ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Αυτή είναι η Ευρώπη σας, Ηλίθιε!!!

Γράφει με αυτόν τον τίλτο ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει...

Αυτή είναι η Ευρώπη σας, Ηλίθιε!!!
Συνεχείς, επαναλαμβανόμενες σκηνές από ταινία του Αγγελόπουλου, τι και αν αυτός λείπει… Η δυστυχία σκηνοθετεί και η απανθρωπιά των «πολιτισμένων» γράφει το λιμπρέτο της μοίρας των διωγμένων! Γλυκά μικρά απορημένα μάτια , κουρασμένα πόδια, διψασμένα χείλη… Χεράκια σφίγγουν την αγωνία τους σε παγωμένα συρματοπλέγματα που τους κλείνουν τη διάβαση, πορεία για κάπου αλλού μακριά από το αίμα των δικών τους νεκρών. Τα γκρεμισμένα καμένα τους σπίτια, τη διαλυμένη ζωή που ψάχνουν να την ξανά συναρμολογήσουν σε τόπους που αποδεικνύονται εχθρικά αφιλόξενοι…
Ατελείωτο κομβόι ξεκληρισμένων που είχαν την ατυχία η γη τους να κρύβει τη κατάρα της μαύρης βρώμικης λάσπης που στους χώρους των διεθνών ναών της χρηματιστηριακής χαρτοπαιξίας την ονομάζουν «μαύρο χρυσό». Καταραμένες συμπτώσεις που τους έριξαν πάνω σε γεωγραφικά σταυροδρόμια,  στρατηγικής σημασίας και που επιτελεία θανάτου τα χάραξαν σαν πεδία βολής! Μετατρέποντας  πολιτείες και χωριά τους σε φλεγόμενες κολάσεις. Φρικτούς τόπους αίματος με παρατάξεις φανατικών σφαζόμενες για συμφέροντα ξένα. Αλλά και για θεούς που στο όνομα τους από αιώνες θυσιάζονται τρομακτικά δυσανάλογοι αριθμοί ανθρώπων, από ότι υποτίθεται ότι τελικά θα σώζονταν με την πίστη τους…
Μια πατρίδα της διαχρονικής προσφυγιάς μέχρι και σήμερα είναι η δική μας πατρίδα, που με δικό τους σχέδιο γίνεται μόνιμη αποθήκη όλων αυτών που φθάνουν από τις απέναντι ακτές του Αιγαίου! Από τα ίδια νερά που μαζεύονται και τα πτώματα μικρών και μεγάλων που δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το «Ταξίδι στα Κύθηρα» με τις σαπιόβαρκες των τούρκων εμπόρων του θανάτου… Για όλους αυτούς που μπόρεσαν να περάσουν στις δικές μας ακτές συνεχίζοντας πεζοί στην «οδό ονείρων», που όμως τέτοιο δεν υπάρχει πλέον στον ευρωπαϊκό χώρο. Σ’ ένα κόσμο που κυριαρχούν οι ναζί των τραπεζών , απόγονοι αποικιοκρατών που έκοβαν χέρια ιθαγενών, πλουτίζοντας τη συλλογή τους!  Συγγενείς των Βάφεν- SS πυρπολούν τώρα ξενώνες προσφύγων, ουρλιάζοντας ηδονιζόμενοι βλέποντας τις φλόγες και περιμένοντας να μυρίσουν ακόμα και καμένες σάρκες…
Μουτζούρες πια όλες οι ιδρυτικές αρχές της «ενωμένης Ευρώπης» Ηλίθιε! Τώρα τα διάφορα «Δουβλίνα» η «Γενεύη» και η «Σέγκεν» αποκαλύπτονται συνθήκες ψεύδους, και μετατρέπονται σε ρατσιστικά συρματοπλέγματα ανεβάζοντας τα ποσοστά των φιλοναζιστικών κομμάτων και κατασκευάζοντας «ενώσεις κρατών» ειδικού σκοπού, τύπου Βίζεγκραντ μέσα στην ευρωπαϊκή «οικογένεια»! Όλοι αυτοί οι «ανθρωπιστές» της…ουμανιστικής Ευρώπης στην άκρη των χειλιών τους το έχουν να το πουν ξεκάθαρα και με τα δόντια το κρατάνε ακόμα: «Πυροβολήστε τους πρόσφυγες… Πνίξτε τους, αναποδογυρίστε τις βάρκες τους…» Αυτό εννοούν όταν μας κατσαδιάζουν άγρια γιατί δεν αστυνομεύουμε υποτίθεται τα θαλάσσια σύνορα μας έτσι που να μην περνάει ανθρώπινη πνοή… Έχει ξυπνήσει μέσα τους ο «συρματοπλεγμένος πολιτισμός» τους και ο σώζον τη χώρα του σφραγίζοντας τα σύνορα της, νομίζει ότι τελικά θα σωθεί…
Αμ πως… Τρίζει πλέον το ευρωπαϊκό οικονομικό οικοδόμημα, ο ευρωπαϊκός τραπεζικός δείκτης κατρακύλησε συνολικά 24%, και ο πρόεδρος της ΕκΤ  Ντράγκι υποσχέθηκε να «κάνει ό,τι χρειαστεί» για να τον σώσει. Τον δείκτη πάντα και όχι τον άνθρωπο… Οι ιταλικές τράπεζες έπεσαν 31% , όσο για τις λεγόμενες ελληνικές αυτές σημειώνουν τεράστια βουτιά 60%, με τον δείκτη της Σοφοκλέους να έχει... επιστρέψει στο 1989 και οι απώλειες  στον τραπεζικό κλάδο να υπολογίζονται στα 5,5 - 6 δισ. ευρώ και συνολικά για την Σοφοκλέους στα 14,5 δισ. Η αναταραχή στις ευρωπαϊκές τράπεζες δεν ξεχωρίζει μικρές και μεγάλες. Επηρεάζει τα μέχρι προχθές «άτρωτα» τραπεζικά κάστρα - μύθος του καπιταλισμού και αυτό - όπως την Deutsche Bank κι τη γαλλική Societe Generale, που την προηγούμενη εβδομάδα αντίκρισαν τις μετοχές τους να χάνουν το 10% της αξίας τους μέσα σε λίγες ώρες και τις απώλειες να εκτοξεύονται πάνω από 35% από την αρχή αυτού του χρόνου. Αλλά και τεράστιους τραπεζικούς ομίλους εκτός ευρωζώνης, όπως η Barclay's με έδρα τη Βρετανία και η ελβετική Credit Suisse…
Μέσα σ’ αυτή την οικονομική  καταιγίδα η Ελλάδα που βρίσκεται από εξαετίας σε μια διαρκή και συνεχώς επιδεινούμενη οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία, μετατρέπεται τώρα με γοργούς ρυθμούς και σε ένα τεράστιο παρκινγκ προσφύγων με απρόβλεπτες περεταίρω συνέπειες… Όμως το γερμανικό διευθυντήριο δίνει μπαξίσι με πρώτη δόση τρία από τα έξη δισεκατομμύρια ευρώ, στον Ερτογκάν για το…προσφυγικό, ενώ σ’ εμάς μας, κλείνουν τα σύνορα!  Αυτή είναι η εφαρμογή του ανθρωπισμού τους στη πράξη, Ηλίθιε! Αυτοί είναι οι «εταίροι» μας, στους οποίους οι έλληνες πολιτικοί «ηγέτες» εντολοδόχοι τους δηλαδή, έχουν εναποθέσει τις…ελπίδες τους για έξοδο από την κρίση! Ας την περιμένουν…  

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Για το προσφυγικό...

,,,Γράφει ο Αλέκος Αλαβάνος, καταθέτοντας προτάσεις για το εδώ και τώρα... Αντιγράφουμε από την ISKRA.

