ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Μήπως είναι ώρα να σοβαρευτούμε;;;

Την ημέρα της επίθεσης λόγοις και έργοις του Κασιδιάρη προς τις Δούρου και Κανέλλη και καθώς εξέφρασα την οργή μου αλλά και την ανησυχία μου προς φίλτατό μου εκείνος με διαβεβαίωσε: με αυτό καταδικάστηκαν... Δεν πρόκειται να μπούν στην Βουλή...
Δεν συμφώνησα αλλά και δεν παρεξενεύτηκα... Ο φίλος μου ανήκει σε χώρο, που αγωνιά για την ...επερχόμενη επανάσταση και που κάθε ενασχόλησή  με τα τρέχοντα και τα καθημερινά συνιστά πρώτου μεγέθους ρεφορμιστικό αμάρτημα... Φυσικά, τα πράγματα ήταν ακριβώς αντίθετα. Μέχρις εκείνη την μέρα τα γκάλοπ έβλεπαν την είσοδο της ΧΑ στο κοινοβούλιο οριακή, ενώ η το "ηρωϊκό" χαστούκι προς την Κανέλλη και ο προπηλακισμός της Δούρου, απέδωσαν στον δράστη και τον χώρο εύσημα αντισυστημικής δράσης...
Τα πιο πρόσφατα γκάλοπ δείχνουν, ότι η ΧΑ είναι  προνομιακά επωφελούμενη από το (αναμενόμενα) ξεπούλημα προεκλογικών υποσχέσων της τρικομματικής...
Μήπως, λέμε μήπως, το ζήτημα βρίσκεται πιο μπροστά -χρονικά τουλάχιστον- από τον χαρακτήρα της επαναστατικής αλλαγής και της εξουσίας, που θα εγκαταστήσει;;;
ΥΓ1 για όλους τους φίλτατους, που το άγχος της καθαρότητας δεν αποτελεί άλλοθι  ανευθυνότητας για τα μελλούμενα υπάρχει πάνοτε η επι χούντας εκδοθείσα μπροσούρα "Ο φασισμός" με κείμενα του Γκεοργι Δημητρώφ... Αξίζουν προσεκτικής ανάγνωσης και μελέτης, όσα περιγράφει αλλά και το πως σχολιάζει τα συμβαίνοντα στην θνήσκουσα Δημοκρατία της Βαΐμάρης και ιδιαίτερα για τον δογματισμό και σεχταρισμό των ίδιων των κομμουνιστών...
ΥΓ2 Ειδικό χαρακτηριστικό των δογματικών είναι η αδυναμία τους να συλλάβουν τις αναλογίες, τις ομοιότητες αλλά και τις διαφορές ιστορικών συνθηκών και δεδομένων... Οι Ναζί δεν διέθεταν 3 κεφάλια, οχτώ χέρια και δέκα μάτια... Ηταν "ανθρωποι κανονικοί" με την ίδια όψη, που έχουν και άλλοι σήμερα...

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Mea Culpa...

Λιγότερο από 3 δεκαετίες έχουν περάσει από τότε, που ο "Μεγάλος" ή ο "η Ελλαδα ανήκει στους Ελληνες", ή ο "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο" ή ο "Βυθίσατε το Χώρα" τα έκανε όλα γαργάρα στο Νταβός, συνευρισκόμενος με το  Τούρκο ομόλογό του με τον οποίο άνοιξε ένα αλησφερίσι από διμερείς αγκαλίτσες... Για τον ...φόβο όμως των Ιουδαίων ή απλούστερα μπάς και ξυπνήσουν οι αυτόχθονες ιθαγενείς, ο Μεγάλος ανεφώνησε μέσα στο κοινοβούλιο το περιβόητο Mea Culpa (δικό μου το λάθος), που αντί να προκαλέσει το ...γέλιο της αρκούδας αναγορεύτηκε σε υπέρτατη πράξη πολιτικής υπευθυνότητας, θαρραλέας αυτοκριτικής, τολμηρής καινοτομίας κ.λ.π. Ηταν βέβαια τότε η εποχή των παχέων αγελάδων και των μαζικών εκμαυλισμών, που πολλοί ήταν κάτοχοι της κουτάλας ενώ ακόμη περισσότεροι είχαν βάσιμες ελπίδες να αποκτήσουν την δική τους κουτάλα... Κατά συνέπεια, καμία σοβαρή ανησυχία δεν μας προέκυψε για το τί σήμαιναν για τον τόπο και τον λαό, για τις εθνικές υποθέσεις και το γεωστρατηγικό μέλλον της χώρας οι ημιτονοειδείς μεταμορφώσεις από Διγενή Ακρίτα σε κανίς του καναπέ... Η αφή ή το όραμα της κουτάλας ήταν οι καλύτεροι σιγαστήρες για την ευλόγως αναμενόμενη και μηδέποτε προκύψασα λαϊκή οργή... Τουλάχιστον σε έκταση και κλίμακα, που να αμφισβητήσει την εξουσία...
Μερικές 10ετίες αργότερα και μετά τον ολοφάνερο εμπαιγμό, μπροστά στην σημαντικότερη ίσως κοικωνικοοικονομική τραγωδία του τόπου, ο πρωθυπουργός της τρικομματικής, που οι συνιστώσες της προεκλογικά έταζαν από  σθεναρή επαναδιαπραγμάτευση μέχρι σταδιακή πλήρη αποδέσμευση από τα μνημόνια (εκ των δεξιών προς τα αριστερά) δήλωνε: "Ουδείς αναμάρτητος" απεκδυόμενος έτσι της προεκλογικής ρητορικής προς τους αυτόχθονες ιθαγενείς για επαναδιαπραγμάτευση κ.λ.π.  κ.λ.π.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Μήπως σαν φάρσα;;; και αν σαν φάρσα, σε βάρος ποίου θα είναι η φάρσα αυτή την φορά... Για να δούμε...