ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Ζητούμενο: νέο πολιτικό ήθος...


Με πραγματική θλίψη πληροφορηθήκαμε την απένταξη σημαντικών τεχνικών έργων υποδομών για το νησί της Κέρκυρας μεταξύ των οποίων  και η αναστήλωση του Θεάτρου ΦΟΙΝΙΚΑΣ... Στην ΦΑΙΑΚΙΑ, γνωρίζουμε ορισμένα πράματα σχετικά με τον ΦΟΙΝΙΚΑ... Το ενδιαφέρον μας προκύπτει εξαιτίας του μοναδικής αρχιτεκτονικής αξίας Θεάτρου της Κέρκυρας με ενιαία σκηνή διπλής χρήσης (Θερινό, χειμερινό) και με την πλούσια ιστορία και συμβολή στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου κατά τα τελευταία 120 περίπου χρόνια... 
Ξέρουμε πολύ καλά, ότι πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 το έργο ήταν πλήρες σε εγκεκριμένες μελέτες και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση... Γι' αυτό εξάλλου παραμένει 4 χρόνια ως εγκαταλειμμένο ερείπιο. Γιατί, όπως είναι φυσικό, η πρώτη πράξη της αναστήλωσής του περιελάμβανε ορισμένα γκρεμίσματα... Που έγιναν... Και έκτοτε παρέμεινε στην ίδια κατάσταση, χωρίς καμία παρέμβαση, ούτε καν ανακοίνωση τοπικής ή άλλης αρχής. Πριν από μερικούς μήνες υπήρξε μία αιφνίδια διαβεβαίωση για επανέναρξη του έργου, για την οποία εκφράσαμε και δημόσια τις βαθύτατες επιφυλάξεις μας ως προς την ειλικρίνειά της και δυστυχώς ΔΕΝ διαψευστήκαμε...Δεν κατάφεραν να μας ...δουλέψουν επώνυμοι και ανώνυμοι της τοπικής εξουσίας... Ούτε μία σφυριά ούτε μία φτυαριά στο κουφάρι του πολύπαθου ΦΟΙΝΙΚΑ... 
Με πολύ ενδιαφέρον, λοιπόν, διαβάσαμε στον Κερκυραϊκό Τύπο τις δηλώσεις του Νέου Δημάρχου Κέρκυρας σχετικά με τις ευθύνες για την ουσιαστική απένταξη σημαντικών έργων υπποδομής για την Κέρκυρα, μεταξύ των οποίων και της αναστήλωσης του Θεάτρου: ΦΟΙΝΙΚΑΣ.... "...Αυτή η θλιβερή πρωτιά, εκτός των σωρευμένων από χρόνια πολιτικών ευθυνών οφείλεται κυρίως στην αδιαφορία των τεχνικών υπηρεσιών... "
Πολιτικές αλλά και υπηρεσιακές ευθύνες καταλογίζει η νέα Δημοτική αρχή... Γενικώς και αορίστως... και εξασφαλίζει με αυτό τον τρόπο ...το ακαταλόγιστο της ευθύνης... Γιατί οι πολιτικές ευθύνες δεν διώκονται... Το πολύ προσάπτονται... Και όταν προσάπτονται γενικώς και αορίστως, επιδέχονται πάσης ερμηνείας από την πιο κοντινή έως την πιο απόμακρη... Ετσι, η αληθινή όψη και ερμηνεία των πραγμάτων παραμένει εικαζόμενη, "μεταξύ μας", αλλά ουδέποτε ανοιχτά και απροκάλυπτα γνωστή, καταγγελόμενη και -κυρίως- αντιμετωπιζόμενη. 
