ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Στηρίζομεν ολοψύχως...

... Την υποψηφιότητα της κ. Παναρίτη ως εκπροσώπου μας στο ΔΝΤ !!! Εξάλλου ολοθύμως είχαμε στηρίξει και την συμμετοχή της εις την διαπραγματευτική ομάδα παρά τω Υπουργώ (Brussels group), διότι είχαμε πληροφορηθεί από το βιογραφικό της, την πλούσια ευεργετική δράση της υπέρ των λαών και των χρεών τους (ο Ισημερινός το ...γνωρίζει)... Η θητεία της εξάλλου δίπλα στον αρρωστημένα φανατικό αντιμνημονιακό ΓΑΠ είναι μία πρόσθετη εγγύηση του βαθιά ριζοσπαστικού χαρακτήρα αυτής της πρότασης... 
Εκείνο, όμως που συγκλονίζει είναι το γεγονός, ότι με την επιλογή της εκφράζουν -άμεσα ή έμμεσα- τις επιφυλάξεις τους ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παππάς, ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος (συμμετείχε στον ομάδα, που αποφάσισε την επιλογή), ο ευρωβουλετής κ. Παπαδημούλης, η κ. Σακοράφα, ο κ. Φίλης, που χαρακτηρίζει την επιλογή ως προσβλητική για την κοινωνία εξαιτίας του μνημονιακού της παρελθόντος... Ακόμη και το Μέγαρο Μαξίμου, λέγεται, ότι εξέφρασε την δυσφορία του... 
Επειδή πολλοί αναγνώστες θα αναρωτηθούν σε βαθμό ηχηρού γέλωτος, τι διάολο γίνεται με την λειτουργία της κυβέρνησης, όταν όλοι, μέχρι την Ανωτάτη Αρχή καταδικάζουν αλλά η υποψηφιότητα προωθείται, η ΦΑΙΑΚΙΑ είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει σε αποκλειστικές αποκαλύψεις: Την υποψηφιότητα της κ. Παναρίτη, παρά την ολόθυμο κυβερνητική αντίσταση, τελικά επέβαλλαν: ο Σύλλογος πολυτέκνων Ευρυτανίας, ο όμιλος ναυαγοσωστών Ανω Φαλήρου, ο Σύλλογος Κυριών φίλων της γαλάζιας Αρκούδας, η Ενωση οπαδων Παγκορινθιακού, οι παραγωγοί σουλτανίνας βορείου Εύβοιας και η ομάδα στήριξης Λάμπη ταγματάρχη...
Δεν θέλαμε να προχωρήσουμε σ' αυτές τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις αλλά μας το επέβαλλαν οι εξελίξεις...   

Τριακόσια το πολύ !!!

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ), κ. Βασίλης Κορκίδης, δεν είναι και πολύ αριστερός όμως γνωρίζουμε... Καταθέτοντας, όμως στην επιτροπή της Βουλής, που διερευνά τις συνθήκες υπαγωγής της Ελλάδας στα μνημόνια έκανε χρησιμότατες αποκαλύψεις. Είπε, λοιπόν, μεταξύ άλλων, όπως αντιγράφουμε από την "Εφημερίδα των Συντακτών": Ο Βασίλης Κορκίδης περιέγραψε χαρακτηριστικά, από τον Δεκέμβριο του 2011, επίσκεψη της τρόικας (οι κ. Μαζούχ και Τόμσεν) στα γραφεία της ΕΣΕΕ χωρίς ελληνική εκπροσώπηση: «Όταν αντιδράσαμε στο αίτημά τους για μείωση μισθών και πήγαμε να κάνουμε σύγκριση με αντίστοιχους μισθούς άλλων ευρωπαϊκών χωρών, ξέρετε τι μας είπε ο κ. Τόμσεν; Κάνετε μεγάλο λάθος. Δείτε τους μισθούς στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια, γιατί εκεί ανήκετε. Όταν τον ρώτησα, ποιος νομίζει ότι πρέπει να είναι ο μισθός, μου είπε, 300 ευρώ καλά είναι».
Οπως βλέπετε, η αγάπη των Ευρωπαίων (τρόϊκας και "θεσμών") είναι δεδομένη, ανιδιοτελής και διαρκής !!! Να το λαμβάνουμε υπόψη μας, ώστε να ενισχυθούν τεκμηριωμένα τα "φιλοευρωπαϊκά" μας συναισθήματα...

Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Για το Φεστιβάλ των Φωκαέων

Μιλάμε για το φεστιβάλ των Κανών, της πόλης, που ίδρυσαν Φωκαείς μετανάστες τον 8ο π.Χ αιώνα και που την σύγχρονη εποχή είναι διάσημη για το φεστιβάλ κινηματογράφου, ίσως του πιο έγκριτου στην Γηραιά Ηπειρο... Η φίλτατη Νέλυ Δεμέστιχα καταθέτει την κριτική της ματιά στους αναγνώστες της ΦΑΙΑΚΙΑΣ.

ΚΑΝΝΕΣ: η γαλλική απάντηση στο κίτς  των ημερών μας και ο Λάνθιμος

Το Φεστιβάλ των Καννών  τα τελευταία  χρόνια   έχει πάρει συνήθειες outre Atlantiques.
 H κριτική  επιτροπή -το περίφημο Jury- Αμερικανοκρατείται.  Φέτος οι αδελφοί Κοέν μαζί με άλλους τρείς συμπατριώτες τους.  Χολλυγουντίζουν  απρόσφορα  οι πάλαι ποτέ ερευνητές σκηνοθέτες. Θεματολογία   ανόητη  μικρή  χωρίς καμία από τις προκλήσεις της καθημερινότητας.Ψυχανάλυση  της επιδερμίδας  του Νόρμαν Μέηλερ, Επιστημονική φαντασία  Φράνκ Μίλερ των 300, φάρσες γιά τα κολλέγια τους με τα Prom  και τα Graduate.
       Aναπόφευκτα  έφτασαν και οι μοδέλες που παριστάνουν τις ηθοποιούς  με βαρειές τουαλέτες  και το παρακατιανό χαλί της Κρουαζέτ  έγινε πεδίο μάχης από έξωμες και συρτές τουαλέτες μορφή  κι αντί να πεί κάποιος κάτι γιά τι χάλι του επιπέδου των ταινιών  ασχολείτο  με τα κιλά της  70χρονης Ντενέβ  που γερνάει ανθρώπινα κι έξω από μύθους.
     Σε αυτό το επίπεδο την πρόκληση της παραπαίουσας Γαλλίας   πετώντας το γάντι στο πρόσωπο του δήθεν  την είχε η Σοφί Μαρσώ. Ηθοποιός του Μολιέρου, ζωγράφος, τραγουδίστρια, ακτιβίστρια και τελευταία σκηνοθέτιδα η κοπέλα που έφτυσε στο πρόσωπο το Ζαν Μαρί Λεπέν όταν τόλμησε να εμφανισθεί απεναντί της στη τηλεόραση το 2008  σαν η μόνη  Γαλλίδα του Jury  με ισότιμη την Σιένα Μίλλερ (εδώ γελάμε)  κι άλλους τρείς Αμερικάνους, ένα Καναδό κι ένα Μεξικάνο   βρήκε  τρόπο να υποσκελίσει τις παρουσίες των περιφερόμενων ασκόπως Μπάρμπυ. Παρόλο  που  το κορίτσι  ταλαιπωρήθηκε  από τους έκπτωτους που τρύγησαν ομορφιά και νιάτα, το ταλαντό της παρέμεινε αγνό και παρθένο. Την συνάντησαν  αστέρες της απόλυτης ντεκαντέντσιας  αρχίζοντας από τον Ζουλάφσκι περνώντας από τον Λάμλεϊ με τελευταία στάση τον τελείως γεροξεπεσμένο  Κριστόφ  Λαμπέρ.  Αυτή η βασίλισσα Ελιζαμπέτ  που πόθησε  και  αγαπήθηκε κρυφά από τον Braveheart  καταναλώθηκε παρέχοντας το δροσερό γέλιο γαλλίδας μαθήτριας  σε διάττοντες κομήτες. 
     Το πανάλαφρο φόρεμά της σηκώθηκε μπροστά στις κάμερες ακούσια (?) ενώ την συνόδευε ο Ντελ Τόρο και την επομένη δεν δίστασε να  δείξει το σφιχτό αριστερό της στήθος  χαμογελώντας απλή και σχεδόν αγνή από πρόσθετα αξεσουάρ.
Όσο γιά την εθνική μας συμμετοχή  του Γιώργου Λάνθιμου, ο  Ελληνας acteur παρουσίασε άλλο ένα «περίεργο» φιλμ (weird wave), αυτήν τη φορά αγγλόφωνο –και άρα πιο οικείο στους ξένους– με πρωταγωνιστές γνωστούς σταρ του παγκόσμιου σινεμά όπως η Ρέιτσελ Βάις και ο Κόλιν Φάρελ.
 Σχετικά συγκρατημένες οι κριτικές  όπως εκείνη του Πίτερ Μπράντσο στον Guardian:   "είναι ο γνήσιος σουρεαλισμός και η αίσθηση της αυθεντικότητας που αποπνέει η ταινία, παρά τις δυσκολίες και το φορμαλιστικό της κατασκευής της". Σε αυτήν τη βάση υπάρχει το χαρακτηριστικό σχόλιο  μιάς άλλης  κριτικού,  της Πατρίτσια Λέην- Γουόλντωρφ όπου επισημαίνει: «Πριν από την προβολή εκείνο που συζητιόταν ήταν αν ο Λάνθιμος θα “ξεπουληθεί” περιορίζοντας την απόλυτη παραδοξότητα του ύφους του ή θα έχανε μία ευκαιρία ακριβώς επειδή δεν έκανε το παραπάνω. Λοιπόν η προβολή της Παρασκευής μάς έδειξε ότι δεν ξεπουλήθηκε».
Πάντως για να καταλάβουμε το weird wave  αρκεί να ακούσουμε  το συμπέρασμα του ποιοτικότατου  πρωταγωνιστή της ταινίας Κόλιν  Φάρελ: " Ήταν το καλύτερο σενάριο που έχω διαβάσει ποτέ. Ακόμη όμως δεν το έχω καταλάβει τελείως"
Τα συμπεράσματα δικά  σας.

