ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Δεν διαφωνούμε ...

Αρκεί το πνεύμα ανεξαρτησίας, που διαπνέει τις δηλώσεις του Παναγιώτη Λαφαζάνη για το ενεργειακό να έχει γενική και καθολική εφαρμογή από την κυβέρνηση... Παραθέτουμε το σχετικό ρεπορτάζ από τον ιστότοπο Nooz.gr.

Λαφαζάνης: Η Ελλάδα δεν είναι δορυφόρος κανενός

Υπέρ της διέλευσης ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Ελλάδας για την τροφοδοσία της Ευρώπης, με επέκταση του αγωγού Turkish Stream που σχεδιάζεται να φθάσει στα ελληνοτουρκικά σύνορα τάχθηκε ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της διήμερης επίσκεψής του στη Μόσχα.
Ο υπουργός διευκρίνισε ότι η τελική απόφαση θα ληφθεί σε συλλογικό, κυβερνητικό επίπεδο και από τον πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, ο οποίος επισκέπτεται τη Μόσχα στις 8 Απριλίου, ανέφερε ωστόσο ότι σε περίπτωση που αποφασισθεί να προχωρήσει το σχέδιο τα οφέλη για τη χώρα θα είναι "εξαιρετικά έως πολύ εξαιρετικά".
Αρνήθηκε να σχολιάσει την πρόταση του υπουργού Εθνικής Αμυνας, Π. Καμμένου, για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων του Αιγαίου με τις ΗΠΑ, ανακοίνωσε ότι ρωσικές εταιρίες θα συμμετάσχουν στις έρευνες στο Ιόνιο και νότια τηςΚρήτης, ενώ απαντώντας σε ερώτηση για την προοπτική ερευνών για υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο δήλωσε:
"Θα πρέπει να οριοθετηθούν οι θαλάσσιες ζώνες με βάση το διεθνές δίκαιο. Αυτή η οριοθέτηση είναι πάγια επιλογή και θέση της κυβέρνησης και θα ωφελήσει τόσο την Ελλάδα όσο και την Τουρκία. Βεβαίως, σε περιοχές που δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι η Τουρκία έχει καμία νόμιμη δυνατότητα διεκδίκησης, υπάρχει ανά πάσα στιγμή δυνατότητα, εντός των 6 μιλίων κάθε χώρα να κάνει έρευνα για υδρογονάνθρακες. Μιλάμε για τις περιοχές που χρειάζονται οριοθέτηση, δεν είναι όλο το Αιγαίο, είναι οι περιοχές όπου συνορεύουν οι θαλάσσιες δυνατότητες της ηπειρωτικής Τουρκίας με τα ελληνικά νησιά. Εκεί χρειάζεται οριοθέτηση την οποία επιδιώκουμε με βάση το δίκαιο της θάλασσας. Και τόνισα την ανάγκη να υποβοηθηθεί από την ΕΕ η οριοθέτηση των ζωνών στο Αιγαίο."
Ο σχεδιασμός για τον αγωγό φυσικού αερίου, εφόσον υιοθετηθεί προβλέπει την επέκτασή του από τα ελληνοτουρκικά σύνορα προς τα Σκόπια, τη Σερβία και την κεντρική Ευρώπη. 

Ο κ. Λαφαζάνης υποστήριξε ότι η Ευρώπη έχει ανάγκη το ρωσικό φυσικό αέριο, τόνισε την ανάγκη ο αγωγός αυτός να μην έχει την τύχη προηγούμενων σχεδίων όπως ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και ο αγωγός φυσικού αερίου South Stream και τάχθηκε κατά της θέσης της Ρωσίας σε "ενεργειακή καραντίνα".

Τόνισε ακόμη ότι αν δεν υπάρξει αυτός ο αγωγός, θα υπάρξει μονοπώλιο διασύνδεσης της Ρωσίας με την Ευρώπη μέσω Γερμανίας, κάτι που "θα ενίσχυε περαιτέρω τη γερμανοποίηση της Ευρώπης και δεν θα βοηθούσε την ισότιμη συνεργασία χωρών και λαών".

Με την καλή έννοια...

....βεβαίως, σχολιάζει τους "θεσμούς" ο συν-Φαίακας Αρης Σκιαδόπουλος και η "ΦΑΙΑΚΙΑ" αναπαράγει από την ISKRA...

ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ Γ……ΘΟΥΝΕ ΟΙ «ΘΕΣΜΟΙ» 

Πανεπιστήμιο Έρασμος στην Ολλανδία, συνέδριο, ένας Έλληνας σύνεδρος μεταπτυχιακός φοιτητής στη Φιλοσοφία της Οικονομίας στρέφεται προς έναν Αμερικανό καθηγητή:  
«Δε νομίζετε ότι χρέος της Επιστήμης είναι να βρίσκει λύσεις που ανακουφίζουν τις κοινωνίες από τον εφιάλτη της φτώχειας;»  
Ο Αμερικανός χαμογέλασε κι απάντησε στον φοιτητή: «Αγαπητέ μου, το ίδιο ερώτημα έβαλα σε ένα άλλο διεθνές συνέδριο. Ξέρετε τι έγινε τότε; Αφού με σάρκασαν, ένας από τους συνέδρους μου απάντησε: Μα αγαπητέ μου, τον Καπιταλισμό δεν τον ενδιαφέρει να δώσει λύση στην κρίση, αλλά να τη διαχειριστεί…»!  
(Ο διάλογος μου μεταφέρθηκε λέξη προς λέξη από το φοιτητή, που τυχαίνει να είναι ο γιος μου).  
Πάμε τώρα παρακάτω. Τι είναι και τι εκπροσωπούν αυτοί οι περίφημοι θεσμοί;  

Τον εφιάλτη κάθε λαού, που αφού πρώτα τον υποχρέωσαν σε υπερδανεισμό, πέσανε στη συνέχεια πάνω του σαν ακρίδες να του φάνε τις σάρκες. Το ζήσαμε πολύ καλά με τα σαρκοβόρα της σχολής Φρίντμαν στην περίπτωση του τυφώνα Κατρίνα. Εκεί πού ξεπατώθηκε κάθε υλικοτεχνική υποδομή στη Νέα Ορλεάνη κι οι γιάπηδες του σύγχρονου Καπιταλισμού πέσανε πάνω στην πόλη για να την κατασπαράξουν. Τότε δοκιμάστηκε για μια ακόμα φορά το όριο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ο σύγχρονος πολιτισμός. Πλακώσανε οι εργολάβοι και οι κερδοσκόποι. Αδιάφοροι για τις συνέπειες στην τοπική κοινωνία, άτεγκτοι και αιμοδιψείς μπροστά στο κέρδος, άρχισαν πάνω στα ερείπια να χτίζουν μια πολιτική εξόντωσης των ανθρώπων. Καταργήθηκαν ακόμα και τα δημόσια σχολεία κι έγιναν όλα ιδιωτικά. Η Νέα Ορλεάνη ακόμα σέρνεται βαριά πληγωμένη.  
Ο ένας από τους «θεσμούς» που παρέδωσε μαθήματα, δυστυχώς με επιτυχία και στην Ευρώπη, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χρόνια τώρα έχει μετατραπεί σε ένα ψυχρό κερδοσκοπικό μηχανισμό, που το μόνο…όραμά του είναι η αφαίμαξη κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής μιας χώρας. Έχει καταδικάσει χώρες της Κεντρικής Αμερικής, αλλά και της Αφρικής να ζούνε στο όριο της εξόντωσης. Ακόμα και το ελάχιστο αλλά απαραίτητο για μια στοιχειώδη επιβίωση, το νερό, το έχει παραχωρήσει σε ιδιώτες. Αυτοί, οι άθλιοι κερδοσκόποι, φτάσανε στο σημείο να μην επιτρέπουν, σε ανθρώπους πού πένονται, ούτε την πρόσβαση στα…ποτάμια τους! Αυτά τα τομάρια υποθηκεύουν χώρες κι ανθρώπινες ζωές.  
Αυτοί οι περίφημοι «θεσμοί» πλακώσανε και σ΄ αυτή τη χώρα, ως τοποτηρητές των ισχυρών συμφερόντων που εκπροσωπούν, των τραπεζών και των απανταχού ολιγαρχών. Με τους τελευταίους μάλιστα βρίσκουν τον τρόπο να τα πηγαίνουν μια χαρά. Είναι αυτοί που ελέγχουν ακόμα και την πληροφόρηση, την οποία κατευθύνουν, προκαλώντας πανικό στις τοπικές κοινωνίες, έτσι ώστε να είναι υπάκουες στους «θεσμούς».  
Γιατί, αν είμαστε απροσάρμοστοι, ανυπάκουοι και δεν εφαρμόζουμε τα προγράμματα εξόντωσης μας, που έχουν σχεδιάσει οι «θεσμοί», τότε αλίμονο μας και μαύρο φίδι πού μας έφαγε.  
Αμολάνε τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια τους να μας απειλούν, πότε ότι θα μείνουμε χωρίς σύνταξη, πότε ότι δεν θάχουμε φάρμακα, πότε ότι θα γυρίσουμε στη δραχμή. Με λίγα λόγια είναι σα να μας λένε: «Θα πεθάνετε που θα πεθάνετε ρε μαλάκες, διαλέξτε το πιο σύντομο θάνατο…». Έρχονται μετά, αφού μας φτάσουν στο μη παρέκει και μας ζητάνε «μεταρρυθμίσεις». Όπου, μέσα στις μεταρρυθμίσεις είναι να μας τινάξουν στον αέρα τα ταμεία, να οδηγήσουν χιλιάδες στην ανεργία, να αναγκάσουν αυτόν τον έρμο λαό να πουλήσει μπιρ παρά ένα κεραμίδι, που με μύριες θυσίες κατάφερε να αποκτήσει, να βγάλει στο σφυρί η χώρα κάθε περιουσιακό της στοιχείο που έχει κάποια αξία. Αν είναι δυνατόν, να μας κλέψουν κι αυτό το σπάνιο φως, που λούζει την πατρίδα μας, μεταφυσικά και ουσιαστικά.  
Αραχτοί σε κάποια σουίτα του Χίλτον, μ΄ έναν υπολογιστή, με τις σαμπάνιες και τις σάουνες, σκηνοθετούν την εξόντωσή μας, προφασιζόμενοι ότι ενεργούν για το συμφέρον μας και τη σύντομη επιστροφή μας στις αγορές…  
Εμείς όμως, διαφορετικά νομίζαμε την Ευρώπη. Την είχαμε φανταστεί σα μια Ευρώπη αλληλεγγύης και προόδου των λαών της, μια Ευρώπη που θα ελάμβανε πρόνοια υπέρ των αδυνάτων και θα ενίσχυε την ανάπτυξη και την ευημερία των λαών. Όχι μια Ευρώπη νταβατζήδων της εποχής της Τρούμπας του 1950!  
Γι΄ αυτό λοιπόν, σ΄ αυτούς τους «θεσμούς», που στόχο τους έχουν να μας παραδώσουν δεμένους χειροπόδαρα στους εργολάβους και τις Τράπεζες, σ΄ αυτούς που οδήγησαν στην απόλυτη απόγνωση συνανθρώπους μας και τους ώθησαν στην αυτοκτονία, αυτούς πού καταδικάζουν τα προσοντούχα νιάτα μας στην κατάθλιψη της ανεργίας, ανενδοίαστα ας τους πούμε να πάνε να γ…..θούνε!

