ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

...Συμφωνούν απόλυτα...

Πρώτος ήταν ο εξ απορρήτων του πρωθυπουργού Φαήλος Κρανιδιώτης, που δεν δίαστασε να χαρακτηρίσει τον ΣΥΡΙΖΑ επικίνδυνο και αντιδημοκρατικό πολιτικό φορέα ...όπως και η Χρυσή Αυγή... Θεωρήσαμε, οτι αυτή η ακρότητα δύσκολα θα έβρισκε μιμητή και συμφωνούντα... Αλλά ποτέ μην λες ποτέ... Ηλθε ο τέως αντιπρόεδρος Θεόδωρος Πάγκαλος και διατύπωσε πανομοιότυπες -εννοιλογικά & φραστικά- απόψεις...  Βρίσκονται προφανώς και οι δύο σε κατάσταση συντονισμένης προεκλογικής αδρανειακής κίνησης... Τότε, που ο ΣΥΡΙΖΑ ... έπρεπε να κατηγορηθεί και κατηγορήθηκε -ένθεν κακείθεν- για όλα τα δεινά του τόπου της τελυταίας 30ετίας... Είναι εντυπωσιακή η "πολιτική" επιθετικότητα, που υπερβαίνει τα εσκαμμένα της αστικοδημοκρατικής πολιτειακής φυσιογνωμίας, όπως την γνωρίζαμε μέχρι πριν λίγο, πριν γιγαντωθεί δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ δύσκολα θα θυμηθούμε τέτοιου τύπου κατηγορίες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης... Ισως να προοιωνίζουν κάτι... Αν κανείς σκεφτεί, πως η ... επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου πηγαίνει στις καλένδες από την κυβέρνηση με την πλήρη και ...κραυγαλέα σιωπή των εταίρων της... Αν επίσης συνυπολογίσουμε τα σχέδια για αλλαγές του κανονισμού της Βουλής, που στοχεύουν στην δραστική μείωση του κοινοβουλευτικού κύρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης... Αν δεν αδιαφορήσουμε για το επιχειρούμενο στρογγύλεμα του εκλογικονομικού εξαμβλώματος, που έδινε 50 έδρες δώρο στο πρώτο κόμμα και τώρα σχεδιάζει να κατανέμει την αδικία μεταξύ των 3 πρώτων κομμάτων (που είναι αλήθεια εκείνοι, που δικαίως και επι χρόνια είχαν κάνει σύνθημά τους αρχειακό την απλή και ανόθευτη αναλογική;;;)...
Εν πάσει περιτπώσει η ΦΑΙΑΚΙΑ χαίρεται ιδιαίτερα για την ταύτιση των δύο προαναφερόμενων προσώπων, που μία ...μικροπαραξήγηση-θυμάστε τότε με τον Οτσαλάν- του είχε φέρει σε ευθεία σύγκρουση... Περασμένα, ξεχασμένα... Τώρα ένας είναι ο εχθρός...

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Αφιερώνεται εξαιρετικά...

Στους ημεδαπούς φιλομνημονιακούς και ...ρεαλιστικά αντιμνημονιακούς φίλους των μνημονίων... Αντιγράφουμε την πληροφόρηση από το http://www.nooz.gr/  και σας την παρουσιάζουμε ασχολίαστη... Κυριολεκτικά τα σχόλια περιττεύουν... Και τους εις την Εσπερίαν φίλους του μνημονίου του κατανοούμε, αφού ό, τι χάνουμε εμείς γίνεται κέρδος γι' αυτούς... Αστρονομικά ποσά δισεκατομμυρίων Ευρώ εισέπραξαν και εισπράττουν οι Γερμανικές Τράπεζες όχι μόνο από την διαφυγή καταθέσεων στο όνομα του καλλιεργούμενου πανικού αλλά πολύ απλά και "έντιμα" από τους τόκους των δανείων, που μας χορηγούν...
Οι αριθμοί που παρατίθνεται στην σχετική είδηση με επίκεντρο την ανεργία και τους άστεγους θα μπορούσαν να πείσουν και τους πιο δύσπιστου για τα αποτελέδσμτα των μνημονίων... Οταν όμως δεν θέλεις να πειστείς (γιατί κάποιο λόγο θάχεις να μην θέλεις) δεν πειράζει... Η πληροφόρηση αφορά τους ...άλλους 

Με τα πιο μελανά χρώματα περιγράφει η Επιτροπή την κατάσταση των αστέγων στην Ελλάδα. Όπως επισημαίνεται στην τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στη ΕΕ, το 2011 οι άστεγοι στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 25%, σε σχέση με το 2009, και ανέρχονται σε 20.000. Πάνω από το ήμισυ των αστέγων εντοπίζονται στην Αθήνα και τον Πειραιά (11.000- από τους οποίους 8.000 είναι Έλληνες).  Το πρόβλημα των αστέγων έχει κάνει επίσης την εμφάνισή του σε πόλεις όπως τα Χανιά, το Ηράκλειο και τα Τρίκαλα, αναφέρει η Επιτροπή.  Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι λόγω της κρίσης έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων με υψηλή μόρφωση που είχαν ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, χωρίς ψυχολογικά προβλήματα ή προβλήματα εξάρτησης, οι οποίοι πλέον «δεν τα βγάζουν πέρα», έχοντας χάσει τη δουλειά τους. Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι το 68% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (σ.σ. δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος) και διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για το ενοίκιο ή την αποπληρωμή στεγαστικού δανείου. 

Καλπάζει η ανεργία



Μείωση 8,7% (400.000 θέσεις εργασίας) παρουσίασε η απασχόληση στην Ελλάδα το πρώτο τρίμηνο του 2012, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στη ΕΕ. Την ίδια περίοδο, στην Ισπανία χάθηκαν 660.000 θέσεις εργασίας, στην Πορτογαλία 210.000 και στην Ιταλία 180.000. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών στις οποίες αναμένεται επιδείνωση της απασχόλησης το δεύτερο εξάμηνο του 2012 στον τομέα των υπηρεσιών και των κατασκευών. Εξάλλου, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, την τριετία 2008- 2011 η ανεργία στους πολίτες ηλικίας 55- 64 ετών διπλασιάστηκε σε έξι κράτη μέλη: την Ελλάδα, τη Δανία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, τη Λετονία και τη Λιθουανία. Παράλληλα, το 64% των Ελλήνων ηλικίας 15- 35 ετών (27% για περιορισμένο χρονικό διάστημα και 37% μακροπρόθεσμα) δηλώνουν έτοιμοι να εγκατασταθούν και να εργαστούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.  Ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 53%, ενώ υψηλά ποσοστά παρατηρούνται επίσης στην Ισπανία και την Ιρλανδία (από 67%) και στην Πορτογαλία (57%).

Το δις εξαμαρτείν...

Πρόκειται για σημείωμα του Ευτύχη Μπιτάκη, δημοσιευμένο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ των απεργών συντακτών της στις 23/6/2012... Το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο με όλη την ικανοποίηση, που συνεπάγεται ο καθαρός, πάντοτε τεκμηριωμένος και συγκλονιστικά φρέσκος λόγος του συγγραφέα του άρθρου, σημαντικότατου επιστήμονα και φιλόσοφου... Το αφιερώνουμε ειδικότερα και ιδιαίτερα στους "καθαρούς" φίλους μας, που ημπορούν και πάλι να περιφέρουν την "καθαρότητά" τους χωρίς σεμνότητα αλλά με περισσή κομπορυμοσύνη τ... Η ... λιτάνευσή της δεν μας λύνει κανένα πρακτικό πρόβλημα του σήμερα, δεν μας πάει ούτε ρούπι μπροστά προς το αύριο... Ας ακούσουν τον Ευτύχη Μπιτσάκη... Αυτόν είναι μάλλον δύσκολο να τον κατηγορήσουν ως ... "ρεφορμιστή" (τίποτε βέβαια δεν αποκλείεται)...

Το δις εξαμαρτείν...

Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/06/2012
Του ΕΥΤΥΧΗ ΜΠΙΤΣΑΚΗ*

Έγιναν και οι εκλογές! Αυτή τη στιγμή (Τετάρτη πρωί) φαίνεται ότι θα έχουμε τρικέφαλη μνημονιακή - υποτελειακή κυβέρνηση. Η α¬στική τάξη μας (κομπραδόρικη, υποτελειακή, εχθρά του λαού) ενώνεται στις κρίσιμες στιγμές (1944, εμφύλιος, χούντα, 1974).


