ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Για να δούμε !!!

Μιας και έχουμε συνηθίσει να γιορτάζουμε τις συμβατικές αλλαγές στην ροή του χρόνου, ας υποδεχτούμε το 2016 μετά την ημερομηνία μας, με κρυφές ελπίδες... Σαν τον ήλιο που προβάλλει μέσα από το φυλλοροημένα κλαδιά των δέντρων της Σπιανάδας...
Καλή χρονιά, φίλτατοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ !!!

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Πολιτισμός και καπιταλισμός...

Αδιαμφισβήτητο δεδομένο η προαγωγή και η διάδοση των αγαθών του πολιτισμού στα χρόνια του καπιταλισμού... Αυτό βέβαια ισχύει για την περίοδο του "απελευθερωτή" καπιταλισμού περίπου 250 χρόνια πριν, με φθίνουσα έκτοτε άνθηση... 
Σήμερα και παρά την μεγάλη διευκόλυνση της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά και της διάδοσής της είναι ορατή η κρίση ποιότητας και κυρίως η ενίσχυση των ταξικών διακρίσεων για την αισθητική και νοητική απόλαυσή των προϊόντων της τέχνης....
Με ενδιαφέρον διαβάσαμε σχετική ομιλία του Σταμάτη Κραουνάκη στην Κυπριακή Βουλή (imerodromos.gr) και την αναπαράγουμε...

ΟΤΑΝ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ 
ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ, ΜΕ ΘΕΜΑ «ΟΤΑΝ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ»

---000_kraounakisΠρέπει να σας πω – καταρχάς εκφράζω τη μεγάλη μου χαρά που είμαι κοντά σας – ότι ως πρώτη φορά επισκέπτης στην αδελφή χώρα, στο ΘΟΚ με τις ‟Νεφέλες”, είχα τη μεγάλη τύχη να γνωρίσω πάρα πολλούς εικαστικούς και να εκπλαγώ απ’ την τολμηρότητά τους και το πόσο κοντά – πολύ περισσότερο, μπορώ να σας πω, και από τους Έλληνες αντίστοιχους – στα ευρωπαϊκά κινήματα είναι.  
Δεύτερη συγγενική μου σχέση είναι ότι εδώ και τρία χρόνια φιλοξενούμαι στο σπίτι που έφτιαξε και χάρισε στο ελληνικό κράτος ένας μεγάλος Κύπριος καλλιτέχνης, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο οποίος έκανε πραγματικά την Κύπρο και την Ελλάδα διάσημες στο εξωτερικό, πάρα πολύ διάσημες, και έδωσε από τα χρήματα που έβγαλε απ’ τη διάσημη δουλειά του, για να φτιάξει αυτό τον πολύ ωραίο χώρο απέναντι απ’ τις εργατικές πολυκατοικίες του Ταύρου. Επίσης, το ανίψι του, ο Κώστας, έχει φτιάξει εδώ πάνω στο βουνό ένα πολιτιστικό κέντρο.  
Γιατί ξεκινάω με αυτά; Γιατί εγώ θα σας πληγώσω λίγο. Δεν πιστεύω σε κανένα κράτος! Το κράτος τη σκέφτεται και τη θυμάται την τέχνη, μόνο όποτε έχει ανάγκη για βιτρίνα πολιτισμού. Και οι καλλιτέχνες…  
(Χειροκροτήματα)  
​…οι καλλιτέχνες που πάνε και παίζουνε το ρόλο αυτής της βιτρίνας έχουνε μεγάλη ανασφάλεια για την τέχνη τους. Η τέχνη δεν είναι θέμα των γραφείων. Ο καλλιτέχνης πρέπει να κυκλοφορεί στο δρόμο, να έχει το αυτί του στην καρδιά του κόσμου, να ακούει.  
Δυστυχώς, βλέπω ότι όλες οι άλλες τέχνες αποτυπώνονται πλην από το θέατρο. Βλέπω την κ. Μπεμπεδέλη μπροστά μου και λέω ότι θα ’πρεπε πραγματικά αυτή τη στιγμή η Κύπρος να τη στείλει να παίξει σε όλη την Ευρώπη αποσπάσματα απ’ τους μεγάλους τραγικούς και κωμικούς της ρόλους. Όταν πήγα στον Τζαβάρα, στο γραφείο του, πριν από χρόνια, στην αρχή της κρίσης, να του πω «κάντε κάτι, βάλτε μας σ’ ένα πούλμαν αυτή τη στιγμή δέκα καλλιτέχνες να πάμε στις πρεσβείες σε όλη την Ευρώπη, να τους πούμε ότι η Ελλάδα δεν είναι αυτή η Αφροδίτη με το κωλοδάκτυλο!». Αυτή τη στιγμή ο Παπαϊωάννου θερίζει σε όλη την Ευρώπη. Ο Λάνθιμος θερίζει σε όλη την Ευρώπη. Έγινε μάχη στο Κέντρο Κινηματογράφου, για να περάσει το σενάριό του και να χρηματοδοτηθεί. Δεν πιστεύω στο κράτος. Δεν πιστεύω στις επιχορηγήσεις. Ο Βαν Γκογκ έκανε το κίτρινο μπαρ, επειδή δεν είχε άλλη μπογιά, και ο Σαρλό, για να αντισταθεί στους ναζί, έφτιαξε αυτό το χαρακτήρα, για να κοροϊδέψει το Χίτλερ.  

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Στα ψιλά των εφημερίδων, στα ψηλά της καρδιάς μας...

...η είδηση της στυγνής δολοφονίας του Σύρου αντικαθεστωτικού καλλιτέχνη και αγωνιστή Νάτζι Τζερφ. Η ζωή του τελείωσε με μία σφαίρα στο κεφάλι, στο Γκαζιαντέμπ, στην Νοτιανατολική Τουρκία...
Σπουδαίο έργο του Σύρου αγωνιστή η κρυφή καταγραφή των εγκλημάτων των τζιχαντιστών του ISIS στην πρωτεύουσα του "κράτους" τους, την Ράκα. ¨Εργο απίστευτα ηρωϊκό και τολμηρό στην υλοποίησή του, που πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια της οργάνωσης «Η Ράκα αιματοκυλίζεται σιωπηρά» στην οποία συμμετείχε και ο ίδιοα ο Νάτζι...
Αυτή την εποχή, ο Σύρος σκηνοθέτης γύριζε ντοκυμαντέρ σχετικό με τα εγκλήματα των ισλαμοφασιστών στο Χαλέπι...
Τραγική ειρωνεία η επικείμενη μετάβασή του στη Γαλλία αφού πρόσφατα είχε λάβει οικογενειακή άδεια μετοίκησης στη Γαλλία.
Ο Νατζί Τζερφ δεν είναι ο πρώτος και πιθανότατα δεν θα είναι ο τελευταίος αγωνιστής, που απολαμβάνει την ευεργετική συμπεριφορά των τζιχαντιστών.  Ως γνωστόν ο ISIS αλωνίζει στην Τουρκία, κατά τα άλλα μέτοχο του αντι-ISIS δυτικού συνασπισμού με επικκεφαλής τις ΗΠΑ και δραστήριο και πρωταγωνιστικό μέλος την Γαλλία του Φρανσουά Ολάντ και Λοράν Φαμπιούς... 

Προνομιακές χορηγίες των μνημονίων...


Η είδηση περνάει στα ψιλά...Είναι τέτοιος ο βομβαρδισμός με την ειδησεγραφία της ανθρώπινης δυστυχίας, που η εξοικίωση μαζί της μοιάζει σαν η μόνη γραμμή άμυνας... Μόνο, που το "προνόμιο" αυτό δεν το έχουν όλοι.... 
Διαβάστε άν θέλετε αυτή την συγκλονιστική είδηση από τα... ψιλά...

Γεμίζουν από Έλληνες 
τα ψυχιατρεία του Βερολίνου

Περισσότεροι από 600 Ελληνες ασθενείς παρακολουθούνται το τελευταίο διάστημα στα Εξωτερικά Ιατρεία Ψυχικής Υγείας της δημοτικής κλινικής Humboldt στη συνοικία Wittenau του Βερολίνου. Τρεις στους τέσσερις είναι άνθρωποι που μετανάστευσαν στη Γερμανία μετά το 2010. 

Κυνηγημένοι από την άγρια κρίση που μαστίζει την Ελλάδα αναζήτησαν εκεί μια καλύτερη τύχη, όχι όμως πάντοτε επιτυχώς.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που μένουν άνεργοι για καιρό ή υφίστανται άγρια εκμετάλλευση δουλεύοντας αδήλωτοι, με εξευτελιστικές αμοιβές, υπό άθλιες συνθήκες που ενίοτε αγγίζουν τα όρια της σύγχρονης δουλείας.

Κάποιοι μέσα από αυτές τις διαδρομές καταλήγουν εξαντλημένοι να αναζητούν τον εαυτό τους στα αντικαταθλιπτικά και στην ψυχανάλυση. Οι Ελληνες ασθενείς αποτελούν το 15% όσων επισκέπτονται τα Εξωτερικά Ιατρεία Ψυχικής Υγείας ΙΙ του Humboldt, τα οποία δέχονται σχεδόν τους μισούς ψυχικά ασθενείς ολόκληρου του Βερολίνου.

Όπως εξηγεί στο «Έθνος» η Δέσποινα Παπαδημητράτου, ψυχολόγος στα εξωτερικά ιατρεία ΙΙ, οι Ελληνες εμφανίζουν προβλήματα όμοια με ανθρώπους που αφήνουν πίσω τους μια εμπόλεμη χώρα. 

«Είναι η ίδια εικόνα που παρουσιάζουν πρόσφυγες πολέμου. Πάσχουν από μετατραυματικό σύνδρομο το οποίο εκφράζεται με κατάθλιψη, φοβίες, κρίσεις πανικού και νευρώσεις».

Και προσθέτει: «Αυτό συμβαίνει γιατί οι περισσότεροι έχουν υποστεί μια εξαναγκαστική μετανάστευση, το αισθάνονται ως βίαιο ξεριζωμό από την πατρίδα, έρχονται στη Γερμανία με μαύρη καρδιά όχι ως αποτέλεσμα επιλογής. Είναι τόσο σπρωγμένοι από την ανάγκη που πολλοί δεν έχουν καν την ευκαιρία να προετοιμαστούν για τη μετανάστευση. Έρχονται χωρίς να γνωρίζουν τη γλώσσα και αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρατσισμού».

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Τους ευχαρίστησε ΟΛΟΥΣ !!!

ΟΛΟΥΣ, μα ΟΛΟΥΣ !!! Δεν άφησε κανέναν υποστηρικτή του χωρίς να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του. Από τους πιο συντηρητικούς μέχρι τους πιο προοδευτικούς, τους πιο σκληρούς προοδευτικούς... Το διαβάσαμε στην ISKRA και το αναπαράγουμε...Εχει πλάκα !!!