ΠΕΝΤΕ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ
EIΝΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΙΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ ΚΑΙ ΟΙ "ΕΤΑΙΡΟΙ" ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΣΤΟ ERT-OPEN
Ο Α. Αλαβάνος, σε συνέντευξή του στην ert-open και απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις για το προσφυγικό, μεταξύ άλλων ανάφερε και τα εξής:  
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση και σε ένα ακόμα τομέα εκτός της οικονομίας αποδεικνύει, με πολύ πικρό τρόπο και έντονα αισθητό στην Ελλάδα, τον επικίνδυνο προσανατολισμό, την πλήρη ανικανότητάκαι την ανικανότητά της να συγκροτήσει μια υπεύθυνη, δίκαιη και δημοκρατική κοινή πολιτική: στο προσφυγικό. Όσες και όσοι έχουν την άποψη ότι «με την παρουσία μας στους θεσμούς της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μπορεί να υποφέρουμε από τις εξοντωτικές συνθήκες των μνημονιακών προγραμμάτων, τουλάχιστον όμως έχουμε εξασφαλισμένη την γεωστρατηγική μας ασφάλεια», ας το ξανασκεφτούν. Ας δουν ότι ακριβώς η ανερμάτιστη πολιτική των Βρυξελλών βαθμιαία ρίχνει και την Ελλάδα μέσα στη δίνη της γεωστρατηγικής κρίσης στη Συρία, το Ιράκ μέχρι και το απόμακρο Αφγανιστάν. Οι αρνητικές συνέπειες των διάφορων επικίνδυνων και αποδιοργανωμένων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη χώρα μας μάλιστα αρχίζουν να συμπλέκονται και να αλληλοτροφοδοτούντια, όπως δείχνουν η εμπλοκή της πορείας των προσφύγων με τα μπλόκα από τον δίκαιο αγώνα των αγροτών στις εθνικές οδούς ή οι πιθανές επιπτώσεις στον τουρισμό των νησιών λόγω των σκηνών που προβάλλουν όλα τα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως σε μια χώρα που η τουριστική προσέλευση προσφέρει μια ανάσα στην διαλυμένη από τα ευρωπαϊκά μνημόνια οικονομία της.  
Ασφαλώς η Ελλάδα ως χώρα δεν φέρει καμμία ευθύνη για αυτή την ασυγκράτητη κίνηση πληθυσμών από την Ανατολή προς τη Δύση. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕλΛ όμως φέρει ασυγχώρητες ευθύνες για την προχειρότητα και κυρίως την ασυγχώρητη καθυστέρηση αντιμετώπισης του προσφυγικού κύματος. Η εξέλιξη είχε διαφανεί ήδη ότι λαμβάνει διαστάσεις πλημμυρίδας από τις πρώτες μέρες του 2015. Είχε προειδοποιήσει για αυτό επισήμως η αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και πολλές άλλες διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις. Το δρομολόγιο ήταν σαφές, περνούσε μέσα από την Ελλάδα κι αυτό διαφαίνονταν εξαρχής γιατί οι μετακινήσεις μέσω Ιταλίας ήταν λιγότερες από το ένα δέκατο των μετακινήσεων μέσω Ελλάδας. Αντί να αντιδράσει εγκαιρα και συγκροτημένα η κυβέρνηση Τσίπρα εδώ κι ένα χρόνο, τον χειμώνα και την άνοιξη του 2015 το πέρασε ρίχνοντας την τράπουλα για να δει τι πολιτική θα ακολουθήσει για τα μνημόνια. Το καλοκαίρι το πέρασε με το δημοψήφισμα, που θα μπορούσε να έχει ιστορική σημασία, αλλά το αποτέλεσμά του το πέταξε την επόμενη μέρα στο καλάθι των αχρήστων και με τις εκλογές μόνο και μόνο για να έχει μνημονιακή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ κι όχι με τους κεντρώους ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Μόνο το χειμώνα του 2016 ξύπνησε αλλά αυτή η αφύπνιση έγινε πολύ αργά, ανοργάνωτα και χωρίς ακόμα και σήμερα συγκροτημένες προτάσεις.  
Κατά τη γνώμη μου η Ελλάδα θα πρέπει επειγόντως να κινηθεί στις παρακάτω κατευθύνσεις τόσο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και προς τη διεθνή κοινότητα:  
Πρώτο, να θέσει το αίτημα ώστε η συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός στη Συρία που αποφασίσθηκε να συνοδευθεί εξαρχής με συγκεκριμένα μέτρα που θα αποσκοπούν στην ανακοπή της μαζικής εξόδου, όπως δημιουργία ασφαλών ζωνών διαβίωσης και προσωρινών κατασκηνώσεων στο εσωτερικό της χώρας, η ομαλή εξασφάλιση τροφής και υγειονομικής περίθαλψης, η ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας, η αναζωπύρωση της στοιχειώδους οικονομικής δραστηριότητας ώστε να αρχίσουν να ανοίγουν θέσεις εργασίας. Η μείωση του αριθμού των προσφύγων με την εκτόνωση των αιτιών επιτόπου έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία από τη δίκαιη κατανομή ενός ανεξέλεγκτου και ασυγκράτητου αριθμού εισερχομένων.  
Δεύτερο, η προώθηση της ιδέας - που εκφράσθηκε κάποια στιγμή από την Μέρκελ, ναι από την Μέρκελ, κι όχι από την ελληνική κυβέρνηση - να οργανωθούν με ευρωπαϊκή οικονομική στήριξη στην Τουρκία και μάλιστα κοντά στις διόδους εισόδου στα νότια σύνορά της προσωρινά κέντρα εγκατάστασης, όπου θα γίνεται η καταγραφή των προσφύγων και μετά η οργανωμένη μετακίνησή τους κατευθείαν στους τόπους προορισμού, πχ αεροπορικά, που δεν απαιτεί την οδική μετακίνησή τους μέσω σειράς κρατών που τώρα διασχίζουν, από τα νότια Βαλκάνια μέχρι τις βαλτικές χώρες.  
Τρίτο, η νόμιμη με βάση το διεθνές δίκαιο απαίτηση της Ελλάδας να εφαρμόσουν όλες η χώρες της Ε.Ε. τη Διεθνή Σύμβαση της Γενεύης του 1951 που προβλέπει την ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων και το Τροποποιητικό Πρωτόκολλο του 1967 που επέκτεινε την ιδιότητα του πρόσφυγα σε όλο τον κόσμο. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υπογράψει τα σχετικά κείμενα και η στάση των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων τα παραβιάζει κατάφωρα. Είναι εξευτελιστικό για την Ελλάδα να εφαρμόζει πειθήνια τις καταστροφικές για την κοινωνία και την οικονομία της εντολές των Βρυξελλών και την ίδια στιγμή μια σειρά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παραβιάζουν σχεδόν αδιαμαρτύρητα σε βάρος μας τις βασικές αρχές ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου σε ένα ανθρωπιστικό μάλιστα θέμα.  
Τέταρτο, η απαίτηση για την εφαρμογή των ποσοστώσεων στην κατανομή των προσφύγων που θα κατανέμει το βάρος της μαζικής προσφυγικής παρουσίας σε όλα τα κράτη, ώστε να μη εμφανίζονται ακραία φαινόμενα χωρών - στρατοπέδων προσφύγων, όπως γίνεται με σήμερα με την Ελλάδα και έχει συμβεί σε ένα βαθμό σε προηγούμενες φάσεις με την Ιταλία ή την Μάλτα.  
Πέμπτο, η άρνηση από την Ελλάδα στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ στα ελληνοτουρκικά θαλάσσια σύνορα. Δεδομένου ότι για την Τουρκία σημεία της ελληνικής επικράτειας θεωρούνται γκρίζες ζώνες, η παρέμβαση του ΝΑΤΟ σε αυτή την ευαίσθητη περιοχή μπορεί να περιπλέξει το εθνικό με το προσφυγικό, που ήδη επηρεάζει το οικονομικό. Αν θέλει το ΝΑΤΟ να προσφέρει, μπράβο του, ας συμβάλλει με τις τεράστιες υποδομές του και τις οικονομικές του δυνατότητες στην κατασκευή οργανωμένων σταθμών προσωρινής παραμονής προσφύγων που έχουν ήδη φτάσει μέχρι την δυτική ακτή της Τουρκίας.  
Τέλος, σε σχέση με τον ελληνικό λαό που δέχεται τις πιέσεις από την ανεξέλεγκτη ροή και συγκέντρωση των προσφύγων στην πατρίδα του, χρειάζεται να κρατήσουμε αυτές τις δύσκολες στιγμές νηφαλιότητα, ψυχραιμία, ανθρωπιστική διάθεση και προθυμία για αλληλεγγύη, που όντως έχει ήδη εκφράζεται από το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας μας. Και μικρή υπομονή: το πρόβλημα στην Ελλάδα εξελίσσεται τόσο ακραία, που δεν είναι δυνατό να αργήσει να επιλυθεί.

Σκεφτόμουν !!!


Τι θάλεγαν άραγε μπροστά σε αυτή τη φωτογραφία η ανά την χώρα και την Ηπειρον νεοφιλελεύθεροι, σοσιαλφιλελεύθεροι, "εκσυγχρονιστές", "Ευρωπαϊστές", "ανθρωπιστές", Δημαροποταμίτες και άλλοι "ποροοδευτικοί"... 
Προς θεού μην φύγουμε από την ΕΕ !!! 
Προδοσία η αποχώρηση από την ΕΕ !!!
Η Ελλάδα ανήκει στην μεγάλη Ευρωπαϊκή οικογένεια !!!
Τα θετικά είναι πιο πολλά από τα αρνητικά !!!
Οχι σε τυχοδιωκτισμούς !!!
Μαζί θα την αλλάξουμε την ΕΕ !!
Και ένα σωρό τέτοιες μπούρδες ων ουκ έστιν αριθμός...
Μετά ξανασκέφτηκα... Καλά μας κάνουν... Αφού τους ανεχόμαστε τους φραγκολεβαντίνους, καλά μας κάνουν ...

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Τα ανθρώπινα δικαιώματα στο απόσπασμα

... Δεν ξαφνιαζόμαστε γιατί ζούμε και παρακολουθούμε την καθημερινότητα, όπου τα στοιχειωδέστερα ανθρώπινα δικιαώματα θυσιάζονται στο βωμό πολιτικών σκοπιμοτήτων και -πάνω απ' όλα- του κέρδους... Αυτή η κλιμακούμενη βαρβαρότητα στην καθημερινότητα μαζί με την επίθεση κατατρομοκράτησης των λαών συγκλροτεί το σκηνικό του βαθύματατου αυταρχισμού με κοινοβουλευτικό μανδύα, που αφορά και την " γή της επαγγελίας" την ...φιλελεύθερη και δημοκρατική Ευρώπη.
Παρουσιάζουμε σχετική έκθεση της Διεθνούς αμνηστίας, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο Nooz.gr...

Καμπανάκι της Διεθνούς Αμνηστίας 
για τα δικαιώματα
«Τα δικαιώματά σας σε κίνδυνο» είναι ο τίτλος της ετήσιας έκθεσης της Διεθνούς Αμνηστίας η οποία καταγράφει και  αξιολογεί την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο κόσμο το 2015.

Η έκθεση προειδοποιεί για την επίθεση που δέχονται οι ελευθερίες και τα δικαιώματα των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σύμφωνα με την οργάνωση, πολλές είναι οι εθνικές κυβερνήσεις που παραβιάζουν συστηματικά το διεθνές δίκαιο και υπονομεύουν σκοπίμως θεσμούς επιφορτισμένους με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εν προκειμένω, η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιεί για μια διαρκώς αναρριχώμενη τάση υπονόμευσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως.

«Δεν απειλούνται μόνο τα δικαιώματά μας αλλά και οι νόμοι και τα συστήματα που τα προστατεύουν», δήλωσε ο Σαλίλ Σέτι (Shalil Shetty), γενικός γραμματέας και επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας, και συμπλήρωσε ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να σταματήσουν την επίθεση στα δικαιώματά μας και να ενισχύσουν τους μηχανισμούς άμυνας που η παγκόσμια κοινότητα έχει θέσει σε εφαρμογή για την προστασία τους. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν αναγκαιότητα, όχι πολυτέλεια, και το διακύβευμα για την ανθρωπότητα είναι τεράστιο», αναφέρεται στην ανακοίνωση της οργάνωσης.

Εθνική Ασφάλεια και Ανθρώπινα Δικαιώματα

Η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιεί επίσης για μια ανησυχητική τάση που επικρατεί μεταξύ κυβερνήσεων και αφορά στην αυξανόμενη στοχοποίηση και επίθεση προς ακτιβιστές, δικηγόρους και άλλα άτομα που εργάζονται για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με την οργάνωση, αυτό οφείλεται εν μέρει στην αντίδραση πολλών κυβερνήσεων απέναντι στις αναδυόμενες απειλές για την ασφάλεια που διαφάνηκαν μέσα στο 2015.

«Η λανθασμένη αντίδραση πολλών κυβερνήσεων απέναντι σε απειλές ως προς την εθνική τους ασφάλεια έχει οδηγήσει στη σύνθλιψη της κοινωνίας των πολιτών, του δικαιώματος στην ιδιωτικότητα καθώς και του δικαιώματος στην ελευθερία του λόγου. Επιπλέον, υπάρχουν ξεκάθαρες προσπάθειες μετατροπής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε‘επικίνδυνες λέξεις', καθώς τίθενται στον αντίποδα της εθνικής ασφάλειας, του νόμου, της τάξης και των ‘εθνικών αξιών'», επισήμανε ο κ. Σέτι.