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Στηρίζουμε ολόψυχα !!!

Με ρίγη συγκίνησης υποδεχόμαστε την είδηση για κοινή κάθοδο των: Ποτάμι, Πανελλήνιο ΣΟΚ, ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. και ΔΗ.ΜΑΡ.
Η ΦΑΙΑΚΙΑ αισθάνεται περήφανη, γιατί αυτή η ιδέα, που από καιρό υποστηρίζουμε (εμείς και άλλες ... δημοκρατικές δυνάμεις και από τις δύο ακτές του Ατλαντικού) αρχίζει να αναγνωρίζεται ως η μόνη απολύτως ενδεδειγμένη για μία ...δημοκρατική διέξοδο της χώρας... 
Ολοι μαζί μπορούμε, γιατί ένας είναι ο εχθρός... Οχι, ο Ιμπεριαλισμός, πάντως και άλλα τέτοια αναχρονιστικά...
Σας μεταφέρουμε αυτούσιο το ρεπορτάζ του ιστότοπου Nooz.gr. Στο κείμενο θα διαβάσετε για πρόσωπα και πράγματα... Για εντελώς νέες δυνάμεις... Αγνές και άφθαρτες, που καμία σχέση δεν έχουν με το αμαρτωλό παρελθόν, με τα χρόνια, της μίζας, της ρεμούλας και της αναξιοκρατίας... Για προτότυπες ιδέες και για πραγματικό πνεύμα αυταπάρνησης για το καλό της χώρας... Συγκρατείστε, παρακαλούμε, την θέση του εκπροσώπου της ΔΗΜΑΡ, που εύχεται την συνάντηση όλων των παραπάνω ...πολύ σοσιαλιστών, όχι ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά για τον συνετισμό του... 
Συγκινητικό και το ανενωτικό, εναλλακτικό, πρωτοπόρο και ρηξικέλευθο ήθος του δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρη... Δικαίως μας ...είχαν ζαλίσει τα ούμπαλα όλες οι ανανεωτικές κεντροαριστερές δυνάμεις γι' αυτόν,
Θα μπορούσαμε και να γελάσουμε αν δεν πιστεύαμε ακράδαντα ότι πίσω από τα σκονισμένα και ξεφτισμένα muppets της μικροπολιτικής βρίσκονται οι γνωστοί-άγνωστοι, που κατευθύνουν τα νήματα...
Διαβάστε, πάντως.

Πρόταση για κοινή εκλογική κάθοδο Ποταμιού-ΠΑΣΟΚ-ΚΙΔΗΣΟ-ΔΗΜΑΡ

Στην πρόταση της Κίνησης Πολιτών για την Αναγέννηση της Σοσιαλδημοκρατίας, για κοινή εκλογική κάθοδο του Ποταμιού, του ΠΑΣΟΚ, του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών και της ΔΗΜΑΡ, τοποθετήθηκαν στελέχη των τεσσάρων αυτών κομμάτων, τα οποία πήραν μέρος σε εκδήλωση-συζήτηση για τις μεταρρυθμίσεις στο κράτος, την οικονομία και στο ασφαλιστικό.

Ναι στον διάλογο, αλλά όχι στην κοινή εκλογική κάθοδο είπε ο Γεράσιμος Γεωργάτος από Το Ποτάμι, ο οποίος σημείωσε: «Δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να ενωθεί ο χώρος αυτός μηχανιστικά, από κινήσεις κορυφής ή συγκολλήσεις κομμάτων, γιατί τα στελέχη του είναι διασυρμένα και πληρώνουν τις αμαρτίες του παρελθόντος, του πελατειακού κράτους, της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς. Γι αυτό εμείς, ως Ποτάμι, λέμε ότι τα πράγματα αυτή τη στιγμή δεν είναι ώριμα για κάτι τέτοιο κι έχουμε δηλώσει καθαρά και ευθαρσώς ότι σε περίπτωση εκλογών θα κατέβουμε μόνοι μας".

Υπάρχουν πολλοί στην κεντροαριστερά που έχουν περίπου τις ίδιες απόψεις και πρέπει να παραμεριστούν οι προσωπικές φιλοδοξίες και να προχωρήσουν με νέα πρόσωπα - τόνισε ο Γιώργος Κουτρουμάνης, από το ΠΑΣΟΚ, και πρόσθεσε: «Θεωρώ ότι στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, υπάρχουν στελέχη και γενικότερα πάρα πολύ μεγάλος αριθμός πολιτών, οι οποίοι έχουν περίπου τις ίδιες απόψεις για το τι έχει γίνει στη χώρα μέχρι σήμερα και για το τι πρέπει να γίνει για το αύριο.

Άρα η συζήτηση μεταξύ χώρων οι οποίοι έχουν πορευθεί για πολλά χρόνια μαζί, είναι πολύ θετικό γεγονός. Στη συνέχεια, όμως πρέπει να παραμεριστούν προσωπικές φιλοδοξίες και να μπορέσουμε να συνθέσουμε, έτσι ώστε με καινούρια πρόσωπα να κάνουμε τα επόμενα βήματα».

Την ανάγκη να υπάρξουν συμμαχίες πάνω σε αρχές και προγράμματα επισήμανε ο Φίλιππος Σαχινίδης, από το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών και παρατήρησε: «Το ΚΙΔΗΣΟ αγωνίζεται για την ανασύνταξη των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Αυτό σημαίνει ότι επειδή ακριβώς δεν είμαστε σεχταριστές, αναζητούμε ευρύτερες συμμαχίες, αλλά όχι έξω από αρχές και από προγραμματικές θέσεις. Δεν μπορεί να υπερασπιζόμαστε την ενότητα στη βάση και τη λογική τεχνητών συγκολλήσεων, οι οποίες αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στην αναπαραγωγή του πολιτικού συστήματος».

Θετικός για την προοπτική κοινής εκλογικής καθόδου, όχι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τον εξορθολογισμό του, εμφανίστηκε ο Γιώργος Σιακαντάρης, από τη ΔΗΜΑΡ:

«Είναι ώριμη ανάγκη να ξεκινήσει ένας διάλογος μεταξύ των δυνάμεων του σοσιαλισμού και της δημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, γιατί όσο συνεχίζει ο χώρος αυτός να μην συζητά, θα ασφυκτιά μεταξύ των δύο ισχυρών πόλων, της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο διάλογος πρέπει να γίνει, όχι μόνο για να σωθούν οι πολιτικοί αυτοί χώροι. Αν τυχόν έχουμε και έκτακτες εκλογές, τότε αυτός ο χώρος, που εκφράζεται από το ΠΑΣΟΚ, το ΚΙΔΗΣΟ, τη ΔΗΜΑΡ και το Ποτάμι, θα πρέπει τουλάχιστον να μπορέσει να κατέβει σε ένα εκλογικό συνασπισμό, όχι διάσωσης αυτών των κομμάτων και των μηχανισμών τους, αλλά ουσιαστικά για μια δύναμη που θα μπορεί να εξορθολογίζει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, όχι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ».

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι «δεν παίζει σε αυτό το επίπεδο» και σε καμιά περίπτωση δεν τον ενδιαφέρει να ηγηθεί ενός τέτοιου εκλογικού συνασπισμού, όπως έχει προταθεί.

Στον χαιρετισμό του, ο κ. Μπουτάρης μίλησε για «χάος» που επικρατεί στη χώρα και εξέφρασε την άποψη ότι το Μνημόνιο θα έπρεπε να είχε εφευρεθεί το 1981. Επιτέθηκε στην κυβέρνηση για τις αλλαγές στην παιδεία, λέγοντας ότι θυμίζουν «καθεστώς Τσαουσέσκου», και επέκρινε την πρόεδρο της Βουλής ότι έκανε «ανάκριση» στον Λάμπη Ταγματάρχη.

Ο συντονιστής της Κίνησης πολιτών για την αναγέννηση της Σοσιαλδημοκρατίας, Γιάννης Μαγκριώτης, επισήμανε την ανάγκη συμπόρευσης των τεσσάρων αυτών πολιτικών χώρων σε ένα εκλογικό σχήμα, τονίζοντας πως η χώρα χρειάζεται την ομαλότητα και τη σταθερότητα, το κέντρο και μια προοδευτική διακυβέρνηση. 

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Πριν 52 Χρόνια !!!

Σαν χτές !!! 27 Μαΐου 1963, Κράτος και παρακράτος σε απόλυτη και οργανωμένη συνεργασία δολοφονούν έναν αγωνιστή της Ειρήνης και της Προόδου... Εννοιες ασυμβίβαστες για το κατεστημένο του δοσιλογισμού και των υπηρετών του... Μην κοιτάζετε, που σήμερα φτάνουν μέχρι να χύσουν και κροκοδείλια δάκρυα και να αναγνωρίσουν κάποιες υπερβολές του τότε μηχανισμού ΤΟΥΣ.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης σημαδεύει μία ολόκληρη εποχή και μία ολόκληρη νεολαία... Το όνομά του κουβαλιέται από την πιο μαζική νεολαιΐστικη πολιτική μετωπική οργάνωση της εποχής με τεράστιο κύρος και επιρροή. Κύρος και επιρροή, που χρειάστηκε μία χούντα για να την αντιπαλέψει... Κύρος και επιρροή, που δυστυχώς, η αριστερά δυσκολεύεται να κατανοήσει δημιουργικά, βουτηγμένη σε περιπέτειες καθαρότητας ή σε εργολαβίες εξωραϊσμού...