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Σαν σήμερα...

... Εφυγε από τη ζωή ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο... Ο Νίκος Μπελογιάννης... Και ο πρωθυπουργός της χώρας δεν το γνώριζε... Κατάσταση, που συμβολίζει διαχρονικά ένα λαό που ματώνει και μία ηγεσία που υποτάσσεται ...τοις κείνων (αφεντικών) ρήμασι... 

Παράδεισος επι γης...

Μιλάμε για τον νεοφιλελεύθερο παράδεισο, που διάφοροι αντιμετωπίζουν με ...ψυχραιμία, αντικειμενικότητα, "θετική ενέργεια" κ.λ.π. Ανάμεσα σ' αυτούς και πολλοί "πρώην", που προσπαθούν να καλύψουν την απροκάλυπτη αποδοχή τους μέσα στα θολά ύδατα Ποταμών ή και βάλτων... 
Βέβαια, ο παράδεισος αυτός, που βιώνουμε την αποθέωσή του κατά την τελευταία 5ετία, έχει και μερικές -πως να το πούμε- παράπλευρες απώλειες... Σας παρουσιάζουμε το ρεπορτάζ του ιστότοπου  Nooz.gr για μία σημαντική έρευνα του φίλτατου καθηγητή επιδημιολογίας Γιώργου Ραχιώτη και σας συνστούμε την προσεκτική του ανάγνωση... 

Άλμα 35% στις αυτοκτονίες από το Μνημόνιο και μετά

Μια ακόμα επιστημονική έρευνα έρχεται να καταδείξει τις συνέπειες της κρίσης στην ψυχική υγεία των Ελλήνων, καθώς ερευνητές από Ελλάδα και Βρετανία επισημαίνουν ότι κατά τα «μνημονιακά» έτη 2011 - 2012, υπήρξε αύξηση 35% στις αυτοκτονίες, σε σχέση με την περίοδο έως το 2010, κυρίως λόγω της αύξησης της ανεργίας και της απόγνωσης που αυτή προκαλεί.


Πιο σοβαρές ήσαν οι συνέπειες για τους εργαζόμενους άνδρες που έχασαν τη δουλειά τους σε σχέση με τις γυναίκες, ενώ αύξηση αυτοκτονιών υπήρξε και μεταξύ των ηλικιωμένων συνταξιούχων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Γεώργιο Ραχιώτη, επίκουρο καθηγητή Επιδημιολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "BMJ Open", ανέλυσαν στοιχεία αυτοκτονιών για την περίοδο 2003 - 2012 και διαπίστωσαν ένα σημαντικό «άλμα» στη θνησιμότητα από αυτοκτονίες μετά το 2010, έτος «ορόσημο» για την εφαρμογή του μνημονίου και των πολιτικών λιτότητας.

Ο δείκτης αυτοκτονιών στην Ελλάδα από 3,37 ανά 100.000 κατοίκους το 2010 αυξήθηκε σε 4,56 ανά 100.000 το 2012.

Ενώ την περίοδο 2003 - 2010 ο μέσος δείκτης αυτοκτονιών ήταν 3,35 ανά 100.000, αυξήθηκε σε 4,42 ανά 100.000 κατά τη διετία 2011 - 2012.

Ανάμεσα στα δύο φύλα, χειρότερη αποδείχτηκε η κρίση για τους άνδρες, στους οποίους ο δείκτης αυτοκτονιών από 5,75/100.000 έως το 2010 ανέβηκε στο 7,43/100.000 στη συνέχεια. Στις γυναίκες υπήρξε επίσης αύξηση αυτοκτονιών, αλλά μικρότερη αναλογικά, από 1,17 πριν την κρίση, σε 1,55 μετά.

Οι θάνατοι από αυτοκτονίες αυξήθηκαν σε όλες ουσιαστικά τις ηλικιακές ομάδες (και των δύο φύλων), ιδίως όμως στους άνδρες παραγωγικής ηλικίας 20 έως 59 ετών, όπου η αύξηση ήταν 34% (από 6,58 σε 8,81 ανά 100.000 άτομα).

Μικρότερη, περίπου 20%, ήταν η αύξηση στους άνδρες άνω των 60 ετών (από 8,58 σε 10,3).

Σταθερές παρέμειναν οι αυτοκτονίες πριν και μετά την κρίση στους νέους έως 19 ετών. Αύξηση υπήρξε και στις γυναίκες 20 έως 59 ετών, από 1,37/100.000 προ κρίσης σε 1,84 κατά την περίοδο 2011 - 2012.

Σύμφωνα με την μελέτη, κάθε πρόσθετη ποσοστιαία μονάδα αύξησης της ανεργίας στην Ελλάδα (η οποία σχεδόν διπλασιάστηκε μεταξύ 2010 - 2012) συσχετιζόταν κατά προσέγγιση με μια αύξηση του δείκτη αυτοκτονιών κατά 0,19 ανά 100.000 κατοίκους ή με 20 περισσότερους θανάτους από αυτοκτονία.

Δεν υπήρξε αντίστοιχη συσχέτιση μεταξύ γυναικείας ανεργίας και αύξησης των αυτοκτονιών γυναικών.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ιστορικά τα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ελλάδα, προ της κρίσης, υπήρξαν χαμηλά για τα διεθνή δεδομένα. Από την άλλη, οι ερευνητές επεσήμαναν πως έχουν εκφρασθεί ορισμένες αντιρρήσεις, ιδίως στην ίδια την Ελλάδα, αναφορικά με τον βαθμό στον οποίο η κρίση όντως ευθύνεται για την αύξηση των αυτοκτονιών τα τελευταία χρόνια.

Όμως, οι ερευνητές χαρακτηρίζουν «απροσδόκητες» και χωρίς επαρκή τεκμηρίωση αυτές τις αμφιβολίες. Όπως τονίζουν, μάλιστα, έχει υποτιμηθεί η γενικότερη επίπτωση της κρίσης και της λιτότητας στην ψυχική και σωματική υγεία των Ελλήνων.


Υπογραμμίζουν ακόμη ότι στοιχεία και από άλλες χώρες δείχνουν την ίδια συσχέτιση ανάμεσα στην κρίση και στις αυτοκτονίες.

Έτσι, μεταξύ 1989 - 1994, στην περίοδο του Μπόρις Γιέλτσιν, αυξήθηκαν κατά 39% οι αυτοκτονίες ανδρών στη Ρωσία μετά την εφαρμογή οικονομικών προγραμμάτων «σοκ» κατά την μετάβαση από την κατευθυνόμενη οικονομία στην ελεύθερη αγορά.

Οι ερευνητές, ανέφεραν επίσης, ότι υπάρχουν και παραδείγματα χωρών (Φινλανδία και Σουηδία) όπου στις αρχές της δεκαετίας του '90 η λήψη των κατάλληλων μέτρων τόνωσης της απασχόλησης περιόρισε αποτελεσματικά τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και έτσι απέτρεψε την αύξηση στις αυτοκτονίες.

Στην έρευνα, συμμετείχαν επίσης, ο καθηγητής του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ντέηβιντ Στάκλερ, ο καθηγητής της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου Μάρτιν Μακ Κι και ο καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Χρήστος Χατζηχριστοδούλου.

Μια άλλη πρόσφατη έρευνα επιστημόνων από την Ελλάδα, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, που δημοσιεύθηκε επίσης στο περιοδικό "BMJ Οpen", με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας Τσαρλς Μπράνας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, μελέτησε την εξέλιξη των αυτοκτονιών σε βάθος 30ετίας, από το 1983 έως το 2012.

Στο διάστημα αυτό στην Ελλάδα συνέβησαν συνολικά 11.505 αυτοκτονίες, 9.079 από άνδρες και 2.426 από γυναίκες.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η υιοθέτηση των νέων μέτρων λιτότητας τον Ιούνιο του 2011 σηματοδότησε μια απότομη αύξηση στις αυτοκτονίες, οι οποίες έφθασαν στο αποκορύφωμά τους μέσα στο 2012 (έτος που υπάρχουν τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία). Η αύξηση άγγιξε το 36%.

Άλλες περίοδοι αύξησης των αυτοκτονιών, ιδίως μεταξύ των ανδρών, ήταν μετά τον Οκτώβριο 2008, όταν άρχισε η ύφεση στην Ελλάδα. Αντίθετα, μετά την εισαγωγή του ευρώ τον Ιανουάριο του 2002 είχε καταγραφεί μια απότομη αλλά παροδική μείωση των αυτοκτονιών στη χώρα μας.

Άλλες πρόσφατες έρευνες προειδοποιούν ότι οι αυτοκτονίες δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου στον τομέα της επιδείνωσης της ψυχικής υγείας λόγω της κρίσης και της λιτότητας. Τα περιστατικά κατάθλιψης και άγχους εμφανίζουν σημαντική αύξηση στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Νότια Ευρώπη. 

Θα σας ταράξουν στη… μονταζιέρα!

Γράφει ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης για εξαιρετικά επίκαιρα ζητήματα και αναπαράγουμε.

Θα σας ταράξουν στη… μονταζιέρα!
Καθυστερείτε ανεξήγητα να ανοίξετε τα ντουλάπια με τους σκελετούς των σκανδάλων  τους… Αυτοί όμως ξεκίνησαν άμεσα το στρατηγικό τους σχέδιο για να ξηλώσουν το κάθε ηθικό πλεονέκτημα που διαθέτει αναμφισβήτητα η αριστερά ! Και δεν τους είναι απαραίτητο να υπάρχει σκάνδαλο υπαρκτό. Aυτοί ξέρουν να σκηνοθετούν τέτοια, είναι εξπέρ στο είδος! Αν λοιπόν δεν βιαστείτε να τους ταπώσετε με αλλεπάλληλα τρίποντα αποκαλύψεων που θα ταράξουν την κοινωνία, υπάρχει κίνδυνος και αυτή τη φορά τα υψηλόβαθμα πολιτικά και υπηρεσιακά τους λαμόγια να περάσουν στο απυρόβλητο… Τότε  οι «βαθιές κουτάλες» της μάσας θα παρουσιάζονται άνετα σαν τιτάνες…ηθικής, κουνώντας σας τα δάκτυλα και τα αποτελέσματα της μονταζιέρας τους, θα καταγραφούν σαν αδιαμφισβήτητες ισχυρές αποδείξεις! Παράλληλα με τη βοήθεια πάντα των  ΜΜΕ και των γνωστών «έγκυρων» χρυσοπληρωμένων δημοσιογράφων, θα επαληθεύεται συνεχώς η λαϊκή ρήση, φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης…

Είναι μονόδρομος γι’ αυτούς, είναι χαμένοι από χέρι αν δεν καταφέρουν να σας αφαιρέσουν το ηθικό πλεονέκτημα… Αν το γρηγορότερο δεν σας γεμίσουν με λάσπη ανυποληψίας από το δικό τους απόθεμα, το έχασαν το παιγνίδι… Πρέπει πάση θυσία λοιπόν να καταφέρουν να σας εμφανίσουν, κατ΄ εικόνα και ομοίωση τους, ώστε ο κόσμος να ξανά αρχίσει να ψιθυρίζει ότι «όλοι το ίδιοι είσαστε». Και κυρίως οι ξένοι μπόσηδες να βρουν ευκαιρία να σας πατήσουν το κάλο στο ίδιο ακριβώς σημείο που πάταγαν και αυτούς, αναγκάζοντας τους να ψιθυρίσουν σκύβοντας  εκείνο το εξευτελιστικό, «ουδείς αναμάρτητος»!

