ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Εξαιρετικά επίκαιρος...

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης, όπως πάντοτε, έτσι και τώρα... Στην συνέντευξή του στο Pressproject και την δημοσιογράφο Βασιλική Σιούτη... Τα θέματα της Χρυσής Αυγής και της ενότητας της αριστεράς στην πρώτη γραμμή. Από την αναδημοσίευσή της στην ISKRA επιλέγουμε αποσπάσματα και τα παρουσιάζουμε σαν ξεχωριστές παραγράφους...

«Από πού προήλθε ο πρώτος πυρήνας της;» θέτει ρητορικά το ερώτημα και απαντά: «Από ακροδεξιούς, από απογόνους βιολογικούς και ιδεολογικούς των ταγμάτων ασφαλείας, αυτών που πολέμησαν το Δεκέμβρη, αυτών που οργάνωσαν τη Χούντα, αυτό το μαύρο υπόγειο της ελληνικής κοινωνίας που δεν εξαρθρώθηκε ποτέ. Αυτό που λέμε παρακράτος. Το παρακράτος οργανώθηκε από τους ξένους και από τη δεξιά». Αναφέρει ότι ούτε ο Α. Παπανδρέου το εξάρθρωσε, παρά το ότι προσπάθησε να το κάνει. Αυτό παραμένει, λέει, «και τώρα τράφηκε με καινούριο κόσμο».
Τι φταίει για τη Χρυσή Αυγή, λοιπόν; Το πρώτο αίτιο για την άνοδό της Χρυσής Αυγής, κατά τη γνώμη του, είναι η κρίση και η έλλειψη πολιτικής παιδείας και γενικότερα παιδείας μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού».

Ένας δεύτερος λόγος είναι η διείσδυση της στον κρατικό μηχανισμό, καθώς και αυτά που λέει τα οποία είναι λαϊκίστικα, «σκέτη απάτη».Ευθύνη, όμως, ρίχνει και στην αριστερά, «αλλά εντελώς αλλιώτικη απ' αυτήν που λέει ο Σαμαράς και ο Κεδίκογλου». «Κι εδώ πρέπει να τονίσουμε, δεν είναι η Αριστερά βέβαια υπεύθυνη για την άνοδο της Χρυσής Αυγής, υπεύθυνοι είναι όλοι αυτοί που είπαμε. Έμμεσα όμως, έχουν ευθύνη οι ηγεσίες της Αριστεράς, γιατί τόσα χρόνια μετά την πτώση της Χούντας δεν βρήκαν έναν τρόπο αν όχι να ενωθούνε όλοι μαζί, να έχουν ένα κοινό πρόγραμμα άμεσης δράσης και άμεσων μέτρων ανακούφισης του ελληνικού λαού . Εκεί έχουν ευθύνη».

Καιρό τώρα προτρέπει την κατακερματισμένη αριστερά να ενώσει τις δυνάμεις της σε έναν αγώνα κοινό. «Διότι αν η Αριστερά είχε ένα κοινό μέτωπο - δε λέω να ενοποιηθεί, δεν μπορεί να συγχωνευθεί το ΚΚΕ με το ΣΥΡΙΖΑ και την άκρα Αριστερά- ένα κοινό μέτωπο σωτηρίας του ελληνικού λαού, θα τους έλεγα: Να, το μέτωπο σωτηρίας, ενώ όταν μου λένε πες μας ποια Αριστερά, τι να τους πω κι εγώ; Να τους πω ΚΚΕ δεν μπορώ, να τους πω ΣΥΡΙΖΑ δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ, αν τους πω άκρα αριστερά θα μου πουν, μα εσείς είστε 0,33%, τι να σας κάνω».
Η συμβατική χρήση του όρου «άκρα αριστερά» βέβαια, από τον Ευτύχη Μπιτσάκη, που μας εξηγεί όταν τον ρωτάμε, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που εννοεί π.χ ο πρωθυπουργός όταν χρησιμοποιεί την ίδια φράση. Δεν εννοεί «εξτρεμιστική», αλλά εξωκοινοβουλευτική και αριστερότερα της επίσημης αριστεράς.
«Βλέπεις λοιπόν πως η άκρα Αριστερά έχει ευθύνη, όχι αυτήν που λέει ο Σαμαράς, ευθύνη με την έννοια ότι δεν έχει παρουσιάσει ένα πρόγραμμα σωτηρίας του ελληνικού λαού, οπότε εγώ και οποιοσδήποτε άλλος -λέω το εγώ για να το γενικεύσω- θα μπορούσα να πω, να, εκεί που είναι ένα μέτωπο που παλεύει για τη σωτηρία όλων μας και σένα και μένα και του άλλου. Τότε θα μπορούσα να μεταπείσω μερικά νεαρά παιδιά, τα οποία από χαζομάρα ψηφίζουν Χρυσή Αυγή».

