ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Νέα "πλουραλιστική" κυβέρνηση, παλιά χιλιομπαλωμένη συνταγή...

Αναφερόμαστε βέβαια στην ωμή παρέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας στην Χαλυβουργική... Οι τηλεοπτικές εικόνες μας έφεραν στο νού τα "Λαυρεωτικά" εκείνη την εξαριετικά γυρισμένη σειρά της ΕΡΤ, που μας γύριζε ενάμισυ αιώνα πίσω... Βία, απεργοσπαστικός μηχανισμός και το ... ιερό διακαίωμα της εργασίας... Η σημερινή εκδοχή μοιάζει πιο συντονισμένη... Πρώτα τα ΜΜΕ, μετά ο εισαγγελέας και τελευταία η αστυνομία... Τίποτε λοιπόν το πρωτότυπο ή το εκπληκτικό... Το κράτος, αυτός, καλέ ο υπερταξικός μηχανισμός, που σέβεται όλους του πολίτες το ίδιο, χωρίς καμία διάκριση οικονομικο-κοινωνική επενέβη και πάλι για να αποκαταστήσει την ευνομία... Κατά σύμπτωση ...νομιμότητα και παρανομία παίζουν σταθερά προς την μεριά των αφεντικών... Κορώνα χάνεις, γράμματα κερδίζω... 
Εκείνο, όμως που αποτελεί πρόκληση είναι η επίκληση του ιερού δικαιώματος της εργασίας... Το είπε πρώτος ο πρωθυπουργός και το επανέλαβε ο κυβερνητικός του εκπρόσωπος... Αυτοί δηλαδή, που υποσχέθηκαν άμα τη αναλήψει των καθηκόντων πιστή τήρηση όλων των υπσσχημμένων, που έχουν φτάσει την ανεργία στο 1.5 εκατομμύριο... Που έχουν μετατρέψει την εργασία σε κολαστήριο αυθαιρεσιών, που θρασύτατα νομιμοποιούνται...
Από κοντά και οι πράσινοι εταίροι... Οι ... πολύ σοσιαλιστές, που και αυτοί (τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται) υπερασπίζονται με ανακοίνωσή τους το ιερό δικαίωμα της εργασίας... Εντάξει, και εδώ καμία έκπληξη. Από την εποχή του άρθρου 4, και του ξυλφορτώματος των συνταξιούχων, έχουν αφήσει τα διαπιστευτήριά τους. Πάνω απ' όλα το ιερό δικαίωμα της εργασίας...
Για την τρίτη συγκυβερνώσα συνιστώσα δεν έχω τίποτε να σας πω... Ελικρινά δεν άκουσα... Ισως βέβαια να μην χρειάζεται να ακούσει κανείς... Η παρέμβαση στην Χαλυβουργική θα έπρεπε λογικά να ξυπνήσει αντανακλαστικά, που θέλοντας και μη υπάρχουν στην ιστορική μνήμη, συλλογικά και ατομικά... Ασβεστα, γιατί είναι φορτισμένα με αίμα, τιμή και αξιοπρέπεια... 
Πως μας ήλθε στο μυαλό μία παλιά λαϊκή ιστοριούλα με 3 Χιωτοπούλες, που είχαν κάποια κουσούρια και έπρεπε να μην ανοίξουν το στόμα τους μπροστά στο γαμπρό, μπάς και κάποια από τις τρείς τον καταφέρει... Θυμηθήκαμε, λοιπόν την τρίτη, που αφού οι δύο αδελφές της άνοξαν το στόμα τους και είπαν τις ...πατάτες τους, αυτή συγοψυθίρισε: κάλλιο εγώ που δεν μιλώ για να πάρω τον γαμπρό...
Δεν είμαστε σίγουροι, ότι υπήρξε σιωπή... Θα δούμε... Πάντως άν υπήρξε σιωπή, ενδιαφέρουσα είναι η ερμηνεία της... Από μέλη, φίλους και οπαδούς....     
Δημοσίευση σχολίου