένες ακραίες απόψεις για μη ύπαρξη λιστών και παράλληλα τάχθηκε υπέρ της πρότασης ότι θα πρέπει οι λίστες τάσεων/πολιτικών ρευμάτων να συμμετέχουν σε κοινό ψηφοδέλτιο του κόμματος! Αυτό το 80% έχει εξαιρετική  πολιτική σημασία και είναι εκτός των άλλων μια ζώσα Ελπίδα αποδεικνύοντας έτσι πόσο ώριμη σε αποδοχή αλλά και απαραίτητη είναι η επίσημη καταγραφή τάσεων.
Ουσιαστικές τροπολογίες που κατέθεσε η αριστερή πλατφόρμα όπως εκείνη της διαγραφής του χρέους και καμιάς θυσίας για το ευρώ και της συμπαράταξης και συνεργασίας όλων των δυνάμεων της αριστεράς και πρώτα από όλα του ΣΥΡΙΖΑ του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συγκέντρωσαν μεγάλα ποσοστά υποστήριξης, ιδιαίτερα η πρώτη που για ελάχιστες ψήφους  δεν υπερψηφίστηκε… Πάντως ανεξαρτήτως αποτελέσματος κατεγράφησαν και οι δυο και αυτό έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία…
Αλλά και το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας με 25,71%  και με 695 αντιπροσώπους, απέδειξε ότι η αριστερή πλατφόρμα ήταν απαραίτητο να εκφραστεί σαν μια αριστερή εγγύηση ενότητας του Σύριζα. Μια αριστερή πλατφόρμα που θα πρέπει να αποδείξει τη χρησιμότητά της με το να ανοίγει γραμμές επικοινωνίας στο πολιτικό φορέα της, με τον κινηματικό «Δρόμο». Τους χώρους δουλειάς και τις «Πλατείες» όλης της Χώρας. Προκειμένου ο Σύριζα να γίνει ο τελικός αποδέκτης στα συνταρακτικά μελλούμενα κυρίως εδώ αλλά και στον ευρωπαϊκό νότο, που τα κοινοβούλια με τη σημερινή σύνθεση θα αποδειχθούν πολύ «στενά» για να τα χωρέσουν

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Το προτείνουμε θερμά και ανεπιφύλακτα...

Οχι επειδή τιμητικά συμμετέχει και η αφεντομουτσουνάρα μας στο πάνελ των παρουσιαστών του τελυταίου βιβλίου του Γιώργου Ρούσση... Πολύ απλά το προτείνουμε γιατί εισάγει στην πολύ σπουδαία ενότητα της κοινωνιολογικής επιστήμης και της κοινωνικής δράσης, που καλείται να καλύψει την "γκρίζα" περιοχή ανάμεσα στο εδώ και τώρα με το εκεί και τότε... Πάντοτε διαχρονικός, επίκαιρος και τολμηρός ο προβληματισμός του Γιώργου μας γνωρίζει ουσαστικότερα με τον μεγάλο διανοητή Αντόνιο Γκράμσι με τις πολύ σύγχρονες φυσικές "εφαρμογές" του, χωρίς ασφαλώς την σπέκουλα εκείνων, που τον έχουν κακοποιήσει μετατρέποντάς τον σε ..."πρίγκηπα του μεταρρυθμισμού" ή των άλλων, που συμφωνώντας με τους πρώτους, τον έχουν καταδικάσει από την ανάποδη στο "πυρ" της  παρασιώπισης...
Διαβάστε το!!! Αξίζει... Και μας ενδιαφέρει εδώ και τώρα...

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Τελικά δραχμολομπίστες ή ευρωλάγνοι?

Το εν είδει χρονογραφήματος σημείωμα του φίλτατου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκου Μητσιάλη παρατίθεται αυτούσιο άνευ σχολίων και μετά πολλής πίκρας...

Μου τάριξε την επομένη το πρωί της ψήφισης του προϋπολογισμού ο κολλητός μου, μεταξύ βαρύ γλυκού και ελαφρύ  με ολίγη…
   Τι είναι ρε Σωτηράκη? Που οφείλετε το πονηρούλη χαμόγελό σου και το ειρωνικό σου βλέμμα?
    Κατάλαβα σε συνεπήρε η χθεσινή αποθέωση που γνώρισε το κόμμα κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού στη βουλή!
    Δικαιολογημένα Σωτηράκη δεν είναι και μικρό πράγμα , απέσπασε το θερμό χειροκρότημα της Ν.Δ. και του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ!
   Ψιλό χαμογελούσαν και εκείνοι της ΔΗΜΑΡ οι εξ αγχιστείας σύντροφοι του Μπένυ, οι έτοιμοι να ενωθούν εις γάμου κοινωνίαν…
   Στη συνέχεια έτυχε και επαινετικών αναφορών από Βενιζέλο, Σαμαρά  και ακόμα και από τον τραυλίζοντα Στουρνάρα!!!
   Άναψαν και οι κεραίες του Mega σαν άρχισε ο λιβανωτός του Πρετεντέρη για την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει την κατάσταση ένα κόμμα με το οποίον αυτός βεβαίως, βεβαίως διαφωνεί ως γνωστόν με την ιδεολογία του, όμως για την σοβαρότητά, του βγάζει το καπέλο και τι καπέλο, Πρετεντέρικο και με τη σφραγίδα του ΔΟΛ!!!
   Ακόμα και ο Βορίδης συγκράτησε την αντικομουνιστική του…λίμπιντο προκειμένου να μην χαλάσει την αντί Συριζική εις την βουλή ατμόσφαιρα…
   Μια ατμόσφαιρα πολεμοχαρής εναντίον της αξιωματικής αντιπολίτευσης που αποκορυφώθηκε όταν από τα πλέον επίσημα αριστερά χείλη, ο Τσίπρας από ευρωλάγνος έγινε στη στιγμή δραχμό λομπίστας επιβεβαιώνοντας έτσι  τα όσα υποστηρίζει από καιρό τώρα ο Αντωνάκης ο Σαμαράς και Βενιζέλος ο συνταγματολόγος, και πλείστα όσα συστημικά παπαγαλάκια…
   Χαμογελάς Σωτηράκη, ξέρω είπε και άλλα αποκαλυπτικά, τουτέστιν ότι ο Σύριζα εξυπηρετεί εξαγωγικά συμφέροντα και ότι αυτός και Χρυσή Αυγή είναι οι εναλλακτικές επιλογές του συστήματος…
   Σ’ άρεσε αυτό το τελευταίο, θυμήσου να σου πάρω μια φανέλα σαν κατέβουμε στην πιάτσα, δωράκι θα στην κάνω, ναι θα την σταμπάρουμε κιόλας, όχι τον Τσε, τον Δράκουλα των Καρπαθίων! Εκεί μας οδηγούν αυτές οι καταστρεπτικές ισοπεδωτικές διαπιστώσεις, που οδηγούν κατευθείαν στο αυγό του φιδιού…
    Τα μέτρα είναι μονόδρομος λένε τρία κόμματα και σχεδόν όλοι οι δημοσιογράφοι των καναλιών και των βόθρων…
    Ομοιότητες θα μου πείτε, ίσως και… συμπτώσεις!
 Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, ισχυρίζεται το σύστημα σε τόνους τρομοκρατικούς, μην εμπιστεύεσαι τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει διέξοδος…
   Μόνο αν θα πάρουμε τα μέσα παραγωγής…
   Το λένε από αριστερά, πολύ αριστερά δεν το έχεις ακούσει και εσύ Σωτηράκη? Θα τα καταφέρουμε μόνο αν θα πάρουμε τα μέσα παραγωγής…
 Και εγώ συμφωνώ Σωτηράκη, να τα πάρουμε τα μέσα παραγωγής, φθάνει να μας πουν πως θα τα πάρουμε…
  Τα μέσα παραγωγής θα τα πάρουμε Σωτηράκη με εκλογές?
   Ή θα μας τα δώσουν οι καπιταλίστες όταν οργανωθεί το κίνημα κατάλληλα?
  Πάντως μέχρι τότε ας κάνουμε υπομονή Σωτηράκη, ας φάμε στη μάπα για μερικά ακόμα χρόνια τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Κουβέλη ή κάποιους άλλους που θα πάρουν τη θέση τους όταν αυτοί θα σουρώσουν πολιτικά, προκειμένου να μην έρθει στην κυβέρνηση ο Σύριζα…
   Για έναν νέο Παπάγο μιλούσε στην Καθημερινή ο Κασιμάτης προχθές!
  Κατηγορούν τον Σύριζα που επιμένει στην στρούγκα της  Ε.Ε. και ταυτόχρονα θέλει να μας γυρίσει και στη μούχλα της δραχμής…
   Τι, δεν γίνονται και τα δύο μαζί Σωτηράκη?
   Σώπα ρε , όλα γίνονται όταν θέλουν να προβοκάρουν κάποιο κόμμα που τους μπαίνει στη μύτη…
   Αν ο Σύριζα λοιπόν γίνει κυβέρνηση, φωνάζουν οι σειρήνες, θα μας κλειδώσει στο ευρώ και ταυτόχρονα θα βάλλει μπροστά και τον Χολαργό για να τυπώνει δραχμούλες!
   Φόβος και πανικός Σωτηράκη…
   Εντάξει Σωτηράκη συμφωνώ, ρεφόρμας είναι ο Τσίπρας, καμιά αντίρρηση τι να κάνουμε, μέχρι να μας πουν οι άλλοι πως θα τα πάρουμε τα μέσα παραγωγής και όταν θα μας το πουν… 

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Ο Σιατίστης και οι σύγχρονοι Αντίχριστοι

Από την νεότευκτη ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ (καλορίζικη!!!), όπου ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Γιώργος Ρούσσης αρθρογραφεί, αναδημοσιεύουμε το εξαιρετικά επίκαιρο σημείωμά του... 