Πολιτικά παιχνίδια με τις ζωές και τα δικαιώματα των ανθρώπων

Σε εθνικό επίπεδο, η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας καταγράφει και αναδεικνύει κυβερνήσεις που παραβίασαν κατάφορα το διεθνές δίκαιο κατά τη διάρκεια του 2015. Ενδεικτικά αναφέρεται πως:

Περισσότερα από 122 κράτη  βασάνισαν ή  κακομεταχειρίστηκαν ανθρώπους,
περισσότερα από 30 κράτη ανάγκασαν παράνομα πρόσφυγες να επιστρέψουν σε χώρες όπου θα βρίσκονταν σε κίνδυνο,
σε τουλάχιστον 18 χώρες διαπράχθησαν εγκλήματα πολέμου ή άλλες παραβιάσεις του «δικαίου του πολέμου» από κυβερνήσεις ή ένοπλες ομάδες,
σε περισσότερες από 110 χώρες καταγράφηκαν περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου,
σε τουλάχιστον 33 χώρες σημειώθηκαν «εξαναγκαστικές» εξαφανίσεις ανθρώπων.
«Ο κόσμος σήμερα αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις οι οποίες έχουν δημιουργηθεί ή οξυνθεί εξαιτίας κυβερνήσεων που παίζουν πολιτικά παιχνίδια με τις ζωές των ανθρώπων. Εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν στα χέρια κρατών και ένοπλων ομάδων, ενώ οι κυβερνήσεις αναίσχυντα παρουσιάζουν την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως απειλή για την ασφάλεια, τη δημόσια τάξη ή τις εθνικές αξίες», ανέφερε ο κ. Σέτι. 

Υπονόμευση των μηχανισμών άμυνας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και περιφερειακοί μηχανισμοί υπονομεύονται από τις κυβερνήσεις που προσπαθούν να αποφύγουν τον έλεγχο στα εσωτερικά τους, τονίζεται στην έκθεση.

Πολλές κυβερνήσεις τορπίλισαν εσκεμμένα τη δράση του ΟΗΕ για την πρόληψη μαζικών θηριωδιών ή τη λογοδοσία των δραστών και απέρριψαν ή χλεύασαν τις συστάσεις του για τη βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με την οργάνωση.

Η συριακή σύγκρουση αποτελεί ένα τρομακτικό παράδειγμα των καταστροφικών επιπτώσεων σε ανθρώπινο επίπεδο της συστημικής αποτυχίας του ΟΗΕ να εκπληρώσει το ζωτικό ρόλο του στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου και τη διασφάλιση της λογοδοσίας, προσθέτει η Διεθνής Αμνηστία.

«Περισσότερα από 70 χρόνια προόδου και κατακτήσεων στο τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινδυνεύουν», υπογραμμίζει ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα Γιώργος Κοσμόπουλος στην ανακοίνωση της οργάνωσης. «Καλούμε τα κράτη να υποστηρίξουν πολιτικά και να χρηματοδοτήσουν πλήρως τα υπάρχοντα συστήματα για την υποστήριξη του διεθνούς δικαίου και την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου». 

Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα

Ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας προσφυγικής κρίσης περισσότεροι από 851.319 πρόσφυγες, αιτούντες-άσυλο και μετανάστες διέσχισαν τη θάλασσα για να φτάσουν στα νησιά του Αιγαίου κατά τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε, ενώ μόλις το 3% εξ αυτών πέρασαν από τα χερσαία σύνορα με την Τουρκία.

Την ίδια περίοδο, περισσότεροι από 700 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και πολλών παιδιών, έχασαν την ζωή τους ή αγνοούνταν στο Αιγαίο. Ο αριθμός αυτός αποτελεί το 21% του συνόλου των θανάτων στην Μεσόγειο, σε σύγκρισή με 1% το 2014.

Η συνεπαγόμενη διοικητική και ανθρωπιστική πρόκληση έσπρωξε ένα ήδη αναποτελεσματικό σύστημα υποδοχής σε σημείο κατάρρευσης ενώ και ο κακός προγραμματισμός σε συνδυασμό με τη βαθιά οικονομική κρίση όξυναν την ανθρωπιστική κρίση στα νησιά. Ακτιβιστές, εθελοντές, ΜΚΟ και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, προσπάθησαν να καλύψουν τα τεράστια κενά στις ανθρωπιστικές παροχές για τους πρόσφυγες.

Η ΕΕ, το μεγαλύτερο παγκοσμίως οικονομικό μπλοκ με πληθυσμό πάνω από 500 εκατομμύρια, απέτυχε να ανταποκριθεί σε αυτή τη πρόκληση με τρόπο συνεκτικό και σύμφωνο με τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναφέρεται στην έκθεση.

Στην Ελλάδα οι αναφορές για βασανιστήρια, κακομεταχείριση και υπερβολική χρήση βίας από την αστυνομία  συνεχίστηκαν καθώς και οι συλλογικές απελάσεις στα Ελληνο-Τουρκικά σύνορα.

Επίσης, σύμφωνα με την έκθεση, συνεχίστηκαν οι επιθέσεις που υποκινούνται από μίσος, ενώ ο νόμος που επεκτείνει τη συμβίωση μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών ψηφίστηκε στο τέλος του χρόνου.

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Οι "πατριώτες" και οι "συμμορίτες"...

Κάποτε, που σε μία συνάντηση κάποιος εθνικόφρων παπατζής έκανε λόγω για ..."συμμορίτες" στην διάρκεια του εμφυλίου συμφώνησα απόλυτα με τον χαρακτηρισμό...Γιατί, όπως έχει γράψει η ιστορία ανεξίτηλα, ο αγώνας εξελίχτηκε ανάμεσα στους αγωνιστές πατριώτες και τους εθελόδουλους, ταγματασφαλίτες, γερμανοτσολιάδες, δωσιλόγους... Αυτούς, που ποτέ δεν πλήρωσαν το ελάχιστο για τις απίστευτες ατιμίες τους επί κατοχής αλλά αντίθετα εξιλεώθηκαν στην κολυμβήθρα του "εθνοπατριωτισμού" στην οποία λευκάνθηλαν όλοι οι πρόθυμοι να υπηρετήσουν τα νέα αφεντικά (Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ) με την ίδια αφοσίωση, που υπηρέτησαν τους προηγούμενους κατακτηξτές του τόπου (Ναζιστική Γερμανία)... Φαινόμνεο μοναδικό ακόμη και σε αυτή την Δυτική Ευρώπη...
Τους δωσίλογους, λοιπόν μας θυμίζει το ιστορικό σημείωμα του Ανδρέα Ζαφείρη, που αντιγράφουμε από την ISKRA.

 ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ
Μια ιστορία με περίεργες αναφορές στο… 2016.  
Το Φεβρουάριο του 1945, σαν σήμερα, ξεκίνησαν οι δίκες των «επιφανών»δοσίλογων της κατοχήςΔίκες-παρωδία βέβαια αλλά ταυτόχρονα με «περίεργες» αναφορές στο σήμερα. Δίκες που συμπυκνώνουν διαχρονικά όλες τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού/οικονομικού συστήματος.  
Κύριοι κατηγορούμενοι: οι κατοχικοί «Πρωθυπουργοί» Γεώργιος ΤσολάκογλουΙωάννης Ράλλης και Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος, ο γιατρός – ο λεγόμενος και «Έλλην Μένγκελε» – Νικόλαος Χριστοφοράκος.  
Αν κάποια ονόματα είναι γνωστά και σήμερα δεν είναι τυχαίο: ο Ιωάννης Ράλλης είχε σαν συνήγορο υπεράσπισης στη δίκη του τον γιο του, και μετέπειτα πρωθυπουργό με τη Νέα ΔημοκρατίαΓεώργιο Ράλλη, ο οποίος, όπως κάθε περήφανος γιος, είχε εκδώσει και βιβλίο υπεράσπισης του πατέρα του με τον αδικημένο, για την εποχή τίτλο – σήμερα άνετα θα γινόταν σενάριο στο Hollywood – «Ὁ Ἰωάννης Ράλλης ὁμιλεῖ ἐκ τοῦ τάφου». (Ένα θέμα με το splatter πάντα το είχαν οι εθνικόφρονες. Μη ξεχνάμε το άλλο επιπέδου Nobel πόνημα του εταίρου ηγέτη της Νέας Δημοκρατίας – και μέντορα του Α. Σαμαρά –Ευ. Αβέρωφ «Φωτιά και τσεκούρι», με ιδιαίτερες αναφορές στους «συμμορίτες-εαμοβούλγαρους»).
Αλλά και τα ονόματα των Χριστοφοράκου (πρόγονος του τ. Διευθύνοντα Σύμβουλου της περιβόητηςSiemensΜιχάλη Χριστοφοράκου) ή του Θ. Πάγκαλου είναι γνωστά. Ο τελευταίος μάλιστα, αν και καταδικάστηκε σε πολυετή ποινή φυλάκισης εξέτισε μόνο ποινή 40 μερών, αφού απαλλάχτηκε με βούλευμα που εξέδωσε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου (του πρεσβυτέρου, του επονομαζόμενου καιΓέρου της Δημοκρατίας).  
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε το κατάλογο (για παράδειγμα, συνήγορος υπεράσπισης ήταν και οΜιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, παππούς του σημερινού πολιτικού ανδρός) αλλά το νόημα το καταλάβαμε.  
Το ενδιαφέρον όμως με τις δίκες δεν είναι βέβαια ότι αποδεικνύουν ότι ο δωσιλογισμός στην Ελλάδα έχεικληρονομικές διαστάσεις. Συμπέρασμα που αντιβαίνει βεβαίως σε κάθε δυτικού τύπου ανάγνωση του μαρξισμού.  
Ούτε το ενδιαφέρον είναι ότι κανείς δωσίλογος δεν εκτελέστηκε ή τιμωρήθηκε, αλλά αντίθετα οι δωσίλογοι αποτέλεσαν τον βασικό κορμό – πολιτικό και οικονομικό – του μετακατοχικού ελληνικούκράτους (σε αντίθεση με το ότι συνέβηκε σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης – μόνο στη Γαλλίαεκτελέστηκαν από τη κυβέρνηση Ντε Γκωλ 20.000 Γάλλοι συνεργάτες, ενώ στη χώρα μας όσοι τελικά τιμωρήθηκαν δεν τιμωρήθηκαν από το επίσημο κράτος αλλά από τη λαϊκή οργή, με τους τρόπους που αυτή εκδηλώνεται, καθόλου sic για τους θαμώνας της πλατείας Κολωνακίου).  
Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι οι απολογίες των κατηγορούμενων. Όλοι τους οι ισχυρισμοί έχουνισχυρές αναφορές στο σήμερα.  
«εὑρέθην ἀντιμέτωπος ἱστορικοῦ διλήμματος· ἢ νὰ ἀφήσω νὰ συνεχισθῇ ὁ ἀγὼν καὶ νὰ γίνῃ ὁλοκαύτωμα ἢ ὑπείκων εἰς τὰς παρακλήσεις ὅλων τῶν ἡγητόρων τοῦ στρατοῦ, νὰ ἀναλάβω τὴν πρωτοβουλίαν τῆς συνθηκολογήσεως … Τολμήσας, δὲν ὑπελόγισα εὐθύνες … Μέχρι σήμερα δὲν μετενόησα διὰ τὸ τόλμημά μου. Τοὐναντίον αἰσθάνομαι ὑπερηφάνειαν. …Η συνθηκολόγησις δεν υπήρξεν έγκλημα κατά της Πατρίδος, αλλ' υπήρξεν μία αληθής υπηρεσία προς την Πατρίδα. Το ανωφελές "ολοκαύτωμα" θα ήτο μία αληθινή εθνική καταστροφή. Ήτο εύκολον να νίψω και εγώ τας χείρας. Δύσκολον ήτο να τολμήσω».  
Αυτή ήταν η απολογία του Γ. Τσολάκογλου. Ο Τσολάκογλου δεν ήταν ναζί, ούτε καν φιλογερμανός δεν ήταν – σε αντίθεση με πολλούς του Γενικού Επιτελείου. Ήταν ο Διοικητής των ελληνικών δυνάμεων στηνΑλβανία.  
Μπροστά στο «αδιέξοδο» συνθηκολογεί. Και βέβαια όχι μόνος του. Ο επίσημος πολιτικός κόσμος δεν δυσαρεστήθηκε καθόλου με το σχηματισμό της κυβέρνησης Τσολάκογλου, την οποία αντιλαμβανόταν ως «κυβέρνηση εθνικής ανάγκης» (Ελεύθερον Βήμα 08/05/1941). Στην συνάντηση που έγινε υπό τον Τσολάκογλου – για να δωθεί το «πράσινο φως» – πήραν μέρος οι ΠαπανδρέουΚανελλόπουλος,ΤσαλδάρηςΣτεφανόπουλος, καθώς και ο «αριστερός» αγροτιστής Σοφιανόπουλος.  
Όμως η ιστορία είναι χωρίς έλεος. Δε κρίνει προθέσεις. Κρίνει αποτελέσματα. Και κρίνει αυστηράόσους επειδή δήθεν ήταν «δύσκολο να τολμήσουν» σέρνουν λαούς στη καταστροφή. Γιατί – και αυτό είναι το τελικό συμπέρασμα – η Ιστορία δεν είναι πάντα υπόθεση τόλμης. Αλλά μεγάλων οικονομικώνκαι πολιτικών συμφερόντων.  
Ο Τσολάκογλου «δεν τόλμησεν» όχι επειδή ο ίδιος ήταν δειλός. Αλλά γιατί η τάξη και το σύστημα στο οποίο αναφερόταν δεν θα «τολμούσε» ποτέ. Επειδή «δωσίλογο» – βαθιά εξαρτημένο και παρασιτικό –είναι συνολικά το ελληνικό κράτος από τη σύστασή του. Και σήμερα, που ο ιστορικός του κύκλος φτάνει σιγά-σιγά προς τους τίτλους τέλους, αυτά τα χαρακτηριστικά της σήψης είναι ολοένα και πιοφανερά

