ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Διότι δεν συνεμορφώθη...

Η υπόθεση της Ηριάννας μας βοηθάει με τραγικό τρόπο να αναλογιστούμε τον πολιτικοκοινωνικό, ιδεολογικό και πολιτισμικό στίγμα της κοινωνίας μας. Γράφει σχετικά ο φίλατος Νίκος Μητσιάλης.

Αν είχες «καλές παρέες…»
Με μια μαζική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος την περασμένη Παρασκευή, έδειξαν οι συγκεντρωμένοι την συμπαράσταση τους στην κρατούμενη Ηριάννα για τα δεκατρία χρόνια κάθειρξης χωρίς αναστολή που τις επέβαλε το δικαστήριο με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 187Α για τρομοκρατία. Μια εξοντωτική ποινή με μόνο επιβαρυντικό στοιχείο ένα δείγμα DNA της, χαμηλής ποσότητας και ποιότητας, ενώ παράλληλα έχουν επισημανθεί σημαντικές παραλείψεις κατά τη διαδικασία συλλογής του… Ατύχησε η πανεπιστημιακός Ηριάννα… Το «σύστημα» δεν θα της συγχωρήσει ποτέ τις «κακές παρέες», αυτό στην ουσία ήταν και το πειστήριο που «έδωσε» το  ξεθωριασμένο DNA! Το γεγονός αυτό ζωντάνεψε μια θύμηση παλιά, τότε που σε φώναζαν στο τμήμα δια υπόθεσή σου… Διότι ο ρουφιάνος του τετραγώνου σε είχε καρφώσει που καλημέρισες τον τσαγκάρη της γειτονιάς, που τιμή και καμάρι γι’ αυτόν, αλλά δυστύχημα για όποιον έπινε καφέ μαζί του, αφού ήταν «φακελωμένος» ο συμπαθής των υποδημάτων επιδιορθωτής, σαν επικίνδυνος κομμουνιστής.
Οι «κακές παρέες» κατά το σύστημα, Ηριάννα… Ενώ πάμπολλοι άλλοι  επώνυμοι με  κακουργηματικές πράξεις χοντρής αρπαχτής, είχαν «καλές πρωθυπουργικές παρέες» όπως ο Τσουκάτος λόγου χάρη που  ως «ταμίας του Πασοκ» παραδέχθηκε συνεντευξιαζόμενος, το Μάρτιο του 2011 στο Crash του Τράγκα ότι : «Υπήρχε μια ιδιαίτερη προσοχή στη μεταφορά χρημάτων. Δεν μπορούσε να γίνει εύκολα από τράπεζες. Γινόταν με άμεσες παραλαβές από τους χορηγούς. Ορισμένες φορές αποφασίζαμε τη μεταφορά την ώρα των μεγάλων προεκλογικών συγκεντρώσεων για να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο να πέσουν οι μεταφορείς στα μάτια γνωστών στελεχών!» Πρόκειται για την έγγραφη ομολογία - που όμως δεν την πήρε είδηση κανείς εισαγγελέας - ότι πήρε το 1999 από τη Siemens, έπειτα από συνεννόηση με τον Χριστοφοράκο - τον τότε ισχυρό άνδρα της Siemens Ελλάς - 1 εκατ. μάρκα και ότι τα πήγε στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ!!! Δεκαοκτώ περίπου χρόνια από τις τότε αρπαχτές μέχρι σήμερα και ο Τσουκάτος ζει ανέμελα! Ίσως γιατί στο εκατομμύριο μάρκα δεν βρέθηκε ποτέ το δικό του DNA, αλλά εκείνο το άλλο, αυτό που είναι πάντα υπεράνω νόμων! Δεκαοκτώ χρόνια από τότε, και το ένα εκατομμύριο μάρκα ακόμα «ψάχνουν» ένοχο… Το πρεζόνι για να βγάλει τη δόση του τρώει έως και δέκα στη στενή! Ενώ «Το βαπόρι απ’ τη Περσία…» και οι δύο τόνοι κόκα ψάχνουν ματαίως  αφεντικό…  
Είναι απλό οι «κακές παρέες» Ηριάννα… Προχθές αυτοκτόνησε μια 42χρονη δεκαπέντε μήνες απλήρωτη όπως και όλοι οι άλλοι οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις του επιχειρηματία Καρυπίδη…Αυτός προφανώς κάνει «καλές παρέες», κυκλοφορεί ελεύθερος παρά το γεγονός ότι εκτός από τους απλήρωτους είλωτες χρωστάει και δεκάδες εκατομμύρια στα ασφαλιστικά ταμεία! Αγοράζει ιστορικές ποδοσφαιρικές ομάδες, εμφανίζεται ως δημόσιο πρόσωπο και κοινωνικός παράγων. Προσφάτως απέκτησε και νομική «ομπρέλα» προστασίας (ΑΠ 677/2017), όπως και όλοι οι όμοιοι του : «Η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί από μόνη της να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας…» Δυσνόητη η δικανική γλώσσα, αλλά στη «μετάφραση» της, επικυρώνει την ομηρεία των απλήρωτων! Στην περίπτωση της δύστυχης αυτοκτονημένης δεν προβλέπεται δίωξη για ηθική αυτουργία εκείνου που οδήγησε την άτυχη στο απονενοημένο διάβημα. Ευτυχώς όμως που υπάρχει ο γραμματέας του υπουργείου Εργοδοσίας Νεφελούδης! «Η δικαιοσύνη φταίει εμείς εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια…» Από τον Άννα στον Καϊάφα και ο εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας συνεχίζεται από την αρχή των μνημονίων χωρίς τέλος… Όμως οι ατσίδες της Ηellas Power και της Energa, Μηλιώνης και Φλώρος που τσέπωσαν 256.521.323,96 ευρώ, στη Μύκονο με «καλές παρέες» ανοίγοντας καμπανίτες, γιορτάζοντας γενέθλια! Ελεύθεροι και ωραίοι με αναστολή ποινής για απλή (!!!) συνέργεια σε υπεξαίρεση, με συνήγορο υπεράσπισης μεταξύ άλλων και τον κ. Βορίδη! Γι’ αυτό επιμένω Ηριάννα, η «ποιότητα» της παρέας ,  σ΄ αυτό το σύστημα καθορίζει τα πάντα… 
Υ.Γ: Το κείμενο γράφτηκε πρίν την απόρριψη της αίτησης της Ηριάννας…