Ο Σιατίστης και οι σύγχρονοι Αντίχριστοι
Σε μια περίοδο που οι χρυσαυγίτες οπαδοί του Χίτλερ,  κάνουν θρασύδειλες επιδείξεις  δύναμης ενάντια στους αδύναμους, την ίδια ώρα που  απλώς φωνασκούν άναρθρα κατά των πολιτικών  εκπροσώπων των ισχυρών, με σκοπό  να τους αντικαταστήσουν στη διαχείριση του καπιταλισμού καταργώντας και τα τελευταία  δημοκρατικά απομεινάρια, ήλθε ο Μητροπολίτης Σιάτιστας να ταράξει τα νερά  της κωφεύουσας έως τότε εκκλησίας, και να αποκαλύψει την  καθόλα αντιχριστιανική πρακτική της Χρυσής Αυγής.
Ήλθε να μας θυμίσει  την πάντοτε επίκαιρη εκτίμηση του  Walter Benjamin, ότι «ο ναζισμός είναι ο σύγχρονος Αντίχριστος».
Σε αυτό το πνεύμα εύστοχα επεσήμανε ότι όποιος  είναι με την Χρυσή Αυγή «δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα και χριστιανός» και ότι είναι  καλύτερος ένας άθεος που σέβεται τους συνανθρώπους του και δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε φυλές, από κάποιον χρυσαυγίτη.
Ο Σιατίστης όπως ο ίδιος δηλώνει έμεινε πιστός σε αρχές όπως εκείνη του Ευαγγελιστή Ιωάννη, με βάση την οποία  «αυτός   που λέει ότι αγαπά τον Θεό και μισεί τον αδελφό του είναι ψεύτης! Πως μπορείς να αγαπάς τον Θεό που δεν τον είδες και να κακοποιείς τον αδελφό σου που τον βλέπεις καθημερινά;»
Βεβαίως ως  αναμενόμενο  δεν έφτασε  στο όρια του  Ernst Bloch, ο οποίος υποστήριζε ότι «μόνον ένας πραγματικός χριστιανός μπορεί να είναι ένας καλός άθεος, και μόνον ένας πραγματικός άθεος μπορεί να είναι ένας καλός χριστιανός»[i].
Όμως και αυτά που δήλωσε είναι σημαντικά  διότι από τη σκοπιά του πιστού χριστιανού, περιέσωσε με τη στάση του  το βαθύτατα ανθρωπιστικό, αλληλέγγυο, περιεχόμενο  του χριστιανισμού, που καταρρακώνει βάναυσα η Χρυσή Αυγή.
Ακόμη δεν γνωρίζω αν ο Σιατίστης εκτός από τις ρατσιστικές διακρίσεις, καταδικάζει και τις ταξικές διακρίσεις, που γεννούν και θρέφουν τις προηγούμενες, ανταποκρινόμενος έτσι πληρέστερα στο χριστιανικό μήνυμα. Εννοώ το μήνυμα εκείνο που αποπνέει  το  κατά Λουκά Ευαγγέλιο, στο οποίο αναφέρεται ότι «ευκολότερο είναι να περάσει κάμηλος από τρύπα βελόνας παρά πλούσιος να εισέλθει στην βασιλεία του Θεού», (18, στίχος 25) και η Επί του όρους Ομιλία(6, στίχος  20), στην οποία αναφέρεται το περίφημο «μακάριοι σεις οι πτωχοί διότι υμετέρα είναι η βασιλεία του  Θεού ». (το οποίο αναθεωρήθηκε αργότερα στο  κατά  Ματθαίο Ευαγγέλιο και μετατράπηκε τεχνηέντως σε  «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»).
Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο τότε ο Σιατίστης  θα τάσσονταν ενάντια σε μια παράδοση που θέλει την Εκκλησία με την πλευρά των  ισχυρών και των νικητών, ενάντια στην «χριστιανική» εκείνη  παράδοση που έχτισε την περίφημη εκκλησία Sacré Coeur στο Παρίσι για να συγχωρέσει ο θεός τη Γαλλία από το αμάρτημα  της ηρωικής  Κομμούνας  του Παρισιού, και να την εξιλεώσει από «τα εγκλήματα» των κομμουνάρων,  ενάντια στην εκκλησία και το παπαδαριό εκείνο που συνεργάστηκε με τους ναζί αναπαράγοντας τη στάση όσων ομογάλακτών τους είχαν σπεύσει να αποκηρύξουν την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Αν  συνέβαινε κάτι τέτοιο  τότε ο Σιατίστης θα εντάσσονται στις   χριστιανικές εκείνες  παραδόσεις, όπως του Θωμά Μύντσερ   την περίοδο του πολέμου των χωρικών στην Γερμανία, ή  πιο πρόσφατα  της θεολογίας της απελευθέρωσης στην Λατινική Αμερική, θα εντάσσονταν στις παραδόσεις του κλήρου εκείνου που βρέθηκε δίπλα στον δικό μας Άρη, δηλαδή  του κλήρου που επεδίωξε να εφαρμόσει εδώ κάτω και όχι στους ουρανούς  τις χριστιανικές αρχές.
Ακόμη όμως κι’ αν δεν φτάνει ως εκεί, είναι άξιος συγχαρητηρίων για τη στάση του, μια στάση που αρμόζει σε έναν αληθινό χριστιανό ιερέα, και δη της χώρας του Ξένιου Δία.



[i] Εrnst Bloch , L athéisme dans le christianisme , Editions Gallimard, 1968, σελίδα 15  

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Μαθήματα σουρρεαλισμού...

Το κόμμα αποφάσισε να δηλώσει "παρόν" στο μνημονιακό νομοσχέδιο...
Δύο προσκείμενοι Υπουργοί αρνούνταν να υπογράψουν το νομοσχέδιο αλλά τελικά πείσθηκαν αφού -αυτονόητα- ήταν απαραίτητη η υπογραφή τους. 
Στελέχοι του κόμματος σε κυβερνητικά πόστα θα κληθούν να εφαρμόσουν τα οικονομικά και τα εργασιακά μέτρα... Αυτά, καλέ, που διαφωνεί το κόμμα "κάθετα"...
Στον νέο προϋπολογισμό παρέχουν θετική ψήφο, παρ' ότι είναι απολύτως ενταγεμένος στην λογική του μνημονίου (στο οποίο θα ψηφίσουν παρόν)... 
Ομορφα... Ομορφα... 

Μέτρα Ταφόπλακα...

Το διαβάσαμε στο Hot-Doc (και αλλού) και μας άρεσε όχι γιατί συμφωνούμε... Δεν είναι υποχρεωτικό αυτό. Μας άρεσε λοιπόν για την απλότητα και τη σαφήνεια, που βάζει τα κρίσιμα ερωτήματα-ζητήματα της επικαιρότητας... Γι' αυτό το αναδημοσιεύουμε...


Μέτρα- ταφόπλακα

Του Γιάννη Βαρουφάκη
Πριν τις εκλογές του Ιουνίου, τα τρία κόμματα που σήμερα συγκυβερνούν υπόσχονταν την επαναδιαπραγμάτευση της πιο βάναυσης δανειακής συμφωνίας στα χρονικά του προηγμένου καπιταλισμού. Σε περίοδο πόλωσης είναι σωστό να προσπαθούμε να θεμελιώνουμε τον μεταξύ μας διάλογο εξαρχής, ξεκινώντας με σημεία στα οποία συμφωνούμε όλοι. Έστω ότι πιστεύουμε πως ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ εννοούσαν αυτό που έλεγαν περί επαναδιαπραγμάτευσης... 

Ένας τέτοιος κοινός τόπος από τον οποίο μπορεί να ξαναξεκινήσει πολιτισμένα ο δημόσιος διά­λογος είναι η συνειδητοποίηση πως, για να μπορέσει η ελληνική κυβέρ­νηση να διαπραγματευτεί σοβαρά με τους ευρωπαίους εταίρους μας την αλλαγή της μνημονιακής «λογικής» που πνίγει τη χώρα, είναι απα­ραίτητο να μην φοβάται ότι μια διαπραγματευτική αποτυχία θα την φέρει στο σημείο (σε περίπτωση που δεν λάβει την επόμενη δόση) να αδυνατεί να καταβάλλει μισθούς, συντάξεις, να πληρώσει τον ΟΤΕ και τη ΔΕΗ των δημόσιων υπηρεσιών κλπ. 

Πράγματι, όπως θυμάστε, αυτή ήταν, από τον Μάιο του 2010 (αρχής γενομένης με τον κ. Παπακωνσταντίνου), η δικαιολογία των κυβερνώντων για το γεγονός πως, ό,τι μέτρα τους ζητούσε η τρό­ικα, εκείνοι τελικά ενέδιδαν. Περιληπτικά, το επιχείρημά τους ήταν: «Με πρωτογενές έλλειμμα δεν μπορείς να διαπραγματευτείς!» (Σημ. το πρωτογενές έλλειμμα εκμηδενίζεται όταν τα φορολογικά έσοδα του κράτους αρκούν για να κάνει το δημόσιο όλες τις πληρωμές του πλην των τοκοχρεολυσίων στους πιστωτές του.) Έστω ότι συμφωνούμε σε αυτό (παρόλο που θεωρώ ότι ακόμα και με πρωτογενές έλλειμμα διατηρείς την ευχέρεια να διαπραγματευτείς, εφόσον το κόστος μιας αποτυ­χημένης διαπραγμάτευσης είναι μεγαλύτερο για τους εταίρους σου απ' ό,τι για εσένα). 
Τι θα σήμαινε μια τέτοια συμφωνία μεταξύ κυβερ­νητικών και ημών της αντίπερα όχθης επ' αυτού; Θα σήμαινε ότι συμφωνούμε πως, δεδομένης της ανάλγητης απαιτητικότητας της τρόικα για μέτρα τα οποία δολοφονούν την αγελάδα που θα πρέπει να παράξει το πολυπόθητο γάλα, το εθνικό μας συμφέρον, και καθήκον, επιβάλλει να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να εκμηδενι­στεί το γρηγορότερο το πρωτογενές έλλειμμα του δημοσίου, ώστε η κυβέρνηση να αποκτήσει τη διαπραγματευτική ισχύ που της λείπει σήμερα. Να μπορεί, με άλλα λόγια, να πει όχι στην επόμενη δόση (αν δεν ικανοποιηθούν κάποιοι κοινώς συμπεφωνημένοι όροι της ελληνι­κής πλευράς) χωρίς να αγωνιά για το πού θα βρει χρήμα για να καλύ­ψει τις υποχρεώσεις του δημοσίου στους Έλληνες πολίτες. 

Να φοβά­ται, δηλαδή, πιο πολύ η τρόικα τη μη καταβολή της δόσης απ' ό,τι η ελληνική κυβέρνηση, καθώς στην περίπτωση που δεν έχουμε πρωτο­γενές έλλειμμα η μη απόδοση της δόσης θα σημαίνει πως οι μόνοι που δεν θα αποπληρωθούν από το ελλη­νικό δημόσιο θα είναι η ΕΚΤ και οι πιστωτές τους οποίους εκπροσωπεί η τρόικα. 

Ωραία, έστω ότι όλοι μας συμ­φωνούμε: Νυν υπέρ πάντων η εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος. Τι πρέπει να γίνει ώστε να εκμηδενιστεί το πρωτογενές έλλειμμα του ελληνικού κράτους; Η απάντηση είναι απλή: Χρειαζόμαστε μέτρα (μειώσεις δαπανών συν αυξήσεις εσόδων) της τάξης των 2 δις. Μάλιστα, για να αντιστραφεί η κοινωνική αδικία και να ελαχιστοποιηθεί η μείωση της ζήτησης, προτείνω τα μέτρα αυτά των 2 δις να προέλθουν χωρίς αύξηση φόρων, αλλά με μείωση των μισθών και συντάξεων του δημο­σίου από πάνω προς τα κάτω. Αντί όμως για μέτρα 2 δις τέτοιου είδους, η κυβέρνηση (υπό την πίεση της τρόικα) επιβάλλει οριζό­ντια μέτρα 13,5 δις, εκ των οποίων τα 7 με 8 δις θα επιβληθούν εντός των επόμενων 12 μηνών, την ώρα δηλαδή που η κοινωνική οικονο­μία μας βρίσκεται στα πρόθυρα του θανάτου. 
Νομίζετε πως αν τα μέτρα εξοικο­νόμησης για το 2013 ανέλθουν στα 7 δις θα παραχθεί μεγαλύτερο πρωτο­γενές πλεόνασμα (απ' ό,τι αν είχαν περιοριστεί στα 2 δις); Σε καμία περίπτωση! Σύμφωνα με ερευνη­τές του ΔΝΤ, τα μέτρα αυτά θα επιφέρουν μείωση του ΑΕΠ κατά 20 δις, με αποτέλεσμα τη μείωση των φορολογικών εσόδων κατά τουλάχιστον 9 δις - κάτι που θα καθυστερήσει πολύ περισσότερο τη δημιουργία του πρωτογενούς πλεονάσματος που όλοι θεωρούμε προαπαιτούμενο για μια σοβαρή διαπραγμάτευση. 

Περιληπτικά, η τρόικα μας επιβάλ­λει 7 ή 8 δις περικοπές εντός του 2013. Αν τις αποδεχθούμε, όπως θέλει η κυβέρνηση (συμπεριλαμ­βανομένης και της ΔΗΜΑΡ, που δεν έχει αντίρρηση σε αυτά τα νού­μερα, αλλά κρύβεται πίσω από το φύλλο συκής εργασιακών νόμων που έχουν πάψει να εφαρμόζονται εδώ και καιρό), ο εκμηδενισμός του πρωτογενούς πλεονάσματος θα καθυστερήσει τουλάχιστον ένα χρόνο. 