Άμωμος και άσπιλος βγήκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας (τρόπος του λέγειν) Γιάννης Στουρνάρας από την ακρόαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που υπέγραψε τον Αύγουστο του 2012, ως υπουργός Οικονομικών, γύρω από το πολύκροτο σκάνδαλο Siemens. Έναν συμβιβασμό που κόστισε στο ελληνικό δημόσιο τουλάχιστον δύο δισ ευρώ, όπως αποφάνθηκε με πόρισμά της η ίδια η Βουλή.  
Ο κ. Στουρνάρας δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για τη στροφή 180 μοιρών της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ορθώς του καταλόγιζε βαρύτατες ευθύνες όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση, αλλά και στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Την περίοδο, δηλαδή, που ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας λειτουργούσε ως βασικό στήριγμα των δανειστών στο πολιτικό θρίλερ της διαπραγμάτευσης και στη μεγάλη μάχη του δημοψηφίσματος. Επισήμανε με έμφαση ότι η συμφωνία που ο ίδιος υπέγραψε με τη Siemens εφαρμόζεται και ορθώς εφαρμόζεται” και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, γεγονός που τον απαλλάσσει ντε φάκτο από τις κατηγορίες για απιστία.  
Ουδεμία έκπληξη προξενεί και η έκφραση ευγνωμοσύνης του κ. Στουρνάρα προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο. “Ευχαριστώ τον Ευ. Βενιζέλο, στην ουσία είπε όσα θα έπρεπε να πω και εγώ και δεν θα τα επαναλάβω”, αρκέστηκε να σημειώσει ο κύριος υπερ-τραπεζίτης. Αντιθέτως, μεγάλη έκπληξη προκαλεί το εγκώμιο που έπλεξε στο... ΚΚΕ! Ο Γιάννης Στουρνάρας “ευχαρίστησε” τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, Θανάση Παφίλη, ο οποίος λίγο νωρίτερα του είχε δώσει πλήρη άφεση αμαρτιών, δηλώνοντας: “Σοβαρά πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται με νομικίστικα κόλπα. Ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει και όσα λέγονται δεν ευσταθούν”.  
Δυσκολεύεται να κατανοήσει κανείς τους λόγους που ώθησαν το ΚΚΕ να υιοθετήσει μια τέτοια στάση, που συγκρούεται με το δημόσιο αίσθημα. Υποθέτουμε ότι η “γενναιοψυχία” του ΚΚΕ απέναντι στον Γιάννη Στουρνάρα απορρέει από την πάγια λογική του, που λέει καπιταλισμό έχουμε, άρα τα σκάνδαλα – όπως και τα Μνημόνια, και τα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και ό,τι άλλο βιώνουμε τα τελευταία χρόνια – είναι απλώς παρεπόμενα”. Μια λογική που καταδικάζει την Αριστερά να μην παρεμβαίνει στα καυτά προβλήματα της συγκυρίας προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, παραπέμποντας τα πάντα στη μεγάλη μέρα που, ως δια μαγείας, θα ανατραπεί ένας αφηρημένος “καπιταλισμός”. Λες και ο υπαρκτός καπιταλισμός, που βιώνουν οι εργαζόμενοι, δεν είναι – μεταξύ άλλων – ο Στουρνάρας, η Siemens, τα μνημόνια, η τρόικα και οι πειθήνιες κυβερνήσεις τους.  
Η πολιτική μυωπία της ηγεσίας του ΚΚΕ γίνεται αποκαρδιωτική στην περίπτωση της υπόθεσης Στουρνάρα. Ενός αξιωματούχου που φέρει βαρύτατες, προσωπικές ευθύνες για τα θαλασσοδάνεια που μετέτρεψαν τις τράπεζες σε ζόμπι, για το φόρτωμα των χρεών τους στους ώμους των φορολογουμένων και των ασφαλιστικών τους ταμείων, όπως και για πελώρια σκάνδαλα της Αγροτικής και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου – με αντιπρόεδρο της τότε κυβέρνησης τον Ευάγγελο Βενιζέλο.  
Πολύ περισσότερο που σήμερα βρισκόμαστε σε μια συγκυρία όπου ο Έλληνας υπερ-τραπεζίτης προωθείται και αυτοπροβάλλεται ως ιδανικός υποψήφιος για το μελλοντικό ρόλο του οικουμενικού πρωθυπουργού σε κυβέρνηση τεχνοκρατών. Όπου ο Γιάννης Στουρνάρας προωθεί μαζί με τους Αλέξη Τσίπρα και Γιάννη Δραγασάκη, στο περίφημο γεύμα της 24ης Νοεμβρίου, το νέο μέγα σκάνδαλο της ανακεφαλαιoποίησης-εκχώρησης των τραπεζών στο διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο. Και όπου ένας άλλος πολιτικός που ενεπλάκη στην υπόθεση Siemens, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διεκδικεί την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.  
Σε μια τέτοια συγκυρία, η μαχόμενη Αριστερά έχει τη δυνατότητα και οφείλει να αναδείξει σε όλες τις διαστάσεις της την υπόθεση Siemens-Στουρνάρα και τις ευθύνες όλων των παλαιομνημονιακών και νεομνημονιακών κομμάτων για το κουκούλωμά της. Δυστυχώς, το ΚΚΕ επέλεξε για άλλη μια φορά να κινηθεί στην άγονη γραμμή της Αριστεράς των μεγάλων, αλλά άσφαιρων φράσεων, που καταλήγει να εισπράττει επαίνους από τους εχθρούς της για την αφλογιστία της. Άδοξη κατάληξη – και διδακτική για πολλούς...

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Πίσω από την επιφανειακή όψη των πραγμάτων

Τους στόχους και τις συνέπειες της Ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στην Συρία και γενικότερα στην Μέση Ανατολή αποσιωπούν συστηματικά τα δυτικά ΜΜΕ και μεταξύ αυτών και τα ημέτερα... Γιαυτό η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει το πολύ εnδιαφέρον ενημερωτικό σημείωμα της ISKRA...

AMERICAN THINKER: «ΟΙ ΡΩΣΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΥΣΤΙΚΟ 
ΣΤΗ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗ»
Του ΤΖ. ΜΕΡΦΥ ΝΤΟΝΟΒΑΝ*
---000_Russian_aircraftsΤόσο αποτελεσματικές φαίνεται ότι είναι οι αντιτρομοκρατικές προσπάθειες της Μόσχαςστη Συρία που οδήγησαν προφανώς τηνΤουρκία να καταρρίψει το ρωσικό βομβαρδιστικό Su-24 τον περασμένο μήνα, ανέφερε στο περιοδικό “American Thinker” ο πρώην αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, Τζ. Μέρφι Ντόνοβαν.
«Το πώς οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία απείλησαν την Τουρκία δεν είναι πραγματικά ένα μυστήριο. Οι Ρώσοι ήταν γνωστό ότι βομβάρδιζαν στόχους πετρελαίου των τρομοκρατών στα νότια σύνορα με την Τουρκία και πολύ αποτελεσματικά, όπως φάνηκε», υποστήριξε ο αναλυτής.
Οι Νταές, επίσης γνωστή ως ISIL / Ισλαμικό Κράτος, πουλάει το παράνομο πετρέλαιο στην Τουρκίααλλά οι πετρελαϊκές υποδομές και η ικανότητα τους να εξάγουν πετρέλαιο σε ξένες αγορές επλήγησοβαρά από την εκστρατεία της Ρωσίας. Οι απώλειες των Νταες εκτιμάται ότι ανέρχονται καθημερινάσε 1,5 εκατ. Δολάρια.
Υπάρχει ακόμη ένας λόγος που η Τουρκία είναι ανήσυχη με την αεροπορική εκστρατεία της Μόσχας: οδιχασμός.
«Οι δύο πιο αποτελεσματικές ένοπλες δυνάμεις που πολεμούσαν στη Συρία είναι η ISIL και οι Κούρδοι. Η Τουρκία φοβάται ότι μία νίκη υπό την ηγεσία των Κούρδων έναντι του ISIL στη Συρία και το Ιράκ θα εγγυηθεί τη νομιμότητα του Κουρδιστάν. Δυστυχώς, τα συμφέροντα της Τουρκίας και της ISIL στο έδαφος ενώνονται με δολιότητα», εξήγησε ο Ντόνοβαν.
Η Άγκυρα έχει από καιρό κατηγορηθεί για σιωπηρή υποστήριξη εξτρεμιστικών ομάδων, οι οποίες προσπαθούν να ανατρέψουν τον πρόεδρο της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ. Οι προσπάθειες αυτές έχουν γίνει περίπλοκες αφού η Ρωσία άρχισε να βοηθάει τις στρατιωτικές δυνάμεις της Δαμασκού στη μάχη τους κατά των Νταές του Μετώπου Αλ Νούσρα και άλλων παρόμοιων οργανώσεων.
Επιπλέον, η ρωσική εκστρατεία στη Συρία έχει εκθέσει, όπως λέει ο Μέρφι Ντόνοβαν, αυτό που ονομάζεται «το χειρότερα κρυμμένο μυστικό στη Μεσοποταμία», αναφερόμενος στις σχέσεις μεταξύΤουρκίας και Νταές. Η Ουάσιγκτον, όμως, δεν φαίνεται να ενοχλείται που η σύμμαχός της και μέλος του ΝΑΤΟ έχει αμφιλεγόμενους φίλους.
«Όπως και με τις τουρκικές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον των Κούρδων, η ομάδα του Ομπάμα είναι ικανοποιημένη όταν αγνοεί τον άξονα ISIS- Άγκυρας», σημείωσε ο αναλυτής. Ενδιαφέρον γεγονός: Οι ΗΠΑ στηρίζουν τις κουρδικές δυνάμεις στο Ιράκ, επειδή αποδείχθηκαν ότι ήταν η μοναδική δύναμη στο έδαφος ικανή να αντισταθεί στην τρομοκρατική οργάνωση.
Παρόλα αυτά, οι ΗΠΑ και ορισμένες άλλες χώρες ήταν τόσο τολμηρές ώστε να κατηγορήσουν τη Μόσχαότι έβαλε στο στόχαστρο τους αντάρτες της λεγόμενης μετριοπαθούς συριακής αντιπολίτευσης, αν και πολλοί αμφιβάλλουν ότι υπάρχουν.
«Όταν ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρει ότι οι Ρώσοι βομβαρδίζουν μετριοπαθείς δυνάμεις κατά του Άσαντ, αποτυγχάνει να αναφέρει ότι αυτές οι οργανώσεις είναι οι έμποροι όπλων, οι διακινητές λευκής σαρκός και οι λαθρέμποροι που χρηματοδοτούν το Ισλαμικό Κράτος. Πράγματι η νότια Τουρκία είναι ένας παράδεισος για την εκπαίδευση σουνιτών τρομοκρατών, τις αποθήκες όπλων, το άσυλο και το λαθραίο πετρέλαιο», υπογράμμισε ο Μέρφι Ντόνοβαν.
Οι πρωτεύουσες της Δύσης αποφάσισαν να κάνουν τα στραβά μάτια για τις συναλλαγές της Τουρκίας με τους Νταές, γεγονός που θέτει ένα σοβαρό ερώτημα αν θέλουν πραγματικά να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατική ομάδα.
«Με το να αγνοούν τον τουρκικό ‘’δούρειο ίππο’’, η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες έχουν ανταλλάξει την ακεραιότητα του ΝΑΤΟ και μία μεταναστευτική εισβολή για βασικά δικαιώματα σε ένα νεο-οθωμανικό μπουρδέλο. Αν ο στόχος είναι να νικήσουμε το ISIS ή τον ισλαμισμό, η Ρωσία θα αποτελέσει έναν πιο αξιόπιστο σύμμαχο στον πόλεμο για το ΝΑΤΟ παρά η Τουρκία», υποστήριξε ο αναλυτής.