Είναι σίγουρο πως τα επιτελεία συκοφαντίας μελετούν φακέλους από γεννησιμιού σας, έτσι που να ανακαλύψουν ακόμα και την παραμικρή «αταξία» ή τα επικίνδυνα «χόμπι» σας… Κράτος που είναι ακόμα στα χέρια τους - ποιος ξέρει και ακόμα για πόσο – και παρακράτος που είναι κατάδικο τους, σας έχουν συνεχώς στο μικροσκόπιο… Και ασφαλώς ψάχνοντας , όλο και κάτι θα σας βρίσκουν… Κάπου «βήξατε», κάτι είπατε, κάποιον βρήκατε! Δεν φοράτε γραβάτα, δεν φυλάτε τα θεία , δεν παλαμίσατε βαγγέλιο , όλο και κάτι φοβερό και τρομερό θα ανακαλύπτουν και θα σας το σούρουν, επαναλαμβανόμενα, ηλεκτρονικά και έντυπα…

Είναι βέβαιο πως αν δεν τους κολλήσετε στον τοίχο το γρηγορότερο δυνατόν, σε σας θα τα χρεώσουν όλα! Ακόμα αν μπορούσαν και τα υποβρύχια που γέρνουν , τους Ολυμπιακούς Αγώνες  που στοίχισαν δεκάδες φορές πάνω από το αρχικό κοστολόγιο , τα Leopard , τα δομημένα, το Χρηματιστήριο, το Βαττοπέδιο, τις  χρυσοπληρωμένες αουτοστράτες των εθνικών εργολάβων… Ναι, μην αμφιβάλετε διόλου είναι φοβερά ικανοί να σας κάνουν υπεύθυνους για όλα αυτά τα σκάνδαλα και για πλήθος άλλα ακόμα!!! Λησμονήσατε ίσως ότι μέχρι και σήμερα επιμένουν πως για την οικονομική κατρακύλα της χώρας ευθύνεται η αριστερά με τις  εξωφρενικές απαιτήσεις της μέσω των συνδικάτων…

Αυτοί δεν κωλώνουν με τίποτε και ιδιαίτερα τώρα που παρά τον επαίσχυντο και απαλλακτικό νόμο του Βενιζέλου «περί ευθύνης υπουργών» και παρά την αργοπορία σας, νοιώθουν μια ανατριχίλα να τους διαπερνά που τους κάνει ακόμα πιο επικίνδυνους… Αυτοί δεν κάνουν πίσω, μην ξεχνάτε πως πριν λίγο καιρό διέσυραν έναν ολόκληρο Λαό σ’ όλη την οικουμένη! Τον δικό μας Λαό, αποκαλώντας τον τεμπέλη, λέγοντας πως έτρωγε παραπάνω από ότι παρήγαγε και ότι ζούσε με ξένα δανεικά λεφτά , αραχτός και ανέμελος… Το πήραν το μήνυμα, οι ξένοι «προστάτες» μας και τόκαναν σημαία ξεφτίλας με πρωτοσέλιδα στις φυλλάδες τους! Είναι εκείνοι που αφού μας καταλήστεψαν μας πέταξαν κατάμουτρα ότι μαζί μ΄ αυτούς αντάμα το κάναμε το φαγοπότι…

Αν δεν ανοίξετε διάπλατες το συντομότερο τις ντουλάπες με τους σκελετούς των σκανδάλων τους,  εκείνοι θα σας ταράξουν στα «σκάνδαλα» της μονταζιέρας… Έχουν όλο το κύκλωμα παραγωγής βρωμιάς και δυσοσμίας στα χέρια τους… Με τους γνωστούς παραγωγούς και σκηνοθέτες «σκανδάλων» μέχρι και τους σεναριογράφους με σενάρια έτοιμα και το σπουδαιότερο την ανέξοδη μαζική προβολή τους! Όχι πλέον στους συνοικιακούς κινηματογράφους όπως κάποτε, αλλά στις τηλεοράσεις ανά κατοικία! Συνεχής πλύση εγκεφάλου από τα κανάλια της  διαπλοκής που τα έχετε αφήσει μέχρι και σήμερα, να εκπέμπουν  παράνομα και στο τσάμπα χωρίς να  καταβάλουν ούτε σεντ,  στο στεγνό δημόσιο κορβανά… 

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ' την Ελλάδα. Το φάντασμα του Αλλιέντε

Γράφει ο Κώστας Βαξεβάνης, επισημαίνοντας κινδύνους και κινδύνους, που καιροφυλακτούν...

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ' την Ελλάδα. Το φάντασμα του Αλλιέντε

Καμιά φορά μπορεί να αδικείς τους ικανούς ανθρώπους βάζοντάς τους να περπατήσουν στο δρόμο της Ιστορίας φορώντας τα δικά σου παπούτσια, αλλά αν μιλήσεις με άλλο τρόπο από αυτόν που πιστεύεις ως σωστό, τότε εσύ φοράς τα παπούτσια κάποιου άλλου. Ούτε να  προσφέρεις μπορείς, ούτε να έχεις τη δικιά σου περπατησιά.
Έτσι θα το πω όπως το σκέφτομαι. Αν και ελπίζω,φοβάμαι. Δεν φοβάμαι ούτε το Grexit,ούτε το Grexident ,ούτε τις απειλές που αφήνει στο χαρτί το βρώμικο χέρι γηραιών εκδοτών. Δεν με ανησυχούν οι βρυχηθμοί ενός συστήματος που τελειώνει, αλλά αυτοί που αντιλαμβάνονται τον επιθανάτιο ρόγχο όχι ως θάνατο αλλά ως το «ζωντανό ακόμη θηρίο».
Η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας, κινδυνεύουν από τη δική τους «11η Σεπτεμβρίου». Δεν εννοώ την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, αλλά την 11η Σεπτεμβρίου του 1973, η οποία αποτελεί μια καταγραφή για την Παγκόσμια Αριστερά. Ο Σαλβατόρ Αλλιέντε, ο λαοφιλής και δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης της Χιλής, έπεσε από πραξικόπημα το οποίο οργάνωσε Πινοσέτ, ο αρχηγός τους Στρατού που ο ίδιος διόρισε.
Πριν τη πτώση του ο Αλλιέντε, αυτή η μεγάλη μορφή της πολιτικής, είχε μπροστά του όλα τα δείγματα και για το καλό και για το κακό. Έτσι συμβαίνει πάντα άλλωστε. Ανέλαβε τη χώρα, την έκανε την πρώτη ουσιαστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής, προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις και άντεξε τις διαδηλώσεις που οργάνωσε η CIA στη χώρα με το Συνδικάτο Φορτηγών. Ο Κίσσινγκερ επιχείρησε να οργανώσει ανατροπή του Αλλιέντε στη Χιλή με το στρατηγό Ρενέ Σνάιντερ, ο οποίος πιστός στη Δημοκρατία αρνήθηκε. Ο Σνάιντερ βρέθηκε δολοφονημένος μερικές μέρες αργότερα.Το 1973 έγινε δεύτερη απόπειρα πραξικοπήματος την οποία αντιμετώπισε ο στρατηγός Πράτς, επίσης πιστός στον Αλλιένετε. Ο Πράτς είχε καταλάβει πως κάτι θα συνέβαινε και ζήτησε από τον Αλλιέντε να πάρει δραστικά μέτρα. Ο Χιλιανός πρόεδρος δεν τον άκουσε και τον απομάκρυνε.Στη θέση του έβαλε τον Αουγκούστο Πινοσέτ. Στις 11 Νοεμβρίου 1973, ο Πινοσέτ επιτέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο από ξηρά και αέρα και ανέτρεψε την κυβέρνηση. Ο Αλλιέντε αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια των πραξικοπηματιών. Η Χιλή έζησε μια πολύχρονη Χούντα και η Λατινική Αμερική σταμάτησε την πορεία της προς τη Δημοκρατία.
Ίσως κάποιοι-κυρίως στην κυβέρνηση- αναρωτηθούν τι σχέση έχουν όλα αυτά τα παλαιοκομμουνιστικά με μια αριστερή κυβέρνηση της Ευρώπης. Τη σχέση που έχει πάντα το ιστορικό προηγούμενο με αυτόν που δεν το αφουγκράζεται. Τον κίνδυνο να πέσει στην ίδια παγίδα.
Για να μετασχηματίσεις μια κοινωνία η οποία καταδυναστεύεται όχι μόνο από την κρίση αλλά από τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τους φορείς της, δεν αναθέτεις τη διοίκησή της ούτε σε διεφθαρμένους, ούτε σε πιόνια και στρατηγούς της παλιάς κατάστασης. Δεν αφήνεις Πινοσέτ ούτε στο ΤΧΣ, ούτε στη Δικαιοσύνη, ούτε στις Τράπεζες, ούτε στις θέσεις κλειδιά του μηχανισμού. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν μιλάω για δημιουργία κομματικού κράτους αλλά για κράτος όπου οι ικανοί και τίμιου, θα αντικαταστήσουν τους διεφθερμένους ή τους φορείς της παλιάς κατάστασης.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Το μοντέλο είναι Πανευρωπαϊκό...

Το ό,τι η χώρα μας αποτελεί πειραματόζωο για την επιβολή ενός νέου τύπου εργασιακών σχέσεων την ώρα των στριμωγμάτων του Δυτικού -τουλάχιστον- καπιταλισμού έχει γραφεί από πολλούς και τεκμηριωμένα. Και για μεν την "ψωροκώσταινα" υπάρχει μία ευρέως κυκλοφορούσα δικαιολογία: η χώρα βρίσκεται σε κρίση... Πώς να μην βουλιάξουν μισθοί, συντάξεις, κοινωνικές παροχές κ.λ.π.;;; 
Αν αυτό το επιχείρημα εμπεριείχε στοιχειώδη αλήθεια, τότε στην "πανίσχυρη" οικονομικά Γερμανία, οι εργαζόμενοι θα έπρεπε να βρίσκονται στα πρόθυρα του εργασιακού Παραδείσου έτοιμοι να διαβούν την πύλη της απόλυτης ευτυχίας.... Το άρθρο του Χρήσου Πραμαντιώτη, που αντιγράφουμε από την ISKRA μας αποκαλύπτει λεπτομέρειες του Γερμανικού ...Εργασιακού Παραδείσου...