Όσο καθυστερεί αυτός ο εκμηδενισμός, η κυβέρνηση μπο­ρεί να ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να διαπραγματευτεί (ελέω πρωτο­γενούς ελλείμματος). Αν όμως η κυβέρνηση ήθελε πραγματικά να διαπραγματευτεί, θα έπρεπε να περιοριστεί σε μέτρα 2 δις, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της τρόικα, να πετύχει εντός 4 εβδομάδων πρωτο­γενές πλεόνασμα και, τότε πλέον, να πει στην τρόικα: «Αν δεν θέλετε να πάρουμε την δόση, εμείς δεν έχουμε πρόβλημα. Το πρόβλημα θα το έχει η ΕΚΤ που δεν θα την απο­πληρώσουμε στην ώρα της ωσότου εσείς μας παρουσιάσετε ένα πρό­γραμμα προσαρμογής το οποίο να είναι λογικό και να έχει πιθανότητες επιτυχίας χωρίς να εξαφανίζει από προσώπου γης τον ελληνικό λαό.» 

Δεν το κάνουν όμως. Οι κυβερ­νώντες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προτιμούν, όπως είναι προφανές, να παίζουν το χαρτί του υποδειγ­ματικού κρατούμενου. Μόνο που οι δεσμοφύλακες δεν θα τους χαριστούν. Άλλωστε κανείς δεσμοφύλακας δεν εκτιμά τον λακέ κρατούμενο, όσο και να προσπα­θούν να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ανεξαρτησίας και αυτοσεβασμού απ' όλους τους κρατούμενους που τελούν υπό τη δική τους επίβλεψη και κυριαρχία. 

Τουλάχιστον το επίδομα γάμου...

Δεν με νοιάζει, που μας κόβουνε συντάξεις, κύριες και επικουρικές, δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα. Δεν με νοιάζει... Που μας αλλάζουν τα φώτα στην φορολογία... Ούτε αυτό με νοιάζει... Να γλυτώναμε, Θεέ μου, το επίδομα Γάμου και τίποτε άλλο...

Ιερά αγανάκτησις...

Κατέλαβε τον καλλιτέχνη και συχνάκις ψάλλοντα Πέτρο Γαϊτάνο, που δήλωσε: Μ' αρέσει ο τσαμουκάς της Χρυσής Αυγής... Ξέρετε πόσες φορές κυκλοφορώ στους δρόμους και βλέπω να πωλούνται παράνομα τα cd μας και μου έρχεται να πιάσω αυτούς τους μαύρους και να πάρω όλα τα cd και να τα σπάσω στο κεφάλι τους... 
Δικαίωμα του καλλιτέχνη αναμφισβήτο... Απλά θυμηθήκαμε τα λόγια του Απόστολου Παύλου στην προς Κορινθίους επιστολή περί αγάπης, που προφανώς δεν ...θά έτυχε να ψάλλει ο καλλιτέχνης... Και του τα αφιερώνουμε:
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και
των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα
χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον
Τουλάχιστον, ας είναι καλά οι ιεράρχες (όσοι, βέβαια), που εξακολουθούν να θυμούνται το αγαπητικό περιεχόμενο του Χριστιανικού Λόγου... Το πολύ απλό, τετριμμένο και συγκλονιστικό: "Αγαπάτε αλλήλους"

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Βαθμολογείστε συνέπεια

Αυτή η ... καταραμένη προεκλογική αφίσα ανεμίζει ακόμη Κοραή και Πανεπιστημίου... Περιλαμβάνει 5 (πέντε) αξιωματικές θέσεις της ΔΗΜΑΡ, προφανέστατα δεσμευτικές (ως κόκκινες γραμμές) για την μετεκλογική περίοδο... Αν δεν τις διακρίνετε καθαρά στην αφίσα, σας τις μεταφέρουμε ως κείμενο:
Πάγωμα των μέτρων του Ιουνίου για τους μισθούς και τις συντάξεις.
Επαναφορά του κατώτατου μισθού στο ύψος πριν από την περικοπή και προστασία του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων.
Επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής μέχρι το 2018
Όχι στις περικοπές μισθών
Όχι στις περικοπές δαπανών για το κοινωνικό κράτος 
Δίνοντας μέγιστο βαθμό συνέπειας το 2 ανά θέση, η συνολική βαθμολόγηση μπορεί να κυμαίνεται από 0 έως 10. Βαθμολογείστε...
Κι' ύστερα απορούμε γιατί πολλοί αναζητούν εκεί, που αναζητούν τις "αντισυστημικές" λύσεις. 

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Προσωπικά δεδομένα…

Ο πάντοτε φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μητσιάλης σχολιάζει -κατά την γνώμη μας πολύ εύστοχα- την επικαιρότητα των ημερών. Την ευαισθησία για τον "παράνομο", και "επικίνδυνο" Κώστα Βαξεβάνη.. 

Ευτυχώς… λειτούργησε η δικαιοσύνη παρά το γεγονός της σαββατιάτικης ακινησίας και της  γνωστής κρατικής δυσκινησίας! Έτσι λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος κινήθηκε η διαδικασία του αυτοφώρου προκειμένου να συλληφθεί ο… δράστης Κώστας Βαξεβάνης που αποτόλμησε και δημοσίευσε στην έκτακτη έκδοση του περιοδικού του «HOT DOC» ονόματα 2052 καταθετών που περιλαμβάνονται όπως ισχυρίζεται στη περιβόητη λίστα Λαγκάρντ… Στο αυτόφωρο ο δημοσιογράφος λοιπόν με την κατηγορία της παραβίασης των προσωπικών δεδομένων… Ας «πρόσεχε» ο Βαξεβάνης, η αστική τάξη αυτού του επιπέδου δεν συγχωρεί, η «ηθική» του συστήματος ήταν και είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της… Δυο χιλιάδες και πλέον ονόματα ευυπόληπτων πολιτών είναι αυτά, δεν είναι παίξε, γέλασε… Ονόματα που η κοινωνική τους θέση και η οικονομική τους κατάσταση, από το γεγονός ότι μπορούν να ταξιδεύουν το… κάτι τις τους στη χώρα των Άλπεων, πολύ απέχουν από τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές που συνωστίζονται στις ουρές των συσσιτίων, στα παγκάκια των αστέγων, στις ουρές των ανέργων… Βεβαίως αυτών των τελευταίων τα προσωπικά δεδομένα δεν προστατεύονται από καμία αυτόφωρη διαδικασία… Αντιθέτως τα πρόσωπά τους αδιακρίτως φωτογραφίζονται και αρκετές φορές ονοματίζονται προκειμένου τα ρεπορτάζ να γεμίζουν τα καθημερινά δημοσιογραφικά έντυπα αγγελτήρια θανάτου και τις δακρύβρεκτες τηλεοπτικές μεταμεσονύκτιες εκπομπές «κοινωνικού» περιεχομένου… Ακόμα και δια ασήμαντον αφορμή τους περνούν και τα ατσάλινα βραχιολάκια του νόμου στα χέρια, κοινώς χειροπέδες τις οποίες λησμόνησαν να περάσουν στον Άκη των εξοπλιστικών και σε τόσους άλλους πρώην σωτήρες μας! Άλλες φορές τους «ανώνυμους» πριν ακόμα εκδοθεί καταδικαστική απόφαση τους φωτογραφίζουν και δημοσιεύουν τα πλήρη στοιχεία τους ασχέτως αν μετά ελλείψει στοιχείων αθωωθούν… Τους φερόμενους ως «τρομοκράτες των κροτίδων» τους διαπομπεύουν κιόλας αποκαλύπτοντας οι καλοί ρεπόρτερ των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και στοιχεία της οικογενειακής τους ζωής πριν καν οδηγηθούν στην ανακριτική διαδικασία! Τα προσωπικά δεδομένα όπως και τόσα άλλα πολλά , πάμπολλα δικαιώματα ανθρώπινα δεν έχουν για όλους μας ίδια αξία, εξ ου και η ταχύτητα με την οποία κινείται η δικαιοσύνη προκειμένου να αποκαταστήσει την όποια προκληθείσα βλάβη… Υπάρχουν ταχύτητες απονομής αλλά αντίθετα υπάρχουν και υπέρμετρες βραδύτητες που οδηγούν συχνά, πυκνά σε παραγραφές!
 Και οι δύο αυτές εναλλαγές…ταχυτήτων συνήθως αφορούν κοινωνικά στρώματα που δεν ταλαιπωρούνται στην ορθοστασία περιμένοντας το πλαστικό δοχείο με το φαγητό των συσσιτίων ή το επίδομα της ανεργίας και ως επί το πλείστον δεν αγωνιούν από το συνεχές κόψιμο μισθών και συντάξεων…
Προσωπικά δεδομένα απολύτως θωρακισμένα στην κολότσεπη του Βενιζέλου για πάνω από ένα χρόνο και στου ανεκδιήγητου Παπακωσταντίνου το «δεν ξέρω που υπάρχει το στικάκι…» που όταν όμως βλέπουν επιτέλους το φως της δημοσιότητας επισύρουν την προβλεπόμενη υπό του νόμου διαδικασία…
Όμως τα δικά μας τέτοια - προσωπικά δεδομένα εννοώ – σουρωτήρι στη κυριολεξία καθώς βρίσκονται στα στικάκια και στους σκληρούς δίσκους της κάθε εταιρίας είσπραξης καθώς και σε άγνωστες εταιρείες του εξωτερικού αφού έχουν  περάσει σ’  αυτές όταν στην ανάγκη μας απευθυνθήκαμε στα «ευαγή ιδρύματα» για τον καταραμένο το δανεισμό μας…
Προσωπικά δεδομένα θαμμένα για πάντα στο τάφο σκανδάλων σαράντα περίπου χρόνων εκείνων των πολιτικών κορυφής και υψηλόβαθμων συνεργατών τους της γαλαζοπράσινης κυβερνητικής εξουσίας που παραγράφονται συνεχώς με ειδική συνταγματική διάταξη!!! Και βεβαίως των μεγαλοεργολάβων, καναλαρχών, τραπεζιτών και λοιπών αετονύχηδων της παρέας που κανόνιζαν και πριν του μνημονίου, αλλά και σήμερα τη ζωή μας, ψιθυρίζοντας τώρα στο αυτί της τρόικας του εξωτερικού και συμφωνούσης πάντα και εκείνης του εσωτερικού πόσα και τι εργασιακά δικαιώματα και ζωτικά όργανα της κοινωνίας μας θα πετσοκόψουν προκειμένου οι τρικομματικοί κυβερνητικοί της συνενοχής να παίξουν στη συνέχεια το κουκλοθέατρο της διαπραγμάτευσης και το πανάκριβο της επιμήκυνσης της κόλασης μας…
Προσωπικά της μίζας δεδομένα γι’ αυτούς, προσωπικοί καθημερινοί οικονομικοί και ψυχικοί θάνατοι γι’ εμάς…               

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Θεέ μου, τι αγωνία !!!

