ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Σοφή σεμνότητα!!!

Το λάβαμε από τον φίλτατο Νίκο Μαντζάκο και το αναδημοσιεύουμε σαν μία μεγάλη, απόλυτη και συγκινητική από ανθρωπιστική και πολιτισμική άποψη αλήθεια... 

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Ευτυχώς, γιατί είχα αρχίσει να ανησυχώ...

Η αλήθεια είναι πως τις τελευταίες μέρες τα χρειάστηκα... Φοβήθηκα σφόδρα, καθώς έβλεπα να κλονίζεται η μέχρι τούδε αρραγής ενότητα της συγκυβερνώσας τρόϊκας... Η ενδοκυβερνητική ρήξη για το πολυνομοσχέδιο με είχε τρομοκρατήσει... Ποντάριζα βέβαια στον ενωτικό ρόλο της ΔΗΜΑΡ αλλά ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις... Ηλθαν, όμως, επιτέλους τα εγκαίνια της επανέναρξης εργασιών των αυτοκινητοδρόμων (παγκόσμια πρωτοτυπία άραγε;;;) και η χειρμαψία, που απεικονίζεται στην φωτογραφία μου διάλυσε τις ανησυχίες σαν πρωινή ομίχλη... Επιτέλους όλα είναι καλά... Και οι εθνοσωτήρες συνέταιροι βαίνουν καλώς και ομού...  
Τώρα, γιατί αυτά τα εγκαίνια των εργασιών, που ξαναρχίζουν μου θυμίζουν Μαυρογιαλούρους... Μάλλον λάθος μου, γιατί ο Μαυρογιαλούρος θα εγκαινίαζε ένα κοινοτικό ιατρείο, που δεν υπήρχε προηγουμένως και όχι ένα δρόμο, που είχε σταματήσει και τώρα ξαναρχίζει η κατασκευή του, κουτσουρεμένη στο πνεύμα της εποχής... 
Τέλος καλό, όλα καλά!!! Κι' αν κάποιοι κακοήθεις μου θυμίζουν πώς ...στόλιζε έκαστος των φωτογραφούμενων πριν από ένα μόλις χρόνο τον άλλο, δεν θα καταφέρουν να μου χαλάσουν την χαρά μου... Εχω ρωτήσει και τον Ναστραντιν Χότζα και αυτός μου τόνισε να προσέχω τους ...κακοήθεις... Μόλις στο τέλος βγάλουμε και τη κατσίκα -μου είπε ο Ναστραντιν- να δείς τι άπλα που θάχει το σπίτι...

Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Τρία (επίσημα) χρόνια σωτηρίας...

Ναι !!! Συμπληρώθηκαν 3 χρόνια από τότε, που ο (ποιός ξέρει που βρίσκεται) Γεώργιος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της χώρας εξήγγειλε στο Καστελόριζο την πορεία προς την ...σωτηρία της χώρας...Είναι ενδεικτικό ότι η χώρα είχε τότε χρέος 129,7% (299,7) δισ. ευρώ, ενώ σήμερα βρίσκεται στο το 156,9%, που είναι το υψηλότερο σε όλη την Ευρώπη, μετά από δύο "κουρέματα", με το PSI και την επαναγορά ομολόγων. 
Ακόμη δηλαδή, σύμφωνα με το κλασσικό παραμύθι του Ναστραντίν Χόντζα, που αφορά ...αυτόχθονες ιθανγενείς δεν έχει ξεκινήσει η διαδικασία του βγάλε τώρα το μουλάρι, την αγελάδα, την κατσίκα, το πρόβατο κ.λ.π. για να φτάσουμε -στην καλύτερη και απολύτως απίθανη των περιπτώσεων- εκεί που ξεκινήσαμε, μετά από 10ετίες με μία χώρα εξαγορασμένη μπιρ-παρά, με σχέσεις εργασίας του απώτερου μεσαίωνα, με τον κοινωνικό ιστό διαλυμένο, με τα καλύτερα παιδιά μας σε χώρες του εξωτερικού... 
Αξιος, λοιπόν, ο μισθός του... Ας τον μνημονεύσουμε για τα 3 γενέθλια της συφοράς μας...

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Το αλογάκι Ντιαμαντίνο

Το κυριακάτικο σημείωμα του φίλτατου Γιώργου Ρούση στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ενδεικτικό και του συναισθηματισμού του συγγραφέα, μας παραθέτει διαφορετικές εικόνες της σημερινής πραγματικότητας... Το προτείνουμε ενθέρμως προα ανάγνωση και περισυλλογή...

Το αλογάκι  Ντιαμαντίνο 

Παραθέτω  τη σύγκριση  ανάμεσα  σε παρελθόν και παρών, τεσσάρων διαφορετικού περιεχόμενου θεμάτων, έτσι όπως αυτά έτυχε να τα αντιμετωπίσω τη βδομάδα που μας πέρασε.
-Κάποτε όταν κάποιος σπούδαζε γιατρός, μηχανικός, ή νομικός εθεωρείτο βέβαιο ότι θα εξασφάλιζε μια σχετικά άνετη ζωή.
Σήμερα στο βαθμό που  αυτές οι σπουδές, πόσω μάλλον οι υπόλοιπες πανεπιστημιακές σπουδές , όχι μόνον δεν εξασφαλίζουν μια άνετη διαβίωση, αλλά ούτε  μια στοιχειώδη επιβίωση, πολλοί είναι εκείνοι που συμβουλεύουν τους νέους για να επιβιώσουν, είτε να μεταναστεύσουν, είτε  αν βρουν εδώ κάποιο αφεντικό να του παραδοθούν σαν εν λευκώ επιταγή και να ταυτίσουν το βιός τους με τη δουλειά τους, δηλαδή να  ξεφεύγουν το λιγότερο δυνατόν από  το ζωώδες βασίλειο της ανάγκης.
-Κάποτε, μετά την πτώση της χούντας θα ήταν αδιανόητο όχι μόνον κάποιος να κάνει δημόσια  προπαγάνδα υπέρ της, αλλά ακόμη και να δηλώνει ότι υπήρξε οπαδός της.  Όσο για τους αθωωθέντες βασανιστές αυτοί έβρισκαν άσυλο υπό την προστασία  εφοπλιστών εκτός Ελλάδας.
Σήμερα όχι μόνον παραχωρείται στον  ΣΚΑΙ  άπλετος τηλεοπτικός χρόνος στα πρωτοπαλίκαρα της φασιστικής «Χρυσής Αυγής»,  αλλά ταυτόχρονα αφαιρείται από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «Καθημερινή» του ίδιου  συγκροτήματος  των Αλαφούζων η  ανακοίνωση των δημοσιογράφων της, οι οποίοι  προς τιμή τους τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν για αυτήν την προκλητική προβολή.
-Κάποτε παρά τις όποιες αντιρρήσεις μας, οι οποίες αν μη τι άλλο δεν μας στοίχιζαν την κομματική μας υπόσταση,  γιορτάζαμε τις λήξεις των Συνεδρίων μας  και την εκλογή των νέων οργάνων του κόμματος μας έχοντας την πεποίθηση ότι αυτό θα συμβάλει στην ενδυνάμωση του, στην ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος , στην πορεία προς το σοσιαλισμό.
Σήμερα αντί  να γιορτάζουμε, θλιβόμαστε βλέποντας να παρεμποδίζεται να φτάσει μέχρι το Συνέδριο η όποια αντίρρηση,  να  εξαφανίζονται από τα ανώτερα όργανα του κόμματος, όλοι όσοι ψέλλισαν μια κάπως διαφορετική από εκείνη του καθοδηγητικού πυρήνα άποψη, ή ακόμη όσοι δεν στήριζαν αυτόν τον πυρήνα αρκούντως φανατικά,  να διαπομπεύονται με τον πλέον βάναυσο τρόπο όλοι εκείνοι που εξέφρασαν ευθαρσώς τις αντιρρήσεις τους. Θλιβόμαστε,  βλέποντας  το κόμμα να επικυρώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο  την αυτοκαταστροφή του.
-Κάποτε περιμέναμε νάρθουν οι Κυριακές, πηγαίνοντας να απολαύσουμε το «μπαλέτο της εργατικής τάξης»,  δηλαδή  βλέποντας  το Θρύλο, το Βάζελο, ή το Δικέφαλο. Ξεφεύγαμε έτσι έστω για  λίγο από την ρουτίνα της καθημερινότητας,  και ξεχνούσαμε τα προβλήματα μας.
Σήμερα  που τόχουμε πιο πολύ από ποτέ ανάγκη, πάμε και βλέπουμε έναν Ολυμπιακό που δεν βλέπεται, ένα Βάζελο που με 37 βαθμούς πίσω του πανηγυρίζει επειδή  απέσπασε ισοπαλία από αυτόν τον αξιοθρήνητο  Ολυμπιακό, και αλλοίμονο μια ιστορική και μεγάλη ΑΕΚ να κινδυνεύει να πέφτει κατηγορία.
Όταν λοιπόν το παρελθόν είναι από κάθε άποψη καλύτερο από το παρών, όταν η Ελλάδα όπου κι’ αν ταξιδέψουμε μας πληγώνει, δεν είναι δυνατόν να παραμένουμε απαθείς και να  ανεχόμαστε αυτόν τον παραλογισμό ως φυσική κατάσταση.
Και αν δεν παρέμβουμε για να αντιστρέψουμε αυτήν τη ροή των πραγμάτων,  αυτή η πισωδρόμηση τόσο της Ελλάδας όσο άλλωστε  και του κόσμου ολάκαιρου, δεν θα αποτελεί μια πρόσκαιρη μικρή καθοδική πορεία στα πλαίσια του  συνολικού ανοδικού ζικ-ζακ της ιστορικής εξέλιξης, αλλά μια  δίχως επιστροφή κατρακύλα στην βαρβαρότητα.
Ας πάψουμε λοιπόν σε όλους τους τομείς να εθιζόμαστε στο υπάρχων και ας επιδιώξουμε την ανατροπή του.
Ας πάψουμε να αντιδρούμε σαν εκείνο το αλογάκι, τον Ντιαμαντίνο, στο οποίο αναφέρεται ο Γκράμσι, το οποίο επειδή είχε γεννηθεί μέσα σε ένα ορυχείο, από μια φοράδα που μετέφερε κάρα με μεταλλεύματα, του ήταν αδιανόητο να διανοηθεί  ότι θα μπορούσε να ζήσει ελεύθερο  στα λιβάδια   υπό το φως του ήλιου.
Ας   σπάσουμε τα δεσμά της τρομερής δύναμης της συνήθειας.
                                                                                                 Γιώργος Ρούσης

