ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

ΟΧΙ δεν κάθομαι στην άκρη

Ετσι επιγράφεται το κατά τη γνώμη μας εξαιρετικό κείμενο του Γιάννη Νικολακόπουλου, που μας ...τοποθετεί προ των "ευθυνών" μας...

ΟΧΙ δεν κάθομαι στην άκρη

Βρισκόμαστε σε φάση όξυνσης της μάχης που ξεκίνησε το 2010. Η μάχη διεξάγεται μέσα σε αχαρτογράφητη εποχή. Η επιθετικότητα του συστήματος φαίνεται ν` αποκτά ορισμένα μόνιμα χαρακτηριστικά.
Φύεται μια νέα πραγματικότητα στο χώρο της εργασίας, που ανοίγει ρήγματα στο παλιό της περίβλημα. Οι πολιτικές που γνωρίζαμε μέχρι τώρα, αριστερές και δεξιές, αδυνατούν να κανονικοποιήσουν τη κατάσταση.
  Έτσι οδηγούμαστε σε συγκρούσεις που καμία πολιτική δύναμη δε σχεδίασε και λίγοι επιθυμούν. Όμως η σύγκρουση είναι εδώ παρούσα. Με διαφορετική μορφή κάθε φορά, ποτέ όπως την φανταζόμαστε η την ονειρευόμαστε, αλλά είναι εδώ.
  Σήμερα εμφανίζεται με το ατελές όχημα του δημοψηφίσματος που τροχιοδρομήθηκε επίσημα ξημερώματα Σαββάτου και θα φθάσει στο προορισμό του το βράδυ της Κυριακής, αν δεν εκτροχιασθεί ενδιάμεσα, με άγνωστο φορτίο.
  Γύρω απ` αυτό το όχημα συνωστίζονται τεράστιες κοινωνικές-πολικές δυνάμεις Ελληνικές και διεθνείς.
  Οι αντιδραστικές δυνάμεις επιχειρούν να σταματήσουν με κάθε τρόπο τη πορεία του, ν` ανασχέσουν τη δυναμική της σύγκρουσης που αναπτύσσεται. Να επαναφέρουν αυτή τη κυβέρνηση στον αποστειρωμένο, από λαϊκές αντιδράσεις, θάλαμο των διαπραγματεύσεων.
 Να βάλει την πρώτη υπογραφή, στο δικό τους στρατηγικό σχέδιο. Ταυτόχρονα, επειδή αμφιβάλουν για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας, φορτώνουν το όχημα με τρομοκρατικά διλήμματα.
Στοχεύουν να φθάσει το όχημα στο τέλος της διαδρομής γεμάτο με τις αποσκευές του φόβου, και υψωμένη τη ταμπέλα Παραδινόμαστε.
Απέναντί τους οι λαϊκές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Κουβαλάμε βαρίδια από το παρελθόν, αλλά αναζωογονούμαστε συνεχώς από τις αναγκαιότητες της ταξικής μας θέσης.
Δεν φοβόμαστε τις νέες δυνατότητες της εργασίας. Αντίθετα επιδιώκουμε την πλήρη απελευθέρωσή τους. Επεξεργαζόμαστε την κοινωνικά συσσωρευμένη γνώση.
Γνωρίζουμε πως οτιδήποτε δομικά θετικό προέκυψε στην ιστορία της ανθρωπότητας, ήταν αποτέλεσμα συγκρούσεων με το παλιό, ακόμα και χαμένων.
Ναι, επιδιώκουμε την αποκάλυψη της κόκκινης γραμμής που υπάρχει ανάμεσα στα συμφέροντά μας και στις επιδιώξεις της Ε.Ε., και μέσα από το δημοψήφισμα.
 Ψηφίζουμε ΟΧΙ και παλεύουμε για το ΟΧΙ χωρίς ενδοιασμούς. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα προσεγγίζει, και αναζητά το συνταίριασμα με τις πραγματικές ανάγκες της ζωής μας.
 Η άφιξη του οχήματος-δημοψήφισμα μ` ένα τέτοιο φορτίο, δυσκολεύει όλους στο ‘ξεφόρτωμα’. Ακόμα και εμάς.
 Οι... άλλοι θα το ‘ξεφορτώνουν’ για να το θάψουν. Θα συνεχίσουν να ηγεμονεύουν, αλλά θ` αναγκασθούν ν` αλλάξουν τακτική. Σίγουρα θα εμφανιστεί μια νέα διάταξη δυνάμεων.
Εμείς για να το φυτέψουμε στο κατάλληλο έδαφος. Να καρπίσει νέες δυνατότητες ανάπτυξης του αγώνα της τάξης μας.
Να εμποδίσουμε αρχικά τη πάρα πέρα υποβάθμιση της υλικής και πολιτισμικής ζωής.
 Να αποτελέσει παρακαταθήκη, για το χάραγμα του δικού μας δρόμου στη νέα εποχή. 
 Τέλος η ιστορικότητα της περιόδου, είναι για ακόμα μια φορά, μεγάλη σ` αυτή τη χώρα. Ευτυχώς δεν κάθομαι στην άκρη.                  

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Ναι !!!

Η κρισιμότητα των στιγμών για το υγιές μέλλον της πατρίδος και μετά το Σαββατοκύριακον παραλήρημα του Αδώνιδος, στον νου μας ήλθαν χρόνια δοξασμένα... Του 1973! 
Παραμονές του Παπαδοπουλικού δημοψηφίσματος για την "δημοκρατία"... Στις κινηματογραφικές αίθουσες, πριν την προβολή της ταινίας ακούγαμε γνωστό ελαφρολαϊκό τραγουδιστή να μας άδει εθνοσωτηρίως:
ΝΑΙ στο Σύνταγμα για ενότητα, γαλήνη
ΝΑΙ στο Σύνταγμα πιστεύω μας να γίνει
Να γεμίσεις με ένα ΝΑΙ
Γαλανέ μας Ουρανέ !!! 
 Και τότε, τυπικά το ΝΑΙ δήλωνε έγκριση της αβασίλευτης.... Τυπικά, κάθε δημοκράτης έπρεπε να ψηφίσει ΝΑΙ... Η χούντα μάλιστα, είχε δημοσιεύσει και ανακοίνωση του Εθνικόφρωνος ΚΚΕ (ακροδεξιά παρακρατική οργάνωση, που είχε λάβει μέρος και στην δολοφονία Λαμπράκη) και μας καλούσε στην καταδίκη της λαομίσητης βασιλείας... Οπως, π.χ. το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5/7/2015, δηλώνει προσήλωση στα ... Ευρωπαϊκά ιδεώδη της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας κ.λ.π. 
Αυτά σκεφτόμαστε και θυμηθήκαμε το σύνθημα: η χούντα δεν τελείωσε το 73 !!!

Να παραιτηθεί !!!

Να παραιτηθεί άμεσα η κυβέρνηση !!! Ενώνουμε τη φωνή μας με εκείνη του Σάκη και ζητάμε τον σχηματισμό κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας!!! 
Η θρασύτατη προσφυγή της παρούσας κυβέρνησης στο επονείδιστο και απεχθές δημοψήφισμα βρήκε επιτέλους τον Μάστορά της... 
Μπορεί να υπερβαίνουν οι κυβερνητικοί τις πιέσεις των έξω αφεντικών και της εγχώριας Τρόικας αλλά την ρομφαία του Αρχάγγελου Σάκη δεν θα την αποφύγουν... Τέρμα τα αστεία αι οι υπεκφυγές...
Ενα το χελιδόνι κι' η άνοιξη η ακριβή
Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ !!! 


Ε, λοιπόν μάγκες, ήρθε η σειρά μας!

Το κείμενο του Αρτέμη Ψαρομηλίγκου διαθέτει την μοναδική αρετή να αποδίδει στα πρόσωπα και στα γεγονότα το χρώμα, που τους ανήκει, χωρίς τα φουσκώματα ή τα ξεθωριάσματα των επιλογών του ιστορικού.
Μας ενδιαφέρει, τώρα, που ο ασύδοτος φραγκολεβαντινισμός, ονομάζει τους υπεύθυνους της πιο κυνικής, εγκληματικής συνεχιζόμενης προσπάθειας σύνθλιψης του Ελληνικού λαού, ως Ευρωπαίους Εταίρους... Την ώρα, που η ισοπέδωση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων, ο στραγγαλισμός βασικών κοινωνικών κατακτήσεων, η μείωση μισθών και συντάξεων στο μη περαιτέρω του μη περαιτέρω  αποκαλούνται με περίσσιο θράσος δημοσιονομική εξυγίανση και κοινωνική μεταρρύθμιση. 
Παραθέτουμε

Κλίνω ευλαβικά το γόνυ προ των ενδόξων προγόνων

Ε, λοιπόν μάγκες, ήρθε η σειρά μας!