Με σφιγμένα τα χείλη, με τρεμάμενα χέρια, με κάθιδρο πρόσωπο παρακολουθεί το πανελλήνιο την αγωνιστική, την επαναστατική, την ηρωϊκή προσπάθεια της τρόϊκας εσωτερικού, δηλαδή της κυβερνώσας αριστερο-κεντρο-δεξιάς να αντισταθεί στις επιβουλές της τρόϊκας εξωτερικού για την μεταβολή των εργασιακών σχέσεων... Η προσπάθεια τη τρόϊκας μας καταδικάζει στην ύφεση την ανεργία και τον εργασιακό μεσαίωνα λένε και ξαναλένε τα ίδια τα ΜΕΓΑλα ΜΜΕ,που χρόνια τώρα είναι οι φανατικότεροι και οι σημαντικότεροι υπερασπιστές του μνημονίου και αντίστοιχοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης... Τότε, αναρωτηθήκαμε εμείς οι αφελείς, προς τί το πάθος, το μίσος και η χλεύη προς πάντα τον αντιτιθέμενο στα μνημόνια;;; Προς τι η τυφλή και απαρασάλευτη καθήλωση στην ευρωλαγνεία;;;  
Επιπόλαιες ερωτήσεις σκεφτήκαμε, καθώς η αγωνία μας περιέλουσε από τον ... ορατό κίνδυνο τη ρήξης με τους τροϊκάνους εξωτερικού... Μήπως το παρατράβηξαν, σκεφτήκαμε, οι κυβερνώντες εταίροι σε αγωνιστικότητα και επαναστατικότητα και αυτό μας βγει σε κακό... Μήπως έτσι τους τσαντίσουμε τους ΕΥΡΩπαίους φίλους μας, που εξάλλου τόσο φιλικοί είναι προς εμάς τώρα τελευταία... Πολύ αριστερίστικη μας φαίνεται αυτή η τακτική... Γι' αυτό μας λούζει κρύος ιδρώτας και η ψυχή μας φτερουγίζει από αγωνία... Θεέ μου ας καταφέρναμε να μην περάσει π.χ. η εξαήμερη εβδομάδα.... Ας περάσουν όλα τ' άλλα ... Αρκεί να μην περάσει η εξαήμερη εβδομάδα εργασίας. 
ΥΓ 1 Κανένας κακόβουλος δεν θα καταφέρει να μας πείσει, ότι δήθεν όλα είναι έτοιμα και συμφωνημένα από καιρό και πως τα τελευταία διαδραματιζόμενα αποτελούν τον απαραίτητο στόλισμα της επιχείρησης, που πρέπει να αφήνει εικόνες και εντυπώσεις δήθεν θαρραλέων διαπραγματεύσεων, διεκδικήσεων και συμβιβασμών με ... εθνικό και φιλολαϊκό περίβλημα, το σχετικό δηλαδή κουτόχορτο για τους αυτόχθονες ιθαγενείς.
ΥΓ 2. Κανένας κακόβουλος δεν θα καταφέρει να πας πείσει, ότι όλο αυτή ... η "σύγκρουση" είναι αμοιβαία επωφελής τόσο για τους εις την Εσπερίαν στηρίζοντες το σύστημα, όσο και για τους εντόπιους εκφραστές και υποστηρικτές του.
ΥΓ 3. Κανένας κακόβουλος δεν θα καταφέρει να πας πείσει, πως το σκηνικό ...λεβεντιάς και σύγκρουσης είναι πνοή ζωής για όλους τους κυβερνητικούς εταίρους, που σύμφωνα με επανειλημμένες δημοσκοπήσεις κατρακυλούν χωρίς φρένο... 

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Αξίζει τον κόπο...

Επειδή τα τελευταία χρόνια μπουχτήσαμε στα κηρύγματα και τις πράξεις εθνικιστικής μισαλλοδοξίας στο όνομα του ...Χριστού, είναι αλήθεια οτι το κείμενο που ακολουθεί μας παραξένεψε ευχάριστα. Το αναδημοσιεύουμε, όπως το λάβαμε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο...
  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ «ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ».
«….Άφησα τελευταία τη «Χρυσή Αυγή» που στην πραγματικότητα είναι «μαύρη νύκτα».

Είναι θλιβερό ότι κάποιοι «χριστιανοί αγωνιστές» ταυτίστηκαν με τη χρυσή αυγή για να υπερασπιστούν τον Χριστό.

Τον Χριστό που η «χρυσή αυγή» τον διώκει, τον προσβάλλει και τον εξευτελίζει καθημερινά και το πράττει στα πρόσωπα, των προσφύγων, των μεταναστών ακόμα και των παιδιών.

Ξεχάσατε αγαπητοί μου χριστιανοί το λόγο του Χριστού «εφόσον εποιήσατε, ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε;»

Δεν είναι ο άνθρωπος εικόνα του Χριστού όποιος και εάν είναι; Δεν είναι ένας μετανάστης, ένας πρόσφυγας, ελάχιστος αδελφός του Χριστού;

Δεν είναι ο «πλησίον» της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτη; Σύμφωνα λοιπόν με την χρυσαυγίτικη αντίληψη θα έπρεπε ο Σαμαρείτης βλέποντας τον πληγωμένο Ιουδαίο να τον πετάξει στα σκουπίδια, τότε θα ήταν «καλός».

Κάθε εναγκαλισμός και χάϊδεμα χριστιανού η πολύ περισσότερο ιερωμένου προς την Χρυσή Αυγή δείχνει μπέρδεμα φρικτό και ακύρωση της πίστης.»

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος 

Μας τάραξαν στη… νομιμότητα!

Ο Νίκος Μητσιάλης φιλοξενείται συστηματικά -εκ φιλίας και πεποιθήσεως- στην ΦΑΙΑΚΙΑ... Το παρόν σημείωμά του -όπως άλλωστε και τα περισσότερα προηγούμενά του- τα συνυπογράφουμε...
Μας τάραξαν στη… νομιμότητα!
Σύνθημα των Συριζαίων, μόλις άνοιξε η νέα βουλή, ήταν ότι θα ταράξουν την κυβέρνηση στη νομιμότητα…
Απεναντίας εκείνο που κατάλαβε ο καθένας μας στο πετσί του είναι το ταράκουλο από τη «νομιμότητα» των μέτρων που άσκησε και ασκεί η κυβέρνηση συνενοχής…
«Μας τάραξαν στη νομιμότητα» με το να εξισώνουν την τιμή του πετρελαίου κίνησης με εκείνου της θέρμανσης γιατί δεν έχουν καμιά διάθεση - για ευνόητους φυσικά λόγους - να πιάσουν το χοντρό λαθρεμπόριο των τεσσάρων και πάνω δισεκατομμυρίων ευρώ!
«Νόμιμο» το να μην πληρώσουν οι τράπεζες 550 εκατομμύρια ευρώ που οφείλουν στο ελληνικό δημόσιο, τη στιγμή μάλιστα που το ποσό αυτό έχει εγγραφεί ως αναμενόμενο έσοδο στον προϋπολογισμό του 2012! Της τρέχουσας χρονιάς δηλαδή. Το παρανοϊκό είναι ότι αυτά τα 550  εκ. ευρώ είναι το 10% που είχαν συμφωνήσει οι τράπεζες να δίνουν κάθε χρόνο για το ποσό των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ που τους είχε δώσει το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή για να τις… σώσει!!! Δεν φτάνει δηλαδή που η κυβέρνηση της Δεξιάς τους έσωσε με τα λεφτά του ελληνικού λαού, οι τραπεζίτες πάνε να φάνε εντελώς και αυτά τα λεφτά! Βεβαίως η τρόικα λέει να τα πληρώσει ο κοσμάκης, εγγράφοντας και άλλα «ισοδύναμα» στα δολοφονικά μέτρα δηλαδή νέο κούρεμα σε μισθούς και συντάξεις!
«Νόμιμο» είναι να μην πληρώνουν στο δημόσιο οι καναλάρχες τα 400 και πάνω εκατομμύρια ευρώ από την χρήση των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων…
Καταλαβαίνεται πως το μη καταβληθέν των 400 εκατομμυρίων ευρώ, δημιουργεί την υποχρέωση στους καναλάρχες για την συνεχή προβολή του θεάρεστο έργου της κυβέρνησης… Το ένα χέρι νίβει τ’  άλλο δηλαδή και τα δύο μαζί καρπαζώνουν ποικιλοτρόπως τον τηλε-παρά πληροφορούμενο Έλληνα!!! 
«Νόμιμο» το για ακόμα μια φορά κόψιμο μισθών και συντάξεων, κατάργηση σε ότι απέμεινε από τα δώρα Χριστουγέννων , Πάσχα και διακοπών και η διάλυση σε ότι απόμεινε από εργασιακά δικαιώματα…
«Νόμιμο» οι κρύες αίθουσες σχολείων και τα πεινασμένα παιδάκια μέσα σ’  αυτές καθώς και οι ελλείψεις σε αναλώσιμα που τα πληρώνουν με έρανο γονείς και εκπαιδευτικοί…
«Νόμιμο» η έλλειψη βασικών φαρμάκων, το κλείσιμο νοσοκομείων, η επικίνδυνη μείωση ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και γενικά η διάλυση του λεγόμενου συστήματος υγείας και κοινωνικής περίθαλψης, όνειρο πλέον θερινοχειμερινής νύχτας…
«Νόμιμο» οι πανάκριβες τιμές στο καρτέλ των Σούπερ-Μάρκετ και η… μείωσή τους με την απόφαση του υπουργείου να επιστρέψουν τα ληγμένα από τους κάδους των σκουπιδιών στα ράφια με μειωμένες τιμές (?) , όμως ευθύνη των πεινασμένων η τυχόν εμφάνιση σαλμονέλας…
«Νόμιμο» και το κανόνι των Hellas Power – Energa (το θυμάται κανείς?) που με ξένα κόλλυβα, δηλαδή με το δίκτυο της ΔΕΗ και το ηλεκτρικό μας ρεύμα, οι Αριστείδης Φλώρος και Βασίλης Μηλιώνης «μάσησαν» 300 εκατομμύρια ευρώ… Είδες Ελληναρά μου η ιδιωτική πρωτοβουλία σχίζει, για την «αξία» της οποίας σε «πυροβολούν» για να σε πείσουν, καθημερινά τα τηλε-παπαγαλάκια!!!
«Νόμιμο» το ξεπούλημα της κερδοφόρας «Δωδώνης» που είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία τυροκομικών προϊόντων στη χώρα κι από αυτή τη θέση ελέγχει και τον ανταγωνισμό. Είναι παγκοσμίως πρώτη στην παραγωγή φέτας ΠΟΠ και πρώτη σε πωλήσεις φέτας στην Ελλάδα με μερίδιο αγοράς 25%. Το 30% της παραγωγής της εξάγεται και έχει συμβάλει ανυπολόγιστα στην εθνική οικονομία (κατέχει από τα υψηλότερα μερίδια αγοράς φέτας ΠΟΠ στην πλειοψηφία των εξαγωγικών αγορών της). Καταλαβαίνεται λοιπόν πως αν η πρώτη γαλακτοβιομηχανία της Ελλάδας πάψει να είναι συνεταιριστική, αυτό θα σημαίνει πως θα πάψει να βάζει όρους στους ανταγωνιστές της και ο κοσμάκης με την απρόσκοπτη αύξηση της τιμής των τυροκομικών προϊόντων θα πει το τυρί, τυράκι... Πλέον ο ανταγωνισμός θα παίζεται μεταξύ ιδιωτικών επιχειρήσεων, που μεταξύ άλλων θα αγοράζουν πολύ φθηνότερα από τους παραγωγούς το γάλα, δηλαδή με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια και ακριβότερο το τυρί και φθηνότερο το γάλα από τους παραγωγούς κτηνοτρόφους… Ζήτω η ελεύθερη αγορά!!! Αυτό είναι το μοντέλο των πετυχημένων ιδιωτικοποιήσεων κύριε Πρετεντέρη μου?
«Νόμιμο» και το χαράτσι μετά θάνατο με την συμβολαιογραφική πράξη των 50 ευρώ ενώ όπως καταγγέλλουν δημοτικοί παράγοντες και τα Ληξιαρχεία λειτουργούν και αποστέλλουν τα σχετικά δικαιολογητικά στα ασφαλιστικά ταμεία και τα ΚΕΠ μπορούν κάλλιστα να αναλάβουν... Αυτοί όμως κόλλησαν στην… «Αριάδνη» και στον μίτο της σαν ένα δωράκι στην επιστήμη των συμβολαίων, στους χαλεπούς καιρούς που διέρχεται η πιάτσα των αγοραπωλησιών…  Και βεβαίως εάν δεν έχει χρήματα ο μεταστάς, τότε ίσως να γίνεται και δωρητής σώματος για να εισπράξει το κράτος πουλώντας ακόμη και τα κόκκαλά του… (είναι αποδοτικότατο επάγγελμα που ασκείται στις ΗΠΑ, αλλά και σε ορισμένα κράτη της Ε.Ε., το οποίο αποφέρει εκατομμύρια ευρώ ετησίως στους επιχειρηματίες του είδους!)…). 
«Νόμιμο» το να απαγορεύεις τις συναθροίσεις για λόγους δημόσιας τάξης και κυρίως… υγείας του συστήματος θα πρόσθετα εγώ! Σήμερα σε αρκετούς δρόμους η απαγόρευση, αύριο σ’ όλους και όχι πάνω από τρεις συναθροιζόμενους, το ζήσαμε αυτό στην εθνοσωτήριο… Όλα για τη σωτηρία της πατρίδος από τους τρικολόρε της συνενοχής…
«Νόμιμο» το να πετάνε εκατοντάδες χιλιάδες στον καιάδα της ανεργίας και τώρα να ετοιμάζονται να πετάξουν ακόμα περισσότερους απολύοντας «περισσευούμενους» του δημοσίου και με αρκετούς ανεγκέφαλους του μικρό μεσαίου χώρου να το χειροκροτούν, ξεχνώντας ότι έτσι επιταχύνεται και ο δικός τους θάνατος με τον υπέρ πολλαπλασιασμό των λουκέτων…
Μας τάραξαν δεξιοί, σοσια-ληστές και οι «αριστεροί» του κυρ Φώτη στη «νομιμότητα» της ανηθικότητας και της ψευτιάς, δεν μπορεί όμως η ώρα τους πλησιάζει…
Νίκος Μητσιάλης
Τακτικός συνεργάτης περιοδικού «ΠΟΛΙΤΕΣ»

