ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Φοβάμαι...

Το εξαιρετικά επίκαιρο ποίημα: Φοβάμαι  του Μανώλη Αναγνωστάκη είχε την καλοσύνη να μας θυμίσει ο φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νώντας Φαρμάκης, σχολιάζοντας την αμέσως προηγούμενη ανάρτηση... Σε τέτοιες μέρες 40 χρόνια πίσω, αναφέρεται ο ποιητής αλλά τελικά μιλάει για όλες τις μέρες, για τους "παροιμιώδεις μέσους ανθρωπάκους"... Αυτούς να φοβόμαστε, γιατί αυτοί... παραγοντίζουν... Αυτούς, τους καιροσκόπους, τους σαλτιμπάγκους, τους κολαούζους της κάθε εξουσίας, ιδιαίτερα της κομματικής, να φοβόμαστε και σήμερα... Και να τους προσέχουμε... Αν βέβαια οι εμπειρίες μιας ζωής έχουν μετατραπεί σε γνώση, πείρα, θέσεις, επιλογή συνειδητή για ανατροπή... Αυτό το διαχρονικό ποίημα είναι η κατάθεση ανάμνησης της ΦΑΙΑΚΙΑΣ για την πολιτική αλλαγή τον Ιούλιο του 1974...

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.
Δημοσίευση σχολίου