Η Αποκτήνωση της Αγοράς Εργασίας
ΜΟΝΤΕΛΟ ΠΡΟΣ ΕΞΑΓΩΓΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ «ΘΑΥΜΑ»
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΡΑΜΑΝΤΙΩΤΗ*

Πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί στην αγορά εργασίας η μεταρρυθμιστική πνοή που έχει καταλάβει τη νεοφιλελεύθερη Ε.Ε. Αυτό αποφάσισε το Συμβούλιο των Υπουργών Εργασίας στην τελευταία συνεδρίασή του, την προηγούμενη εβδομάδα. Για να διατηρηθεί η μεταρρυθμιστική πνοή, μάλιστα, επιστρατεύονται μια σειρά εκφράσεις που ηχούν «άκακες» στα αφτιά: Επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης για την αύξηση της παραγωγικότητας. Επανένταξη των μακροχρόνια ανέργων στην αγορά εργασίας. Βελτίωση των φορολογικών συστημάτων για να υποστηρίξουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Εκσυγχρονισμός των συστημάτων κοινωνικής προστασίας για να παρέχουν αποτελεσματική προστασία για όλους.
Μέχρι εδώ, τίποτε καινούργιο. Οι ειδικοί του μάρκετινγκ έχουν ρίξει όλα τα όπλα τους στην προσπάθεια να βρουν τις όμορφες εκφράσεις που θα αποκρύπτουν την πραγματικότητα της αγοράς εργασίας στην Ευρώπη. Μια ματιά στην Ελλάδα της εκτεταμένης ανεργίας και της διευρυμένης ημιανεργίας θα μπορούσε να είναι αποκαλυπτική για τις «κατευθυντήριες γραμμές στις πολιτικές απασχόλησης». Ούτε κι αυτό όμως είναι ολόκληρη η εικόνα.
Γιατί; Απλούστατα, διότι στην πρωτοπορία της εργασιακής απορρύθμισης, ακόμη πιο μπροστά κι από την Ελλάδα των μνημονίων, βρίσκεται εδώ και χρόνια η Γερμανία. Δεν είναι μόνο τα χαμηλά μεροκάματα και οι διαβόητες πλέον mini jobs. Είναι πολύ περισσότερο ένα ολόκληρο σύστημα πραγματικού καιάδα για εργαζόμενους και άνεργους, που δημιούργησε το «γερμανικό εργασιακό θαύμα» των αρχών του 21ου αιώνα. Ένα «θαύμα» προς εξαγωγή, βεβαίως.

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ

Καλεσμένος του Ινστιτούτου Ρόζα Λούξεμπουργκ βρέθηκε στην Ελλάδα τις προηγούμενες μέρες ο καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Γένας, Κλάους Ντέρε. Σε συναντήσεις και ενημερώσεις που πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες, ο Ντέρε είχε την ευκαιρία να αναλύσει το γερμανικό εργασιακό μοντέλο. Να αποδομήσει, για την ακρίβεια, το γερμανικό εργασιακό θαύμα που προκαλεί ρίγη ενθουσιασμού στους κύκλους των νεοφιλελεύθερων διανοούμενων. Η γλώσσα των γερμανικών αριθμών δείχνει ότι το ποσοστό των ανέργων πέφτει για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, η αμειβόμενη εργασία αγγίζει επίπεδα ρεκόρ, εμφανίζονται αξιοσημείωτες ελλείψεις ειδικευμένου προσωπικού σε κάποιους τομείς της αγοράς εργασίας.
«Όποιος πει κάτι αρνητικό για το γερμανικό εργασιακό μοντέλο, συναντά την έκπληξη των συνομιλητών του», λέει ο Ντέρε, που συνδέει το «εργασιακό θαύμα» της Γερμανίας με τις μεταρρυθμίσεις Χαρτς επί καγκελαρίας του σοσιαλδημοκράτη Σρέντερ. Πίσω από το θαύμα, λέει ο Ντέρε, «κρύβεται μια τρομακτική επιστροφή και επέκταση της αναξιοπρεπούς εργασίας. Μια κατάσταση όπου η διεύρυνση των συνθηκών ανασφαλούς εργασίας και διαβίωσης θα επιβάλλει την πειθαρχία ακόμη και σε εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που βρίσκονται ακόμη σε σχετικά σταθερές συνθήκες».

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ

Ενα ενδιαφέρον αναδρομικό κείμενο του Περικλή Κοροβέση αντιγράφουμε από την Εφημερίδα των Συντακτών και την ISKRA.Το αφιερώνουμε στους Ποταμίσιους, που θα ... μπορούσαν να συνεργαστούν κυβερνητικά με τον ΣΥΡΙΖΑ αρκεί να απομονωθούν οι θερμοκέφαλοι, που χαλάνε τις σχέσεις Ελλάδας- Γερμανίας...

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ 

Οι Ευρωπαίοι Εταίροι μας, τον παλιό καλό καιρό που είχαν αποικίες, απαγόρευαν κάθε βιομηχανική ανάπτυξη. Έπρεπε να πουληθούν τα δικά τους τα προϊόντα και όλη η γεωργική παραγωγή των αποικιών ήταν σχεδιασμένη για να καλύπτει τις ανάγκες της μητρόπολης, άσχετα αν αυτό προκαλούσε λιμό στους ιθαγενείς. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν η δημιουργία ενός τεράστιου μεταναστευτικού κύματος που εφοδίαζε τους αποικιοκράτες με φτηνό εργατικό δυναμικό. Δηλαδή, έγδερναν το βόδι δυο φορές. Οι πρώην αποικίες, ο λεγόμενος Τρίτος Κόσμος, μετά υπανάπτυχτος και στη συνέχεια υπό ανάπτυξη, είχε ανάγκη από επενδύσεις. Και τα δύο ήταν ατού του: φτηνό εργατικό δυναμικό που θα έριχνε το κόστος του παραγόμενου προϊόντος και το άλλο, η απόλυτη ελευθερία της επενδύτριας εταιρίας που λειτουργούσε μι δικούς της νόμους και δεν είχε κανέναν έλεγχο από το κράτος. Και όλα αυτά πριν από την παγκοσμιοποίηση. Κριτήριο των επενδυτών ήταν το ύψος της αμοιβής της εργασίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια στοιχεία, αν και σύμφωνα με την γνώμη άλλων ερευνητών είναι πολύ χαμηλότερα. Στην Ινδία το ημερομίσθιο είναι 51 λεπτά. Στο Βιετνάμ είναι 36 λεπτά. Και η χώρα που είναι πιο ανταγωνιστική από όλες είναι το Μπαγκλαντές με 31 λεπτά. Και να δούμε τη έγινε στην Ινδίες με την επένδυση της Union Carbide, ενός αμερικανικού κολοσσού, που ειδικεύεται στα φυτοφάρμακα και παράγει το παρασιτοκτόνο SEVIN. H Ινδία, κατά βάση αγροτική χώρα, και μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, τόσο σε έκταση όσο και σε πληθυσμό, ήταν ο ιδανικός τόπος. Η παρουσία της UNION Carbide εκεί χαιρετίστηκε από όλους σαν μια προσωπική επιτυχία της Ιντίτα Γκάντι που ήθελε να εκσυγχρονίσει τη χώρα της και να την οδηγήσει στην πρόοδο και την ανάπτυξη.
Το εργοστάσιο εγκαταστάθηκε σε μια πανέμορφη περιοχή, στην Μποπάλ, φτωχή αγροτική περιφέρεια, και ο τοπικός τύπος είδε να αναπτύσσεται η περιοχή. Και οι κάτοικοι ήταν ενθουσιασμένοι. Επιτέλους δουλειές με αμερικάνικες προδιαγραφές. Μέχρι που κατάλαβαν ότι η γη τους είχε νεκρωθεί από τα απόβλητα του εργοστασίου. Αυτό που θα γίνει στη Χαλκιδική με τα ορυχεία χρυσού. Κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν αλλά ποιος τους άκουγε; Άρχισαν να πεθαίνουν άνθρωποι στο εργοστάσιο από τα χημικά, αλλά η επίσημη εκδοχή του θανάτου τους ήταν η ασθενική τους φύση. Και το 1984 γίνεται ένα ατύχημα και διαρρέει το φονικό αέριο MIC(μεθυλικό ισοκυάνιο) και σκοτώνει σχεδόν όλους τους κατοίκους της περιοχής. Σήμερα υπάρχουν σχεδόν 600.000 επιζήσαντες που έχουν ανάγκη ιατρικής περίθαλψης. Τιμωρήθηκε κανένας; Μόνο κάποιοι τοπικοί παράγοντες με συμβολικές ποινές. Τριάντα πέντε λεπτά φυλακή για κάθε νεκρό άνθρωπο. Και η υπόθεση ξεχάστηκε, αν και ακόμα στην περιοχή γίνονται τερατογενέσεις.
Ας πάμε στο Πακιστάν, στην πρωτεύουσα Ντάκα. Εκεί υπάρχουν 2500 εταιρίες που κατασκευάζουν ρούχα, επώνυμα για τον ανεπτυγμένο κόσμο. Ανάμεσα τους , η Primark, Walmart και η Benetton. Πριν γίνει το μεγάλο έγκλημα του Απριλίου του 2013, υπήρχαν ήδη 500 νεκροί σε αυτά τα εργοστάσια και κανείς δεν έδωσε καμία σημασία. Και οι δουλείες προχωρούσαν κανονικά. Και όλοι καταναλωτές του αναπτυγμένου κόσμου φορούσαν επώνυμα ρούχα. Και το κτηριακό συγκρότημα Rana Plaza, ένα οκταώροφο εργοστάσιο ενδυμάτων, στην καρδιά της πρωτεύουσας του Μπαγκλαντές, κατέρρευσε σκότωσε 1100 άτομα και τραυμάτισε άλλα 2500. Το εργοστάσιο αυτό δούλευε για τις μεγάλες φίρμες που αναφέραμε παραπάνω. Ο ιδιοκτήτης διέφυγε στο εξωτερικό και εμεί ακόμα φοράμε τις ίδιες μάρκες. Τα ρούχα μας είναι βαμμένα με αίμα, αλλά δεν μας νοιάζει, αρκεί να είναι προσφορά και επώνυμα. Μήπως συμμετέχουμε στο έγκλημα για τη ματαιοδοξία της μάρκας;
Αγανακτούμε με τις κυβερνήσεις μας που βγήκαν από τη δική μας ψήφο. Έχουμε την ελευθερία να αλλάζουμε κυβέρνηση. Αλλά όχι την ελευθερία να αλλάξουμε το εαυτό μας. Προχθές Δεξιά, χθές ΠΑΣΟΚ, σήμερα Αριστερά. Πάντα κάποιος άλλος θα μας σώσει. Και υποστηρίζουμε αυτόν που κυριάρχησε τυχόν μπορέσουμε και βρούμε καμιά άκρη για μας. Σαν νοοτροπία και σαν πνεύμα τι διαφέρει αυτό από τον κλασικό δωσιλογισμό; Και αυτοί να βολευτούν ήθελαν. Και επί πλέον δημιούργησαν και εθνική σχολή. Από του 20000 περίπου ένοπλους Έλληνες που υπηρέτησαν τον Χίτλερ, ως ελληνόφωνοι Γερμανοί, στη μεγάλη τους πλειονότητα συνέχισαν το θεάρεστο έργο τους ως στελέχη του μετακατοχικού κράτους. Και είναι το λιγότερο γελοίο, μια κυβέρνηση της Αριστεράς, ωα γιορτάζει την 25η Μαρτίου με χουντικό στυλ, τσολιάδες και καραγκούνες, ενώ θα μπορούσε να ήταν η ημέρα του Πλήθωνα του Γεμιστού και της παράδοσης που κράτησε τη γλώσσα μας και μας έδωσε εθνική συνείδηση. Τουλάχιστον για κάποιους που παίζουν ακόμα νταούλια.