*Πρώην αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, νυν στρατιωτικός αναλυτής.

Δεν κάνει κακό...

Αντιθέτως, μάλιστα, κάνει πολύ καλό να ενημερώνεται, να "φρεσκάρεται" η ιστορική μνήμη των λαών αντί να κουκουλώνεται με μπόλικο εφησυχασμό και υπερσιγουριά, πως το πάθημα έγινε μάθημα... Αντιγράφουμε από το διαδίκτυο...

Η «Πασιονάρια των Αγανακτισμένων» αποκαθηλώνει τον Φράνκο


Αποκαθήλωση

Ο Δήμος της Μαδρίτης, υπό τη δημαρχία της Μανουέλα Καρμένα, αποφάσισε την οριστική αποκαθήλωση του του δικτάτορα Φράνκο από την ισπανική πρωτεύουσα, αλλάζοντας όλα τα ονόματα των οδών και των πλατειών που συνδέονται με τη χούντα που εξουσίαζε τη χώρα για πάνω από 35 χρόνια. Υπενθυμίζεται πως η Μανουέλα Καρμένα εκλέχθηκε δήμαρχος της Μαδρίτης με τον σχηματισμό «Ahora Madrid», που είχε την υποστήριξη κυρίως τον Podemos, αλλά και άλλων αριστερών οργανώσεων και κομμάτων, όπως και του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE).
Το σχέδιο για την «ολική αποκαθήλωση του Φράνκο» εγκρίθηκε την Τρίτη από το δημοτικό συμβούλιο της Μαδρίτης. Σημειώνεται πως το 2007 είχε εγκριθεί νόμος για την «Ιστορική Μνήμη», με τον οποίο καταδικαζόταν επίσημα το καθεστώς του Φράνκο και αφαιρούνταν όλα τα σύμβολα και τα ονόματα που συνδέονταν με τη χούντα από τους δημόσιους χώρους. Το νόμο είχε ψηφίσει το τότε κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα υπό τον Χοσέ Λουίς Θαπατέρο για την αναγνώριση των θυμάτων της περιόδου του Φράνκο.
Ωστόσο το δημοτικό συμβούλιο της Μαδρίτης, την πλειοψηφία του οποίου εκείνη την περίοδο είχε το Δεξιό Λαϊκό Κόμμα, είχε αντιδράσει στην απόφαση να αλλάξουν τα ονόματα ορισμένων δρόμων. Στις δημοτικές εκλογές του Ιουνίου το Λαϊκό Κόμμα έχασε για πρώτη φορά μετά από 24 χρόνια τη Μαδρίτη και τον δήμο κέρδισε η υποστηριζόμενη από τους Podemos Μανουέλα Καρμένα.
Η μετονομασία δρόμων αλλά και πλατειών, που φέρουν ονόματα που συνδέονται με τη δικτατορία του Φράνκο, θα ξεκινήσει από το δεύτερο τρίμηνο του 2016. Πολλά ονόματα δρόμων συνδέονται με στρατηγούς του Φράνκο που ανέτρεψαν με πραξικόπημα την Αριστερή Κυβέρνηση και κατέλυσαν την Ισπανική Δημοκρατία το 1936, οδηγώντας τη χώρα σε έναν αιματηρό εμφύλιο. Μερικά από τα ονόματα δρόμων και πλατειών που θα αλλάξουν είναι: Plaza Caudillo, Calle General Yague, Avenida General Fanjul και Pasaje General Mola. Σύμφωνα με ιστορικούς, στη Μαδρίτη υπάρχουν πάνω από 170 δρόμοι, πλατείες και μνημεία που συνδέονται με το φρανκικό καθεστώς.
Η ιστορία της Μανουέλα Καρμένα

Σημειώνεται πως η Μανουέλα Καρμένα είχε έντονη αντιδικτατορική δράση επί εποχής Φράνκο. Η «Πασιονάρια των Αγανακτισμένων» και «σούπερ γιαγιά» της Αριστεράς, όπως συχνά αποκαλούν την 70χρονη, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος στα φοιτητικά της χρόνια και συνελήφθη από τη δικτατορία του Φράνκο όταν ως δικηγόρος υπερασπίστηκε δικαιώματα εργαζομένων. Μια νύχτα του Απριλίου του 1977 το δικηγορικό γραφείο όπου εργαζόταν έγινε στόχος της ακροδεξιάς οργάνωσης ΑΑΑ. Στην τρομοκρατική επίθεση σκοτώθηκαν πέντε από τους εργατολόγους συναδέλφους της. Αργότερα, ως πρόεδρος των δικαστών της Μαδρίτης, ξεκίνησε επιχείρηση «καθαρά χέρια» κατά της διαφθοράς στο Σώμα. Tο 2010, ίδρυσε μια μη κυβερνητική οργάνωση που συνεργάζεται με την κοινωνική πρόνοια της Μαδρίτης για να εκπαιδεύει και να βρίσκει δουλειά σε νέους από φτωχές οικογένειες.

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Συμφωνούμε και επαυξάνουμε...

Ο σχολιογράφος του BBC κ. Jontly Bloom αναγνωρίζει, ότι η Ελλάδα κατάφερε την περασμένη χρονιά να επιζήσει αλλά αναρωτιέται αν η χώρα είναι πραγματικά στο δρόμο της ανάκαμψης..Η ΦΑΙΑΚΙΑ επιθυμεί να διαβεβαιώσει τον Βρετανό φίλο, ότι όλα βαίνουν καλώς. Τι καλώς!!! Περίκαλως!!! 
Συμφωνούμε με τον κ. Jonthly, πως όλα αυτά, που έχουν γίνει μέχρι τώρα (ορυμαγδός ιδιωτικοποιήσεων) δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτά, που η κυβέρνησή μας έχει δεσμευτεί να υλοποιήσει...
Η Αθήνα έχει αυξήσει μόνο κατά μερικά δισ. τα έσοδά της από τις ιδιωτικοποιήσεις σε σχέση με τον αρχικό στόχο των 50 δισ. ευρώ παρατηρεί ο σχολιογράφος και το αποδίδει στην ...πολύ μεγάλη γραφειοκρατία και την έλλειψη πολιτικής βούλησης.
Εδώ δεν θα μας βρει σύμφωνους ο Βόρειος φίλος μας.... Εμείς, που το ζούμε από μέσα ξέρουμε πολύ καλά, πως βούληση υπάρχει και παραϋπάρρχει... και σε λίγο αν δεν κουνηθεί φύλο δεν θα έχει μείνει κολυμπηθρόξυλο, που να μην έχει ιδιωτικοποιηθεί... Και οι μισθοί και οι συντάξεις και το εν γένει ασφαλιστικό για το οποίο ο Βρετανός ανησυχεί, ότι καθυστερεί έρχεται οσονούπω...Στην ΦΑΙΑΚΙΑ πιστεύουμε, ότι επιτέλους ήλθε ο καιρός να σταματήσει αυτός ο αχαλίνωτος και ανεξέλεγκτος πλουτισμός των λαϊκών στρωμάτων, που έχει δημιουργήσει μεγάλες κοινωνικές διαφορές σε βάρος των βιομηχάνων εφοπλιστών, μεγαλεμπόρων και άλλων ομοειδών κατατρεγμένων, που πλήττονται βάναυσα από την για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση...
Γενάρης του 2016 κοντή γιορτή !!! 

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Ελα!!! Δεν το πιστεύω !!!

Ο αγαπημένος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Γερούν Ντάισελμπλουμ, (αλησμόνητες μένουν οι κραυγές μας: Γερά, Γερούν...) ομολογεί, πως αυτός επέβαλλε στον Τσίπρα την αποπομπή του Βαρουφάκη... 
Μείναμε... Αν μας τόλεγε κάποιος άλλος θα το θεωρούσαμε προβοκάτσια σε βάρος της εθνικά υπερήφανης, ανεξάρτητης, Ελληνικής, πρώτη φορά αριστερά στάσης. Μήπως και ο Γερούν το κάνει για να μας σαμποτάρει... Ξέρω και γώ ...
Αλλά και αυτός ο Βαρουφάκης μας θυμίζει το σοφό λαϊκό ρητό: θέλει η  που... να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει... Πάνω, που του χαρίζαμε πόντους συμπάθειας ήλθε να μας προαναγγείλει την ίδρυση κόμματος, που θα αγωνιστεί για την ...αλλαγή της Ε.Ε. !!!
Αντε και καλά κρασιά !!!

Να περνάτε καλά !!!

Ενας Γάλλος φίλος, καθώς περπατούσαμε πριν λίγα χρόνια στην Σπιανάδα, την κεντρική Πλατεία της Κέρκυρας, μούπε: Εχει και το Παρίσι πολύ ωραίες πλατείες αλλά καμμία δεν έχει κοντά της τη θάλασσα όπως αυτή εδώ η Πλατεία...
Με πρωϊνή ομορφιά, λοιπόν στην Σπιανάδα η ΦΑΙΑΚΙΑ σας στέλνει ευχές... Θα σας ξαναστείλουμε...