Σήμερα: στρατηγική επιλογή η Δεξιά, με κομπάρσους το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ.



Και η Αριστερά; Από τότε που υπάρχει δίνει μάχες. Και η δική μας; Έχει ένα ταλέντο: να κερδίζει μάχες και να χάνει τον πόλεμο. Γιατί; Επειδή, για λόγους που δεν μπορώ να αναλύσω εδώ, δεν μπόρεσε, στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές, να συνδυάσει την ευλύγιστη τακτική με την ανένδοτη προσήλωση στον στρατηγικό στόχο (βλ. σχετικά τα βιβλία μου «Ρήξη ή ενσωμάτωση» και «Γονίδια του μέλλοντος»).

Λοιπόν σήμερα: Έχουμε οικονομική, πολιτική κρίση, κρίση εξουσίας, κρίση πολιτισμική, αλλά δεν έχουμε επαναστατική κατάσταση. Αντίθετα: Έχουμε συσπείρωση της αντεθνικής Δεξιάς, άνοδο του αντιδραστικού εθνικισμού και των δολοφονικών συμμοριών του νεοναζισμού. Η αστική μας τάξη τα έχει καταφέρει (επί του παρόντος).

Και η πολυδιασπασμένη Αριστερά; Όταν καίγεται το σπίτι σου, δεν σκέφτεσαι γιατί καίγεται. Προσπαθείς να το σβήσεις. Λοιπόν; Λοιπόν η Αριστερά μας θα έπρεπε να είχε προσδιορίσει, συγκεκριμένα, επιστημονικά, τους άμεσους, τους μεσοπρόθεσμους και τον στρατηγικό της στόχο: τον σοσιαλισμό. Πώς έδωσε όμως τη σημερινή μάχη, σε μια στιγμή που θα μπορούσε να σχημα-τίσει κυβέρνηση; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Το ΚΚΕ δεν έχει στρατηγική: οι έννοιες λαϊκή οικονομία και λαϊκή εξουσία είναι ασαφείς ψευδοέννοιες. Με στόχο, λοιπόν, όχι τον σοσιαλισμό αλλά αυτό το νεφέλωμα, το ΚΚΕ, συμμαχώντας μόνο με τα μέλη και τους οπαδούς του κόμματος, προχωρεί μόνο και αμόλυντο, βλέποντας μόνο εχθρούς και επαναλαμβάνοντας, χωρίς να κουράζεται, ότι τίποτα δεν θα γίνει «υπέρ του λαού», του οποίου είναι αποκλειστικός καθοδηγητής, κριτής και εντολέας.
Τι έλεγε όμως ο Μαρξ; Και τι λέει ο Λένιν; Ένα μόνο απόσπασμα: «Μόνο με την πρωτοπορία δεν μπορούμε να νικήσουμε. Δεν θα ήταν απλώς ανοησία αλλά έγκλημα να ρίξουμε μόνη την πρωτοπορία στην αποφασιστική μάχη, προτού όλη η τάξη, προτού οι πλατιές μάζες να έχουν πάρει θέση, ή ανοιχτής υποστήριξης ή ευμενούς ουδετερότητας απέναντί της». (Λένιν, «Άπαντα», «Σύγχρονη Εποχή», τ. 41, σ. 68).

Ο Μαρξ πρότεινε στους οπαδούς του να στηρίξουν τους Εργατικούς εναντίον των Τόρηδων (και ταυτόχρονα να ετοιμάζουν το σχοινί για να τους κρεμάσουν) και ο Λένιν πρότεινε συνεργασία με τους ρεφορμιστές. Ήταν, λοιπόν, αμφότεροι οπορτουνιστές; Απλώς είχαν μυαλό, ήταν επαναστάτες και ήξεραν να υποτάσσουν την τακτική στη στρατηγική. Και το ΚΚΕ σήμερα; Η κρίση σεκταρισμού - οπορτουνισμού του ΚΚΕ βρίσκεται σε παροξυσμό. Η ηγεσία είναι δέσμια αυτού του πλέγματος. Και οι αριστεροί τιμώρησαν το ΚΚΕ!
Τι είναι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ; Ένα πολυτασικό μόρφωμα. Το πρόγραμμα του, ανταποκρινόμενο στα άμεσα αιτήματα των υποτελών τάξεων και στρωμάτων, είναι από μια άποψη ρεφορμιστικό. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια παγιωμένη κατάσταση; Όπως είναι γνωστό, στο κόμμα αυτό υπάρχει το αριστερό ρεύμα, οργανώσεις κομμουνιστικής καταγωγής, αγωνιστές του εμφυλίου που αντιμετώπισαν παλικαρίσια τον θάνατο, αγωνιστές της ΕΔΑ, των Λαμπράκηδων, του αντιδικτατορικού κινήματος. Και προπαντός: πέρα από τη μικροαστική, η λαϊκή αγωνιστική βάση. Το «ρεφορμιστικό» πρόγραμμα, πιο σωστά το ελάχιστο πρόγραμμα άμεσης αντιμετώπισης της καταστροφικής πορείας του τόπου, ανταποκρινόταν στις επείγουσες ανάγκες της ιστορικής στιγμής.
Οι Έλληνες αριστεροί, που ανέδειξαν αυτό το κόμμα αξιωματική αντιπολίτευση, αντιλήφθηκαν σωστά τις ανάγκες της συγκυρίας.
Και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (στην οποία ανήκω ως μέλος του NAP); Μπερδεύοντας τους άμεσους με τους μεσοπρόθεσμους στόχους (ίσως και με τον στρατηγικό) η ΑΝΤΑΡΣΥΑ φοβήθηκε ότι αν συνεργαζόταν με τον ΣΥΡΙΖΑ στη βάση ενός ελάχιστου προγράμματος θα γινόταν «δωρητής σώματος» στον ΣΥΡΙΖΑ ή έστω μία από τις συνιστώσες του. Λάθος εκτίμηση. Και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τιμωρήθηκε.
Με ποια προοπτική θα έπρεπε λοιπόν να δοθεί η προχθεσινή κρίσιμη μάχη; Η Αριστερά θα έπρεπε να κατεβεί στις εκλογές ενωμένη, με βάση ένα ελάχι¬στο πρόγραμμα: Άμεσα μέτρα να μην πεινάσει ο λαός. Άρνηση πληρωμής του «χρέους», εκδίωξη της τρόικας και καταγγελία των Μνημονίων. Θα σχηματιζόταν λοιπόν μια ρεφορμιστική «παναριστερά» που θα εγκατέλειπε τα επαναστατικά της «οράματα», όπως φοβούνται ορισμένοι «καθαροί»; Ειπώθηκε ήδη: Ο άμεσος στόχος θα συνδυαζόταν συγκεκριμένα με τους μεσοπρόθεσμους (έξοδο από το ευρώ, έξω από την Ε.Ε.) και σε μια μακρά προοπτική, με τον στρατηγικό στόχο: τον σοσιαλισμό.
Η Αριστερά μας συνολικά δεν έχει αναζητήσει τα αίτια της μεγάλης καταστροφής του αιώνα που μόλις τελείωσε. Δεν έχει επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα σοσιαλιστικής μετάβασης στις συνθήκες του σημερινού καπιταλισμού. Έτσι, άλλοτε βαδίζει τυφλά, νομίζοντας ότι κάνει κομμουνιστική πολιτική, άλλοτε περιορίζεται στα άμεσα, και άλλοτε, ενώ μετέχει ενεργά στους κοινωνικούς αγώνες, αρκείται θεωρητικά στο να επικαλείται την ανατροπή, την επανάσταση και την κομμουνιστική απελευθέρωση. Αλλά: Η ιστορία γράφεται και σήμερα με αίμα. Ο πόλεμος δεν τελείωσε. Θα διδαχτούμε από το μεγαλείο και τις τραγωδίες του επαναστατικού κινήματος;

Η πιο μεγάλη ενοχή είναι η ανοχή μας...

Αυτός είναι ο τίτλος της επιστολής, που δημοσιεύουμε παρακάτω. Συγγραφέας της,  ο Πρόεδρος της Κ.Ο. Σερρών Ζάχος Κατσάνης και παραλήπτες της η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ... Οχι, μόνο... Παραλήπτες της όλοι όσοι πανάνε από τις επολογές του ... κυβερνώντος ρεαλισμού... Μας την κοινοποίησε ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Στέφανος Πάντος και σας της παρουσιάζουμε...