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Ωραίο!!! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;;;

Η ΕΕ (Ευρωπαϊκή Ενωση) βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης !!! !!!... Ενα από τα πιο πετυχημένα σχόλια, που ακούσαμε σε γαλλικό κανάλι πληροφόρησης ήταν εκείνο του ηγέτη της Γαλλικής Αριστεράς, Ζαν Λυκ Μελανσόν: στην κριτική επιτροπή του Νόμπελ Ειρήνης αξίζει το βραβείο μαύρου χιούμορ... Σταχυολογήσαμε ακόμη: "Θερμά συγχαρητήρια από τα 26 εκατομμύρια ανέργους της ΕΕ"... "Με τα 925 χιλ. Ευρώ του βραβείου θα λύσουμε το οικονομικό πρόβλημα της ΕΕ". Η πικρή σάτυρα όπλο στα χέρια των λαών... Βέβαια, και εμείς δεν μπορούμε να λησμονήσουμε τον ειρηνοποιό ρόλο της ΕΕ στην γειτονιά μας... Στην Γιουγκοσλαβία π.χ., όπου διαπρέπον στέλεχος της ΕΕ, ο Μπερναρ Κουσνέρ, ανταμοίφθηκε με τον ρόλο του πρώτου αρμοστή του Κοσσόβου μετά από τους ...ειρηνοκαθαρτήριους βομβαρδισμούς εναντίον της Σερβίας. Δεν πρέπει να λησμονήσουμε βεβαίως τον ειρηνοποιό ρόλο της ΕΕ στην μέση Ανατολή... Στους δύο πολέμους π.χ. του Ιράκ, που ως γνωστόν καμία σχέση δεν είχαν με γεωοπολιτικά και πετρελαϊκά συμφέροντα αλλά αμιγώς με την ειρήνη και ελευθερία του Ιρακινού λαού... "θλιβερή" εξαίρεση η Γαλλία του Ντομινίκ ντε Βιλπαίν, που με την μνημειώδη ομιλία του στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (19-3-2003) καυτηρίασε τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ για το ΙΡΑΚ... Και επι τη ευκαιρία να μην το ξεχάσουμε... Εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ ανεγνώρισε τον φιλερηνικό χαρακτήρα και ρόλο της Ε.Ε. Φραγκολεβαντίνοι όλου του κόσμου ευφρανθείτε...
ΥΓ Η τυφλή προσήλωση στην πολιτική της Σοβιετικής Ενωσης και του τότε ΚΚΣΕ αποτελούσε υπόδειγμα δογματισμού... Αντίθετα η υπεράνω πόνου, αίματος, εξαθλίωσης και συντριβής προσήλωση στο "όραμα" της ΕΕ συνιστά πρότυπο ανανεωτικής και προοδευτικής σκέψης και πολιτικής πρακτικής... Το τονίζουμε αυτό για ελάχιστους κακόβουλους, που μιλάνε για δύο όψεις του ίδιου νομίσματος...    

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Θα μπορούσατε ίσως, άν....

Παραθέτουμε απόσπασμα σημερινών δηλώσεων της Φώφης Γεννηματά σχετικά με τα μεσαιωνικού χρόνου κι ανατριχιαστικά σκοταδιστικού τύπου συμβάντα μπρος στο Θέατρο Χυτήριο... Απέναντι στα φασιστικά τάγματα εφόδου, όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις καλούμαστε να αντιπαραθέσουμε τη δύναμη της πολιτικής ηθικής, τη δύναμη της ελευθερίας του λόγου, τη δύναμη του σεβασμού της διαφωνίας και της διαφορετικότητας, τη δύναμη του σεβασμού της ανθρώπινης ζωής» σημειώνει η κ. Γεννηματά, ώστε να μην μετατραπεί το Κοινοβούλιο, όπως επισημαίνει σε «αρένα» τους.
Ωραία θα ήταν, αν στην διάρκεια της τελευταίας μεταπολιτευτικής 30ετίας δεν κυριαρχούσε η πολιτική αήθεια, η συγκαλυμμένη αλλά συστηματική υπόσκαψη της δύναμης του ελεύθερου λόγου, η δόλια καταστολή κάθε ουσιαστικής διαφωνίας και η βαθειά περιφρόνηση προς την ανθρώπινη ζωή, ιδιαίτερα έντονα κατά τα τελευταία χρόνια έως και σήμερα και μάλλον ως το ορατό αύριο... 
Ωραία λόγια σαν ωραία φορέματα... Αλλά πριν βγούμε έξω ας κοιταζόμαστε και στον καθρέφτη μας... Για να δούμε πως μας πάνε...

Αξίζει τον Σεβασμό μας...

Σε μία χώρα, που οι διάφοροι .....όπουλοι συμβολίζουν και εκφράζουν το κυρίαρχο πολιτικό ήθος των τελευταίων τουλάχιστον 10ετιών, αξίζει να μνημονεύσουμε τον Πρόεδρο της μακρινής Ουρουγουάης...Οποιαδήποτε αναλογία με κυβερνήσαντα και κυβερνώντα πρόσωπα της ημεδαπής, μάλλον τυχαία και άκρως απίθανη...

Ο κύριος που βλέπετε στην φωτογραφία με το φτηνό ζακετάκι είναι ο Χοσέ Μουχίκα, πρόεδρος της Ουρουγουάης και πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος στα χρόνια της δικτατορίας!

Ο κ. Μουχίκα οδηγεί ένα παλιό Volkswagen, αξίας μόλις, 1.945δολαρίων και αποτελεί τη μοναδική «πολυτέλεια» που έχει επιτρέψει στον εαυτό του.

Ο 77χρονος πολιτικός, που δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό αλλά ούτε και χρέη, απέκτησε πριν από λίγες ημέρες ακόμα έναν τίτλο τιμής, αυτόν του πιο φτωχού προέδρου στον κόσμο!

Το παρατσούκλι βγήκε μετά την αποκάλυψη ότι εάν και ο μηνιαίος μισθός του είναι 12.500 δολάρια εκείνος κρατάει μόνον 1.250 δολάρια για τα έξοδά του και το υπόλοιπο ποσό, το 90%, το επιστρέφει στο κράτος προκείμενου να ενισχυθούν τα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας.

Όπως ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «El Mundo», με τα 1.250 δολάρια το μήνα μπορεί να τα βγάλει πέρα. Και μπορεί γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι της Ουρουγουάης ζουν με πολύ λιγότερα.

Αυτή η είδηση που κάνει τις τελευταίες ημέρες τον γύρο του κόσμου, δεν θα μπορούσε να μην μας βάλει σε σκέψεις σε σχέση με το πόσο τελικά, υπηρετούν τον λαό οι δικοί μας πολιτικοί.

Λόγιος Ερμής 28.9.12

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

Αυτοί ξέρουν τι κάνουν...


Πάντοτε αγαπημένος φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ ο Νίκος Μητσιάλης μας έστειλε ένα κείμενο, που μας εκφράζει κατά λέξη (πολύ περισσότερο κατά νόημα). Δεν αναρτάμε βέβαια μόνον όσα σημειώματα συμφωνούμε μαζί τους...Αλλά εδώ θέλουμε να υπογραμμίσουμε την επικαιρότητα και τη σημασία του κειμένου...