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια και ...ένα quizz

Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια υπήρξε διαχρονικά το τρίπτυχο του ακραίου συντηρητισμού, του σκοταδισμού στη χώρα... Το είχε με θέρμη προβάλλει εξάλλου και ο ηγέτης της εθνοσωτηρίου αλλά και σήμερα το επικαλούνται μετά περισσού πάθους οι οπαδοί και υμνητές αυτού και του Αδόλφου... Είναι οι πλέον "γνήσιοι" υπερασπιστές του πρώτου όρου του τριπτύχου... 
Για την θρησκεία, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ότι οι μέχρι τούδε αντιδράσεις κυμάνθηκαν στα όρια του αναμενομένου... Ο Αμβρόσιος συνεπής αλλά και οι υπόλοιποι στα γνωστά μήκη κύματος... 
Καμία ουσιαστικά έκπληξη σε ένα ζήτημα, που επιβεβαιώνει, ότι η ηθικοποίηση της ανθρώπιηνης γεννετήσιας συμπεριφοράς είναι φαινόμενο με βαθειά ταξική ουσία από εμφάνισής του μέχρι σήμερα... 
Ασφαλώς η αναγνώριση αστικοκοινωνικών δικαιωμάτων σε ομόφυλα ζευγάρια δεν συνιστά παρά απλή νομική ρύθμιση του αυτονόητου και δεν αποτελεί κοινωνική ανατροπή... Ισως μία πολύ λόγο μικρότερη υποκρισία... Ασφαλώς, το σύμφωνο κοινωνικής συμβίωσης δεν ανατρέπει ούτε το σύστημα ούτε τον Ιμπεριαλισμό ούτε τα μονοπώλια. Είναι αυτό που περιγράψαμε και τίποτε παραπάνω, όσον αφορά τις κοινωνικές του επιπτώσεις... Δεν μπορεί μάλιστα κανείς να παραβλέψει, ότι σε μία εποχή εκθεμελίωσης στοιχειδών αστικών δικαιωμάτων κατακτημένων από χρόνια ή/και αιώνες, η αναγνώριση του δικαιώματος κοινωνικής συμβίωσης χρησιμοποιείται κατά κόρον από το σύστημα για να σκεπάσει τη φρίκη του και να αποπροσανατολίζει τους λαούς... βλέπε π.χ. την σχετική προπαγάνδα του γνωστού σοσιαλισταρά Φρανσουά Ολάντ. Του Ολαντρέου, δηλαδή...
Αυτό όμως δεν ανατρέπει την βασική αναγκαιότητα ενός τέτοιου νόμου... Σε επίπεδο του αυτονόητου...
Γιαυτό, σήμερα, σας καλούμε να βρείτε ποιοί άλλοι εκτός των προαναφερθέντων ψήφισαν στην Βουλή το "προοδευτικό" ΟΧΙ ;;; 
Και αν το βρείτε παρακαλούμε μην το προσπεράσετε, ως δευτερεύον ζήτημα... Συμφωνούμε, ότι το περί ου ο λόγος σύμφωνο δεν ανατρέπει Ιμπεριαλισμό και μονοπώλια... Η αρνησή του, όμως δεν συνεπάγεται αντιϊμπεριαλισμό και αντιμονοπωλιακότητα... Ούτε πολύ περισσότερο αντισυστημικότητα... 
Γιατί η ανατροπή του συστήματος απαιτεί κυρίαρχα άλλο, διαλεκτικά διαφορετικό ήθος... Που είναι και το μέγα ζητούμενο εν απολύτω ανεπαρκεία...
Αντες και καλές γιορτές ...

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Εκθεση νεκροψίας από το ΔΝΤ

Γράφει ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης έναν σύντομο απολογισμό της δράσης του ΔΝΤ για την χώρα μέχρι την τελευταία κυνική ομολογία του...

Το βράδυ αργά της περασμένης Τετάρτης δόθηκε στη δημοσιότητα με καθυστέρηση η έκθεση του περιβόητου ΔΝΤ παρ’ όλο που αυτή εγκρίθηκε στις 7 του Δεκέμβρη… Η έκθεση αυτή «αποκαλύπτει» ή καλλίτερα επισημοποιεί αυτά που ο Ελληνικός Λαός βίωσε και βιώνει στο πετσί του όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια…
Συγκεκριμένα υπογραμμίζει τα αδιέξοδα της καταστροφικής πολιτικής των δανειστών την οποία
υλοποιούν οι ντόπιοι πολιτικοί υπάλληλοί τους, μέχρι και σήμερα με την «αριστερή» κυβέρνηση Τσίπρα! Μιας συνεχούς και αυξανόμενης λιτότητας και το σπουδαιότερο αλλά γνωστό , ότι η Ελλάδα τινάχτηκε στην κυριολεξία στον αέρα για να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες! Πολιτική που εξακολουθεί και η κυβέρ νηση Τσίπρα ξεπουλώντας σή μερα ότι έχει αξία και χρησιμότητα για την στοιχειώδη λειτουργία ενός κράτους. Η παραπάνω αναγνώριση από το αμαρτωλό ταμείο αν και πολύ καθυστερημένα καταγράφεται ευθέως και απερίφραστα στην έκθεσή του, πλην όμως αυτή χρησιμεύει στην ουσία ως νεκροψία αφού το μοιραίο ως ανεπανόρθωτο αποτέλεσμα για την πατρίδας μας έχει πλέον συμβεί…
Και παρ’ ότι αναγνωρίζει ότι θυ σιασθήκαμε για να σωθούν στην πραγματικότητα οι Γερμανικές
και οι Γαλλικές τράπεζες, δίνει συνέχεια στο «λάθος» καθώς δεν καταθέτει καμιά αλλαγή ή τουλάχιστον διόρθωση προγράμματος «σωτηρίας» της διαλυμένης χώρας.
Βεβαίως κανείς δεν περιμένει από τους διεθνείς «λύκους» που κατέστρεψαν πλείστες οικονομίες χωρών ανά τον πλανήτη, με το πρόσχημα «βοήθειας» τους, διαφορετική συμπεριφορά. Παρ’όλα αυτά είναι ξεβράκωμα για τους εδώ υπάκουους πολιτικούς υπαλλήλους ότι η έκθεση του ΔΝΤ τινάζει στον αέρα τους βασικούς άξονες με τους οποίους αυτοί με τις μνημονιακές κυβερνήσεις τους, από το 10 και μετά άσκησαν την οικονομική δολο φονική πολιτική τους, υποσχόμενοι στους έλληνες τη
σωτηρία της χώρας τους. Και όλα αυτά με φόβητρο την χρεοκοπία της Ελλάδας, μια χρεοκοπία η οποία έχει ήδη συντελεσθεί από την εφαρμογή αυτών των αντιλαϊκών μέτρων.
Η εσωτερική υποτίμηση που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, με τη βαθιά μείωση των μισθών συντάξεων, κοινωνικών δαπανών, δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, παρ’ όλο που ήταν βασικός στόχος των προγραμμάτων διάσωσης στην ευρωζώνη. Κατά την αξιολόγηση της έκθεσης όμως, στο Δ.Σ. του
Ταμείου ορισμένα μέλη του εκτίμησαν ότι η υφεσιακή επί δραση της εσωτερικής υποτίμησης, της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μπορεί να ήταν πολύ μεγαλύ-
τερη από ότι είχε υπολογιστεί αρχικά. Εν ολίγοις, δηλαδή, το ΔΝΤ αναγνωρίζει ότι η λιτότητα έφερε υπερβολικά βαθύτερη ύφεση απ’ ότι εκτιμάτο. Συγνώμη, λάθος κάναμε έλληνες με την δολοφονική πολιτική που εφαρμόσαμε στην οικονομία σας και με αυτή την «διορθωτική» διαπίστωση πιστεύουν ότι καθάρισαν οι εκτελεστές του ΔΝΤ…
Αφού βεβαίως το «στέγνωμα» της αγοράς από το κόψιμο μισθών, συντάξεων και ευρύτερων κοινωνικών παροχών, οδήγησε και στο κλείσιμο χιλιά δων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, διογκώνοντας ακόμα περισσότερο την ανεργία…
Τίποτε πρωτόγνωρο από την συνήθη εφαρμογή των οδηγιών της σχολής του Σικάγου! Αναφορικά με την αναδιάρθρωση του χρέους, που ήταν απαραίτητη από το 2010, αλλά δεν ζητήθηκε από την τότε ελ
ληνική κυβέρνηση, έπειτα από απαίτηση των Γερμανών και των εταίρων υποτακτικών τους, η έκθεση αναφέρει ότι δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του φόβου διάχυσης της κρίσης αλλά κυρίως της έκθεσης των ευρωπαϊκών τραπεζών στο χρέος της Ελλάδα. Ήταν συ στημική εξαίρεση, τονίζεται, αν και με την τότε απόφαση παραβιάστηκε «βάναυσα» το καταστατικό του ΔΝΤ. 
Μ’ όλα αυτά που αναφέρουν στην έκθεση του ΔΝΤ ως λάθος, οι επιμελείς μαθητές της σχολής του Σικάγου, του μέγιστου διδάσκαλου του νεο φιλελευθερισμού Μίλτον Φρίντμαν, επιδιώκουν να μας
πείσουν ότι έπεσαν στ’ αλήθεια έξω;
Ή αυτός ήταν ο βασικός στόχος τους, από κοινού με τους ευρωπαίους «φιλέλληνες» εταίρους, προκειμένου να δημιουργήσουν κυρίως στο νότο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα παράδειγμα πειραματόζωου, προς αποφυγή; Ερωτήματα που ίσως να απαντηθούν από τους ιστορικούς «ιατροδικα
στές» του μέλλοντος! Η μνημονιακή πορεία της χώρας μας από το 10 και μετά σύμφωνα και με αυτήν ακόμα την ελλιπή έκθεση του ΔΝΤ επιβεβαιώνει και δικαιώνει απολύτως την προσπάθεια της τότε προέδρου της Βουλής κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου για έρευνα σε βάθος όλης της αμαρτωλής μνημονιακής περιόδου, μέχρι και σήμερα. Στόχος της προσπάθειας αυτής να αποδοθούν ευθύνες όχι
μόνο πολιτικές αλλά και ποινικές σπάζοντας τη συνωμοσία σιωπής των τότε αλλά και των σημερινών συγκυβερνώντων…
Το γεγονός ότι αυτή απαίτησε και θεσμικά ο Λαός να μάθει την αλήθεια και να δει την απόδοση ευθυνών για την καταστροφή της χώρας, της κοινωνίας και της νέας γενιάς, συγκέντρωσε τόσο τα αντιπολιτευτικά, όσο και τα εντός του τότε κόμματος της, σφοδρά και πολλές φορές βρώμικα και σεξιστικά πυρά εναντίον της…
Η συνενοχή συσπειρώνει πάντα, τους φαινομενικά αντιπάλους!

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Ομορφος κόσμος, ηθικός και ... οικονομημένος...

Δεν μας παραξένεψε... Κάπως έτσι εκφράζεονται οι κοινωνικές διαφορές στην πράξη... Κάποιοι, όμως γουστάρουν και να τις επιδεικνύουν... Διαβάστε αυτό το σημείωμα του Ανδρέα Ζαφείρη, που αντιγράφουμε από την ISKRA.

ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΗΣ ΕΚΑΛΗΣ

Απίστευτα περιστατικά στα άγνωστα Άβατα της Αθήνας

Υπάρχει περιοχές στην Αθήνα από όπου είναι αποκλεισμένοι πάνω από 9.500.000 πολίτες αυτής της χώρας. Ένα Άβατο που κανείς δε θα καταγγείλει στο δελτίο των 8. (Και πως θα μπορούσε άραγε κάποιος να καταγγείλει το αφεντικό του ή τον ίδιο του τον εαυτό;)
Στο Άβατο αυτό, εάν δε σε συνοδεύει κάποιο ήδη μέλος του, δεν μπορείς να εισέλθεις. Ούτε με την συνοδεία αστυνομικής δύναμης. Και δεν υπάρχει σχέδιο της ΕΛΑΣ που να προβλέπει την απελευθέρωση του.
Δε μιλάμε για τη συμπαθητική γειτονιά της Εκάλης, μπροστά στην οποία ακόμη και οι φαβιέλες του Μεξικού, κλίνουν το γόνυ.
Ούτε αναφερόμαστε στο «Artisanal Lounge & Gardens» ή στα «Χρώματα Βυθού», εστιατόρια της περιοχής , όπου και μόνο για να ακουμπήσει τα μαχαιροπίρουνα μια οικογένεια, θα χρειαστεί 300 ευρώ.
Μιλάμε για τα club της συμπαθούς κοινωνικής τάξης που διαμένει εκεί. Και τους κανόνες Άβατου που τα διέπουν. Ας δούμε δύο παραδείγματα.
Το ιστορικό Ekali club: Για να γίνει κάποιος μέλος του, δεν φτάνει απλώς να καταβάλει εφάπαξ αντίτιμο 5.400 ευρώ για εγγραφή και 3.280 ευρώ (μόνο!;) για ετήσια συνδρομή.
Θα πρέπει, εφόσον δεν είναι πολίτης της Εκάλης, να τον συστήσουν τρία εγγεγραμμένα μέλη του Κλαμπ. Και αν τελικά η διοίκηση του Κλαμπ κάνει αποδεκτό το αίτημα του αιτούντος.
Ρατσισμός θα έλεγαν κάποιοι; Ίσως... Παράδειγμα το τι έγινε πρόσφατα σε άλλο, αντίστοιχο Club. Το Tatoi Club.
Δε το γνωρίζετε; Λογικό! Ας το γνωρίσουμε μέσα από το «Indymedia» του Άβατου.
«Μόλις λίγο καιρό σε λειτουργία, όμως ο θρύλος που έχει δημιουργηθεί γύρω του έχει ξεπεράσει κάθε άλλο talk of the town (αυτά συζητάνε στη πόλη βρε): «Ισχύει πως η ετήσια συνδρομή είναι 10.000 ευρώ;», «Άκουσα πως τα μέλη δεν μπορούν να συνοδεύουν πάνω από δύο φορές τον ίδιο καλεσμένο»,..και η δικαιολογημένη αγανάκτηση: «Μα είναι δυνατόν να πρέπει να κάνεις μέλος και τη νταντά για να της επιτραπεί η είσοδος;»
Αίσχος! Δικαίως η «Iskra» της γειτονιάς καταγγέλλει περιστατικά αντίστοιχης ανάλγητης βαρβαρότητας.
«Το απόγευμα της 15 Ιουνίου ο κ. Αντώνης Λυμπέρης εμφανίσθηκε στην παρουσίαση της κολεξιόν που υπογράφει ως σχεδιάστρια η σύζυγός του Έλενα.
Στην παρουσία του στην εκδήλωση της συζύγου του πάντως δεν άφησε να φανεί η ανησυχία του πάλαι ποτέ ισχυρού εκδότη, ο οποίος μετά την κατάρρευση του Ομίλου του προσπαθεί να ξανασταθεί στα πόδια του.
Κάτι που μόνο εύκολο δεν είναι, όταν οι εργαζόμενοι που έμειναν στον δρόμο όταν η εκδοτική αυτοκρατορία του κατέβασε ρολά, διεκδικούν ακόμη τα δεδουλευμένα τους.
Τώρα εκτός από τους πρώην υπαλλήλους του ακόμη και παλιοί φίλοι του, φέρεται να του έχουν γυρίσει την πλάτη.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ Λυμπέρης το διαπίστωσε πρόσφατα όταν έκανε αίτηση για να γίνει μέλος του Tatoi Club, εκεί όπου συχνάζουν πλέον πολλοί εκ των ισχυρών επιχειρηματιών της χώρας.
Μετά από μια σύντομη εξέταση η αίτηση απορρίφθηκε (!!!!)»

Και όλα αυτά συμβαίνουν (και γράφονται) σε μια χώρα όπου το ποσοστό που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (ετήσιο εισόδημα 4.608 ευρώ για το 2014) ανέρχεται στο 36% και το 1/3 ζουν με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως.

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Κρίμα !!!

Και είχαμε στηρίξει όλες μας τις ελπίδες στο παράλληλο πρόγραμμα... Κρίμα... Αυτή η μιρκή τούμπα μας έκοψε τα πόδια... Ας όψονται οι υπόλοιπες μνημονιακές κουφάλες...
Τέλος πάντνων, παραμένουμε αισιόδοξοι... Κάποιο άλλο πρόγραμμα θα βρούμε... Ας μην είναι παράλληλο...Ας τέμνεται κάπου βρε αδελφέ!!! Εξάλλου και τα παράλληλα τέμνονται στο άπειρο !!!

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Εφυγε μία σπουδαία φωνή...


Μια από τις πλέον περιζήτητες μεσοφώνους της εποχής μας, η Στέλλα Ντουφεξή, που διέπρεψε σε μεγάλα λυρικά θέατρα και συμφωνικές αίθουσες του εξωτερικού έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 47 ετών στο Βερολίνο, νικημένη από τον καρκίνο.

Η Στέλλα Ντουφεξή νικήθηκε σε άνιση μάχη, που μας στέρησε μία σπουδαία φωνή και μία σημαντικότατη προσωπικότητα... Το νεκρολογικό σημείωμα αντιγράφουμε από τον ιστότοπο Nooz.gr. 

Πέθανε η καταξιωμένη μεσόφωνος 
Στέλλα Ντουφεξή

Κόρη του σκηνοθέτη Σταύρου Ντουφεξή, γεννημένη στην Φρανκφούρτη το 1968, υπήρξε από τις αγαπημένες ερμηνεύτριες της Φιλαρμονικής του Βερολίνου και συνεργάστηκε με ονομαστές γερμανικές ορχήστρες αλλά και φημισμένα σύνολα άλλων χωρών (Συμφωνικές του BBC και του Λονδίνου, Φιλαρμονική του Ισραήλ, Ορχήστρα του Παρισιού, Ensemble Intercontemporain, Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ, κ.ά.), καθώς και με κορυφαίους μαέστρους.

Η Στέλλα Ντουφεξή διέπρεψε σε μεγάλα λυρικά θέατρα και συμφωνικές αίθουσες του εξωτερικού, όπως τις Κρατικές Όπερες του Βερολίνου και του Μονάχου, την Όπερα της Σκωτίας, το Θέατρο Λισέου της Βαρκελώνης, το Μεγάλο Θέατρο της Γενεύης, το Theatre de la Monnaie των Βρυξελλών, την Όπερα της Μόσχας κ.ά. 

Ερμήνευσε χαρακτηριστικούς ρόλους του διεθνούς ρεπερτορίου για μεσόφωνο και διακρίθηκε επίσης για τις ερμηνείες της στη φωνητική μουσική δωματίου.

Από τον Οκτώβριο του 2014 ήταν καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Σούμαν του Ντύσσελντορφ. Η λίστα των μαέστρων με τους οποίους είχε συνεργαστεί είναι μακριά (ανάμεσά τους οι: Χάιτινκ, Μέτα, Μπυτσκόφ, Νάγκανο, Μαζούρ, Νόρρινγκτον, Χόγκγουντ, Μέτσμαχερ, Μπόλτον, Ρίλλινγκ, Σαράστε, Έσενμπαχ, Γιουρόφσκι, Κόοπμαν και Ντουνταμέλ).

Η τελευταία της εμφάνιση στην Ελλάδα ήταν τον περασμένο Μάιο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών όπου είχε παρουσιάσει το ρεσιτάλ με τίτλο «Ανοιξιάτικη νύχτα» αφιερωμένο σε συνθέτες της ρομαντικής και μεταρομαντικής εποχής.

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Ηττήθηκε η Γαλλική ακροδεξιά;;;

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ αποφεύγουμε -κατά το δυνατόν- εξομοιωτικές γενικεύσεις, γιατί πολλούς λόγους μεταξύ των οποίων και η αποφυγή της δυκής μας μερικής ή ολικής τύφλωσης υπό το πνεύμα απλουστεύσεων... Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και στην περίπτωση των πρόσφατων γαλλικών εκλογών και γενικά του δημόσιου πολιτικού βίου στην εκείθεν των Αλπεων Γαλατία... Ομως, είχαμε ήδη γράψει, ότι το ρεπουμπλικάνικο "μέτωπο" κατά του FN δομείται σε καθαρά αντιδραστική βάση με αιχμή την όξυνση των ταξικών αντιθέσεων στη χώρα και την υιοθέτηση ακραιότερων κατασταλτικών και διωκτικών μηχανισμών με ευκαιρία και πρόσχημα το μεταναστευτικό, για το οποίο κυρίαρχη ευθύνη φέρει η κυρίαρχη τάξη στη Γαλλία. Ετσι η ...θριαμβολογία για τον αποκλεισμό των υποψηφίων του FN από όλες τις περιφέρειες είναι ταυτόχρονα και σάλπισμα ισχυρών αντιλαϊκών μέτρων... Τι ποιο φυσικό βέβαια, όταν η αριστερά βρίσκεται εκτός παιγνιδιού, δεν συνιστά ούτε στο όνειρό μας τον άλλο πόλο και η απουσία της επηρεάζει δυσμενέστατα τον συσχετισμό των δυνάμεων !!! 
Τα συμπεράσματά του για τις Γαλλικές εκλογές περιλαμβάνει στο πάντοτε εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του ο ΓΙώργος Μητραλιάς, που η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει.