Από την άλλη,η καταλόγιση υπηρεσιακών ευθυνών στις τεχνικές υπηρεσίες δεν μπορεί να αφορά γραφεία, σχεδιαστικά τραπέζια, υπολογιστές και λογισμικά... Θα αφορά πρόσωπα... Γιατί, αν δεν κατονομάζονται πρόσωπα, τότε είναι αυτονόητος ο καταλογισμός συλλογικής ευθύνης στο σύνολο των αποτελούντων τη τεχνική Υπηρεσία... Και το λογικό επόμενο, ως πράξη ελάχιστης συνέπειας λόγων και έργων είναι το πλήρες ξήλωμα της Υπηρεσίας...Περίπου το ίδιο ισχύει και στον καταλογισμό των πολιτικών ευθυνών... Η γενικόλογη επικριτική αναφορά καταλήγει στον γνωστό των ημερών "όλοι τα ίδια σκ... είναι", που ανήκει σε πολιτικό χώρο διαμετρικά αντίθετο από εκείνον, που στήριξε τη νέα δημοτική αρχή... Ταυτόχρονα είναι το καλύτερο συγχωροχάτι για τους κυρίους "μαζί τα φάγαμε" και η καλύτερη υπεράσπιση του συστήματος στο σύνολό του... Το άριστο της υπεράσπισης συστημικών θεσμών και προσώπων προκύπτει από αυτή την ίδια την γενικόλογη "καταγγελία" του...
Εκφράσεις, που μπορεί να ακουστούν, του τύπου: Αυτά είναι παλιά... Τώρα πρέπει να πάμε μπροστά... Σημασία έχει να προχωρήσουμε... είναι διατυπώσεις με πονηρία προέλευσης, που θυμίζουν Μαυρογιαλουρισμό νέας κοπής... Και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι, για τις καταγγελίες χωρίς τίποτε να γίνει στο τέλος... Είναι σωστό πως αυτά είναι παλιά...Είναι σωστό πως πρέπει να πάμε μπροστά... Είναι σωστό, πως σημασία έχει να προχωρήσουμε... Αλλά για να συμβούν όλα αυτά επιβάλλεται η σαφής γνώση συμβάντων και αιτίων, η ακριβής χρέωση των ευθυνών και η ανατροπή όλων των παλιών πολιτικών ηθών και εθίμων, που εξασφαλίζουν την διαιώνιση του συστήματος μέσα από την μιζέρια της καθήλωσης στις ίδες πρακτικές... Οχι μόνον για τον ΦΟΙΝΙΚΑ, για το μέλλον του οποίου έχουμε δυστυχώς το "δικαίωμα" να παραμένουμε το ίδιο απαισιόδοξοι... Αλλά για κάθε ζήτημα της καθημερινότητας, μικρό ή μεγάλο... Μία τελείως διαφορετική πολιτική πρακτική ηθική μπορεί ίσως να πείσει και να εμπνεύσει τα μέλη της κοινωνίας για την αναγωγή τους σε πραγματικούς πολίτες οραματιζόμενους και διεκδικούντες τα δικαιώματά του μέλλοντός τους... 
ΥΓ. Η υλοποίηση του έργου: Αναστήλωση Θεάτρου ΦΟΙΝΙΚΑΣ συνεπάγεται και την κατασκευή της προβλεπόμενης (απο την εγκριθείσα μελέτη και χρηματοδότηση) κινητής στέγης για τον θερινό, κόστους λίγων χιλιάδων Ευρώ, που θα αξασφαλίζει την ταυτόχρονη λειτουργία μιάς άρτιας επιπλέον αίθουσας περίπου 800 θεατών επί 365 μέρες τον χρόνο και όχι μία βροχερή μέρα του Αυγούστου!!! Οι πρόγονοί μας το έκαναν αυτό, πριν από 80 χρόνια, τοποθετώντας τσίγκους το χειμώνα πάνω στο Θερινό ΦΟΙΝΙΚΑ...
Κάθε παράβλεψη αυτού του καθοριστικού στοιχείου αλλοιώνει και υποβιβάζει ριζικά την παρέμβαση. Θα πρόκειται για ένα ΑΛΛΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ έργο πολύ κατώτερο των δυνατοτήτων και των αναγκών του τόπου...     
Δημοσίευση σχολίου