Συμβαίνουν στην Σαξονία...

...αλλά μας αφορούν καθώς το κύμα των μεταναστών-θυμάτων της φιλάνθρωπης Δύσης διογκώνεται και στη χώρα μας...
Σην Σαξωνία, λοιπόν, πατρίδα του Ναζιστικού κινήματος-κόμματος Pegida, η υποδοχή των προσφύγων από Νεοναζί υπήρξε ανατριχιαστική, όπως γράφτηκε και καταγράφηκε από τα ΜΜΕ πριν λίγο καιρό...
Τώρα, λοιπόν, τα τευτονικά ανθρωποειδή συνεχίζουν το ευάρεστο έργο τους πυρπολώντας τους ξενώνες φιλοξενίας των προσφύγων... Ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα αλλά έξω από τους ξενώνες συγκεντρώθηκαν οι galactikes και ζητωκραύγαζαν, χειροκροτούσαν, και έβριζαν χυδαία... Σύμφωνα με τον πολιτισμό τους δηλαδή, που έχει όμως αποκτήσει ισχυρή μολυσματική ικανότητα... Εστω και αν εμείς ...κυτούσαμε σαν τα παιδιά την πρώτη μέρα...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Η πατάτα...

Η "πατάτα" είναι η αναφορά του Λάκη Λαζόπουλου, καθόλου ευπρεπής κατά τη γνώμη μας, στα συμπλέγματα του Σόϊμπλε εξαιτίας της επίκτητης αναπηρίας του... Με αφορμή αυτή την αποστροφή του κωμικού ηθοποιού γράφει ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει.

Η «πατάτα» και οι ευαίσθητοι….
Χωρίς απολύτως καμιά αντίρρηση ο Λαζόπουλος την έκανε την πατάτα… Και δικαίως αντέδρασαν όσοι εθίγησαν από την ατάκα του θεατρίνου. 
Σιγά πως αν ο Σόιμπλε δεν ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι το μυαλό του θα ήταν…ανορθωμένο και θα μας αντιμετώπιζε διαφορετικά. Θα μας αγκάλιαζε ζεστά ο ανθρωπισμός του! Και το δάκρυ του ποτάμι για τους άνεργους και για όλους εκείνους που στημένοι στα συσσίτια της εξαθλίωσης απλώνουν χέρι για μια κούπα ρύζι! Αν δεν ήταν καθηλωμένος στο αμαξίδιο, θα απέτρεπε ο Βόλφγκανγκ τον ανεκδιήγητο ΓΑΠ να κατεβάσει το ΔΝΤ στην Ελλάδα! Θα συζητούσε τη μείωση του ελληνικού χρέους και γιατί όχι θα έβαζε ακόμα στο τραπέζι και την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου! Όποιος τα πιστεύει αυτά ή ηλίθιος είναι ή περνάει για βλάκες τους καθηλωμένους αναπαυτικά σαλονάτους που κρέμονται λυτρωτικά από τις ξεθωριασμένες πλέον ατάκες του θεατρίνου. Πιστεύει δηλαδή κανείς πως οι Σόιμπλε με ή χωρίς καροτσάκι καθορίζουν από μόνοι τους την πολιτική που δημοσιοποιούν και την επιβάλλουν στις κατεχόμενες περιοχές, που μια από αυτές είναι και η Ελλάδα; Σιγά που το αμαξίδιο της καθήλωσης του μας μάρανε, λες και αυτό ήταν μια από τις αιτίες που μας έχουν στην αφόρητη πρέσα. Ο συμπατριώτης του Σόιμπλε, Αδόλφος ολόρθος ήταν όταν έβγαζε τους πύρινους ρατσιστικούς δολοφονικούς λόγους που άναβαν τους φούρνους καίγοντας ανθρώπινες σάρκες… Πίσω από τον ολόρθο και αρτιμελή καραγκιόζη της ναζιστικής χολέρας βρίσκονταν οι Group – Volkswagen - Siemens και άλλοι χρηματοδότες με το αζημίωτο πάντα του κολασμένου δεύτερου παγκόσμιου πολέμου… Λες και οι πολυώνυμοι μακελάρηδες του πλανήτη που αναλάμβαναν από το «σύστημα» να εξαφανίσουν πολυάνθρωπες πολιτείες με ατομικές βόμβες ή με πυραύλους απεμπλουτισμένου ουρανίου ήταν καθηλωμένοι σε αναπηρικά καροτσάκια! Κάθε άλλο, υγιέστατοι ήταν και είναι… Ανάπηρος δεν είναι όποιος από κάποια αιτία αναγκάζεται να έχει μειωμένες σωματικές δραστηριότητες , ανάπηρος πνευματικά είναι όποιος πιστεύει πως κάποιος Σόιμπλε τώρα από μόνος του ή κάποιος Χίτλερ τότε αποφασίζει να δολοφονήσει βιολογικά ή οικονομικά, λαούς και να καταστρέψει χώρες, αγνοώντας πως υπάρχει το βαθύ σύστημα εξουσίας που αποφασίζει… Ψηλά γράμματα όλα αυτά για έναν θεατρίνο που επειδή δημοσκόπησε σαν εμποράκος τη πιάτσα, κρίνει ότι ήρθε η ώρα να ξεκρεμάσει τη κορνίζα του Αλέξη… Παράλληλα θολώνει το τοπίο ορθώνοντας εχθρό το «αμαξίδιο» του Σόιμπλε και όχι το «σύστημα» που έχει εργαλεία του πρωθυπουργούς και παραδομένα άνευ όρων εθνικά κοινοβούλια… Παίρνει αποστάσεις ασφαλείας ο θεατρίνος από την πολιτική Τσίπρα αυτός που μέχρι χθες γελοιοποιούσε χυδαία όσους αριστερούς του Σύριζα διαχώρισαν τη θέση τους παρατώντας , υπουργιλίκια και λοιπά κυβερνητικά πόστα, καταγγέλλοντας όλοι αυτοί στην πράξη το τρίτο «αριστερό» μνημόνιο και τη δεξιά στροφή του Σύριζα! Ας μην ξεχνάμε το «Αλ Τσαντίρι» της ξεφτίλας εκείνης της Τρίτης, στρατευμένο στη γραμμή απαξίωσης της Ζωής Κωνσταντοπούλου… Άθλια «πατάτα» η ατάκα του θεατρίνου χωρίς αντίρρηση και μάλιστα χοντρή και αμάσητη και σωστά αντέδρασαν και  χαρακτήρισαν «στιγματιστικές και ρατσιστικές απόψεις» τα όσα είπε ο Λαζόπουλος, οι οργανώσεις των ΑΜΕΑ και ως εκεί δικαίως… Από εκεί και μετά σταματήστε να τρέχετε να «εξαγνιστείτε στην κολυμπήθρα» της ατάκας του θεατρίνου όλοι εσείς που «ξεχνάτε» πάντα εκ συστήματος τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ! Φαρισαϊσμός σκέτος… Για τους τραπεζοκαρεκλάτους ο λόγος, ιδιοκτήτες και θαμώνες, που έχουν κυριέψει πεζοδρόμια, πλατειούλες και πάρκα, σκίζουν τα στήθια τους από ευαισθησία , όταν δεν μπορεί να περάσει κανείς ανάμεσα από το δάσος της πλαστικούρας και των «διακοσμητικών» φραγμάτων τους… Έκλαψε και η γνωστή μου κυρία για το αίσχος της ατάκας του αναισθησιολόγου των μαζών Λάκη, που σαν εκπρόσωπος εκείνη , όλων αυτών που παρκάρουν πάνω σε ράμπες, σε διόδους και όπου γουστάρουν, τώρα δακρύζουν όταν ακούν για τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ… Θα αγρίεψαν πιστεύω και οι «ευαίσθητοι» αιρετοί των ΟΤΑ για την τηλε-απρέπεια του Λαζόπουλου. Γνωστή η «μέριμνα» των τοπικών δημοτικών αρχόντων για τους καθηλωμένους σε αμαξίδια ή για όσους στηρίζονται σε βαδιστικά βοηθήματα… Ανθρώπους ισότιμους και άξιους καθόλα που όμως σαν τοπικοί άρχοντες στην πλειοψηφία τους, τους έχουν γραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων τους… Βεβαιωμένο αυτό όταν οι δρόμοι των πεζών, τα κατ’ όνομα πεζοδρόμια δηλαδή, είναι αιωνίως αγκαζέ από κάθε είδος αντικείμενα-εμπορεύματα και διαφημιστικές πινακίδες και πάντα με την συνενοχή των αρμοδίων λόγω ψηφαλακίων βεβαίως-βεβαίως!!!

