ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Πικρή γεύση...

... αποπνέει το σημείωμα του Pitsirikou, που μας κοινοποίησε ο φίλτατος Στέφανος Πάντος και το αναδημοσιεύουμε συμμεριζόμενοι την πίκρα αλλά και τον πόνο, που προκαλεί, όταν προέρχεται από νέους...
Δυστυχώς κάποιοι, ακόμη δεν κατάλαβαν ότι δεν παράγουν μόνοι τους την ιστορία. Απλά συμμετέχουν στην διαμόρφωσή της και γι' αυτό είναι απαραίτητο να σέβονται τις απαιτήσεις της σε χώρο και χρόνο...

Με δύναμη από την Θεσσαλονίκη

Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Αλέξης Τσίπρας πήγαν στην Θεσσαλονίκη και μίλησαν για τα σχέδιά τους. Το να πηγαίνουν οι πολιτικοί αρχηγοί στην ξεθυμασμένη και παρωχημένη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης -και να βγάζουν λόγους- θυμίζει την Ελλάδα της δεκαετίας του ’50. Βέβαια, για εκεί πάμε.
Βρίσκω πολύ θετικό πως, αν εξαιρέσεις τους δημοσιογράφους και διάφορους υπαλλήλους από τους κομματικούς στρατούς, κανείς δεν ασχολείται με το τι είπαν ο Σαμαράς και ο Τσίπρας στην Θεσσαλονίκη.
Υπήρξε πληθωρισμός πολιτικών λόγων και υποσχέσεων τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα -χωρίς οι πράξεις να αντιστοιχούν στα λόγια-, οπότε οι πολίτες οδηγήθηκαν μοιραία στην πλήρη αδιαφορία.
Μάταια προσπαθούν τα καθεστωτικά ΜΜΕ να δημιουργήσουν θέμα, αφού οι περισσότεροι πια δεν τα παρακολουθούν, ενώ αυτοί που τα παρακολουθούν αλλάζουν κανάλι.
Στο πλαίσιο του νέου δικομματισμού, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να ανεβάσουν τους τόνους, με αφορμή τη μη ζωντανή μετάδοση της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα από τη ΝΕΡΙΤ.
Λες και παρακολουθεί κανείς την παράνομη ΝΕΡΙΤ που είναι για λουκέτο.
Λες και δεν υπάρχουν το 2014 δεκάδες εναλλακτικοί τρόποι να μεταδοθεί μια ομιλία.
Αλλά το βασικό πρόβλημα είναι πως οι ομιλίες των πολιτικών αρχηγών δεν ενδιαφέρουν.
Κατά τ” άλλα, ενδιαφέροντα αυτά που είπε ο Αλέξης Τσίπρας στην ΔΕΘ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την όποια δυναμική είχε, από την στιγμή που δεν κατάφερε να πείσει πως είναι έτοιμος για ρήξεις.
Βέβαια, ούτε οι Έλληνες είναι έτοιμοι για ρήξεις, οπότε όλα είναι μια χαρά.
Πάντως, μετά από μια χρεοκοπία, έστω κι αν οι πολίτες είναι προσκυνημένοι και εθελόδουλοι, δεν μπορείς να υποστηρίζεις πως θα φέρεις το καινούργιο, αν δεν κάνεις σημαία σου την απόδοση δικαιοσύνης.
Και σίγουρα, δεν πείθεις κανέναν για τις προθέσεις σου όταν τα στελέχη σου κωλοτρίβονται συνεχώς με τους ολιγάρχες και τα παπαγαλάκια τους.
Τέσσερα χρόνια μετά την χρεοκοπία, με τους νέους ανθρώπους να εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα και τους βολεμένους να έχουν γαντζωθεί με νύχια και με δόντια στις θέσεις τους, η Ελλάδα σαπίζει όλο και περισσότερο.
Τη συνέχεια δεν είναι δύσκολο να την φανταστεί κάποιος.
Δημοσίευση σχολίου