 

Η πιο μεγάλη ενοχή είναι η ανοχή μας

Τη διαφωνία του με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση εκφράζει, με επιστολή του, ο Πρόεδρος της κομματικής οργάνωσης Σερρών της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ Ζάχος Κατσάνης τονίζοντας: «Τι είμαστε, λοιπόν, εκεί στη ΔΗΜ.ΑΡ.; Η Ιφιγένεια της Αριστεράς, μήπως; Ή το συγχωροχάρτι και η αριστερή …κολυμπήθρα του Σιλωάμ για όσους καταλήστευσαν το δημόσιο πλούτο της χώρας; Το συγχωροχάρτι απέναντι στη φοροδιαφυγή, στη λαμογιά, στις μίζες, στη συναλλαγή, στη λοβιτούρα, στη ρουσφετολογία και στο πελατειακό κράτος; Το συγχωροχάρτι στη (συγ)κάλυψη όλων αυτών που για σαράντα χρόνια δημιούργησαν τους κομματικούς στρατούς και που έγιναν η αιτία να χρεοκοπήσουν υγιείς επιχειρήσεις, να χρεοκοπήσουν οι Δ.Ε.Κ.Ο., να χρεοκοπήσουν τα Ασφαλιστικά Ταμεία και εντέλει το Δημόσιο στο σύνολό του; Το συγχωροχάρτι απέναντι στους ποικιλώνυμους Άκηδες, στους ηθικούς αυτουργούς των χιλιάδων αυτοκτονιών και της ελεεινής κατάστασης εκατομμυρίων συνανθρώπων μας, των οποίων τα παιδιά πεινάνε και ψάχνουν στα σκουπίδια για λίγα ψίχουλα τροφής; Το συγχωροχάρτι για όσους κάλυψαν όλα τα τερατώδη σκάνδαλα, με αποκορύφωμα το σκάνδαλο των σκανδάλων, αυτό της Siemens, που έκλεισε κι αυτό αντί πινακίου φακής;

Στο όνομα, λοιπόν, της ανάγκης «να κυβερνηθεί ο τόπος» η Δημοκρατική Αριστερά συνέπραξε με αυτούς, των οποίων το όνομα ενδεχομένως βρίσκεται στις λίστες του Χριστοφοράκου; Και το ερώτημα προκύπτει αμείλικτο: ΓΙΑΤΙ;

Αφού ο λαός (ελέω και του εκλογικού νόμου) έδωσε σε Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. τη δυνατότητα να κυβερνήσουν μόνοι τους, αφού θέλουν τόσο πολύ να εξαγνισθούν για τα ανομήματά τους, αφού ισχυρίζονται ότι θα αλλάξουν την πολιτική τους και θα καθίσουν στο σκαμνί αυτούς που πρέπει (τους οποίους γνωρίζουν πολύ καλά), αφού εντέλει θεωρούν ότι αυτοί μπορούν να διορθώσουν τα πράγματα, γιατί τους στερούμε αυτήν τη δυνατότητα;

Αφού για σαράντα χρόνια κυβέρνησαν άνετα και περήφανα με 42% (ενίοτε και με λιγότερο), γιατί δεν τους αφήσαμε να το ξανακάνουν; Άλλωστε ισχυρίζονται ότι πήραν το μήνυμα του λαού και ομνύουν γονυπετείς σε αυτό.  Να όμως που, απ’ ότι φαίνεται, ούτε το μήνυμα πήραν ούτε έχουν σκοπό να αλλάξουν την πολιτική τους. Πολύ απλά ήθελαν ένα αριστερό άλλοθι και το βρήκαν στη Δημοκρατική Αριστερά.

Το πρώτο δείγμα γραφής το πήραμε ήδη από τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης: είναι ευκρινής η ίδια και απαράλλαχτη λογική των ισορροπιών και της εξυπηρέτησης των κομματικών αναγκών. Εξάλλου δε νομίζω ότι θα ήταν πολύ διαφορετική η εκπροσώπηση της Ν.Δ. στην κυβέρνηση σε περίπτωση αυτοδυναμίας της.

Προς τι, λοιπόν, αυτή η θυσία; Πιστεύω ακράδαντα ότι πρόκειται περί λάθους του κόμματός μου και όχι για κάποιου είδους σκοπιμότητα. Κλείνω όμως με την ευχή να διαψευσθώ, εύχομαι το λάθος να το κάνω εγώ και όχι το κόμμα μου.

Μακάρι όλα αυτά να έγιναν για το καλό του λαού μας, για να μπει φρένο στην περαιτέρω εξαθλίωσή του, για να ανακτήσει ο λαός μας κάτι από το αίσθημα δικαίου και την αξιοπρέπειά του που τόσο δοκιμάζονται. Αν είναι έτσι, ας γίνει η ΔΗΜ.ΑΡ. Ιφιγένεια. Όμως, έχω αμφιβολίες.

Από την πλευρά μου δηλώνω ότι παραμένω στη θέση που με εξέλεξαν τα κομματικά μας μέλη και θα αγωνιστώ για τις ιδέες που αναφέρονται στην ιδρυτική μας διακήρυξη για μια Ανανεωτική Δημοκρατική Αριστερά με ολοκληρωμένη εναλλακτική αριστερή πρόταση διακυβέρνησης της χώρας και λογική συνεργασιών με κόμματα και πρόσωπα που δεν έχουν λερώσει τα χέρια τους με εγκλήματα σε βάρος του λαού μας.

Οι εμπρηστές δεν μπορεί να γίνουν και πυροσβέστες. Αν παρόλα αυτά οι απόψεις μου θεωρηθούν εμπόδιο στην εύρυθμη λειτουργία του κόμματός μου, θέτω την παραίτησή μου στη διάθεση των κομματικών οργάνων. Γιατί, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΜΑΣ.

Ζάχος Κατσάνης

Πρόεδρος της κομματικής οργάνωσης Σερρών της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Αφιερωμένο στις συμπτώσεις και στις ...καταπτώσεις

Σήμερα το πρωΐ, καθαρά συμπτωματικά και τυχαία πέρασε από το νου ο Μανώλης Αναγνωστάκης και αναρωτηθήκαμε πόσο καιρό μας λείπει... Πρέπει να έφυγε το 2010 σκέφτηκα... Μάλλον το 2009 αντέτεινε ο φίλος ο Δήμος... Κι αργότερα, πάλι συμπτωματικά, από ραδιοφωνική εκπομή μάθαμε πως σήμερα ακριβώς συμπληρώθηκαν 7 ολόκληρα χρόνια απουσίας... Φαίνεται, πως στα χρόνια μας ο χρόνος τρέχει πιο γρήγορα απ΄ ότι παλιότερα... Ισως να μην θέλουμε να παραδεχτούμε το μακρόν τη απουσίας του...
Πάντως ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκαμε αυτό τ εκπληκτικό βίντεο, φτιαγμένο από άγνωστο σε μας δημιουργό, που κατά την γνώμη μας οπτικοποιεί διαχρονικά, με συγκλονιστικές αλληλουχίες και συνειρμούς  το νόημα του έργου του ποιητή μας... Δέστε το και ακούστε το...  Πραγματικά αξίζει... Προεκτάσεις ακόμη πιο σύγχρονες των περιλαμβανόμενων είναι αυτονόητες και επιθυμητές...


Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Τους έχω βαρεθεί...

Θυμηθήκαμε το μεγάλο Γερμανό ποιητή και κοινωνικό αγωνιστή Wolf Bierman, που με τα σούρτα φέρτα του ανάμεσα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και την Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας εξέφρασε και συμβόλισε το "αδιέξοδο" της πολιτικής ευαισθησίας απέναντι στην Πολιτειακή βαρβαρότητα... Τον θυμηθήκαμε τούτες τις μέρες των μεγάλων ανατροπών αλλά και των απίστευτων Οβιδιακών μεταμορφώσεων... Σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου με την φωνή της αλησμόνητης Μαρίας Δημητριάδη...

Περί έρωτος!!!

Ελάβαμε το σημείωμα του φίλτατου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Βασίλη Θεοδωρόπουλου και το αναδημοσιεύουμε ασμένως... Εκφράζει πλήρως την πικρή γεύση και την σατυρική διάθεση, που γεννά η πραγματικότητα ακόμη και αυτών των τελευταίων ωρών...