Οι Ισπανοί αγανακτισμένοι στο προσκήνιο...

Γράφει ο Γιώργος Μητραλιάς και σας μεταφέρουμε

Η ενωτική κινηματική αριστερά μεγάλη κερδισμένη ​των ισπανικών εκλογών!

Αυτός κι αν ήταν πολιτικός σεισμός! Η διαπίστωση είναι γενική αλλά δεν λέει όλη την αλήθεια. Η κατάρρευση της ισπανικής  δεξιάς και του ισπανικού νεοφιλελεύθερου δικομματισμού ταυτόχρονα με την άνοδο του Podemos, και σε αισθητά μικρότερο βαθμό των δεξιότατων Ciudadanos, είναι μόνο η μισή αλήθεια, η μισή πραγματικότητα που βγήκε από τις κάλπες των προχτεσινών ισπανικών δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Η άλλη μισή, και ίσως ακόμα πιο σημαντική, είναι οι εκπληκτικές επιδόσεις, και συχνά ο θρίαμβος των ενωτικών συνδυασμών των κοινωνικών κινημάτων και της κινηματικής αριστεράς σε δεκάδες πόλεις σε όλη τη χώρα!

Φυσικά, στις περισσότερες περιπτώσεις, το Podemos μετείχε σε αυτά τα ενωτικά ψηφοδέλτια της (πολύ) ριζοσπαστικής αριστεράς. Όμως, πάει πολύ να αποδίδονται στο κόμμα  του Πάμπλο Ιγκλέσιας –όπως το κάνουν τα ελληνικά, και όχι μόνο, ΜΜΕ- θρίαμβοι όπως π.χ. εκείνοι της Άντα Κολάου (Ada Colau) στη Βαρκελώνη ή της Μανουέλα Κάρμενα (Manuela Carmena) στη Μαδρίτη.  Έτσι, δεν είναι μόνο ότι ούτε η μια ούτε η άλλη δηλώνουν μέλη του Podemos και  δεν χάνουν ευκαιρία για να διευκρινίσουν ότι το Podemos είναι απλώς μια από τις «συνιστώσες» των συνδυασμών τους. Είναι και ότι αυτοί οι ενωτικοί συνδυασμοί «από τα κάτω» άρχισαν να ετοιμάζονται, πάντα με ανοικτές και αμεσοδημοκρατικές  διαδικασίες,  και να λειτουργούν πολύ έως αρκετά πριν προσχωρήσει σε αυτές το Podemos.

Στη πραγματικότητα, όλα άρχισαν τουλάχιστον πριν από ένα χρόνο (!) όταν εμφανίστηκε στο καταλανικό προσκήνιο η κίνηση Guanyem Barcelona (που αργότερα μετονομάστηκε σε Barcelona en Comu) με διακηρυγμένο στόχο να κερδηθεί ο δήμος της Βαρκελώνης στις εκλογές της 25ης Μαΐου 2015. Πρωτεργάτρια αυτής της ακραιφνώς κινηματικής πρωτοβουλίας, που δήλωσε ευθύς εξ αρχής ότι απέκλειε κατηγορηματικά τη προοπτική να είναι μια εκλογική συμμαχία κομμάτων της αριστεράς, ένα απλό άθροισμα κομματικών συμβόλων, ήταν  η 40χρονη Άντα Κολάου, που είχε γίνει γνωστή για τη δράση της επικεφαλής του (μαζικού) κινήματος ενάντια στις εξώσεις (Plataforma de Afectados por la Hipoteca).  Πολύ γρήγορα, η αρχική επιτυχία αυτού του εγχειρήματος κοινωνικών κινημάτων και κινητοποιημένων πολιτών, άρχισε να «δημιουργεί σχολή» και να βρίσκει μιμητές και σε άλλες πόλεις (1). Πρώτα στη Μαδρίτη με το όνομα Municipalia, αμέσως μετά στη Σαραγόσα, στη Βαλένθια, κ.α. Η αρχή είχε γίνει, η δυναμική είχε απελευθερωθεί με αποτέλεσμα τα κόμματα (Podemos, Ενωμένη Αριστερά,…) να αναγκάζονται να ακολουθούν άλλοτε πρόθυμα και άλλοτε ασθμαίνοντα…
Το ότι τα ενωτικά κινηματικά σχήματα όχι μόνο δεν ταυτίζονται με το Podemos, αλλά κι ότι έχουν μεγαλύτερη απήχηση από οποιοδήποτε κόμμα ή οργάνωση της ισπανικής αριστεράς αποδεικνύουν και ορισμένα πολύ χειροπιαστά γεγονότα. Όπως π.χ. η απλή σύγκριση του εκλογικού αποτελέσματος του Podemos και του ενωτικού συνδυασμού Ahora Madrid της δικαστίνας Μανουέλα Κάρμενα στην πόλη της Μαδρίτης. Έτσι, ενώ ο ενωτικός συνδυασμός για το δήμο της Μαδρίτης παίρνει 519.000 ψήφους, ο συνδυασμός του Podemos για την περιφέρεια της Μαδρίτης παίρνει -στις ίδιες ακριβώς  κάλπες- μόλις 285.000 ψήφους. Η διαφορά είναι τεράστια και πολύ εύγλωττη…

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Λίγο χαβιάρι κύριε πρέσβυ;;;

Μιλάμε για τον Αμερικανό Πρεσβευτή στην Κύπρο κ.Τζον Κόνινγκ, πως δεν θεωρεί το Κυπριακό πρόβλημα εισβολής και κατοχής.... Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ του ιστότοπου Nooz.gr και καμαρώστε μαθήματα ιστορίας, και ...πολιτικής αγωγής εις την στάση του λωτού...

Προκλητικός ο Αμερικανός πρέσβης στην Κύπρο

Αρνητική εντύπωση προκάλεσε η δήλωση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στη Λευκωσία, Τζον Κόνιγκ ότι προσωπικά δεν θεωρεί πως το Κυπριακό είναι κατά κύριο λόγο πρόβλημα εισβολής και κατοχής. 

Ο Κόνιγκ, του οποίου η θητεία στην Λευκωσία λήγει τον Αύγουστο, μιλώντας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου διατύπωσε την άποψη ότι «η ουσία του Κυπριακού δεν είναι η παρουσία (στην Κύπρο) σαράντα χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών». 

Απαντώντας σε ερωτήσεις, είπε ότι αν δεν σας αρέσει, δεν μπορώ να κάνω και αλλιώς. Ωστόσο, πρόσθεσε ότι το Κυπριακό αποτελεί τεράστιο πρόβλημα και ότι ο μηχανισμός που υπάρχει για διευθέτηση είναι οι διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.

Μέσω αυτής της διαδικασίας, ανέφερε, θα αντιμετωπιστούν όλα τα ζητήματα που αφορούν, όπως είπε, «στην κυπριακή διένεξη».

Στην ομιλία του, με θέμα "Η Κύπρος σε σταυροδρόμι - Ένας διπλωμάτης και τρεις δεκαετίες εμπειριών στην Ανατολική Μεσόγειο", ο πρεσβευτής είπε ότι «η κυπριακή διένεξη άρχισε πριν από 51 χρόνια και το 1974 πήρε μια τεράστια και τραγική τροπή». 

Σημείωσε ότι με κανένα τρόπο δεν δικαιολογεί αυτό που έγινε, αλλά, είπε, δεν μπορεί να αναχθεί (το Κυπριακό) σε ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής. «Αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει να αγνοήσετε τη δική σας ιστορία» υποστήριξε.

Καταλήγοντας ο Κόνιγκ τόνισε ότι είναι στο χέρι των Κυπρίων να διεκδικήσουν ξανά το «Κυπριακό όνειρο».

PODEMOS?

Για την απήχηση της σημαντικής εκλογικής ανόδου του κινήματος Podemos αλλά και των ειδικών χαρακτηριστικών του Ισπανικού Πολιτικού σκηνικού γράφει στο ΕΘΝΟΣ ο Γιώργος Δελαστίκ, απόπου και αντιγράφουμε.

ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ» ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ - ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ 

