ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Δικός μας και ο Βύρωνας...

Οχι για να περιαυτολογήσουμε αλλά εμείς στην ΦΑΙΑΚΙΑ το είχαμε καταλάβει από καιρό, ότι ο Byron είναι κρυφοαριστερός αλλά ...περιφρουρημένος. Ολοι τον κρίνετε αφελώς από αυτά που είχε πεί για ενδεχόμενη συνεργασία της ΝΔ με την Χρυσή Αυγή (2013): «Βεβαίως και με την Χρυσή Αυγή. Μας έπιασε η ευαισθησία για την Χρυσή Αυγή η οποία είναι ψηφισμένη από 600 χιλιάδες κόσμο, θα ψηφιστεί από 1 εκ. και εμείς θα κάνουμε αναμνήσεις του Συντάγματος της Βαϊμάρης;»
otan-o-burwn-poludwras-zitouse-sunergasia-me-ti-xrusi-augiΑν τα πράγματα κριθούν επιφανειακά, υπάρχει φόβος να τον χαρακτηρίσετε ακροδεξιό... Λάθος !!! Μέγα λάθος!!! Ο Βύρωνας είναι ...μανούλα σε ζητήματα περιφρούρησης και σύγχυσης του αντιπάλου. Είναι κρίμα που χρειάστηκε να ξεσκεπαστεί τώρα. Κάψαμε ένα πολύτιμο χαρτί !!! 

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Κείμενο για πολλούς αναγνώστες

Στον κόσμο ολόκληρο αλλά και στη χώρα μας ειδικότερα... Μιλάμε για την απάντηση του FARC, στην κριτική, που δέχεται από τα αριστερά για την συμφωνία ειρήνευσης. Μας το έστειλε ο φίλτατος Τάσος Κωσταμπάρης και το παραθέτουμε. Το υστερόγραφο δικό του.

Το FARC-EP προς τους αριστερούς επικριτές του 
October 16, 2016 
Εξακολουθούμε να εξερευνούμε τους δρόμους προς την επανάσταση και το σοσιαλισμό
Gabriel Ángel, μαχητής του FARC-EP
Πηγή: FARC-EPeace
 (Το κείμενο στα ισπανικά και στα αγγλικά)
Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τη βασική κριτική που ασκεί η ριζοσπαστική αριστερά στην ειρηνευτική διαδικασία της Αβάνα και στο FARC-EP με απλό τρόπο, κι έτσι να αναδείξουμε το βαθμό αξίας και σημασίας τους. Προφανώς, για κάποιους, εμείς, οι υποστηρικτές της ένοπλης εξέγερσης και της βίαιης επανάστασης, γίναμε τώρα ρεφορμιστές, προδότες και απλοί σοσιαλδημοκράτες.
Ας ξεκινήσουμε από τη γενική τους εκτίμηση για τον κόσμο και την ταξική πάλη. Γι αυτούς, ο κόσμος χωρίζεται σε δυο σαφώς διακριτά στρατόπεδα, αυτό του ιμπεριαλισμού και των λακέδων του απ’ τη μία, και αυτό των λαών που αγωνίζονται για να υλοποιήσουν την επανάσταση και το σοσιαλισμό απ’ την άλλη. Αν το δεύτερο στρατόπεδο δεν έχει καταφέρει να επικρατήσει, αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι δεν έχει εφαρμόσει τη σωστή γραμμή που εγγυάται ο Μαρξισμός-Λενινισμός.
Ή οφείλεται στο ότι παρεξέκλινε της γραμμής μετά την ανάληψη της εξουσίας, Η γραμμή είναι ξεκάθαρη: η επανάσταση είναι μια βίαιη σύγκρουση που προωθείται από μια πρωτοπορία αγροτών και εργατών, η οποία παίρνει την εξουσία από την τάξη των καπιταλιστών με ένοπλη εξέγερση. Αυτή η εξέγερση είναι αποτέλεσμα της ωριμότητας αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών. Οι πρώτες είναι απτή πραγματικότητα σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες, οι δεύτερες είναι κληροδότημα των πιστότερων ακολούθων του Μαρξισμού.
Η κληρονομιά αυτή αποκαλύπτεται στα έργα του Καρλ Μαρξ, του Φρίντριχ Ένγκελς και του Βλαδίμηρου Λένιν, και αποτελείται από ένα σύνολο αμετάβλητων αρχών, που πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς καμία παραλλαγή. Ο καπιταλισμός είναι ένα παρακμάζον σύστημα, έτοιμο να καταρρεύσει, και συνεπώς η κατάρρευσή του εξαρτάται απλώς από το θάρρος και την συνοχή του κόμματος πρωτοπορίας. Η επανάσταση βρίσκεται πάντα προ των πυλών και το μόνο που την παρεμποδίζει είναι οι διστακτικές ηγεσίες.
Οι ηγεσίες αυτές είναι όσες έχουν αμφιβολίες για την μόνιμη προθυμία των μαζών να εξαπολύσουν την τελική μάχη, ή όσες σκέφτονται ανόητα για εναλλακτικές άλλες από την ένοπλη εξέγερση, αυτές που επινοούν διάφορα στάδια προς το σοσιαλισμό, θεωρώντας ότι μπορούν να κατακτήσουν δημοκρατικό χώρο στον καπιταλιστικό κόσμο, πιστεύοντας αφελώς ότι ο ιμπεριαλισμός και η αστική τάξη θα μοιραστούν το κράτος τους με τις εκμεταλλευόμενες τάξεις. Αυτοί που αντί να ηγηθούν της εξέγερσης των καταπιεζόμενων πηγαίνουν σε συνομιλίες και αναζητούν φόρμουλες συνύπαρξης με τις κυρίαρχες τάξεις. Αυτοί που τολμούν να πιστεύουν στην παράλογη συμφιλίωση των εκμεταλλευτών με τους εκμεταλλευόμενους, αυτοί που —για να φτάσουμε και σ’ αυτή την παραίσθηση— διαλύουν έναν επαναστατικό στρατό που κόντευε στο θρίαμβο, αυτοί που υπογράφουν ειρηνευτικές συμφωνίες αντί να διεξάγουν πόλεμο μέχρις εσχάτων.
Το τέλειο παράδειγμα, ο οδηγός που πρέπει να ακολουθεί κάθε επαναστατικό κίνημα, είναι η επανάσταση των Μπολσεβίκων του 1917. Οι Ρώσοι έθαψαν τον Τσαρισμό με ένοπλη εξέγερση τον Φλεβάρη του 1917, επιβάλλοντας μια σύντομη δημοκρατική περίοδο όταν τα Σοβιέτ μοιραζόταν την εξουσία με την αστική τάξη, για να φτάσουν τελικά στην πλήρη εξουσία με μια δεύτερη εξέγερση τον Οκτώβρη.
Μάθετε πώς γίνεται!, φωνάζουν οι επικριτές.
Γι’ αυτό, καταντροπιασμένο και ευγνώμον, το FARC-EP πρέπει να στείλει τις ειρηνευτικές συνομιλίες και τις υπογεγραμμένες συμφωνίες στο διάολο, και αντ’ αυτών να καλέσει σε γενική εξέγερση του πληθυσμού καθώς εμείς θα επιστρέφουμε στη μάχη, πανέτοιμοι να εκπληρώσουμε μια για πάντα το στρατηγικό μας σχέδιο. Ο λαός της Κολομβίας είναι έτοιμος να βγει στους δρόμους, να κλείσει τις οδικές οδούς, και να επιδράμει κατά της τοπικής εξουσίας για χάρη του επαναστατικού θριάμβου.
Κι αν από κάποια ατυχία ή εξαιτίας κάποιου καπρίτσιου της μοίρας ηττηθούμε στην προσπάθειά μας, θα έχουμε πεθάνει ηρωϊκά, στο πεδίο της μάχης, θα γίνουμε ήρωες των μελλοντικών γενιών, κι έτσι θα εμπνεύσουμε τον τελικό θρίαμβο, ο οποίος θα έρθει αναπόδραστα ως αποτέλεσμα των διδαγμάτων που άφησε η θυσία μας για αυτούς που με συγκίνηση θα σηκώσουν ξανά τα λάβαρά μας.
Αυτό θα ήταν γνήσια επαναστατική συμπεριφορά, ακλόνητη απόδειξη της πίστης μας στην καθοδηγητική γραμμή, με το αίμα μας να πιστοποιεί την απόλυτη ορθότητα και ισχύ της. Αυτοί που τώρα μας επικρίνουν θα ήταν οι πρώτοι που θα το ανακοίνωναν στα ηλεκτρονικά τους μπλογκ, θα αναλάμβαναν να εγείρουν μνημεία στη μνήμη μας, θα στεκόντουσαν αλύγιστοι και οργίλοι καθώς θα κρατούσαν ενός λεπτού σιγή προς τιμήν μας πριν ξεκινήσουν τις συνεδρίες τους.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

H 28η Οκτωβρίου σήμερα...

Στο κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον της σημερινής επετείου αναφέρεται το άρθρο του Στάθη, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο enikos.gr.