“ΒΑΤΕΡΛΟ” Ή ΜΗΠΩΣ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ;
«Ήττα της γαλλικής ακροδεξιάς», «Υποχώρηση της Λε Πεν» ή ακόμα και «Το Βατερλώ της ακροδεξιάς Λε Πεν», ιδού μερικοί από τους τίτλους με τους οποίους τα ελληνικά ΜΜΕ σχολίασαν τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των γαλλικών περιφερειακών εκλογών. Τίτλοι «εμβριθείς» που προδίδουν μια γνώση του προβλήματος ανάλογη με εκείνη των σχολίων του είδους «Μα, ποια υπερθέρμανση του πλανήτη; Εδώ χιόνισε χτες στην Πάρνηθα»…  

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι αυτοί οι τίτλοι και αυτός ο σχολιασμός των επιδόσεων της Κας Λε Πεν και του κόμματός της δεν πρωτοτυπούν. Αντίθετα, συνεχίζουν μια μακρά θλιβερή παράδοση απίστευτα λαθεμένων διαπιστώσεων και προβλέψεων για την ακροδεξιά, που διαψεύστηκαν ακαριαία από τα γεγονότα. Έτσι, και για να μείνουμε στο ζήτημα και στη χώρα που μας ενδιαφέρουν (την άνοδο της ακροδεξιάς στη Γαλλία), ήταν τον Αύγουστο του 1932 όταν ο ηγέτης του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος και μετέπειτα πρωθυπουργός του Λαϊκού Μετώπου Λεόν Μπλουμ δήλωνε: «Ό,τι κι να συμβεί, ο δρόμος προς την εξουσία έχει κλείσει για τον Χίτλερ». Και ο ίδιος Λεόν Μπλουμ συμπλήρωνε ακόμα πιο κατηγορηματικός την επαύριο της ήττας του Χίτλερ το Νοέμβριο του 1932: «Ο Χίτλερ είναι εφεξής αποκλεισμένος από την εξουσία. Είναι μάλιστα αποκλεισμένος, αν μπορώ να το πω, από την ίδια την ελπίδα της εξουσίας». Όσο για τη Le Temps, τη μεγάλη γαλλική εφημερίδα της εποχής και πρόγονο της σημερινής Le Monde, αυτή έμεινε στην ιστορία για τον εύγλωττο τίτλο του κύριου άρθρου της την επομένη της ναζιστικής εκλογικής ήττας του Νοεμβρίου 1932: «Το τέλος του κ. Χίτλερ»! Θυμίζουμε ότι μόλις δυο μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1933, ο ίδιος «κ. Χίτλερ» ανέβαινε στην εξουσία και γινόταν Καγκελάριος της Γερμανίας…  

Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η εκλογική ήττα του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος το Νοέμβριο του 1932 θα μπορούσε να δικαιολογήσει τις πρόωρες θριαμβολογίες της γαλλικής εφημερίδας. Τι να πει όμως κανείς σήμερα για τους σημερινούς θριαμβολογούντες καθώς δεν υπάρχει καμιά εκλογική ήττα, αλλά μάλλον εκλογικός θρίαμβος του Εθνικού Μετώπου της Κας Λε Πεν; Πράγματι, τα γεγονότα –και οι αριθμοί- μιλάνε από μόνοι τους: Ιστορικό ρεκόρ ψήφων και ποσοστών της γαλλικής ακροδεξιάς, τριπλασιασμός των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων της και… πρώτο σε εκλογική δύναμη κόμμα της Γαλλίας! Όσο για την αποτυχία του Εθνικού Μετώπου να κερδίσει έστω και μια περιφέρεια, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η, εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια, συνεχής άνοδος της εκλογικής επιρροής της γαλλικής ακροδεξιάς χαρακτηρίζεται από ανάλογες συνεχείς «αποτυχίες» ακόμα και να εκλέξει 2-3 βουλευτές. Ο λόγος είναι απλός και τον γνωρίζουν οι πάντες: Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, για να εκλεγεί ένας ακροδεξιός πρέπει να υπερισχύσει των συνασπισμένων αντιπάλων του. Δηλαδή, να συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους από όσους όλοι οι άλλοι μαζί…  

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με την παράθεση και αποδόμηση ανάλογων ανυπόστατων διαπιστώσεων και εκτιμήσεων. Όμως, νομίζουμε ότι προτεραιότητα πρέπει να δοθεί όχι σε λεπτομέρειες αλλά στην ουσία του προβλήματος που είναι η τρομακτικά επίφοβη γενική άνοδος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς. Και η ουσία αυτού του – αμέσως μετά τη κλιματική καταστροφή – υπ’αριθμόν ένα προβλήματος των καιρών μας είναι διπλή. Καταρχήν, όταν ο συνασπισμός των πάντων ενάντια στη (γαλλική και μη) ακροδεξιά δεν θα επαρκεί για να αποτρέψει την άνοδό της στην εξουσία, δηλαδή όταν μόνη της η ακροδεξιά θα συγκεντρώνει πάνω από το 50% των ψήφων, τότε θα είναι πολύ αργά! Κι αυτό για ένα απλό λόγο, που θα έπρεπε να μας έχει διδάξει ο εφιαλτικός ευρωπαϊκός μας 20ος αιώνας: όταν η ακροδεξιά ανεβαίνει στην εξουσία, κάνει τα πάντα για να παραμείνει σε αυτή και δεν πέφτει παρά μέσα σε λουτρά αίματος και απερίγραπτων καταστροφών…  

Πριν όμως συμβούν όλα αυτά, υπάρχει η πολύ αμεσότερη δεύτερη «ουσία του προβλήματος» με την οποία πρέπει επειγόντως να καταπιαστούμε. Και αυτή παραπέμπει στις ήδη υπαρκτότατες έμμεσες καταστροφικές συνέπειες, στις «παράπλευρες απώλειες» που προκαλεί η συνεχής άνοδος της ακροδεξιάς πριν καν ανέβει στην εξουσία. Πρόκειται για τη σταδιακή ακροδεξιά μετάλλαξη των παραδοσιακών κυβερνητικών (νεοφιλελεύθερων) κομμάτων που, υπό την πίεση της ακροδεξιάς, επιλέγουν να την αντιμετωπίσουν υιοθετώντας και εφαρμόζοντας όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του προγράμματός της, προς μεγάλη –βέβαια – απογοήτευση των οπαδών τους που φτάνουν τελικά να προτιμούν το πρωτότυπο από την απομίμηση! Και φτάνουμε έτσι, στην αποθέωση αυτής της αυτοκτονικής λογικής με την πριν από ένα μήνα ψήφιση από τη γαλλική Βουλή (και με τη θετική ψήφο των κομμουνιστών βουλευτών!) της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που αποτελεί όχι κάποιο δευτερεύον αλλά ένα από τα πιο κεντρικά προγραμματικά μέτρα του Εθνικού Μετώπου, την ίδια τη «φιλοσοφία» του! Οι ομιλούντες για ήττες, υποχωρήσεις και Βατερλώ του κόμματος της Κας Λε Πεν θα έπρεπε πριν προχωρήσουν σε αυτές τις εντελώς αστήρικτες, εξωπραγματικές και εξωφρενικές «διαπιστώσεις» τους να λάβουν υπόψην και το ιστορικής σημασίας εφιαλτικό γεγονός ότι η χώρα/βαρόμετρο της Γηραιάς μας ηπείρου που είναι η Γαλλία των κοινωνικών επαναστάσεων και του Διαφωτισμού έφτασε ήδη «ανεπαισθήτως» να ζει κάτω από στρατιωτικό νόμο!...  

Συμπέρασμα: Η αρλουμπολογία περί των «αποτυχιών» της γαλλικής ακροδεξιάς είναι εξαιρετικά επικίνδυνη επειδή οδηγεί αναπόφευκτα στον εφησυχασμό που είναι ο χειρότερος σύμβουλος στην αντιμετώπιση της φαιάς πανούκλας. Και ας μην ξεχνάμε: Δυστυχώς, η ιστορία επαναλαμβάνεται όλο και λιγότερο ως φάρσα…


Περί ευθύνης της αριστεράς...

...Οπως λέμε περί ευθύνης Υπουργών... Περίπου έτσι ή καθόλου έτσι...
Κάθε φορά, που πρώην ή ολίγον ή που λέει ο λόγος αριστεροί αισθάνονται την ανάγκη για την δημόσια εικόνα τους να υπερασπιστούν τις κωλοτούμπες τους "από αριστερά" επικαλούνται την "αριστερά της ευθύνης", την "κυβερνώσα αριστερά" και άλλα ομοειδή ιδεολογικόμορφα φληναφήματα, που δεν προσφέρουν παρα μόνον άλλοθι στον δογματισμό και τον σεχταρισμό του τύπου: μόνον εμείς είμαστε οι καλοί... ή είδατε, που σας τα λέγαμε... 
Αυτά μας θυμίσε ο Πρωθυπουργός αλλά -για να μην τον αδικήσουμε- πλήθος κυβερνητικών στελεχών, που δεν χάνουν την ευκαιρία να υπερασπιστούν το "αριστερό", "ριζοσπαστικό" μνημόνιο... 
Στην πρώτη γραμμή της σχετικής επιχειρηματολογίας βρίσκεται ο ueber alles φιλευρωπαϊσμός ή ουσία η υποταγή στην ΕΕ, που εμείς με ....τον αγώνα μας θα μετασχηματίσουμε (για να γελάσει και ο κάθε πικραμένος)...
Σχετικά γράφει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου και αντιγράφουμε από την ISKRA.