Μια αλήθεια είπε ο Σαμαράς, ότι όταν θα τελειώσει η κρίση η Ελλάδα θα είναι αγνώριστη...».
«... Θα έχουν πουληθεί τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα βουνά, οι θάλασσες, ο ουρκτός πλούτος, τα πάντα... Ελπίζω να ξεσηκωθεί ο ελληνικός λαός κάποτε, γιατί τώρα κοιμάται εν πολλοίς, και να τους στείλει από' κει που ήρθανε».

Όταν «τσακώνεται» με αυτούς που θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει νέο ΠΑΣΟΚ τους λέει: «Ρε παιδιά, ο λαός του ΠΑΣΟΚ ήταν μικροαστοί αγρότες που τους έδωσε μισθούς και καλές τιμές στα προϊόντα, που δεν είχανε πολιτική ωριμότητα και πήγαν στο ΠΑΣΟΚ». Η βάση του ΣΥΡΙΖΑ είναι άλλη, εξηγεί: «Είναι ο λαϊκός κόσμος της Αριστεράς που δεν ανήκει στο ΚΚΕ ή στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και νέοι άνθρωποι οι οποίοι μπήκαν τώρα στην ηλικία που ψηφίζουν. Άρα, είναι άλλος κόσμος. Αυτό δεν αποκλείει βέβαια μέσα από μια θητεία κυβερνητική να πάει δεξιά. Τίποτα δεν αποκλείεται. Η πολιτική δεν πάει με διαφορικές εξισώσεις. Είναι ο νόμος των πιθανοτήτων».
Αναρωτιέται γιατί οι συνεπείς αριστεροί, που δεν ανήκουν στο ΣΥΡΙΖΑ, να μην ενισχύσουν τις ριζοσπαστικές τάσεις του οι οποίοι βρίσκονται αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ.«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι άκρα αριστερά» ξαναλέει όταν επιστρέφουμε στην κουβέντα αυτή. Αν υπάρχουν κάποιοι μαοϊκής, τροτσκιστικής ή κομμουνιστικής προελεύσεως, αυτοί θα μπορούσαν να ονομαστούν εξωκοινοβουλευτική ή άκρα αριστερά, αναφέρει, αλλά, όπως εξηγεί, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που εννοεί ο Σαμαράς. «Ούτε όπλα έχουν, ούτε δέρνουν, ούτε τρομοκρατία κάνουν. Υπερασπίστηκαν πάντα τους διωκόμενους...».
«Εγώ χρησιμοποιώ τον όρο άκρα αριστερά για ανθρώπους οι οποίοι πολιτικά τοποθετούνται πιο αριστερά από το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίοι είναι ένας κόσμος που προέρχεται από διάφορες τάσεις της παραδοσιακής Αριστεράς, προϊόν της κρίσης της Αριστεράς, που ψάχνουν να βρουν μια διέξοδο επειδή διαφωνούν με τη σεκταριστική πολιτική του ΚΚΕ και θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ρεφορμιστικό κόμμα».
Η πρώτη στιγμή που το πρόσωπό του συννεφιάζει για λίγο και ο τόνος της φωνής του σηκώνεται ελαφρώς, είναι όταν λέει: «Κι έχει το θράσος ο πρωθυπουργός μας να ονομάζει την αξιωματική αντιπολίτευση άκρα αριστερά και τρομοκράτες. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Ούτε η χούντα δεν είπε αυτή την κουβέντα. Λοιπόν ας μάθουμε να χρησιμοποιούμε σωστά τους όρους, αντί να κάνουμε προπαγάνδα...».
«Έπρεπε να ξέρουν τι σημαίνει Αριστερά και Άκρα Αριστερά. Να είναι αντίθετοι, το καταλαβαίνω. Δεξιοί είναι, αντίθετοι είναι, ταξικοί εχθροί είναι, όπως λένε στη γλώσσα της Κοινωνιολογίας, αλλά έπρεπε να ξέρουν πώς χρησιμοποιούνται οι έννοιες».