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Η κυβέρνηση αυτή λέει ότι δεν ενστερνίζεται τους νόμους της αγοράς. Ομως προκειμένου να «αντιμετωπίσει» τη διαπλοκή, ακριβώς σε αυτούς τους νόμους κατέφυγε. Της προσφοράς (εθνικών συχνοτήτων) και της ζήτησης (από τις μεγαλύτερες πορτοφόλες).
Στη συνέχεια κι ενώ κατέφευγε στους νόμους της αγοράς, ταυτοχρόνως τους υπονόμευσε με τον αριθμό των αδειών (τέσσερις). Αποτέλεσμα, μπάχαλο. Η κυβέρνηση σε πολιτικό, λογικό και ηθικό επίπεδο άνοιξε μια μαύρη τρύπα.

Το κατά φαντασίαν ευφυές εγχείρημα Παππά απεδείχθη βλακώδες.
Κι άρχισαν τα θρηνητικά ψέματα του Τσίπρα. Οτι τα λεφτά αυτά θα δοθούν στους φτωχούς (που σωρηδόν αυτή η κυβέρνηση παράγει). Πτωχοπροδρομικόν αλλά «αριστερό». Ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι τα λεφτά αυτά, μαζί με τόσα άλλα, θα πάνε (εις μάτην) για το χρέος.
Πλην όμως, σε αυτήν την κατά φαντασίαν ευφυή αλλά όμως βλακώδη στρατηγική, σε αυτήν την τάχα αριστερή αλλά όμως κάργα νεοφιλελεύθερη πολιτική, υπάρχει και μια ακόμα παράμετρος: πριν να... εκστρατεύσει κατά της... Διαπλοκής ο κ. Παππάς, ένα-δυο κανάλια υποστήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ κι ένα-δυο τον ανέχονταν. Τώρα έχουν στραφείόλοι εναντίον του! - μεγάλη επιτυχία! (πάντα με τα μέτρα -σκοπιμότητας- που ασκεί πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ).
Ευτυχώς στην ΕΡΤ πάνε καλύτερα. Ο ένας ρίχνει «μαύρο» στον άλλον, κι όσοι επιζήσουν ξαναγίνονται αριστεροί. Διότι αυτό είναι το κυρίαρχο άθλημα στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα: να κόβειςφέρ’ ειπείντις συντάξειςαλλά μετά να ξαναγίνεσαι αριστερόςΓια να τις ξανακόψεις.
Είναι κάτι σαν το επίδικο της παρθενίας κατά τον Μεσαίωνα. Κάνουν οι Υπουργοί την αγγαρεία τους στο Υπουργείο και μετά ξαναγίνονται αριστεροί. Το θέμα είναι κρίσιμο και μάλιστα εν όψει πιθανών εκλογών,ακόμα πιο κρίσιμο. Ιδιωτικοποιείς ακόμα και τη μάνα σου, αλλά μετά ξαναγίνεσαι αριστερός. Πουλάς το Ελληνικό, ξεπουλάς τα αεροδρόμια στη Fraport, κάνεις τον κατώτατο μισθό, υπερκατώτατο, αλλά στο τέλος της ημέραςξαναγίνεσαι αριστερός. Και πας για γκλαμουριές στα ακριβά ρεστωράν.
Βεβαίως, το τι σημαίνει να είσαι αριστερός σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένα θέμα κάπως πολύπλοκο. Μπορεί να είσαι ανίδεος και να λες ότι «οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης είναι δεσμευτικές, αλλά όχι σεβαστές», αλλά είσαι ένας αριστερός ανίδεος. Ακόμα κι αν είσαι βλαξ, πρέπει να είσαι ένας πολλά υποσχόμενος βλαξ.
Σήμερα για να είσαι αριστερός στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να το υπογράφει ο κ. Δρίτσας (αρκεί να μην είσαι λιμάνι), να το βεβαιώνει ο κ. Σκουρλέτης (στο Μνημόνιο που υπέγραψε) και να μην το ξεχνάει ο κ.Τσακαλώτος όταν μεταφράζει το φιφτυθρί σε ογδόντα τέσσερα.
Όσο για τους υπόλοιπους, για να είμαστε αριστεροί σήμερα πρέπει: α) να πληρώνουμε τους φόρους μας στο Τρύφωνβ) να αποκαλούμε φασίστες όσους ανάπηρους βγάζουν γλώσσα (για κόψιμο και αυτή) και γ) να μπορούμε να ξεχωρίσουμε τι είναι αριστερό σε διάφορα τεστ και κουίζ. Για παράδειγμα, ποιος είπε: «Στόχος μια δίκαιη αναπτυξιακή και κοινωνική προοπτική για τη χώρα μας και η αλλαγή συσχετισμών στην Ευρώπη για μια νέα πολιτική και οικονομική ρύθμιση που θα (σ.σ.: πάρτε ανάσα) παραμερίσει τη λιτότητα και την ύφεση, οι οποίες έχουν εκβιαστικά επιβληθεί, και θα δώσει (σ.σ.: ξαναπάρτε ανάσα) ξανά νόημα, δύναμη και αυτονομία στην πολιτική και στη δημοκρατία». Ποιος λοιπόν είπε αυτό το αριστερό; Ο Τσίπρας; Η παντιέρα ρόσα; Η κυρία Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου; Μπράβο, το βρήκατε: η Μαριλίζα!!
Διότι, αν αύριο πάει σε εκλογές ο Τσίπρας, πρέπει να πάει ως εκ νέου αριστερός. Με παντιέρα ρόσα τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, δεν πά’-να-πεινάνε 230.000 παιδάκια, εσύ είσαι αριστερόςΚαι αμώ τα γεμιστά. Το παν είναι να γίνεσαι την κατάλληλη στιγμή αριστερός. Δεν-πά’-να ’χεις πουλήσει την ιστορία της Αριστεράς στον Σόιμπλε για μια κατρουγκαλοκαρέκλα, δεν πά’-να-γονάτισες μπροστά στο Δ’ Ράιχπας ύστερα και προσκυνάς στο θυσιαστήριο της Καισαριανής και κατεβαίνεις στις επόμενες εκλογές πάλι ως αριστερός. Παρθενίας.
Το 1940 το ΟΧΙ το είπε ο λαός. Ο Μεταξάς δεν του το έκανε «ναι». Εσύ, Τσίπρα, πήρες το ΟΧΙ του λαού και το έκανες λάκκο και άγος και τάφο εναντίον του. Όσον και να παρατείνεις την Ύβριν, επέρχεται η ΝέμεσιςΚαι η Νέμεσις δεν κάνει διακρίσεις. Θα επέλθει τόσον εναντίον των παιδιών που πεινάνε όσον και εναντίον των λιγούρηδων «αριστερών» που προσπαθούν να χορτάσουν από την πείνα της πατρίδας...

Κλείνουν και την ERTopen

Η ERTopen υπήρξε η φωνή της αντίστασης όταν έπεσε το δεξιό μαύρο στα κρατικά ΜΜΕ. Πράξη και σύμβολο αυτού του αγώνα, που σημάδεψε την προηγούμενη διετία. Συνέχισε η  ERTopen αλλά φαίνεται πως ήλθε η ώρα για το αριστερό μαύρο. Γράφει σχετικά ο Γιώργος Σταματόπουλος στην Εφημερίδα των Συντακτών