Αυτοί ξέρουν τι κάνουν… Εμείς?
Ναι, μην το αμφισβητείτε οι εσωτερικοί και οι εξωτερικοί «τροϊκανοί» ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν… Απλά το κάνουν με δόσεις… Ακρωτηριασμός σε στάδια με αναισθητικό την ελπίδα της επιμήκυνσης, της ανάπτυξης, την εκκίνηση της αγοράς, την αποκρατικοποίηση, στο εκ νέου κούρεμα και στο βάθος οι αγορές στο 2050 μ.Χ.!
Ναι, χωρίς αντίρρηση αυτοί ξέρουν τι κάνουν και πως το κάνουν, ακόμα και αυτό το σήριαλ των συναντήσεων των αρχηγών, οι δηλώσεις, οι «διαφωνίες» και κυρίως οι κόκκινες γραμμές…
Να και τα σκάνδαλα με τις λίστες των ληστών για να κοιτάξουμε αλλού και ολίγον από το πραξικόπημα του Ψυχάρη που ποτέ δεν έγινε, για να αλλάξουμε κουβέντα, γάτα ο φίλος εκ παλαιόθεν…
Οι μάχες του βουτυράνθρωπου Στουρνάρα με τον «σκληρό και απάνθρωπο» Τόμσεν έχουν και αυτές την ακροαματικότητά τους στα βραδινά πανέλ της πολιτικής τόλμης και γοητείας που αναδεικνύουν τους πρωταγωνιστές που έρχονται και παρέρχονται από το πρώτο μνημόνιο…
Μέχρι και σήμερα οι σκιές τους εκεί… Και είναι τόσοι πολλοί αυτοί που ανέλαβαν εργολαβία τη σωτηρία μας που σιγά, σιγά ξεχνάμε ονόματα και πρόσωπα των βιαστών μας…
Έτσι λοιπόν ήρεμα και απλά ξεκινώντας από τον ανεκδιήγητο τότε πρωθυπουργό μας και τώρα…καθηγητή του Χάρβαρντ ανεχθήκαμε την μέθοδο του σαλαμιού! Κοιτάζαμε την… πανσέληνο όλοι εμείς όταν διέλυαν εκείνοι τον ιδιωτικό τομέα και στη συνέχεια πυροβολούσαν τον δημόσιο κλαίγοντας με τηλεοπτικούς λυγμούς για τον ιδιωτικό!!! Τότε η μεσαία τάξη  διαμαρτύρονταν για τις πορείες που νέκρωναν την πιάτσα… Τώρα θα παρακαλεί να γίνει καμιά πορεία για να δει λιγάκι κόσμο στην πιάτσα, ο μικρομεσαίος αστούλης που βλέπει  πως εκείνη - η πιάτσα δηλαδή - έχει στεγνώσει εντελώς…
Βέβαια εκείνοι του ειδικού μισθολογίου ζώντας μέχρι χθες στον πλανήτη μιας κάποιας ειδικής προστασίας! Άλλοι σχετικά υπολογίσιμης και άλλοι αρκετά οικονομικά σοβαρής, τώρα εξεγείρονται… Όπως εκείνοι της θεότυφλης θέμιδας που όταν προσέφυγαν σ’ αυτήν συμπατριώτες μας για το συνταγματικό ή μη του πρώτου μνημονίου αυτή αποφάνθηκε για το άκρως συνταγματικό του μαζικού μας θανάτου σε αντίθεση με το σήμερα που μιλούν για το αντισυνταγματικό της μνημονιακής μείωσης των αποδοχών τους!
Αυτοί ξέρουν τι κάνουν και το κυριότερο πως το κάνουν…
Για τους δολοφόνους μας εννοώ… Ξέρουν πως ακόμα και για πολύ καιρό θα κυριαρχεί δυστυχώς το Εγώ μας και το Εσείς θα το χειρίζονται αυτοί, αφού το Εμείς το έχουμε ξεχάσει από καιρό… Και εκείνοι θα εξακολουθούν να μας κουνάν το δάκτυλο για τα όσα «αμαρτήματα» διαπράξαμε και καταντήσαμε την πατρίδα, όπως σε κάθε ευκαιρία υποστηρίζουν,  στο χάλι που βρίσκεται  και για τούτο  μας κάνουν κιμά για σουτζουκάκια στο μεγάλο φαγοπότι της αποκρατικοποίησης…
Ενώ οι γνωρίζοντες απλά μαθηματικά ξέρουν ότι η αρρώστια μας είναι κατά βάση συστημική που εξαπλώθηκε καταρχήν στον ευρωπαϊκό νότο όπου ομολογουμένως ενδημούσε και μια… χρόνια δυσπεψία από τη βουλιμία της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Όμως η κρίση είναι κυρίως χρηματοπιστωτική και που γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο αντιμετωπίζεται από τη ομάδα της Φρανκφούρτης με τα ίδια ακριβώς θανατηφόρα οικονομικά μέτρα για τους λαούς όλων αυτών των χωρών συμπεριλαμβανομένης και της Ιταλίας, μένοντας ανοικτός προς το παρόν αυτός ο κατάλογος…
Τα ανόητα, ότι καταναλώσαμε περισσότερα από ότι παρήγαμε, ότι τεμπελιάσαμε, ότι το σπάταλο και διογκωμένο δημόσιο φταίει για το κακό μας το ριζικό, κρύβουν έντεχνα εκτός των άλλων και τον αδηφάγο τραπεζικό δράκο που ενώ μας χρωστά τον ξεπληρώνουμε συνεχώς… Το δε παραμύθι ότι όλα αυτά θα τα «γιατρέψουμε» ξεπουλώντας, πετώντας στη ανεργία και άλλες ζωντανές υπάρξεις, καταργώντας ωράρια, συμβάσεις, μισθολόγια, αργίες, συντάξεις και τελικά σκοτώνοντας κορμιά και ανθρώπινες ψυχές, όσοι το αναπαράγουν σε ρυθμό παπαγαλίας λίγο το κακό, το ηλίθιο το προσπερνάς… Τους στρατευμένους στο ψεύδος του συστήματος αυτοί είναι το κυρίως πρόβλημα, «Πες , πες και κάτι θα μείνει…» Του Γκέμπελς το αξίωμα έγινε στις μέρες μας τηλεοπτικό εργαλείο και έντυπο αγγελτήριο θανάτου!
Αυτοί ξέρουν τι κάνουν…Εμείς?
Εμείς? Έτσι πριν από τρεις και κάτι μήνες ξανά, μανά όλοι αυτοί ψηφίστηκαν από ανθρώπους που βίωναν ήδη τη μνημονιακή φτώχεια και απελπισία και μια τεράστια αποχή συμπλήρωσε το σκηνικό ανοχής στους δημίους…
Δικαιολογημένο λοιπόν το σημερινό μούδιασμα, εικόνα που εκτός των άλλων και η υποτονική προχθεσινή διαμαρτυρία για τα νέα δολοφονικά μέτρα, συμπλήρωσε…
Βέβαια η ζωή δεν σταματάει εδώ ιδίως όταν η Ιβηρική χερσόνησος έχει πάρει φωτιά για τα καλά, με μια Ισπανία που απειλείται εκτός των άλλων και με διοικητική διάσπαση και μια Πορτογαλία που ο πρωθυπουργός της αναγκάστηκε κάτω από την πίεση της Λαϊκής αγανάκτησης αλλά και της ανακοίνωσης του στρατιωτικού συνδέσμου, που τον καλούσε να εγκαταλείψει τη χώρα, να ανακαλέσει προς το παρόν και κυρίως προσωρινά τα αντιλαϊκά μέτρα.  Ίδωμεν…    

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Μήπως είναι ώρα να σοβαρευτούμε;;;

Την ημέρα της επίθεσης λόγοις και έργοις του Κασιδιάρη προς τις Δούρου και Κανέλλη και καθώς εξέφρασα την οργή μου αλλά και την ανησυχία μου προς φίλτατό μου εκείνος με διαβεβαίωσε: με αυτό καταδικάστηκαν... Δεν πρόκειται να μπούν στην Βουλή...
Δεν συμφώνησα αλλά και δεν παρεξενεύτηκα... Ο φίλος μου ανήκει σε χώρο, που αγωνιά για την ...επερχόμενη επανάσταση και που κάθε ενασχόλησή  με τα τρέχοντα και τα καθημερινά συνιστά πρώτου μεγέθους ρεφορμιστικό αμάρτημα... Φυσικά, τα πράγματα ήταν ακριβώς αντίθετα. Μέχρις εκείνη την μέρα τα γκάλοπ έβλεπαν την είσοδο της ΧΑ στο κοινοβούλιο οριακή, ενώ η το "ηρωϊκό" χαστούκι προς την Κανέλλη και ο προπηλακισμός της Δούρου, απέδωσαν στον δράστη και τον χώρο εύσημα αντισυστημικής δράσης...
Τα πιο πρόσφατα γκάλοπ δείχνουν, ότι η ΧΑ είναι  προνομιακά επωφελούμενη από το (αναμενόμενα) ξεπούλημα προεκλογικών υποσχέσων της τρικομματικής...
Μήπως, λέμε μήπως, το ζήτημα βρίσκεται πιο μπροστά -χρονικά τουλάχιστον- από τον χαρακτήρα της επαναστατικής αλλαγής και της εξουσίας, που θα εγκαταστήσει;;;
ΥΓ1 για όλους τους φίλτατους, που το άγχος της καθαρότητας δεν αποτελεί άλλοθι  ανευθυνότητας για τα μελλούμενα υπάρχει πάνοτε η επι χούντας εκδοθείσα μπροσούρα "Ο φασισμός" με κείμενα του Γκεοργι Δημητρώφ... Αξίζουν προσεκτικής ανάγνωσης και μελέτης, όσα περιγράφει αλλά και το πως σχολιάζει τα συμβαίνοντα στην θνήσκουσα Δημοκρατία της Βαΐμάρης και ιδιαίτερα για τον δογματισμό και σεχταρισμό των ίδιων των κομμουνιστών...
ΥΓ2 Ειδικό χαρακτηριστικό των δογματικών είναι η αδυναμία τους να συλλάβουν τις αναλογίες, τις ομοιότητες αλλά και τις διαφορές ιστορικών συνθηκών και δεδομένων... Οι Ναζί δεν διέθεταν 3 κεφάλια, οχτώ χέρια και δέκα μάτια... Ηταν "ανθρωποι κανονικοί" με την ίδια όψη, που έχουν και άλλοι σήμερα...

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Mea Culpa...

Λιγότερο από 3 δεκαετίες έχουν περάσει από τότε, που ο "Μεγάλος" ή ο "η Ελλαδα ανήκει στους Ελληνες", ή ο "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο" ή ο "Βυθίσατε το Χώρα" τα έκανε όλα γαργάρα στο Νταβός, συνευρισκόμενος με το  Τούρκο ομόλογό του με τον οποίο άνοιξε ένα αλησφερίσι από διμερείς αγκαλίτσες... Για τον ...φόβο όμως των Ιουδαίων ή απλούστερα μπάς και ξυπνήσουν οι αυτόχθονες ιθαγενείς, ο Μεγάλος ανεφώνησε μέσα στο κοινοβούλιο το περιβόητο Mea Culpa (δικό μου το λάθος), που αντί να προκαλέσει το ...γέλιο της αρκούδας αναγορεύτηκε σε υπέρτατη πράξη πολιτικής υπευθυνότητας, θαρραλέας αυτοκριτικής, τολμηρής καινοτομίας κ.λ.π. Ηταν βέβαια τότε η εποχή των παχέων αγελάδων και των μαζικών εκμαυλισμών, που πολλοί ήταν κάτοχοι της κουτάλας ενώ ακόμη περισσότεροι είχαν βάσιμες ελπίδες να αποκτήσουν την δική τους κουτάλα... Κατά συνέπεια, καμία σοβαρή ανησυχία δεν μας προέκυψε για το τί σήμαιναν για τον τόπο και τον λαό, για τις εθνικές υποθέσεις και το γεωστρατηγικό μέλλον της χώρας οι ημιτονοειδείς μεταμορφώσεις από Διγενή Ακρίτα σε κανίς του καναπέ... Η αφή ή το όραμα της κουτάλας ήταν οι καλύτεροι σιγαστήρες για την ευλόγως αναμενόμενη και μηδέποτε προκύψασα λαϊκή οργή... Τουλάχιστον σε έκταση και κλίμακα, που να αμφισβητήσει την εξουσία...
Μερικές 10ετίες αργότερα και μετά τον ολοφάνερο εμπαιγμό, μπροστά στην σημαντικότερη ίσως κοικωνικοοικονομική τραγωδία του τόπου, ο πρωθυπουργός της τρικομματικής, που οι συνιστώσες της προεκλογικά έταζαν από  σθεναρή επαναδιαπραγμάτευση μέχρι σταδιακή πλήρη αποδέσμευση από τα μνημόνια (εκ των δεξιών προς τα αριστερά) δήλωνε: "Ουδείς αναμάρτητος" απεκδυόμενος έτσι της προεκλογικής ρητορικής προς τους αυτόχθονες ιθαγενείς για επαναδιαπραγμάτευση κ.λ.π.  κ.λ.π.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Μήπως σαν φάρσα;;; και αν σαν φάρσα, σε βάρος ποίου θα είναι η φάρσα αυτή την φορά... Για να δούμε...

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Για το ίδιο θέμα

Πέρασε καιρός Αυγουστιάτικος, διακοπών δηλαδή, και το σημείωμα του φίλτατου της Φαιακίας Νίκου Μητσιάλη ουσιαστικά συμμετέχει στον προβληματισμό, που άνοιξε η προηγούμενη ανάρτηση της ΦΑΙΑΚΙΑΣ για τον νέο πόλο της κεντροαριστεράς, ως αναγκαίου συμπληρώματος του κλασσικού δικομματισμού στην χώρα... Ο Ν. Μητσιάλης, θέτει το θέμα, που και η ΦΑΙΑΚΙΑ έβαζε στο επίλογο της ανάρτησης: μήπως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο... Σας το παρουσιάζουμε...

Η αυλαία ανοίγει…
 
    Ο παραπάνω τίτλος είναι αντίθετος από τον τίτλο « Η αυλαία πέφτει…» του άρθρου του Ψυχάρη που δημοσιεύτηκε στο Βήμα της περασμένης Κυριακής. Ένα άρθρο αποκαλυπτικό που δείχνει  που ακριβώς οδηγούνται οι εξελίξεις…
  
    Σ’  αυτό το άρθρο λοιπόν ο Ψυχάρης κάνει μια σύντομη αναφορά, με αφορμή την ένταξη της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη,  στον τότε Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου… Στη συνέχεια στοχοποιεί,  κατά την προσφιλή συνήθεια των γνωστών συστημικών  δημοσιογράφων, τους Έλληνες αραχτούς που μασούσαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, καταλήγοντας  στο μέχρι χτες απρόσμενο για την κάστα του  συμπέρασμα ότι:

     «Τώρα στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά εναπόκειται η λύση. Ασφαλώς είμαστε Ευρωπαίοι - αλλά δεν είμαστε βλάκες. Και επειδή στη ζωή τίποτε δεν χαρίζεται, ας πούμε κάποτε όλη την αλήθεια. Η αυλαία πέφτει.»
  