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Πέστα Χρυσόστομε!!!

Η ΦΑΙΑΚΙΑ χαιρετίζει την περήφανη στάση του Γερμανού Υπουργού τοων Οικονομικών Βόλφαγκ Σόϊμπλε, που μπορστά στις ...ιταμές απαιτήσεις της Ελληνικής πλευράς απάντησε σθεναρά και περήφανα: Ξεχάστε τα αυτά, μην αποπροσανατολίζεσθε και αφοσιωθείτε στις μεταρρυθμίσεις σας...
Ρίγη συγκίνησης μας προκαλεί αυτή η υπερήφανη στάση της Γερμανικής κυβέρνησης, που δεν αντέχει άλλο τις προκλήσεις, τις προσβολές και τα υπονοούμενα της Ελληνικής τρικομματικής κυβέρνησης, που δεν την αφήνει σε χλωρό κλαρί... Αμάν πιά!!! είναι το βαθύτερο νόημα της δήλωσης Σόϊμπλε, που θέλει επιτέλους να αποτινάξει τον Ελληνικό ζυγό... Ποιο δάνειο κατοχικό και κουρουφέξαλα... Μαγκιά μας τότε, μαγκιά μας και τώρα...  
Στην φωτογραφία καταφαίνεται η βαρειά προσβολή, που διενήργησαν οι Ελληνες κατά τον κατοχή της Γερμανίας σε τυπικό Τευτονικό μνημείο...
Η ΦΑΙΑΚΙΑ τάσσεται παρά το πλευρό της Γερμανικής κυβέρνησης και της συμπαραστέκεται ολόψυχα μπροστά στην πρωτοφανή πρόκληση των Ελλήνων...
Και για να σοβαρευτούμε, λίγο: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα, που χάρις στην εθνικά περήφανη στάση των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων δεν αποζημιώθηκε από την Γερμανία για τα φρικαλέα εγκλήματα σε βάρος του Ελληνικού λαού και την ληστεία του Εθνικού πλούτου. 

Η σημερινή μας ...περηφάνεια έχει ιστορικό πίσω της... Δεν προήλθε εκ του μηδενός... 

Εύλογες ανησυχίες, απόδειξη ζωντάνιας...

Την βρήκαμε στην Iskra και την "κλέβουμε", όχι για να την διαβάσετε και από εμάς (θα σας παραπέμπαμε κατευθείαν στο γνωστό ιστολόγιο) αλλά γιατί συμμεριζόμαστε σχεδόν το σύνολο τω νανησυχιών, που εκφράζουν οι συμμετέχοντες στην Τ.Ο. Παρισιού του ΣΥΡΙΖΑ.... Παράκληση, διαβάστε την με προσοχή...


ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Τ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΡΙΣΙΟΥ 



Η γενική συνέλευση της ΤΟ Παρισιού του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνει αυτήν την επιστολή στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε όλα τα μέλη του κόμματος και της Αριστεράς, για να εκφράσει και να μοιραστεί την αγωνία της σχετικά με τον χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το μέλλον της Ελλάδας.
Εδώ και αρκετό καιρό, προβάλλεται όλο και πιο έντονα μια λανθασμένη εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ, ως ένα κόμμα που απλά θα διαχειριστεί μια δεδομένη κατάσταση, χωρίς να προβεί σε ποιοτικές οικονομικές αλλαγές και βαθιές κοινωνικές τομές.
Αυτό δεν γίνεται απλά με δηλώσεις κορυφαίων και προβεβλημένων στελεχών του, που αλλοιώνουν τις θέσεις του κόμματος. Γίνεται και με την υιοθέτηση θέσεων και με την ανεπάρκεια κάποιων δράσεων σε σχέση με τις απαιτήσεις της συγκυρίας.