Οι γενιές μετά το 1950 έμαθαν (μάθαμε) να καταθέτουν στεφάνια. Να πηγαίνουμε συγκινημένοι και έμπλεοι εθνικού ή ταξικού ενθουσιασμού σε επετειακές εκδηλώσεις των μεγάλων γεγονότων της πρόσφατης ή απώτερης Ιστορίας μας.
Συνηθίσαμε να εκδηλώνουμε τελετουργικά το σεβασμό μας στους ενδόξους προγόνους. Στον Άρη, τον Σαράφη, τον Διαμαντή.
Οι δεξιοί, στον Μεταξά. Ή στον Δαβάκη.
Στον Παπαφλέσσα και τον Διάκο, όλοι.
Στον Μιλτιάδη και τον Κυναίγειρο οι αρχαιολάτρες.
Γενικά είμαστε (από 20 έως 70) γενιές των παρελάσεων. Όμως αρκετά τους τιμήσαμε, τοιουτοτρόπως. Ίσως μάλιστα να βαρέθηκαν να μας βλέπουν να εκφωνούμε πανηγυρικούς.
Δεν μας ζήτησε κανείς να γίνουμε Μεσολογγίτες και να τρώμε ποντίκια. Ούτε να υποδεχόμαστε τους νεκρούς μας – με σφιγμένα τα δόντια – από το αλβανικό μέτωπο. Ούτε να ανατινάξουμε τον Γοργοπόταμο εν γνώσει των απωλειών.
Λίγα πράγματα – πολύ λίγα σε σχέση με όσα ζητούσε στον παρελθόν – μας καλεί να κάνουμε σήμερα η Ιστορία. Ελπίζω οι μετα-μεθεπόμενες γενιές να έχουν κάτι καλό να πουν για τις σημερινές. Κι ας μη χρειαστεί ποτέ να μας «καταθέσουν στεφάνι».
Ε, λοιπόν μάγκες, ήρθε η σειρά μας!

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

"Η δύναμη του παραδείγματος" ...

Ετσι κατανοεί την απόπειρα στραγγαλισμού της Ελλάδας στο διηνεκές από την ΕΕ, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, ηγετικό στέλεχος του PODEMOS. Αντιγράφουμε από τον ιστότοπο TVXS.  

Θέλουν να στραγγαλίσουν την Ελλάδα για να δώσουν μάθημα στην Ισπανική Αριστερά

Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και το ΔΝΤ θέλουν να στραγγαλίσουν την Ελλάδα και να δώσουν ένα μάθημα στην ισπανική Αριστερά, κατήγγειλε ο επικεφαλής του ισπανικού κόμματος Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας.
«Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η γερμανική κυβέρνηση επιτίθενται στη δημοκρατία. Καταστρέφουν το πολιτικό σχέδιο της Ευρώπης», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο Πάμπλο Ιγκλέσιας μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της.
«Θα προσπαθήσουν να στραγγαλίσουν την Ελλάδα και φαίνεται πως θέλουν, προσπαθώντας αυτό, να δώσουν ένα μάθημα και σ' εμάς επίσης», τόνισε ο αρχηγός του αριστερού κόμματος στο περιθώριο μιας διαδήλωσης για την υποστήριξη της Ελλάδας στη Μαδρίτη.
Το Podemos, το οποίο καταγγέλλει τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ευρώπη, έχει γίνει μέσα σε λιγότερο από ενάμισι χρόνο η τρίτη πολιτική δύναμη της Ισπανίας, μετά το κυβερνών συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα και το σοσιαλιστικό κόμμα.
«Σ' αυτούς που θέλουν να φοβίσουν τους Ισπανούς τιμωρώντας τους Έλληνες, τους λέμε πως η Ισπανία δεν είναι η Ελλάδα, πως η Ισπανία έχει μια πολύ ισχυρή θέση στην Ευρώπη και πως δεν θα γονατίσουμε μπροστά στην Μέρκελ», τη καγκελάριο της Γερμανίας.
«Αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες ώρες είναι μια απόπειρα να ταπεινωθούν οι Έλληνες», πρόσθεσε υπογραμμίζοντας πως «τη Δευτέρα έμοιαζε σε όλους σαφές ότι θα υπήρχε μια συμφωνία». «Όμως το πρόβλημα δεν είναι οι παραχωρήσεις που η ελληνική κυβέρνηση είναι σε θέση να κάνει. Είναι ένα πολιτικό πρόβλημα», κατέληξε.

Επί του πιεστηρίου

... γράφει ο φίλτατος Στέφανος Πάντος και αναμεταδίδουμε το μήνυμά του...

"Πληροφορία" από  έγκυρους φιλελεδες. Η πρόταση των τοκογλύφων θα αποσυρθεί. Κάνουν ότι μπορούν για να μην γίνει δημοψήφισμα. Τρέμουν ένα μεγάλο ποσοστό που θα εξαφανίσει  πολιτικά την ελληνική δεξιά αλλά και θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου σε όλη την Ευρώπη. Θέλει μεγάλη προσοχή... Είναι ικανοί ακόμα και για πολιτική εκτροπή. Προσοχή στον ρόλο  του ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ. Παίζουν τα ρέστα τους...
Οσο για το ΚΚΕ κάνει ότι μπορεί για να σβήσει από τον πολιτικό χάρτη.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Δικαίωμα στην ελπίδα (2)


Αυτός ο ιστότοπος δεν έχει παραλείψει να κριτικάρει τον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στην φάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και στην κυβερνητική του περίοδο… Κύριο στοιχείο της κριτικής μας, ή έλλειψη σοβαρού ενδιαφέροντος και αντίστοιχου προγράμματος δράσης για την συνέγερση των πολιτών και την διαμόρφωση ενός μαζικού συμμετοχικού κινήματος από τα κάτω. Όχι γιατί πιστεύουμε, ότι μία τέτοια κινηματική διαμόρφωση είναι ένα εύκολο ζήτημα με εγκεφαλική μάλιστα συμβολή… Αντίθετα αναγνωρίζουμε όλες τις τεράστιες δυσκολίες σε εποχές κυριαρχίας των οπτικοακουστικών μέσων, βαθειά υλιστικού ορισμού της ευδαιμονίας στην συνείδηση των υπηκόων και μακρόχρονου και σοβαρότατου προγραμματισμού από μεριάς συστημικών εξουσιαστικών και ελεγκτικών δυνάμεων. Την ίδια ώρα, που οι προοδευτικές δυνάμεις -κομμουνιστικές, αριστερές- θυμίζουν παιδική χαρά σε επίπεδο κατανόησης της μετωπικότητας ως αναγκαίας συνθήκης δράσης…  Ακόμη και αυτοί, που δηλώνουν πρόθυμοι και υπέρμαχοι της ιδέας του μετώπου, στην πράξη, την ώρα των αναγκαίων προγραμματικών συγκλίσεων, την αντιλαμβάνονται ως υπόθεση ενός στενότατου κύκλου "δικών μας" «πεφωτισμένων», και εκεί μέσα μετά βίας χωράνε οι πιο κολλητοί από τους κολλητούς μας… Αυτός ο εμπράγματος δογματισμός και σεχταρισμός οδηγεί σε φυσικές στρεβλώσεις με απόλυτη και μεταφυσική απόρριψη κάθε είδους ιεραρχικής αξιολόγησης πρωτευόντων και δευτερευόντων… Φυσικό αποτέλεσμα η τήρηση «ίσων» αποστάσεων αξιολογημένων με περίεργα ξεκουρδισμένα «αριστερόμετρα», που διατηρούν την υψηλού βαθμού "αποστείρωση" συνειδήσεων. Την ώρα, που η ζωή περνάει με ταχύτητες τραίνου και τα ραντεβού με την ιστορία χάνονται το ένα μετά το άλλο… Ακόμα και αυτοί, που υπόσχονταν κριτική στήριξη των θετικών και κριτική αποδοκιμασία και αποκάλυψη των αρνητικών έχουν σταθερά προσκολληθεί σε ισοπεδωτικές αποδοκιμασίες κάνοντας πολύ συχνά δίκες προθέσεων … Ετσι το προς απόδειξη θεωρείται ως αξιωματικά δεδομένο και η πραγματικότητα χρησιμεύει όταν και όπου μπορεί να δικαιώσει την «θεωρία». Στον χώρο, λοιπόν κλιμακώνεται η διύλιση του κώνωπα και ο εξισωτικός αρνητισμός…  
Τέλος πάντων… Κάποιοι θα προτιμήσουν να αναθέσουν στον μετά εβδομηκονταετία ιστορικό να αναλάβει την …αμερόληπτη και ανεπηρέαστη αναφορά λαθεμένων επιλογών… Κάποια ευρεία ολομέλεια του εκεί και τότε θα αναλάβει την αποκατάσταση προσώπων και καταστάσεων, που αποκαθηλώνονται τώρα… Στο μεταξύ ο λαός θα πρέπει να περιμένει και να μην παρασύρεται… Λες και την ώρα της «αληθινής επανάστασης» θα την υποδείξουν οι 7 σάλπιγγες...
Μακρύς πρόλογος, γιατί επιθυμούμε να εκθέσουμε πιο αιτιολογημένα την άποψή μας αυτές τις ώρες… Δεν ήταν του «γούστου» μας οι αλλεπάλληλες υπαναχωρήσεις σε στρατηγικούς στόχους και τακτικές επιλογές των ηγετικών κλιμάκιων της κυβέρνησης… Πιστεύουμε, μάλιστα, ότι  υπήρξαν -αυτές οι υπαναχωρήσεις- βασικό τροφοδοτικό και εμπνευστικό στοιχείο της «μαεστρικής» επιθετικότητας των αφεντικών, που με τακτική μαστίγιου και καρότου οδήγησαν τις διαπραγματεύσεις στο καναβάτσο…
Είμαστε, όμως υποχρεωμένοι να θυμηθούμε, ότι βιώνουμε καθημερινά μία κλιμάκωση ταξικής αντιπαράθεσης, που επειδή τη ζούμε μέσα στο μάτι του κυκλώνα την αντιλαμβανόμαστε ως πολύ πιο ήπια από το αν την πληοοφορούμαστε συμβαίνουσα στην άλφα ή βήτα χώρα… Οι «κατσαρολίστας» με εύρος καθοδηγητικής παρουσίας από ακροδεξιούς σαλτιπάγκους κραυγάζοντες έως  «λογικούς» φραγκολεβαντίνους ημιδακρυροούντες της κεντροαριστεράς δεν θα ηρεμήσουν… Αντίθετα θα πυκνώσουν την παρουσία και την συσπείρωσή τους… Συνεπείς σε μία παράδοση αιώνων, από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους, οι εγχώριοι μεταπράτες και το για λογαριασμό τους πράττον πολιτικό προσωπικό τοις ρήμασι των έξωθι αφεντικών, θα αποδείξει και αυτή κρίσιμη εβδομάδα, πόσο ικανό είναι σε εμπνεύσεις και «πρωτοβουλίες» θαψίματος  κάθε κίνησης προς εθνική και κοινωνική χειραφέτηση… Οικονομικά σαμποτάζ, πλύσεις εγκεφάλων μέσα από τα ΜΕΓΑλα ΜΜΕ, εκβιασμοί, απειλές… Εχουν δοκιμαστεί πλειστάκις στο παρελθόν σε βάρος του λαού μας σε βάρος των λαών όλου του κόσμου…