Θρίαμβος του κινήματος «Ποδέμος» των Ισπανών «Αγανακτισμένων». Η υποψήφιά του, Μανουέλα Καρμένα, στην πρωτεύουσα Μαδρίτη είναι πιθανότατο να αναδειχθεί δήμαρχος. Για να γίνει αυτό, πρέπει να συνεργαστούν το «Ποδέμος» που πήρε 20 έδρες με τους σοσιαλιστές που πήραν 9 στις προχθεσινές δημοτικές εκλογές. Αν συμβεί αυτό, με δεδομένο ότι το δημοτικό συμβούλιο της ισπανικής πρωτεύουσας έχει 57 έδρες εν συνόλω, οι 29 έδρες των δύο προαναφερθέντων κομμάτων συνιστούν απόλυτη πλειοψηφία. Το «Ποδέμος» θριάμβευσε όμως και στη δεύτερη πόλη της Ισπανίας και πρωτεύουσα της Καταλονίας, τη Βαρκελώνη. Η υποψήφιά του, η ακτιβίστρια του κινήματος κατά των εξώσεων, Αντα Κολάου, ήρθε πρώτη στις δημοτικές εκλογές και είναι πιθανότατο να αναδειχθεί και αυτή σε δήμαρχο της πρωτεύουσας της Καταλονίας, αν συνεργαστεί με τους σοσιαλιστές, αλλά και με τους αριστερούς που τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ο συνασπισμός αυτός μπορεί να δώσει τουλάχιστον 23 από τις 41 έδρες του δημοτικού συμβουλίου της Βαρκελώνης. Τι θα γίνει τελικά θα το δούμε εκ των αποτελεσμάτων των πολιτικών διαπραγματεύσεων. Το βέβαιο πάντως είναι ότι αλλάζει σοβαρότατα ο πολιτικός χάρτης στην Ισπανία - και μάλιστα αρχίζοντας από τις δυσκολότερες εκλογές που υπάρχουν για πρωτοεμφανιζόμενες πολιτικές δυνάμεις, που είναι οι δημοτικές εκλογές. Οι πετυχημένοι δήμαρχοι, τα γνωστά πρόσωπα συμβούλων, οι μεγαλύτερες πολιτικές ή και οικονομικές εξαρτήσεις από υφιστάμενες δημοτικές Αρχές συνιστούν σοβαρά εμπόδια για νέες δυνάμεις. Σε έξι μήνες, που θα γίνουν στην Ισπανία βουλευτικές εκλογές, θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη πιο ριζικές πολιτικές ανακατατάξεις.
Εντελώς πολιτικά πάντως αντιμετώπιζε και χθες το θέμα ο ισπανικός Τύπος. «Η κατάρρευση του Λαϊκού Κόμματος εκχωρεί την εδαφική εξουσία στην Αριστερά», ήταν π.χ. ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της κεντρώας εφημερίδας «Ελ Παΐς», η οποία υποστηρίζει αμετακίνητα τους σοσιαλιστές και μισεί βαθύτατα το «Ποδέμος» και την Αριστερά πάσης φύσεως. «Βαθιά αλλαγή», είναι ο τίτλος του χθεσινού κύριου άρθρου της. Αλλαγή, που όπως γράφει η ισπανική εφημερίδα, «χαρακτηρίζεται από την απώλεια της ηγεμονίας του Λαϊκού Κόμματος, η οποία του είχε επιτρέψει να συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη θεσμική εξουσία που είχε ποτέ ένα κόμμα σε συνθήκες δημοκρατίας». Η δεξιά εφημερίδα «Ελ Μούντο», η οποία έχει συγκρουστεί με τον Ισπανό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι, υπογραμμίζει σε κύριο άρθρο της ότι «το Λαϊκό Κόμμα κινδυνεύει να μην επιβιώσει» γιατί «πάσχει από έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας, μαζί με τον υπερσυντηρητισμό με τον οποίον ανταποκρίθηκε στη δυσαρέσκεια του λαού απέναντι στη λειτουργία των θεσμών και στα σκάνδαλα διαφθοράς».
Κατά την εφημερίδα, «επείγει η διοργάνωση έκτακτου συνεδρίου του Λαϊκού Κόμματος το ταχύτερο δυνατό», γιατί «χάνει σχεδόν 11 εκατοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2011». Ανησυχία για τα ισπανικά αποτελέσματα εκδηλώνει ο γερμανικός Τύπος, καθώς το Λαϊκό Κόμμα, αν τελικά χάσει τη Μαδρίτη από μια συμμαχία των «Ποδέμος» και των σοσιαλιστών, θα είναι η πρώτη φορά που η ισπανική πρωτεύουσα δεν θα έχει δεξιό δήμαρχο εδώ και ένα... τέταρτο του αιώνα (!), από το 1991 συγκεκριμένα. «Οπως στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα θριάμβευσε ο ΣΥΡΙΖΑ, έτσι γιορτάζουν τώρα οι Ισπανοί τη μεγάλη νίκη των κομμάτων διαμαρτυρίας «Ποδέμος» και «Θιουδαδάνος» γράφει στην ηλεκτρονική του έκδοση το γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ». Η ημερήσια οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας «Χάντελσμπλατ» προσπαθεί πάντως να παρηγορήσει τους αναγνώστες της ότι δεν θα επαναληφθεί και στην Ισπανία αυτό που έγινε στην Ελλάδα, για δύο τουλάχιστον λόγους.

Ο πρώτος είναι ότι ο ηγέτης του «Ποδέμος» διαφοροποιείται από τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό σήμερα της Ελλάδας. «Αν και αρχικά ο Πάμπλο Ιγκλέσιας επιδίωξε τη σύγκλιση με τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, στη συνέχεια υπαναχώρησε σε πολλές από τις ακραίες θέσεις του», γράφει χαρακτηριστικά η «Χάντελσμπλατ». Ο δεύτερος λόγος είναι ότι το «Ποδέμος» δεν πήρε πουθενά απόλυτη πλειοψηφία, οπότε για να σχηματίσει πλειοψηφίες στα δημοτικά συμβούλια πρέπει να συνεργαστεί με τους σοσιαλιστές. «Επομένως, το αποτέλεσμα των ισπανικών εκλογών δεν αποτελεί κίνδυνο για την Ευρώπη», συμπεραίνει η γερμανική εφημερίδα. «Δείχνει όμως ότι οι Ισπανοί επαναστατούν εναντίον των κάποτε σκληρών κοινωνικών περικοπών - και αυτό είναι κάτι που ο Ισπανός πρωθυπουργός θα πρέπει να λάβει υπόψη του», καταλήγει η «Χάντελσμπλατ». Την Κυριακή που έρχεται, ας θυμίσουμε ότι 23 εκατομμύρια Ιταλοί θα προσέλθουν στις κάλπες και εκεί για δημοτικές εκλογές, αν και μερικές, όχι γενικές.

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Η εγκύκλιος 1010

Ο φίλτατος Δημήτρης Λεβέντης ψηλαφεί στους χώρους της μνήμης και μας προτείνει το κείμενο του Σπύρου Κουζινόπουλουπρώην  διευθυντή  του Μακεδονικού  Πρακτορείου  Ειδήσεων... Παραθέτουμε

Οι «Λαμπράκηδες», τα… μαύρα καλσόν και η εγκύκλιος 1010
Ήταν τέλη Απρίλη με αρχές Μάη του 1965, πριν ακριβώς μισό αιώνα. Τη χώρα κυβερνάει η «Ένωση Κέντρου» με τον μεγάλο δημοκράτη Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος εκτός από πρωθυπουργός, ήταν και υπουργός Παιδείας. Στο γυμνάσιο των Σερρών, στο οποίο φοιτούσα, καταφθάνει ένα «εμπιστευτικό» έγγραφο της Εθνικής Ασφάλειας Σερρών, με το οποίο κοινοποιούνταν μία εγκύκλιος με την υπογραφή του επονομασθέντος και «Γέρου της Δημοκρατίας». Επρόκειτο για την περιβόητη «1010», βάση της οποίας απαγορεύονταν στους μαθητές να είναι μέλη της αριστερής «Νεολαίας Λαμπράκη». Ποια ήταν η συνέχεια; Συνήλθε αμέσως το συμβούλιο των καθηγητών και μου επέβαλε ποινή αποβολής 30 ημερών από το Γυμνάσιο, με βάση και την φοβερή κατηγορία ότι εκτός από μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, είχαμε οργανώσει με τον Βασίλη Τζανακάρη και τον Μανώλη Παπαδόπουλο δύο μαθητικά συλλαλητήρια στις Σέρρες για το 15% στην Παιδεία και το Κυπριακό.
Για να μην ξεχνάμε, ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε ανέλθει στην εξουσία νικώντας στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964, με σημαία του τον αγώνα κατά της «επάρατης δεξιάς». Και είχε λάβει το 52,72% των ψήφων και 171 έδρες, εκμεταλλευόμενος και την πολιτική αφέλεια του αριστερού κόμματος της ΕΔΑ, η οποία στο όνομα της νίκης των «δημοκρατικών δυνάμεων», κάνοντας αβάντα στον αρχηγό της Ε.Κ., δεν είχε κατεβάσει υποψηφίους στις μονοεδρικές περιφέρειες, τις οποίες φυσικά και κέρδισε πανηγυρικά ο Παπανδρέου.

Ταγματάρχηδες και Λοχαγοί

Τη δική του προσέγγιση επιχειρεί στο ζήτημα της ΕΡΤ και ειδικότερα της σύνθεσης του νέου της διοικητικού συμβουλίου αλλά και των προοπτικών της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, επιχειρεί ο γνωστός Κώστας Βαξεβάνης... 
Απόψεις ενδιαφέρουσες από κάποιο γνωρίζοντα...
Αναπαράγουμε

