ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Από την Γαλλία το φως...

Σε αυτές τις δύσκολες ώρες για την Γαλλία και την ανθρωπότητα είναι μοναδικά αισιόδοξο και ελπιδοφόρο το μήνυμα, που στέλνουν σκεπτόμενοι άνθρωποι. Η ΦΑΙΑΚΙΑ μετάφρασε και σας μεταφέρει το κείμενο ενός τέτοιου Γάλλου πολίτη του πλανήτη του Philippe R. Λες και ψάχναμε ένα τέτοιο κείμενο υπόδειγμα για το πως πρέπει να αρθρώνεται ο σύγχρονος πολιτικός λόγος με κινηματική βούληση και προοπτική. Σε κάτι τέτοιο αναφέρονται προηγούμενες αναρτήσεις μας, όταν επισημαίναμε την αναγκαιότητα ουσιαστικής και όχι λεξιλαγνικής αριστερής παρέμβασης... Γι' αυτό σας παρουσιάζουμε το κείμενο με αληθινή συγκίνηση...

Ασφαλώς, όπως τόσοι άλλοι είμαι και εγώ Charlie. Τρομαγμένος, θλιμμένος, αγανακτισμένος από μία πράξη τόσο δειλή και τόσο απάνθρωπη. Όμως, ξέρετε, πώς όταν όλη μας η προσοχή είναι συγκεντρωμένη σε ένα σημείο, που τώρα δεν είναι άλλο παρά η μνήμη των θυμάτων της εφημερίδας είναι πιθανόν να χάσουμε την ικανότητα εστίασης σε πράγματα, που βρίσκονται πίσω από το ίδιο το γεγονός.
Η  τρομοκρατία, που ασκείται από αυτούς τους φανατικούς ισλαμιστές είναι άθλια και τα περισσότερα θύματα βρίσκονται ανάμεσα στους μουσουλμανικούς λαούς. Όμως στον κόσμο μας, μία άλλη μορφή τρομοκρατίας βιώνεται καθημερινά και σταθερά, λιγότερο αναγνωρισμένη, γιατί δεν επισημαίνεται σαν τρομοκρατία και επειδή διαχέεται στην καθημερινότητα. 
Θέλω να μιλήσω για την τρομοκρατία την εξαρτημένη από μία άλλη οικονομική ιδεολογία, που έχει προσλάβει τον χαρακτήρα θρησκείας. Θέλω να μιλήσω για το ακραίο νεοφιλελευθερισμό. Αυτή η τρομοκρατία δεν έχει ανάγκη από καλάσνικοφ ούτε από επιχειρήσεις κομάντο. Σκοτώνει και φορτώνει τεράστια δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπων, σιωπηρά και ανώνυμα μέσα στην μεγαλύτερη καθημερινή εξοικίωση χρησιμοποιώντας ως όπλο τον υπολογιστή, την σπέκουλα, το χρέος, τα ομόλογα, το υποχρεωτικό κυνήγι της ανάπτυξης και το αδυσώπητο κυνήγι του οικονομικού κέρδους ως μοναδικού σκοπού
Τριάντα χιλιάδες πολίτες του κόσμου πεθαίνουν καθημερινά από πείνα (5 φορές περισσότεροι από τους νεκρούς των δίδυμων πύργων) όχι γιατί δεν υπάρχει τροφή αλλά επειδή δεν διαθέτουν τα χρήματα για να την αγοράσουν. Σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι τρέφονται με κουπόνια στις ΗΠΑ. Εκατόν πενήντα χιλιάδες άνθρωποι είναι άστεγοι στην Γαλλία. Διακόσια εκατομμύρια άνθρωποι του πλανήτη είναι άνεργοι σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, που ασφαλώς υστερούν από τα πραγματικά δεδομένα της ανεργίας. Τι θέλετε! Φταίει η κρίση! Αλλά έχουμε την κατάσταση στα χέρια μας!. Ετσι μας διαβεβαιώνουν οι κυβερνήτες μας ως ιερείς αυτής της άλλης θρησκείας με μπόλικη δόση λιτότητας. Πιστέψτε μας, θα αισθανθείτε καλύτερα σε λίγο! Ρωτήστε και τους Ελληνες!
Ναι, είμαι Charlie Αλλά ταυτόχρονα είμαι ο άνεργος, που ενοχοποιούν και του περικόπτουν τα επιδόματα, ο άστεγος, που προσποιούνται, ότι δεν βλέπουν, γιατί ενοχλεί, ο αγρότης χωρίς γη στη Βραζιλία ή αλλού, είμαι ο Kogi (κάτοικος της Σιέρρα Νεβάδα), που τον διώχνουν από τη γη του για να βρουν πετρέλαιο, ο σύγχρονος σκλάβος των ορυχείων της Αφρικής ή των εργοστασίων του τρίτου κόσμου. Είμαι ακόμη, απαξιωμένη γη εξαιτίας των χημικών απόβλητων, ποτάμι δηλητηριασμένο, σπόρος στειρωμένος, δένδρο ξεριζωμένο, μέλισσα με χαμένο προσανατολισμό, αέρας μολυσμένος, βράχος κατακερματισμένος… Με λίγα λόγια, ζωή κατεστραμμένη…
 Ας προσποιηθούμε λοιπόν, πως η υπόθεση Charlie δεν έχει μετατραπεί σε εργαλείο χειρισμού των μαζών από τους κυρίαρχους αυτής της άλλης τρομοκρατίας. Γιατί αν κοιτάξετε στο καθρέφτη οπισθοπορείας θα δείτε πόσο μακρύς είναι ο κατάλογος από ενέργειες, οργανωμένες στο εξωτερικό ή ενορχηστρωμένες στο εσωτερικό της χώρας χρησιμοποιήθηκαν για να οδηγήσουν τους λαούς εκεί που δεν ήθελαν να πάνε. Δέστε, πως εδώ και πολλά χρόνια, η τρομοκρατία, το χρέος, η κρίση είναι οι προφάσεις για στρατιωτικές επεμβάσεις, για ενίσχυση των αστυνομικών δυνάμεων, για ενδυνάμωση της καταπίεσης, για ανάπτυξη αντιδραστικών κινημάτων των πολιτών, Ετσι η δημοκρατία μας και οι αρχές πάνω στις οποίες υποτίθεται, ότι στηρίζεται «αποκλίνουν» και συνθλίβονται κάτω από την πίεση της παγκόσμιας οικονομίας και του ακραίου φιλελευθερισμού.
Λοιπόν, τώρα είναι, που ηυπόθεση Charlie μας επιτρέπει να κρατήσουμε ανοιχτά τα μάτια για να μην γίνουμε συνένοχοι αυτής της τρομοκρατίας που αποσκοπεί στην ύπνωσή μας…
Φιλικά
Philippe R.
Δημοσίευση σχολίου