Ertopen και η ελευθερία της έκφρασης

ΕΡΤopen
Πήγαν λοιπόν απροειδοποίητα στο κτίριο που στεγάζεται η Ertopen και αφαίρεσαν τα μηχανήματα ώστε να μη γίνονται εκπομπές - πλέον ο σταθμός συνεχίζει μεν να λειτουργεί αλλά μόνο στο διαδίκτυο.
Τέτοιες ενέργειες δυσφημίζουν τη δημοκρατία, μια και αφαιρούν το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης κατά απροκάλυπτο τρόπο. Ποιοι τις τολμάνε; Γιατί; Φοβούνται την απρόσκοπτη διακίνηση ιδεών; Θεωρούν ότι κινδυνεύουν από τις ιδέες;
Φαίνεται σαν μερικοί να θέλουν να φιμώσουν κάθε ελεύθερη φωνή που αποκαλύπτει τη νέα «φιλοσοφία» των κυβερνώντων ή που ασκεί δριμεία κριτική στην αντικοινωνική πολιτική τους.
Αυτό, όμως, είναι επικίνδυνο διότι οδηγεί στη λογική του αποκλεισμού, που με τη σειρά της ανοίγει τον δρόμο σε ολοκληρωτικού τύπου νοοτροπία. Δεν κάνουν κακό οι αντίθετες φωνές ούτε βεβαίως η κριτική, αντιθέτως συντελούν στην ανταλλαγή απόψεων, διευρύνουν τον πολιτικό διάλογο και δοξάζουν την πολιτιστική πολυπλοκότητα. Μόνο έτσι λειτουργεί η πολιτική ως τέχνη, όχι με φίμωση, τρομοκράτηση, απειλές, εκβιασμούς και λοιπά.
Αυτοί που λατρεύουν τα φίμωτρα όφειλαν να γνωρίζουν ότι μόνο δυσαρέσκεια προκαλούν, όχι στους φιμωμένους, αλλά σε αυτούς που παρακολουθούν άναυδοι (όσοι τελοσπάντων είναι αυτοί - είναι, όμως, ο κοινός νους) τη σκύλευση των δημοκρατικών ιδεών.
Η Εrtopen φιλοξενεί τους αδύναμους, αυτούς που κυρίως έχουν πληγεί από την καταστροφική εφαρμογή των διατάξεων των μνημονίων που έχουν συνυπογράψει οι κυβερνήσεις των τελευταίων πέντε-έξι ετών (όλες ανεξαιρέτως: φιλελεύθερες, δεξιές, «σοσιαλιστικές», «αριστερές» και πάει λέγοντας· εντάξει, ώς εκεί).
Η βίαιη εισβολή στα γραφεία της Εrtopen προκαλεί ανατριχίλα στους ελεύθερα σκεπτόμενους. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Καλύτερα να μην το σκεφτόμαστε. Είναι κρίμα η εκάστοτε εξουσία να μετέρχεται απαράλλαχτα τις ίδιες μεθόδους όταν έχει απέναντί της ενοχλητικούς πολίτες που ενδιαφέρονται για την αντικειμενική αλήθεια και οι οποίοι ιχνηλατούν τρόπους και αντιστάσεις ώστε να βελτιωθεί η δυσχερής τους κατάσταση και θέση στο υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Είναι αλήθεια ότι το ραδιόφωνο είναι ένα μαγικό μέσο, ενημερωτικό, ψυχαγωγικό, παιδαγωγικό, έχει πολλούς φίλους και συνεπείς ακροατές, οπότε για τα μυαλά των κυβερνώντων καθίσταται άμεσα επικίνδυνος αγωγός επιρροής και αντίστασης.
Επίσης αλήθεια είναι ότι -λόγω της ηπιότητάς του- το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει, και ουδείς είχε αντίρρηση, ότι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί (όλοι) δεν λειτουργούν σε νομοθετικό πλαίσιο στήριξης. Αυτό αφαιρεί οποιαδήποτε δικαιολογία προσπαθήσουν να προσκομίσουν όσοι αποφάσισαν την «αρπαγή» των μηχανημάτων.
Τόσο μένος πια, τόση μικρότητα. Πού η μεγαλοθυμία και η επιείκεια όσων θέλουν να αποκαλούνται ακόμη αριστεροί ή έστω πολίτες με δημοκρατικό φρόνημα;
Ξέχασαν εύκολα τον σημαντικό ρόλο της Εrtopen κατά τα δίσεκτα χρόνια που ακολούθησαν το «μαύρο» της ΕΡΤ; Οτι υπήρξε πυρήνας αντίστασης στην ασυνάρτητη συγκυβέρνηση δεξιών και (πάλαι ποτέ) «σοσιαλιστών», ότι συνέτεινε στη διάνοιξη του δρόμου που περπάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ για να συναντηθεί με την εξουσία; Ας επανορθώσουν οι «υπεύθυνοι»...

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Το «Νόμπελ» και η… Ειρήνη!

Ετσι επιγράφεται το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη, που ανασκοκεί σκωπτικά την ιστορία του βραβείου, ειδικά εκείνου για τους ειρηνοποιούς... Παραθέτουμε

Το «Νόμπελ» και η… Ειρήνη!                      
Με αφορμή τη βράβευση του Μπομπ Ντίλαν με το Νόμπελ της λογοτεχνίας είναι ευκαιρία να δούμε πόσο «μυρίζουν» τα Νόμπελ και ειδικά αυτά της Ειρήνης. Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται σε ετήσια βάση στο Όσλο, πρωτεύουσα της Νορβηγίας, και συγκεκριμένα στο δημαρχείο της πόλης. Η απονομή του γίνεται στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο του θανάτου του Άλφρεντ Νόμπελ πατέρα της νιτρογλυκερίνης, παρουσία του βασιλιά της χώρας. Ο βραβευμένος παραλαμβάνει ένα αναμνηστικό δίπλωμα, ένα μετάλλιο και ένα αποδεικτικό για την είσπραξη του χρηματικού επάθλου. Η τελετή βράβευσης ακολουθείται την επόμενη μέρα από μία συναυλία για την ειρήνη και μεταδίδεται σε περισσότερες από 150 χώρες παγκοσμίως, αποτελώντας πόλο έλξης διασήμων προσωπικοτήτων από τον χώρο της μουσικής!
Μετά από αυτά αξίζει να μάθουμε λοιπόν σε ποιους…ειρηνοποιούς δόθηκε αυτό το περιβόητο βραβείο και μάλιστα μετά μουσικής! Και αρχίζουμε από το 1953 με τον αμερικανό George C. Marshall. Ήταν αυτός που «χρωμάτισε» το μεταπολεμικό τοπίο στις κατεστραμμένες ευρωπαϊκές χώρες με το περιβόητο σχέδιο «Μάρσαλ». Μοιράζοντας το γνωστό γάλα σκόνης, και τα κονσερβοκούτια με τα κρεατικά για την πλέμπα που πείναγε. Παράλληλα με τα κιβώτια της φτώχιας κατέφθασαν στη χώρα μας και δολάρια των ΗΠΑ που «θέρμαναν» σημαντική μερίδα εθνικοφρόνων και συνεργατών των κατακτητών που αποτέλεσαν την μεταπολεμική και μέχρι σήμερα κυρίαρχη τάξη! Ήταν το γνωστό “Σχέδιο Μάσα” για την αποτροπή της εξάπλωσης της ασθένειας του Κομμουνισμού. Ο George C. Marshall χρημάτισε γραμματέας αμύνης (επίθεσης) στον Πόλεμο της Κορέας, μια θέση που δείχνει την αντικειμενικότητα των κριτηρίων απονομής του Νόμπελ ειρήνης…
Το 1973 το Νόμπελ απονέμεται στον ειρηνοποιό του…Βιετνάμ Henry Kissinger . Είναι από το 1969 μέχρι και 1977 ενορχηστρωτής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Προεδρικός σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ από το 1969 ως το 1977. Κατάκαψε με βόμβες Ναπάλμ χιλιάδες Βιετναμέζους και δηλητηρίασε με χημικά ανυπολόγιστα εκτάρια βιετναμέζικης γης, λίμνες, πηγές και υδροφόρους ορίζοντες. Ενώ ο έτερος βραβευμένος με το ίδιο Νόμπελ, βιετναμέζος Le Duc Thο αρνήθηκε αυτό το γελοίο θέατρο της βράβευσης. Ένοχος ο Kissinger για το βομβαρδισμό της Καμπότζης (1969-1975), για τις αιματηρές παρεμβάσεις στα εσωτερικά άλλων χωρών και καταστολής λαϊκών κινημάτων (επιχείρηση “Κόνδωρ”). Ανατροπή και δολοφονία Αλιέντε, δολοφονημένοι από χούντα Πινοσέτ 3.564, φυλακισμένοι 40.000! Ελλάδα, Χούντα συνταγματαρχών. Τουρκική εισβολή στη Κύπρο!    
Ο Σιμόν Πέρες που πέθανε προχθές βραβεύεται το 1994 μαζί με τους Αραφάτ και Ράμπιν… Η…ειρηνοποιός  δράση του, εντοπίζεται ιδιαίτερα στην αιματοκυλισμένη από θύματα αμάχων, Γάζα. Το βραβείο του δόθηκε για τη συμβολή του στην αυτονομία της Παλαιστίνης, γράμμα νεκρό η αυτονομία των Παλαιστινίων , όσο και τα καθημερινά πτώματα των αμάχων κατοίκων της από τους Σιωνιστές δολοφόνους. Ο «ειρηνοποιός» Πέρες ο οποίος λίγο πριν πεθάνει παραδέχτηκε πως «Ναι, βοήθησα στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων του Ισραήλ». 

