ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

εθελοντισμός...

Αντιγράφει ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Θόδωρος Αζούδης από τον Τζον Στάϊμπεκ και μας προσφέρει ένα κείμενο διαχρονικά ισχυρό και χρήσιμο... Εναν περίπου αιώνα αργότερα...

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ….

            Ο ξένος είπε: «Θέλετε να δουλέψετε;» Εξακολουθούσαν να τον κοιτάζουν σιωπηλοί, υποψιασμένοι. Ήρθαν κοντά και άλλοι απ’ όλη την κατασκήνωση.
            Τέλος, ένας από τους ανακαθισμένους άντρες μίλησε: «Βέβαια και θέλουμε να δουλέψουμε. Πού έχει δουλειά;»
            «Στο Τιούελαρ. Αρχίζει το μάζωμα. Χρειάζονται πολλά χέρια».
            Ο Φλόυντ πήρε το λόγο: «Εσύ καπαρώνεις εργάτες;»
            «Ανέλαβα το μάζωμα εργολαβικά».
            Όλοι οι άντρες είχαν τώρα μαζευτεί σε μια πυκνή ομάδα. Ένας τους με φόρμα έβγαλε το μαύρο του καπέλο και με τα δάχτυλα χτένισε προς τα πίσω τα μακριά μαλλιά του.
            «Τι πληρώνεις;» ρώτησε.
            «Δεν μπορώ να πω οριστικά. Φαντάζομαι ως τριάντα σέντσια».
            «Γιατί δεν μπορείς να πεις οριστικά; Την έχεις πάρει την εργολαβία, δεν είναι έτσι;»
            «Ναι» είπε ο άνθρωπος με τα χακί, «μα εξαρτιέται από την τιμή. Μπορεί κάτι περισσότερο, μπορεί κάτι λιγότερο…»
            Ο Φλόυντ μπήκε μπρος από τους άλλους. Είπε με ήρεμη φωνή: «Εγώ θα ’ρθω να δουλέψω. Είσαι εργολάβος κι έχεις υπογραμμένο συμβόλαιο. Δείξε μας το συμβόλαιό σου, δώσε μας ένα δελτίο για πρόσληψη που να λέει πού, πότε και πόσο μεροκάματο, υπόγραψέ τα, κι ερχόμαστε όλοι μας».
            Ο εργολάβος τον κοίταξε κοροϊδευτικά. «Εσύ θα μου μάθεις τη δουλειά μου;»
            Ο Φλόυντ είπε: «Μια και θα δουλέψουμε κι εμείς, είναι και δική μας δουλειά».
            «Δε θα μου πεις εσύ τι πρέπει να κάνω. Σας το ’πα πως χρειάζομαι ανθρώπους».
            Ο Φλόυντ είπε με θυμό: «Δε μας είπες πόσους χρειάζεσαι κι ούτε πόσο πληρώνεις».
            «Τι διάολο, δεν μπορώ να ξέρω από τώρα!»
            «Αν δε ξέρεις, δεν έχεις το δικαίωμα να καπαρώνεις εργάτες».
            «Έχω το δικαίωμα να κάνω τη δουλειά μου όπως ξέρω. Αν έχετε όρεξη να λιώνετε τον πισινό σας εδώ χάμω, δική σας δουλειά. Πάω αλλού να βρω εργάτες για το Τιούελαρ. Χρειάζομαι πολλούς εργάτες».
            Ο Φλόυντ στράφηκε στους άλλους. Είχαν σηκωθεί και κοίταζαν τον καθένα που μιλούσε. Ο Φλόυντ είπε: «Δυο φορές την έπαθα ως τώρα. Μπορεί να χρειάζεται χίλιους εργάτες. Θα καταφέρει να πάνε πέντε χιλιάδες και θα τους πληρώσει δεκαπέντε σέντσια την ώρα. Κι εσείς, κακομοίρηδες, θ’ αναγκαστείτε να το δεχτείτε, γιατί πεινάτε. Αν χρειάζεται εργάτες, να τους πάρει και να το δώσει γραφτό πόσο τους πληρώνει. Ζητήστε του να δείξει το συμβόλαιο. Δεν έχει το δικαίωμα να καπαρώνει εργάτες δίχως συμβόλαιο!».

Τα σταφύλια της οργής, Τζων Στάινμπεκ
(Διά την αντιγραφήν)

Θόδωρος Αζούδης, ένας εθελοντής…
Δημοσίευση σχολίου