That` s amore…

Unio mystica et physica

(μυστικιστική και σωματική ένωση)


That` s amore…
Αυτό ήταν το ρεφρέν του γνωστού τραγουδιού του αξέχαστου Dean Martin…
Αυτό ήταν και το ρεφρέν των εκλογών της 17ης Ιούνη…
That` s amore…
Αυτός ο Έρωτας, ο παχουλούλης θεός, ο γιός της Αφροδίτης, που ενέσκηψε απ` τον Όλυμπο και με τα ολόχρυσά του βέλη στόχευσε ξανά και ξανά τις καρδιές των μπαρουτοκαπνισμένων αρχηγών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και την καρδούλα του ατρόμητου κι αγέρωχου αρχηγού της ΔΗΜΑΡ…
Και , ω! του θαύματος…
Εγεννήθη Έρως σφοδρός κι ανίκητος, μεταξύ τους…
That` s amore…
Από χτες, έμπλεη η ψυχή τους απ` τη δημιουργία που ο παχουλούλης θεός ετόξευσε,
Βάλθηκαν να μας …σώσουν, βάλθηκαν να μας …κυβερνήσουν…
Για να θυμηθούμε τι είχε πει ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός (κατά παράφραση) για τους αθάνατους ελεύθερους πολιορκημένους του Μεσολογγιού:
«Ο Ιούνης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε
Κι όσ` άνθια βγαίνουν και καρποί, τόσ` άρματα σε κλειούνε…»

Η συνάντησή τους, ιστορικής σημασίας…
Οι αιώνια ερωτευμένοι αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αντάλλαξαν όρκους αιώνιας πίστης και συνεργασίας…


Έτσι «βρέξει –χιονίσει», όποιος κι αν βγαίνει μ` εκλογές του λοιπού, απαραιτήτως θα συνεργάζεται με τον άλλον…
Αυτός ο έρωτας, θα καθοδηγεί την αιώνια, αδιάφθορη σχέση τους…
Μια σχέση εθνικής σωτηρίας…
Για την σωτηρία του γένους των ελεύθερων οιωνεί πολιορκημένων…
That` s amore…
Κι αν «στους δύο τρίτος δεν χωρεί», που λέει ο λαός μας για τους ερωτευμένους, αυτός ο καινούριος έρωτας, ενίκησε κάθε λαϊκή θυμοσοφία κι επέτρεψε, ώστε να χωρέσει και τρίτος, ο γηραιότερος, ο νέος Μωϋσής, που θα μας βοηθήσει, ώστε να μας οδηγήσουν στη νέα Χαναάν, όπου ρέει αειφόρως, «μέλι και γάλα», στη δική μας Γη της Επαγγελίας: Στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη και στο ΔΝΤ και στην Τρόϊκα…
That` s amore…
Και για να μην είναι –τέλος πάντων – μια «μασκαρεμένη κυβέρνηση – ο αειθαλής αρχηγός της ΔΗΜΑΡ, προσέφερε τη Νέα Αποκάλυψη, δια της συμμετοχής του…
Πως, λοιπόν, να μην αναμένουμε τα μύρια, απ` αυτή την σφιχταγκαλιασμένη νέα κυβέρνηση; Σφίγγονται ο ένας δίπλα στον άλλο, κάτι που μοιάζει με μέγγενη, με το σφίξιμο βίδας και κατσαβιδιού, να νοιώσουν αυτή τη νέα λαχτάρα της νέας διανομής τίτλων κι εξουσιών, τη νέα λαχτάρα της ικανοποίησης «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»…
That` s amore…
Κι όλοι εμείς, η γνωστή – άγνωστη πλέμπα του ευρωπαϊκού νότου, έκθαμβοι ατενίζουμε το νέος φως της δημιουργίας, της ανάπτυξης ν` ανατέλλει ζωοφόρο, αειθαλές, ζωογόνο…

Εμείς του «Νότου οι κολασμένοι», ανασάναμε το οξυγόνο της Νέας Τάξης, νοιώσαμε το «βοριαδάκι» να μας δροσίζει, «στο καμίνι του νότιου καλοκαιριού»…
Δεν μας υποσχέθηκαν νέους Παρθενώνες, αλλά μας χαμογέλασαν ως θεοί με τ` αλκυώνειο χαμόγελό τους…
Εμείς οι άνθρωποι, δυστυχώς, είμαστε πιο ανθρώπινοι…
Ριγμένοι σε μια θορυβώδη και «πληβεία» εποχή κι επειδή δε θέλουμε «να φάμε απ` το ίδιο πιάτο», μπορεί εύκολα όλοι μας, οι μεγαλοφυείς άνθρωποι δηλαδή, να πεθάνουμε «από πείνα και δίψα» ή να χαθούμε απ` την «ξαφνική αηδία» μας, την «αηδία του απόδειπνου»…
That` s amore…
Εύκολα διορθώνεται η απουσία πλούτου, αλλά η φτώχεια της καρδιάς είναι αναντικατάστατη… Γιαυτό και δεν μπορείς πάντα να κατακτήσεις τα βουνά, παρά μόνο τον εαυτό σου κι όχι πάντα!

Ερωτεύσου, όμως, κι ίσως βρεις λύση…


«Ελεύθερον αδύνατον είναι τόν πάθεσι δουλεύοντα καί υπό παθών κρατούμενον» (Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος, αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά), είπε κάποτε ο Πυθαγόρας… Να θεωρήσω, λοιπόν, πως κι οι ερωτευμένοι μας αρχηγοί δεν είναι «ελεύθεροι», κατά τον Πυθαγόρα;;
Τότε, προς τι ο Έρωτας; Προς τι ο φτερωτός, παχουλούλης θεός;;;
Ίσως ο Πυθαγόρας δεν τον γνώρισε ποτέ…
Ίσως οι αρχηγοί μας να το ξέρουν καλά, απ` τη ζωή και τις σπουδές τους…
Ίσως εμείς να μην καταλαβαίνουμε τίποτε, ζώντας στην «πληβεία» αυτή εποχή…
Κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της κυοφορούμενης κατάστασης… Προφανώς θα έχουμε μια «αμασκάρευτη κυβέρνηση», χωρίς προσωπείο, ούτε καν ψευδαισθήσεις, που θα έχει σκοπό να οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας, όλους αυτούς που θέλουν «το καλό τους» δι` υμών των «πτωχών, πλην τιμίων» Ελλήνων…


That` s amore…
Ας περιμένουμε, λοιπόν, το αποτέλεσμα…
Κι ας μην ξεχνούμε πως:


«Τήν τών δήμων Ελευθερίαν ή τών αγαθών ανδρών άμιλλα φυλάττει» (Την ελευθερία των λαών διαφυλάττει η άμιλλα μεταξύ των έντιμων ανδρών) κατά τον Δημοσθένη…



ΥΓ. Να και μερικοί δικοί μου στίχοι:


…Απάντησε ο θαρραλέος οδοιπόρος της ερήμου…


«Όλοι θα θέλαμε να ψηφίσουμε τον καλλίτερο»,


Ενδόμυχα υποστηρίξαμε…


«Μ` αλλοίμονο, δεν είναι ποτέ υποψήφιος»,


Μας απάντησε η κοινή μας λογική!


Κι η παγκόσμια μνήμη ρώτησε μ` αγωνία:


«Μάθατε πως είν` ανάγκη των βλακών η σοβαροφάνεια;»


Το πρόβλημά μας, φίλοι και σύντροφοι της ερήμου μας,


Ανακύπτει σ` αυτούς που – δυστυχώς - περιμένουν…


Γιατί οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα,


Ενώ οι μεγαλοφυείς απλά τα προβλέπουν…


Κι εμείς ουδέποτε υπήρξαμε,


Μεγαλοφυείς ή απλά και μόνον ευφυείς…


(Από το ποίημα «In Simile”)


Βασίλης Θεοδωρόπουλος Αθήνα 19-06-2012

Για να μην τρελαθούμε τελείως...