Συγκεκριμένα, η πρακτική που ακολουθείται από τις τελευταίες εκλογές του Ιουνίου, επικεντρώνεται στην κοινοβουλευτική κριτική, παραγνωρίζοντας την αναγκαιότητα να χτίσουμε ένα ρωμαλέο, ανατρεπτικό, λαϊκό κίνημα, το οποίο θα φράξει τις μνημονιακές πολιτικές και θα αποτελέσει την πραγματική δύναμη για την αυριανή κυβέρνηση της Αριστεράς. Γιατί είναι αυτονόητο ότι χωρίς κίνημα, κυβέρνηση που να δρα για το καλό του λαού δεν μπορεί να υπάρξει. Σε δεύτερο επίπεδο, η απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ στα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς έχει ατονήσει. Το ζήτημα της Αριστερής κυβέρνησης είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Ο χαρακτήρας της αυριανής κυβέρνησης και τα όρια τα οποία θα έχει λόγω των συμμαχιών που θα έχουν γίνει στο εσωτερικό της, θα έχουν καθημερινό αντίκτυπο στα πολιτικά, κοινωνικά και κινηματικά τεκταινόμενα. Για αυτό είμαστε κάθετα αντίθετοι στην συνεργασία με μνημονιακές δυνάμεις όπως η ΔΗΜΑΡ.
Τρίτον, ο λόγος ο οποίος εκφέρεται σε κεντρικό επίπεδο, αλλά και η συστηματική άρνηση να απαντήσουμε σε καίρια ερωτήματα, τα οποία δεν μας τίθενται μόνο από το κατεστημένο, αλλά και από την ίδια την κοινωνία, μας καθιστά αρκετά αναξιόπιστους. Σε τόσο ρευστές συνθήκες, ένα ριζοσπαστικό κόμμα πρέπει να έχει μια ολοκληρωμένη στρατηγική κι έναν ξεκάθαρο πολιτικό σχεδιασμό όσον αφορά στην επίτευξη του άμεσου τακτικού του στόχου. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές, πως δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω από τον άμεσο τακτικό μας στόχο, που δεν μπορεί να είναι άλλος από την κατάργηση των μνημονίων και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας, ακόμα κι αν αυτό μας οδηγήσει εκτός ευρωζώνης. Στο παρελθόν, ο χώρος έχει προσπαθήσει πολλές φορές να αποκρούσει το ερώτημα της εξόδου από την ευρωζώνη με αστήρικτα επιχειρήματα του τύπου "δεν υπάρχει διάταξη για έξοδο χώρας από την ευρωζώνη". Όντως δεν υπάρχει, αλλά τα θέματα δεν είναι νομικής φύσης, είναι εξόχως πολιτικά και πρέπει να αντιμετωπιστούν ως τέτοια, ας είμαστε προετοιμασμένοι. Εδώ να σημειώσουμε πως λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου ο Αλ. Τσίπρας είχε απαντήσει με παρόμοιο σκεπτικό σε ερώτηση πολίτη σε δημοσιογραφικό πάνελ [1]. Αυτό το σκεπτικό όμως, μετά τις εκλογές δεν προβλήθηκε όσο θα έπρεπε.
Τέταρτον, πρέπει να γίνει σαφές ότι δεν είναι θεμιτό στελέχη να διατυπώνουν στα ΜΜΕ προσωπικές τους απόψεις ως απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ. Από το ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει την ΕΚΤ ως την εθνική μας κεντρική τράπεζα", "ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ανοιχτός σε ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος στην Ευρωζώνη" [2], μέχρι το ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προβεί σε μονομερείς ενέργειες αν βγει κυβέρνηση (!)" [3], αλλά και τα όσα διαδραματίστηκαν με τις πολιτικές παλινδρομήσεις σε πάγιες θέσεις όπως κατάργηση των χαρατσιών για όλους (χαράτσι ΔΕΗ, εισφορά αλληλεγγύης), φαίνεται ότι υπάρχει κίνδυνος για στρογγύλεμα, αλλά και για επιβολή προσωπικών απόψεων ως κομματικών, χωρίς εκείνες να έχουν καν συζητηθεί σε αρμόδια όργανα (συνέδριο, συνδιάσκεψη, ΚΕ). Εξάλλου αναρωτιόμαστε πως και γιατί ενώ στο κείμενο "Ποιός είναι και τί θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ" αναφέρεται ξεκάθαρα η θέση για καταγγελία των δανειακών συμβάσεων [4], θέση που ήταν κυρίαρχη στον χώρο μέχρι τότε, με κάποιο τρόπο, χωρίς να ψηφιστεί από το σώμα της συνδιάσκεψης, άλλαξε η διατύπωση στο τελικό κείμενο κι έγινε "επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων" [5]. Να σημειωθεί πως όλες οι ΤΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, είχαν συζητήσει το αρχικό κείμενο "Ποιός είναι και τί θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ" που μιλούσε περί καταγγελίας. Αυτή η ριζική αλλαγή θέσης, χωρίς να συζητηθεί από το σώμα της συνδιάσκεψης έχει δημιουργήσει εύλογα ερωτηματικά σε μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ τόσο για τον χαρακτήρα του κόμματος, όσο και για τη δημοκρατικότητα του τρόπου με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις. Πιστεύουμε ότι μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να δρομολογήσει άμεσα τις διαδικασίες του συνεδρίου, που θα καθορίσει το χαρακτήρα μιας αριστερής πολιτικής ευρέως αποδεκτής από τα μέλη του στα πλαίσια αντίστασης και ανατροπής όχι μόνο των υπαρχουσών κοινωνικών δομών, αλλά και των παγιωμένων αντιλήψεων, και που θα οργανώσει τις διαδικασίες και τα συλλογικά όργανα δημιουργίας συνεχούς δημοκρατικού διαλόγου και ελέγχου στα πλαίσια αυτών των αποφάσεων.
Η κριτική η οποία κάνουμε, κινείται σε απολύτως συντροφικό επίπεδο, ενώ κατανοούμε πλήρως τις αντικειμενικές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει το κόμμα σε αυτήν την ιδιαίτερη συγκυρία. Η κρισιμότητα της περιόδου όμως, επιβάλλει ένα κόμμα αποφασισμένο που θα κάνει το παν για τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και τον σοσιαλισμό. Πιστεύουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να υποκύψει σε πιέσεις για στρογγύλεμα των θέσεών του, να τηρεί και να προβάλει τις αποφάσεις της συνδιάσκεψης και να αρχίσει από τώρα μια μεγάλη εκστρατεία για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής αντίστασης που θα ρίξει την κυβέρνηση και θα αποτελέσει την πνοή της αυριανής Αριστερής κυβέρνησης αντίστασης και ανατροπής, μια κοινωνική αντίσταση με ορίζοντα τη γενική πολιτική απεργία. Να είναι σαφές πως δεν παλεύουμε για τον "εξανθρωπισμό" των μνημονίων, αλλά για την ανατροπή τους, χωρίς η παρουσία της χώρας σε ΕΕ και Ευρωζώνη να θέτουν όρια στο περιεχόμενο της πολιτικής που ασκούμε και που θα ασκήσουμε. Γιατί η υποστήριξη του λαού στις θέσεις μας δεν θα μεγαλώσει αν νερώσουμε το κρασί μας, αντίθετα θα πιστέψει πως και εμείς είμαστε όπως όλοι, ένα γρανάζι της μηχανής επιβολής των μνημονίων και της υποτέλειας.
Καλούμε όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια διαφύλαξης του ριζοσπαστικού χαρακτήρα του κόμματος αλλά και των συλλογικών αποφάσεων όπως αυτών της Συνδιάσκεψης.

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό

Μας το έστειλαν με e-mail οι Φίλτατοι Νικος Μαντζάκος και Στέφανος Πάντος... Δεν είναι δικό τους... Ανήκει στον pitsiriko, το blog του οποίου συνιστούμε ανπιφύλακτα να επισκέπτεστε... Καιρό σκεπτόμαστε να γράφαμε ένα κείμενο, που θα προσπαθούσε να αναλύσει την πολιτιστική διαδρομή μέχρι τη σημερινή απογείωση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ... Αναλογιζόμενοι, ότι πολλοί από εκείνους, που σήμερα διαρηγνύουν τα ιμάτιά τους, συνέβαλαν ουσιαστικά και ποικιλότροπά. Το κείμνεο του Πιτσιρίκου μας εκφράζει και το παραθέτουμε άνευ σχολιασμού... 