Η ΚΑΤΑ ΤΣΙΠΡΑ “ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ”
Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΚΤΗΣ Ε.Ε. ΑΝΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ... ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!  
Με άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην “Εφημερίδα των Συντακτών”, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα “Τι είναι αριστερή πολιτική σήμερα”. Πέρα από την αδέξια προσπάθεια του πρωθυπουργού να απολογηθεί για τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας και την εκποίηση τουκοινωνικού πλούτου στο διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο, το άρθρο παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς για πρώτη φορά, μετά τη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, αποπειράται να σκιαγραφήσει μια κάποια “στρατηγική”, ένα κάποιο “όραμα”, μια κάποια “θεωρία” για την καινούργια κατάσταση πραγμάτων. Αν μη τι άλλο, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα ότι αυτή τη φορά δεν αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων και δεν στερείται μιας κεντρικής, κατευθυντήριας ιδέας: αριστερή πολιτική σήμερα σημαίνει πρώτα απ' όλα και πάνω απ' όλα... υπεράσπιση της Ε.Ε. και της θέσης της Ελλάδας στην ευρωζώνη!  
Όπως εξηγεί από την πρώτη παράγραφο του άρθρου του, ο πρωθυπουργός είδε το φως το αληθινό στο δικό του δρόμο προς τη Δαμασκό, ή μάλλον την Ιερουσαλήμ και τη Ραμάλα, που επισκέφθηκε πρόσφατα. Εκεί συνειδητοποίησε, όπως μας εκμυστηρεύεται, “πόσο σημαντικό είναι να ζεις σε ένα έδαφος ειρήνης για 70 χρόνια”. Η Ελλάδα που έχει την τύχη να βρίσκεται στην Ευρώπη της ειρήνης δεν πρέπει να λησμονεί ότι βρίσκεται “στο κέντρο ενός τριγώνου περιφερειακών συγκρούσεων που έχουν εκδηλωθεί στη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράκ και την Ουκρανία”, μας θυμίζει ο πρωθυπουργός. Φυσικά, οι συγκρούσεις αυτές δεν έπεσαν από τον ουρανό, σαν θεομηνία και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει καμία δυσκολία να δείξει τον εχθρό και τον φταίχτη: “Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός αποσταθεροποιεί τη Μέση Ανατολή και συνιστά πλέον τρομοκρατική απειλή για την Ευρώπη”. Επομένως- δικαιούται να συμπεράνει κανείς- όχι μόνο νομιμοποιείται, αλλά είναι αναγκαία η σύμπραξη της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους (και τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς) εταίρους μας για την αντιμετώπιση της κύριας απειλής, του “ισλαμοφασισμού”.  
Βέβαια, η Ε.Ε. έχει κι αυτή τα προβλήματά της, αναγνωρίζει ο αρθρογράφος. Ας όψονται οι “υπερσυντηρητικές δυνάμεις” που “επέβαλαν μια ακραία οικονομική πολιτική που λεηλάτησε τις χώρες του Νότου”, διαπιστώνει ο Αλέξης Τσίπρας εν είδει αποστασιοποιημένου Νορβηγού ή Καναδού αναλυτή, που δεν έχει καμία σχέση με το έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας και του λαού της. Αλλά η εν λόγω “λεηλασία” δεν είναι αυτό που κυρίως πρέπει να φοβόμαστε από τις “υπερσυντηρητικές δυνάμεις” της Ευρώπης. Το μεγάλο, το πραγματικά επικίνδυνο ατόπημά τους είναι ότι δεν διστάζουν “να διακινδυνεύσουν ακόμη και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ε.Ε. με την απειλή του ελληνικού Grexit”. Ε λοιπόν όχι, δεν θα πέσουμε στην παγίδα τους! No pasaran! Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, όσο επώδυνο κι αν είναι, για να μην υπάρξει η παραμικρή πιθανότητα ενός Grexit που θα διαταράξει τις “εσωτερικές ισορροπίες της Ε.Ε.”. Και θα αποδείξουμε στους πάντες “πόσο ανόητοι είναι όλοι αυτοί που ακόμη και σήμερα (σ.σ. ακόμη και σήμερα, μετά το “πρώτη φορά Αριστερά, τρίτη φορά Μνημόνιο”!) επιμένουν να θεωρούν εχθρό της Ευρώπης την Αριστερά”. Κι αν η Ακροδεξιά επελαύνει και δείχνει τα δόντια της, εκμεταλλευόμενη τη λιτότητα και την κοινωνική απόγνωση που σκορπίζει η “υπαρκτή Ε.Ε.”, θα της φράξουμε το δρόμο σε συμπαράταξη με τις “προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης” (διάβαζε: με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία των Ολάντ και ΣΙΑ), κρατώντας τη θέση μας στην “προοδευτική ευρωπαϊκή πρωτοπορία”.  
Δυστυχώς για τον Αλέξη Τσίπρα, η ζοφερή, ευρωπαϊκή πραγματικότητα του σήμερα βοά από μόνη της. Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των κυρίαρχων δυνάμεων της Ε.Ε. (και των Αμερικανών συμμάχων τους) ήταν και είναι καθοριστικός παράγοντας αποσταθεροποίησης στο τρίγωνο του γεωπολιτικού χάους, που ο ίδιος περιγράφει. Η νεοφιλελεύθερη επιδρομή, που δημιουργεί πεδίο δόξης λαμπρό για τη δημαγωγία της Ακροδεξιάς, δεν είναι απλώς αποτέλεσμα κάποιων “υπερσυντηρητικών” πολιτικών, αλλά δομικό στοιχείοτης ίδιας της ευρωζώνης και της Ε.Ε. Η κατάλυση στοιχειωδών ελευθεριών στο όνομα του “αντιτρομοκρατικού αγώνα” προχωρεί ακάθεκτη στη Γαλλία του “σοσιαλιστή” και “φίλου της Ελλάδας”Φρανσουά Ολάντ, φέρνοντας ούριο άνεμο στα πανιά της Λεπέν. Με δυο λόγια, η “υπαρκτή Ε.Ε.” της λιτότητας, των Μνημονίων, των πολέμων και της ξενοφοβίας δεν αποτελεί τη λύση, αλλά κομβικό στοιχείο της σημερινής κακοδαιμονίας.  
Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε στους επτά μήνες της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, με αποκορύφωμα τη μάχη του δημοψηφίσματος και το πραξικόπημα εναντίον της βούλησης του ελληνικού λαού. Η αναμέτρηση έφτασε στον αποφασιστικό “κόμπο”, στην αναγκαία ρήξη με την ευρωζώνη, χωρίς την οποία η μόνη εναλλακτική λύση ήταν, εκ των πραγμάτων, η ταπεινωτική συνθηκολόγηση. Στα μάτια του συνόλου των εργαζομένων και εκμεταλλευομένων- ανεξάρτητα από το τι ψηφίζουν ή δεν ψηφίζουν στις εκλογές, ανεξάρτητα από το τι θεωρούν ρεαλιστικό σήμερα και τί όχι- οι κυρίαρχοι της Ε.Ε. αποκαλύφθηκαν όχι ως “εταίροι” και “σύμμαχοι”, αλλά ως οικονομικοί τρομοκράτες και βιαστές τηςλαϊκής κυριαρχίας.  
Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τότε την επιλογή του, επιλογή που σημάδεψε ανεξίτηλα το πολιτικό του μέλλον. Αρκετοί άνθρωποι που είχαν πιστέψει σ' αυτόν και στο κόμμα του θα ήθελαν να κρατήσουν την κρυφή ελπίδα ότι ήταν μόνο ένας πρόσκαιρος, επιβεβλημένος από τους αρνητικούς συσχετισμούς συμβιβασμός για να συγκεντρώσουμε δυνάμεις, ενόψει της αυριανής, αναπόφευκτης σύγκρουσης.  
Σήμερα, ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του νέου ΣΥΡΙΖΑ δεν τους αφήνει περιθώρια αυταπατών. Αποκαθιστά την αναγκαία “ενότητα θεωρίας και πράξης”, προσαρμόζοντας τη “θεωρία” στη δρομολογημένη πλέον πορεία του. Μια καινούρια, σοσιαλδημοκρατική, υποτελής των Βρυξελλών “Αριστερά της ευθύνης”, μια μεγάλη ΔΗΜΑΡ- ιδού το στρατηγικό “όραμα” που διαγράφεται με σαφήνεια. Το παίρνεις ή το απορρίπτεις, αλλά δεν έχεις δικαίωμα να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου υποκρινόμενος ότι “άλλα ζητάει η ψυχή σου, γι άλλα κλαίει”. Αυτό περίπου είπε στους βουλευτές του ο Αλέξης Τσίπρας, στην πρόσφατη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, όταν τους υπενθύμισε ότι “ήξεραν τι θα επακολουθούσε” όταν ψήφιζαν το Μνημόνιο κι όταν δέχονταν να βγουν βουλευτές με λίστες, τις οποίες ο ίδιος κατάρτισε. Δηλαδή: μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Εγώ σας έβγαλα, με λίστα, δεν δικαιούσθε να διαμαρτύρεσθε. Κι αν κάποιοι διακρίνουν οίηση σε όλα αυτά, ε, ο Αλέξης Τσίπρας αισθάνεται ότι “θα ήταν δικαιολογημένη και λίγη οίηση από έναν άνθρωπο που δεν ανήκε σε πολιτικό τζάκι και κατάφερε πρωθυπουργός στα σαράντα του”.  
Συμπέρασμα: Μπορεί ο πρωθυπουργός να μην ξεκαθάρισε “τι είναι Αριστερά σήμερα”, αλλά απάντησε, λόγω και έργω, πολύ ικανοποιητικά στο ερώτημα “τι ΔΕΝ είναι Αριστερά σήμερα”. Είναι κι αυτό κάτι...     

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Για χρονογράφημα

Οπως μας το κοινοποίησε ανώνυμος φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ.

«Ο Τρελός…»

Κάθεσαι στη καφετέρια στη πλατεία Γιωργάκη…
Στα ψηλά σκαμπό με ένα καπουτσίνο της μαύρης μοίρας και του ενάμισι ευρώ…
Και ξάφνου ανάμεσα από θορύβους της άθλιας μπετονιέρας, τους κτύπους του ταγιαπιέρα, ακούς τους κρότους που κάνουν τα ξύλινα ταμπλό που όντας ακουμπισμένα στο κιγκλίδωμα που ζώνει το παρτέρι που φιλοξενεί τ’ άγαλμα του Κώστα Γιωργάκη, τα βλέπεις να σκάνε στο πλακάδο με κρότο δυνατό, ξερό… Και ένα και δύο και τρία, αν υπήρχε και τέταρτο την ίδια τύχη θ’ είχε και αυτό… Ακαθόριστη η ηλικία του μπορεί πενήντα, ίσως και εξήντα… Λεπτός αεικίνητος, ίσως μεσαίου αναστήματος ή μάλλον κοντούλης, νευρώδης με μια ασύλληπτη ταχύτητα τ’ αρπάζει τα πετάει, στέκεται ακίνητος μπρος από το άγαλμα! Σε στάση προσοχής κοιτάει στα ίσια το πρόσωπο Εκείνου! Αυτά όλα για δευτερόλεπτα, μετά ανοίγει δρασκελιές και χάνεται… Ρούφηξα το καπουτσίνο, κοίταξα το ταγιαπιέρα, κοίταξα τους κυβόλιθους που έχαναν την προσωπικότητα τους πνιγμένοι στο τσιμέντο των ανόητων… Τρελός σκέφτηκα είναι ο τύπος, πάντα το νησί είχε τα υψηλά ποσοστά του, σε μαλάκες, αλαφροΐσκιωτους, φαντασμένους, επικίνδυνους αλλά και σε άκακους τρελούς! Θεατής στην ίδια σκηνή με τα ξύλινα ταμπλό των διαφημίσεων που χόρευαν άθελά τους το χορό του Ζαλόγγου πριν σκάσουν στο πλακόστρωτο, ρουφώντας καπουτσίνο και εσπρέσο συνέβη να γίνω θεατής χθες μιας άλλης νέας σκηνής… Στο κιγκλίδωμα αυτή τη φορά έκαναν παρέα στο Κώστα Γιωργάκη δυο, τρία ποδήλατα κλειδωμένα περασμένα τα λουκέτα τους από τη σιδεριά του παρτεριού… Σιγά στο μνημείο θα σκέφτηκαν οι «ποδηλάτες» και κλείδωσαν την ιδιοκτησία τους εκεί, στολίζοντας το χώρο με την ανοησία τους! Μα εκείνος σε λίγο έφθασε κοίταξε δεξιά, αριστερά έβγαλε από τη τσέπη του παντελονιού του έναν κόφτη και απελευθέρωσε το χώρο του Γιωργάκη από τα στολίδια των ηλίθιων… Στήθηκε σε προσοχή κοίταξε Εκείνον στην ευθεία και σαν αστραπή απομακρύνθηκε…Πάντα το νησί μου είχε τα υψηλά ποσοστά του σε μαλάκες, αλαφροΐσκιωτους, φαντασμένους, επικίνδυνους αλλά και σε άκακους τρελούς, όμως αυτόν εδώ που από μόνος έχει ταχτεί να απαλλάσσει το μνημείο από ότι οι μαλάκες του φορτώνουνε με κάθε ευκαιρία, σε μια άλλη κατηγορία οπωσδήποτε ανήκει, που όλοι εμείς οι γνωστικοί, οι περισπούδαστοι, την έχουμε συνειδητά ξεχάσει…   

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Φανατικά στο πλευρό του...