Γιατί αυτό που πάει να γίνει σήμερα στις 20 Ιουνίου του Σωτηρίου Ετους 2012, δηλαδή κυβέρνηση τρικομματικής Συνεργασίας δεν έγινε μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου;;; Μήπως και καταφέρναμε να εκθέσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ως ...διασπαστή, ... αδιάφορο για το Εθνικό συμφέρον κ.λ.π.;;; 
ΠΡΟΣΟΧΗ, λοιπόν.. Αν καταφέρουμε να αποκτήσουμε τώρα την ίδιας κομματικής σύνθεσης και ίδιου ιδεολογικοπολιτικού προσανατολισμού κυβέρνηση με εκείνη που θα μπορούσαμε να είχαμε και πριν ενάμισυ μήνα, τότε:
-είναι φανερό, ότι δεν φταίει Ο ΣΥΡΙΖΑ.
-η ευθύνη επιστρέφει ευθέως-μας αρέσει δεν μας αρέσει- σε όσους εκστόμισαν τις κατηγορίες
Μερικοί βέβαια, που ξημεροβραδυάζοταν σε προθυμότατα κανάλια, ραδιόφωνα, δικτυακούς ιστότοπους, για να βρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ ταυτόχρονα τον θεωρούσαν υποχρεωτικό μέλος της δικής τους οραματικής συγκυβέρνησης, μάλλον έσπασαν ρεκόρ δημοσίου δουλέματος...

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Προτείνομεν επιβράβευσιν...

Διαβάζουμε από τα συμβάντα της εκλογικής ανμέτρησης και το μεταφέρουμε από ειδησεογραφικό μπλόκ:
Με βαριές κατηγορίες, με βάση την εκλογική νομοθεσία, κρατείται και μεταφέρεται τη Δευτέρα στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών της Λαμίας η εκλογική αντιπρόσωπος της ΝΔ, στο 128 εκλογικό τμήμα στην πόλη της Λαμίας, καθώς κατηγορείται ότι άλλαξε ψηφοδέλτια άλλων κομμάτων με ψηφοδέλτια της ΝΔ, που είχε στην τσέπη της την ώρα της διαλογής. Από τη στιγμή που ενημερώθηκε ο έφορος των εκλογών αλλά και η εισαγγελία της Λαμίας δόθηκε εντολή να τεθεί υπό περιορισμό στο εκλογικό τμήμα. Μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες έγινε η συλλογή καταθέσεων από την δικαστική αντιπρόσωπο του τμήματος, η οποία είχε και την αρμοδιότητα και αμέσως μετά ο εισαγγελέας Πλημμελειοδικών της Λαμίας διέταξε την κράτηση μέχρι την προσαγωγή της, σήμερα το μεσημέρι, ενώπιόν του.
Η ΦΑΙΑΚΙΑ προτείνει ανοιχτά όχι μόνο την αθώωση της συγκεκριμένης αντιπροσώπου αλλά της βράβευσίν της, δότι:
1. Εδωσε των υπερπάντων αγώνα με όλα τα μέσα για να διασώσει την πατρίδα από τους τρομοκράτες, καταστροφείς, προαιώνιους εχθρούς κ.λ.π. Από όλους αυτούς, που με στεντώρια φωνή μας ειδοποιούσαν οι Ευρωπαίοι και υπερατλαντικοί αλλά και εγχώριοι προστάτες μας, ότι πρέπει να τους συντρίψουμε (εκλογικά επί του παρόντος).
2. Αποδεικνύει τον βαθύ της σεβασμό στις ιερές παραδόσεις της παράταξης, που η ίδια πιθανόν να μην έχει βιώσει αλλά κατά τρόπο διαπαιδαγωγητικό, σχεδόν γονιδιακό, κρατάει μέσα της ολοζώντανες...
Ελπίζουμε να το αντιληφθούν αυτό και οι λειτουργοί της δικαισύνης και να την παραδώσουν άσπιλη στην τοπική και την πανελλήνια κοινωνία.... Αντε μην στείλουμε και κανένα στον Εβρο... Ετσι, διακομματικά...

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Λιγότερο κινδυνολόγοι οι αλλοδαποί των ημεδαπών

Κυκλοφόρησε -και στο διαδίκτυο- έκκληση "υπέρ της Ελλάδας" Ευρωπαίων διανοούμενων σοσιαλιστών και δημοκρατών μέσα και έξω από το Ευρωκοινοβούλιο... Μεταξύ τους οι Λουίτζι Μπερλιγκουέρ και Φράνκο Μπασσανίνι, ο φιλόσοφος Ρέμπο Μποντέι, ο μουσικός Νικόλα Πιοβάνι, ο ογκολόγος Ουμπέρτο Βερονέζι και ο καθηγητής αστικού δικαίου Στέφανο Ροντοτά.
Ουσιαστικά η έκκληση δηλώνει την σαφή τοποθέτηση των υπογραφόντων υπέρ της παραμονής της χώρας στο Ευρώ και στην ανάγκη μεταρρυθμιστικών παρεμβάσεων στα μνημόνια... Δηλώνουν όμως ταυτόχρονα -και αυτό έχει αξία εν προκειμένω- πως:  νίκη του ΣΥΡΙΖΑ δεν διώχνει την Ελλάδα από το ΕΥΡΩ...
Γι' αυτό παραθέσαμε αυτή την ανάρτηση... Γιατί καθιστά φανερό, ότι οι εγχώριοι θεραπεύοντες την Ευρωζώνη είναι πιο φανατικοί, πιο απόλυτοι, πιο καταστροφολογικοί από τους εις την Εσπερίαν ομοϊδεάτες. Εστω και αν οι τελευταίοι υποδεκνύουν εμμέσως πλην σαφώς την στήριξη των εγχωρίων τους αντίστοιχων...

Προεκλογικό Quiz

Είναι δύσκολο... Αλλά προσπαθείστε... Λοιπόν:
Τι είναι αυτό, που έκανε ντόπιους και Ευρωπαίους υπερασπιστές των μνημονίων, της άγριας λιτότητας και της υποθήκευσης του εθνικού πλούτου ως μονόδρομου, να αλλάξουν ρότα μετά τις 6 Μάη και να είναι πρόθυμοι για ...σθεναρές αναδιαπραγματεύσεις και ριζικές αλλαγές;;;
Α. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου από τον Θρύλο.
Β. Η αποχώρηση του Ομπράντοβιτς από την τεχνική ηγεσία του βάζελου στο μπάσκετ.
Γ. Το ποσοστό που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλοκές της 6ης Μαΐου.
Αναγνωρίζοντας την δυσκολία του quiz σας βοηθάμε υπενθυμίζοντας, ότι ο θρύλος έχει ...βαρεθεί να παίρνει πρωταθλήματα. Η αποχώρηση του Ομπράντοβιτς είχε ήδη προαναγγελθεί πριν τις 6 του Μάη.
Οσοι καταφέρετε να απαντήσετε στο δύσκολο αυτό quiz,  παρακαλώ μην ξεχάσετε την απάντηση σας, αυτή την Κυριακή στις εκλογές της 17 Ιούνη...

Το φίδι έχει βγει από το αυγό του...

Ελπίζω να το έχουμε συνειδητοποιήσει... Και υπάρχουν ευθύνες, γι' αυτό πέρα από τις ... φιδομάννες... Δεν είναι μόνο η ..."ευγενική", "εθνοπατριωτική" και ..."αρχαιοπρεπής" συμπεριφορά μερικών καθαρμάτων...Η ΦΑΙΑΚΙΑ από καιρό έχει υποστηρίξει, πως χρειάζεται ΣΥΝΟΛΙΚΗ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ θέση για το μεταναστευτικό... Η σιωπή, η αποσιώπιση, η υποβάθμιση δεν συνιστούν λύση αλλά προσφέρουν θερμοκρασίες ασφαλούς εκκόλαψης... Η ανθρωπιστική συμπεριφορά, απολύτως αναγκαία, δεν αποτελεί λύση. Αποτελεί το αυτονόητο ηθικό και πολιτιστικό πλαίσιο και την αναζήτηση λύσης... Το στίβαγμα των λαθρομεταναστών σε μία χώρα με περιορισμένες, για πολλούς και διάφορους λόγους (εκφεύγουν της σκοπιμότητας του παρόντος σημειώματος), δυνατότητες αφομοίωσης δεν είναι προοδευτική, ανθρωπιστική κατάσταση... Αντίθετα, συνιστά ένα κρίκο μιάς απαράδεκτης αλυσίδας εκμετάλλευσης, εξαθλίωσης και υποδούλωσης...
Φυσικά, αυτό δεν αποτελεί καμία δικαιολογία για τον κρεσέντο του ρατσισμού και του φασισμού... Οσοι αισθάνονται ασφαλείς, γιατί δεν είναι ... Εβραίοι, κομμουνιστές, σοσιαλιστές κ.λ.π. κούνια που τους κούναγε... Η απάντηση με ολοκληρωμένη (integrated) πολιτική για το μεταναστευτικό, χωρίς γενικόλογα ευχολόγια πρέπει να είναι η εναιαία απάντηση των προοδευτικών πολιτών και φορέων...