Ελάχιστους μήνες αφότου ανάλαβε το πόστο του Πλανητάρχη, ο Μπάρακ Ομπάμα του δίνουν το βραβείο Νόμπελ για την παύση πυρός των διάσπαρτων εις τον πλανήτη Αμερικανικών στρατευμάτων! Και για : «Τις εξαιρετικές του προσπάθειες για ενδυνάμωση της διεθνούς διπλωματίας και συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς…» Και στην πραγματικότητα εκεί όπου το συμφέρον της Αμερικής έκρινε ότι θα έπρεπε απροκάλυπτα να υποστηριχτεί με κάθε τρόπο, έπραξε ανενδοίαστα τα απαραίτητα, μέχρι και τη γιγάντωση του ISIS στη Συρία ή την πλήρη υποστήριξη των φασιστών της Ουκρανίας… 
Το γελοίο του πράγματος είναι ότι και η Ευρωπαϊκή Ένωση παίρνει Νόμπελ το 2012 για την «πάνω από 6 δεκαετίες συνεισφορά της στην πρόοδο της ειρήνης, της συναδέλφωσης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη». Να προσθέσουμε εμείς ακόμα : Και για τον επιτυχή βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας, την διάλυση της Λιβύης για την καταλήστευση του μαύρου χρυσού της. Για τη στήριξη του φασιστικού καθεστώτος του Κιέβου. Χρηματοδότηση του ISIS από Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τις βρώμικες υπονομευτικές αναμίξεις σε χώρες Αφρικής και μέσης Ανατολής.
Υ.Γ: Αυτά τα Νόμπελ Ειρήνης, βρωμοκοπάνε πτωμαΐνη από τα εκατομμύρια θύματα των «ειρηνοποιών» που βραβεύθηκαν… Στη μακρόχρονη ιστορία των βραβείων Νόμπελ, βρέθηκαν δύο που αποποιήθηκαν τη βράβευσή τους, ο γάλλος Ζαν-Πωλ-Σαρτρ και ο βιετναμέζος Le Duc Thο, ίσως τώρα και ο Μπομπ Ντίλαν να είναι ο τρίτος… 

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Αυτό είναι τέχνη !!!

..Δεν είναι ρύπανση, βαρβαρότητα και φασισμός, όπως συχνά συμβαίνει στο αστικό μας περιβάλλον από μερικούς ...πάρα πολύ προοδευτικούς, που μας επιβάλλουν "δημοκρατικά" τα σκουπίδια τους... Μεταφέρουμε την πληροφόρηση από τον ιστότοπο Nooz.gr.

Viral: Η κουκουβάγια - γκράφιτι του Μεταξουργείου

i-koukoubagia-tou-metaksourgeiou-pou-egine-viral
Όποιος περνάει από την οδό Παλαιολόγου 50 στο Μεταξουργείο δεν γίνεται να μην κοιτάξει το υπέροχο γκράφιτι με την κουκουβάγια!

Η επιβλητική εικόνα είναι έργο του καλλιτέχνη WD και δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Το μικρό Παρίσι των Αθηνών».

Η κουκουβάγια έχει γίνει viral και μοιράζεται στο Reddit, το Imgur και σε όλα τα social media.  

«Η Γνώση μιλάει, η Σοφία ακούει», γράφει στο Instagram, όπου ανάρτησε την φωτογραφία. 

«Το ζώο συμβολίζει τη σοφία και την ίδια στιγμή είναι σύμβολο της θεάς Αθηνάς, που έδωσε το όνομά της στην πόλη της Αθήνας. Από την άλλη πλευρά η κουκουβάγια ως πουλί, είναι διάσημη για την εξαιρετικά καλή μακρινή όραση της, ιδιαίτερα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Σήμερα η Ελλάδα βιώνει μια πραγματικά σκοτεινή φάση και νομίζω ότι είναι καιρός να θυμηθούμε τη σοφία αυτού του πλάσματος».

Συμβαίνουν τώρα στην Ουκρανία...

Είναι καιρός, που οι εμπνευστές των "πορτοκαλί επαναστάσεων" αποφεύγουν να μας ενημερώνουν για τους "αγώνες" και τους " αγωνιστές" της ελευθερίας... Στην ουσία πρόκειται για ένα πογκρόμ διώξεων εναντίον κάθε αντιπολιτευόμενης φωνής στην χώρα, που κυβερνούν συνασπισμένοι κρυφοφασίστες με ανοιχτούς ναζιστές, υπό την φιλόστοργη στέγη των ... φανατικών οπαδών της Δημοκρατίας στην Δύση... Η συνέντευξη της Βερόνικα Γιουνκίνα στην Αφροδίτη Τζιαντζή είναι αρκούντως αποκαλυπτική και πληροφοριακή. Αντιγράφουμε από την Εφημερίδα των Συντακτών.

Βερόνικα Γιουκνίνα: «Στην Ουκρανία γίνεται πόλεμος κατά του άμαχου πληθυσμού»

Βερόνικα Γιουκνίνα
Συναντήσαμε τη Βερόνικα Γιουκνίνα, ή Νίκα όπως συστήνεται, στη Γεωπονική Σχολή, λίγο πριν μιλήσει σε ένα πολυπληθές κοινό μαζί με αριστερούς αγωνιστές από την Τουρκία και τη Ροζάβα του συριακού Κουρδiστάν, προσκεκλημένη του Φεστιβάλ «Αναιρέσεις» της Νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
Βλέποντάς την, είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι η νεαρή πολύγλωσση μεταφράστρια που ζούσε χρόνια στη Δ. Ευρώπη επέστρεψε οικειοθελώς στην ανατολική Ουκρανία για να βρεθεί στο πλευρό των αντάρτικων πολιτοφυλακών, στη δίνη ενός αιματηρού όσο και πολύπλοκου εμφυλίου πολέμου.


-Συνήθως όταν ξεσπάει ένας εμφύλιος πόλεμος η φυσιολογική αντίδραση είναι να φύγεις όσο δυνατόν πιο μακριά. Εσείς πώς κάνατε το αντίθετο;

Οταν ξέσπασαν τα γεγονότα του ευρω-Μαϊντάν πήγαινα από τη μια ευρωπαϊκή χώρα στην άλλη, αναζητώντας εργασία ως μεταφράστρια.

Παρακολουθούσα τα γεγονότα στο Ιντερνετ, μιλούσα με φίλους μου που συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις του Μαϊντάν. Στην αρχή το ευρω-Μαϊντάν μού φαινόταν σαν μια πορτοκαλί επανάσταση νούμερο δύο.
Είδα ότι είναι ενορχηστρωμένο από τα πάνω και δεν πίστευα ότι θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, όπως δεν άλλαξε το 2004. Μετά οι φίλοι μου άρχισαν να γίνονται πολύ επιθετικοί απέναντί μου, ενστερνίζονταν εθνικιστικές ιδέες, μιλούσαν για ρωσική εισβολή.
Με απειλούσαν επειδή ασκούσα κριτική στο Μαϊντάν. Τρόμαξα. Καθοριστικός παράγοντας ήταν η απόρριψη από τους φίλους μου.
Μου είπαν: «Δεν θέλουμε να έχουμε σχέση μαζί σου. Θα σου κόψουμε το λαρύγγι». Το βίωσα ως προσωπική τραγωδία. Αρχισα να παρακολουθώ ακόμα πιο στενά τα γεγονότα.
Τον Απρίλιο και τον Μάιο του '14 πήγα να δω την οικογένειά μου στο Χάρκοβο. Πήγαινα σε διαδηλώσεις του αντι-Μαϊντάν, πολλοί διαδηλωτές συνελήφθησαν. Πήγαινα στα αστυνομικά τμήματα να διαμαρτυρηθώ.
Εκεί ήρθα σε επαφή με αριστερούς κύκλους του αντι-Μαϊντάν. Τα γεγονότα που με σημάδεψαν ήταν ο εμπρησμός του Κτιρίου των Συνδικάτων στην Οδησσό, από ακροδεξιούς, με 42 νεκρούς και οι βομβαρδισμοί στο Σλαβιάνσκ, όταν είδα τα πρώτα διαμελισμένα πτώματα.
Τότε άρχισε να ωριμάζει μέσα μου η ιδέα να ενταχθώ στην πολιτοφυλακή. Ομως φοβόμουν πάρα πολύ.
Επέστρεψα στην Δ. Ευρώπη, συνδέθηκα με Ευρωπαίους αριστερούς και αντιφασίστες και συνδιοργάνωσα καμπάνιες πληροφόρησης και αλληλεγγύης στην ανατολική Ουκρανία, σε γερμανικές και ιταλικές πόλεις.
Τον Γενάρη πήρα την απόφαση να ζήσω στο Ντονμπάς. Να δω τι συμβαίνει από πρώτο χέρι.


-Πού μείνατε πρώτα;

Στην πόλη Σταχάνοφ, προπύργιο των Κοζάκων (σ.σ. ονομάστηκε προς τιμή του ανθρακωρύχου Αλεξέι Σταχάνοφ, που έσπασε ρεκόρ παραγωγικότητας, εξ ου και η λέξη «σταχανοφισμός»).

Είχα πρόσκληση ως διερμηνέας ενός Κοζάκου οπλαρχηγού για μια συνέντευξη. Ηταν η πρώτη μου απευθείας επαφή με τις πολιτοφυλακές.


-Οι Κοζάκοι έχουν φιλομοναρχική παράδοση. Ποια είναι ιδεολογία τους;

Οι Κοζάκοι είναι στρατιωτική οργάνωση και βρήκαν τη θέση τους στις πολιτοφυλακές. Η ιδεολογία τους είναι να δημιουργήσουν μια ανεξάρτητη Δημοκρατία των Κοζάκων, με αποστολή τους τη φύλαξη των ρωσικών συνόρων.