Τώρα, ο λαός έχει τον λόγο… Όπως και πριν μερικά χρόνια ο Γαλλικός λαός… Τότε που απέρριψε με δημοψήφισμα το «ευρωπαϊκό» σύνταγμα… Χωρίς να είναι ο ίδιος που επέλεξε το ερώτημα, που ούτως ή άλλως ήταν μεθοδευμένα περιορισμένο για να μην σαλπίσει την γενική διάλυση και καταρράκωση του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού και νεοφιλελεύθερου οικοδομήματος…  Από πολλές κατευθύνσεις, η συσπείρωση του Γαλλικού λαού, τότε … Αυτό το φυσικά ετερόκλητο είναι συνήθως και γνήσια λαϊκό… Τότε λοιπόν το μεγάλο ΟΧΙ συνέβαλλε στην κινηματική ανάπτυξη στην Ευρώπη… Αυτό έγραψε την ιστορία της εποχής-μικρή, μεγάλη- και όχι κάποιες αναλύσεις, που αιτιολογούσαν την άλφα ή βήτα επιλογή αποχής ή αποφυγής.. Αδυνατίσματα, ξεθωριάσματα και εκφυλισμοί, που ακολούθησαν σε καμία περίπτωση δεν σχετίζονται με την σαφή αυτή άρνηση, που δηλώνει το ΟΧΙ…  Στην σημερινή φάση ανάπτυξης μαζικών κινημάτων στην γηραιά Ηπειρο, το ΟΧΙ του Ελληνικού λαού θα εκφράζει πολύ περισσότερο από τις εκλογές του Γενάρη την επιθυμία για ρήξη με τους μηχανισμούς εξανδραποδισμού και υποτέλειάς μας… Αυτή την ισχύ δεν μπορούν να την στρεβλώσουν όποιες -πιθανές ή απίθανες- παρασκηνιακές επιθυμίες αλλοτριωτικής, μικροπολιτικής αξιοποίησης του. 
Ασφαλώς δεν είναι πανάκεια… Αλλά και εμείς δεν έχουμε την πολυτέλεια της «τεκμηριωμένης» απόρριψής του στο καλάθι αχρήστων της πολιτικής δράσης…

Δικαίωμα στην ελπίδα !!!

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, κυριολεκτικά !!!

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Αναρωτιέται ...

Ο Βαγγέλης Αντωνίου, μέλος του Συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ Α' Αθήνας  στο άρθρο του, που μιλάει για την "μεγάλη κωλοτούμπα"...

ΚΑΙ ΤΩΡΑ;... Τι ψυχή θα παραδώσουμε μωρέ; 

Πριν από ενάμιση μήνα περίπου, με αφορμή το κοινό ανακοινωθέν Τσίπρα-Γιουνκέρ, εξέλιξη την οποία προσωπικά είχα αναγνώσει ως σημαντική «ποιοτική τομή» στην εξέλιξη της περίφημης «διαπραγμάτευσης», σε τούτη εδώ τη φιλόξενη ιστοσελίδα, είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο με τον τίτλο «Έντιμος συμβιβασμός, όπως λέμε έντιμο μνημόνιο». 


Στο οποίο διακινδύνευα μια πρόβλεψη (δυστυχώς δεν έχω την ίδια επιτυχία στα τζακποτ, την ξανθιά την παίρνει πάντα ο «θείος») για το περιεχόμενο της «ενδιάμεσης» συμφωνίας – αλλά και την επικοινωνιακή της διαχείριση.

Ομολογώ πως ορισμένες πτυχές του διαφαινόμενου deal ξεπερνούν και τις δικές μου απαισιόδοξες προβλέψεις. Όσο για το επικοινωνιακό project μαζικής λοβοτομής, είναι σίγουρο πως ακόμη δεν έχουμε δει ούτε το μέγεθος της κλιμάκωσής του αλλά ούτε και τις διάφορες εκφάνσεις της συνάρθρωσής του με τις αναγκαίες πινελιές (και εσωκομματικής) καταστολής.

Βαθύ και ρηχό κράτος, παλιές και νέες εφεδρείες, πρόθυμοι «επίστρατοι» και χρήσιμοι ηλίθιοι, σαν έτοιμοι από καιρό, ανασυντάσσονται, αναδιατάσσονται και ανακατανέμουν ρόλους (δίπλα ή «απέναντι» και πάντως «ο καθείς εφ' ω ετάχθη»), στο μεγάλο πάζλ της ευρύτερης – πολύ «ευρύχωρης» πια – συστημικής ανασύνταξης και παλιννόστησης, υπό «κεντροαριστερή», για κάποιο προβλεπτό μέλλον τουλάχιστον, μπαγκέτα.

Οι «σολίστες» θα πειθαρχήσουν, προσωρινά τουλάχιστον, τα φάλτσα και οι παραφωνίες, αν δεν είναι σκηνοθετημένα, θα περιοριστούν. Κυρίες και κύριοι, πάρτε βαθιά ανάσα, η μεγάλη ορχήστρα της «εθνικής συναίνεσης» παρουσιάζεται επί σκηνής, ο μαέστρος κάνει ντεμπούτο, ο σκοπός είναι ιερός, «μένουμε Ευρώπη», σκασμός επιτέλους!

Και τώρα; Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να ενταφιάσει επισήμως το άταφο, τυμπανιαίο, πτώμα του περίφημου Plan A της εντός ευρώ διαπραγμάτευσης; Ποιος θα βάλει την πένθιμη λιλά κορδέλα στο κιβούρι του «έντιμου συμβιβασμού»; (αλήθεια, έχουν ξεμείνει ακόμη οπαδοί του; τουλάχιστον ανιδιοτελείς, γιατί οι άλλοι, οι εξ επαγγέλματος, όλο και πληθαίνουν).