Η ΦΑΙΑΚΙΑ έχει απηυδήσει από όλους τους κεντροαριστερούς προέσρους την ΗΠΑ μέχρι τώρα και αναγνωρίζοντας στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ το ιδανικό ισορροπημένο φιλελεύθερο υποψήφιο τάσσεται αναφανδόν στο πλευρό του με όλς της τις δυνάμεις... Η ευρύτατη απήχηση της ΦΑΙΑΚΙΑΣ στις ΗΠΑ πιστεύομε ότι θα αποδειχθεί πολύτιμο όπλο στα χέρια αυτού του άξιου και καλού Αμερικάνου... Η ΦΑΙΑΚΙΑ είχε από την αρχή εκτιμήσεις τις αρετές του αλλά εηρεάστηκε αποφασιστικά από το κείμενο του Λουκά Βελιδάκη, που αντιγράφουμε από το Nooz.gr


Στον κόσμο του (ο) Ντόναλντ Τραμπ
Ρατσιστής, γραφικός, προκλητικός, βαθιά συντηρητικός, ζάμπλουτος, υποψήφιος πλανητάρχης. Ο Ντόναλντ Τραμπ ζει στο δικό του σύμπαν, δεν ορρωδεί προ ουδενός.
Η δήλωση του, ότι θα απαγορεύσει την είσοδο των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ, προκάλεσε σάλο. Ο ίδιος όμως πέρασε στην αντεπίθεση...
Και αφού δέχθηκε πυρά από παντού, ακόμα και από το κόμμα του, ο ίδιος επέμεινε στην άποψη του... απειλώντας ότι θα κατέλθει και ως ανεξάρτητος υποψήφιος πρόεδρος, εάν δεν καταφέρει να κερδίσει τις προκριματικές εκλογές για τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων.
Ο Τραμπ διαθέτει μία εξοργιστική ικανότητα να απαντά -εριστικά- σε όλους και όλα, να σχολιάζει τα πάντα. Και μετά το παραλήρημα του εναντίον των μουσουλμάνων, έβαλε στο στόχαστρο του το περιοδικό TIME και την καγκελάριο Μέρκελ, η οποία επελέγη ως το "Πρόσωπο της Χρονιάς", έναντι του ιδίου και του ηγέτη των τζιχαντιστών, αλ Μπαγκντάτι.
Με μήνυμα του στο Twitter, διαμήνυσε: "Σας το είχα πει πως το περιοδικό ΤΙΜΕ δεν θα με επέλεγε ποτέ ως Πρόσωπο της χρονιάς αν και ήμουν το φαβορί. Επέλεξαν το πρόσωπο που καταστρέφει τη Γερμανία".
Κατόπιν της "ήττας" του από την Μέρκελ, ήρθε στη δημοσιότητα το παρασκήνιο της φωτογράφισης του για το περιοδικό, που είχε γίνει τον περασμένο Αύγουστο, όταν ο πολύς Τραμπ βρήκε τον μπελά του από τον "Θείο Σαμ", έναν ωραίο και περήφανο αετό.
Ο αετός, σύμβολο της αμερικανικής δύναμης, δεν συμπάθησε ιδιαιτέρως τον Τραμπ και το έδειξε με κάθε τρόπο.
Προσπάθησε να δαγκώσει τον υποψήφιο, ο οποίος έσπευσε να διορθώσει την ιδιαίτερη κώμη του. Δεν είναι λίγοι όσοι πήραν το μέρος του αετού, θεωρώντας ότι ο φτερωτός Σαμ πήρε εκδίκηση για τις ρατσιστικές μπαρούφες του Τραμπ.
Στο αντιμουσουλμανικό παραλήρημα του, πάντως, απάντησαν δύο εξαιρετικά επιδραστικές φιγούρες: ο Μοχάμεντ Άλι και ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ.
Ο θρυλικός πυγμάχος εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία τόνισε:
"Είμαι Μουσουλμάνος και δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Ισλαμισμό για δολοφονίες αθώων ανθρώπων όπως συνέβη στο Παρίσι και στο Σαν Μπερναρντίνο ή οπουδήποτε αλλού.Οι αληθινοί Μουσουλμάνοι γνωρίζουν ότι αυτή η βία προέρχεται από τους τζιχαντιστές και είναι κάθετα αντίθετη με τη θρησκεία μας. Ως ένας άνθρωπος που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ του με την πολιτική, πιστεύω ότι οι πολιτικοί ηγέτες μας θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τη θέση τους για να βοηθήσουν τον κόσμο να κατανοήσει τη θρησκεία του Ισλάμ και να ξεκαθαρίσουν πως αυτοί οι δολοφόνοι -τρομοκράτες επηρεάζουν την κοινή γνώμη".
Ο κ. Facebook, από την πλευρά του, αξιοποίησε το δικό του μέσο κοινωνικής δικτύωσης για να γνωστοποιήσει το μήνυμα του.

"Αν είσαι Μουσουλμάνος σε αυτή την κοινότητα, ως ηγέτης του Facebook, θα ήθελα να ξέρεις ότι είσαι πάντα καλοδεχούμενος εδώ και θα παλέψουμε για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά σου αλλά και για να δημιουργήσουμε ένα ειρηνικό και ασφαλές μέρος για σένα. Δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα μας. Όσο θα μένουμε ενωμένοι και θα βλέπουμε το καλό ο ένας για τον άλλο, θα μπορέσουμε να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο".
Δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα μας. Όσο θα μένουμε ενωμένοι και θα βλέπουμε το καλό ο ένας για τον άλλο, θα μπορέσουμε να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο.

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Στο παρασκήνιο της Ιστορίας

Το άρθρο, που ακολουθεί αντιγράφουμε από τον ιστότοπο: http://www.imerodromos.gr και το αφιερώνουμε σε αγαπημένους φίλους, που απεχθάνονται -όπως λένε- την συνωμοσιολογία... η ΦΑΙΑΚΙΑ, λοιπόν, αθεράπευτη συνωμοσιολόγος παραθέτει ένα κείμενο, που επι τη ευκαιρία του Γιουγκοσλάβικου δράματος προσφέρεται για σκέψεις πάνω σε ζητήματα "κατασκευής" της ιστορίας, προς "ίδιον" όφελος ασφαλώς...

ΟΜΟΛΟΓΙΑ- ΣΟΚ: Έτσι διαμελίσαμε τη Γιουγκοσλαβία…

Ο πρώην πράκτορας της CIA, Ρόμπερτ Μπέιρ, αποκαλύπτει το βρώμικο παρασκήνιο της επιδρομής ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- Ε.Ε


«Είναι ξεκάθαρο πως αυτοί που προκάλεσαν τον πόλεμο και υπαγόρευσαν τους όρους της ειρήνης, κατέχουν τώρα εταιρείες που εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο των περιοχών αυτών. Απλώς υποδούλωσαν λαούς και τα παραγόμενα καταλήγουν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ». Η ως άνω αποκάλυψη- καταγγελία έγινε από τον πρώην πράκτορα της CIA, Ρόμπερτ Μπέιρ, και αφορά στην ιμπεριαλιστική επιδρομή του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γιουγκοσλαβία και στις μεθοδεύσεις των μυστικών υπηρεσιών εκείνη την περίοδο. Και συνεχίζει ο ίδιος: «Αυτοί είναι οι νικητές, καθώς οι λαοί υποχρεώνονται να εισάγουν, κατόπιν από αυτούς και καθώς δεν έχουν χρήματα αναγκάζονται να δανείζονται. Αυτή είναι η ιστορία στα Βαλκάνια»…

Ποιός είναι 

Ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων που αποκαλύπτουν τα μυστικά της υπηρεσίας, αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του Τζόρτζ Μπους, τζούνιορ. Συγκεκριμένα έχει γράψει τα βιβλία:

See No Evil: The True Story of a Ground Soldier in the CIA’s War on Terrorism, Crown Publishing Group, January 2002

Sleeping With the Devil: How Washington Sold Our Soul for Saudi Crude, Crown Publishing Group, July 2003, ISBN

Blow the House Down: A Novel, Crown Publishing Group, 2006

The Devil We Know: Dealing with the New Iranian Superpower, Crown Publishing Group, September 2008 ISBN

The Company We Keep: A Husband-and-Wife True-Life Spy Story, Crown Publishing Group, March 8, 2011

“21 Laws for Assassins”

ΟΜΟΛΟΓΙΑ- ΣΟΚ:
Έτσι διαμελίσαμε τη Γιουγκοσλαβία…

Ο πρώην πράκτορας της CIA, Ρόμπερτ Μπέιρ, αποκαλύπτει το βρώμικο παρασκήνιο της επιδρομής ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- Ε.Ε
mass3
 ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015, 16:47 • ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΒΟΛΕΣ 4663
Facebook1.5kTwitterGoogle+1Print1E-mail1| 1.5k
«Είναι ξεκάθαρο πως αυτοί που προκάλεσαν τον πόλεμο και υπαγόρευσαν τους όρους της ειρήνης, κατέχουν τώρα εταιρείες που εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο των περιοχών αυτών. Απλώς υποδούλωσαν λαούς και τα παραγόμενα καταλήγουν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ». Η ως άνω αποκάλυψη- καταγγελία έγινε από τον πρώην πράκτορα της CIA , Ρόμπερτ Μπέιρ, και αφορά στην ιμπεριαλιστική επιδρομή του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γιουγκοσλαβία και στις μεθοδεύσεις των μυστικών υπηρεσιών εκείνη την περίοδο. Και συνεχίζει ο ίδιος: «Αυτοί είναι οι νικητές, καθώς οι λαοί υποχρεώνονται να εισάγουν, κατόπιν από αυτούς και καθώς δεν έχουν χρήματα αναγκάζονται να δανείζονται. Αυτή είναι η ιστορία στα Βαλκάνια»…