Αν μου ζητούσαν να επιλέξω μια φράση-κλειδί που ακουγόταν πολύ στην Ελλάδα τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό: «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε πολλές φορές από χιλιάδες χείλη απλών πολιτών. Μπορεί να την είπες κι εσύ. «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε, ως απάντηση, από εκατοντάδες «καλλιτέχνες» και ηθοποιούς, όταν ερωτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα μας. Το πίστευαν; Το έλεγαν γιατί ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους και να μη χάσουν «πελάτες»; Πάντως, το έλεγαν.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτική στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο είναι σήμερα. Αν ξεκινούσες πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι δυσανασχετούσαν. Ήταν «βαρετό».
Κάτι ακόμα που δεν ήταν διόλου δημοφιλές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η γνώση και η πνευματικότητα. Ο χαρακτηρισμός «κουλτουριάρης» σου ερχόταν αμέσως σαν ταμπέλα όχι αν προσπαθούσες να πεις κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο αλλά αν έκανες το λάθος να ξεφύγεις λίγο από το Κλικ, το Nitro, το ποδόσφαιρο και τα τηλεοπτικά κλισέ.
Αν δεν άκουγες Βίσση, Ρέμο, Σφακιανάκη, Ρουβά και Χατζηγιάννη, ήσουν κουλτουριάρης. Κι έτσι φτάσαμε κάποια στιγμή να θεωρούνται κουλτουριάρικα τα λαϊκά τραγούδια του Τσιτσάνη και του Χατζιδάκι.
Μιλώντας με νέους ανθρώπους, συνειδητοποιείς πως δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα. Εντάξει, δεν ήμασταν ποτέ ένας λαός βιβλιολάγνων που δεν άφηναν το βιβλίο από το χέρι αλλά οι παλαιότερες γενιές όλο και κάτι είχαν διαβάσει. Έστω, τους κλασικούς συγγραφείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν κορόιδευαν αυτούς που αγαπούσαν το διάβασμα.
Δεν είναι τυχαία η επιτυχία του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο στη χώρα μας. Αφενός το βιβλίο ήταν μικρό και αφετέρου περιείχε μια φράση που οι Έλληνες αποστήθισαν μαζικά: «Όταν επιθυμείς κάτι, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις». Πώς; Μόνο με την επιθυμία; Χωρίς κόπο; Χωρίς πόνο; Χωρίς διάβασμα; Χωρίς γνώση; Ό,τι κι αν εννοούσε ο Κοέλιο, οι παθητικοί -και λόγω Ορθοδοξίας- Έλληνες καθησυχάστηκαν, αφέθηκαν στο σύμπαν και το περίμεναν να συνωμοτήσει υπέρ τους. Το σύμπαν δεν συνωμότησε.
Η αδιαφορία για την πολιτική και η απόλυτη αντιπνευματικότητα οδήγησαν στην χρεοκοπία. Πρώτα στην κοινωνική, ηθική και πολιτιστική χρεοκοπία και μετά στην οικονομική.
Ακόμα κι αν διαφωνεί κάποιος πως η αδιαφορία της πλειοψηφίας των πολιτών για την πολιτική και η αποστροφή τους για την γνώση οδήγησαν στην οικονομική χρεοκοπία, δεν θα διαφωνήσει στο ότι οι πολίτες καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν την χρεοκοπία με τα πνευματικά εφόδια που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Δηλαδή, με τον Σφακιανάκη, τη Μενεγάκη, τα ζώδια, τους μάγειρες, τις συνταγές και ό,τι άλλο πρόβαλε η ιδιωτική τηλεόραση.
Κοίταξε τα cd που αγόρασες όλα αυτά τα χρόνια, τα βιβλία που διάβασες (αν διάβασες), θυμήσου τις ταινίες, τις θεατρικές παραστάσεις και τις συναυλίες που παρακολούθησες (αν παρακολούθησες), γιατί είναι αυτά τα όπλα με τα οποία θα αντιμετωπίσεις την χρεοκοπία. Αυτός είσαι.
Βέβαια, ένα μεγάλος αριθμός Ελλήνων αντιμετωπίζει την χρεοκοπία με μόνο εφόδιο την αποβλάκωση που του πρόσφερε η ελληνική τηλεόραση. Και συνεχίζει να αποβλακώνεται.
Χρειάζονται εφόδια για να σκεφτείς. Και αυτά τα εφόδια δεν θα τα βρεις στην τηλεόραση.
Η τηλεόραση δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία, την γνώση και το πνεύμα. Είναι ένα μέσο που μπορεί κάποιες φορές –και υπό προϋποθέσεις- να είναι ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό αλλά στην Ελλάδα δεν συνέβη ούτε αυτό. Η ελληνική τηλεόραση απευθύνεται στα χαμηλά ένστικτα και –με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι ένας σκουπιδοτενεκές, με ξεπουλημένα λαμόγια, χαζογκόμενες, βιζιτούδες και διάφορους άλλους φελλούς.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι οι Έλληνες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση. Ίσως, να δέχτηκαν να εμφανιστούν σε κάποια αξιοπρεπή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης αλλά μέχρι εκεί.
Το να μην εμφανίζεσαι στην τηλεόραση σημαίνει -μεταξύ άλλων- πως δεν πιστεύεις πως πάνω απ’ όλα είναι το κέρδος. Γιατί η τηλεόραση έχει να κάνει με πολλά χρήματα.
Όλα αυτά τα χρόνια, τα πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης δεν ενδιαφέρονταν, βέβαια, για την πολιτική. Ήταν εθνικοί σταρ, οπότε ανήκαν σε όλους τους Έλληνες και δεν έπαιρναν ποτέ θέση για τίποτα. Επίσης, τα πρόσωπα της τηλεόρασης –τουλάχιστον αυτά που κυριάρχησαν- είναι βαριά αμόρφωτα.
Σε μια χώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών δεν ενδιαφέρονταν για την πολιτική και την γνώση
-και η «εκπαίδευσή» τους ήταν τηλεοπτική-, δεν θα πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή εκφράζει σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Αν δεν σε ενδιέφερε ποτέ η πολιτική και, παράλληλα, έχεις την εντύπωση πως ο Καζαντζάκης είναι ποδοσφαιριστής, είναι απόλυτα λογικό –όταν χρειαστεί- να εκφραστείς πολιτικά με το απόλυτο σκοτάδι, τον φασισμό, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τις μαγκιές, τις κλωτσιές, τα ουρλιαχτά και όλη αυτήν την κτηνωδία που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή. Το κτήνος το εκφράζουν τα κτήνη.
Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.
Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στον ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν τη ψυχή τους στον διάολο.
Κι αν αυτοί έβγαλαν πολλά χρήματα, αυτοί που τους παρακολουθούσαν μαγεμένοι –και τους παρακολουθούν ακόμα αφού είναι πια ανάπηροι πνευματικά- παίρνουν για τρόπαιο τη Χρυσή Αυγή.
Οι πολίτες έχουν χρέος να ασχολούνται με τα κοινά και να ενδιαφέρονται για την πολιτική.
Οι πολίτες έχουν χρέος να φροντίζουν την ψυχή τους και το μυαλό τους, να επιζητούν την γνώση και να αποφεύγουν τα σκουπίδια.
«Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί» λένε οι πολίτες. Ναι, αλλά πολύ πριν, οι πολίτες είχαν προδώσει τους εαυτούς τους. Το πρώτο δεν θα είχε συμβεί, αν δεν είχε συμβεί το δεύτερο.
Ο φασισμός είναι εδώ. Μέσα μας.

Επιτέλους ήταν ώρα…

Συνυπογράφουμε με χέρια και με πόδια -δεν ξέρουμε καλύτερα να εκφράσουμε με λόγια την ταύτισή μας με- το κείμενο του Νίκου Μητσιάλη... 
Εστω και έτσι... Εστω και μετά από μία πρόκληση τόσο χοντρή, όπως αυτή του Πρετεντέρη... Η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται κατά την γνώμη μας σε σωστή κατεύθυνση... Αλλά σ' αυτή την κατεύθυνση έχει πολύ δρόμο να διανύσει.... Πρέπει να γίνει γνώση και πίστη των πολλών, ότι τα χαϊδέματα του συστήματος μέσω των ΜΜΕ, έχουν λήξει ανεπιστρεπτί... Η παρουσία εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ σε talk show με την γνωστή σύνθεση έχει προεξασφαλίσει τα εξής:
-Την "ήττα" του εκροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ και κατ΄επέκταση των θέσεων και των απόψεών του.
-Την χρέωση του ΣΥΡΙΖΑ στις συστημικές δυνάμεις στα μάτια όσων έχουν μπουχτίσει από το δούλεμα των συγκυβερνώντων τροϊκάνων.
Ισως, να εξασφαλίζεται έτσι η ιδιαίτερη προβολή κάποιων, που ...όλως τυχαίως αλλά πολύ συστηματικά επιλέγονται για τα πάνελς... Ελπίζω, όμως, να μην είναι ούτε οι ίδιοι -παρ΄όποια κατανοητή φιλοδοξία- τόσο κοντόφθαλμοι...
Η πολιτική δημόσιας επικοινωνίας του Πέπε Γκρίλο, που αρνήθηκε ολοκληρωτικά τον δρόμο των αμαρτωλών ΜΜΕ και πέρασε κατευθείαν στο διαδίκτυο, δείχνει τον δρόμο και στον ΣΥΡΙΖΑ... Θα κριθεί αν είναι ικανός και πρόθυμος να τον επιλέξει... Οι μορφές επικοινωνίας με τους πολίτες δεν είναι ούτε στενά τεχνικές ούτε ασφαλώς ουδέτερες πολιτικά... Είναι και αυτές πεδίο πολιτικής και ιδεολογικής διαπάλης... Αρκετά, όμως... Διαβάστε το κείμενο του Νίκου...