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Αναλυτική προσέγγιση της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής πραγματικότητας...

... επιχειρεί ο Γιάννης Μηλιός σε άρθρο του, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο rproject.

ΚΡΙΣΗ ΥΠΕΡΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ 
ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
1. Η ΝΕΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
Στις 10/2/2016, ο Kyle Bass, ιδρυ­τής ενός από τα με­γα­λύ­τε­ρα Hedge Funds στον κόσμο, του Hayman Capital, και ένας από τους λί­γους ανα­λυ­τές που το 2008 είχαν προει­δο­ποι­ή­σει για τη ση­μα­σία της κρί­σης των ενυ­πό­θη­κων δα­νεί­ων χα­μη­λής εγ­γύ­η­σης (subrimes), υπο­στή­ρι­ξε ότι η χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κρίση που κυο­φο­ρεί­ται στην Κίνα θα έχει για τις τρά­πε­ζες πε­ντα­πλά­σια έντα­ση συ­γκρι­τι­κά με εκεί­νην του 2008. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο Bass υπο­στή­ρι­ξε ότι οι κι­νε­ζι­κές τρά­πε­ζες αντι­με­τω­πί­ζουν σή­με­ρα απώ­λειες πολ­λα­πλά­σιου ύψους συ­γκρι­τι­κά με τις αμε­ρι­κα­νι­κές το 2008 (3,5 τρις δο­λα­ρί­ων ένα­ντι 650 δις των αμε­ρι­κα­νι­κών τρα­πε­ζών το 2008), ίσως μά­λι­στα και υψη­λό­τε­ρες.
Στον Bass απά­ντη­σε την επό­με­νη μέρα (11/2/2016) η μο­νά­δα ανά­λυ­σης του κι­νε­ζι­κού τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος της Deutsche Bank, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ισχυ­ρι­σμοί του απη­χούν ένα ακραίο σε­νά­ριο «στο οποίο οι οι­κο­νο­μο­λό­γοι μας απο­δί­δουν μόνο 20% πι­θα­νό­τη­τες για την πε­ρί­ο­δο 2017-19». «Η ανά­λυ­σή μας εκτι­μά» συ­νέ­χι­σαν οι ανα­λυ­τές της Deutsche Bank, ότι οι κι­νε­ζι­κές τρά­πε­ζες «έχουν ανά­γκες ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης 500 δις δο­λα­ρί­ων (3,2 τρις γουάν)».[1]
Όμως ποια είναι η κα­τά­στα­ση της Deutsche Bank, που έσπευ­σε να κα­θη­συ­χά­σει τους επεν­δυ­τές για την κυο­φο­ρού­με­νη τρα­πε­ζι­κή κρίση στην Κίνα, η οποία αναμ­φί­βο­λα θα έχει πα­γκό­σμιες επι­πτώ­σεις; Μια τρά­πε­ζα σε βαθιά κρίση η ίδια!
Η Deutsche Bank ήταν από τις λίγες με­γά­λες τρά­πε­ζες που το 2008 δεν χρειά­στη­κε να «δια­σω­θούν» με δη­μό­σιο χρήμα. Σή­με­ρα όμως βρί­σκε­ται σε δεινή θέση. Το 2015 εμ­φά­νι­σε ζη­μί­ες 6,8 δις ευρώ, ενώ στο άμεσο μέλ­λον αντι­με­τω­πί­ζει ση­μα­ντι­κά πρό­στι­μα, δις ευρώ, για χει­ρα­γώ­γη­ση αγο­ρών, και έχει τε­ρά­στια έκ­θε­ση στην Κίνα και σε άλλες ανα­δυό­με­νες αγο­ρές. Η ίδια η τρά­πε­ζα εκτι­μά ότι το 2016 θα έχει ζη­μί­ες 6,7 δις ευρώ. Η με­το­χή της κα­τρα­κύ­λη­σε από την αρχή του έτους κατά 30% και σε χρο­νι­κό διά­στη­μα ενός έτους κατά 50%, ενώ ο Οίκος Αξιο­λό­γη­σης Standard & Poor's υπο­βάθ­μι­σε την πι­στο­λη­πτι­κή της ικα­νό­τη­τα σε ΒΒΒ+ από ΑΑ-. Ο νέος της γε­νι­κός διευ­θυ­ντής, ο Βρε­τα­νός John Cryan, υπο­σχέ­θη­κε να «στα­θε­ρο­ποι­ή­σει» την τρά­πε­ζα μέσα από τη συρ­ρί­κνω­σή της, και ήδη δη­μο­σιο­ποί­η­σε τα σχέ­διά του για τη μεί­ω­ση του προ­σω­πι­κού από τις 100 χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους πα­γκο­σμί­ως στις 75 χι­λιά­δες. Μια γερ­μα­νι­κή τρά­πε­ζα σε βαθιά κρίση λοι­πόν, μας βε­βαιώ­νει, «σαν το πουλί της κα­ται­γί­δας που μη­νά­ει την κρίση», ότι δεν υπάρ­χει κρίση!
Η τρα­πε­ζι­κή κρίση που εκτυ­λίσ­σε­ται συ­νι­στά νέα φάση όξυν­σης της βα­θιάς συ­στη­μι­κής κρί­σης υπερ­συσ­σώ­ρευ­σης κε­φα­λαί­ου στην οποία ει­σήλ­θε ο κα­πι­τα­λι­σμός σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο πριν οκτώ χρό­νια. Εντού­τοις δεν προ­οιω­νί­ζει το «τέλος του κα­πι­τα­λι­σμού». Ο κα­πι­τα­λι­σμός δεν θα πέσει αν δεν τον ρί­ξου­με!
2. ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΣΦΑΙΡΑ, ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ 
Ο Μαρξ το­πο­θε­τεί τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή σφαί­ρα στην καρ­διά του κα­πι­τα­λι­σμού, ανε­ξάρ­τη­τα από την ιστο­ρι­κή φάση του τε­λευ­ταί­ου. Ένας σύ­ντο­μος ορι­σμός του κα­πι­τα­λι­σμού θα ήταν: «το κοι­νω­νι­κό σύ­στη­μα που στη­ρί­ζει τη λει­τουρ­γία του στο χρήμα που τί­κτει χρήμα». Ένας άλλος πε­ριε­κτι­κός ορι­σμός της κα­πι­τα­λι­στι­κής οι­κο­νο­μί­ας θα μπο­ρού­σε να είναι «η οι­κο­νο­μία του υπο­σχε­τι­κού γραμ­μα­τί­ου», με όλες τις ανα­λυ­τι­κές επι­πτώ­σεις αυτής της θέσης. Μια από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες συ­νέ­πειες της κε­ντρι­κό­τη­τας της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής σφαί­ρας στον κα­πι­τα­λι­σμό είναι ο επιρ­ρε­πής σε κρί­σεις χα­ρα­κτή­ρας της.
Σύμ­φω­να με τα λόγια του Μαρξ: «Αυτός ο κοι­νω­νι­κός χα­ρα­κτή­ρας του κε­φα­λαί­ου πε­τυ­χαί­νε­ται και πραγ­μα­το­ποιεί­ται πέρα για πέρα μόνο με την πλήρη ανά­πτυ­ξη του πι­στω­τι­κού και τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος» (Καρλ Μαρξ, Το Κε­φά­λαιο τ. 3ος: 758).
Αυτό ση­μαί­νει ότι όπως και σε κάθε άλλη ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση, η ει­σα­γω­γή και­νο­το­μιών στις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις απο­τε­λεί έκ­φρα­ση του αντα­γω­νι­σμού που πη­γά­ζει από την πα­ρα­γω­γή πρό­σθε­της υπε­ρα­ξί­ας. Οι αντα­γω­νι­στι­κοί με­τα­ξύ τους χρη­μα­το­πι­στω­τι­κοί ορ­γα­νι­σμοί πάντα επι­διώ­κουν να ει­σα­γά­γουν και­νο­το­μί­ες για να δώ­σουν στον εαυτό τους ένα συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα που εξα­σφα­λί­ζει πρό­σθε­το κέρ­δος. Αυτή η τάση, η οποία είναι έμ­φυ­τη στη λει­τουρ­γία του κε­φα­λαί­ου, δια­δί­δει εύ­κο­λα τις χρη­μα­το­πι­στω­τι­κές και­νο­το­μί­ες σε ολό­κλη­ρο τον κλάδο, μειώ­νο­ντας το κό­στος των προ­σφε­ρό­με­νων υπη­ρε­σιών και κάνει τη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κή και­νο­το­μία εν­δο­γε­νές στοι­χείο του κυ­κλώ­μα­τος του κε­φα­λαί­ου.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

Ο Umberto της ψυχής μας

Umberto Eco 04.jpgΤαξιδεύει για τον Σείριο και τον αποχαιρετάμε με όλη τη θέρμη της καρδιάς μας που τον αγάπησε για την ανθρωπιά του, που τον εκτίμησε για την επιστημονικότητά του, που τον τιμά για τον αντιδγματισμό του και την αοσίωσή του στην έρευνα του διαφορετικού και του καινούριου... Μέσα από τα "μυστικά" της σημειωτικής, ο Umberto Eco υπήρξε -κατά την κρίση μας- μία από τις δυναμικότερες απαντήσεις της υποσχόμενης αριστεράς στην λαίλαπα του φιλελεύθερης επέλασης με το λούστρο του καλυμμένου μεταρρυθμισμού ή την χυδαιότητα του απροκάλυπτου συντηρητισμού...
Καλοτάξειδος !!!

Συνέβη κι αυτό επί της πρώτης φοράς "αριστεράς"

-----000roupakΟ Ρουπακιάς ως γνωστόν δεν δικάζεται ως ύποπτος για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα αλλά ως δεδομένος δολοφόνος... Συζητούμενα είναι οι συνθήκες του φόνου, οι ηθικοί και πραγματικοί συνένοχοι κ.λ.π. 
Ο Ρουπακιάς λοιπόν είναι και με την βούλα ελεύθερος στο σπίτι του με περιοριστικούς όρους... Συνέβη και αυτό κατά την διάρκεια της "αριστερής" διακυβέρνησης. 
Καμία επίκληση για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης δεν μπορεί να αποτελέσει ούτε καν απλό κυβερνητικό άλλοθι αφού στην διάρκεια της χρονιάς που πέρασε με την ...για πρώτη φορά αριστερά τίποτε το ουσιαστικό δεν έγινε ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες απόδοσης ποινικών και άλλων ευθυνών...
Η έξοδος του Ρουπακιά κλείνει τον κύκλο των "απελευθερώσεων" των Νεοναζί... Μεταφέρουμε σχετικό ρεπορτάζ της ISKRA.