Ταγματάρχες και λοχαγοί μιας άθλιας κατάστασης

Καλύτερα να διαφωνείς λέγοντας αυτό που πιστεύεις παρά να συμφωνείς λέγοντας ψέματα ή να σιωπάς και να γίνεσαι εχθρός του εαυτού σου. Δεν πρόκειται για φιλοσοφική διάθεση αλλά για το συμπέρασμα που με οδηγεί να γράψω για όσα συμβαίνουν με την ΕΡΤ. Η αλήθεια είναι πως το αποφεύγω εδώ και καιρό γιατί ξέρω πως ό,τι και να γράψω, ακόμη και αν πρόκειται για πράγματα που έχω πει ή γράψει από το 2010, θα βρεθούν οι επαγγελματίες της επιτηδευμένης καχυποψίας να πουν πως τα γράφω γιατί ήθελα να γίνω Πρόεδρος ή διευθύνων σύμβουλος ή κάτι σχετικό και μεγαλόσχημο στην ΕΡΤ. Το αν ήθελα ή όχι το ξέρετε όσοι διαβάζετε αυτό το site, αλλά το να τα βάζεις με την ανοησία είναι σα να επιμένεις να αδειάσεις τη λίμνη του Μαραθώνα με το κουτάλι.
Στη συνεδρίαση της Κ.Ε του Σύριζα, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα που αφορούσε κυρίως όσα κρίσιμα συμβαίνουν με την Οικονομία, υπήρξε μια διακοπή της ομιλίας του από τον συνδικαλιστή της ΠΟΣΠΕΡΤ Παναγιώτη Καλφαγιάννη, ο οποίος φώναξε για να ακουστεί πως  «η ΕΡΤ ανοίγει χωρίς τους εργαζόμενους». Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε πως  η ΕΡΤ δεν ανοίγει για να πιάσουν δουλειά οι εργαζόμενοι αλλά για να υπάρχει αντικειμενική και πλουραλιστική ενημέρωση.
Η δήλωση του Τσίπρα νομίζω πως εκφράζει την αντίληψη της μεγάλης πλειοψηφίας σε αυτή τη χώρα. Η ΕΡΤ πρέπει να αποτελέσει την εναλλακτική ενημέρωση στο ισοπεδωμένο τοπίο της προπαγανδιστικής ενημέρωσης και της διαπλοκής. Την επαγγελματική δημοσιογραφία και την ουσιαστική ψυχαγωγία απέναντι στις μονταζιέρες και τον πολιτισμό των δημοσίων σχέσεων. Για να προλάβω λογικές ερωτήσεις, «αυτό θα γίνει με το Λάμπη Ταγματάρχη;». Η άποψή μου για τον Ταγματάρχη είναι γνωστή. Είναι ο άνθρωπος ο οποίος προσπάθησε επανειλημμένα και κατάφερε να κόψει το «Κουτί της Πανδώρας» από την ΕΡΤ. Είναι αυτός ο οποίος είχε δημιουργήσει άτυπες επιτροπές λογοκρισίας της εκπομπής, η οποία έβγαινε στον αέρα μετά από ανταλλαγή επιστολών κάθε φορά και σίγουρα μετά τη μία το ξημέρωμα αντί στην κανονική  ώρα μετάδοσης. Ο Ταγματάρχης ήταν αυτός που συκοφαντικά και επιτήδεια άφησε να εννοείται πως παίρνω 1,5 εκατομμύρια μισθό από την ΕΡΤ επειδή τον κατηγόρησα για λογοκρισία. Ήταν αυτός που έκοψε τον Βαρουφάκη από τη Δημόσια τηλεόραση. Για όλα αυτά υπάρχουν ερωτήσεις του Δημήτρη Παπαδημούλη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Αλλά το θέμα δεν είναι τι έκανε σε μένα και στο Βαρουφάκη αλλά στη Δημόσια Τηλεόραση. Είναι ο άνθρωπος που προήγαγε για την ΕΡΤ τις Eurovision, τα ακριβοπληρωμένα τηλεοπτικά νταχτιρντί (πάντα συγκεκριμένων εταιρειών παραγωγής) και έδωσε διπλάσια χρήματα (τα χρήματά μας) για να πάρει η ΕΡΤ το Champions League, όταν τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια με τα διαφημιστικά πακέτα δεν το έκαναν. Δεν ξέρω αν ισχύουν όλα αυτά για το οποία τον κατηγορούν και εξηγούν τη γαλαντομία που επεδείκνυε σε παραγωγές, αλλά τον θεωρώ ανίκανο να εκφράσει τη νέα εικόνα και να εφαρμόσει τη νέα πραγματιότητα στη Δημόσια τηλεόραση. Προέρχεται από τη δημοσιογραφία των καλών δημοσίων σχέσεων, των κότερων, από την κάστα των μανατζαραίων που ανακυκλώνονται συνεχώς στον κάδο της νεοφιλελεύθερης χαζοχαρουμενιάς από τον οποίο βγαίνουν για να μιλήσουν σε μια πετυχημένη εκδήλωση που έχουν οργανώσει. Άρα δεν θεωρώ πως ο Ταγματάρχης μπορεί. Δεν μπορεί όμως ούτε ο Καλφαγιάννης και όσα εκφράζει. Δηλαδή ο συνδικαλισμός με την απαίτηση της συνδιοίκησης και τα παράσημα της παθογένειας.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Ελπίδες με ερωτηματικά...

Δημιουργούν καταρχή τα αποτελέσμτα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Ισπανία, όπου το Podemos δεν σάρωσε αλλά επιβεβαίωσε την δυναμική του στο πολιτικό σκηνικό στης χώρας... Παρουσία σαφή κάνουν και οι "Πολίτες", το Ποταμάκι της Ισπανίας, που ως ποταμάκι θα συνεργαστεί με το Λαϊκό Κόμμα, την δεξιά... 
Τα αποτελέσματα θα πρέπει να μελετηθούν απροκατάλυπτα και σε βάθος, γιατί όσο ποτέ άλλοτε αφορούν ολόκληρη την Ευρώπη, τουλάχιστον. Αφορούν και εμάς, βεβαίως, βεβαίως... Για την ώρα (πρώτες ώρες) μεταφέρουμε το ρεπορτάζ του ιστότοπου Nooz.gr

Καταποντίστηκε ο Ραχόι - στο Podemos η Μαδρίτη

Τις χειρότερες επιδόσεις του από το 1991σημειώνει το κυβερνών ισπανικό Λαϊκό Κόμμα(PP), του Μαριάνο Ραχόι, στις περιφερειακές εκλογές της χώρας, ενώ ενισχύονται σημαντικά τα κόμματα διαμαρτυρίας, με το Podemos να κερδίζει τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη - έξι μήνες πριν τις εθνικές εκλογές.
 
Με την καταμέτρηση να έχει σχεδόν ολοκληρωθεί το Partido Popular έχει συγκεντρώσει το 27% των ψήφων και οιΣοσιαλιστές το 25%. Και τα δύο κόμματα που κυριάρχησαν στην πολιτική σκηνή τις τελευταίες δεκαετίες, φαίνονται να πληρώνουν τα μέτρα σκληρής λιτότητας, σε συνδυασμό με τις καταγγελίες για διαφθορά.

Το κόμμα του Ραχόι έχασε το δήμο της Μαδρίτης, όπου αναμένεται να επικρατήσει η υποψήφια που στηρίχθηκε από το Podemos, καθώς το Λαϊκό Κόμμα κέρδισε 21 έδρες στο Δημοτικό Συμβούλιο και το Podemos 20 και έτσι μπορεί να σχηματίσει συμμαχία με τους Σοσιαλιστές.

Σύμφωνα με αναλυτές το ίδιο "σχήμα" θα εφαρμοστεί και σε σειρά άλλων δήμων όπως στη Βαλένθια, τερματίζοντας την παντοδυναμία του PP. 

Η Άντα Κολάου, ηγετική μορφή του κινήματος κατά των εξώσεων που στηρίχθηκε από το Podemos κερδίζει το δήμο της Βαρκελώνης. "Θέλω να είναι δήμαρχος στην υπηρεσία των πολιτών, ώστε να μην υπάρχουν πλέον πολίτες πρώτης κατηγορίας και πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην πόλη αυτή" δήλωσε, σύμφωνα με την El Pais.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΕ, η Ισπανία έχει βγει από την ύφεση. Ωστόσο ένας στους τέσσερις Ισπανούς δεν έχει δουλειά, ενώ ο αριθμός εξώσεων οικογενειών από τα σπίτια τους λόγω χρεών σε τράπεζες είναι καταιγιστικός. Επιπλέον η πολιτική ζωή ταλανίζεται από ποινικές διώξεις για χρηματισμό κατά ανώτατων στελεχών του κόμματος του Ραχόι - κυρίως του πρώην Γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος.

Όπως αναφέρει το BBC, το Partido Popular αναμένεται επίσης να βρει συμμάχους στο νεόκοπο Cuidadanos που υποστηρίζει τους επιχειρηματίες, σε Μούρσια και Λα Ριόχα.

Μέχρι το 2057 !!!

Μέχρι τότε, λοιπόν θα πρέπει να πληρώνουμε για το χρέος σύμφωνα με στοιχεία που παρέχει ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ). 
Θα πείτε, βέβαια: Τι είναι το 2057 μπροστά στην αιωνιότητα !!! Σωστά... Ούτε 2058 δεν είναι!!!
Σας μεταφέρουμε άνευ σχολίων την σχετική ανάρτηση από τον "Δρόμο της Αριστεράς"

Αποικία χρέους μέχρι το 2057
Στοιχεία για το δημόσιο χρέος διαβίβασε στη Βουλή ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) μετά από σχετικό αίτημα του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Σταθά.
Τα στοιχεία δείχνουν, για μια ακόμα φορά, τη θηλιά που έχει περαστεί στον ελληνικό λαό και υποθηκεύει το μέλλον του.
Σύμφωνα με το έγγραφο, από το Μάιο μέχρι το τέλος του 2015, το καθαρό ποσό που πρέπει να δοθεί για χρεολύσεια είναι 13,1 δισ., ενώ για τόκους θα πρέπει στο ίδιο διάστημα να καταβληθούν 3,1 δισ.
Ακόμα και την τριετία 2037-2039, η χώρα πρέπει να καταβάλει στους τοκογλύφους «πιστωτές» περίπου 40 δισ., ενώ ακόμα και το 2054 πρέπει να πληρώσει ακόμα 6 δισ. και μια ακόμα δόση το 2057. Και όλα αυτά, χωρίς να υπολογίζεται φυσικά η επιβάρυνση που θα σημειώνεται στο μεταξύ από τα νέα δάνεια που με προθυμία ετοιμάζονται να δώσουν, επιβάλλοντας «μεταρρυθμίσεις» και ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, με …αντάλλαγμα νέους τόκους για τις επόμενες γενιές.
Είναι φανερό ότι αν δεν σταματήσει να δουλεύει η μηχανή του χρέους ώστε να σταθεί η χώρα στα πόδια της, τότε καμιά στοιχειώδης ανάγκη της δεν μπορεί να καλυφθεί. Αυτή θα έπρεπε να είναι και η απαίτηση της ελληνικής πλευράς, αφού κάθε άλλη λύση που θα μεταφράζονταν σε παράταση του σημερινού καθεστώτος θα σήμαινε διαιώνιση της υποδούλωσης στους «δανειστές».