Και τώρα; Όσοι εξ ημών τους παλιομοδίτες, «μπολσεβίκ», «εμμονικούς» του Plan Β και λοιπούς συνοδοιπόρους αριστεριστές, νιώθουμε πολιτικά και ηθικά δικαιωμένοι, θα μείνουμε «ιδρυματοποιημένοι», στην αυτάρεσκη – πλην «πειθαρχημένη» - αυτοεπιβεβαίωσή μας, αυτοϊκανοποιούμενοι μετ' ευτελείας και ευτελιζόμενοι μετά αυτοϊκανοποιήσεως;

Και τώρα; Τι θα γίνει με τα χιλιάδες – αδικαίωτα - θύματα του μνημονίου, που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς φωνή; Με τη φρικωδώς εξαπλούμενη και τείνουσα να λάβει διαστάσεις καθολικότητας Τ.Ι.Ν.Α. (There Is No Alternative);

Και τώρα; Θα αφήσουμε την κουρτίνα να πέσει και να σκεπάσει αυτόν τον ιστορικό κύκλο της αντιμνημονιακής κινηματικότητας και της λαϊκής αφύπνισης, να κλείσει ερμητικά το παράθυρο της απελευθερωτικής απόδρασης;

Θα επιτρέψουμε να θαφτεί στις λάσπες αυτό το κομμάτι της σημαίας της αριστεράς που παραλάβαμε από τις γενιές πριν από μας, τους μυριάδες αδικαίωτους νεκρούς μας και την κουβαλήσαμε με τιμή και περηφάνια στη δική μας μικρή ή μεγαλύτερη διαδρομή, με κατάθεση ζωής, ο καθένας κι η καθεμιά μας;

Τι ψυχή θα παραδώσουμε μωρέ;


Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Συμβολισμός συμπαράστασης στις δύσκολες ώρες...

Παραίτηση από το "χρέος που της αναλογεί"  προτείνει η ιστορική πρoσωπικότητα της αριστεράς στην Ιταλία Λουτσιάνα Καστελλίνα. Μέσα από την εφημερίδα "Il Manifesto", προωθεί μία κίνηση πολιτικής συμπαράστασης στον Ελληνικό λαό. Παραθέτουμε το ρεπορτάζ του ιστότοπο Nooz.gr



"Παραιτούμαι από το ελληνικό χρέος που μου αναλογεί"
«Παραιτούμαι από το ελληνικό χρέος που μου αναλογεί» (Io rinuncio al mio debito greco) ονομάζεται η πρωτοβουλία-έκκληση της ιταλικής αριστερής εφημερίδας «Ιλ Μανιφέστο» υπέρ της Ελλάδας.
Η ιδέα ανήκει στη δημοσιογράφο, ιστορική μορφή της ιταλικής αριστεράς, πρώην βουλευτίνα και ευρωβουλευτίνα Λουτσιάνα Καστελλίνα.
Στην έκκληση που δημοσιεύει την Πέμπτη η Ιλ Μανιφέστο αναφέρεται:
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να διώξει την Ελλάδα. Η αιτία: δεν θέλει να κάνει δεκτό το αίτημα της Αθήνας για αναβολή της αποπληρωμής του χρέους. Η Ιταλία συμμετέχει στις πιστώσεις προς την Ελλάδα με 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Εμείς κάνουμε την αρχή, υποστηρίζοντας ότι -εκτός από σειρά επιφυλάξεων σχετικά με την νομιμότητά του- αποφασίζουμε να παραιτηθούμε από κάθε διεκδίκηση του ποσού αυτού, τουλάχιστον μέχρις ότου η Ελλάδα θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος, χωρίς να αντιμετωπίζει κακουχίες, ως άμεση συνέπεια, η πλειονότητα των πολιτών της και χωρίς να πληγεί ανεπανόρθωτα -ποιος ξέρει για ακόμη πόσο καιρό- η οικονομία της. Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα θα ήταν σαν έναν ενήλικα από τον οποίο έχει κλαπεί η παιδική του ηλικία. Από τον οποίο εκλάπησαν, δηλαδή, η μνήμη και οι λέξεις του».
Η εφημερίδα καλεί τους ιταλούς πολίτες να στείλουν mail, δηλώνοντας ότι παραιτούνται από το ελληνικό χρέος που τους αναλογεί, στην ιταλική προεδρία της κυβέρνησης ή στις επιτροπές του «Ψηφοδελτίου Τσίπρα» το οποίο συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2014, εκλέγοντας τρεις ευρωβουλευτές.
«Η Αθήνα δεν είναι μόνη. Το γράμμα "παραιτούμαι από το ελληνικό χρέος που μου αναλογεί" είναι μια μικρή αλλά και μεγάλη απάντηση στην ενέδρα της ΕΕ και του ΔΝΤ σε βάρος της ελληνικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα», γράφει η ιταλική αριστερή εφημερίδα.
Προσθέτει, δε, ότι «ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε ένα σχέδιο κατά της χρηματοικονομικής ασφυξίας, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση, με νέα ξαφνική αλλαγή στάσης λέει και πάλι όχι: ζητά την περικοπή των συντάξεων και λιγότερους φόρους στις επιχειρήσεις. Επιστρέφει, δηλαδή, η "παλιά" ταξική πάλη».
Σε δηλώσεις της προς το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η εμπνεύστρια της πρωτοβουλίας, Λουτσιάνα Καστελλίνα, δήλωσε ότι «πρόκειται για μια μορφή πίεσης και προς την κυβέρνηση Ρέντσι, ώστε να λάβει, τις ώρες αυτές, μια πιο σαφή και δυναμική θέση υπέρ της Ελλάδας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Παράλληλα, η ιταλίδα συγγραφέας, δημοσιογράφος και πολιτικός τόνισε: «Η κίνηση αυτή αποτελεί και μια απάντηση στις συνεχείς απαράδεκτες κινδυνολογίες του Σόιμπλε, με στόχο να ανατραπεί η όλη λογική της εκστρατείας του. Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι επιβάλλεται να βρεθεί λύση στο θέμα του ελληνικού χρέους. Με αναδιάρθρωση, "πάγωμα", ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο».

Γερά ... Γερούν !!!

Ολοι μαζί οι φιλελεύροι -μαύροι, γαλάζιοι και ρόζ- θα τα καταφέρουμε !!! Θα τους πατήσουμε... Θα τους σκίσουμε... 
Τώρα είναι η μεγάλη ώρα... 
Να βοηθήσουμε όλοι μαζί τους συντρόφους μας: Τον Γερούν... τον Βόλφγκαγκ, την Κριστίν και τα άλλα παιδιά... 
Να βάλουμε πλάτη όλοι μαζί... Ο Αντώνης, ο Βαγγέλης, η Φώφη, ο Σταύρος, ο Γρηγόρης, ο Σπύρος, ο Αδωνις, ο Μάκης ... 
Στον αγώνα ενωμένοι, να μη λείψει κανείς !!! 
Σηκώστε τα σημαιάκια μας, φυσήξτε τις σφυριχτρούλες μας...
Δεν γίνεται να σκίζονται τα άλλα παιδιά εκεί έξω και εμείς να αδιαφορούμε ... 
Πιο σκληρά, πιο αποφασιστικά, πιο ενωτικά, πιο ταξικά !!!
Ευρώπη ueber alles !!!  

...Σώστε την Ευρώπη...


Τουλάχιστον το Charlie Hebdo, το γνωστό από την σε βάρος του κηνωδία του ισλαμικού φασισταριού, θυμάται τους Ελληνες και ίσως βοηθάει, έστω και ελάχιστα, τους εις την Εσπερίαν ...εταίρους μας να ξυπνήσουν από τον βαθύ λήθαργο, που τους έχουν ρήξει τα ληγμένα, που τους ψεκάζουν τα διάφορα ...αντικειμενικά φιλελεύθερα ΜΜΕ.
Σώστε την Ευρώπη... πνίξτε έναν Ελληνα !!! Αυτό γράφει η λεζάντα του σκίτσου. Με την βοήθεια των φιλεύσπλαχνων χειρών της κ. Κριστίν Λαγκάρντ... Ας το διβάζουν και οι εγχώριοι φραγκολεβαντίνοι, που τότε στα πλαίσια της ...υπερδυτικής δημοκρατικής τους ευαισθησίας, μας είχαν ζαλίσει τα ούμπαλα με το: Je suis Charlie...