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Αφού τους ξέρετε ...

Συνήθως τις προβοκάτσιες τις κάνουν οι "γνωστοί άγνωστοι", όπως είναι η έκφραση του συρμού. Οι τύποι όμως, που προχτές στην παρέλαση, μπροστά από τον άγνωστο Στρατιώτη βροντοφώναξαν υπέρ της ...ανακατάληψης της Πόλης είναι προφανώς οι ίδιοι, καταγεγραμμένοι σε σχετικά βίντεο, που πριν λίγα χρόνια είχαν κραυγάσει το εθνοπατριωικό: Δεν θα γίνεις Ελληνας, Ποτέ, Αλβανέ!!! Αλβανέ!!!. 
Τα αντανακλαστικά βεβαίως, βεβαίως της κυβέρνησης των Αγγελων, Φαήλων Χρυσάνθων ήταν στα πλαίσια του προβλεπόμενου... Μην δημιουργήσουμε πρόβλημα σε λεπτούς τομείς....Δεν είναι όλοι έτσι...Κάτι θερμόαιμα παιδιά είναι... κ.ο.κ. Αυτό ήταν και το πνεύμα της απάντησης του Υπουργού της Ενωσης Κέντρου Μπακόπουλου στον Ηλία Ηλιού το 1964, όταν ο τελευταίος κατήγγειλε στην βουλή των Ελλήνων το τηλέφωνο επικοινωνίας του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδοπούλου με την ΚΥΠ... Επίσης σχεδόν ίδια είναι η αριστερή αφέλεια, που μπρος ....στα καθήκοντα της ταξικής πάλης για το ξεσκέπασμα και την ανατροπή, απαξιώνει τέτοια ...τριτεύουσας σημασίας ζητήματα της πολιτικής πραγματικότητας...
Θα συμφωνήσουμε με όλους τους φίλτατους, που θα μας σχολιάσουν ότι οι καιροί δεν είναι ίδιοι, πως οι συνθήκες έχουν αλλάξει κ.λ.π. Απλά θα παρακάμψουμε όλα τα τετριμμένα λέγοντας ότι έναν πράμα εξακολουθεί σίγουρα να παραμένει το ίδιο: η ανάγκη συντριβής του φασισμού... 

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Δύο Ελληνίδες

Γράφει ο φίλτατος Στέφανoς Πάντος και αναπαράγουμε επειδή μας άρεσε...
Η ελληνίδα και η Ελληνίδα
Ελληνίδα 1η: Δασκάλα Γυμνασίου αναγγέλει στην 12χρονη Αντού από τη Γκάνα, παιδί φτωχών μεταναστών, ότι είναι η καλύτερη μαθήτρια και σύμφωνα με το νόμο πρέπει να κρατήσει την ελληνική σημαία στην παρέλαση και...τη ρωτά αν θέλει. Το κοριτσάκι από το "πολυπολιτισμικό δημοτικό" τρέμει από χαρά, πηγαίνει σπίτι και το αναγγέλει στους γονείς του.  Αυτοί φουσκώνουν από περηφάνεια που το παιδί τους τα καταφέρνει τόσο καλά και το νέο μαθαίνεται στη γειτονιά των μεταναστών, που πανηγυρίζει. Την ώρα της παρέλασης, γονείς και θείοι τη φωτογραφίζουν και ανεβάζουν τις φωτογραφίες στο facebook στο οποίο γράφουν σχόλια συγγενείς της από τη Γκάνα, γεμάτοι περηφάνεια και αγάπη για τη δημοκρατική χώρα, που η μοίρα τους έφερε να ζήσουν και τόσο πολύ αγάπησαν και σέβονται.
Για πολλούς Έλληνες είναι "μια μαυρούκα που δεν μπορεί να κρατάει τη σημαία μας"

Ελληνίδα 2η. Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, ο πατέρας αγοράζει για ένα κομμάτι ψωμί δεκάδες οικόπεδα. Λίγα χρόνια μετά γίνεται πάμπλουτος. Η κόρη σπουδάζει στο εξωτερικό, κάνει μεταπτυχιακό στο εξωτερικό, προσκυνά στοές και ιδρύματα τοκογλύφων κι έρχεται στην Ελλάδα με τα απαραίτητα εφόδια. Καταλαμβάνει υψηλές θέσεις, μιζάρει και μιζάρεται, παντρεύεται επιχειρηματία, φτιάχνει οφσόρς, προσλαμβάνει χωρίς ένσημα Φιλιππινέζες υπηρέτριες, Αλβανό κηπουρό και Γεωργιανό σωματοφύλακα, βγάζει τα κλεμμένα στο εξωτερικό, κάνει παιδιά τα οποία σπουδάζει στο εξωτερικό, ψωνίζει κάθε Σάββατο από το Μιλάνο, πηγαίνει για μια απλή εγχείριση χολής στην Αγγλία και αποκτά σπίτια στο εξωτερικό, ώστε αν τα πράγματα σφίξουν στην Ψωροκώσταινα, να μπορεί να συνεχίσει τον πολυτελή βίο και τη δυναστεία στην ασφάλεια της βίλας στο Γκστάαντ.
Για πολλούς Έλληνες είναι "μια σπουδαία ελληνίδα εθνομητέρα"

.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Για να τιμήσουμε την επαίτιο...

...Αναγράφουμε το κείμενο του αείμνηστου φίλου Βασίλη Ραφαηλίδη, που μας κοινοποίησε ο φίλτατος Στέφανος Πάντος.... Για να θυμηθούμε και να μάθουμε κομμάτια της νεο-ελληνικής ιλαροτραγωδίας της εξάρτησης...

Οι δυο υδραίικες οικογένειες, όπως ήταν φυσικό, δεν είδαν με καλό μάτι τον ερχομό του «ξένου» Καποδίστρια στην Ελλάδα. Τους χαλούσε τα σχέδια για απόλυτη κυριαρχία. Κι ήταν αυτοί που οργάνωσαν την αντιπολίτευση κατά του Κυβερνήτη. Έτσι μετά τις εκλογές του 1829 και το χρίσμα που πήρε ο Καποδίστριας ως λαϊκός πλέον ηγέτης, κηρύσσουν την ανυπακοή στην κυβέρνηση του Καποδίστρια και στην πραγματικότητα ανακηρύσσουν την Ύδρα αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος. Πιο σωστά, πρωτεύουσα μιας άλλης Ελλάδας, όπου τον πρώτο και κύριο ρόλο θα παίζουν τα πλούσια νησιά του Αιγαίου, που όλα δηλώνουν υπακοή στους Κουντουριώτηδες της Ύδρας.

(……..)

Η ανταρσία της Ύδρας κατά του Καποδίστρια επισημοποιείται με μια ψευτοκυβέρνηση που σχηματίζει εκεί ο Κουντουριώτης. Ο Καποδίστριας τραβάει τα μαλλιά του και δίνει εντολή στον Κανάρη να ετοιμάζει τον αγκυροβολημένο στον Πόρο ελληνικό στόλο να πάει να αποκλείσει την Ύδρα. Όμως, ο Κουντουριώτης μαθαίνει τι του ετοιμάζει ο Καποδίστριας και στέλνει τον Μιαούλη στον Πόρο να καταλάβει τον ελληνικό στόλο και να τον φέρει στο «ανεξάρτητο» κράτος της Ύδρας.
Πράγματι ο Μιαούλης με μια πειρατική ενέργεια από κείνες που μόνο αυτός ήξερε να οργανώνει προκειμένου να γίνει πλούσιος πολύ πριν ξεσπάσει η ελληνική επανάσταση, καταλαμβάνει τον στόλο, καταλαμβάνει και το φρούριο του Πόρου. Και συλλαμβάνει αιχμάλωτο τον δύστυχο Κανάρη, τον μέχρι πριν από λίγο συμπολεμιστή του.

Ο Καποδίστριας αφρίζει και αποφασίζει να ανακαταλάβει τον ναύσταθμο του Πόρου. Προς τούτο, ζητά τη βοήθεια των πρεσβευτών της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας. Ο Άγγλος και ο Γάλλος του την αρνούνται. Θεωρούν καλά καμωμένα τα όσα έγιναν και εκδηλώνονται απροσχημάτιστα κατά του Καποδίστρια, που ξέρει πια ότι το τέλος του φτάνει. Αγωνίζεται ωστόσο κατά των επιδρομέων Υδραίων που πολιορκούν τα ελληνικά πλοία μέσα στο ναύσταθμο και μπλοκάρει όλα τα πολεμικά μαζί και τα εμπορικά.
Ζητάει απ’ τον Μιαούλη να φύγει ήσυχα για την πατρίδα του την Ύδρα χωρίς να πάθει τίποτα, αλλά ο γενναίος Υδραίος γίνεται θηρίο έτσι που είναι εγκλωβισμένος απ’ τον εμπορικό στόλο, και πυρπολεί τη μεγάλη φρεγάτα «Ελλάς». Σημαδιακό το όνομα του πλοίου. Η πυρπόληση του «Ελλάς» απ’ τον Έλληνα, συμβαίνει την 1η Αυγούστου 1831, ημέρα κατά την οποία καταλαβαίνει κάθε νοήμων της εποχής, πως είναι αδύνατο να υπάρξει ελληνικό κράτος.

Το πείραμα Καποδίστρια απέτυχε γιατί οι Έλληνες δε θέλουν να έχουν κράτος. Ούτε σήμερα θέλουν να έχουν κράτος. Η σημερινή Ελλάδα είναι γεμάτη Υδραίους και Μιαούληδες.
Το πυρ απ’ τη φρεγάτα «Ελλάς» μεταδίδεται και στην κορβέτα «Ύδρα». Δεύτερος συμβολισμός: ο Μιαούλης δεν έκαψε μόνο την Ελλάδα αλλά και την την πατρίδα του την Ύδρα.
Και ενώ οι φλόγες καταυγάζουν τον άσχετο προς όλη αυτή τη βαρβαρότητα ελληνικό ουρανό, ο Μιαούλης τρυπώνει μέσα απ’ τις φλόγες και τελικά βρίσκεται ασφαλής στο πειρατικό του καταφύγιο, την Ύδρα.
Προσοχή όμως. Φεύγει μόνο όταν διαπιστώνει πως δεν μπορεί να κάψει όλα τα πλοία, όπως ήταν η πρόθεσή του, γιατί στο μεταξύ ο Κανάρης, που ήταν αιχμάλωτός του, όπως είπαμε, ελευθερώνεται, ανακαταλαμβάνει όσα πλοία δεν είχε κάψει ο Μιαούλης και τα σώζει απ’ τον επιδρομέα Υδραίο. Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν… Το περιστατικό δε θα το βρείτε στα σχολικά εγχειρίδια ιστορίας, για ευνόητους λογοκριτικούς λόγους.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ «ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ»

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Πρώτα μηνύματα από τις ισπανικές εκλογές...