Επιτέλους ήταν ώρα…
Ο Τζον Σουίντον, πρώην αρχισυντάκτης των New York Times, στην αποχαιρετιστήρια δεξίωση που έγινε κάποτε προς τιμήν του - πριν βγει στην σύνταξη - άφησε άφωνο το ακροατήριο λέγοντας τα παρακάτω συγκλονιστικά σχόλια:

«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν, τολμούσατε να την εκφράσετε, γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά καλά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφουμε. Εσείς, επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρίσκονταν πολύ σύντομα στο δρόμο… Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει την πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο… Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος , η ζωή μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. Είμαστε  διανοούμενες πόρνες…»

Τρέξανε τότε να αποδώσουνε την έκρηξη της αλήθειας του Τζον Σουίντον στην απελευθερωτική επίδραση του αλκοόλ… Βεβαίως όπως παντού και στο δημοσιογραφικό χώρο υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν όμως τον κανόνα, παγκοσμίως αλλά και στην χώρα μας…
Αυτά πριν από πάρα πολλά χρόνια και είναι φυσικό πως από τότε μέχρι και σήμερα η «επιστήμη» της παραπληροφόρησης και η «δημοσιογραφική» καταστροφή της αλήθειας έχει στα χέρια πλέον και το κυρίαρχο όπλο της τηλεόρασης…

 Megάλα πανελλήνιας εμβέλειας κανάλια μαζί ατυχώς και με τα κρατικά αλλοιώνουν εντελώς την πολιτική και κοινωνική εικόνα… «Δημοσιογράφοι» και ποικίλα διαπλεκόμενα συμφέροντα αποφασίζουν με τι είδους ποιότητας τηλεοπτικά μενού θα «ταΐσουν» στα πρωινάδικα και στα βραδινά «πολιτικού προβληματισμού» πάνελ, τους τηλεθεατές, την ίδια ακριβώς στιγμή που τα ιδιωτικά «ξεχνούν» να εξοφλήσουν τις δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες που χρησιμοποιούν…

Καθεστωτικοί τηλεοπτικοί «αστέρες» οχυρωμένοι πίσω από τηλεθεάσεις που δείχνουν ανεξέλεγκτα ποσοστά προτίμησης, ξεπερνούν συχνά, πυκνά και τα τελευταία εναπομείναντα ίχνη  δημοσιογραφικής δεοντολογίας, όπως στην πρόσφατη περίπτωση Πρετεντέρη που καταγγέλλει το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, όταν ο εν λόγω «Προσπαθεί να ταυτίσει τον ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, και για τις αήθεις σεξιστικές επιθέσεις του εναντίον της βουλευτού  Ζωής Κωνσταντοπούλου…»

Η έστω και όψιμη απόφαση του Σύριζα να διακόψει τη συμμετοχή του στην εκπομπή του Πρετεντέρη «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» (ελπίζω να είναι μόνιμη),  έρχεται να επιβεβαιώσει τον επαναλαμβανόμενο σκεπτικισμό πολλών, σε τι εξυπηρετεί η συνεχής παρουσία εκπροσώπων του Σύριζα σ΄ αυτά τα λεγόμενα «πολιτικού προβληματισμού» πάνελ της ξεφτίλας? Όταν είναι πλέον διαπιστωμένο πως ένας ή και δύο «δημοσιογράφοι», ένας ή και δύο «έγκριτοι» καθηγητές και βεβαίως κάποιος «Άδωνις» από τη νεοδημοκρατική κομπανία και οι έτεροι δύο των άλλων συγκυβερνούντων  κομμάτων, θα του την πέσουν όλοι από κοινού αλαλάζοντες…

Και άντε μετά ο ατυχής τηλεθεατής να μπορέσει να ανιχνεύσει πού ακριβώς βρίσκεται η ουσιώδης διαφορά, αφού δεν μπόρεσε ο μοναδικός διαφωνών με την κυρίαρχη ομαδική μνημονιακή κυβερνητική άποψη, όχι μόνο να ολοκληρώσει την γνώμη του, αλλά ούτε καν τη φράση του, ανάμεσα από τις κραυγές των υπερασπιστών του συνεχούς… Κουρέματος της ζωής μας!!! Ενώ στη συνέχεια οι γνωστοί και θρασείς χοντρά μισθωμένοι Ντερμπεντέρηδες τον κόβουν στη δεύτερη ανάσα του, με εκείνο το γνωστό «πάμε για διαφημίσεις…» Εξ άλλου είναι  απολύτως σίγουρο πως αν από αυτές τις καθημερινές στημένες «τηλεμαχίες» κέρδιζε η ριζοσπαστική αριστερά έστω και ελάχιστα κάποιες υπέρ αυτής εντυπώσεις, τα επικοινωνιακά επιτελεία θα τις έκοβαν πάραυτα. Το αντίθετο ασφαλώς συμβαίνει…

Βεβαίως ένας τηλεοπτικός σταθμός στα χέρια μιας αντί συστημικής  αριστεράς θα ήταν ένα μεγάλο όπλο ανατροπής κυρίως αυτήν την περίοδο! Αρκεί βεβαίως να μην περιορίζονταν σε εκπομπές ασπρόμαυρου Τεν Τεν  ή σε συνεχείς επαναλήψεις ταινιών του ανατολικού μετώπου με αμυνόμενο τον κόκκινο στρατό στις παρυφές του Στάλιγκραντ ενάντια στη χιτλερική επίθεση...
 Ένα Τηλεοπτικό κανάλι πανελλήνιας εμβέλειας ανοικτό, ριζοσπαστικά αριστερό, αντισυστημικό θα οδηγούσε τον τηλεθεατή εκτός των άλλων και σε ανοικτούς ενημερωτικούς δρόμους πέρα και έξω από τη χώρα μας, ιδιαίτερα στα συμβαίνοντα στον ευρωπαϊκό νότο…

Έτσι είναι απορίας άξιο γιατί δεν έγινε  προσπάθεια από πλευράς Σύριζα να στηθεί ένα Ιντερνετικό TV channel του οποίου η δαπάνη δεν μπορεί να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα σε καμιά περίπτωση. Αντίθετα όμως θα κάλυπτε σημαντικό μέρος μιας άμεσης πληροφόρησης-συζήτησης, ανταλλαγής προτάσεων και ιδεών αρκεί βεβαίως να εξασφάλιζε όσα από τα παραπάνω περιγράψαμε…Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και όχι μόνο, ασχολούνται και στην πατρίδα μας σήμερα με το Ιντερνέτ.

Θα μπορούσε λοιπόν να λειτουργήσει ένα τέτοιο μέσο επικοινωνίας-ενημέρωσης πολιτών καλύπτοντας έτσι ένα σοβαρό κενό χωρίς παράλληλα να έχει και τα αρνητικά αποτελέσματα πολλών στημένων πανάθλιων «πολιτικών συζητήσεων» οι οποίες ξεκάθαρα λειτουργούν μόνο υπέρ του συστήματος διαστρεβλώνοντας και καθυβρίζοντας τα πάντα και κυρίως την αλήθεια…
Νίκος Μητσιάλης 

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Τιμάμε τον αγωνιστή !!!