Πριν από 100 χρόνια πολέμησαν με τους λευκοφρουρούς ενάντια στους κομμουνιστές. Τώρα έχουν ενταχθεί στις πολιτοφυλακές κάτω από τα κόκκινα λάβαρα.
Αυτό είναι όντως παράδοξο. Αλλά και ο όρκος τους είναι τρομερά αντιφατικός.
Οταν τους πρωτοείδα στις πλατείες έλεγαν: «Δεν θα σταματήσω να μάχομαι μέχρι την εγκαθίδρυση ενός σοσιαλιστικού κράτους και της λαϊκής εξουσίας».


-Δεν το θεωρείτε ενοχλητικό οι κομμουνιστές να μάχονται μαζί με νοσταλγούς της μεγάλης Ρωσίας, που κρατάνε σημαίες του τσάρου και σταυρούς;

Ολοι οι στρατιώτες έχουν σταυρούς. Ακόμα και οι κομμουνιστές.

-Ποιος ο ρόλος της Εκκλησίας στην Ουκρανία;

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ η Εκκλησία άρχισε σταδιακά να κερδίζει δύναμη. Νομίζω ότι αντικατέστησε τον ρόλο της κομμουνιστικής ιδεολογίας, σαν υποκατάστατο.

Και οι δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες ανατολικής και δυτικής Ουκρανίας υπάγονται στο Πατριαρχείο της Μόσχας, αν και στη δυτική Ουκρανία υπάρχει και Καθολική Εκκλησία.
Με το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου ξεκίνησαν να καταδιώκουν τους κληρικούς που υπάγονται στη Μόσχα.
Επιτίθενται πλέον σε εκκλησίες, με τη βοήθεια του Δεξιού Τομέα, βιαιοπραγούν εναντίον κληρικών στη δυτική Ουκρανία.
Στην ανατολική Ουκρανία η Εκκλησία υπάγεται στο Πατριαρχείο της Μόσχας και υποστηρίζει απόλυτα τις Λαϊκές Δημοκρατίες.


-Υπάρχει κεντρική εξουσία στο Λουγκάνσκ και το Ντονέτσκ;

Στην αρχή κυβερνήτες με ένοπλα τάγματα καταλάμβαναν διαφορετικές πόλεις. Δεν υπήρχε κεντρική εξουσία.

Τα αρχηγεία των ταγμάτων λειτουργούσαν ως διοικητικά κέντρα, συγκεντρώνοντας και διανέμοντας ανθρωπιστική βοήθεια. Η παραγωγή είχε σταματήσει εντελώς λόγω του πολέμου. Είχε εγκατασταθεί ένα είδος στρατιωτικού κομμουνισμού.


-Αυτό και αν είναι αντιφατικό.

Το «κομμουνιστικό» το λέω επειδή είχε καταργηθεί το χρήμα, ο κόσμος έπρεπε να επιβιώσει, οπότε οι πολιτοφυλακές δεν υπερασπίζονταν μόνο στρατιωτικά τις πόλεις, αλλά έπρεπε να αντιμετωπίσουν και τις πιο επείγουσες ανάγκες του πληθυσμού, για υγεία, σίτιση, παιδεία, ασφάλεια.

Αρχικά η κατάσταση θύμιζε πολλά μικρά φέουδα. Ομως μετά τη Συμφωνία του Μινσκ η κατάσταση άλλαξε.
Η Μόσχα άρχισε να επιβάλλει τις δικές τις βλέψεις, στις εκλογές επέβαλλε τους ανθρώπους της στην κεντρική κυβέρνηση.


-Θεωρείτε ότι οι κυβερνήσεις ελέγχονται από τη Μόσχα;

Εμμεσα, ναι. Αυτός που στέλνει βοήθεια υπαγορεύει και τους κανόνες. Και η Ρωσία δεν στέλνει μόνον ανθρωπιστική βοήθεια αλλά και πυρομαχικά για τον στρατό.

Τώρα η Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ διεξάγει καμπάνια για στρατιωτική ενοποίηση. Δεν υπάκουσαν όμως όλοι.
Οι Κοζάκοι είπαν όχι. Το ίδιο και η ταξιαρχία Φάντασμα του κυβερνήτη Μοζγκοβόι, που πρόσφατα δολοφονήθηκε, με την οποία και συνεργάζομαι σε θέματα Τύπου.


-Πώς θα περιγράφατε όσα συμβαίνουν στην ανατολική Ουκρανία; Ως σύγκρουση εθνικισμών, αγώνα για την επιβίωση, μάχη για την εθνική αυτοδιάθεση ή όλα αυτά μαζί;

Ολα μαζί. Πάνω απ' όλα είναι μάχη για την επιβίωση, γιατί γίνονται βομβαρδισμοί. Ισως αν δεν μας βομβάρδιζαν να μην υπήρχαν τόσες πολιτοφυλακές.

-Ποια είναι τα αισθήματα του πληθυσμού για τη Ρωσία;

Αν ρωτήσεις τον κόσμο αυτόν πώς βλέπουν το μέλλον τους, οι περισσότεροι θα σου πουν ότι «θέλουμε να είμαστε μαζί με τη Ρωσία, αυτοί θα μας βοηθήσουν». Θα ακολουθήσω τη θέληση του κόσμου, αλλά οι ίδιοι πρέπει να αποφασίσουν.

-Οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται παρά την εκεχειρία. Πιστεύετε ότι θα κλιμακωθούν οι συρράξεις;

Είναι σίγουρο ότι οδεύουμε σε κλιμάκωση. Κατ' αρχάς από το καθεστώς του Κιέβου έχουν πληθύνει οι αναφορές σε υποτιθέμενη ρωσική επέμβαση.

Δεύτερον, οι πληροφορίες από τις πολιτοφυλακές αναφέρουν συγκέντρωση βαρέων στρατιωτικών οχημάτων στα σύνορα.
Προάγγελος κλιμάκωσης είναι επίσης η παρουσία πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ και του Καναδά στη Μαύρη Θάλασσα και οι αφίξεις εκπαιδευτών του ΝΑΤΟ στον ουκρανικό στρατό.


-Μετά τη δολοφονία του Μοζγκοβόι, ποιο είναι το ηθικό των στρατιωτών της ταξιαρχίας Φάντασμα;

Ο θάνατος του Μοζγκοβόι δεν επηρέασε το ηθικό του στρατεύματος, γιατί τους τελευταίους μήνες ο Μοζγκοβόι είχε αποσυρθεί από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και έριχνε το βάρος σε ανθρωπιστικές και πολιτικές δράσεις.

Οι στρατιώτες δένονται με τους διοικητές που βλέπουν καθημερινά. Αυτοί είναι ακόμα εκεί.


-Ποιο μήνυμα στέλνετε στο ελληνικό κοινό;

Κατ' αρχάς να μην πιστεύουν όλα όσα διαβάζουν στα ΜΜΕ, αλλά μόνον όσους ρεπόρτερ έχουν βρεθεί οι ίδιοι στο Ντονμπάς.

Δεύτερον, να πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να μην παρέχει πολιτική ή άλλη υποστήριξη στο καθεστώς του Κιέβου.
Παρουσιάζουν τις Δημοκρατίες της ανατολικής Ουκρανίας σαν τρομοκράτες, όμως αυτό που πραγματικά συμβαίνει δεν είναι ένας πόλεμος ενάντια σε αυτονομιστές, αλλά ένας πόλεμος πρώτα και κύρια ενάντια στους αμάχους.
Τα περισσότερα θύματα των βομβαρδισμών είναι άμαχοι.

Ποια είναι:

Ουκρανή διερμηνέας και μεταφράστρια. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χάρκοβο, πριν από δέκα χρόνια μετανάστευσε στη Δ. Ευρώπη.
Επέστρεψε στην Ουκρανία την άνοιξη του 2014, όπου πήρε μέρος στο κίνημα του αντι-Μαϊντάν.
Τους τελευταίους μήνες ζει στην πόλη Αλτσέφσκ, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και συνεργάζεται με το κομμουνιστικό τμήμα της ταξιαρχίας Πρίζρακ (Φάντασμα) σε θέματα Τύπου και επικοινωνίας.
Πρωτοστάτησε στη διοργάνωση διεθνιστικού αντιφασιστικού φόρουμ αλληλεγγύης στο Αλτσέφσκ τον Μάιο, όπου συμμετείχε και η ελληνική Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Ουκρανία.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς...