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Για να διορθώνουμε εύκολα ημερομηνία και ώρα

Αντιγράφουμε το παρακάτω κείμενο από τον ιστότοπο Nooz.gr. Χωρίς σχόλιο και με απλή υπόμνηση, ότι μας βοηθάει εύκολα να συγχρονιζόμαστε στον χώρο και τον χρόνο...

Προσκύνησαν... κάστανο που είχε βράσει ο Παΐσιος

Πλήθος πιστών παρέστη στην Αγρυπνία προς τιμήν του Παΐσιου του Αγιορείτη στον προαύλιο χώρο του Ναού του Αγίου Δημητρίου, στο Αγρίνιο. Ο κόσμος προσκύνησε μια εικόνα του Αγίου και λείψανά του, καθώς και ένα κάστανο, το οποίο ο Παΐσιος πριν από 27 χρόνια είχε δώσει έναν φοιτητή.  

Ο γέροντας Παΐσιος είχε περάσει ως στρατιώτης από το Αγρίνιο εξ ου και τιμάται στη συγκεκριμένη πόλη.  

Σύμφωνα με την Ι.Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας. τον Οκτώβριο του 1990, «ο Γέροντας Παΐσιος είχε δώσει ως ευλογία βρασμένα κάστανα σε μια ομάδα φοιτητών που τον είχε επισκεφθεί. Ένας εκ των φοιτητών, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο ένας εκ των δύο Ιερέων που τέλεσαν την Αγρυπνία, φύλαξε το βρασμένο κάστανο που πήρε, το οποίο έως σήμερα, 27 χρόνια μετά, παραμένει κατά θαυμαστό τρόπο, αναλλοίωτο, ενώ ακούγεται ακόμη και ο καρπός μέσα σε αυτό. Έτσι, ακόμη και εκείνο το απλό γεγονός μαρτύρησε σε βάθος χρόνου, τη συνεχή παρουσία του Θεού, την οποία δυστυχώς κάποιοι, όχι μόνο την αρνούνται αλλά φθάνουν ακόμη και να εμπαίζουν». 


Η ανακοίνωση του ιερού ναού για το προσκύνημα 

«Ο σκοπός που εκτέθηκε η ευλογία του Οσίου Παϊσίου, δεν είναι βεβαίως ειδωλολατρία αλλά τιμή στον Άγιο και ευλογία από αυτόν. 