... Επιχειρεί να καταγράψει το σημείωμα του Ανδρέα Ζαφείρη, που αντιγράφουμε από την ISKRA.

15% ΟΙ PODEMOS, 7,3% Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 

ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΔΙΑΤΑΞΗ  ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ  ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΕΥΡΩΠΗ

Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα οι  Podemos  εξασφαλίζουν το 14,9%, ενώ η Ενωμένη Aριστερά το 7,3% (είχε  11,34%)
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ως αντιπολίτευση, αντέχει με 37,6% (είχε  39,52%)  το Λαϊκό Κόμμα συγκεντρώνει το 25% (από 40,6%) , χάνοντας το 40% της δύναμής του και πληρώνοντας το κόστος της οικονομικής πολιτικής  των τελευταίων ετών.
Το νέο κεντροδεξιό  Ciudadanos (προσοχή: δε σημαίνει  Ποτάμι ) εξασφαλίζει το 8,6%  και 8 έδρες.
Στις εκλογές του 2012 το Λαϊκό Κόμμα είχε κερδίσει με το 40,6%, αλλά το Σοσιαλιστικό Κόμμα  και η Ενωμένη Αριστερά  σχημάτισαν κυβέρνηση.
Εδώ και τριάντα τρία χρόνια η τοπική κυβέρνηση ελέγχεται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που  συχνά, όπως και πρόσφατα, σχημάτιζε κυβέρνηση   με την Ενωμένη Αριστερά.
Στις  εκλογές στην  Ανδαλουσία, ψηφίζουν 6,5 εκ. , το  20% του συνόλου των Ισπανών με δικαίωμα ψήφου.  Άρα ήταν ένα συνολικό πρώτο crash  test   για την έκφραση του κύματος της δυσαρέσκειας στην Ισπανία, τόσο από την οικονομική πολιτική και τις επιπτώσεις της, όσο και τις σοβαρές  πλέον αδυναμίες  του,  μέχρι τώρα,  πολιτικού συστήματος  να τη διαχειριστεί.
Ο ορίζοντας είναι στενός τόσο  σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές  πριν το τέλος του χρόνου, αλλά και τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές τον Μάιο και τις τοπικές εκλογές στην Καταλονία τον Σεπτέμβριο. 
Ήταν  μια  κρίσιμη δοκιμασία για τα δύο κόμματα της αριστεράς ,το Podemos και την Ενωμένη αριστερά , των οποίων η προεκλογική εκστρατεία είχε επικεντρωθεί στην αναποτελεσματικότητα της πολιτικής του Λαϊκού Κόμματος  για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης φτώχειας  και ανεργίας.
Στην Ανδαλουσία, την πολυπληθέστερη περιοχή της Ισπανίας,  η ανεργία ξεπερνά το 33 % και κυμαίνεται πάνω από 60% στους νέους.
Η ταξική βάση των δύο κομμάτων της αριστεράς είναι σαφέστατα διακριτή:  οι χιλιάδες νέοι άνεργοι, συνήθως πτυχιούχοι , αποκομμένοι  από το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα , αναγνωρίζουν πιο εύκολα τον εαυτό τους στη  δομή και η γλώσσα των Podemos , ενώ η Ενωμένη Αριστερά έχει δεσμούς με τις λαϊκές τάξεις στις φτωχότερες αστικές ζώνες .  
Μαζί η Ενωμένη Αριστερά και οι Podemos θα μπορούσαν να προκαλέσουν την πτώση  του δικομματισμού, καθώς στις ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου,  η Ενωμένη Αριστερά  τριπλασίασε τις δυνάμεις της σε σχέση με το 2009 (9,9% από 3,71%),ενώ  το «Podemos» πήρε το 8% των ψήφων,(βέβαια  στις τελευταίες δημοσκοπήσεις εμφανίζεται με ποσοστά πάνω από 20).
Στη βάση μιας τέτοιας προοπτικής η σύγκλιση με το Podemos, παίζει κεντρικό ρόλο στη τακτική της Ενωμένης αριστεράς  αλλά και των Podemos.
Όμως :
1)      Όπως συνέβη και στην Ελλάδα, η προσμονή για μια κυβερνητική αλλαγή , έχει οδηγήσει το λαϊκό κίνημα σε σοβαρή υποχώρηση. Η ισπανική  «asignación» (ανάθεση) έχει μεταφραστεί σε υποχώρηση κατά 40% των λαϊκών κινητοποιήσεων.
2)      «Οι κανόνες που αυτή τη στιγμή διέπουν την ΕΕ και την Ευρωζώνη είναι καθοριστικοί για την επιτυχία της στρατηγικής της επανενεργοποίησης της ισπανικής οικονομίας». Η άποψη αυτή των  Podemos, είναι μια διακήρυξη ολέθριας πίστης  στον μονόδρομο της Ε.Ε., ενώ απουσιάζει οποιαδήποτε λογική εναλλακτικής λύσης.
3)      Είναι φανερή μια στροφή «επί το ρεαλιστικότερον» από τις αρχικές διακηρύξεις  (τη λεγόμενη «βεντάλια των επιθυμιών»).
Για το χρέος αναφέρεται  ότι πρέπει να μειωθεί ένα μέρος του με λογιστικούς ελέγχους, με στόχο αυτό να καταστεί βιώσιμο.  Υποχωρούν    ακόμα και οι δεσμεύσεις  περί εθνικοποίησης ή και κατάσχεσης στρατηγικών τομέων της οικονομίας , ενώ η πρόταση για δημοψήφισμα σχετικά με το ΝΑΤΟ , έχει χαθεί.
Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού  έχει δημιουργήσει κρίση στο παραδοσιακό πολιτικό σκηνικό. Η ανάγκη ανανέωσης του αλλά και οι ενδοαστικές και ενδοιμπεριαλιστικες  αντιθέσεις δημιουργούν κενά  που πρέπει να καλυφθούν αλλά και τις προϋποθέσεις για τις δυνάμεις της αριστεράς  . Όχι για να καταφύγουν σε διαχειριστικές λογικές . Αλλά για εναρμονιστούν με τις ανάγκες της μεγάλης λαϊκής  πλειοψηφίας βαθαίνοντας τη ριζοσπαστικοποίηση τους.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

O Γιώργος σχολιάζει...

Με αφορμή το σημείωμα "Καλή δύναμη" ο Γιώργος Ρούσης σχολιάζει και μεταφέρουμε το σχόλιό του....

Σχετικά με το άρθρο του αγαπητού Νίκου Μητσιαλη με τίτλο" καλή δύναμη " που καταχωρήθηκε στην Φαιακια και που αναφέρεται  στον λογιστικό έλεγχο του χρέους από την βουλή , με πρωτοβουλία της κ.Κωσταντοπουλου, καλό είναι να θυμίσουμε ότι ο υπουργός Σταθακης έχει ήδη εκτιμήσει το απεχθες χρέος σε 5%  και κυρίως ότι στη συμφωνία που υπογράφηκε με το Εurogrup πουθενά δεν αναφέρεται ότι η ελληνική κυβέρνηση αμφισβητεί μέρος του χρέους. Αντιθετως δηλώνεται ότι δεσμεύεται να το πληρώσει. Αυτά επειδή έχουμε χορτάσει στην διγλωσσια και δεν είναι αντικειμενικό να την αναπαράγουμε μονομερώς. 
Γιώργος Ρουσης 
http://tvxs.gr/news/ellada/kybernitikes-piges-miloyn-gia-symfonia-sto-eurogroup
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=411058

Υπόθεση Κατρούγκαλου

Το επικοινωνιακό (με ή χωρίς εισαγωγικά) ζήτημα των ημερών απασχολεί και τον Νίκο Μπογιόπουλο, που γράφει σχετικά...

Υπόθεση Κατρούγκαλου


Ότι η «υπόθεση Κατρούγκαλου» αξιοποιείται από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, διάφορα μιντιακά συγκροτήματα και λοιπούς συγγενείς με τον τρόπο που αξιοποιείται και αναδεικνύεται, έχει μια απλή και καταφανή εξήγηση:

    Είναι γνωστή και πανθομολογούμενη η απέχθεια όλων αυτών και απέναντι στη διαφθορά. Απέναντι στη διαπλοκή. Απέναντι στον καρεκλοκενταυρισμό. Απέναντι στην αξιοποίηση του κράτους για ίδιον όφελος. Απέναντι στο σύστημα των «off shore» που κάποιοι (ακόμα και δίπλα σε πρωθυπουργούς) παρκάρουν και ξεπλένουν χρήμα. Απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας…

    Το γνωρίζει το πανελλήνιο: Ουδεμία σχέση έχουν οι καταγγέλλοντες με τη «Ζήμενς». Ούτε με τους Χριστοφοράκους που έφευγαν ανενόχλητοι από την Ελλάδα. Ούτε με την «λίστα Λαγκάρντ». Ούτε με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου κατόπιν υπαγωγής της χώρας υπό το αγγλικό δίκαιο.

    Ουδεμία σχέση έχουν με μίζες, με Μέγαρα, με «εθνικούς» εργολάβους και «εθνικούς» προμηθευτές που σιτίζονται από το δημόσιο κορβανά.

    Ουδεμία σχέση έχουν με υπουργούς που πριν γίνουν υπουργοί φρόντιζαν να φυγαδεύουν τα λεφτουδάκια τους στο εξωτερικό. Και φυσικά: Δεν έχουν σχέση ούτε καν με εκείνες τις διατάξεις του Συντάγματος περί (μη) ευθύνης υπουργών…

   

Η Κερκυραμάς

Αυτή την "ενιαία άκλιτη" λέξη, που χρησιμοποιούσε γνωστή συμπατριώτισσα πολιτικός, όταν αποφάσισε να αποστεί τα καλλιτεχνικά και να μεθέξει στα πολιτικά, μας θύμισε το εξαιρετικής ιστορικής αξίας φιλμάκι, που μας κοινοποίησε ο φίλτατος Στέφανος Πάντος.... Παραγωγός η φασιστική Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας (ΕΟΝ) του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου... 
Ιδιαίτερα οι Κερκυραίοι φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ θα δουν γωνίες της πόλης πριν από τους καταστροφικούς ναζιστικούς βομβαρδισμούς του 1943, όπως το περίφημο κτίριο του ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας και της ωραίας Βενετίας (Bella Venezia)... 

Καλή Δύναμη !!!

Την άποψή του για την αποτίμηση του χρέους που ξεκινάει στην Βουλή και των πολιτικών της προεκτάσεων,  εκθέτει ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης. Αναπαράγουμε.