Αυτή την βιβλική προφητική έκφραση θυμίζει το δούναι-λαβείν των ημερών, που έχει στηθεί πάνω από τον τόπο και τους ανθρώπους του... Μας την έφερε στο νού το γεμάτο πόνο και ποίηση κείμενο της Δήμητρας Μυρίλλα, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο imerodromos.gr

"Ξεπουλάνε το χιόνι τ’ ουρανού"*
ft0289Πουλήστε τα όλα! Μην αφήσετε μήτε πέτρα στη θέση της, μήτε δέντρο, μήτε θάμνο, μήτε πουλί πετούμενο. Πουλήστε λίμνες, θάλασσες, δάση, ραχούλες, κτήρια – στολίδια, λιμάνια, αεροδρόμια. Πουλήστε και αρχαία. Γιατί όχι; Στην κρίση όλα επιτρέπονται. Σκέφτεστε, όμως, πως για τα αρχαία το «πουλάω» ακούγεται κάπως βαρύ και δεν το σηκώνει η συνείδησή σας, όση απέμεινε, αν έμεινε. Στην πραγματικότητα δεν το σηκώνουν οι επικοινωνιολόγοι σας.
Το «νοικιάζω» ακούγεται πιο light και ευκολόπεπτο. Το πρότεινε, την τελευταία προεκλογική Πέμπτη, η υπηρεσιακή υπουργός Πολιτισμού, Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα. Πρότεινε, δηλαδή, η χώρα να οργανώνει εκθέσεις με αντικείμενα από τις αποθήκες των αρχαιολογικών μουσείων, οι οποίες θα παρουσιάζονται, έναντι ενοικίου, σε χώρες που δεν έχουν αρχαία (το γεγονός ότι δεν υπάρχει λαός που να μην φέρει τον δικό του υλικό πολιτισμό ας το αφήσουμε ασχολίαστο προς το παρόν!). «Θα δημιουργήσουμε έναν κατάλογο που θα είναι ο προπομπός, ο οποίος θα αναφέρει τιμές για δανεισμό, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Τα χρήματα θα πηγαίνουν σ’ ένα ταμείο με αποκλειστικό σκοπό την στήριξη των Μουσείων». Ισως κοκκίνισαν και ρίγησαν και τα αγάλματα του Μουσείου (όλα αυτά ειπώθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) αφού δεν ανατρίχιασε κανείς άλλος.
Και αυτό είναι μάλλον το χειρότερο. Ότι δηλαδή ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έπαψε να σκέφτεται με όρους οραμάτων, ιδανικών, αξιών, ιστορικής μνήμης και εθίστηκε να σκέφτεται με όρους αγοράς. Όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται. Ο νεαρός φοιτητής , στην τηλεοπτική συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στον Ν. Χατζηνικολάου, με πόνο ψυχής ρωτούσε «οι αγορές καταρρέουν, τι θα κάνετε γι’ αυτό;». Οι αγορές όμως , νεαρέ μου, είναι κραταιές. Οι άνθρωποι καταρρέουν, φτωχαίνουν, χάνουν τη δουλειά τους, πεινάνε, κρυώνουν και καίγονται από τα μαγγάλια, αυτοκτονούν . Αλλά αυτά δεν σε αφήνουν να τα δεις. Εφ’ όσον όμως, το σύστημα ιδεολογικής χειραγώγησης έμαθε τους ανθρώπους να βλέπουν αγορές και όχι ψυχές, τότε αυτοί που κυβερνούν θα πουλήσουν ακόμα και τη μάνα που τους γέννησε (για παραφράσουμε κάπως τον Ζοζέ Σαραμάγκου) για να εξασφαλίσουν τα πλούτη τους.
Ήταν 1984 όταν ο Μάνος Κατράκηςστην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ταξίδι στα Κύθηρα», αρνιόταν να πουλήσει το κτήμα του για τουριστική εκμετάλλευση.«Ξεπουλάνε το χιόνι τ’ ουρανού»του λέει ο συντοπίτης και σύντροφός του.
Ήταν μόνο η αρχή… Μετά ήρθε ο ήρθαν οι ιδιωτικοποιήσεις, ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη, τα μνημόνια του Παπανδρέου και του Σαμαρά. Ηρθε και ο «αριστερός» Τσίπρας. Και αυτός έκανε το χειρότερο. Πήγε και πάτησε πάνω στο μνήμα – μνημείο αγωνιστών – κομμουνιστών στην Καισαριανή για να υποκλέψει ηθικό άλλοθι και να ξεπουλήσει ό,τι δεν πρόλαβαν ή δεν μπόρεσαν οι προηγούμενοι. Και δεν ντράπηκε να επιδεικνύει αυτή του την ασέβεια στους νεκρούς σε ένα από τα προεκλογικά του σποτ.
Εκείνος όμως, ο κομμουνιστής στην ταινία (μα και στη ζωή) Μάνος Κατράκης, ο εξόριστος που επέστρεψε, την ώρα που ο εργολάβος πίεζε τους χωρικούς να ξεπουλήσουν τη γη τους, πήρε την αξίνα και άρχισε να σκάβει. Εκείνη η αξίνα δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα χέρια των ανθρώπων του μόχθου, όταν αποφασίζουν να ζήσουν από το ίδιο τους το βιος. Όταν αποφασίζουν να σκάψουν τη γη, να βάλουν μπρος τη μηχανή, να μαζέψουν τους καρπούς των δέντρων. Γιατί όλα αυτά τους ανήκουν.
Η γη, τα δάση, τα αμπέλια που καρπίζουν, οι μηχανές που μουγκρίζουν στα εργοστάσια, τα σχολεία, τα νοσοκομεία. Όλα δικά τους είναι και περιμένουν την «αξίνα» τους. Αν αποφασίσουν οι ίδιοι να τα διαφεντέψουν τότε θα ζήσουν οι γονείς, τα παιδιά, τα εγγόνια, όπως αξίζει στους ανθρώπους να ζουν. Και αυτό δεν είναι ουτοπία. Είναι η ίδια η ανάγκη που ξεπηδά από την πραγματικότητα.
Αλλιώς θα ζήσουμε από παντού εξόριστοι και ανέστιοι καταμεσίς της θάλασσας…

*Φράση δανεισμένη από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ταξίδι στα Κύθηρα».imerodromos.gr

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

Το είχα καταλάβει και εγώ...

... ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει αριστερή πολιτική αλλά είναι αλλοιώς να στο λέει και ένας γνωστός για την αριστεροσύνη του όπως ο Φώτης Κουβέλης. Για να πειστεί μάλιστα και κάθε ..."αντιδραστικός" παραθέτουμε σχετικό σημείωμα από τον ιστότοπο Nooz.gr


Κουβέλης: Ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει Αριστερή πολιτική

«Οφείλουμε να προωθούμε τη συσπείρωση με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη προσπάθεια και τον αγώνα για δίκαιη ανάπτυξη και μετασχηματισμό της κοινωνίας και του κράτους», δηλώνει σε συνέντευξη του στην «Εφ.Συν.» ο Φώτης Κουβέλης, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι η στήριξη αυτή δεν σχετίζεται με το ενδεχόμενο υπουργοποίησης του.

Ο Φ. Κουβέλης λίγες ημέρες μετά την παρουσία του στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει ότι σήμερα βρισκόμαστε σε “καθοριστική στιγμή” και ότι “η μάχη της εξόδου της χώρας από την κρίση πρέπει και μπορεί να κερδηθεί με κοινωνικά δίκαιους όρους και ουσιαστική προοδευτική πολιτική”. Αυτό το  δύσκολο έργο, επισημαίνει,  έχει αναλάβει η κυβέρνηση με τη σημαντική πολιτική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, κατά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση,

Ο επικεφαλής της Ενωτικής Κίνησης Ευρωπαϊκής Αριστεράς δηλώνει ότι η αποχώρηση του το 2010 αξιολογείται με τα τότε πολιτικά δεδομένα και ότι πλέον, «η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα επιβάλλει τη μεγαλύτερη πολιτική συσπείρωση των αριστερών ευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας». Επίσης χαρακτηρίζει αναγκαία τη σύγκλιση της Αριστεράς με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και δεν αποκλείει μελλοντική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τα κόμματα της Κεντροαριστεράς.

Στους επικριτές αυτής της επιλογής, ο κ. Κουβέλης απαντά ότι η προσπάθεια εξόδου από την κρίση έχει «απέναντι της κέντρα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου» τα οποία “θέτουν προσκόμματα επιδιώκοντας την έξοδο με τους δικούς τους πολιτικούς όρους και τα δικά τους συμφέροντα”.

Μιλά για δύο διαμορφωμένους πόλους: τον βαθύτατα νεοφιλελεύθερο – συντηρητικό και τον προοδευτικό, “ο οποίος πρέπει να στηριχθεί και να εξασφαλίσει τη σταθερή πορεία του προς όφελος της χώρας και της κοινωνίας.”

Ερωτηθείς για  τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, εκτιμά ότι υπαγορεύτηκε στη βάση της κοινής θέσης  για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης σημειώνοντας ότι με τη συνεργασία αυτή ο  ΣΥΡΙΖΑ “δεν εκχώρησε την πολιτική και ιδεολογική  του ταυτότητα’.

Ο Φ.  Κουβέλης στην  ερώτηση εάν εφαρμόζεται Αριστερή πολιτική δηλώνει κάθετα “Ναι είναι Αριστερή πολιτική”, επισημαίνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίστηκε για δεύτερη φορά, λέγοντας στους πολίτες ότι “θα υλοποιήσει τη συμφωνία με τους δανειστές. Συμφωνία επώδυνη αλλά αναγκαία”. Σήμερα, τονίζει, η κυβέρνηση τηρεί τις δεσμεύσεις  που ανέλαβε για να βγάλει τη χώρα από την κρίση “με την κοινωνία όρθια προωθώντας παράλληλα πολιτικές ανακατανομές των βαρών υπέρ των εργαζομένων”.

