ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Περί Ουκρανίας...

Αντιγράφουμε από την Iskra το σχετικό με τα Ουκρανικά σημείωμα του Βασίλη Μακρίδη γιατί πιστεύουμρε πως είναι διαφωτιστικό για τα συμβαίνοντα, που δείχνουν να εγκυμονούν σοβαρότερα... Σας το προτείνουμε...

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ, «ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ» ΣΤΗ ΔΥΣΗ 

Δεν θα ήταν υπερβολή, εάν χαρακτηρίζαμε με μια φράση την κατάσταση στην Ουκρανία ως «μπαρουταποθήκη της Ευρώπης του 21ο αιώνα», ακριβώς όπως είχε χαρακτηριστεί η κατάσταση στα Βαλκάνια περίπου έναν αιώνα νωρίτερα. Η χώρα βιώνει, στην πράξη, έναν εμφύλιο πόλεμο, στον οποίο η διαφορά σε σχέση με τους προηγούμενους γνωστούς εμφύλιους πολέμους έγκειται στο ότι διεξάγεται προς το παρόν περισσότερο σε επίπεδο τακτικής, παρά σε επίπεδο στρατιωτικών επιχειρήσεων. Βέβαια, τίποτε δεν μπορεί να αποκλείσει την περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης, ειδικά εάν οι πραξικοπηματίες του Κιέβου συνεχίσουν να συμπεριφέρονται με πλήρη αλαζονεία και αδιαλλαξία απέναντι στους εξεγερμένους κατοίκους της Νοτιο-Ανατολικής Ουκρανίας, υπό την πλήρη ανοχή των «πατρόνων» τους ΗΠΑ και ΕΕ. Η πρόσφατα υπογραφείσα τετραμερής Συμφωνία της Γενεύης (στην οποία συμμετείχαν αντιπροσωπείες σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την ΕΕ και τη νέα ουκρανική «Αρχή»), αποδείχθηκε ότι... «γεννήθηκε για να πεθάνει»!!! Από τη μία ο «συνασπισμός» ΗΠΑ-ΕΕ-νέας ουκρανικής «Αρχής» εγκαλεί τους Ρώσους για μη τήρηση της Συμφωνίας (αλήθεια, τι ακριβώς έχουν παραβιάσει οι Ρώσοι, που δεν έχουν ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ στρατιωτική εμπλοκή στο θέατρο των συγκρούσεων;). Από την άλλη οι Ρώσοι εγκαλούν τη μεν νέα ουκρανική «Αρχή» για ανοχή ή και συνεργασία με τους νεοναζί του «Δεξιού Τομέα» στη στρατιωτική αντιμετώπιση του πληθυσμού της ΝΑ Ουκρανίας, τους δε Δυτικούς για την απόλυτη απροθυμία τους να «νουθετήσουν» τους ίδιους τους πολιτικούς τους φίλους στη χώρα σε σχέση με τη δράση των νεοναζιστικών συμμοριών. Τόσο οι Δυτικοί, όσο και η νέα ουκρανική Αρχή διακρίνονται από την απόλυτη μονομέρεια τους στην ανάγνωση των γεγονότων, αφού οι βάνδαλοι νεοναζί του Ευρω-Μαϊντάν (που δεν ταυτίζονται με το σύνολο του πλήθους, αλλά ήταν αυτοί που έδιναν τον τόνο στα γεγονότα) αντιμετωπίζονται επικοινωνιακά ως «ειρηνικοί και νόμιμοι διαδηλωτές», ενώ οι εξεγερμένοι πολίτες της ΝΑ Ουκρανίας ως «επικίνδυνοι φιλορώσοι αυτονομιστές», εναντίον των οποίων «δικαιολογείται» οποιαδήποτε μορφή βίας, συμπεριλαμβανομένης και της στρατιωτικής!!! Τόσο οι πρόσφατες δηλώσεις του προσωρινού «πρωθυπο-υργού» Αρσένι Γιατσενιούκ στα τοπικά ΜΜΕ, όσο και η συνέντευξη της διαβόητης (και αθυρόστομης!) κυ-ρίας Βικτόρια Νιούλαντ στη γνωστή Κριστίν Αμανπούρ στο CNN βρίσκονταν ακριβώς στο ίδιο μήκος κύματος!!! Κατά την κυρία Νιούλαντ, «οι διαδηλωτές στο Ευρω-Μαϊντάν ήταν απολύτως ήσυχοι και στα κτήρια που κατέλαβαν τήρησαν απολύτως όλους τους σχετικούς κανόνες»(;!) Προφανώς, οι επαναλαμβανόμενοι εμπρησμοί στα κτήρια που ανήκαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας, αλλά και σε άλλα αντιπολιτευόμενα (αριστερά, κυρίως) κόμματα, ακόμη και στο «Κόμμα των Περιφερειών» του Γιανουκόβιτς, πραγματοποιήθηκαν... «με πλήρη τήρηση όλων των κανόνων»!!! Το ίδιο και το συστηματικό ξήλωμα των πλακόστρωτων της οδού Χρεσάτικ, της κεντρικότερης του Κιέβου, ώστε οι πέτρες να χρησιμοποιηθούν ως πολεμοφόδια εναντίον των αστυνομικών της «Μπέρκουτ», που χωρίς ηγεσία και διαταγές το μόνο που προσπαθούσαν πλέον να κάνουν ήταν να σώσουν τη ζωή τους (αν δεν τους την αφαιρούσε η σφαίρα κάποιου μισθοφόρου ελεύθερου σκοπευτή)...