   ΠΡΟΚΛΗΣΗ Η ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΡΟΥΠΑΚΙΑ

ΣΟΒΑΡΕΣ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Βαρύ πόνο στους συγγενείς και τους οικείους του Παύλου Φύσσα και αγανάκτηση σε κάθε δημοκράτη πολίτη προκάλεσε η είδηση για την επικείμενη αποφυλάκιση του Χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά. Με βούλευμά του, τοΣυμβούλιο Εφετών διέταξε την αποφυλάκιση του βασικού κατηγορούμενου για τη δολοφονία του Φύσσα καθώς στις 18 Μαρτίου εξαντλείται το μέγιστο διάστημα προσωρινής κράτησης, που ορίζεται από το σύνταγμα στους 18 μήνες.
Φυσικά, η επικείμενη αποφυλάκιση του Ρουπακιά θα συνοδευτεί από αυστηρούς περιοριστικούςόρους, αλλά αυτό δεν μετριάζει τις αλγεινές εντυπώσεις: ο νεοναζί φονιάς του Παύλου Φύσσα θα πάει σπίτι του, γεγονός που αποτελεί προσβολή στη μνήμη του νεκρού και πρόκληση για κάθε δημοκρατική συνείδηση. Ακόμη περισσότερο που, με την αποφυλάκιση του Ρουπακιά, δεν θα έχει μείνει κανέναςΧρυσαυγίτης στη φυλακή. Οι ιεραρχικά ανώτεροί του είναι ελεύθεροι να στήνουν κάθε μέρα από ένα «σόου» στη Βουλή και να οργανώνουν καινούργια πογκρόμ εναντίον μεταναστών και προσφύγων έξω από αυτήν.
Για τη θλιβερή αυτή εξέλιξη έχουν ευθύνη οι δικαστικές αρχές, που ανέχθηκαν να σέρνεται η πολύκροτη δίκη με ρυθμούς χελώνας, αντί να αποδώσουν γρήγορα δικαιοσύνη, όπως απαιτεί το κοινό αίσθημα. Σοβαρές ευθύνες βαρύνουν ωστόσο και την κυβέρνηση, και προσωπικά τον υπουργό Δικαιοσύνης, που δεν εξασφάλισαν μια αίθουσα της προκοπής για τη γρήγορη εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά την αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, όπου η υπόθεση Φύσσα εκδικαζόταν εκ περιτροπής, μαζί με άλλες υποθέσεις για ζητήματα τρομοκρατίας. Με αυτά τα δεδομένα, η ντροπιαστική, για το κράτος δικαίου, εξέλιξη με την αποφυλάκιση Ρουπακιά- εξέλιξη η οποία εκθέτει και διεθνώς τη χώρα- ήταν προδιαγεγραμμένη, όπως πολύ έγκαιρα, αλλά εις μάτην, είχαν προειδοποιήσει η πολιτική αγωγή, αντιφασίστες ακτιβιστές και συλλογικότητες.
Α.Θ
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Περί ΤΑΙΠΕΔ

...Αυτού καλέ, του οργανισμού, που θα καταργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ με την άνοδό του στην εξουσία... Είχε μάλιστα αναγγελθεί η διάλυσή του αμέσως μετά τις εκλογές του 2015 αλλά μετ΄ολίγον επανήλθε μετά Βαΐων και πολλών κλάδων και κλαδίσκων. Αυτού του ίδιου, που μετά τον 17ωρο αγώνα του πρωθυπουργού μας στις Βρυξέλλες "πετύχαμε" να βρίσκεται η έδρα του στην Αθήνα και όχι στο Λουξεμβούργο, όπου τελικά -απ' ότι φαίνεται- θα εγκατασταθεί ο νέος εξωραϊσμένος ΤΑΙΠΕΔ...
Αντιγράφουμε σχετικό άρθρο του Αρη Χατζηστεφάνου από την "Εφημερίδα των Συντακτών"...

ΟΣΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΣΤΟ ΤΑΙΠΕΔ
Ενα δαιδαλώδες δίκτυο τραπεζών και εταιρειών, οι οποίες λειτουργούν ταυτόχρονα σαν σύμβουλοι ιδιωτικοποιήσεων αλλά και σαν αγοραστές της δημόσιας περιουσίας, με τις ευλογίες και τη στήριξη της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, φέρνει στο φως έκθεση του διεθνούς κέντρου ερευνών Transnational Institute.  

Στην έκθεση, την οποία η «Εφ.Συν.» έλαβε κατ’ αποκλειστικότητα πριν από την επίσημη κυκλοφορία της, γίνεται εκτενής αναφορά σε παραδείγματα ελληνικών ιδιωτικοποιήσεων και κυρίως τις ιδιωτικές εταιρείες συμβούλων που μεσολάβησαν στη διαδικασία.  

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Deutsche Bank η οποία, όπως αναφέρεται, συμβούλευσε την ελληνική κυβέρνηση να πουλήσει τις μετοχές του ΟΠΑΠ στο 50% της αξίας τους.  

Οι συντάκτες δεν κρύβουν την έκπληξή τους τόσο για την «απίστευτα» χαμηλή τιμή όσο και για το γεγονός ότι η συμφωνία επικυρώθηκε ακόμη και όταν έγινε γνωστό ότι ο τότε επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιος Σταυρίδης, παραιτήθηκε όταν έγινε γνωστό ότι ταξίδευε με αεροσκάφος του Μελισσανίδη.  

Εκπληκτοι φαίνεται να έχουν μείνει οι ερευνητές του Transnational Institute και για τo γεγονός ότι το ΤΑΙΠΕΔ χρησιμοποίησε ως σύμβουλο την Eurobank Equities Investment Firm (θυγατρική της Eurobank) προκειμένου να πουλήσει σε μια άλλη θυγατρική της Eurobank (Eurobank Properties) 14 ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου – συμφωνία από την οποία οι Ελληνες φορολογούμενοι ζημιώθηκαν, αντί να ωφεληθούν, κατά 135 εκατ. ευρώ.

Η έκθεση δεν παραλείπει φυσικά την απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝ.ΕΛΛ. να πουλήσει τα 14 κερδοφόρα αεροδρόμια της χώρας κρατώντας μόνο τα επιδοτούμενα.  

Οι ερευνητές επισημαίνουν τη σύγκρουση συμφερόντων που προκύπτει από το γεγονός ότι το ΤΑΙΠΕΔ χρησιμοποίησε ως σύμβουλο τη Lufthansa Consulting GmbH, θυγατρική της Lufthansa, η οποία με τη σειρά της είναι μέτοχος της Fraport που αγοράζει τα αεροδρόμια.  

«ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΧΑΜΗΛΑ...»

Με ανάλογα παραδείγματα από άλλες έξι χώρες, η έκθεση (την οποία η Efsyn.gr θα παρουσιάσει το Σάββατο μεταφρασμένη στα Ελληνικά) αποκαλύπτει ένα δαιδαλώδες δίκτυο ιδιωτικών επιχειρήσεων, οι οποίες λειτουργούν ταυτόχρονα ως σύμβουλοι πώλησης και αγοραστές δημόσιας περιουσίας – συχνά υπό το καθεστώς απειλών και πιέσεων της τρόικας προς τις υπερχρεωμένες χώρες τη Ε.Ε.  

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον κολοσσό Lazard (σύμβουλο της Ελλάδας για το καταστροφικό PSI, που επέστρεψε επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ) ο οποίος, σύμφωνα με την έκθεση, συμβουλεύει κυβερνήσεις να πουλήσουν σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές τις επιχειρήσεις του Δημοσίου προκειμένου στη συνέχεια να τις αγοράζει μέσω θυγατρικών της.  

Η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία που ειδικεύεται στις ιδιωτικοποιήσεις είναι η NM Rothschild (θυγατρική της Rothschild & Co), η οποία ουσιαστικά φέρεται να συνδιαμόρφωσε την πολιτική μαζικών ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης Θάτσερ πριν ανοίξει τα φτερά της σε άλλες 30 χώρες του κόσμου.  

Αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας σε ολόκληρη την Ευρώπη, η έκθεση καταρρίπτει με ατράνταχτα επιχειρήματα σειρά διαδομένων μύθων για την «υψηλότερη αποδοτικότητα» των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων, τις χαμηλότερες τιμές για τα νοικοκυριά αλλά και τα κέρδη που υποτίθεται ότι προσφέρουν στα κρατικά ταμεία.  

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σε 34 χώρες του ΟΟΣΑ η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας οδήγησε σε αυξήσεις των τιμολογίων κατά 23,1% κατά μέσον όρο.  

Για τους ερευνητές του T. I. η Ελλάδα φαίνεται να αποτελεί και σε αυτή την περίπτωση παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγή λόγω της τεράστιας ζημιάς που προκαλούν στην εθνική οικονομία οι ιδιωτικοποιήσεις των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων του δημοσίου τομέα.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Κουτοπονηριές ...ανωτάτης υποστάθμης...

Το παιγίνιδι της ..."μεταβίβασης" εξουσιών στην τοπική αυτοδιοίκηση ο καπιταλισμός το έχει αρχίσει από χρόνια...Και η τραγωδία: με την υπόδειξη, την συναίνεση και την επιβράβευση κομματιού της αριστεράς, της λεγόμενης ανανεωτικής. Λησμονώντας τις ουσιαστικές πλευρές κοινωνικής και οικονομικής εξουσίας, το ποιός-ποιόν δηλαδή, οι "προοδευτικοί" πανηγύριζαν για την ...αποκέντρωση εξουσιών, το χτύπημα της γραφειοκρατίας και άλλα συναφή κουρουφέξαλα, μακρυά από την ουσία του ζητήματος... Και η ουσία δεν ήταν άλλη από το φόρτωμα διπλών βαρών στις πλάτες των πολιτών πέρα από τους ήδη καθιερωμένους κρατικούς φόρους για τα ειδικά αντικείμενα... Πληρώναμε, δηλαδή και πληρώνουμε δύο φορές: μία φορά με την ετήσια κρατική φορολογία και άλλη μία με τα δημοτικά τέλη... Αυτό βέβαια, τα χρόνια των παχύτερων αγελάδων του φιλελευθερισμού περπατούσε πάνω στην ανοχή ή ακόμη και την σιωπηρή διαμαρτυρία ολίγων πιο συνειδητοποιημένων και ολιγότερο "εκσυγχρονιστών" πολιτών...
Τώρα, όμως κάθε τέτοια κατραπακιά δεν είναι μόνον απειλητική για την ίδια την επιβίωση των πολιτών αλλά εεγγυάται την ξασφαλισμένη κατάρρευση της μεταβιβαζόμενης στους Δήμους υπηρεσίας. Ενα τέτοιο άλμα επιχειρεί η για πρώτη φορά αριστερή μας κυβέρνηση, χώνοντας τροπολογία στο σχέδιο νόμου: ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ του Υπουργείου υγείας...παρέχοντας την δυνατότητα (sic έκφραση) χρηματοδότησης άμεσων και απαραίτητων λειτουργικών αναγκών των δημοσίων φορέων Υγείας από τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης Α' και Β' βαθμού καθώς και στα νομικά πρόσωπα αυτών...
Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι δεν χρειάζεται νόμος, για να ορίζει την δυνατότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης να επισχύσει σε κάποιες ειδικές και εξαιρετικά σπάνεις περιπτώσεις. 
Η απύθμενου βάθους κουτοπονηριά δεν είναι χωρίς ουσιαστικές συνέπειες. Πρόκειται για το πρώτο επίσημο βήμα της μεταβίβσης των δαπανών Υγείας στους ΟΤΑ, άρα στους πολίτες... Πρόκειται δηλαδή για την έναρξη μετατροπής (το λέμε με την μεγαλύτερη διστακτικότητα) του συστήματος παροχής Υγειονομικών Υπηρεσιών σε αυτοχρηματοδοτούμενο θεσμό... 
 Θα συνιστούσε περιττολογία η διατύπωση, πως η κατάρρευση του ΕΣΥ για τους πολλούς είναι προ των θυρών με τέτοιες φιλοδοξίες...
Είμαστε σίγουροι εκ των προτέρων για τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, πως πρόκειται για ...παρεξήγηση των προθέσεων της κυβέρνησης κ.λ.π. 
Μακάρι σαν πολίτες να μην το χάψουμε...