Η ΦΑΙΑΚΙΑ στέκεται με σεβασμό στην μνήμη ενός ανθρώπου, που την κρίσιμη ώρα είπε το μεγάλο ΟΧΙ. Αυτό που ξεχωρίζει τους πρωτοπόρους από τους πολλούς...
Σήμερα, μάλιστα, που η χούντα λίγο λείπει να πάρει συγχωροχάρτι, που η ιστορική μνήμη των ΝεοΕλλήνων συντρίβεται μέσα στην μυλόπετρες των εκσυγχρονιστικών 10ετιών και το άγος της κρίσης, αξίζει η ξεχωριστή τιμή στον αγωνιστή της αντιδικτατορικής πάλης Ναύαρχο Νίκο Παππά. Διακινδύνευσε τα πάντα θυσιάζοντας την βολή του... Αυτή την βολή, που αρκετοί "προοδευτικοί" μετά την μεταπολίτευση μας εμβολίασαν για να γυροφέρνουν και να πλιατσικολογούν εκ του ασφαλούς... Παραθέτουμε ένα σύντομο βιογραφικό του εκλιπόντος, όπως μας το έστειλε ο φίλτατος Στέφανος Πάντος...

Ο Νικόλαος Παππάς υπήρξε επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ και το 1973 ως κυβερνήτης του Α/Τ «Βέλος», εγκατέλειψε νατοϊκή άσκηση και οδήγησε το πλοίο στην Ιταλία, ακολουθούμενος από τους αξιωματικούς και το πλήρωμα που υπάκουσαν στις εντολές του, λαμβάνοντας, έτσι μέρος στο Κίνημα του Ναυτικού εναντίον των συνταγματαρχών της 21ης Απριλίου.
Ποιος όμως ήταν στην πραγματικότητα και πού υπηρέτησε; Ο Νικόλαος Παππάς γεννήθηκε το 1930 στην Κύμη της Εύβοιας και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Σχολή Ναυτιλίας και Κατευθύνσεως του Βρετανικού Ναυτικού και στη Σχολή Πολέμου και Αμύνης του ΝΑΤΟ Ρώμης.
Το 1963, υπηρέτησε ως υπασπιστής ΥΕΘΑ έως το 1965.
Το διάστημα 1971-1972, διετέλεσε διοικητής της Σχολής Υπαξιωματικών.
Στις 25 Μαΐου 1973, έγινε διεθνώς γνωστός, όταν για να εκδηλώσει την αντίθεσή του προς την απριλιανή δικτατορία, οδήγησε το αντιτορπιλικό «Βέλος», του οποίου ήταν κυβερνήτης, στην Ιταλία. Στη συνέχεια αποτάχθηκε από το Ναυτικό με απόφαση της δικτατορίας, η οποία του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια.
Το 1974, μετά την πτώση της δικτατορίας, διετέλεσε διευθυντής Διοικήσεως Ναυστάθμου Σαλαμίνας για έναν χρόνο.
Το 1976, υπηρέτησε ως διευθυντής Πολεμικής Σχεδιάσεως ΓΕΝ και Ακόλουθος Αμύνης στην Μεγάλη Βρετανία έως το 1979.
Την περίοδο 1979-1980, ήταν διοικητής Ταχέων Σκαφών και από το 1980 έως το 1981, διοικητής αντιτορπιλλικών και Υπαρχηγός Ναυτικού.
Το 1981, ανέλαβε τη Διοίκηση Ναυτικής Εκπαίδευσης και το 1982, επιλέχτηκε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1986.
Συμμετείχε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Γρίβα (1989) και στην οικουμενική του Ξενοφώντα Ζολώτα (1989-1990).
Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Παπαναστασίου με την οποία απέκτησαν δύο γιους.

Το αντιτορπιλικό «Βέλος»
Ήταν το αντιτορπιλικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού το οποίο το 1973 κατά την διάρκεια εκπαιδευτικών ασκήσεων του ΝΑΤΟ αποστάτησε και ζήτησε άσυλο στην Ιταλία, ως αποτέλεσμα του αποτυχημένου Κινήματος του Ναυτικού. Κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Νικόλαος Παππάς (γενν. 1930) ο οποίος μαζί με έξι αξιωματικούς και εικοσιπέντε υπαξιωματικούς ζήτησαν πολιτικό άσυλο και παρέμειναν εκεί ως πολιτικοί εξόριστοι. Η κίνηση αυτή επέφερε πλήγμα στην χούντα των συνταγματαρχών. Το «Βέλος» μάλιστα όταν εισέβαλαν οι Τούρκοι στην Κύπρο έσπευσε να βοηθήσει στην άμυνα του νησιού.
Στις 3 Ιουνίου 1942 καθελκύστηκε στα ναυπηγεία «USA Boston Navy Yard Boston, Mass».
Στις 18 Μαΐου 1943 μπήκε στην ενεργεία.
Το 1958 εκσυγχρονίστηκε στα ναυπηγεία LONG BEACH της Καλιφόρνια.
Στις 16 Ιουλίου 1959 παρελήφθη στο Σαν Ντιέγκο των Η.Π.Α. ως στρατιωτική βοήθεια και με πρώτο κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Γ. ΜΟΡΑΛΗ κατέπλευσε στην Ελλάδα.
Στις 25 Μαΐου του 1973, με κυβερνήτη τον Νικόλαο Παπά, ενώ συμμετείχε σε άσκηση του NATO, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την στρατιωτική δικτατορία της Ελλάδας στασίασε και αγκυροβόλησε στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, αρνούμενο να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Στις 26 Μαρτίου 1991 παροπλίσθηκε. Το 1994 το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το ανακήρυξε σε μουσείο για τον αγώνα ενάντια στην δικτατορία και το πλοίο αγκυροβόλησε στον Πόρο.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2000 μεταφέρθηκε στην Ναυτική βάση της Σαλαμίνας για επισκευή και ανάπλασή του σε επισκέψιμο ναυτικό μουσείο.
Στις 26 Ιουνίου 2002 αγκυροβόλησε στο πάρκο ναυτικής παράδοσης στο Παλαιό Φάληρο ως επισκέψιμο μουσείο

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Για να δούμε τι θα μας πουν τώρα οι αυστηροί Λουθηριανοί ;;;

Το νέο δεν είναι τελευταίο... Είναι, όμως σίγουρα επίκαιρο, καθώς η Γερμανία, που έχει αναλάβει την ... εξυγίανση της Ευρώπης.... έχει στα σπλάχνα της την Ολλανδία, που απ' ό,τι φαίνεται δεν είναι και τόσο πεντακάθαρη στο θέμα των τραπεζικών στεγαστικών δανείων... Διαβάστε το σχετικό σημείωμα, που έχει δημοσιευθεί στο ΕΘΝΟΣ... Για να δούμε, πως θα "στηρίξουν" τους αδελφούς Ολλανδούς... Διαβάστε προεκτικά και ξαναδιαβάστε το γράφημα... μας αφορά απολύτως εμάς τους  ...τεμπέληδες, χαραμοφάηδες και καναλωτές Ελληνες...

Ολλανδική φούσκα ακινήτων απειλεί την ΕΕ

«Βραδυφλεγή βόμβα» στα θεμέλια της Ευρωζώνης συνιστά η Ολλανδία, μία από τις λίγες χώρες του ευρώ που διατηρούν την κορυφαία αξιολόγηση ΑΑΑ.
Το υπέρογκο ιδιωτικό χρέος της χώρας, η τρομακτική «φούσκα» ακινήτων και οι τεράστιες τραπεζικές επισφάλειες προκαλούν... ταχυκαρδίες στις Βρυξέλλες που αποφάσισαν να ερευνήσουν τις επιπτώσεις πιθανών κινδύνων που προκύπτουν από το εκρηκτικό αυτό «κοκτέιλ».