Υπήρχε κι άλλος δρόμος αν…

Ετσι επιγράφεται ένα εξαιρετικά  ενδιαφέρον  άρθρο του Νότη Μαριά στον «Δρόμο της Αριστεράς» του Σαββάτου 20 Ιουνίου… Το ενδιαφέρον του άρθρου έγκειται στην κριτική του στην κυβέρνηση όχι από θέσης ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ενωση και το Ευρώ… Από αυτήν ακριβώς την άποψη  προκύπτει το ειδικό του βάρος ειδικότερα προς τους κυβερνητικούς φανατικούς της μη ρήξης…   Από το άρθρο αυτό, που σα προτείνουμε να το διαβάσετε αν το βρείτε εστιάζουμε στα 5 σημεία της διαφορετικής πρότασης  που καταθέτει ο συγγραφέας…
1. … Θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει και να έχει ολοκληρωθεί ο λογιστικός έλεγχος του χρέους με βάση τις διαδικασίες, που προβλέπει ο κανονισμός 472/2013ωτης ΕΕ…. Ετσι ή κυβέρνηση θα μπορούσε να διαγράψει το επονείδιστο χρέος και να κοινοποιήσει το αποτέλεσμα στο Ecofin….
2 … Ταυτόχρονα θα έπρεπε να έχει ήδη ετοιμασθεί από την κυβέρνηση ο φάκελος της ζημιάς ύψους τουλάχιστον 200 δις. Ευρώ, που έχει υποστεί ήδη η πατρίδα μας λόγω της καταστροφικής πολιτικής του μνημονίου. Μάλιστα τόσο το ΔΝΤ όσο και ο Γιούνκερ έχουν συνομολογήσει την ευθύνη της Τρόικας για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα… Η Ελλάδα θα μπορούσε να ασκήσει αγωγή κατά της τρόικας κατά των δανειστώ ν ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΕ…
3… Θα έπρεπε να αποστείλει ρηματική ανακοίνωση στην Γερμανία για τα 321 δις Ευρώ καλώντας την σε διαπραγματεύσεις για την εξόφληση των οφειλών προς την ελλάδα…. Κατόπιν θα μπορούσε να προχωρήσει στην εγγραφή του ποσού αυτού στον Κρατικό προϋπολογισμό, ο οποίος θα ήταν πλεονασματικός…
4. Εναλλακτικά, η κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να κηρύξει την Ελλάδα σε κατάσταση ανάγκης λόγω ανθρωπιστικής κρίσης…
5. Τέλος, η κυβέρνηση θα έπρεπε να αξιοποιήσει την θεσμική θέση στα όργανα της ΕΕ, που σημαίνει άσκηση βέτο σε διάφορες αποφάσεις, που λαμβάνονται με ομοφωνία είτε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στα άλλα όργανα της ΕΕ…

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ δεν συμμεριζόμαστε την αισιοδοξία του συγγραφέα για την αποτελεσματικότητα των μέτρων, που προτείνει, έχοντας πιστέψει, ότι το «Ελληνικό» ζήτημα είναι μία σοβαρή πτυχή της δομικής κρίσης του καπιταλισμού. Παρόλα αυτά οι 5 προτάσεις ενδεικτικά και επιγραμματικά εκθέτουν ανεπανάληπτα υψηλόβαθμους κυβερνητικούς παράγοντες… Ολους αυτούς, που μας είχαν φλομώσει με την αφοσίωσή τους στην ΕΕ, δηλώνοντας ταυτόχρονα και την αγωνιστική αντιμνημονιακή τους διάθεση, που θα έφερνε  -κατά τη γνώμη τους- την ηγεσία της ΕΕ σε δύσκολη θέση… Κάτι, που θα ευνοούσε το τέλος του φιλελευθερισμού στην ΕΕ…
Εν τω μεταξύ, 4 μήνες τώρα, από την περιβόητη 20η Φεβρουαρίου βιώνουμε μία συνεχή ροή συντεταγμένης αλλά και ασύντακτης υποχώρησης, που καμία σχέση δεν έχει με το προεκλογικό πρόγραμμα, πλαίσιο αρχών και διακηρυγμένη  και ανυποχώρητη «βούληση» για κατάργηση των μνημονίων…  Το «ευεργετικό» πρόγραμμα του 8 δις επιβεβαιώνει του λόγου το ασφαλές…
Σήμερα, λοιπόν δεν βιώνουμε απλά μία κρίση πολιτικών επιλογών αλλά μία βαθειά κρίση πολιτικού ήθους, που έχει βγάλει τους αρουραίους του φραγκολεβαντινισμού από τις φωλιές τους ενώ το φιδάκι, που έχει βγει από το αυγό του περιμένει στη γωνία του εντολές για δράση…

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Σκούρα τα πράματα...

Φορτώνεται ο διεθνής ορίζοντας με την κλιμάκωση των απειλών της Δύσης και των προκλήσεων στα σύνορα της ρωσίας. Το κυριακάτικο άρθρο του Αρη Χατζηστεφάνου στο ΠΡΙΝ μας ενημερώνει.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΤΑΝΚΣ ΣΤΑ ΡΩΣΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ

Σκηνές από τις πιο τεταμένες ημέρες του ψυχρού πολέμου θυμίζουν οιανταλλαγές απειλών και ανακοινώσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχαςαπό τη στιγμή που έγιναν γνωστά τα σχέδια του Λευκού οίκου να αναπτύξει βαρύ οπλισμό και εκατοντάδες άρματα μάχης σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που συνορεύουν με τη Ρωσία. Σχετικό σχέδιο του Πενταγώνου, το οποίο έχει τεθεί προς έγκριση στον αμερικανικό υπουργό Άμυνας Άστον Κάρτες, προβλέπει την αποστολή πολεμικού εξοπλισμού στηΛιθουανία, την Εσθονία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία. Με πρόσχημα τη διευκόλυνση διενέργειας στρατιωτικών ασκήσεων οι ΗΠΑ σκοπεύουν να τοποθετήσουν για πρώτη φορά βαρύ οπλισμό σε χώρες μέλη του ΝΑΤΟ που αποτελούσαν τμήμα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Μετακινήσεις στρατευμάτων και οπλισμού προς τα δυτικά σύνορα της χώρας πραγματοποιεί η Ρωσία ενώ ο πρόεδρος Πούτιν ξεκαθάρισε ότι «είμαστε αναγκασμένοι να στρέφουμε τις ένοπλες δυνάμεις…. προς τις περιοχές απ’ όπου δεχόμαστε απειλή». Συγκεκριμένα αναμένεται η ενίσχυση με τακτικούς πυραύλους της περιοχής του Καλίνιγκραντ στη Μαύρη Θάλασσα – ένα θύλακα ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία χωρίς χερσαία σύνδεση με Ρωσία.
Η σημαντικότερη απειλή της Μόσχας όμως αφορά στην ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου της, με 40 νέους διηπειρωτικούς πυραύλους, που όπως υποστήριξε ο Πούτιν «θα είναι σε θέση να παρακάμπτουν ακόμη και τα πλέον εξελιγμένα συστήματα αντι-πυραυλικής προστασίας».
Η Ουάσινγκτον επιχειρεί εδώ και μήνες να αυξήσει την ένταση στην περιοχή και να προκαλέσει μια αντίδραση της Ρωσίας με τη συνεχή πραγματοποίηση νατοϊκών ασκήσεων σε όλο το μήκος των ρωσικών συνόρων από την Αρκτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Τα περιστατικά παρ’ ολίγον εμπλοκής νατοϊκών πολεμικών σκαφών με ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη αυξάνονται δραματικά το τελευταίο διάστημα ενώ δε λείπουν περιστατικά όπου ίλες αμερικανικών αρμάτων μάχης (στα οποία κυματίζει η αστερόεσσα) πραγματοποιούν προβολή ισχύος σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από τα ρωσικά σύνορα –πάντα στο πλαίσιο «ασκήσεων».
Στο επίκεντρο της έντασης βρίσκεται φυσικά η Ουκρανία, η οποία αντιμετωπίζεται από τις ΗΠΑ σαν ντε φάκτο μέλος του ΝΑΤΟ σε ό,τι αφορά στις στρατιωτικές ασκήσεις. Να θυμίσουμε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας έχουν σχηματίσει κοινές στρατιωτικές μονάδες με γειτονικές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, γεγονός που σημαίνει ότι εάν εμπλακούν σε συγκρούσεις με ρωσικές ή φιλορωσικές δυνάμεις μπορεί θεωρητικά ναενεργοποιηθεί το άρθρο 5 για την «κοινή άμυνα» της βορειοατλαντικής συμμαχίας.
Στο εσωτερικό της Ουκρανίας το καθεστώς του Κιέβου συνεχίζει να εξοπλίζει τις ένοπλες δυνάμεις του, χάρη στη συνεχή ροή κεφαλαίων και από το ΔΝΤ, ενώ ενισχύονται και οι δυνάμεις εσωτερικής ασφαλείας που εκπαιδεύονται πλέον από το προσωπικό της αμερικανικής αστυνομίας. Η συνεργασία τηςς Ουάσινγκτον με ναζιστικές ομάδες που πρόσκεινται στην κυβέρνηση του Κιέβου είχε φτάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε η αμερικανική βουλή των αντιπροσώπων αναγκάστηκε να ψηφίσει ειδική τροποποίηση στον προϋπολογισμό του Πενταγώνου για το 2016 ώστε να απαγορευτεί οποιαδήποτε επαφή με φασιστικές παραστρατιωτικές δυνάμεις, όπως η ταξιαρχία του Αζόφ. Η συγκεκριμένη ταξιαρχία, με σήμα μια παραλλαγή του αγκυλωτού σταυρού, σχηματίστηκε το 2014 για να πραγματοποιεί επιθέσεις σε φιλορώσους διαδηλωτές και πρόσφατα εντάχθηκε στην Ουκρανική Εθνική Φρουρά. Πρόκειται για μια σταδιακή ενοποίηση των στρατιωτικών και φασιστικών – παραστρατιωτικών ομάδων που χρησιμοποιούνται στην πρώτη γραμμή των εχθροπραξιών στην ανατολική Ουκρανία.
Ενδεικτική της στάσης που πρόκειται να ακολουθήσει το επόμενο διάστημα το Κίεβο στις ανατολικές περιοχές που ελέγχονται από τους Ρωσόφωνους είναι και η προσπάθεια της κυβέρνησης ναενεργοποιήσει το άρθρο 15 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που ουσιαστικά «παγώνει» σειρά διατάξεων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περίπτωση πολέμου. Η Ουκρανική κυβέρνηση προσπαθεί να θωρακιστεί και νομικά για ενδεχόμενα εγκλήματα στην περιοχή του Ντονμπάς και παράλληλα να καταστήσει την Ευρώπη συνυπεύθυνη για τις πράξεις της –κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει ενοχλήσει καθόλου τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Το γεγονός ότι η Δύση σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την Ουκρανία σαν πυροκροτητή μιας ενδεχόμενης ένοπλης σύρραξης με τη Ρωσία επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη τοποθέτηση του Γεωργιανού πρώην προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι ως κυβερνήτη της στρατηγικής σημασίας ουκρανικής επαρχίας της Οδησσού. Ο Σαακασβίλι εντάσσεται σε μια μακρά λίστα υψηλόβαθμων αχυρανθρώπων της Ουάσινγκτον (θυμίζουμε είχε τους ίδιους συμβούλους με τον Γιωργάκη Παπανδρέου) που χρησιμοποιούνται για τις πιο σκοτεινές επιχειρήσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και του Πενταγώνου –ακόμη και αν αυτό προϋποθέτει την καταστροφή της ίδιας τους της χώρας.
Με αφορμή πάντα την κρίση στην Ουκρανία κλιμακώνεται το τελευταίο διάστημα και ο οικονομικός πόλεμος εναντίον της Ρωσίας από την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Λίγες μόλις μέρες μετά την επέκταση των κυρώσεων από τους ευρωπαίους κατά έξι μήνες, τέθηκε σε εφαρμογή σχέδιο για την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων και κεφαλαίων ρωσικών εταιρειών σε ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως στη Γαλλία και την Ελβετία. Η προσπάθεια στηρίζεται στην απόφαση που εξέδωσε τον περασμένο Ιούλιο δικαστήριο στη Χάγη, απαιτώντας από τη Ρωσία να πληρώσει 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε πρώην επενδυτές της ενεργειακής εταιρείας Yukos. Η εταιρεία του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, οδηγήθηκε σε καθεστώς χρεοκοπίας και διάλυσης από τη ρωσική κυβέρνηση με πρόσχημα τις τεράστιες φορολογικές οφειλές της –πραγματική αιτία ήταν βέβαια η απόφαση του ρώσου ολιγάρχη να συμμαχήσει με δυνάμεις εντός και εκτός της χώρας που προωθούσαν την απομάκρυνση του Πούτιν από την εξουσία.
Με αφορμή την υπόθεση της Yukos οι ΗΠΑ και η ΕΕ στέλνουν ένα σαφές μήνυμα προς όσες εταιρείες συνεργάζονται με τη Ρωσία (κυρίως μέσω της κατοχής μετοχών ρωσικών εταιρειών) ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία θα βρίσκονται σε κίνδυνο.
Ο οικονομικός πόλεμος και η τεχνητή ενίσχυση της στρατιωτικής έντασης, δημιουργεί ένα εφιαλτικό σκηνικό σε μια ζώνη που εκτείνεται από τα παγωμένα νερά της Αρκτικής μέχρι τα Βαλκάνια. Και μια σπίθα αρκεί πλέον για να φέρει την καταστροφή.

