ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΦΟΥΑΓΙΕ

Το κείμενο μας το έστειλε ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Μάκης Μανέτας... Αν και αναφέρεται σε κερκυραϊκά δεδομένα, η αναφορά του έχει -κατά τη γνώμη μας- ευρύτερη αξία χρήσης... Το αναπαράγουμε χωρίς σχόλια... Το αναπαράγουμε ασμένως γιατί πολλές φορές συμμεριζόμαστε συναισθήματα, θλίψη και πίκρα με τον Μάκη...Δεν είναι ανάγκη να συμμεριζόμαστε επακριβώς εκτιμήσεις και απόψεις...Τέτοια κείμενα είναι σίγουρα χρήσιμα και για τους κρινόμενους αφού προέρχονται εγγυημένα με αγωνία και ανιδιοτέλεια...

ΣΤΟ   ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΦΟΥΑΓΙΕ
Πήγα στη προεκλογική συγκέντρωση του Ανταρσύα. Καμία εβδομηνταριά νομάτοι, λίγοι οι καινούργιοι και ανάμεσα τους μερικά στελέχη του Σύριζα. Τα άλλα πρόσωπα τα ίδια, κουρασμένα,δίχως κέφι και νεύρο.Ίσως να φταίει και η τυφλή σκοτεινή αίθουσα  που δε σ'αφήνει ν' ανασάνεις. 
Με ενοχλεί πιότερο όλη δαύτη η πλαστή σοβαρότητα  του ακροατήριου  που σαν έρχεται κάποιος σπουδαγμένος απ'την Αθήνα  περιμένει να βγει το πνέμα από το λυχνάρι και να δώσει απαντήσεις  για τα πάντα. Ήτανε περσότερο οικονομικό σεμινάριο παρά εκλογική συγκέντρωση αυτή η μάζωξη.
Βοήθησε σ' αυτό κι ο κεντρικός ομιλητής, που ήξερε να τα κάνει λιανά αλλά ήταν πολύ άκαμπτος στο λόγο του δε διέφερε απ'τους παλιούς συντρόφους που αυτοχριζόταν ιεροκύρηκες και ξεχνιότανε να τελειώσουν από κόκκινους άμβωνες.
Κάτι που μία επαναστατική οργάνωση μπορούσε να κάμει στο νησί είναι κάποιες προσαρμογές και εξειδικεύσεις όπως οι επιπτώσεις της Ουκρανικής κρίσης σε συνδυασμό με τη σκληρή επίθεση στη ρωσική οικονομία που έχει σαν αποτέλεσμα τη  κάθετη πτώση των ρωσικών αφίξεων με θλιβερά επακόλουθα για τη ντόπια αγορά.
Ακόμη η ανάλυση της αδυναμίας της μεσαίας κερκυραϊκής τάξης να παίρνει έγκριση για βελτιώσεις ΕΣΠΑ στα ενοικιαζόμενα της και μετά να τη χάνει γιατί δεν έχει πια τη δυνατότητα να βάλει ένα καρφί στο τοίχο.
Ποιους έχουμε απέναντι μας στη Κέρκυρα? Ποιους στο πλάι μας?
Είναι το ίδιο ο Στέφανος ο Σαμοίλης με την Γκερέκαινα?
Είναι το ίδιο σύντροφοι που μοιραζόμαστε τις ανάσες μας εδώ και κάποια χρόνια με τις πρώιμα αγανακτισμένους Πασοκους. Είναι το ίδιο ο Λαφαζάνης με τον Ηλία Λιβάνη και τον Παπά τους νεαρούς λύκους του προέδρου Τσίπρα!! (πίσω από το Λιβάνη είναι ο Λαλιώτης και Συγκρότημα). Είναι το ίδιο η θεούσα Οννεδίτισα Κανέλλη με την αγωνίστρια των ξενοδοχοϋπαλλήλων Τζίνα Μαντζάρου?
Κι άλλα πολλά τοπικά που σχεδόν κανείς δε τα πιάνει και αφορούν  εμάς και για να τα κουβεντιάσουμε δε χρειαζόμαστε καθηγητάδες. 
Τους τσουβάλιασε όλους ο φίλος μας ώριμους κι άγουρους- στο  τέλος στο 'ίδιο σακί  και  μείς είμαστε οι πιο ωραίοι κι οι πιο μάγκες  κι "όστις θέλει οπίσω μου ελθείν" και σώσαμε.
Δεν άντεξα ως το τέλος  έφυγα με βαριά καρδιά. Έπρεπε να πάρω και τα χάπια μου...
Δημοσίευση σχολίου