Την ίδια ώρα που η Ουκρανία από τη μία φλέγεται και από την άλλη βυθίζεται, με συνοπτικές διαδικασίες, στη δίνη των Μνημονίων και των επιταγών του ΔΝΤ,εμφανίζεται στο Κίεβο εν είδει υψηλόβαθμού αποικιοκράτη αξιωματούχου ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στην Ουκρανία, είναι λαλίστατος και προβαίνει σε μια σειρά από «επιθετικές» δηλώσεις, τόσο προς τους αξιωματούχους της νέας ουκρανικής «Αρχής», όσο και προς τη Ρωσία. Ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος είχε συνάντηση με αντιπροσωπεία μελών της Ανώτατης Ράντας, από την οποία απουσίαζαν επιδεικτικά οι εκπρόσωποι του ΚΚ Ουκρανίας (του μοναδικού, κατ’ ουσίαν, πραγματικά αντιπολιτευόμενου κόμματος στο ουκρανικό κοινοβούλιο) στην οποία συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο νεοναζί αρχηγός της «Σβομπόντα» Ολέγκ Τιαγνιμπόκ, ο «ανεξάρτητος» (πλην γνωστός φασίστας) Σεργίι Τιγίπκο. ο πασίγνωστος δισεκατομμυριούχος «μεγιστάνας των γλυκών» (και βασικός χρηματοδότης της ιστορίας του «ΕυρωΜαϊντάν») Πετρό Ποροσένκο και ο πολιτικός φίλος του τελευταίου Βιτάλι Κλιτσκό, πρώην πυγμάχος και αρχηγός του φιλογερμανικού και νεοφιλελεύθερου κόμματος UDAR («Γροθιά»)… Τι τους είπε, σε γενικές γραμμές; Καταρχήν κατέκρινε όλη την ουκρανική «ηγεσία» ότι είναι ανίκανη να καταπολεμήσει τη διαφθορά (εδώ γελάνε, ασφαλώς!) και έδωσε νουθεσίες για το πώς να το πετύχουν!!! Υποσχέθηκε επίσης οικονομική βοήθεια ύψους 50 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 37 εκατομμύρια ευρώ) «για την πραγματοποίηση των αναγκαίων οικονομικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα». Το ποσό, βεβαίως, φαντάζει γελοίο, όταν η… «εχθρική» προς τη σημερινή ουκρανική «ηγεσία» Ρωσία έχει προσφέρει στα 23 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την ανακήρυξη της Ουκρανίας ως ανεξάρτητου κράτους οικονομική βοήθεια ύψους περίπου 250 δισ. δολαρίων (πάνω από 180 δισ. ευρώ), συμπεριλαμβανομένων και των ειδικών εκπτώσεων-διευκολύνσεων στην προμήθεια φυσικού αερίου!!! Ακόμη γελοιωδέστερη ακούγεται η κατανομή αυτού του ποσού για διάφορους σκοπούς, αφού απ’ ό,τι φαίνεται τα περισσότερα χρήματα θα… επιστρέψουν στους ίδιους τους Αμερικανούς: τα 11 εκατομμύρια θα πάνε… στην προεκλογική εκστρατεία των προεδρικών εκλογών (αλήθεια, ποιων υποψηφίων;), 25 εκατομμύρια θα πάνε στους… ειδικούς συμβούλους που θα στείλουν οι ίδιοι οι Αμερικανοί για τα θέματα «μεταρρυθμίσεων» της Οικονομίας, ενώ τα 14 εκατομμύρια που απομένουν θα δοθούν… και πάλι σε ειδικούς συμβούλους από τις ΗΠΑ, αυτή τη φορά «για την καταπολέμηση της διαφθοράς»!!! Πριν πλαντάξει η Ανθρωπότητα από τα γέλια, να συμπληρώσουμε ότι ο Μπάιντεν υποσχέθηκε και στρατιωτική βοήθεια, τόσο σε επίπεδο εξοπλισμών, όσο και σε επίπεδο εκπαίδευσης, ύψους (προς το παρόν) περί τα 18 εκατομμύρια δολάρια (γύρω στα 13 εκατομμύρια ευρώ). Όπως εύστοχα σημειώνει ο Ρώσος δημοσιογράφος Νικολάι Μπόμπκιν σε άρθρο του στο Διαδίκτυο, «το μοναδικό όφελος των ΗΠΑ από την Ουκρανία συνίσταται στο ότι μπορούν να τη μετατρέψουν από μια χώρα που «παρενοχλεί» τη Ρωσία σε μια χώρα εχθρική προς αυτή». Και για να πετύχουν στο στόχο τους, δεν τους ενδιαφέρει καθόλου εάν η Ουκρανία θα περιέλθει για τα καλά στη δίνη ενός εμφυλίου πολέμου με μεγαλύτερη ένταση και με πολύ περισσότερα θύματα απ’ ό,τι μέχρι στιγμής.