Αναλυτικότερα, τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ
Το Δημόσιο Χρέος της Κεντρικής Διοίκησης στις 30.4.2015 διαμορφώθηκε στα 312,6 δισ. και αναλύεται ως εξής:
• Έντοκα γραμμάτια: 14.943.985.150

• Ομόλογα: 39.380.106.240
• Ομόλογα ANFA: 7.309.342.288
• Ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ: 19.874.176.528
• Δάνεια από την ΤτΕ: 4.265.072.006
• Ειδικά διακρατικά δάνεια εξωτερικού (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων): 7.094.520.535
• Λοιπά δάνεια εξωτερικού: 5.081.086.468
• Δάνεια από EFSF: 130.909.000.000
• Δάνεια από κράτη μέλη της ευρωζώνης: 52.900.000.000
• Δάνεια από ΔΝΤ: 20.634.653.567
• Βραχυπρόθεσμα δάνεια (repos): 10.286.954.529

Σύνολο: 312.679.022.950

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Ας εορτάσωμεν...

... δια την εορτήν μας (το ντάμπλ), που θάλεγε και ο Μποστ... 
Το βρήκαμε στο διαδίκτυο.... Πρόκειται για σκίτσο του μεγάλου Μέντη Μποσταντζόγλου, που δημοσιεύστηκε στην ΟΜΑΔΑ (παλιότερη αθλητική εφημερίδα του ΔΟΛ) στις 26 Αυγούστου του 1959, πριν από τους αγώνες του Ολυμπιακού με την Μίλαν... Τους 2 αγώνες, που για πρώτη φορά έδινε Ελληνική Ομάδα για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Στην πραγματικότητα ήταν η δεύτερη φορά αφού την προηγούμενη χρονιά ο Ολυμπιακός (πρωταθλητής Ελλάδας και το 1958) θα έπαιζε με την Γαλατά Σεράι αλλά οι αγώνες ματαιώθηκαν λόγω του Κυπριακού...
Ο Ολυμπιακός πήρε ισοπαλία 2-2 στο Καραϊσκάκη και έχασε στο Μιλάνο με 3-1. Πριν από τους αγώνες, λοιπόν, ο Μποστ ιχνογραφεί τον φανατικό Ολυμπιακάρα, που γλεντάει σε λαϊκό μαγαζί στις Τζιτζιφιές...Πενήντα έξ χρόνια πριν...


   

We are the world !!!

Κυριακή αργία σήμερα και ως γνωστόν αργία μήτηρ πάσης κακίας... Εμείς όμως το διαψεύδουμε μεταδίδοντας μία είδηση -λίγο παλιά, έχουν περάσει 10 μέρες- με περιεχόμενο ανθρωπιστικό και πολιτιστικό... Αξίζει τον κόπο να το μάθετε ή αν το γνωρίζετε να το θυμηθείτε... Αντιγράφουμε από τον ιστότοπο iefhmerida.

Ο Κοτζιάς τραγουδά «We are the world» αγκαζέ με τον Τούρκο ΥΠΕΞ
Οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ προέβησαν σε μια ασυνήθιστη κίνηση το βράδυ της Πέμπτης στην Αττάλεια, κατά τη διάρκεια δείπνου εργασίας που είχαν.
Σύμφωνα με τη Hurriyet, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μόλις το δείπνο έφτασε στο τέλος του, ευχαρίστησε από μικροφώνου την ορχήστρα της Enbe και στη συνέχεια προσφέρθηκε να τραγουδήσει ένα κομμάτι για την ειρήνη.
Μάλιστα, προσκάλεσε στη σκηνή και τους άλλους ΥΠΕΞ, με το δημοσίευμα της εφημερίδας να αναφέρει πως πρώτος ανταποκρίθηκε ο Ελληνας ΥΠΕΞ, Νίκος Κοτζιάς, ενώ μετά τον ακολούθησαν όλοι.
Οι υπουργοί τραγούδησαν το «We are the World», το οποίο είχε ηχογραφηθεί το 1985 από το γκρουπ καλλιτεχνών που ονομαζόταν USA for Africa. Το τραγούδι έχουν γράψει από κοινού ο Μάικλ Τζάκσον και ο Λάιονελ Ρίτσι. 

Η ΦΑΙΑΚΙΑ βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσει, πως το φιλάνθρωπο έργο του ΥΠΕΞ συνεχίζεται απ' ότι μαθαίνουμε από τα ΜΜΕ (Βήμα). Ετσι η χώρα έχει ήδη δεσμευτεί και άρχισε να πραγματοποιεί την υποδοχή τραυματιών Ουκρανών του Ανατολικού μετώπου της χώρας... Πρόκειται για τους γνωστούς παθιασμένους, αρρωστημένους δημοκράτες-λάτρεις του Χίτλερ, που η φιλόστοργος Δύση έχει αναλάβει την ...προστασία τους από τους αιμοβόρους αυτόχθονους Ρωσσόφωνους παλιοκομμουνιστές. Ετσι η Ελλάς αναλαμβάνει πρώτη σε όλα (Πρώτη φορά Αριστερά, Πρώτη στο ΝΑΤΟ) να δείξει τα αισθήματά της... 
Υποθέτουμε, βέβαια, ότι εκτός από τον ΥΠΕΞ πρέπει να το ξέρουν και άλλοι. Ετσι δεν είναι;;; Γιατί το: μη γνότω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου δεν είναι και το καλύτερο μοντέλο διακυβέρνησης...

Κόκκινη γραμμή !!!

Αντιγράφουμε από τον "Δρόμο της Αριστεράς"

Κοινή δήλωση για τις εξελίξεις που δρομολογούνται κατέθεσαν δέκα μέλη της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια της διήμερης συνεδρίασης του οργάνου στις 23 και 24 Μαΐου. Τα μέλη της Κ.Ε. που υπογράφουν τη δήλωση ασκούν κριτική στην κυβερνητική τακτική τόσο σε σχέση με τη «διαπραγμάτευση», όσο και στο εσωτερικό, αφού εκτιμούν ότι ρίχνονται «γέφυρες προς τον συστημικό οικονομικό και πολιτικό κόσμο». Οι υπογράφοντες τονίζουν ότι «η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. Έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων», ενώ υποστηρίζουν ότι «βρισκόμαστε σε σημείο καμπής όπου προετοιμάζονται οι όροι για την κεντροαριστερή ανασύσταση τόσο ιδεολογικά – αξιακά όσο και πολιτικά». Επισημαίνουν, ακόμα, ότι «σήμερα τίθεται η ανάγκη της λαϊκή ενεργοποίησης, για την δημιουργία πολιτικού κινήματος διεξόδου και αναγέννησης της χώρας, που θα επιβεβαιώνει στόχους που ανάδειξε ο αγώνας του λαού μας».
Παρουσιάζουμε πιο κάτω αυτούσια ολόκληρη τη δήλωση:

Δήλωση μελών της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

Η πιο βαθιά κόκκινη γραμμή είναι μια Αριστερά που δεν θα είναι κεντροαριστερά…

Η αναγέννηση της χώρας απαιτεί απεγκλωβισμό από τις μνημονιακές και κεντροαριστερές φόρμουλες