Τέλος, αναφορικά με την αρνητική στάση της Γερμανίας στην απομείωση του χρέους ο κ. Κουβέλης εκφράζει αισιοδοξία, καθώς, όπως λέει, τη δίκαιη αυτή διεκδίκηση της χώρας μας - η οποία τηρεί τη συμφωνία με τους δανειστές όπου εμπεριέχεται και η απομείωση- στηρίζουν και συμμερίζονται  δυνάμεις στη διεθνή και ευρωπαϊκή κοινότητα.

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Είναι όμως καλό παιδί...

Αναφερόμαστε στον Ευρωπαίο αρχιτραπεζίτη Μάριο Ντράγκι, που όπως όλοι γνωρίζουμε αποδείχθηκε μεγάλος φιλέλληνας, που ...στήριξε αποφασιστικά την υπερήφανη στάση της Ελληνικής κυβέρνησης... Γι' αυτό παραθέτουμε το κείμενο του Κωνσταντίνου Βέργου, που αντιγράφουμε από την ISKRA εκφράζοντας βέβαια ...την απαρέσκειά μας γι αυτό και βρωντοφωνάζουμε: Κάτω τα χέρια από τον Μάριο !!!

Ο ΝΤΡΑΓΚΙ ΣΥΝΑΥΤΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ DEUTSCHE BANK ΣΕ ΑΠΑΤΗ ΟΛΚΗΣ!

ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣ Ο «ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ» ΝΤΡΑΓΚΙ
Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΕΡΓΟΥ*
---000_Draghi_MarioΌλοι γνωρίζουμε ότι η Deutsche Bank είναι η τράπεζα «της καρδιάς μας», έχοντας με περισσή φροντίδα πρωταγωνιστήσει σε κάθε λογήςαπάτες και χειραγώγηση τιμών, ώστε να «κλέβει» τους πελάτες στους οποίους πουλά παράγωγα προϊόντα επί δεικτών που χειραγωγεί. Όμως η νέα είδηση που αποκαλύφθηκε χτες ξεπερνάει κάθε φαντασία, επειδή εμπλέκει τον κύριο Ντράγκι!
Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορία που δημοσιεύτηκε στις έγκυρες New York PostFinancial Times και αλλού, και η οποία δεν διαψεύστηκε, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα του κυρίου Ντράγκι διενήργησε ευρύτατη και μεγάλου μεγέθους πλαστογραφία κατά τη διεξαγωγή των «έγκυρων» ευρωπαϊκών stress tests, ώστε να εμφανίσει τη γερμανική «υπερτράπεζα» Deutsche Bank ότι δήθεν διαθέτει κεφάλαια «υπεραρκετά» ως συστημική τράπεζα. Καθώς τα κεφάλαια δεν υπήρχαν, όμως, έπρεπε να βρεθεί κάποιος τρόπος να τα αυξήσουν.
Αυτό μπορούσε να γίνει μόνο με θαύμα. Και το θαύμα έγινε! Όπως πριν από περίπου 2.000 χρόνια, σύμφωνα με τις Γραφές, ο Ιησούς Χριστός πήρε πέντε άρτους και δυο ψάρια και πολλαπλασιάζοντας τα γέμισε καλάθια αρκετά για να χορτάσουν οι 4.000 κάτοικοι ολόκληρης της πόλης που βρίσκονταν στην κοιλάδα Γκινοσάρ, της Γαλιλαίας, έτσι και η Deutsche Bank με τον κύριο Μάριο Ντράγκι, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) δημιούργησαν κέρδη και κεφάλαια από το μηδέν, αυξάνοντας τα κατά 4.000 εκατομμύρια δολάρια! Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Ιησούς όντως τάισε την πόλη, σύμφωνα με μαρτυρίες, ενώ ο κύριος Ντράγκι και η Deutsche Bank, όχι με μαρτυρίες αλλά με αποδείξεις, διενήργησαν απάτη που βρίσκεται στα όρια του κοινού ποινικού δικαίου.
Πώς όμως έγινε το «μαγικό»; Στα αποτελέσματα της Deutsche Bank, στα κεφάλαια, και στα STRESS TESTS, προσμετρήθηκαν 4 δισεκατομμύρια δολάρια από την πώληση του ποσοστού που κατέχει η γερμανική τράπεζα Deutsche Bank στην κινεζική τράπεζα Hua Xia, παρά το γεγονός ότι η συναλλαγή δεν είχε ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2015! Αυτό έγινε από την ΕΚΤ του κυρίου Ντράγκι, και ΟΧΙ από την European Banking Authority (EBA), τον φορέα που διεξάγει τα STRESS TESTS! Το European Banking Authority δεν μπορεί, με βάσει το καταστατικό του, να κάνει ένσταση στην ακρίβεια των στοιχείων, και έτσι εκ των πραγμάτων δέχτηκε τα πλαστογραφημένα στοιχεία που του προώθησε η ΕΚΤ του κυρίου Ντράγκι. Το τέλος του 2015 ήταν το όριο με βάση το οποίο έπρεπε να αναγνωριστούν και να σημειώσουμε ότι η συναλλαγή πώλησης της κινεζικής τράπεζας δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο! Επίσης να σημειώσουμε ότι οι επίσημοι κανόνες λένε ρητά ότι «πωλήσεις εταιρειών η άλλες συναλλαγές που δεν έχουν ολοκληρωθεί πριν τις 31 Δεκεμβρίου 2015, ακόμη και αν έχουν συμφωνηθεί πριν αυτήν την ημερομηνία, δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στις εκτιμήσεις των προβλέψεων στα stress tests»!
Αν δεν είχε περιληφθεί αυτό το ποσόν, η γερμανική τράπεζα θα ήταν στον «πάτο» των συστημικών τραπεζών, θα είχε τη χαμηλότερη κεφαλαιακή επάρκεια μαζί με τη μισοπεθαμένη ιταλική UniCredit και την επίσης προβληματική γερμανική τράπεζα Commerzbank! Το ότι η γερμανική Deutsche Bank θα επιχειρούσε απάτη και στα αποτελέσματα χρήσης και τα κεφάλαια δεν μας αφήνει εντελώς έκπληκτους, αφού ήδη έχει κατακλέψει βεβαιωμένα με πλαστογραφίες και χειραγωγήσεις του δείκτη Libor και χρυσού εκατομμύρια πελάτες, φυσικά πρόσωπα και εταιρίες, που αγόραζαν παράγωγα που αυτή εξέδιδε σε τέτοια προϊόντα, κερδίζοντας ως κοινός χαρτοκλέφτης!
Εκείνο που μας εξέπληξε είναι ότι η πλαστογραφία είχε τη «σφραγίδα» του «Πόντιου Πιλάτου»Μάριο Ντράγκι, που έσφιξε τη θηλιά στις ελληνικές τράπεζες πέρσι το καλοκαίρι, επιβάλλοντας ασφυξίαστην ελληνική οικονομία. Φαίνεται πλέον έμπρακτα ότι η σαπίλα των αθέμιτων πρακτικών της γερμανικήςDeutsche bank έχει επεκταθεί και βρίσκεται και μέσα στο κτίριο της «υπεράνω κάθε υποψίας» ΕΚΤ.
Σε οποιαδήποτε χώρα, ο κεντρικός τραπεζίτης και το επιτελείο του, επίσης, θα είχαν απολυθείπαραδειγματικά για μια τέτοια απίστευτη πλαστογραφία. Το ότι δεν έχει γίνει τίποτα δείχνει τι ήθη κουμαντάρουν την Ευρώπη σήμερα και πού ακριβώς βαδίζουμε. Ο κύριος Ντράγκι ίσως αποτελεί τοalter ego του αδίστακτου και παρανοϊκού κύριου Σόιμπλε. Αυτές οι πλαστογραφίες όμως δεν είναι απλά μια «απάτη», σαν εκείνη της Volkswagen στους κινητήρες, με βάση την οποία παραπλανούν καταναλωτές με ρυπογόνα αμάξια που παριστάνουν ότι είναι καθαρά για να επιδοτούνται. Είναι απίστευταεπικίνδυνες, διότι αποδεικνύεται τώρα περίτρανα ότι ως τώρα απλά υποψιαζόμασταν ότι τα στατιστικά περί κινδύνων των ευρωπαϊκών τραπεζών είναι «βεβαιωμένα» προϊόν πλαστογραφίας. Οι απάτες των εταιριών της γερμανικής ελίτ, με την υπογραφή τώρα της ΕΚΤ, εκθέτουν την αξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος και τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται, σε απίστευτους κινδύνους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση του κυρίου Ντράγκι και Σόιμπλε πάει για φούντο και δεν ξέρουμε που βρίσκεται το πρόβλημα, ποια τράπεζα θα σκάσει, διότι τα στοιχεία που θα μας βοηθούσαν να το βρούμε είναι πλαστογραφημένα. Ποιος θα μας φυλάξει από τους «φύλακες»;
*Ο κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία. Πηγή: Liberal.gr.