Καραγκιόζηδες και Χατζηαβάτες

Ετσι επιγράφεται το σημείωμα του Κώστα Βαξεβάνη, που αντιγράφουμε και σας παρουσιάζουμε... Το κείμενο μοιάζει προσωποκεντρικό αλλά -κατά τη γνώμη μας- έχει σαφώς ευρύτερες προεκτάσεις και εφαρμογές.

Καραγκιόζηδες και Χατζηαβάτες
Είναι πάντα δύσκολο να γράφω για συναδέλφους. Όχι γιατί πιστεύω στην κακώς νοούμενη συναδελφική αλληλεγγύη. Είμαστε αλληλέγγυοι για να αποκαλυφθεί η αλήθεια, όχι για να συγκαλυφθεί το ψέμα. Αυτή είναι αλληλεγγύη. Η σιωπή και η απόκρυψη δεν είναι αλληλεγγύη, είναι υπόσχεση πως στο μέλλον θα γίνουμε χειρότεροι και θα απολογηθούμε σε πράγματα που δεν αξίζουν και δεν μας ταιριάζουν.
Είναι όμως πάντα δύσκολο να γράφεις για ανθρώπους που ξέρεις, είτε τους εκτιμάς είτε όχι. Σημαίνει πως σε ένα βαθμό έχεις αποτύχει και εσύ αφού κατάφεραν να επικρατήσουν έτσι ώστε να απαιτείται η δημόσια έκθεση και ο κολασμός. Πως η δημοσιογραφία, τα όργανά της, οι αναστολές που πρέπει να έχει όποιος υπηρετεί την κοινωνία απ τη θέση του δημοσιογράφου έχουν αποτύχει. Δεν υπάρχουν αλάθητοι, αλλά ακόμη και όσοι κάνουν λάθος μπορούν να είναι αξιοπρεπείς. Ζούμε την εποχή που η αξιοπρέπεια εχθρεύεται τη δημοσιογραφία.
Αρκετοί σοκαρίστηκαν από τις αποκαλύψεις του Ρουμελιώτη στην Επιτροπή της Βουλής, πως δημοσιογράφοι παρακολουθούσαν με το αζημίωτο σεμινάρια του ΔΝΤ. Κι όμως το είχε παραδεχθεί ο “επικοινωνιολόγος” της SIEMENS και διοργανωτής των σεμιναρίων το 2011, εξεταζόμενος από τον Πάνο Καμμένο στην Επιτροοπή για τη SIEMENS, Γιώργος Φλέσσας. Η διαφορά είναι πως τότε το σύστημα ήταν παντοδύναμο και δεν έβγαινε από την πόρτα της Βουλής παρά μόνο η βουή για τους βουλευτές που θέλουν να καταστρέψουν την Ελλάδα.
Αυτό το κοινό μυστικό και η κοινή διαπίστωση, πως δεν μπορεί στην Ελλάδα να υπάρχουν τόσοι δημοσιογράφοι μουτζαχεντίν της λιτότητας και του μνημονίου, κάποιο λάκκο έχει η φάβα ή μάλλον τρύπα ο κουμπαράς,  σήμερα αποκτά άλλη διάσταση αλλά ακόμη όχι τηλέφωνα και διευθύνσεις. Ποιοί είναι οι δημοσιογράφοι; Η ΕΣΗΕΑ δεν έκανε τον κόπο να ρωτήσει ποιοί είναι αυτοί που πληρώνονταν για να γράφουν άρθρα με παραγγελία. Το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων ασχολείται για να μοντάρει την προεδρική καρέκλα, με τίποτα άλλο.
Την ίδια ώρα, το HOT DOC αποκαλύπτει πως ο Τάκης Χατζής, εξέχον μέλος της δημοσιογραφικής κοινότητας με εκπομπές, sites και δημόσια αναγνώριση, ο οποίος κανοναρχεί το φιλοθέαμον κοινό στα μυστικά της παγκόσμιας κρίσης και οικονομίας, έχει μόλις απολυτήριο Δημοτικού, ενώ εξαπάτησε το Ελληνικό Δημόσιο, εκτός από τους θεατές, εισπράττοντας 1 περίπου εκατομμύριο ευρώ ως διευθυντής της ΕΡΤ και δημοσιογράφος της Γενικής Γραμματείας Τύπου. Δυό μισθοί έπεφταν στην τσέπη του την ώρα που κουνούσε το δάχτυλο δηλώνοντας την αναγκαιότητα της λιτότητας και την παθογένεια του Δημοσίου. Μίλαγε για τα πάντα, για τους τεμπέληδες έλληνες, για την ανεύθυνη αριστερά, για τη νομιμότητα ακόμη και για τα πλαστά πτυχία. Για όλους και για όλα. Έπαιρνε και συνεντεύξεις από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά ενώ ήταν αποσπασμένος στη ΝΔ, δηλαδή έπαιρνε συνέντευξη απ τον εργοδότη του κάνοντας διάφορα χατζηαβατικά προς επιβεβαίωση της αντικειμενικότητάς του.
Πρόκειται αναμφίβολα για επιτυχία του δόγματος «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις» ή ό,τι επιλέξει η διαπλοκή. Ένας άνθρωπος με ελάχιστα γράμματα, υπηρέτησε το επάγγελμα των γραμμάτων, οι δημοσιογραφικές ενώσεις τον έκαναν μέλος τους, οι υπουργοί του έδωσαν θέσεις και συνεντεύξεις.
Από την ημέρα που του γνωστοποιήσαμε τα συμπεράσματα της έρευνας για το πρόσωπό του, επισκέπτεται γραφεία υπουργών και επιχειρεί να βρει έναν τρόπο να στρογγυλοποιηθεί η υπόθεση που βγάζει μάτι. Να κινηθεί η κυβέρνηση με τρόπο που να μην τον εκθέτει. Σε προσωπικές κουβέντες μιλά για πολιτική δίωξη. Δεν χρειάζεται να έχεις τελειώσει πανεπιστήμιο για να ξέρεις τον όρο πολιτική δίωξη. Τον χρησιμοποίησε ο Κουτσόγιωργας όταν δικαζόταν, ο Άκης όταν συνελήφθη και όποιος από τους πολιτικούς τύχει να πιαστεί στα πράσα.
Ο Τάκης Χατζής είναι η απόδειξη για το ποιά είναι η ελληνική δημοσιογραφία, περισσότερο και απ όσο την εκθέτουν οι συμμετέχοντες στα σεμινάρια του ΔΝΤ. Γι’ αυτούς που υποστηρίζουν πως είναι η ντροπή της δημοσιογραφίας θα διαφωνήσω. Είναι η εικόνα της. Δεν χρειαζόταν η αποκάλυψη του HOT DOC ότι έχει απολυτήριο Δημοτικού για να αξιολογηθεί. Έφτανε η στάση και ο λόγος του. Τα «κυρά τέτοια» που αποκαλούσε τις γυναίκες στο στούντιο, οι λαϊκότροπες εκφάνσεις του που εμφάνιζε επιτηδευμένα ως ευθύτητα, το λεξιλόγιο των 100 λέξεων. Αλλά όπως έλεγε παλιότερα και ο Λαζόπουλος «ακόμη και μια γριά με 10 εγκεφαλικά να βάλεις μπροστά στην κάμερα και να την δείχνεις κάθε μέρα, θα γίνει αντικείμενο θαυμασμού».
Κάποτε δημοσιογραφούσαν ο Καζαντζάκης, ο Βενέζης και ο Βιδάλης. Σήμερα η κοινωνία αποδέχεται να δημοσιογραφείται από τον Τάκη Χατζή.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Ζητείται ερμηνεία