Στο σύντομο αλλά ιδιαίτερα πυκνό διάστημα της διακυβέρνησης δεν αποφύγαμε την θανάσιμη παγίδευση που μεθόδευσαν η τρόικα-θεσμοί. Φτάσαμε στο σημείο η οικονομική ασφυξία που μας επέβαλαν να μετασχηματίζεται μέρα τη μέρα σε πολιτική ασφυξία. Η προκαταβολική παραίτηση από τα ουσιώδη με όχημα τη γραμμή «πάση θυσία συμφωνία», η υπόσκαψη του ηθικού υπόβαθρου της αντίστασης μέσα από το μήνυμα ότι είμαστε διαθέσιμοι που εκπέμπει η σωρεία των δηλώσεων για «έντιμο συμβιβασμό» καθώς και οι μονόδρομες εξελίξεις που όρισε η αναδίπλωση της 20/2/15, ανοίγουν το δρόμο για διαρκείς παραχωρήσεις χωρίς τελειωμό και τίναγμα στον αέρα των περίφημων κόκκινων γραμμών.
Το τελευταίο διάστημα γίνεται συστηματική προσπάθεια ώστε να περάσει μια συμφωνία, μνημονιακής κοπής με νέα οδυνηρά μέτρα, η οποία θα παρουσιαστεί σαν αναγκαία, περίπου σαν νίκη της κυβέρνησης απέναντι σε δύσκολους αντιπάλους.
Το εντυπωσιακό είναι πως η εφαρμοζόμενη πολιτική -ακόμα κι αν την θεωρήσουμε αναγκαστική μέσα από την πίεση των τροϊκανών- δεν έχει θίξει διόλου το δίκτυο της εσωτερικής διαπλοκής. Ρίχνει γέφυρες προς τον συστημικό οικονομικό και πολιτικό κόσμο, διακρίνεται για τα πολιτικά ανοίγματα σε χώρους που υπηρέτησαν τα μνημόνια. Αυτή η επιλογή δεν καθορίζεται από έναν αδήριτο συσχετισμό δυνάμεων αλλά έρχεται σαν αναγκαίο εξάρτημα μιας επί της ουσίας κεντροαριστερής προσαρμογής. Εφαρμογή οικονομικής πολιτικής εντός των πλαισίων του νεοφιλελευθερισμού με μνημονιακά προγράμματα που τρέχουν, και κάποιες δόσεις κοινωνικής ευαισθησίας που αν αποτιμηθούν σε αριθμούς δεν αντιρροπούν καν τα επιπρόσθετα μέτρα που θα παρθούν σε έναν τομέα (π.χ. ΦΠΑ 800 εκατομμύρια ευρώ, τις ιδιωτικοποιήσεις 1,7 δις ευρώ ενώ το πρόγραμμα της ανθρωπιστικής κρίσης μόλις 200 εκατ).
Πολιτικά έχουμε μια κυβέρνηση που υπό το πρόσχημα της «διαπραγμάτευσης» και του «έντιμου συμβιβασμού» διολισθαίνει και πιέζεται να περάσει μέτρα και συμφωνίες που δεν θα μπορούσε να επιβάλλει κανένα καθαρόαιμο μνημονιακό σχήμα.
Η επικαιρότητα εδώ και 4 μήνες εγκλωβίζεται στην δραματοποίηση των αλλεπάλληλων επεισοδίων της «διαπραγμάτευσης», ενώ η χώρα αντιμετωπίζει το σύνθετο πρόβλημα καθολικής κρίσης, που αγκαλιάζει όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής. Φαίνεται πως δεν συνειδητοποιούμε αυτό το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις.
Η διαπραγμάτευση ξεκομμένη από τους όρους και τις δυνατότητες αντιμετώπισης της καθολικής κρίσης, με την κοινωνία και το λαό απλά να περιμένουν την τελική έκβαση (άραγε πιστεύει κανείς σε εφάπαξ διευθέτηση;) γίνεται το εργαλείο μαζικής καθήλωσης και αυτοεγκλωβισμού. Η ριζοσπαστική οπτική διεξόδου και αναγέννησης της χώρας απομακρύνεται ολοένα.
Η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. Έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της Ε.Ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα.
Διέξοδος και αναγέννηση της χώρας δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν στο έδαφος της έλλειψης πρότασης για την κοινωνία, και πολύ περισσότερο στο έδαφος της μνημονιακής εμβάθυνσης και μάλιστα πολιτικά μέσα στις κοίτες της κεντροαριστερής φόρμουλας. Όσο κλείνουμε τα μάτια στην μνημονιακή διολίσθηση και την κεντροαριστερή διαχείριση δεν μπορούμε ελπίζουμε σε ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.
Κυοφορούνται σημαντικές πολιτικές εξελίξεις. Βρισκόμαστε σε σημείο καμπής όπου προετοιμάζονται οι όροι για την κεντροαριστερή ανασύσταση τόσο ιδεολογικά – αξιακά όσο και πολιτικά. Όλοι οι χρεοκοπημένοι, πολυχρησιμοποιημένοι φορείς του μνημονίου επανέρχονται και πλασάρονται στο προσκήνιο, πλάι στους νεόκοπους του Ποταμιού και άλλων. Το σχέδιο που κυκλοφορεί πλέον ανοικτά είναι πρώτα ψηφίζουμε την συμφωνία, μετά αλλάζουμε την κυβέρνηση. Το δημοσκοπικό 36% -ισχυρός παράγοντας στήριξης της κυβέρνησης- από μόνο του δεν επαρκεί να αναχαιτίσει μια τέτοια τροπή στις πολιτικές εξελίξεις.
Σήμερα τίθεται η ανάγκη της λαϊκή ενεργοποίησης, για την δημιουργία πολιτικού κινήματος διεξόδου και αναγέννησης της χώρας, που θα επιβεβαιώνει στόχους που ανάδειξε ο αγώνας του λαού μας για Ανεξαρτησία, Κυριαρχία, Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Παραγωγική Ανασυγκρότηση. Όχι επιστροφή στην προτεραία του μνημονίου κατάσταση αλλά εμβάθυνση στόχων ώστε η χώρα να βγει από την ποιότητα «αποικία χρέους» και «δανειακού καθεστώτος». Ο απολογισμός μιας προοδευτικής κυβέρνησης πρέπει να γίνεται στην βάση του αν προωθεί αυτούς τους στόχους κι όχι να συγκρίνεται με το μέιλ Χαρδούβελη.
Η λογική των «κόκκινων γραμμών» δεν είναι σωστή. Είναι αμυντική. Αποκαλύπτει εξ αρχής πως παραδίνεις τα περισσότερα αλλά δεν θες να χάσεις ολοκληρωτικά, πως περιχαρακώνεσαι, ταμπουρώνεσαι. Από μόνη της δεν έχει την ορμή εναλλακτικού προγράμματος που συνεγείρει τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό για να σαρώσει το παλιό. Παρόλα αυτά η στιγμή είναι τέτοια που θα μπορούσαμε να το διατυπώσουμε στα πλαίσια αυτής της προβληματικής: Η πιο βαθιά κόκκινη γραμμή είναι μια Αριστερά που δεν θα είναι κεντροαριστερά.

Σάββατο 23/5/2015

Τα μέλη της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ:
Γιώργος Θεοδωρόπουλος
Δημήτρης Κοδέλας
Μάκης Μαντάς
Μανώλης Μούστος
Άβα Μπουλούμπαση
Ρούντι Ρινάλντι
Ελένη Σωτηρίου
Νίκος Ταυρής
Ερρίκος Φινάλης
Βασίλης Χατζηλάμπρου

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Επίγειες και επουράνιες...

... δυνάμεις ενεργοποιήθηκαν και συντάχθηκαν στο αγώνα για τον ευδαίμονα και ανέφελο ύπνο του λαού σε κρίσιμες ώρες...Ωρες, που μία αφύπνισή του θα ήταν άκρως επικίνδυνη για το σύστημα και τους ταγούς του. Τέτοιες στιγμές θυμάται στο σημείωμά του ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης.

Ουρές από το παρελθόν…
Με κοντά παντελονάκια στη σχολική ουρά για να παραλάβουμε τις…φιλάνθρωπες προσφορές της αμερικάνικης συμμαχικής UNRA που μοίραζαν στα σχολεία κίτρινο τυρί, μια κονσέρβα κορν μπιφ και γάλα σκόνη! Μ’ αυτού του είδους τις δόσεις μας αγόρασαν τότε… Είχαν μια ομολογουμένως ποιοτική διαφορά με τις τωρινές δόσεις των «θεσμών» που μας έχουν δεμένους! Στην ουρά της UNRA λοιπόν από τα γεννοφάσκια μας και τότε…
Εκεί κατά το σωτήριον έτος 52 και στις 13 Φεβρουαρίου ήταν που και η έγκριτος εφημερίς «Καθημερινή» έγραφε: «Η πικραγγουριά θεραπεύει τον καρκίνον, αλλά και κάθε νόσον!» Ήταν τότε που καρκινοπαθείς ανέβαιναν στα κακοτράχαλα υψώματα «ομού μετά των συγγενών τους…» για να μαζέψουν ρίζες του δύστυχου τούτου φυτικού είδους, ή στις ουρές, στις Λαϊκές! Και η καημένη η πικραγγουριά υπέστη τέτοια άγρια επίθεση από τους ελπίζοντες «εις ίαση» που σχεδόν από τότε εξαφανίστηκε από το πράσινο βασίλειο… Μέσα σε λίγες μέρες, αυτή η αντικαρκινική θεραπεία εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα, μονοπωλώντας τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και παντού εμφανίσθηκαν ομολογούντες θεραπευμένοι από το σωτήριο αφέψημα. Ο μύθος της θεραπείας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε χωριό της Ηλείας, όταν μια γυναίκα δήλωσε στους πρόθυμους και τότε δημοσιογράφους να «καταγράφουν καλό φτιαγμένες ιστορίες για ιαθέντες…» , ότι ο όγκος που είχε στην κοιλιά της εξαφανίστηκε μέσα σε 10 ημέρες, πίνοντας χυμό πικραγγουριάς.... Ακόμη και οι καραφλοί έτριβαν αλοιφή πικραγγουριάς στο κεφάλι τους, για να βγάλουν μαλλιά, μόνο μυαλό δεν έβαζαν… Η πικραγγουριά στη συνέχεια έγινε και τραγουδάκι : “Ένα αγγουράκι τόσο δα / που κάνει θάματα πολλά…” 
Από το «έπος» της πικραγγουριάς περάσαμε μετά επτά χρόνια στο 59 δηλαδή, στη θαυματουργή περίοδο της «Αγίας Αθανασίας του Αιγάλεω»!!! Η κυρά Αθανασία από παιδούλα έπασχε από κληρονομική δερματογραφία. Έτσι αρχίζουν να «εμφανίζονται» στο στήθος της θεϊκές ανορθόγραφες παραγγελιές και «ο κόσμος σχηματίζει ουρές ελπίδας…» και το «θαύμα» των ανορθόγραφων παραγγελιών του υψίστου, το επικυρώνει και ο τότε μητροπολίτης Ηλείας! Μετά και από αυτή την ιερά επικύρωση μια επιτυχής και κυρίως επικερδής καριέρα για την «αγία» Αθανασία του Αιγάλεω, αρχίζει. Και να οι «τεράστιες ουρές πιστών έξω από την οικίαν της…» και να τα τάματα και να τα κληροδοτήματα!!! Όπως περιγράφεται το λαϊκό προσκύνημα των προς «ίαση» πιστών, στα πρωτοσέλιδα των λαϊκών φυλλάδων της εποχής! Το καλοκαίρι του 80 ο Ριζοσπάστης δημοσιεύει φωτογραφία της… αγίας με τον τότε υπουργό εργασίας της Νέας Δημοκρατίας  Κ. Λάσκαρη. Ήταν αυτός που με τη βοήθεια της «θαυματουργής Αθανασίας» διαβεβαίωνε ότι κατήργησε την πάλη των τάξεων με τον εργατοκτόνο νόμο 330 !!! Η ίδια εφημερίδα δημοσιεύει παράλληλα και έναν μακρύ κατάλογο των πολιτικών φίλων της «αγίας του Αιγάλεω» εκ της εθνικοφρόνου πάντα παρατάξεως, ο οποίος συμπεριλαμβάνει υπουργούς, υφυπουργούς, διοικητές οργανισμών και δικαστικούς λειτουργούς! Το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο, το σύστημα…
Ο χρόνος από την εμφάνιση της «αγίας» το 59 κυλώντας φτάνει στον Φεβρουάριο του 1976 τότε που εμφανίζεται ένας άλλος σωτήρας των νεοελλήνων , είναι ο 36χρονος Γιώργος Καματερός! Εφημερίδες της εποχής αφιερώνουν και πάλι εξώφυλλα και φωτογραφίες για τη χάρη του και ο κόσμος ελπίζει πολλά στη φοβερή ανακάλυψή του. Δικηγόρος στο επάγγελμα και ονομάζει το δικό του ματζούνι, "Ήλιον" βεβαιώνοντας ασθενείς και ανήμπορους  ότι μπορεί να εξολοθρέψει τον καρκίνο και πάσα άλλην νόσον και βλακεία! Κομβόι βυτιοφόρων μοιράζουν «νεράκι» στην Αττική, υποσχόμενος ο Καματερός πρόληψη και αντιμετώπιση της ασθένειας. Και να και πάλι τεράστιες ουρές λαού με τα κανατάκια στο χέρι πίσω από τα θεόρατα βυτιοφόρα για να προμηθευτούν το θαυματουργό «Ήλιον»!!!  "Τεράστιοι τίτλοι μας πληροφορούν καθημερινά", γράφει ο Ν. Πολίτης στην "Καθημερινή" στις 24 Μαρτίου του ίδιου έτους, "πως το νερό γιάτρεψε τον τάδε και τον δείνα, πως μια τρελή ξαναβρήκε τα λογικά της, πως μια τυφλή ανάβλεψε και πως κάποιος που έγινε εντελώς καλά, πέθανε... προφανώς "από άλλη αιτία»". Και το αστυνομικό δελτίο της ίδιας εποχής μας πληροφορεί: «Κοσμοσυρροή, σπρωξίματα, ένας άνθρωπος ποδοπατείται και πεθαίνει…"