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Αφιερωμένο στους κάποτε...

Αυτούς, που μας εδραίωναν την πίστη στην κοινωνική και προσωπική αξία της ανιδιοτέλειας.
Αυτούς, που ισχυρίζονταν, πως ο άνθρωπος είναι πάνω από το χρήμα.
Αυτούς, που ύψωναν φωνή, γροθιά και ήθος αντίστασης.
Αυτούς, που ....διάβαζαν και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία.
Αυτούς, που ανακάλυπταν λίγο-λίγο την αξία των προσαρμογών.
Αυτούς, που αναγνώρισαν την ...καθαρτήρια δύναμη των γκρίζων ρελαστικών αποφάσεων.
Αυτούς, που αρνήθηκαν το στρατηγικό όραμα καλυπτόμενοι πίσω από δήθεν αναγκαίες τακτικές μεταβολές...
Αυτούς, που ξέρουν-δεν είναι βλάκες- και γι' αυτό  υβρίζουν ή σαρκάζουν για ...πουρο-νεανικό ενθουσιασμό.
Αυτούς, που δικαίωσαν και δικαιώνουν πανηγυρικά την ...λογική Τσώρτσιλ, ξέρετε, περί ηλικιακής εξέλιξης της ιδεολογικής τοποθέτησης...
Γι' αυτούς τους όψιμα δογματίσαντες θιασώτες του φραγκο-λεβαντινισμού...
Γι' αυτούς, που μας ξαναφέρνουν στο νου την εικόνα, που τρέφαμε σαν νέοι για τους συντηριτικούς υπερήλικες συγγενείς μας και που την επαναλαμβάνουν σχεδόν με διαδικασία copy-paste.
Γι' αυτούς, που αναβάθμισαν πρόσφατα την ταξική τους συνειδητότητα μέσα στον πανικό του απειλούμενου ψιλοβολέματός τους...
Ω!!! επαμφοτερίζοντες, κυρίαρχοι, μικροί μικρομεσαίοι!!!
H ΦΑΙΑΚΙΑ του αφιερώνει το έργο του Sergio Endrigo: η μπαλάντα του πρώην (la ballada del ex)

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Εν τέλει: Μπάου, βρε, μπάου!

Περάσανε κάπου 40 χρόνια από τότε, που ο Θανάσης Παπαγεωργίου και ο Θίασος του στην ΣΤΟΑ, μετά από την παράσταση του έργου του Πέτερ Βάϊς: "Ασμα για το σκιάχτρο της Λουζιτανίας" και μετά από έντονη καλλιτεχνικοπολιτική συζήτηση, μας υποδείκνηυε ένα άλλον τρόπο να βγούμε από το θέατρο, γιατί στην κανονική έξοδο μας περίμεναν οι ασφαλίτες... Σαράντα χρόνια λοιπόν αργότερα, που ο Θανάσης Παπαγεωργίου έχει κάνει την σεμνή και αξιολογότατη καλλιτεχνική διαδρομή του τον συναντάμε ηλκετρονικά σ' αυτό το σημείωμα, που είχε την καλοσύνη ο φίλτατος Στέφανος Πάντος να μας στείλει. Δημοσιευμένο την Κυριακή 3/6/2012, αντανακλά το ήθος, που πιστεύαμε, ότι διαθέτει. Δεν τον γνωρίζουμε καθόλου προσωπικά και κατά συνέπεια η άποψή μας στηρίζεται στην έξωθεν καλή μαρτυρία, του λόγου του και του έργου του... Κοίτα να δείς, που όλο και περισσότεροι ξανανταμώνουμε... 
Διαβάστε τον Θανάση Παγεωργίου  
Εν τέλει: Μπάου, βρε, μπάου! 
Δεν εντυπωσιάζει αυτή η λυσσαλέα επίθεση, από τις πιο χυδαίες που έχουμε συναντήσει ποτέ.
Δεν είναι που καθημερινά αηδιάζεις με τα τρομολαγνικά επιχειρήματα και τις τοποθετήσεις. Ούτε αναρωτιέσαι για το γιατί. Ξέρεις. Έχεις αποκτήσει λίγο μυαλό και καταλαβαίνεις το φόβο που κρύβεται πίσω από την επίθεση όπως και τα μέσα που χρησιμοποιούνται. Τα ψέματα, οι ειρωνείες, οι εμπάθειες, οι προβοκάτσιες, τα αίσχη, ο εξευτελισμός, οι γελοιότητες, οι αθλιότητες, τα χτυπήματα κάτω από τη μέση, είναι τα όπλα των αθλίων. Μεγαλωμένος μέσα στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου έχεις ακούσει κι έχεις ακούσει προπαγάνδες. Δεν σε εντυπωσιάζει ούτε το μένος. Άλλο σε τρελαίνει. Είναι το από πού. Ακόμα κι αν παραμερίσεις, που δεν παραμερίζεται με τίποτα, το γεγονός ότι υπερασπίζονται τους προδότες της πατρίδας, ακόμα κι αν δεχτείς ότι τους παρασέρνει ο επιθανάτιος ρόγχος, δεν μπορείς να μην ασχοληθείς με το από πού.
Ανοίξτε λογαριασμό και καταγράψτε ονόματα, blogs και sites. Θυμηθείτε τίτλους, επαγγέλματα και παρελθόν. Και μην τα ξεχάσετε όπως κι αν έρθουν τα πράγματα. Θα τα συναντήσετε πολύ σύντομα μπροστά σας σε λίγο καιρό. Όλα προέρχονται από τα κλασικά εκείνα πρόσωπα παντός καιρού, που αύριο, αν το καθαρό μυαλό βοηθήσει και πάρουμε μια ανάσα, θα τρέξουν να προσκυνήσουν με περισσή ευκαμψία προσφέροντας υπηρεσίες και υπακοή, αναζητώντας ένα καινούργιο απάγκιο για να στεγάσουν τη βρομιά και τη λίγδα τους. Συγκρατήστε ονόματα. Επικίνδυνα, μέσα στην κακομοιριά τους, πλάσματα χωρίς ήθος, χωρίς ηθική και δίχως αιδώ θα συνωθούνται και θα σπρώχνονται σε λίγο καιρό για ένα ξεροκόμματο εύνοιας που θα τους βοηθήσει να συνεχίσουν την περιφορά του άχρηστου σαρκίου τους. Δημοσιογραφούντες παντός επαγγέλματος, ηλικίας και φύλου, επιστήμονες της διαφθοράς και της απάτης, εργολάβοι της κολακείας και του λιβανίσματος, νιώθοντας τον αέρα να φυσάει ανάποδα, εξακοντίζουν την πνευματική τους λέρα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσουν ό,τι κατακτήσανε τόσα χρόνια με την ευλυγισία της σακατεμένης μέσης τους.
Γίνετε παρατηρητικοί και συγκρατήστε ονόματα. Θα εκπλαγεί ο νους από τη μεταστροφή. Θα συναντήσετε τους ίδιους που σήμερα υπερασπίζονται εκείνους που υπέγραψαν το ξεπούλημα και την υποδούλωσή μας, να «αναφέρουν ευπειθώς ότι αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας». Διαβάζω και αγανακτώ. Ανάμεσά τους και διάφοροι «συνάδελφοί» μου, αιφνιδίως ευαισθητοποιημένοι για τα κοινά, αισθάνθηκαν την ανάγκη να τοποθετηθούν πολιτικά. Αφού σακάτεψαν την αισθητική του κόσμου με τις κατά ριπάς θεατρικές και τηλεοπτικές αηδίες τους, με τις ανόητες και επηρμένες συνεντεύξεις τους, με τα κατασκευασμένα σκανδαλάκια και τα αποκαλυπτικά εξώφυλλα που τους απέφεραν αναγνωρισιμότητα και πλούτη, αφού ξεπέρασαν κάθε όριο αλαζονείας, ένιωσαν ξαφνικά πόνο για τον «τόπο» και το «συνάνθρωπο», για τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο, για το αύριο των παιδιών μας, για το μέλλον της πατρίδας. Αυτό το αύριο που δεν τους απασχόλησε όταν έπρεπε, όταν με την επιστήμη και την τέχνη του χαβαλέ αποκοιμίζανε τις μάζες. Αυτοί, ξαφνικά τώρα, αισθάνθηκαν ντροπή που προσεβλήθη ο ηγεμών των Φράγκων μέσα στο ίδιο του το σπίτι, απαράδεκτη συμπεριφορά, έλλειψη savoir vivre! Ευθυγραμμίστηκαν ακαριαίως με τους φαύλους της πολιτικής του εξευτελισμού - θα μου μείνει αξέχαστο το ύφος του Σαμαρά, αυτού του καλού και ευγενικού παιδιού, όταν το σχολίαζε, που μιλούσε και λίγο χαμηλόφωνα μη μας ακούσουν οι Γάλλοι και τι θα πουν, ίδια η θεία μου που θα απορούσε «πώς μπόρεσες Θανασάκη και έκανες τέτοιο πράγμα»! Τους θίχτηκε το φιλότιμο για το αν μιλάει ή δεν μιλάει σωστά τα αγγλικά και μας έκανε διεθνώς ρεζίλι, τώρα που είδαμε και πάθαμε να μάθουμε το concept και το deal. Ειρωνεύονται για το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει plan A και plan B και άλλα εμετικά.
Δεν έχω τίποτα με κάποιον που διαφωνεί. Δεν είναι εκεί το θέμα. Αλλά τόση κατάντια; Ούτε καν λίγη αυτοσυγκράτηση μη και φανεί η ημιμάθεια και η βλακεία; Μπάου βρε, μπάου, που λένε και στην Ήπειρο!