Καλή δύναμη!!!
«Αυτό που πιο πολύ σας έχει ενοχλήσει είναι ότι θα γίνει υπό την αιγίδα του Κοινοβουλίου λογιστικός έλεγχος του χρέους και θα δούμε ποιοι χρέωσαν ποιους, θα δούμε πως αποτιμάται το χρέος σήμερα, ποιοι πήραν τα δάνεια και για ποιους σκοπούς και για ποιες συμβάσεις των μιζών».
Αυτά μεταξύ πολλών άλλων καταγγελτικών και για τις «βαρονίες» που επικρατούσαν μέχρι και χθες στο ελληνικό κοινοβούλιο, είπε την Τετάρτη  18/3 στη βουλή η πρόεδρος του κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου απευθυνόμενη στους βουλευτές της πρασινομπλέ προηγούμενης συγκυβέρνησης και κυρίως στον Κυριάκο Μητσοτάκη, θυμίζοντας του παρεμπιπτόντως και τα «δωράκια» της Ζήμενς!
 Έχει γίνει απόλυτα σαφές, ότι όσοι πολιτικοί της σημερινής κυβέρνησης θα ξεχωρίζουν για την ισχυρή μνήμη τους και για την επιμονή τους στην κάθαρση, θα χαρακτηρίζονται απολύτως επικίνδυνοι για τους πολιτικούς «βαρόνους» που για δεκάδες χρόνια εναλλάσσονταν στις μπλε και πράσινες κυβερνήσεις… Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο  δέχονται ήδη άγριες επιθέσεις  σε κάθε ευκαιρία. Επιθέσεις που στη συνέχεια ενορχηστρωμένα μεταφέρονται με απαξιωτικούς σχολιασμούς στις κεντρικές ειδήσεις των εργολαβικών ΜΜΕ, σε ένα γενικότερο σχέδιο αποδόμησης της νέας κυβέρνησης…
 Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι ακριβώς - τουλάχιστον μέχρι και σήμερα - μια τέτοια περίπτωση! Έτσι τη περασμένη Τρίτη 17/3 παρουσίασε τη συγκρότηση Επιτροπής Ελέγχου του Δημόσιου Χρέους  σε συνέντευξη Τύπου. Η Ευρωβουλευτής του Σύριζα Σακοράφα αναλαμβάνει «Πρέσβειρα» της Επιτροπής, σαν η πρώτη που είχε καταθέσει στην Βουλή, ως βουλευτής τότε, την πρόταση να συσταθεί η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. Την ευθύνη του διεθνούς συντονιστή θα έχει ο διακεκριμένος επιστήμονας και αγωνιστής Βέλγος Ερίκ Τουσέν, ο οποίος ως γνωστόν είναι ειδικός στον έλεγχο επί του χρέους χωρών. Η ενεργή συμμετοχή του στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που είχε συγκροτήσει ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους, υπήρξε καθοριστική.                                                                                                                                
Η πρώτη επίσημη συνάντηση της επιτροπής ορίστηκε για τις αρχές Απριλίου ενώ τον Ιούνιο, τα πρώτα αποτελέσματα που θα προκύψουν, θα παρουσιαστούν σε Διεθνές Συνέδριο για το χρέος. Η Πρόεδρος της Βουλής είπε ότι θα αντιστοιχηθούν τα δάνεια που έλαβε η χώρα στους πραγματικούς σκοπούς για τους οποίους συνήφθησαν και θα ελεγχθεί ποιο μέρος εξανεμίστηκε ερήμην του λαού, ποιο τμήμα του χρέους είναι επαχθές, απεχθές και επονείδιστο και κατά συνέπεια δεν πρέπει να αποπληρωθεί. «Η απλουστευτική αφήγηση ότι οι Έλληνες χρωστούν και πρέπει να πληρώσουν, παραγνωρίζει βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου» είπε η κ. Κωνσταντοπούλου.
Απόψεις απορριπτικές αυτής της πρωτοβουλίας από πλευράς αντιπολιτευόμενων κομμάτων που μεταξύ άλλων υποστηρίζουν ότι: «Η προσπάθεια αυτή επιδιώκει να νομιμοποιήσει το χρέος στη συνείδηση του λαού, διαχωρίζοντάς το σε «καλό» και «κακό». Δείχνουν τουλάχιστον το κοντόφθαλμο αυτού του σκεπτικού που εξυπηρετεί την απαλλαγή των μιζαδόρων από το ξεσκέπασμά τους… Φαίνεται πως εκτός άλλων σκοπιμοτήτων, δεν ενδιαφέρει αυτούς τους κομματικούς οργανισμούς, να αποκαλυφθούν επιτέλους στον  Λαό, ποιοι ευθύνονται με τις αποφάσεις ή και με τις λαθροχειρίες τους που οδήγησαν στην έκρηξη αυτού του δημόσιου χρέους…
Σύμφωνα πάντα με τον καθηγητή Ερίκ Τουσαίν μεγάλο ενδιαφέρον στην έρευνα του δημόσιου χρέους του Ισημερινού παρουσίασε και ο τομέας των δημόσιων έργων προσθέτοντας ότι: «Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε σε συγκεκριμένες οικονομικές συμβάσεις, έργων ασυνήθιστα μεγάλων διαστάσεων για τα μέτρα του Ισημερινού, όπως π.χ. μεγάλα φράγματα. Εξετάσαμε ακόμη και τους όρους που έγινε η χρηματοδότηση της κατασκευής τους κι αν όλα αυτά (κόστος, χρηματοδότηση) ήταν συγκρίσιμα με τις διεθνείς τιμές που επικρατούσαν για αντίστοιχες εργασίες…» Αυτές οι παραπάνω διαπιστώσεις παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον γιατί θυμίζουν τα «έργα» και τις ημέρες των εθνικών εργολάβων της χώρας μας. Σύμφωνα με τους γνωρίζοντες, έχουν στις περισσότερες των περιπτώσεων οι χρηματοδοτήσεις αυτών των έργων καταρρίψει ολυμπιακά ρεκόρ δυσθεώρητου ύψους!!!
Είναι ασφαλώς δύσκολο το εγχείρημα… Αυτοί που θα επιχειρήσουν τον Έλεγχο του Δημόσιου Χρέους , είναι αναγκασμένοι να περπατήσουν σε δύσβατες περιοχές με αρκετά εμπόδια και παγίδες… Ίσως στη διαδρομή να συναντήσουν «προθύμους» εθελοντές που θα γίνουν όμως ενάντιοι στη διαδρομή των αποκαλύψεων, ακόμα και «ομοϊδεάτες» που πιθανόν να αντιδράσουν προβάλλοντας… διαδικαστικές διαφωνίες! Η κόπρος είναι πολυετής και δύσοσμη και οι διαδρομές, εσωτερικές και εξωτερικές των φοβερών συμφερόντων, υπόγειες και δαιδαλώδεις…
Ο πόλεμος εναντίον σ’ αυτή την προσπάθεια της έρευνας, έχει πλέον αρχίσει με πρόβα τζενεράλε την προχθεσινή συνεδρίαση στη βουλή, με πρόσχημα την ονομαστική ψηφοφορία στο νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση! Προσοχή λοιπόν στα ναρκοπέδια, επιμονή στο στόχο και Λαϊκή στήριξη, αφού όμως προϋπάρξει πλατιά ενημέρωση για το πρωτόγνωρο στη χώρα μας εγχείρημα. Δύσκολη βέβαια η υπόθεση της Λαϊκής ενημέρωσης αφού τα εργαλεία της εξακολουθούν να βρίσκονται στα γνωστά χέρια… Καλή δύναμη σ’ όσους τολμούν αυτό το εγχείρημα…    

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΠΕΡΟΥ

Το κείμενο της Τατουμ ο' Νηλ, που ακολουθεί είναι γεμάτο ευαισθησία και "Κερκυραϊκότητα".

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΠΕΡΟΥ

Οι κήποι στο νησί είναι μια γλυκιά ιδιαιτερότητα. 
Ολόκληρο το νησί είναι ο κήπος του Πρόσπερου αλλά ο καθένας θέλει να ορίσει τον δικό του κήπο.

Τι είναι λοιπόν ο κερκυραϊκός κήπος και γιατί είναι ξεχωριστός;
Έχεις μια βάση καταπράσινη, ελιές και κυπαρίσσια. 
Απαραίτητη είναι η μυγδαλιά. 

Με αυτήν ξεκινάει άλλωστε ο κύκλος της ανθοφορίας. 
Εδώ τα άνθη θα δώσουν τη θέση τους στα πρασινωπά φρέσκα αμύγδαλα.

Κοντά στο σπίτι, είτε είσαι άρχοντας είτε χωρικός, λεμονιές και πορτοκαλιές.
Την άνοιξη τα άνθη τους είναι το αγαπημένο μου άρωμα στον αέρα, ένα λεπτό χαλάκι με υπόλευκα αστράκια όταν πέφτουν, σχεδόν ολοχρονίς τα δέντρα φορτωμένα με τα μήλα των Εσπερίδων.
Σε μια γωνιά, σιμά στο κερκυραϊκό μουράγιο, ένα κουμ – κουάτ καμαρώνει.
Στο τέρμα του κήπου οι παυλοσυκιές. 
Εκτός από τα φραγκόσυκα είναι φυσικός φράχτης και αντιπυρική προστασία.

Δίπλα μια τζιντζολιά. 
Ο καιρός από τα τζίτζιφα είναι ο Σεπτέμβης.

Κοντά στο σπίτι μια νεσπολιά. 
Δέντρο εμβληματικό. 

Για μένα είναι συνώνυμο του κερκυραϊκού κήπου. 
Το φύλλο του, σκούρο πράσινο και γυαλιστερό είναι ένα αριστούργημα.

Ξεριζώστε τους φοίνικες και φυτέψτε νεσπολιές.
Δίπλα στη νεσπολιά, μυρίζω το χώμα κι ακούω τα ζουζούνια όλης της Κέρκυρας να επικοινωνούνε μυστικά μεταξύ τους.
Μέχρι εδώ, ο αρχικός κηπουρός φύτεψε τα δέντρα, τα οποία ποτίζει η κερκυραϊκή βροχή, και μετά επέστρεψε στις λοιπές ασχολίες του. Όμως ο κήπος μας χρειάζεται περαιτέρω καλλωπισμό.
Φυτεύουμε ακουμπιστά στο μπότζο μια πασχαλιά και μπροστά στο πορτόνι μια άγρια κερκυραϊκή τριανταφυλλιά.
Η ράθυμη φύση της Κερκυραίας κηπουρού τις αφήνει και αυτές στο έλεος του Θεού.
Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θεριεύουν αμφότερες και κυκλώνουν το σπίτι με τα φύλλα και τα αρώματα τους (μεθυστικά).
Προσέχουμε όταν κόβουμε άγρια τριαντάφυλλα για το ποτήρι, έχουν πολλά και μικρά αγκαθάκια, μας ματώνουν τα δάχτυλα, εάν βρίσκεται εύκαιρος ράθυμος καβαλιέρος υπό την επήρεια του μεθυστικού αρώματος μας πιπιλάει το τσιμπημένο δάχτυλο.
Κάποια χρονιά που δεν βαριόμαστε πολύ έχουμε βάλει στο χώμα φρέζιες, φλοέτες και ζουμπούλια.
Κάθε χρόνο βγαίνουν περισσότερα.
Τα κοκόρια πολλαπλασιάζονται επίσης μόνα τους.
Στη συνέχεια του κήπου που βαρεθήκαμε να ξεχορταριάσουμε (και πολύ καλά κάναμε) η κερκυραϊκή φύση ανθίζει με σπάρτα, λησμονάριες, αγριοτσαντσαμίνια και λυγαριές.
Αφήστε τη ράθυμη φύση του Κερκυραίου να δείξει το δρόμο και την παντοδύναμη Φύση να κάνει αυτό που έκανε πάντα υπέροχα, να καλύψει, όσο αντέχει ακόμη, όλες τις ανθρώπινες ηλιθιότητες...