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

Εχει ο καιρός γυρίσματα...

Και μάλιστα πολύ ενδιαφέροντα,έτσι ή αλλιώς, και για μας... Αναφερόμαστε στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, που για πολλαπλή φορά είναι το επίκεντρο γεωπολιτικών ανακατατάξεων... Η Ρώσικη παρουσία αποτελεί, όπως φαίνεται, σοβαρότατο παράγοντα ανατροπής του μέχρι πρότινος συσχετισμού δυνάμεων...
Σχετικό το άρθρο του Γιώργου Καπόπουλου, που αντιγράφουμε και παραθέτουμε

Αντιαμερικανικό κρεσέντο Ερντογάν

Η Αγκυρα δηλώνει «σοκαρισμένη» γιατί οι ΗΠΑ βάζουν την Τουρκία και τη συροκουρδική οργάνωση YPG (παρακλάδι του ΡΚΚ) στο ίδιο καλάθι και ο Νταβούτογλου από το Κίεβο απειλεί με την πιο σκληρή αντίδραση αν οι Κούρδοι θέσουν υπό τον έλεγχό τους την πόλη Αζάζ.
Σε παρόμοια κλιμάκωση ψυχροπολεμικής ρητορικής δεν είχε φθάσει ποτέ η Τουρκία απέναντι στις ΗΠΑ: Ούτε όταν το καλοκαίρι του 1964 ο τότε πρόεδρος Τζόνσον έστειλε επιστολή-τελεσίγραφο στον τότε πρωθυπουργό Ινονού και τον εξανάγκασε να ματαιώσει απόβαση στην Κύπρο, ούτε όταν το καλοκαίρι του 2003 ειδικές δυνάμεις πεζοναυτών αιχμαλώτισαν ως τρομοκράτες Τούρκους κομάντος στο Βόρειο Ιράκ. Η ρητορική της Αγκυρας είναι ρητορική ρήξης, είναι πολιτική πρόκληση προς τις ΗΠΑ που αγνοεί τους συσχετισμούς, είναι τυχοδιωκτική φυγή προς τα εμπρός ανάλογης βαρύτητας με την κατάρριψη του ρωσικού Σουχόι τον περασμένο Νοέμβριο. Η στάση των ΗΠΑ είναι λογική απόρροια της στροφής τους στη Συρία τα δύο τελευταία χρόνια και όχι μόνον:
Πρώτον στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι στη Συρία δεν υπάρχει μετριοπαθής αντιπολίτευση, απλά συντηρούν τον μύθο για να μετριάσουν τις αντιδράσεις της Σαουδικής Αραβίας και των εμιράτων. Μόνοι σύμμαχοι των ΗΠΑ εντός Συρίας είναι οι Κούρδοι της Βορειοανατολικής Συρίας.
Δεύτερον είναι προφανές ύστερα από επίπονες κρούσεις, προσπάθειες, συναντήσεις του Ομπάμα και του Μπάιντεν με τον Ερντογάν, ότι η αμερικανική πλευρά θεωρεί τον Τούρκο ηγέτη αφερέγγυο και απρόβλεπτο συνομιλητή και έτσι δεν του δίνει ούτε καν τα προσχήματα αναδίπλωσης-προσαρμογής που δίνει στο Ριάντ και στα κράτη του Κόλπου.
Ο Ερντογάν προκαλεί τις ΗΠΑ όπως ο Σαντάμ στην περίοδο 1988-90, όταν διεκδικούσε αμοιβή για το κόστος του οκταετούς πολέμου με το Ιράν, και όπως ο Μιλόσεβιτς, που αγνόησε τη στροφή της Ουάσιγκτον στη Γιουγκοσλαβία στα τέλη του 1991 αμέσως μετά την απόφαση της τότε Ευρωπαϊκής Κοινότητας να αναγνωρίσει τη διάλυση της Ομοσπονδίας. Τι αντίκρισμα όμως έχουν οι απειλές Νταβούτογλου για επέμβαση στη Συρία; Πρόσφατο δημοσίευμα της αντιπολιτευόμενης Χουριέτ αναφέρει ότι η στρατιωτική ηγεσία δεν θέλει εμπλοκή στη Συρία χωρίς τη συγκατάθεση των ΗΠΑ και την κάλυψη του ΟΗΕ. Θα οδηγήσει η κρίση στη Συρία στη διάρρηξη της λυκοφιλίας των τελευταίων χρόνων Ερντογάν-στρατηγών;

Η απάντηση στο ερώτημα θα είναι καθοριστικής σημασίας για τις ισορροπίες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Το μήνυμα των ΗΠΑ ότι δεν θεωρούν υπεύθυνο συνομιλητή τον Ερντογάν εμμέσως διαβάζεται και ως αναζήτηση άλλου πιο φερέγγυου συνομιλητή.

Τα 'Καλά" έρχονται...

Αρμαγεδώνας φιλελευθερισμού, δημοκρατικότητας, ευσπλαχνίας και ανθρωπισμού μας περιμένει στην γωνία, όπως πληροφορούν τα ΜΜΕ για τις διαθέσεις ΔΝΤ και ΕΕ...Παραθέτουμε το σχετικό ρεπορτάζ του ιστότοπου Nooz.gr αλλά προηγούμενα αναρωτιόμαστε: η κοινωνία μας θα αντέξει άλλη μία τέτοια λαίλαπα "αριστερών" μέτρων;;; Η πρώτη φορά αριστερή κυβέρνησή μας δείχνει πάντως πρόθυμη...


Απαιτήσεις - σοκ από το Eurogroup 
στη γραμμή Τόμσεν
Οροφή στις συντάξεις στα 1.500 ευρώ, κατάργηση του εφάπαξ και απολύσεις στο Δημόσιο μέσω ιδιωτικοποιήσεων ζητούν οι δανειστές από την κυβέρνηση, σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση των Θεσμών που παρουσιάστηκε στο Eurogroup της Πέμπτης, υποστηρίζουν δημοσιεύματα. 

Ρεπορτάζ της Real αναφέρει πως ενημερώθηκε από πηγή μέσα από το Eurogroup ότι "τα συμπεράσματα της έκθεσης Τόμσεν στο μπλογκ του ΔΝΤ και της ενδιάμεσης έκθεσης της τρόικας ταυτίζονται" και πως πηγή διάβασε πολλαπλά αποσπάσματα των δύο κειμένων και εξήγησε ότι "το διατακτικό μέρος και των δύο είναι το ίδιο".

Όσον αφορά το Ασφαλιστικό, η έκθεση - σύμφωνα με την Real - καλεί την κυβέρνηση να το τροποποιήσει έτσι ώστε να καταργεί πλήρως το εφάπαξ, να μειώσει τη μέγιστη σύνταξη στα 1.500 ευρώ, να προχωρήσει σε σημαντικότερες μειώσεις στις σημερινές υψηλές συντάξεις και όχι μόνο στις μελλοντικές, να επαναπροσδιορίσει στο "ρεαλιστικότερο" 
τις αναμενόμενες εισπράξεις από εισφορές του ιδιωτικού τομέα.

Επίσης, να βρει πρόσθετα μέτρα, κυρίως από περικοπή δαπανών του δημοσίου και όχι από προσδοκώμενα έσοδα (φόρους) και να συγκεκριμενοποιήσει το 1,1% του ΑΕΠ (2 δισ. ευρώ) για το οποίο έχει ήδη δεσμευθεί και άλλη μια μονάδα του ΑΕΠ (1,8 δισ. ευρώ) για την οποία δεν έχει δεσμευθεί. ∆ηλαδή επιπλέον μέτρα 3,8 δισ. ευρώ.

Να καταστήσει λειτουργικό το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων και να το "προικίσει" με εταιρείες και οργανισμούς του ∆ημοσίου που θα προετοιμαστούν προς αποκρατικοποίηση.

Αυτό το τελευταίο σημαίνει μειώσεις στον αριθμό και τις αμοιβές του προσωπικού των προς πώληση οργανισμών και εταιρειών. Οι δανειστές ουσιαστικά ζητούν από την κυβέρνηση να επανεξετάσει την τακτική της και να κάνει απολύσεις, αλλιώς τα νούμερα δεν βγαίνουν, αναφέρει το άρθρο. 

Μεταξύ των σημείων του άρθρου του Π. Τόμσεν και των διαπιστώσεων της τρόικας ως σύνολο, αξίζει να σημειωθεί το ποσοστό 10%, που αποτελεί τη δαπάνη του Προϋπολογισμού για τις συντάξεις, τη διασύνδεση αυτού του ποσοστού με το ύψος και τη βιωσιμότητα του χρέους, αλλά και το ίδιο το εύρος της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Οι δανειστές εκτιμούν ότι αν η δαπάνη για τις συντάξεις δεν πέσει, τότε οι στόχοι του 2017, του 2018 και του 2019 
δεν θα επιτευχθούν. Μάλιστα θεωρεί δεδομένο ότι τα συνολικά 9 δισ. μέτρων που αναφέρει ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τομέα του ∆ΝΤ θα προέλθουν κυρίως από την απόδοση του σχεδίου για τις συντάξεις. 

Σύμφωνα με την Real, για τις απαιτήσεις ο Τόμσεν ενημέρωσε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο σε κατ’ ιδίαν συνάντηση που είχαν πριν από το Eurogroup. Περίμενε να διαβαστεί στην αίθουσα της συνεδρίασης η ενδιάμεση έκθεση και μόλις ήταν βέβαιος ότι 5-6 σημεία ήταν πια κτήμα των υπουργών, πάτησε το κουμπί και ανάρτησε το κείμενό του.  

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Μπράβο στην κοπέλα !!!