Δελτίο Θυέλλης 5. Οι νεκροζώντανοι αλωνίζουν στα ΜΜΕ!

Αυτός είναι ο τίτλος σημειώματος του Στέλιου Ελληνιάδη από τον "Δρόμο της Αριστεράς", την Δευτέρα, 28 Μάη 2012. Μας το ταχυδρόμησαν ηλεκτρονικά και σας το προσφέρουμε και εμείς...
Δελτίο Θυέλλης 5. Οι νεκροζώντανοι αλωνίζουν στα ΜΜΕ! 
Το κρυφό τους μήνυμα είναι «χωρίς κλέφτες και ανίκανους δεν μπορεί να κυβερνηθεί η χώρα».
Δεν το λένε ευθέως, το διατυπώνουν αλλιώς, ότι οι ίδιοι «ξέρουν», αλλά αυτό εννοούν ουσιαστικά. Ναι μεν αυτοί είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή και την εξαθλίωση, αλλά αλοίμονό μας εάν τους αντικαταστήσουμε με άλλους, με άλλη πολιτική. Επιδιώκουν με κάθε μέσο, με κάθε διαστρέβλωση και κινδυνολογία, να τρομάξει ο πολίτης, να αισθανθεί ανασφάλεια από την πιθανότητα να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας ένα διαφορετικός πολιτικός φορέας, όχι τέλειων, αλλά έντιμων, μορφωμένων και ικανών ανθρώπων.
Μέσα σε τριάντα τουλάχιστον χρόνια στην εξουσία, εκπαιδεύτηκαν και έγιναν δεξιοτέχνες της παραπληροφόρησης, της ψεύτικης ελπίδας και της χειραγώγησης του πολίτη-ψηφοφόρου. Ξέρουν όλα τα αδύνατα σημεία, τις φοβίες και τις ανασφάλειές του. Κι εκεί τον σημαδεύουν. Κι αυτός, βλέπει, την πραγματικότητα, τη νιώθει, αλλά δυσκολεύεται να αποτινάξει τους εφιάλτες του. Αυτά τα γνώριμα πρόσωπα της εξουσίας ελέγχουν λίγο ή πολύ τη συνείδησή του και κλονίζουν με την πλύση εγκεφάλου, το ψέμα και την απειλή, την ευθυκρισία του.
Έχουν και το πλεονέκτημα ότι εκείνοι μπορούν σαν χαμαιλέοντες να προσαρμόζονται σε κάθε δυσμενή γι’ αυτούς κατάσταση, να κάνουν κωλοτούμπες, να αντιστρέφουν την αλήθεια, να θολώνουν την εικόνα, χωρίς ηθικές αναστολές, χωρίς όρια. Γι’ αυτό, συχνά, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, οι αριστεροί πολιτικοί, που υποστηρίζουν τις θέσεις τους με συνέπεια και χωρίς ταλάντευση, δυσκολεύονται να αντικρούσουν αυτή την κινούμενη συνείδηση που δεν έχει ούτε αρχές ούτε περιορισμούς. Είναι πολύ δύσκολο, όταν εμμένεις στην αλήθεια, να αντιμετωπίσεις εκείνους που έχουν το ψέμα, τη διαστροφή και τη συκοφαντία σαν καραμέλα στο μυαλό και το στόμα. Και μάλιστα, στο γήπεδό τους πάντα, με την αρωγή των δημοσιογράφων που είναι το μακρύ χέρι των εργολάβων και των εφοπλιστών που μονοπωλούν την επικοινωνία και την ενημέρωση μέσα από την τηλεόραση.
Ο συνετός λόγος, η αισθητή πραγματικότητα, η τεκμηρίωση, η προτεραιότητα στα λαϊκά συμφέροντα, οι λύσεις και η έξοδος, πρεσάρονται από τις μηχανές προπαγάνδας του συστήματος και διαλύονται μέσα σε μια σούπα άγονων αντιπαραθέσεων, αοριστολογιών, σκόπιμων διακοπών, αποφυγή των κρίσιμων ζητημάτων και συσκότιση ή μετάθεση των ευθυνών.
Τελικά, στα ΜΜΕ, το θύμα απολογείται και ο θύτης λειτουργεί σαν κριτής, ανακριτής και εισαγγελέας. Στο εδώλιο κάθεται όποιος υπερασπίζεται τους πολίτες και τη χώρα και στην έδρα αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα στη μιζέρια και τον απόλυτο εξευτελισμό.
Το ότι διαλύουν ακόμα περισσότερο την οικονομία και την κοινωνία με τα μέτρα που παίρνουν, τις συμφωνίες που υπογράφουν και το φόβο και την τρομοκρατία που σπέρνουν, δεν τους συγκρατεί καθόλου. Αντιθέτως. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Τα συμφέροντά τους είναι ταυτισμένα με τα συμφέροντα των τοκογλύφων. Πουλάνε την Ελλάδα χωρίς δισταγμό. Η χώρα, γι’ αυτούς, δεν είναι παρά μία αγελάδα για άρμεγμα και μάλιστα, μέχρι θανάτου!
Στέλιος Ελληνιάδης

Το χιούμορ μακραίνει τη ζωή

Ιδίως τέτοιες ώρες, που πολλοί και πολλά επιχειρούν να την περιορίσουν χρονικά και ποιοτικά. Γι' αυτό η "προσευχή", που μας έστειλε ο φίλτατος Γιώργος Π, αναδημοσιεύεται στις γραμμές της ΦΑΙΑΚΙΑΣ.

Θέμα: πιστευω εις ενα ευρω

Πιστεύω εις ένα Ευρώ, Πατέρα, λαοκράτορα, ποιητήν δουνουτού και γης, δανειστών τε πάντων και φραγκάτων.
... Και εις ένα Κύριον πρόεδρο της Ε.Κ.Τ., τον Υιόν του Ευρώ τον μονογενή, τον εκ του Πατρός δανεισθέντα προ πάντων των εντόκων.
Δάνειο εκ δανείου, ευρώ αληθινόν εξ ευρώ αληθινού, τοκισθέντα, ου χαρισθέντα, ομοούσιον τω ΔΝΤ, δι' ου τα πάντα οφείλετο.
...Τον δι' ημάς τους χαχόλους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των Βρυξελλών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Ηλιθίου και Μαργαρίτας του Ανδρέα και πρωθυπουργήσαντα.
Παρετιθέντα τε υπέρ ημών επί Καρόλου Παπούλια και παθόντα και ξεφτιλισθέντα. Και ταξιδέψαντα στην Κόστα Ρίκα κατά τας γραφάς.
Και ανελθόντα εις τη σοσιαλισική διεθνή και καθεζόμενον εκ δεξιών του Βλακός. Και πάλιν ερχόμενον μετά λόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της μαλακίας ουκ έσται τέλος.
Και εις τον Παπαδήμα τον Άγιον, τον Κύριον, τον φοροοποιόν, τον εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πασόκ και Νουδού συγκυβερνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των εκδοτών.
Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και άποστολικήν Γερμανίαν. Ομολογώ μνημόνιο εις άφεσιν χρεών.
Προσδοκώ κούρεμα ιδιωτών. Κι οφειλή του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Εξαιρετικά επίκαιρο !!!