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Το Συνέδριο και το μηδέν...

Ετσι επιγράφεται το άρθρο του Αποστόλη Αποστολόπουλου, που δημοσθεύθηκε λίγο πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες του "Συνεδρίου" του ΣΥΡΙΖΑ. Επιχειρεί και αυτός "προφητική" αποτίμηση των εργασιών του. Παραθέτουμε αντιγράφοντας από την ISKRA

Αντί να διυλίσουμε τον κώνωπα, ποιος κέρδισε, ποιος ζημιώθηκε, μπορούμε ναπροεξοφλήσουμε το αποτέλεσμα του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς κανένα κίνδυνο να πέσουμε έξω. Το Συνέδριο, αλλά και η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για τη διαπλοκή, προ ημερών στη Βουλή, έχουν κοινό χαρακτηριστικό το μηδέν. Η κυβέρνηση δεν είχε καμία ανάγκη από το κουβεντολόϊ στη Βουλή για να χτυπήσει τη διαπλοκή. Είχε ενάμιση χρόνο να μαζέψει τα στοιχεία, να καταγγείλει τις υποθέσεις και να παραπέμψει στη Δικαιοσύνη τους ενόχους. Αντ’ αυτού προτίμησε το θέαμα, ελλείψει άρτου.Ουδείς στο σκαμνί. Τράβα με να σε τραβώ να περνάμε τον καιρό. Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο, αυτό είναι το σκάνδαλο.
Τα Μνημόνια δεσμεύουν όλη τη ζωή του τόπου, όχι μόνο την Οικονομία. Οι αχυράνθρωποι τηςΓερμανίας, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας, όλο το εγχώριο υπηρετικό προσωπικό τωνεπικυρίαρχων, είναι προφυλαγμένο, στο άβατο. Στα Συνέδρια μετράμε κουκιά, συσχετισμούς προσωπικής ισχύος, δηλαδή τρικλοποδιέςμαχαιρώματασπιουνιές. Η πολιτική συζητιέται και αποφασίζεται αλλού, εκτός Ελλάδας, ενίοτε, όταν ο χρόνος πιέζει, στο Χίλτον, όχι απαραιτήτως με ελληνική συμμετοχή.
Έτσι, λοιπόν, το σπιθαμιαίο μέγεθος των δήθεν «διαφοροποιημένων», των υποτίθεται «βλέπουμε αλλιώς», των μνημονιακώς σοσιαλιζόντων, των «δεν ψηφίζουμε πλην όμως υποκύπτουμε στα καλάκαι συμφέροντα» απαγορεύει ρητώς να αμφισβητηθεί στο Συνέδριο η κυρίαρχη θέση του Τσίπρα. Λίγα ψίχουλα αγάπης του γυρεύουν, να γίνουν κι αυτοί παρατρεχάμενοι ζητούν, μια καταδεκτική καλημέρα, έστω από τον «αντ΄ αυτού» Αλέκο, οι τολμηροί ίσως επιθυμούσαν στα μύχια όνειρά τους ένα νεύμα από τον Νίκο, τουλάχιστον πριν από τις γνωστές τηλεοπτικές ιστορίες, να τις διηγείται η Μενεγάκη και να κλαις.
Οι 53, και τα άλλα, υποτίθεται μη γνησίως προεδρικά παραμάγαζα, παιδιά του σωλήνα και των διασωληνώσεων, εξαντλούν τη ζωή τους εντός των εργαστηρίων κατασκευής τους, εκτός θνήσκουνελλείψει του απαραίτητου οξυγόνου της λαϊκής πνοής. Ανασχηματισμοί και διευρύνσεις με όσους συντηρούνται δια τεχνητής αναπνοής, τι καλό να περιμένεις; Ποια περιφανή νίκη να πανηγυρίσεις επάνω σε κάτι τύπους που παριστάνουν το παλληκάρι ενώ είναι φτιαγμένοι από πλαστελίνη, οικολογική ασφαλώς. Οι άλλοι πάλι, νομάδες απρόσωποι, αδύναμοι να βρουν όνομα και ταυτότητα, επιβιώνουν ως «πρώην τάδε», λαθραίοι ενός τεθνεώτος πατριωτισμού, ανάμνηση μιας πολλά υποσχόμενης πλην διαψευσθείσας νεότητος. «Είναι κάτι χαρακτήρες, τελειωμένοι αναπτήρες», λέει το λαϊκό άσμα. Παίρνουν αυτό που τους αξίζει, ένα καφέ στο Κολωνάκι, να το λένε στα εγγόνια τους.
Σε τι διαφωνούν οι «διαφωνούντες» ώστε να δώσουν μάχη; Δεν έχουν αποδεχθεί το Μνημόνιο και όλα τασυνοδευτικά προαπαιτούμενα, θυσία βεβαίως για το καλό της πατρίδας; Στη ΝΔ υπάρχει, λέει, εντολή να μην χρησιμοποιούν τη λέξη «πατρίδα» αλλά στη θέση της να λένε «χώρα», ούτε τη λέξη «λαός» αλλά να την αντικαταστήσουν με τη λέξη «πολίτες». Και αν είναι έτσι (που είναι) κάθε πότε ακούμε τη λέξη πατρίδα από τα ηγετικά στελέχη, ιδίως από μερικούς υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ; Με εντολή του υπουργείου Παιδείας συρρικνώνεται στα σχολικά βιβλία η αναφορά στις μάχες του Μαραθώνα και τηςΣαλαμίνας, η Αθηναϊκή Δημοκρατία και ο Περικλής κλπ χωρίς την παραμικρή αντίδραση από τους σπιθαμιαίους άφωνους. Στα Οικονομικά υποκύπτουμε για το καλό της πατρίδας, στα υπόλοιπα τη διαγράφουμε, κακός μπελάς κι αυτή, να τη σβήσουμε να ξεμπερδεύουμε. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να κατηγορηθεί για μύρια όσα, τα περισσότερα δικαίως. Ωστόσο αυτή η Εκκλησία έχει απόλυτη ανάγκη, για την δική της επιβίωση, την Πατρίδα, στα μέτρα της ασφαλώς, αποκούμπι, ταυτόχρονα και σημαία. Η Εκκλησία, για λόγους συμφέροντός της, είναι εμπόδιο στην κατεδάφιση τηςΠατρίδας, όπως επιδιώκουν τόσοι και τόσοι εντός και εκτός Ελλάδας, η Ρεπούση απλώς τους συμβολίζει και το Υ/Παιδείας τους πατρονάρει. Πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τώρα τα θρησκευτικά βιβλία (θέμα συζητήσιμο και επίμαχο) ούτε ο διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας και το ξέρουν στην κυβέρνηση. Όταν, όμως, η μείωση της Εκκλησίας συμπλέει με τη συρρίκνωση της Ιστορίας το μυαλό σου πάει σεσκοπιμότητες και στρατηγικές να χτυπηθούν ταυτόχρονα και οι δυο πυλώνες που συγκροτούν, έστω κουτσά στραβά, την ταυτότητα αυτού το τόπου. Διότι άλλο ο διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας και εντελώς διαφορετικό πράγμα η σχέση της Εκκλησίας με το Έθνος. Η υποβάθμιση της Ιστορίας και οι αλλαγές στο (αποστεωμένο, αναχρονιστικό) βιβλίο Θρησκευτικών δεν αφορούν ούτε καν αγγίζουν τοδιαχωρισμό Κράτους/Εκκλησίας που είναι ο διακηρυγμένος στόχος της υποτίθεται αριστεράς τουΣΥΡΙΖΑ. Πλήττουν, όμως, τη σχέση του λαού με το Έθνος και τη Δημοκρατία καθώς και τη σχέση τουΈθνους με την Εκκλησία αποκαλύπτοντας τα ενδιαφέροντα και τις στοχεύσεις του Υ/Παιδείας, της τάσης των 53 όπως και άλλων υποστηρικτικών μηχανισμών.
Το κόμμα κρατήθηκε μικρό και καχεκτικό, υπό τον αυστηρό έλεγχο των παλαιών στελεχών της υποτίθεται «ανανεωτικής αριστεράς». Αύριο βράδυ μετά την καταμέτρηση των σταυρών θα φανεί η ικανότητα ψηφοθηρίας των «οπλαρχηγών». Αν κάτι συγκεντρώσει στιγμιαία την προσοχή θα είναι οανασχηματισμός-την ερχόμενη Τρίτη, το πιθανότερο. Κανείς δεν γίνεται υπουργός ενάντια στη θέληση ορατών και αόρατων κέντρων εξουσίας, ξένων και ελληνικών. Αλλά καμιά φορά, από την επιλογή προσώπων, διαφαίνεται ο βαθμός δέσμευσης του εκάστοτε πρωθυπουργού και κατά πόσον υπάρχει στοιχειώδης επικοινωνία με το λαϊκό αίσθημα που κρίνει τις εκλογές. Φαίνεται ότι οι γραμμές επικοινωνίας έχουν νεκρώσει.