Η ειδησεογραφία για το ρατσιστικό επεισόδιο στον ηλεκτρικό αποσιωπά ή περιορίζει την γενναιότητα της κοπέλας, που κατέγραψε το συμβάν... Είχε σώας τα φρένας και γνώριζε πολύ καλά πως εξέθετε τον εαυτό σε κίνδυνο, ενδεχόμενα πολύ σοβαρό αφού τα έβαζε με έναν ... εθνοπατριώτη... 
Μπράβο της !!! Της ανήκει ο έπαινος, που ταιριάζει στος τυραννοκτόνους...Αξίζει να την θυμόμαστε κάθε φορά που η αποσιώπηση αποτελεί στέγη ασφάλειας σε βάρος της ελευθερίας μας... 
Εξάλλου, κάπως έτσι δομήθηκε ο τρόμος στις φασιστικές κοινωνίες... Κάπως έτσι δομείται και ο ιδιότυπος φασισμός του σήμερα με κοινοβουλευτικό μανδύα...

Του ...Αγίου...

Πότε τελειώνει η κρίση... Αν απαντήσουμε αυθόρμητα κινδυνεύουμε να ...χυδαιολογήσουμε... Παραθέτουμε, λοιπόν άρθρο του Θέμη Τζήμα, που διαβάσαμε στον ιστότοπο TVXS και που νομίζουμε, ότι περιέχει ενδιαφέροντα στοιχεία και απόψεις...

Πότε τελειώνει η κρίση; Επ' αφορμής Κύπρου

Με αφορμή την Κύπρο και τις ανακοινώσεις του υπουργού οικονομικών της, περί μεγέθυνσης φέτος της κυπριακής οικονομίας, διάφοροι σχολιαστές έχουν αρχίσει να οικοδομούν άλλο ένα success story, όπως αυτά στα οποία αρέσκονταν το προηγούμενο διάστημα, επί κυβερνήσεων Σαμαρά. Κάνοντας τη σύγκριση με την κυβέρνηση Τσίπρα και τα προφανώς απογοητευτικά έως τραγικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας, καταλήγουν στο βολικό για τους ίδιους συμπέρασμα, ότι μια συνεπής δεξιά πολιτική βγάζει τις χώρες από την κρίση, ενώ οι αριστερές πολιτικές και κυβερνήσεις τις βυθίζουν περαιτέρω. Οι αναλύσεις αυτές είναι και κακόπιστες και λανθασμένες. Επιπλέον όμως είναι ενδεικτικές ενός στρεβλού τρόπου σκέψης παγκοσμίως, που εν πολλοίς ευθύνεται για την επανάκαμψη της καπιταλιστικής κρίσης που φαίνεται ότι βιώνουμε.
Η κριτική είναι κακόπιστη διότι πρώτον ουδέποτε στην Ελλάδα των μνημονίων εφαρμόστηκε αντιμνημονιακή, πολλώ δε μάλλον, αριστερή πολιτική. Από το Φεβρουάριο του 2015 ξεκίνησε με ευθύνη των Τσίπρα- Βαρουφάκη μια διολίσθηση προς νέο μνημόνιο που ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι, με τη συμφωνία για το τρίτο μνημόνιο. Μέχρι τότε, ακόμα και οι πλέον μετριοπαθείς σοσιαλδημοκρατικές προτάσεις του προ του 2015, προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ έμειναν αδρανείς και εν τέλει δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Η κάκιστη διαπραγμάτευση Τσίπρα- Βαρουφάκη σαφώς επέτεινε την κρίση, αφού κέρδισε χρόνο όχι υπέρ της χώρας αλλά υπέρ των πιστωτών. Ωστόσο, στην πραγματικότητα η τακτική αυτή δεν ήταν πολύ διαφορετική από όσα έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και σίγουρα δεν ήταν αριστερή.
Η κακοπιστία όμως της εν λόγω κριτικής από τα δεξιά, φαίνεται στο ότι παραλείπει βασικότατες διαφορές μεταξύ ελληνικής και κυπριακής οικονομίας, τόσο σε σχέση με τα ποιοτικά τους στοιχεία και τα μεγέθη τους, όσο και σε σχέση με προηγούμενα χρόνια ύφεσης.
Μόνο σε σχέση με το τελευταίο στοιχείο, αξίζει να αναφέρουμε ότι η κυπριακή οικονομία μπήκε σε ύφεση -2.0% το 2009, πέρασε σε μεγέθυνση τα επόμενα δυο χρόνια-, 2010 και 2011 1.4% και 0.3% αντίστοιχα- και βρέθηκε εκ νέου σε ύφεση τα επόμενα τρία χρόνια από το 2012 έως το 2014, -2,4%, -5,4% και -2,3% αντίστοιχα, προτού πετύχει ασθενικούς ρυθμούς μεγέθυνσης οριακά πάνω από τη στασιμότητα, το 2015.[1] Συνολικά δηλαδή βίωσε έως και το 2015 μείωση του ΑΕΠ της τάξης του -10,4%.
Η Ελλάδα αντίθετα, την ίδια περίοδο είχε το 2009 ύφεση -4,4%, το 2010 -5,3%, το 2011 -8,9%, το 2012 -6,6, το 2013 -4,0%, το 2014 οριακή μεγέθυνση 0,7% και το 2015 ύφεση και πάλι -2,1%.[2] Τα ίδια ακριβώς χρόνια -2009 με 2014- βίωσε συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 28,5%, δηλαδή σχεδόν τριπλάσια της Κύπρου.
Η ερημοποίηση της οικονομίας ποιοτικά και ποσοτικά υπήρξε ασύγκριτα μεγαλύτερη. Χωρίς καμία μάλιστα διάθεση υποστήριξης της κυβέρνησης Τσίπρα- η θέση του γράφοντος άλλωστε είναι γνωστή- ακόμα και αν χρεώσουμε την ύφεση του 2015 σε κάποια υποτιθέμενη αριστερή πολιτική, που καλό θα ήταν να μας εξηγήσει όποιος μπορεί πού την εντόπισε, η συρρίκνωση του ΑΕΠ το 2015 είναι πολύ μικρότερη από αυτήν επί κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, παρά μάλιστα την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων.
Κυρίως όμως, η αναζήτηση και η αναγόρευση επιδόσεων όπως της Κύπρου σε success story υποδηλώνει μια επικίνδυνη και λανθασμένη αλλά εξαιρετικά διαδεδομένη, συστημική ανάγνωση για το πότε τελειώνει μια κρίση και εν προκειμένω η καπιταλιστική κρίση που ξεκίνησε το 2007. Η θεώρηση αυτή, προκειμένου να διακηρύξει το τέλος της κρίσης, παίρνει ως σημείο αναφοράς το βαθύτερο, το αρνητικότερο σημείο εξέλιξης της κρίσης και συγκρίνει τις επιδόσεις μιας οικονομίας με αυτό, λαμβάνοντας υπόψη ως έξοδο από την κρίση έναν οποιονδήποτε ρυθμό μεγέθυνσης. Η όλη σύγκριση όμως είναι στρεβλή.
Αν προ της έναρξης της τελευταίας κρίσης μια οικονομία εκινείτο με ρυθμούς μεγέθυνσης (χ) και σήμερα παρά τον όποιο θετικό ρυθμό κινείται σε ρυθμούς μεγέθυνσης (χ-) έχει αποτύχει να αποκαταστήσει, έστω στο επίπεδο της στατιστικής απεικόνισης, την προ της κρίσης δυναμική, άρα στην πραγματικότητα δεν έχει βγει από την κρίση απλά ίσως τείνει να εξέλθει ή βρίσκεται σε ένα λιγότερο έντονο σημείο εξέλιξης της κρίσης. Χώρια που χωρά μεγάλη συζήτηση για το αν η πορεία μεταβολής του ΑΕΠ ούτως ή άλλως συνιστά επαρκές εργαλείο από μόνη της προκειμένου να αντιληφθούμε την ουσία μιας οικονομικής πολιτικής και κατάστασης, δηλαδή ως προς την αποτελεσματικότητά της για την κοινωνική ευημερία.
Έτσι η Κύπρος δεν προβλέπεται μέχρι και το 2018 να “πιάνει” τους προ κρίσης ρυθμούς μεγέθυνσης. Το ίδιο ακριβώς αποδεικνύουν τα στοιχεία και πάλι της Παγκόσμιας Τράπεζας για την Πορτογαλία και για σειρά ακόμα κρατών.
Ακόμα σημαντικότερο όμως σε σχέση με την κυπριακή οικονομία όπως και με άλλες είναι ότι ούτε προβλέπεται να ισοσκελίζουν τις απώλειες του ΑΕΠ που υπέστησαν από το 2009. Στην πραγματικότητα, η στρέβλωση του πότε βγαίνει μια οικονομία από την κρίση δεν είναι παρά ένα συσκοτιστικό άλλοθι για να μην αντιμετωπιστεί καμιά από τις αιτίες που γέννησαν την κρίση και που βρίσκονται στην ίδια τη φύση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι ένας “κρισιακός” καπιταλισμός.
Υπάρχει δηλαδή στο βαθμό που μπορεί να προκαλεί κρίσεις μέσα από τις οποίες ρίχνει περιοριστικούς φραγμούς του μεγάλου και κυρίως του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, προκειμένου το τελευταίο να αυξάνει το μερίδιο ισχύος του στο σύστημα εξουσίας- υπερεθνικό και εθνικό- και να παράγει νέες φούσκες άρα βραχύ- μεσοπρόθεσμη υπερκερδοφορία. Το κόστος φυσικά μεταφέρεται σε λιγότερες ισχυρές μερίδες του κεφαλαίου και στην πραγματική οικονομία της εργασίας. Εξ ου και η κρίση επανακάμπτει μέσα από ελαφρά διαφοροποιημένες διαδρομές και μάλιστα με λιγότερα συστημικά εργαλεία αντιμετώπισής της διαθέσιμα- πχ. πιστωτική χαλάρωση. Εξ ου και κακόπιστες, ψευδείς ή και κυνικές οι αναλύσεις περί success stories: μέσα από τη διαμόρφωση ενός αντί αριστερού κλίματος- για το οποίο είναι κατεξοχήν υπεύθυνη η κυβέρνηση Τσίπρα- Καμμένου εξαιτίας του ότι αναβαπτίζει τα μνημόνια στο όνομα της αριστεράς- προσπαθούν να αποκρύψουν ότι τρία μνημόνια μετά, η χώρα παραμένει σε κρίση και επιπλέον ότι παγκοσμίως, περίπου μια δεκαετία μετά την έναρξη της καπιταλιστικής κρίσης που αντιμετωπίστηκε χωρίς ίχνος μετακίνησης από τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία, η κρίση επανακάμπτει και επαναοξύνεται εξαιτίας ακριβώς αυτών των νεοφιλελεύθερων πολιτικών παγκοσμίως και στην Ελλάδα. Αν για κάτι ευθύνεται η καθ' ημάς “αριστερά” είναι ότι αποδείχτηκε τόσο δεξιά. Εκεί που αποτυγχάνει ο νεοφιλελευθερισμός, success stories δεν υπάρχουν παρά μόνο κρίσεις, πόλεμος και δυστυχία.