Για το τέλος, θα κάνουμε μια σύντομη αναφορά στο ρόλο που έχουν παίξει και εξακολουθούν να παίζουν στην Ουκρανία οι λεγόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), τόσο αμερικανικές στην προέλευση, όσο και ουκρανικές. Σειρά από αμερικανικές ΜΚΟ, μεταξύ των οποίων οι περιβόητες για την παρεμβατική τους δράση σε δεκάδες γωνιές του πλανήτη USAID, NDI («Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο», χρηματοδοτούμενο από το Δημοκρατικό Κόμμα), IRI («Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο», χρηματοδοτούμενο από τους Ρεπουμπλικανούς), NED («Ίδρυμα Ανάπτυξης της Δημοκρατίας» κ.ά. έχουν ρίξει πολύ χρήμα και ανάλογη «τεχνογνωσία» στην Ουκρανία, προκειμένου να δημιουργήσουν τις «κατάλληλες» για την πολιτική των ΗΠΑ συνθήκες δράσης… Ανάλογη δουλειά κάνει και η Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κίεβο, ενώ από τους βασικούς ντόπιους «συμμάχους» όλων των παραπάνω είναι το ουκρανικό «ίδρυμα» (ΜΚΟ στην πραγματικότητα) «Vydrodzhennya» (= «Αναγέννηση»), το οποίο σχετίζεται με τον διαβόητο Τζορτζ Σόρος (που δεν χάνει την ευκαιρία να «χώνεται» σε όλα τα παγκόσμια γεωπολιτικά «παιχνίδια», για προσωπικό, βεβαίως, όφελος). Στο πρόγραμμα της διήμερης επίσκεψης του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν στο Κίεβο συμπεριλαμβάνονταν και συναντήσεις με «εκπροσώπους της ουκρανικής κοινωνίας» (κατά το λεξιλόγιο της επίσημης ανακοίνωσης της Πρεσβείας των ΗΠΑ), χωρίς αυτοί να κατονομάζονται πουθενά… Προφανώς, οι ΗΠΑ αρέσκονται περισσότερο στην παρέμβαση στα εσωτερικά άλλων χωρών μέσω ΜΚΟ και άλλων παρόμοιων οργανισμών, ώστε να μη «λερώνεται» το όνομα τους κράτους τους… Φυσικά, ελάχιστους πείθουν, είτε φίλους, είτε εχθρούς τους, για τις «αγαθές» τους προθέσεις… Αλλά και αυτό, προφανώς, ελάχιστα τους απασχολεί… Αρκεί σε κάθε χώρα που τους ενδιαφέρει να υπάρχουν στην εξουσία οι «κατάλληλοι» γι’ αυτούς άνθρωποι… Στην περίπτωσή μας, τύπου Τουρτσίνοβ, Γιατσενιούκ, Τιμοσένκο, Τιαγνιμπόκ και λοιπών… «δημοκρατικών» δυνάμεων…
*Ο Βασίλης Μακρίδης είναι δημοσιογράφος και μεταφραστής ρωσικής γλώσσας, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Ροστόβ-να-Ντονού (Ρωσία).
Δημοσίευση σχολίου