Εχουν περάσει μόλις 5 μήνες από την εκλογική ήττα των μνημονιακών  δυνάμεων «ΝΔ, ΠΑΣΟΚ» με παράλληλη συντριβή και εξαφάνιση της ΔΗΜΑΡ
Μόλις 5 μήνες από τότε, που ο λαός χρέωσε στους διαχρονικούς εταίρους την οργή του για τα σκάνδαλα, τις μίζες, τις αρπαχτές, την υποταγή και τα μνημόνια… Μόλις 5 μήνες !!!
Και να !!! Αυτοί, που κρύβονταν, ξεπρόβαλλαν στην Πλατεία Συντάγματος… Ανοιχτά, ξεδιάντροπα, προκλητικά… Με σφυρίχτρες, σημαιούλες, έτοιμα πανώ και μπόλικο θράσος… Νάτοι οι "κατσαρολίστας" στον παροδιασιακό τος ρόλο...
Κι' όμως !!! Κάνουν εκδηλώσεις, που σκίζουν σε μαζικότητα τις αντιμνημοναικές συγκεντρώσεις… Την ώρα της πιο επιθετικής, χυδαίας, απροκάλυπτης συνθλιπτικής πίεσης της ηγεσίας της ΕΕ… 
Αναρωτιόμαστε, λοιπόν … Μήπως, λέμε, μήπως φταίνε στην ουσία αυτοί, που έγιναν φανατικοί εραστές και εμπράγματοι υποστηρικτές της λογικής της λαϊκής «αντιπροσώπευσης»   σε βάρος κάθε μορφής λαϊκής συμμετοχής και ενεργοποίησης;;;  Κατά το παραδοσιακόν του «εμείς σκεφτόμαστε και εσείς εκτελείτε», που γνωρίσαμε και στα καλύτερα σπίτια της αριστεράς…  Και που μας φλόμωναν σε διαγγέλματα, καθησυχαστικές ανακοινώσεις και «αισιόδοξες» διαβεβαιώσεις για τις προθέσεις των «εταίρων»…
Οσοι νομίζουν, πως κοροϊδεύουν την ιστορία, ας την περιμένουν στη γωνία να τους βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα…

Επεται και συνέχεια !!!

Μην βιαστείτε !!! Η Ελληνική πρόταση μέτρων κόστους 8 Δις Ευρώ σε δύο χρόνια (!!!) δεν σημαίνει και αποφάσεις... Σε ..."καλό δρόμο" βρισκόμαστε όπως είπε και η Αγκελα αλλά ο δρόμος δεν πρέπει να τελείωσε... 
Με τα περί χρέους η Αγκελα δεν ασχολήθηκε καν... 
Γι' αυτό μην βιαστείτε να εκφράσετε τον ενθουσιασμό σας, μην εξαντληθεί πρόωρα ... Θα έχουμε συνέχεια !!!

Περί παιγνίων...

... Το σημείωμα του φίλτατου Μάκη Μανέτα, που αναδημοσιεύουμε και αναφέραται στα παιγνίδια των καιρών...

ΣΙΚΕ ΠΑΙΓΧΝΙΔΙ


Σήμερα, αύριο τελειώνει.
Γιά το ψυχόδραμα αναφέρομαι που ζούμε όλο τούτο το διάστημα και ο Τύπος κουνάει στα μάτια μας με πηχυαίους καταστροφικούς τίτλους.
Παιγχνίδι μιλημένο γιά να δείξει η κάθε πλευρά ότι υποχωρεί κάνοντας κάποια βάματα πίσω μπροστά στη Δευτέρα Παρουσία που απειλείται να έρθει και να γκρεμίσει τα πάντα.
Γιατί παραχωρήσεις θα γίνουν και μέτρα θα αναγγελθούν και το "δίκιο" του πιό ισχυρού θα περάσει.
Δεν είναι μαθημένοι να χάνουν οι καπιταλιστές και είναι τελείως ανήθικοι.
Αλλα΄δεν είναι και βλάκες.
Άν λιώσουν την Ελληνική Κυβέρνηση από που θα πάρουν τα λεφτά τους ;
Την θέλουν όρθια.
Γιατί διάδοχη κατάσταση δεν υπάρχει πρός το παρόν.
Στους πρώην σκευοφύλακας του συστήματος επικρατεί σύγχυση και διάλυση.
Μέχρι που ξεσάλωσαν οι παπαγάλοι των Βρυξελλών και πέταξαν στον αγέρα εκείνο το εκκωφαντικό:
- Δεν θα ανοίξουν τη Δευτέρα οι Τράπεζες στην Ελλάδα !!
Και ξεκίνησε ένα ανεξέλεγκτο ντόμινο πτώσεων στις Αγορές χρήματος μέχρι που κατάλαβαν τη τσούκα που κάμανε και φίμωσαν τους πιό φλύαρους.
Όποιος έχει περπατήσει στη Πιάτσα θα θυμάται τον μπάρμπα-Αντρέα τον τοκογλύφο που γύριζε στα καφενεία και στις λέσχες και δάνειζε στους χαρτοπαίχτες και έστηνε καρτέρια έξω από τις Τράπεζες στους απελπισμένους και συνεργαζόταν με υπάλληλους από μέσα .
Ε, λοιπόν αυτό το κοράκι δεν είχε πάρει στα δικαστήρια κανένα από τους "πελάτες" του.
Μπορεί να τους απάυτωνε τους ίδιους, ίσως και τη γυναίκα τους να τους ξεφτίλιζε αλλά ποτέ δεν έστειλε έναν στη φυλακή ενώ μπορούσε.
Τους ήθελε ζωντανούς- συνεταίρους στην ουσία- όμηρους να δουλεύουν γιά τη πάρτη του και άβουλα υποχείρεια, να τους στέλνει βαποράκια σε τρίτους αν του πέρναγε. 
Έτσι κι εδώ σε μεγαλύτερη κλίμακα γίνεται.
Φυλακισμένοι και πεθαμένοι κάνουν υποχρεωτικά στάση πληρωμών και μετά τόκοι γιόκ.
Αλλά κύρια λήγει και η πολιτική ομηρία πράγμα που αντιλήφθηκαν νωρίς οι Αμερικάνοι και το επεσήμαναν στους Γερμανούς.
Η συμφωνία όπως φαίνεται θα περιλαμβάνει παράταση μέχρι Δεκέμβρη η Μάρτη και μετά θα απαιτηθεί πρόγραμμα ανασυγκρότησης (νέο μνημόνιο που δεν θα λέγεται έτσι).
Τότε ίσως με νέα τζάκια η συμμόρφωση των παλιών που τα θέλουν μονά ζυγά δικά τους και τα κέρδη στην Ελβετία τότε θα γίνει μιά προσπάθεια για να σταθεί η καταστραμένη χώρα.
Δε διαφέρει η καταστροφή της βάσης των παραγωγικών δυνάμεων από αυτή που επέφερε ο τελευταίος μεγάλος πόλεμος αλλά υπήρχε ελπίδα εκείνα τα χρόνια που τώρα είναι άφαντη.
Θα σκάσουν και τα 36 δίς που έχει έτοιμα ο Γκιούνκερ, τόχει δηλώσει άλλωστε ότι περιμένουν στη ζέστα.
Στη μοιρασιά απ'αυτά τα λεφτά θα κριθεί το παιγχνίδι να πάνε σε έργο και όχι για το στήσιμο μιάς ακόμη κομπραδόρικης και λαμογένιας τάξης.
Υπενθυμίζω ότι στη χώρα δεν έχει γίνει αστική επανάσταση και Εθνική Αστική Τάξη δεν υπάρχει με την σημασία που έχει στην Ευρώπη.
Άν αυτή θα ανδρωθεί στηριζόμενη από το κομμάτι της σοβαρής Σοσιαλδημοκρατίας του Σύριζα είναι το ζητούμενο κι αν θα έχει την ικανότητα να διαχειριστεί τις επερχόμενες εσωτερικές αναταραχές που η ανακατάταξη κοινωνικών δυνάμεων θα επιφέρει.