Οπως επίσημα ανακοινώθηκε, η ολλανδική οικονομία μπαίνει εφεξής στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να διερευνηθεί αν υπάρχουν μακροοικονομικές ανισορροπίες που χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο.
Το κατά κεφαλήν χρέος για στεγαστικά δάνεια στην Ολλανδία είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη και προσεγγίζει το 130% του ΑΕΠ, ενώ η πτώση 15% που έχουν σημειώσει οι τιμές των κατοικιών από το 2008 έχει επηρεάσει την ιδιωτική κατανάλωση και την ανάπτυξη.
Και όλα αυτά την ώρα που το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα δεν ξεπερνά το 65% του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα να καταρρίπτεται ο μύθος που θέλει τους Ελληνες να ζουν επί σειρά ετών πάνω από τις δυνάμεις τους!
Και όμως οι Ολλανδοί πολιτικοί, αγκιστρωμένοι στο άρμα του Βερολίνου, τάσσονταν μέχρι πρότινος «υπέρ» μιας Grexit, ενώ μόλις χθες ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε υποχώρησε από τη σκληρή γραμμή και κατέβασε τους τόνους έναντι της Αθήνας δηλώνοντας ότι η Ελλάδα ίσως χρειαστεί περαιτέρω βοήθεια.

Ομοιότητες

Η Ολλανδία σήμερα παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την Ιρλανδία και την Ισπανία, τις άλλες δύο χώρες που βρέθηκαν στο «μάτι του κυκλώνα», ενώ αρκετοί αναλυτές εκφράζουν πλέον ανοιχτά φόβους για μια «φούσκα» ακινήτων αλά... ισπανικά, τονίζοντας ότι η κρίση χρέους θα χτυπήσει με σφοδρότητα και τα κράτη του Βορρά.
Τα προς πώληση ακίνητα στη χώρα της τουλίπας υπολογίζονται σήμερα στα 221.000, όταν μερικά χρόνια πριν ήταν μόλις 150.000 - με τις τιμές σε ορισμένες περιοχές να έχουν μειωθεί πάνω από 20%. Είναι μάλιστα δύο φορές περισσότερα ανά κάτοικο, απ' ό,τι στις ΗΠΑ, οι οποίες αντιμετωπίζουν από πολύ καιρό τώρα μία μεγάλη κρίση ακινήτων.
Το γεγονός αυτό οδηγεί πολλούς στο συμπέρασμα ότι η Ολλανδία θα αντιμετωπίσει σύντομα μία κρίση ακινήτων. Σύμφωνα με αναλυτές, 1 στους 5 Ολλανδούς μένει σε σπίτι, το οποίο έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό την τιμή του, ώστε να μην μπορεί να πληρωθεί η υποθήκη.
Τα προβλήματα για τις τράπεζες είναι πλέον τεράστια. Είναι ενδεικτικό πως οι επισφάλειες της Rabobank αυξήθηκαν στο πρώτο εξάμηνο του 2012 κατά 75%!
Συνολικά ο ενυπόθηκος δανεισμός των Ολλανδών φτάνει στα 640 δισ., όταν το ΑΕΠ της χώρας ανέρχεται στα 840 δισ. και οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι μόλις 332 δισ. ευρώ. Αυτό δείχνει ότι οι ολλανδικές τράπεζες πρέπει να χρηματοδοτούν τη διαφορά από το εξωτερικό. Η εξάρτησή τους δηλαδή από τις διεθνείς χρηματαγορές είναι τεράστια.
Εάν λοιπόν σκάσει η «φούσκα» ακινήτων, θα έχει μεγάλες επιπτώσεις στο δημόσιο χρέος, αφού τέσσερα στα πέντε ενυπόθηκα δάνεια είναι εγγυημένα από ένα κρατικό εργαλείο ανάπτυξης, βάσει του οποίου εάν οι πολίτες δεν πληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους, τότε είναι υποχρεωμένο το κράτος να τις αναλάβει!

ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Παγκόσμιοι «πρωταθλητές» στα ενυπόθηκα δάνεια
Η στρέβλωση της ολλανδικής αγοράς ακινήτων ξεκίνησε ουσιαστικά το 2001, όταν με νέο νόμο επιτρεπόταν οι τόκοι των Ολλανδών από τις υποθήκες να εκπίπτουν από τις φορολογικές τους δηλώσεις.
Ο στόχος της κυβέρνησης ήταν η πιστωτική διευκόλυνση για την ανέγερση νέων κατοικιών, η οποία λειτούργησε τελικά ως κίνητρο για τη δημιουργία συνεχώς αυξανομένων χρεών - εκ μέρους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.
Οι τιμές ακολούθησαν έκτοτε έντονα ανοδική πορεία και άρχισαν να υποχωρούν με το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Από το 2008 έχουν πέσει 15%, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις μέχρι τα τέλη του 2013 θα έχουν υποχωρήσει συνολικά 25% με 30%, πτώση ανάλογη με αυτήν που καταγράφηκε και στην περίπτωση της Ισπανίας.

Στοιχεία

Τα ολλανδικά νοικοκυριά, που στις αρχές της δεκαετίας του '90 δανείζονταν έως και 12 φορές το μεικτό τους εισόδημα, χρωστούν σήμερα ποσό τριπλάσιο από το γερμανικό ή και το μέσο νοικοκυριό της Ευρωζώνης.
Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ολλανδοί δεν δανείζονταν μόνο για να αγοράζουν δική τους κατοικία. Χρεώνονταν επίσης για να καταναλώνουν με τα δανεικά χρήματα, τα οποία αποκτούσαν με εγγύηση τα σπίτια τους - έτσι ώστε να επωφελούνται από τις κρατικές επιδοτήσεις (φοροαπαλλαγές) ακόμη και εκείνοι οι οποίοι είχαν δική τους κατοικία.
Σήμερα, λοιπόν, καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης δεν έχει τόσο χρεωμένα νοικοκυριά, σε σχέση με τα εισοδήματα τους, όσο η Ολλανδία. Ακόμη περισσότερο, τα ενυπόθηκα δάνεια των Ολλανδών, σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας, είναι τα υψηλότερα όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΣΜΑ

Ναι, αλλά το Λουξεμβούργο δεν ζήτησε βοήθεια !!!

Αυτό το ...συντριπτικό επιχείρημα, προέβαλε γνωστό στέλεχος της "ανανεωτικής" αριστεράς, γνωστός για το:  "πάω και έρχομαι στην Αριστερά"... Συνόδευε μάλιστα αυτό το μεγαλοφυές επίγραμμα με χαρακτηριστικό υπομειδίαμα, που τον συνοδεύει στις δημόσιες εμφανίσεις του, του τύπου: τι θέλω εγώ και ανακατεύομαι με εσάς τα ζώα... 
Και βέβαια μας συνέτριψε... Που να τολμήσουμε να αντιμιλήσουμε σε τέτοιο αποστομωτικό λόγο...  Γιατί, ως γνωστόν όταν δύο είναι άρρωστοι, δεν είναι και οι δύο... Είναι μόνο εκείνος, που το δείχνει... Η, αν προχωρήσουμε σε κάποιου είδους επιχείρηση αρετής, θα τιμωρήσουμε όσα "κορίτσια" πιάσαμε επ' αυτοφόρω... Για τις άλλες, ας κουνάνε του μηρούς τους ως ιστία, δεν μας πέφτει λόγος... Μπορεί και να κάνανε την ....προσευχή τους...
Το καημένο, όμως το Λουξεμβούργο, (που δεν είχε ενημερωθεί από αυτό το συγκλονιστικής πειθούς επιχείρημα του Ελληνος συγκυβερνητικού στελέχους) προσπάθησε να υπερασπισθεί (πάντοτε στα πλαίσια του να μην εκνευρίσουμε το λιοντάρι) την Κύπρο, πιστεύοντας ότι ανήκει στην ίδια κατηγορία με την Κύπρο... Τι να πει κανείς... Ισως οι Λουξεμβουργιανοί να βρίσκονται σε σύγχυση... Ενώ εμείς, καθαροί, πατριώτες και εκσυγχρονιστές βλέπουμε τα πράματα ξεκάθαρα... Γι' αυτό αφήσαμε την Κύπρο να ...πάει να κουρεύεται...