Όταν τον ρωτάμε για τις Σκουριές και για τον αγώνα των κατοίκων εκεί, μας λέει ότι έπρεπε να πάρουν βραβείο από την κυβέρνηση. «Οι άνθρωποι αυτοί αγωνίζονται για να μη μολυνθεί με κυάνιο το νερό τους, για να μη μολυνθούν τα χωράφια τους, για να μην καταστραφεί το δάσος τους. Οι άνθρωποι αυτοί έπρεπε να πάρουνε βραβείο από την κυβέρνηση. Αλλά ποια κυβέρνηση; που ξεπουλάει τον χρυσό; ...Όχι μόνο θα καταστρέψουν αυτή την περιοχή, αλλά δίνουν τσάμπα στην καναδέζικη εταιρεία αυτό το χρυσάφι το οποίο δεν ξαναγίνεται. Τα ορυκτά δεν ξαναγίνονται. Αν ξεπουλήσουν τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα χωράφια, τα βουνά, αυτά μπορούμε να τα ανακτήσουμε. Διότι αυτά υπάρχουν και αναπαράγονται και τα δέντρα και όλα. Όσα ορυκτά -νικέλιο, χαλκός, χρυσάφι- ξεπουληθούν, δεν ανακτώνται».
Αυτή είναι η δεύτερη φορά που μοιάζει σαν να θυμώνει: «Και βγαίνουν τώρα να πούνε στους ανθρώπους που ληστεύουν τα σπίτια τους, την ελευθερία της γνώμης τους, που είναι δημοκρατικό δικαίωμα, να τους λένε ότι είναι τρομοκράτες. Ε, πού θα πάει αυτή η δουλειά;».

Η Βαϊμάρη έχει γίνει ξανά θέμα συζήτησης από τότε που μπήκαμε στην κρίση. Ρωτάμε αν εκείνος βλέπει ομοιότητες.
«...Τότε οι μαρξιστικές ιδέες ήταν πολύ λιγότερο διαδεδομένες» απαντά «και η πείρα του εργατικού κινήματος ήταν πολύ μικρότερη». «Το στήριγμα του Χίτλερ και η προπαγάνδα του ήταν πολύ πιο πιασάρικη, ας το πούμε έτσι, από ό,τι της Χρυσής Αυγής κι έτσι ηττήθηκε η Βαϊμάρη και το εργατικό κίνημα της Γερμανίας κι εξολοθρεύτηκε. Σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού ψηφίζει ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτική Αριστερά ή άλλα μορφώματα της Αριστεράς, έχουν μεγάλη πείρα από την Κατοχή, από τον Εμφύλιο, από την ΕΔΑ, από τους μετέπειτα κοινωνικούς αγώνες, δεν μπορεί να παρασυρθεί ο ελληνικός λαός σήμερα όπως παρασύρθηκε τότε ο γερμανικός, διότι έχει πολύ μεγαλύτερη πείρα..»
Για το τέλος, κρατήσαμε να τον ρωτήσουμε σχετικά με την αριστερά, για την ενότητα της οποίας αγωνίζεται τα τελευταία χρόνια, παρότι ο ίδιος ανήκει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
«Η αριστερά κατάφερε, παρ' όλες τις φυλακές, τις εξορίες, τις εκτελέσεις, να ηγεμονεύει στο χώρο των ιδεών και του πολιτισμού. Και στην κατοχή και μετά την απελευθέρωση και επί χούντας και σήμερα, γιατί οι αριστερές ιδέες έχουν μεγάλη διάδοση. Είναι δύσκολο να βρεις πολλούς ιστορικούς που δεν είναι επηρεασμένοι από το μαρξισμό , που δεν είναι μαρξιστές, είναι δύσκολο να βρεις πολλούς οικονομολόγους που δεν έχουν επηρεαστεί από το μαρξισμό . Στην τέχνη τούς σημαντικότερους καλλιτέχνες τους έβγαλε η Αριστερά».
«... Τώρα, ποιος ηγεμονεύει σήμερα θα το δούμε. Τα πράγματα αλλάζουν, δεν θα μείνουμε εκεί που ήμασταν. Σήμερα υπάρχει ένα σοκ στην κοινωνία, ένα κλίμα φόβου που καλλιεργήθηκε σκόπιμα με τη δολοφονία και την εξάρθρωση -τη μερική- της Χρυσής Αυγής. Αλλά ο φόβος είναι ένα φαινόμενο που περνάει. Κι εδώ είναι πάλι ευθύνη της Αριστεράς να βγει από τα γραφεία και να διαφωτίσει τον κόσμο και να δείξει ότι ο ελληνικός λαός δεν εμπιστεύεται στη συντριπτική πλειοψηφία του τους ναζί».
Δημοσίευση σχολίου