Το σημείωμα του φίλατατου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκου Μητσιάλη. Σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα και με επιμονή... Διαβάστετο...

Ένας είναι ο εχθρός, Σύριζα ο…απατηλός!!!


Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει στα ροντέο των τηλε-πάνελ όσο πλησιάζει η ημερομηνία των εκλογών.
Πέντε εκπρόσωποι κομμάτων «πυροβολούν» τον εκπρόσωπο του Σύριζα και στην καλλίτερη περίπτωση, αν όχι τρεις, δύο «οικοδεσπότες» δημοσιογράφοι των «Μεγκάλων» καναλιών και ακόμα ένας ή δύο «ειδικοί» καθηγητές που προσπαθούν και αυτοί να δώσουν τη χαριστική βολή και να καθαρίσουν μια και έξω με τον Συριζαίο εκπρόσωπο …
Στην αρχή όλο αυτό το σκηνικό σε σπρώχνει να κλείσεις τη τηλεόραση, να τους γυρίσεις τη πλάτη και φύγεις… Άλλες πάλι φορές η περιέργεια, για πού το πάνε όλοι αυτοί οι Μπι Λάντεν της ηλεκτρονικής δημοσιοκαφρικής τρομοκρατίας, επιστρατεύει την υπομονή σου και κάθεσαι να παρακολουθήσεις την «αντικειμενικότητά» τους…
Η δεξιά φώναζε κάποτε πως ένας ήταν ο κίνδυνος για τη χώρα, ο ερυθρός… Κίνδυνος για τον οποίον είχε βάλει τη μισή Ελλάδα κάποτε σε πολιτική καραντίνα, φτιάχνοντας τριφασικούς εκλογικούς νόμους ή την υποχρέωνε σε άλμα επί κοντώ στο 17% για δεύτερη κατανομή και με «νόμο μπόνους», που κατηγορούν τώρα τον Σύριζα πως αν βγει πρώτο κόμμα θα τον χρησιμοποιήσει… Μέχρι εκεί έφθασαν ακόμα και οι ντούροι επαναστάτες, λες και στο χέρι του είναι να μην χρησιμοποιήσει τον παρόντα εκλογικό νόμο, σαν να επρόκειτο να είναι αυτός ο νόμος κάποιο…εσώρουχο της αλλαξιάς!
Αυτόν λοιπόν τον «ερυθρόν κίνδυνον» πρόσφατα η δεξιά και πάλι άρχισε να τον ανασύρει από τα κάποτε κρατητήρια της οδού Μπουμπουλίνας, εν όψει εκλογών, μα οι επικοινωνιολόγοι της την συμβούλεψαν να τον αποσύρει, μια που πρόσφατα ο ορατός κίνδυνος έγινε πλέον…ροζ! Θα μου πείτε ότι είναι θέμα εντολών το τι ακριβώς δεν θα πρέπει να «φορεθεί» στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου… Τη νέα «κολεξιόν» σε τέτοιες δύσκολες ευρωπαϊκές συνθήκες, με τους ευρωπαϊκούς Λαούς σε δρόμους και σε πλατείες και τους τραπεζίτες της στα «κάγκελα της ευρωπαϊκής χρεοκοπίας», την κανονίζουν και οι «μόδιστροι» σε Βρυξέλλες σε Βερολίνο και αλλαχού…
Στην άλλη όχθη, αν φυσικά ο Σύριζα γίνει με τη λαϊκή ψήφο κυβέρνηση,το σύνθημα στις πορείες που ήταν μέχρι χθες: «Ένας είναι ο εχθρός ο ιμπεριαλισμός…» αλλάζει άρδην και μάλλον θα αντικατασταθεί με το νέο: «Ένας είναι ο εχθρός, Σύριζα ο…απατηλός!» Κυρίαρχη ιαχή σ’ αυτές τις πορείες, που τώρα μάλλον θα βρουν το δρόμο και μέχρι τη βουλή χωρίς να χρησιμοποιήσουν, στην νέα αγωνιστική περίοδο την παράπλευρη της Πειραιώς…
Αλλά ας γυρίσουμε στο τηλεοπτικό πάνελ εκεί που ο εκπρόσωπος της συνιστώσας των νεοφιλελευθέρων της Νέας Δημοκρατίας κύριος Κωστής Χατζηδάκης, «αποκαλύπτει» ότι ο Σύριζα έχει σκοπό όχι μόνο να εγκαταλείψει την ΕΕ και το ευρώ και να γυρίσει στη δραχμή αλλά ακόμα και να φύγει η χώρα από το ΝΑΤΟ!
Το ίδιο φυσικά υποστηρίζει για τον Σύριζα και ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Πρωτόπαπας, που παίρνει στη συνέχεια το λόγο, εξηγώντας πως η χρεοκοπία είναι προ των πυλών αν ο Σύριζα της δραχμής κάνει κυβέρνηση…
Οι Ελεύθεροι Έλληνες με το Μανώλη δηλώνουν στο πάνελ ότι καμιά συνεργασία με τον Σύριζα γιατί δεν συμφωνούν με την έξοδο από το ΝΑΤΟ ούτε με την πολιτική του στο Σκοπιανό και στο μεταναστευτικό…
Από την άλλη το ΚΚΕ κατακεραυνώνει τον Σύριζα διότι εξαπατά όπως λέει το Λαό επειδή δεν φεύγει τελικά από την ΕΕ και την ευρωζώνη, δεν καταγγέλλει τη Νατοϊκή συμφωνία και ότι όλα αυτά που υπόσχεται είναι παραμύθια… Αλλά ούτε από την επόμενη μέρα των εκλογών θα ανακηρύξει τη χώρα σε Λαϊκή Δημοκρατία και τα μέσα παραγωγής δεν θα τα περάσει στο Λαό όπως τον καταγγέλλουν και οι λοιπές αριστερές πολιτικές δυνάμεις…
Όσο για τη ΔΗΜΑΡ αυτή δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί του, διότι στο δικό της σαβουάρ βιβρ δεν υπάρχει η λέξη «καταγγελία» που χρησιμοποιεί ο Τσίπρας σχετικά με το μνημόνιο…
Είναι πασιφανές λοιπόν πως κάθε κόμμα από τα παραπάνω άκουσε να λέει ο Τσίπρας, αυτά που αυτό ήθελε να ακούσει…
Δεν εξηγείτε διαφορετικά το πως οι πράσινες και μπλε κομματικές μνημονιάδες υποστηρίζουν πως ο Σύριζα θέλει να βγάλει την Ελλάδα από την ΕΕ, το ευρώ και το ΝΑΤΟ ! Ενώ αντίθετα το ΚΚΕ υποστηρίζει το πως ο Σύριζα θέλει να την αφήσει μέσα σ’ αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς!
Γεγονός πάντως είναι πως όσο γίνεται αυτός ο χαλασμός και ρίχνονται όλοι από κοινού στον Σύριζα με τέτοια κανιβαλική μανία, μάλλον καλό του κάνουν και ας μη το καταλαβαίνουν…
Όσο βγαίνουν στα τηλε-παράθυρα και λένε πως όταν κερδίσει αυτό το κόμμα στις εκλογές, θα στύψει η θάλασσα… Θα ισοπεδωθούν τα βουνά… Οι κάμποι της χώρας θα γίνουν έρημοι με καμήλες και βεδουίνους… Σεισμοί και καταποντισμοί στις δεκαοχτώ… Οι τράπεζες θα ξεμείνουν από…τοκογλύφους, συγνώμη από κέρματα… Και τα νοσοκομεία από φάρμακα…
Αυτό το τελευταίο δεν είναι ανάγκη να βγει ο Σύριζα για να γίνει… Έχει επιτευχθεί από καιρό με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠαΣοΚ και με τον Λομβέρδο, μέγα θεραπευτή του εθνικού συστήματος υγείας με αποτέλεσμα οι καρκινοπαθείς και όχι μόνο να αργοπεθαίνουν… Τόσο τα ποσοστά του μάλλον θα μεγαλώνουν…
Πάντως στην εποχή των δεινοσαύρων, αν βγει ο Σύριζα δεν θα γυρίσουμε, αφού ζήσαμε μ’ αυτούς από τη μεταπολίτευση και εδώ για πολλά, πολλά χρόνια…
Νίκος Μητσιάλης τακτικός συνεργάτης περιοδικού «Πολίτες»