Ανταπάντηση στην Ευρωδουλεία...


... Αποτελεί το κείμενο του Μιχάλη Γιαννόπουλου, που αντιγράφουμε από το Kommon... Εξαίρετο κατά τη γνώμη μας κείμενο έχει επίκαιρη αξία τώρα, που οι φραγκολεβαντίνοι βγήκαν στους δρόμους... Κείμενο που απευθύνεται ακόμη και σ' αυτούς... Σε όσους βέβαια είναι απλά θύματα προπαγάνδας και συνήθειας... Απευθύνεται, κυρίως σε όλους εμάς, που έχουμε ανάγκη να στηρίζουμε τον λόγο και την ελπίδα μας... Η αφηρημένη και γενικόλογη επαναστατικολογία έχει σύντομο τέλος στην απογοήτευση και την ήττα. 
Χρειαζόμαστε τέτοια κείμενα και πολύ περισσότερο χρειαζόμαστε τον σχετικό διάλογο, που μπορεί να υπερνικήσει τις φοβίες της άγνοιας και να συμβάλλει στην διαμόρφωση ρεαλιστικών, πλατιά αποδεκτών προγραμματικών στόχων... 
Παραθέτουμε

Ο λαός χρειάζεται έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης

Η επιλογή του δρόμου της ανεξάρτητης αυτοδύναμης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης σε εργατική αντικαπιταλιστική κατεύθυνση δεν είναι μια αυθαίρετη σύλληψη, αλλά επιβάλλεται από την κατάσταση των πραγμάτων.


Η βαρύνουσα σημασία της μεταποιητικής βιομηχανίας

Σύμφωνα με την αστική στατιστική, στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας περιλαμβάνονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παράγονται από τον πρωτογενή τομέα (αγροτική παραγωγή), τον δευτερογενή και τον τριτογενή (υπηρεσίες). Ο δευτερογενής τομέας περιλαμβάνει τους κλάδους της μεταποίησης, των ορυχείων, της ενέργειας και των κατασκευών (αλλά δεν περιλαμβάνει βιομηχανικούς κλάδους όπως π.χ. μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.α). Απ’ αυτούς τους κλάδους, η μεταποίηση (κάθε είδους βιομηχανία) αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας κάθε χώρας. Στο παρόν κείμενο ασχολούμαστε με αυτήν.

Η μεταποιητική βιομηχανία συμβάλλει καθοριστικά στο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων όλης της κοινωνίας. Εκτός από τη συμβολή της στο ΑΕΠ και στην απασχόληση επιδρά καθοριστικά και συνδυαστικά και στους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας. Επίσης η μεταποίηση μπορεί να αξιοποιήσει τους φυσικούς πόρους της χώρας, την αγροτική παραγωγή και να αναπτύξει την έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία.

Υπολογίζεται, στις ανεπτυγμένες οικονομίες, ότι από τη συνολική συμβολή του τριτογενούς τομέα στο συνολικό ΑΕΠ, ποσοστό άνω του 25% οφείλεται στη μεταποίηση.

Επιπλέον κάθε θέση εργασίας στον μεταποιητικό τομέα δημιουργεί 0,5 - 2 θέσεις απασχόλησης σε άλλους τομείς.

Η μεταποίηση συνεισφέρει τη μεγαλύτερη παραγωγικότητα στην οικονομία και μπορεί να την αυξάνει συνεχώς. Αντίθετα, στον τομέα των υπηρεσιών, που ενώ συμμετέχει στο ΑΕΠ με ποσοστό μεγαλύτερο από 75% και καλύπτει πάνω από τα 2/3 της συνολικής απασχόλησης, εντούτοις η παραγωγικότητα είναι πολύ μικρότερη και το κυριότερο, έχει περιορισμένα όρια αύξησης. Κάθε σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας που επιτυγχάνεται στις υπηρεσίες, είναι αποτέλεσμα χρήσης εμπορευμάτων που έχουν παραχθεί στη μεταποίηση (π.χ. η ευρεία χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών).

Έτσι ο τομέας των υπηρεσιών παρά την επέκταση της σύνθετης υπεραξίας παράγει ένα συνεχώς διευρυνόμενο μέρος απόλυτης υπεραξίας, όπου η αύξηση της παραγωγικότητας επιτυγχάνεται με την εντατικοποίηση ή την παράταση της εργάσιμης ημέρας ή με συνδυασμό και των δύο.

Η συμβολή της μεταποίησης στις εξαγωγές είναι καθοριστική. Τα εμπορεύματα που παράγει η μεταποιητική βιομηχανία μπορούν να πουληθούν στο εξωτερικό, σε αντίθεση με τις υπηρεσίες - πλην εξαιρέσεων π.χ. χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες - που παράγονται και καταναλώνονται ταυτόχρονα στο ίδιο μέρος.

Στη μεταποίηση ήδη από τη δεκαετία του 1980 καθώς μορφοποιείται ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός τίθεται σε κίνηση μια διαδικασία αναπροσαρμογών και αναδιαρθρώσεων ευρύτερης επίδρασης.

Το ζήτημα περιπλέκεται με το μετασχηματισμό της ΕΟΚ σε Ε.Ε. στην οποία τα πιο αδύναμα κράτη-έθνη και τα πλέον αδύναμα κεφάλαια λειτουργώντας ουσιαστικά ως στεφάνη γύρω από τον ισχυρό πυρήνα.


Η «αποβιομηχανοποίηση» στα χρόνια της ΕΟΚ - ΕΕ - ΟΝΕ

Το 1980 ο δευτερογενής τομέας συνολικά αποτελούσε το 28,5% περίπου της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας (ΑΠΑ) της οικονομίας. Το 2009 κατρακύλησε στο 18%.

Η συμμετοχή της μεταποίησης ειδικά στο ελληνικό ΑΕΠ έπεσε κάτω από το 10% του ΑΕΠ το 2008, έναντι 20% το 1980.

Το 2009 η μεταποιητική βιομηχανία συνεισέφερε το 10,3% στην συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (ΑΠΑ) της οικονομίας και το 10,6% στην απασχόληση.

Αν πάρουμε τον μέσο όρο της περιόδου 1980 - 2009, η Ελλάδα ήταν στην τελευταία θέση, από όλες τις χώρες της ΕΕ-15, στην συνεισφορά της μεταποίησης στην ΑΠΑ της οικονομίας (12,9%) και στη συνολική απασχόληση (11,5%).