Δημοκρατικά και σοσιαλιστικά...


...χαρακτηριστικά έχει το φαινόμενο, που απεικονίζεται με ενάργεια στις παρατιθέμενες φωτογραφίες (απόγεμα της 21ης Μαρτίου 2015).... Και αυτό γιατί, ενώ οι φωτογραφίες αφορούν στην περιοχή της Πάνω Πλατείας (Καποδιστρίου, μπροστά στην οικία Γιαλινά) μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε, ότι η εικόνα αυτή επικρατεί από άκρου εις άκρον στα όρια του Νησιού, του Δήμου Κέρκυρας δηλαδή... Δεν κάνει δηλαδή διάκριση ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, προβεβλημμένους ή του περιθωρίου... Ολοι στην πρώτη γραμμή, όλοι εξ ίσου.... 
Εχουμε την υποψία, ότι ορισμένοι μας ετοιμάζουν "εκπλήξεις" για το Πάσχα με επιβολή καθαριότητας στην πόλη διαρκείας ισόχρονης προς τις γιορταστικές ημέρες... Ετσι, πιστεύουν, θα λειτουργήσει καλύτερα και η τεχνική του Ναστρανίν Χότζα και όλοι θα αναφωνήσουν: Αχ τι ωραία!!! Αχ τι καλά!!!
Αν συμβεί αυτό θα είμαστε υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουμε και χαρακτηριστικά ανανεωτικής, εναλλακτικής, βαθιά ριζοσπαστικής τακτικής στους διαφεντεύοντες αυτοδιοικητικά... Θα είναι ο τέλειος συνδυασμός τακτικών τεχνικών και στρατηγικών επιδιώξεων...

ΟΜΕΡΤΑ

Για το ίδιο θέμα των ημερών γράφει η φίλτατη Νέλλυ Δεμέστιχα σε ένα σημαντικό, κατά τη γνώμη μας, τολμηρό και τσεκουράτο κείμενο, που και σας προτείνουμε προς ανάγνωση...

ΟΜΕΡΤΑ
Προσέγγιση στον τραμπουκισμό ως παράγωγου της Κοινωνικής Συνθήκης...... 


Τερατογεννέσεις και μόνο κυοφορούνται μες την ατμόσφαιρα της κοινωνικοπολιτικής Ομερτά που δεσπόζει στην Αγία Ελληνική οικογένεια.
Κατ’ επέκταση στην Αγία Λαική γειτονιά στο Ελληνορθόδοξο κρυφό Σχολειό, στον Τρισάγιο χωριουδάκι, στην Οσία Πολιτεία. Αυτά τα κοινωνικά κύτταρα εκτροφεία δεκάδων ψυχοπαθολογιών απορρίπτουν τις ενοχές των δικών τους παιδιών.
Δέχονται μόνο την κανονικότητα... Αυτήν που κατασπαράσσει τον άλλο τον λιγότερο άνδρα ή γυναίκα, τη περισσότερο παχουλή και τον λιγότερο ψηλό.
Καλλιεργεί τα πιο χαμηλά ένστικτα. Αυτά της υπεροχής απέναντι στον αδύναμο, τον διαφορετικό να υπερασπιστεί τον εαυτό του μπολιάζοντας έτσι την κυρίαρχη ιδεολογία αυτήν του λύκου ή της λύκαινας των έτοιμων για όλα.
Τίποτε δεν έχει συμβεί για πρώτη φορά... Πιο ανατριχιαστικά έχουν θαφτεί και θα συμβούν κι αύριο.
Ένας από τους λόγους που θέλουμε να ανατρέψουμε και να διαλύσουμε αυτή την κοινωνία είναι ότι ζει με δόγματα που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.Αντλούν ισχύ από την υπεροχή του κανόνα ¨έτσι τα βρήκαμε¨ απ’ τους παππούδες μας.
Μια κοινωνία που ντρέπεται να ψελίσει τη λέξη ¨καρκίνος¨ και φτύνει στο κόρφο της, είναι ικανή για την οικογενειοκρατία, τη βεντέτα, το ρατσισμό και τα αναπαράγει παντού καθημερινά.
Κοινωνία που ποτίζεται δεκαετίες με τη σαπίλα των αρχηγών της, των προτύπων της, πράγμα που έχει αδρανοποιήσει τα αντανακλαστικά της...Όμοιος με τον όμοιο απ’ την ίδια φτιάξη, από τα ίδια υλικά, Λαός και Ηγέτες.
Η οικογένεια και η γειτονιά μαθημένοι απ’ τους κυβερνήτες δεν λογοδοτούν παρά στον πατέρα αφέντη ή στην αυταρχική Βασίλισσα – μάνα το πολύ-πολύ στο δακτυλοδεικτούμενο καταδότη.
Όταν ρωτηθούν δεν ξέρουν, δεν είδαν δεν άκουσαν, δεν έχουν άποψη.
Αμάθητοι σε κριτική και αυτοκριτική, καταδικασμένοι ν’αναπαράγουν μισαλλόδοξους νταήδες, εμπαθείς αρνητές της φυσικής διαφορετικότητας.
Φασίστες μαθημένους στην αυτοδικία και τη κρυμμένη τη δειλή αυτονομία του στενού τους κύκλου, "εκεί που τους παίρνει". Η εκλογική βάση της Χρυσής Αυγής είναι πολύ μεγαλύτερη από το ποσοστό της.
Ο τραμπουκισμός στο σχολείο δεν είναι ¨αγορίστικο παιχνίδι¨ ή κοριτσίστικη εξυπνάδα¨ είναι ναζισμός και σαν τέτοιος πρέπει να σπάσει. Η παιδεία,και η θεωρία του υλισμού και της ψυχανάλυσης πρέπει να αναμετρηθούν με τον παπά, τον δάσκαλο, το χωροφύλακα, τον ψευτοεπαναστάτη, τον δειλό, ότι εκτρέφει μέσα της μια καθυστερημένη κοινωνία... Αυτά τα στεγανά δεν σπάνε μόνο με τη διοικητική τιμωρία και τη βία.
Το φως του διαλόγου,ο ήχος της εκπαιδευτικής ομαδικής ψυχανάλυσης θα τα συντρίψει όταν αναμετρηθεί με τη σαθρότητα των κοινωνικών στεγανών.Οι ακτίνες της αλήθειας και της επιστημονικής έρευνας δεν θα αφήσουν τίποτε όρθιο.
Η ζωή όλων μας είναι ρημαγμένη. Πρέπει να ψάχνουμε πάντα το γιατί για να τη κάνουμε κάπως ανθρωπινότερη.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Τι σόι γονείς είμαστε εμείς;

Ενα  εξαιρετικά διεισδυτικό και τολμηρό κείμενο των ημερών με συγγραφέα τον Θανάση Ηλιοδρομίτη, που δημοσιεύτηκε στον ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ στις 18 Μάρτη 2015 μας κοινοποίησε ο φίλτατος Λάμπρος Τόκας.
Το αναπαράγουμε. 

Τι σόι γονείς είμαστε εμείς;


Παλικάρια και παλικαρίνες, κρατάτε λίγο το θυμό σας, ελέγξτε τα συναισθήματά σας και προπαντός αποφύγετε τις γενικεύσεις.
Ενα θέλω να σας πω. Παλικαράδες δεν βγάζει μόνο η Κρήτη. Ή πιο σωστά, δεν βγάζει περισσότερους η Κρήτη από ότι η υπόλοιπη Ελλάδα. Οι παλικαράδες και οι τραμπουκολεβέντες ενδημούν σε όλες τις περιοχές της χώρας μας, και στις »κλειστές κοινωνίες» της επαρχίες και στις »πιο ανοιχτές» (τρομάρα μας) των αστικών κέντρων.
Εμείς, οι γονείς πρώτοι απ” όλους βάζουμε το θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο θα χτιστεί η παλικαροσύνη, και αρσενικού και θηλυκού γένους, ας μην το ξεχνάμε. Εμείς, που στα παιδιά μας βλέπουμε συγκεντρωμένα όλα τα προτερήματα του κόσμου και στα ξένα παιδιά όλα τα ελαττώματα, που τους δίνουμε πάντα δίκιο, που από τη μια τα υπερπροστατεύουμε για να μην πληγωθούν και από την άλλη τα σπρώχνουμε σε ανταγωνισμούς εξουθενωτικούς χωρίς να εξετάζουμε αν τους αντέχει το σώμα και η ψυχή τους.
Και μετά έρχεται το άκρως ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό σύστημα, ο θάνατος του διπλανού σου είναι η δική σου ζωή, τα ατέλειωτα φροντιστήρια, η καταπίεση, η έλλειψη προοπτικής και διεξόδου, το άγχος του χρόνου, οι κακοί εκπαιδευτικού αλλά και οι καλοί που δεν προλαβαίνουν να πουν καμιά κουβέντα παραπάνω με το μαθητή τους γιατί το φροντιστήριο περιμένει, η ύλη πρέπει να βγει, το παιδί θέλει εικοσάρια και όχι συμβουλές- αυτή είναι η παραγγελιά των γονιών.
Το »καμάρι» μας, το βλαστάρι μας, τι χαρισματικό παιδί έκανα- όλα εικοσάρια τα έχει, θα περάσει το λιγότερο στην ιατρική (και τελικά περνάει με το ζόρι σε κάποια λιγότερο φανταχτερή σχολή και αρχίζει ένα ιδιότυπο ενδοοικογενειακό μπούλινγκ).
Εμείς, εμείς, εμείς. Που βλέπουμε τα παιδιά μας σας μια »δεύτερη ευκαιρία» πραγματοποίησης των απραγματοποίητων δικών μας φιλοδοξιών, που πιέζουμε αφόρητα τα παιδιά μας, γιατί η δική τους επιτυχία ή »επιτυχία» βοηθά στη δική μας κοινωνική ανέλιξη.
Εμείς. Παγιδευμένοι στα κελεύσματα μιας άκρως ανταγωνιστικής κοινωνίας, που αμείβει μόνο τις πρωτιές της στιγμής, χωρίς να εξετάζει ποτέ που καταλήγουν σε »βάθος χρόνου» οι »πρώτοι». Που περιφρονεί τη μεθοδική δουλειά, που απορρίπτει τις νέες ιδέες, αν αυτές απαιτούν μόχθο και πολύ δουλειά για να κάνουν καρπούς.
Εμείς. Που θεωρούμε μέγιστη επιτυχία το να πετύχουν τα παιδιά μας στη Νομική και στην Ιατρική, γνωρίζοντας καλά ότι μόλις τελειώσουν τη σχολή τους είτε θα μείνουν άνεργα είτε θα ξενιτευτούν. Που τα νεοφιλελεύθερα μοντέλα »ανάπτυξης», τα οποία κατέστρεψαν την παραγωγική βάση της χώρας, πέτυχαν τελικά να μας κάνουν να μισούμε τη χειρωνακτική εργασία, να περιφρονούμε τον τίμιο ιδρώτα του εργαζόμενου και να προσκυνούμε τα λαμόγια και τους αεριτζήδες.