 Χάος και άβυσσος η ψυχή του ταλαίπωρου και όπως λέει και ο Βάρναλης στο θαυμάσιο ποίημα του «Οι Μοιραίοι» : «Μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα! προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!» Ίσως γι’ αυτό είναι πάντα πυκνές και ατέλειωτες οι ουρές… 

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Η αποθέωση του σουρρεαλισμού

Στις πρώτες μέρες του Μάη, οι Κερκυραίοι είδαν να στήνεται μία εξέδρα στον χώρο, που συνήθως στέκονται οι επίσημοι στις παρελάσεις... Τέτοια προνοητικότητα για την παρέλαση της επετείου της Ενωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα στις 21 του Μάη, οφείλουμε να ομολογήσουμε, ότι ξεπέρασε κάθε παρελθόν και κάθε λογική προσδοκία. Βέβαια η εξέδρα ενοχλούσε λιγάκι την πιάτσα των ΤΑΞΙ αλλά μπροστά στην αναβαθμισμένη προνοητικότητα της τοπικής εξουσίας τύφλα νάχουν όλα.... Αμετακίνητη λοιπόν και περήφανη η εξέδρα παρέμενε στη θέση επί ένα 20μερο.... Ωσπου το πρωί της 21ης του Μάη, 2-3 ώρες πριν την παρέλαση, η εξέδρα αποδομήθηκε σε ελάχιστο χρόνο και εξαφανίστηκε.... Οι επίσημοι τελικά στάθηκαν στο ίδιο ύψος με τους κοινούς θνητούς.... Θεμιτή εξέλιξη αλλά η απορία έμεινε στους Κερκυραίους: Γιατί έπρεπε να στηθεί επί ένα 20μερο μία εξέδρα, που τελικά δεν χρειάστηκε;;; Αντιλαμβάνεστε, ότι υπήρξαν  διάφοροι πικρόχολοι, που σχολίασαν αρνητικά αυτή την σουρρεαλιστική διαδρομή της στημένης και ξεστημένης εξέδρας αλλά η ΦΑΙΑΚΙΑ κατά αποκλειστικότητα, όντας στα μέσα και τα έξω της τοπικής αυτοδιοίκησης μπορεί να σας αποκαλύψει το αληθινό μήνυμα της όλης διαδικασίας.... Νομίσατε, ανόητοι, πως κατά λάθος στήθηκε  και πως κάπως έτσι ξεστήθηκε.... Ε όχι, αφελείς και κακοήθεις... Αδυνατείτε να αντιληφθείτε με την ψυχική σας μικρότητα το βαθύτερο συμβολικό μήνυμα της ιστορίας... Η εξέδρα στήθηκε ως σύμβολο της παλιάς καταπιεστικής εξουσίας, που καταλύεται -συμβολικά- την ημέρα της εθνικής παλιγγενεσίας...

Επι τη ευκαιρία: η άλλη εξέδρα, που έχει στηθεί μπροστά στο πάλκο εδώ και 22 μέρες παραμένει στη θέση της αμετακίνητη... Τι βέβαια και αν προεξέχουν μερικά επικίνδυνα σίδερα... Τι κι αν είναι η όλη κατασκευή εξαιρετικά επικίνδυνη για παιδικά ατυχήματα... Τι κι' άν μαζεύει βρώμα και προσβάλλει βάναυσα την αισθητική αλλά και την λειτουργία του χώρου... 
Ηλθε ή ώρα και πάλι, αφελείς αναγνώστες της ΦΑΙΑΚΙΑΣ, να σας αποκαλύψουμε τον βαθύτερο συμβολικό χαρακτήρα της κατασκευής... Ακούστε, λοιπόν!!!
Η Σπιανάδα και ειδικότερα το πάλκο, κατασκευασμένα στα χρόνια της Γαλλοκρατίας και της Αγγλοκρατίας είναι σύμβολα της ξένης κατοχής στο νησί και τα επτάνησα γενικότερα... Η εξέδρα, λοιπόν, μπροστά από το πάλκο, εκφράζει τα βαθιά, σταθερά και αταλάντευτα αντι-ιμπεριαλιστικά αισθήματα της τοπικής εξουσίας...
Και ο θεός βοηθός !!! 

Καμαρώστε Ευρώπη !!!

Σαφές, επιγραμματικό αλλά μεστό το μήνυμα του Μανώλη Γλέζου για το "Ευρωπαϊκό" πλαίσιο και τους θεσμούς του... Απευθύνεται σε όλους προς ανάγνωση και προβληματισμό... Δεν αφορά ίσως τους Ευρωλάγνους, που έχουν αποφασίσει την υποταγή ueber alles. Που πανηγυρίζουν κάθε φορά, που η Ευρωπαίοι μας "νικούν" σε αυτό το μπρα ντε φερ, που επιδιώκει τον πλήρη εξανδραποδισμό μας στο διηνεκές.... Μην το ξεχνάμε. Οι "Ευρωπαίοι", ενδιαφέρονται -πρώτα απ' όλα και πάνω απ' όλα- να χρωστάμε στο διηνεκές... Αυτή είναι η αναγκαία και ικανή συνθήκη για την "επιτυχία" του Ελληνικού πειράματος ως μπαμπούλα πάνω από τους εργαζόμενους ολόκληρου του πλανήτη. 
Διαβάστε το κείμενο του αιώνιου έφηβου Μανώλη Γλέζου.

ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΟΥΣ! 

"ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ"
Ασφυξία! Μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει εκείνο που σαδιστικά κάνουν επί 4 μήνες σε βάρος του λαού μας και της κυβέρνησής του οι περίφημοι Εταίροι, υπό τις συνεχείς επιδοκιμασίες των εγχώριων συνεργατών τους. Σαν να έχουν περάσει μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι κάθε πολίτη της χώρας, από τη στιγμή που τόλμησε, ύψωσε το ανάστημά του και είπε: Φτάνει πια!  
Καθημερινές λοιδορίες από τα κλιμάκια της εξουσίας, ύπουλες διαρροές, ψέματα ειπωμένα με τη βεβαιότητα πως του ψευδόμενου η φωνή είναι στο τέλος και η μόνη που θα ακουστεί, γιατί έχει την τύχη να είναι ισχυρός (αν και διαπλεκόμενος) Γερμανός, σεβάσμιος Λουξεμβουργιανός (χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να ζει σε φορολογικό παράδεισο), ευυπόληπτος Γάλλος (μολονότι ασπόνδυλος και αμνήμων), τυχάρπαστος (και απατεωνίσκος) Ολλανδός, αλλά ειδικός στο να προσπέφτει με χάρη στα πόδια των ισχυρών.  
Καμαρώστε Ευρώπη και Θεσμούς!  
Κι εμείς; Τι θα κάνουμε εμείς; Τι θα κάνουμε όλοι οι Έλληνες; Θα μείνουμε παθητικά στο σπίτι μας, μπροστά στην τηλεόραση, ελπίζοντας ‒έξω από κάθε λογική‒ ότι η συμφορά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της χώρας θα μείνει έξω από τη δική μας πόρτα;  
Λυπάμαι που αυτή την ώρα είμαι μακριά από την Ελλάδα. Αλλά πιο πολύ θα λυπηθώ αν δεν δω, από αύριο κιόλας, το Λαό μας να βγαίνει στους δρόμους με όλη τη θυμωμένη του αξιοπρέπεια, με τη δίκαιη οργή του που τη μεταπλάθει σε πολιτική πράξη απέναντι σ’ αυτούς που σχεδιάζουν την εξόντωσή του.
Χρωστάμε στις γενιές που έρχονται να βγούμε στο δρόμο, για να πούμε στους τοκογλύφους πως δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε. Να βγούμε στο δρόμο για να πούμε και στην κυβέρνησή μας πως είμαστε δίπλα της, αρκεί να μην κάνει βήμα πίσω.  
Στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ., κάποιος, που η Ιστορία δεν κράτησε το όνομά του, έγραψε: «Όσο διατηρείται η μνήμη της ελευθερίας και απασχολεί τον υπόδουλο λαό, αυτός την αποζητά και προβάλλει αντίσταση. Όταν όμως υπερισχύσει το κακό και οι άνθρωποι δεν συζητούν πια πώς θα το βγάλουν από πάνω τους, αλλά πώς θα ζήσουν ευκολότερα μαζί του, τότε η καταστροφή είναι πλήρης».  
Συνέλληνες, τώρα είναι η ώρα να αποδείξουμε σε όλους ότι διατηρούμε τη μνήμη της ελευθερίας, την ιδεολογία της αντίστασης.
Μανωλης Γλεζος  
Βρυξέλλες, 21 Μαΐου 2015