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Μία ταινία τεκμηρίωσης


Οι ταινίες τεκμηρίωσης, κοινώς documantair, προσφέρουν πάρα πολλά στην πληροφόρησή μας, στο άνοιγμα του μυαλού μας. Γι΄αυτό και η πλειοψηφία των καναλιών της απ0φεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι... Στυο πρόσφατο φεστιβάλ ταινιών ντοκυμανταιρ της Θεσσαλονίκης ανφέρεται το σημείωμα της φιτλάτης Αλεξάνδρας Μητσιάλη και ειδικότερα στην ταινία που έχει να κάνει με τις Σκουριές της Χαλκιδικής...                   

 Ενα πρόβατο κι ένα μαύρο πανί

Ήταν την προηγούμενη εβδομάδα που η πόλη χαμογελούσε στην έβδομη τέχνη. Που το λιμάνι άναβε τα φώτα του και οι παλιές αποθήκες του άνοιγαν τις πόρτες τους για να καλωσορίσουν εκατοντάδες ανθρώπους που σε πείσμα της στενοχώριας (στενός-χώρος) των καιρών προσπαθούν να μεγαλώσουν τον κόσμο τους ταξιδεύοντας με 4 ευρώ τη διαδρομή, εκτός κι αν είναι άνεργοι ή ηλικιωμένοι, οπόταν το ταξίδι τους προσφέρεται δωρεάν σαν μια μικρή προσφορά παρηγοριάς για την ατυχία.
Για μένα αυτή είναι η πιο όμορφη εβδομάδα του χρόνου στη Θεσσαλονίκη. Η εβδομάδα που νιώθω τυχερή να ζω σ’ αυτή την πόλη, να περιφέρομαι στο λιμάνι με τις ψιχάλες της βροχής ή με το φως του ήλιου, αδιάφορο. Τα καράβια είναι αγκυροβολημένα στ’ ανοιχτά και όλα τα σκηνικά τους ταιριάζουν. Ένα λιμάνι παντός καιρού, που σε κάνει να νιώθεις ότι πρωταγωνιστείς κι εσύ στην ταινία.
Φεστιβάλ ντοκυμαντέρ, λοιπόν, στο «Ολύμπιον» και στις αίθουσες του λιμανιού. Ατμόσφαιρα φεστιβαλική με τους σκηνοθέτες, τους μεταφραστές, τις ερωτήσεις και τις συζητήσεις, το ενδιαφέρον του κοινού να ξεχωρίσει τις καλές ταινίες, το συνωστισμό της τελευταίας στιγμής στα εκδοτήρια ( Δεν μπορεί, η «τελευταία στιγμή», σκέφτομαι, θα είναι ελληνίδα).
 Είχα φροντίσει να βγάλω έγκαιρα εισιτήριο για το ντοκιμαντέρ του Αυγερόπουλου, στην δεύτερη και τελευταία προβολή του, την Κυριακή στις 1.00 το μεσημέρι. Η αίθουσα γεμάτη ασφυκτικά και ο Αυγερόπουλος παρόν με το χακί αμπέχονο και τη γλυκιά φωνή να βγαίνει από ένα μπαρουτοκαπνισμένο στόμα. Οι αργοπορημένοι βολεύονται όπως-όπως στις σκάλες και το πρόβατο στην οθόνη απελευθερώνεται από το μαύρο πανί που έκλεινε μέχρι πρότινος τα μάτια του.
  Το δάσος των Σκουριών είναι ένα αιωνόβιο δάσος σ’ ένα μακρυσμένο σημείο της ορεινής Χαλκιδικής, πάνω από την Αθωνική Πολιτεία. Είναι από εκείνα τα πανέμορφα δάση που μας κάνουν τη χάρη να βρίσκονται ακόμα μαζί μας αν και δεν το αξίζουμε. Και η «Ελληνικός Χρυσός» μια εταιρεία, παράρτημα καναδικής, που αγόρασε από το ελληνικό δημόσιο την περιοχή, γιατί κάτω από τις αιωνόβιες ρίζες κρύβονται χαλκός, ασήμι, χρυσός και άλλα μεταλλεύματα αξίας μερικών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Θα ανατινάξει τη γη για να ανοίξει μια τρύπα ενός χιλιομέτρου περίπου και θα σκάψει σε βάθος πεντακοσίων μέτρων για να φτιάξει το ορυχείο της. Θα σηκώσει  σκόνη που θα πνίξει τον τόπο και θα φτάσει μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Θα χρησιμοποιήσει κυάνιο για να αποσπάσει γραμμάρια χρυσού από τόνους χώμα και μεταλλευμάτων. Όταν θα φύγει σε τριάντα χρόνια, ένα ανυπεράσπιστο φαλακρό κρανίο γεμάτο τοξικά θα έχει μείνει στη θέση του δάσους και τα υγρά του θα έχουν ποτίσει τη γη και τη θάλασσα.
Και παρελαύνουν στην οθόνη όλοι οι έρποντες, ανατριχιαστικοί συμμέτοχοι στο έγκλημα: ο Πάχτας, ο Παπακωσταντίνου, ο διευθυντής της εταιρείας και διάφοροι υπεύθυνοι πληρωμένοι για να μετατοπίζουν τις ευθύνες και να ρίχνουν στάχτη στα μάτια. Και ξετυλίγεται καρέ καρέ μπροστά στα μάτια μας η ιστορία μιας παλιάς επιχείρησης που κηρύχτηκε σε μια νύχτα προβληματική για να ξεπλυθεί μέσα σε ακόμα μια νύχτα από τον Πάχτα και να πουληθεί στην καναδική εταιρεία. Αποκαλύπτεται το σκάνδαλο της αγοράς της περιοχής από την καναδική εταιρεία έναντι μόλις 11,5 εκατομμυρίων ευρώ που κατέβαλε στο ελληνικό δημόσιο, επένδυση που θεωρήθηκε υποτιμημένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επέβαλε πρόστιμο 15,5 εκατομμυρίων στην καναδική εταιρία προς το ελληνικό δημόσιο, ποσό που την καταβολή του αρνήθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου, προσβάλλοντας την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχυριζόμενος ότι «οι ξένοι δεν έχουν πάντα δίκιο». Ανατριχίλα και αποτροπιασμός. Πόσες φορές θα δούμε ακόμα το βασιλιά γυμνό μπροστά στα μάτια μας;
αφίσσα του φεστιβάλ
Ευτυχώς, όμως, η οθόνη μετατοπίζεται και γεμίζει ανθρώπους που με κάθε μέσο, από την Ιερισσό, τη Θεσσαλονίκη, την υπόλοιπη Χαλκιδική σκαρφαλώνουν το απειλημένο βουνό και κυκλώνουν τις εγκαταστάσεις της εταιρίας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ανέβηκαν μια φορά. Έχουν κάνει την επίσκεψη στο βουνό εκδρομή τους. Έχουν κάνει τον αγώνα ενάντια στο ορυχείο  μέρος της ζωής τους. Έχουν κάνει τη νίκη τους στοίχημα με τις επόμενες γενιές.
Κι εγώ σκέφτομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι, πολλοί άνθρωποι αρκεί να πας στο σωστό ραντεβού. Αρκεί να μάθεις τη μέρα, την ώρα, το ακριβές σημείο και να σκαρφαλώσεις κι εσύ για να τους συναντήσεις.
Γι’ αυτό αγαπώ τις ταινίες τεκμηρίωσης. Γιατί σου δείχνουν πραγματικούς ανθρώπους, σε πραγματικές συνθήκες, να πολεμούν για τη ζωή τους κι ή να νικούν ή να συντρίβονται, δεν έχει πάντα αυτό τη σημασία. Γιατί αυτές οι ταινίες επιτρέπουν στους ανθρώπους να αφηγηθούν τις ιστορίες τους κι αφήνουν εσένα να τις ακούσεις και να μάθεις από αυτές. Κι η στενοχώρια σιγά-σιγά υποχωρεί και παίρνεις μια βαθιά, πολύ βαθιά ανάσα. Και το πρόβατο διώχνει από τα μάτια του το μαύρο πανί και επιτέλους βλέπει.    
    Αλεξάνδρα Μητσιάλη     Συγγραφέας