       Στου Σταύρου Ψυχάρη όμως το άρθρο προηγήθηκε στις 3 του ίδιου μήνα στο Βήμα ένα άλλο άρθρο με την «χοντρή» πένα του Καρακούση του Αντώνη με τον εξής αποκαλυπτικό τίτλο :
     «Το τίμημα του ευρώ δεν μπορεί να είναι απεριόριστο»  και καταλήγει το άρθρο με την ακόλουθη «βόμβα» στα θεμέλια των ποικιλόχρωμων μέχρι χθες ευρωλιγούρηδων :
      « Και το ερώτημα που τίθεται για την ελληνική πολιτική είναι αν θα παρακολουθήσει τη γραμμή των δεσμευμένων ευρωπαϊκών αρχών ή θα θέσει ένα όριο στην κατακρήμνιση της χώρας, στην βύθιση της οικονομίας και στην κοινωνική αποδιάρθρωση. Κάποια στιγμή δεν μπορεί παρά να ορθωθεί ένα τείχος αντίστασης και αξιοπρέπειας. Το τίμημα παραμονής στο ευρώ δεν μπορεί να είναι απεριόριστο, γιατί απλούστατα δεν θα είναι ανεκτό από την κοινωνία, από τους πολίτες, από την ίδια την χώρα εντέλει.
      Τι να το κάνεις το ευρώ, αν έχεις μια χώρα νεκρή, μια κοινωνία τελειωμένη και ένα λαό χωρίς ελπίδα; Από ένα σημείο και πέρα είναι ζήτημα ύπαρξης και αξιοπρέπειας.»

      Μα και στην επικοινωνιακή ναυαρχίδα του Αλαφούζου «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής,  με την πένα του μεγάλου της «τιμονιέρη» Αλέξη Παπαχελά υπάρχει άρθρο με τίτλο ¨Ρουβίκωνας» που ξεκινά με μια γεύση αμερικάνικης… συμπόνιας για τα ελληνικά βάσανα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Γερμανική σκληράδα :
   «Το σενάριο που θέλει την Ελλάδα «Ιφιγένεια» των σκληρών της Ευρώπης είναι πραγματικό και επικίνδυνο. Οι Αμερικανοί, οι οποίοι είναι πάντοτε πρακτικοί και συνήθως βλέπουν μπροστά, έχουν τρομάξει από το πώς αντιμετωπίζει την Ελλάδα το σκληρό γερμανικό κατεστημένο…»

      Και καταλήγει ο αρθογράφος μη κρύβοντας την αγωνία της…πένας του:
«Σε λίγες εβδομάδες θα φανεί κατά πόσον το Βερολίνο -και μάλιστα η ίδια η κ. Μέρκελ- έχει «διαβεί τον Ρουβίκωνα». Με άλλα λόγια, θα φανεί αν θα ανεβάσει τον πήχυ για την Ελλάδα και την παραμονή της στο ευρώ σε σημείο που θα είναι απαγορευτικό για τους πολιτικούς και -το κυριότερο- την κοινωνία. Σε περίπτωση που έχει «ξεγράψει» την Ελλάδα, οι επιπτώσεις θα είναι τρομακτικές για τη χώρα. Και βεβαίως θα πρέπει πολύ γρήγορα να ξέρει πού βαδίζει η πολιτική ηγεσία της, ασχέτως αν βρίσκεται στην κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση, προκειμένου να χαράξει τη διαπραγματευτική τακτική και όλα τα, αχρείαστα ας ελπίσουμε, σενάρια Β ή και... C».


      Και οι τρεις λοιπόν έγκυροι συστημικοί αρθογράφοι μιλούν ξεκάθαρα για έξοδο τουλάχιστον από το ευρώ με τον Ψυχάρη να λέει ότι: « Ασφαλώς είμαστε Ευρωπαίοι – αλλά δεν είμαστε βλάκες » , από όσο γνωρίζω ο Ψυχάρης δεν προσχώρησε ακόμα στην… επαναστατική αριστερά , άρα καλλιεργεί το έδαφος μιας εξόδου από την ευρωζώνη με «λεβέντικο» σάλτο! Και την αποδοχή μιας νέας οικονομικής κατοχής την οποία ασφαλώς εγκαινίασε ο Γιωργάκης Παπανδρέου με την κάθοδο του ΔΝΤ στη Ευρώπη!
       Το αυτό ισχύει και για τον Καρακούση που «ανακάλυψε» , έστω και αργά ότι: «Το τίμημα παραμονής στο ευρώ δεν μπορεί να είναι απεριόριστο…» και αυτός από πληροφορίες δεν προκύπτει ότι υπέγραψε αίτηση εγγραφής του στον…Σύριζα!

       Όσο για τον Αλέξη τον Παπαχελά που εκτός των άλλων και σαν μέλος της αμερικάνικης Λέσχης Trillateral Commission που ίδρυσε τον Ιούλιο του 73 ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ,  δακρύζει από την συμπόνια που δείχνουν οι Αμερικανοί για τον πάσχοντα Λαό μας! «Αγωνιά» αν υπάρχει σχέδιο Β ή και  C προκειμένου το «πτώμα» μας αφού αποβάλει το σάβανο του ευρώ να φορέσει εκείνο του δολαρίου, που φυσικά οι ποικιλώνυμοι νονοί θα το βαπτίσουν σε «εθνικό» νόμισμα με κάποιο άλλο όνομα, αναλόγως των συνθηκών που θα επικρατούν την συγκεκριμένη στιγμή!

      Χαρτονομίσματα κουρελόχαρτα, όπως τότε το Νότιο Βιετναμέζικο κατοχικό δολάριο που θα γεμίζουν τις «τρύπιες μας τσέπες», από τις λαμογιές του τραπεζικού και του πολιτικού μας συστήματος, με νεοκατοχικά χρεοκοπημένα χαρτονομίσματα, απαγορεύοντας μας οι επιβήτορες, να κόψουμε ένα εθνικό νόμισμα πατριωτικής αξιοπρέπειας, εμποδίζοντας το ξεπούλημα της πατρίδας μας και προχωρώντας  στην μονομερή διαγραφή του επαχθούς χρέους…
      
         Η αυλαία της νέας πράξης του ελληνικού δράματος ανοίγει και με θράσος απίστευτο ο Ψυχάρης στο άρθρο του τελειώνει με το : «ας πούμε κάποτε όλη την αλήθεια…» εννοώντας ασφαλώς ότι θα «ντύσουν» με ίχνη ακίνδυνης γι’ αυτούς αλήθειας το επόμενο μεγάλο ψέμα που ετοιμάζονται να σερβίρουν στον Λαό σαν την μοναδική και πάλι λύση για τη «σωτηρία της πατρίδας»!

    Πιστεύουν μάλλον ότι θα τα καταφέρουν και αυτή τη φορά να ανοίξουν την αυλαία με ένα έργο με το ίδιο γνωστό σενάριο μπροστά σ’ ένα Λαό κατακρεουργημένο από τους ίδιους για να το παίξουν για πολλοστή φορά σωτήρες και αυτός, ο Λαός θα μένει μοιραίος και άβουλος θεατής…

    Και βέβαια για την ανεμπόδιστη εφαρμογή  όλων αυτών των σεναρίων ποντάρουν κυρίως στους τακτικισμούς και στο δογματισμό κομμάτων της αριστεράς που θα εμποδίσουν ίσως για ακόμα μια φορά τη δημιουργία ενός Πατριωτικού Αριστερού Μετώπου, μόνη δύναμη ελπίδας για ένα Λαό που βυθίζεται όλο και πιο βαθειά στην απόλυτη και γενική χρεοκοπία…

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

Ο μετά ...περισσής επιμελείας προετοιμαζόμενος νέος πόλος…

Όταν μετά την δημιουργία της ΔΗΜΑΡ, κάποιοι προβλέπαμε την σαφή προοπτική σύγκλισής της με το ΠΑΣΟΚ, φανήκαμε σαν φανατισμένοι, δογματικοί αντίπαλοί της… Είναι τότε, που ο εξαιρετικά εύστροφος χαρακτηρισμός του φίλτατου Γιώργου Ρούση (ΠΑΣΟΚοι με πολιτικά) έμοιαζε ακραίος και εμπαθής… Πριν όμως αλέκτωρ φωνήσαι τρις, η συγκεκριμένη πολιτική πρακτική του χώρου … εβεβαίου του λόγου τα ασφαλές…
Ηδη μεγάλα ΜΜΕ, όπως η Καθημερινή της Κυριακής (29/7/12) κάνουν σαφή αναφορά σεναρίων σύγκλισης ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ και σύντηξης …εις σάρκα μία, που βέβαια μπορεί και να διαψευσθούν ως …κακόβουλα… Ας ξαναδούμε, λοιπόν σήμερα τα δεδομένα εκείνης της πρόβλεψης, που σήμερα μοιάζει να πλησιάζει σε …δικαίωση.
Η λογική της ουράς (ρωσικά: σβόχα, εξού και η αντίστοιχη βαρύτατη ιδεολογικά κατηγορία: σβοχτιστής, που πολλάκις χρησιμοποιήθηκε σε …ιδεολογικόμορφες ενδοαριστερές διενέξεις) εισχώρησε στον χώρο της Ελληνικής αριστεράς κατά τα δυσκολότατα μετεμφυλιακά χρόνια. Λογική συνέπεια μιας αγριότατης επίθεσης, που δεχόνταν ο λαός και ειδικότερα οι αριστεροί… Λογική αντίδραση ακόμη στον τραγέλαφο της «καθαρότητας», που κήρυσσε «το όπλο παρά πόδα» μετά την εμφύλια συντριβή… Ετσι ή αλλιώς, η λογική και το απ’ αυτήν προκύπτον και αναπτυσσόμενο ήθος του ουραγού δεν μπορεί να δράσει προωθητικά… Ας θυμηθούμε για λίγο κάποιες χαρακτηριστικές στιγμές της πολιτικής μας ιστορίας.
Το 1958 σημαδεύεται από την συγκλονιστικά ηρωϊκή και περήφανη μαζική ψήφο του λαού στην ΕΔΑ. Δυστυχώς, πολύ λίγο η ίδια η αριστερά κατάλαβε την αξία της… Την σημασία αυτής της ενέργειας του λαού μας, μόλις 9χρόνια μετά το επίσημο τέλος του εμφυλίου και με αγωνιστές στα ξερονήσια σε «υπό εκτέλεσιν» καθεστώς κράτησης την κατάλαβαν πολύ καλύτερα οι υπερατλαντικοί μας προστάτες. Γι’ αυτό και εναγωνίως σχεδίασαν και επιχείρησαν την αντικατάσταση της ΕΔΑ στο πολιτικό δίπολο της εξουσίας με έναν άλλο κομματικό φορέα «προοδευτικό» στα μάτια του λαού αλλά και ουσιαστικά ενταγμένο και πειθαρχικό στο σύστημα… Οσοι αγνοούν ή αμφισβητούν τον ρόλο του συμμαχικού παράγοντα στην δημιουργία της Ενωσης Κέντρου, ας μπουν στον κόπο να διαβάσουν λίγες γραμμές για την δράση του τότε μορφωτικού ακολούθου των ΗΠΑ, στο μνημειώδους σημασίας έργο του καθόλου κομμουνιστή ή αριστερού J. Meynaud με τίτλο: «Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα 1946-1965» Jean Meynaud, Π. Μερλόπουλος, Γ. Νοταράς, μετάφραση: Π. Μερλόπουλος επανέκδοση: Σαββάλας, 2002. Τα περιγραφόμενα στο έργο δεν αποτελούν έκπληξη. Είναι απολύτως λογικό, ένα σοβαρό αφεντικό, όπως οι ΗΠΑ, να αγωνιούν, όταν οι … αυτόχθονες ιθαγενείς (Χάρρυ Κλύν) δείχνουν σημεία αντίδρασης και μάλιστα σε βαθμό άθλου… Για την αριστερά, δυστυχώς, αυτός ο άθλος, αντί να αποτελέσει εφαλτήριο για μαζική ριζοσπαστικοποίηση αγώνων και στόχων, μετατράπηκε σύντομα σε διαπραγματευτικό χαρτί για μία συντεταγμένη υποταγή σε δυνάμεις βαθύτατα υπεύθυνες και χρεωμένες με την εξάρτηση της χώρας από Ιμπεριαλιστικά κέντρα, ουσιαστικά «πρωτοπόρες» στην συγγραφή και εφαρμογή των αντιδραστικότερων νόμων και μέτρων (509, 375 κ.λ.π.). Η υποτακτική αυτή εξάρτηση έγινε αργότερα, μετά την χούντα, ακόμη ισχυρότερη… Κι’ αυτό, παρά την αντικειμενικά καλύτερη συγκυρία για την αριστερά (Κυπριακή προδοσία, πτώση της χούντας κ.λ.π.) και οι δύο συνιστώσες του πάλαι ποτέ ενιαίου ΚΚΕ ανταγωνίζονταν για τον έρωτα με το κεντρώο σχήμα, που τώρα είχε φορέσει σοσιαλιστικό μανδύα και ανέξοδα πλειοδοτούσε σε μη δεσμευτική αριστερόμορφη συνθηματολογία, που ποδοπατούσε την επόμενη στιγμή. Η ανάγνωση εκλογικών αποτελεσμάτων εκλογών τοπικής αυτοδιοίκησης με την συντομογραφία: ΠΑΣΟΚ και άλλες Δημοκρατικές Δυνάμεις, περιγράφει αλλά και συμβολίζει την στάση ιδιαίτερα ενός κομματιού της αριστεράς απέναντι στην για πρώτη φορά μαζικά αναδυθείσα, όχι τυχαία, σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα. Το «ιδεολογικό» πλαίσιο αυτής της προσέγγισης έκανε εύκολες τις αρκετά συχνές μεταπηδήσεις από την μικρή και εις το περιθώριο αριστερά στο μεγάλο κυβερνητικό εταίρο… Ετσι άρχισε να εμφιλοχωρεί και στο ευεπίφορο κομμάτι της αριστεράς η δήθεν εκσυγχρονιστική λογική, που απαιτούσε … ευρύτερες συγκλίσεις μέχρι την κυβερνητική διανομή «υπευθυνότητας»… Ταυτόχρονα, έμοιαζε τόσο βαθειά η αλλοτρίωση του Ελληνα αλλά και τόσο μαζική η προσέλκυση σε παραοικονομικές προσοδοφόρες διεργασίες, που χρειάστηκε η απροκάλυπτη επίθεση της τελευταίας 3ετίας για να μπορέσει ένας πολιτικός φορέας με ουσιαστικά αριστερό, αντιμονοπωλιακό, αντιμνημονιακό πολιτικό περιεχόμενο και αντίστοιχη συνθηματολογία να περάσει στην κύρια σκηνή της πολιτικής ζωής.
Η εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ μετά από την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική του ήταν αναμενόμενη ακόμη και για τα πιο πιστά του στελέχη… Επεσαν στον «αγώνα» και το εγνώριζαν εκ των προτέρων… Και δικαιούνται να ισχυρίζονται, ότι έφεραν τον αγώνα εις πέρας, όπως πολλάκις έχει υποστηρίξει ο πρώην πρωθυπουργός… Το σημερινό πολιτικό σκηνικό, όμως είναι αρκετά προβληματικό για τους τροϊκανούς εσωτερικού και εξωτερικού… Ισως η σοβαρότερη «διαταραχή» του είναι η ουσιαστική αποδόμηση του δικομματισμού, που κυριάρχησε επί πολλές 10ετίες της Ελληνικής Ιστορίας και τουλάχιστον σε όλο το μάκρος της μεταπολίτευσης … Η παρουσία ενός σχεδόν ισότιμου δίπολου δεξιάς-αριστεράς καταστρέφει τα οφέλη του προηγούμενου δικομματικού επικοδομήματος… Αυτό, πρώτοι το αντιλήφθηκαν διάφοροι πολιτικοί του μεταρρυθμιστικού παρασκηνίου, που ξαναπέρασαν στο προσκήνιο της πολιτικής δράσης με την ίδρυση της ΔΗΜΑΡ… Προσέβλεπαν και προσβλέπουν στην ένταξή της σε ένα «μεταρρυθμιστικό» μπλοκ, που θα μπορούσε με αντίστοιχες δυνάμεις, κυρίως του ΠΑΣΟΚ ή και μερικές άλλες πιο μικρές (π.χ. οικολόγοι) να συστήσουν το δεύτερο συστατικό του δικομματισμού με σημαία τον αστικό «εκσυγχρονισμό» της χώρας, της δημόσιας διοίκησης, της αυτοδιοίκησης κ.λ.π. Κυρίαρχο στοιχείο αυτού του χώρου εμφανίζεται ο «Ευρωπαϊκός» του προσανατολισμός, που στο μεταξύ έχει χάσει κάθε φιλολαϊκό του χαρακτηριστικό και τύποις και ουσία αναφέρεται στην προσπάθεια του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου (σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης) και ιδιαίτερα του χρηματοπιστωτικού να συντρίψει, όποια λαϊκά δικαιώματα κατακτήθηκαν στην διάρκεια αιώνων μα πολύ αίμα. Όμως, με απόλυτο δογματισμό εξακολουθούν να μιλούν για Ευρώπη, χωρίς καμία κριτική της πορείας του μορφώματος της ΕΕ, ειδικότερα να μη τι άλλο, στα χρόνια της κρίσης… Χαρακτηριστική η ρήση βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων: όπως για το ΚΚΕ η έξοδος από την ΕΕ είναι μονόδρομος, για μας η παρουσία μας στην ΕΕ είναι μονόδρομος…. Ένα κομμάτι οπαδών της ΔΗΜΑΡ, πιθανόν καλοπροαίρετα, υπερτονίζουν τις γραφειοκρατικές, ρουσφετολογικές και μιζαδόρικες παραμορφώσεις της κρατικής μηχανής και ανάγουν σε αυτές την ρίζα της Ελληνικής κακοδαιμονίας… Η προσπάθεια όμως αυτή είναι τουλάχιστον ατυχής, σε μία εποχή που η κρίση του καπιταλισμού έχει παγκόσμια και δομικά χαρακτηριστικά. Ασφαλώς και χρειάζεται εξυγίανση η κρατική μηχανή από την σαπίλα, που δημιούργησαν συνειδητά, σταθερά και επίμονα όσα χρόνια κυβέρνησαν οι ίδιοι οι εμφανιζόμενοι σήμερα ως κήρυκες της κάθαρσης… Αυτή η κάθαρση θα μπορέσει να γίνει μόνον κάτω από συνθήκες άμεσου και τακτικού λαϊκού-εργατικού ελέγχου, δηλαδή με όρους εξουσίας ριζικά διαφορετικούς από αυτούς, που ευαγγελίζεται το φιλελεύθερο- σοσιαλδημοκρατικό μπλοκ.
Ας τονισθεί επ’ ευκαιρία, ότι η Ελλάδα ΔΕΝ διαθέτει υπέρογκο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, αφού σύμφωνα με Ευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία, βρίσκεται περίπου στην μέση της ΕΕ. Ασφαλώς διαθέτει έναν άθλιο, αντιπαραγωγικό, βαθειά ανορθολογικό και μισάνθρωπο κρατικό μηχανισμό, που δομήθηκε με τις στρατιές «ημετέρων» διορισμένων κατά τις 3 τελευταίες 10ετίες σε θέσεις μειωμένου απαιτούμενου εργασιακού κόπου, με πλήρη αδιαφορία για τις πραγματικές ανάγκες και με κριτήριο την ψηφοθηρία από τον παρέχοντα Μαυρογιαλούρο και την διευκόλυνση σε … αλλοτρία ακολασία από τον ευεργετούμενο… Είναι επίσης πλέον ή βέβαιον, ότι όλοι όσοι απομυζούν το κράτος σε εξυπηρέτηση αντιλαϊκών συμφερόντων δε διορίσθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας τονισθεί και πάλι επ’ ευκαιρία, ότι όσο και αν είναι πολυεπίπδα χρήσιμη η αναζήτηση προσωπικών ενόχων και ευθυνών, η λερναία ύδρα της ρεμούλας και της λαμογιάς δεν θα καταπολεμηθεί παρά μόνον κάτω από άλλους όρους πολιτικής.
Ας επανέλθουμε στον αρχικό θέμα, δηλαδή την δημιουργία ενός άλλου κομματικού σχηματισμού, ικανού να αντικαταστήσει το … πεσόν εις τον αγώνα ΠΑΣΟΚ. Η εμφάνιση της ΔΗΜΑΡ ως σχήμα, που αποσπάσθηκε από τον τελματωμένο τότε ΣΥΡΙΖΑ, δεν προοιώνιζε κάποια τεράστια εκλογικά οφέλη, αφού το νέο σχήμα κινούνταν με επικαλύψεις ιδιαίτερα στο ΠΑΣΟΚ… Ετσι είναι τυπικά, στατικά… Όμως, στο παρασκήνιο, δυνάμεις ΠΑΣΟΚογενείς αλλά και αριστερογενείς, που είχαν πρωταγωνιστήσει στα μεγάλους «εκσυγχρονιστικούς» άθλους της ένταξης στο ΕΥΡΩ, στην ανάληψη της Ολυμπιάδας κ.λ.π. διαβλέποντας την επερχόμενη εκλογική και πολιτική συντριβή του ΠΑΣΟΚ, βρήκαν την χρυσή ευκαιρία για να προωθήσουν αυτό το υπερπολύτιμο σχήμα για τους ίδιους και το σύστημα…
Εχουμε την αίσθηση, ότι δεν είναι άσχετες με τις προωθούμενες αργά, υπόγεια αλλά αρκετά ορατά διεργασίες οι τελευταίες συγκρούσεις εντός του ΠΑΣΟΚ, όπου μέγα μένος κατέλαβε τους συνεπείς εκσυγχρονιστές, Διαμαντοπούλου, Λομβέρδο, Χρυσοχοΐδη και Γ. Παπανδρέου (τις οίδε ποίους και πόσους άλλους) μετά από κάποιες ελάχιστες εξωτερικές μικροαλλαγές του Νόμου για την Παιδεία, που αποτελεί το απαύγασμα της προηγηθείσας διακομματικής «υγιούς» και «εκσυγχρονιστικής» συνεννόησης, ως «θεϊκό» προμήνυμα της σημερινής συγκυβέρνησης… Εχουμε την αίσθηση, ότι πρόκειται για παιγνίδια ηγεσίας του μέλλοντος φορέα… Αλλιώς πώς να ερμηνευθούν οι «αντιμονοπωλιακές» νύξεις του Ευάγγελου Βενιζέλου, που προεκλογικά κατηγορούσε τις αντίστοιχες τότε νύξεις του Αντώνη Σαμαρά ως μέγα εθνικό και πολιτικό θέμα…
Ιδωμεν… Προφήτες δεν είμαστε αλλά χρόνια τώρα έχουμε γνωρίσει έναν αφόρητα δογματικό φραγκολεβαντίνικο εκσυγχρονιστικό Σουσουδισμό, που όταν …η περίστασις το απαιτεί χρησιμοποιεί και τον μακαρίτη Μπερλιγκουέρ, την θετική γνώμη του οποίου κάποιοι έχουν εξασφαλίσει ποιος ξέρει σε ποιο αυτοκινούμενο πνευματιστικό τραπεζάκι ή σε ποια άλλη διαδικασία επικοινωνίας με το υπερπέραν… Χωρίς μηχανιστικές μεταφορές, δυσκολευόμαστε να διακρίνουμε τα οφέλη υπέρ του Ιταλικού λαού, που επέφερε η εκουσία ιδεολογική αυτοδιάλυση της Ιταλικής αριστεράς και η κομματική της ενσωμάτωση με …κάθε καρυδιάς καρύδι…
Ελπίζουμε, πάντοτε, ότι ο Ελληνικός λαός που μοίρασε ελπίδα και αισιοδοξία στους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου θα έχει και πάλι τον λόγο… Αυτός και μόνον αυτός μπορεί να ανατρέψει σχέδια μακροχρόνιου εξανδραποδισμού του…