Όπως μας διδάσκει η Αγία Γραφή, ο Θεός αρνείται την ειδωλολατρία, αλλά σε πολλά χωρία ευλογεί εικόνες και σκεύη, ζητώντας από το λαό σεβασμό σε αυτά (όπως π.χ. στο βιβλίο Εξόδου στα κεφάλαια ΚΕ΄, 7-18 και ΚΣΤ΄, 1-3). 

Επίσης, η 7η Οικουμενική Σύνοδος, επικυρώνοντας τη θεολογία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, εκφράζει ως δόγμα της Πίστης μας την τιμή εικόνων και αντικειμένων Αγίων. Βεβαίως η προσκύνηση τους, δε σημαίνει ότι λατρεύουμε τις εικόνες ή τα αντικείμενα ως ύλη, ούτε βεβαίως ότι λατρεύουμε τους Αγίους ως θεούς. Αντίθετα, τιμούμε τον Άγιο που είτε εικονίζεται στις εικόνες είτε στον οποίο ανήκουν τα αντικείμενα, όπως π.χ. η Τιμία Ζώνη της Παναγίας μας, η Τιμία Εσθήτα της, ο μανδύας του Αγίου Δημητρίου κ.α. 

Η προσκύνηση εικόνων, λειψάνων και αντικειμένων των Αγίων, μας προσφέρει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που είχαν οι Άγιοι, η οποία με τη σειρά της μας προσφέρεται είτε ως ευλογία και εσωτερική χαρά είτε ως προστασία είτε πολλές φορές ως θαύμα. Κάθε αντικείμενο λοιπών των Αγίων, έχει εμποτιστεί με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που είχαν και οι ίδιοι. Να θυμηθούμε: 

Τα ενδύματα του Χριστού, που θαυματουργούσαν με το να εξέρχεται δύναμη εξ αυτών, όπως στη θεραπεία της αιμορροούσας γυναικός. 

Το ραβδί του Μωυσή, που άνοιξε την Ερυθρά Θάλασσα. 

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Τα ζόμπι στο Αμβρούργο...

Εκεί συναντήθηκαν φέτος οι G-20. Για να συμφωνήσουν στην ...εξέλιξη και στο δυνάμωμα του "φιλάνθρωπου" έργου τους, που οι λαοί το έχουν μάθει από την καλή και την ανάποδη....  Ελπίδα οι στεντόριες φωνές, που διατάραξαν την ευρυθμία των καταχτητών της εύφορης κοιλάδας Γράφει σχετικά ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης.

Ακόμα ένα θέατρο σκιών έληξε…
Για τη σύνοδο των G-20 ο λόγος! Μια ετήσια μάζωξη ηγετών των πλουσιότερων χωρών της Γης που οι περισσότερες από αυτές έχουν τεράστια στρώματα πληθυσμού στο απόλυτο όριο φτώχειας…   Μια προκλητική φιέστα που έδωσε την ευκαιρία στους δρόμους του Αμβούργου να χορέψουν στους ρυθμούς της ανυπάκουης δυναμικής διαμαρτυρίας μέχρι και τα ξημερώματα της επόμενης μέρας που έσβησαν τα φώτα της παράστασης των Ζόμπι 20… Ηγέτες που διαφωνώντας, συμφώνησαν για το πώς θα συνεχίσουν να δολοφονούν το πλανητικό μας σπίτι αφού και από τις φοβερές φυσικές καταστροφές που προκαλεί η κλιματική αλλαγή τρελαίνονται στα κέρδη! Όπως υποστηρίζει και η γνωστή  Καναδή δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και συγγραφέας Ναόμι Κλάιν, σε εκτενές άρθρο της στη βρετανική εφημερίδα The Guardian. Ακόμα και ο τυφώνας “Κατρίνα”, λέει η Νάομι, αποτέλεσε μια εξαιρετική «ευκαιρία» για τον πλουτισμό των πετρελαϊκών και των εταιρειών ιδιωτικής ασφάλειας, τη διάλυση της κοινωνικής στέγασης και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης στη Νέα Ορλεάνη…
Το ερώτημα είναι οι ρυθμοί της «εξαγριωμένης ασφάλτου» των χιλιάδων διαδηλωτών,  πέρασαν και στη χλιδάτη αίθουσα των «γήινων θεών» του υπό εξαφάνιση κόσμου μας; Ελαφρώς ανησύχησε η οικοδέσποινα Μέρκελ για την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας απέναντι στα κύματα των διαμαρτυρομένων. Οι καπιταλίστες σήμερα δεν θα σου πουλήσουν το σχοινί που θα τους κρεμάσεις…Η εποχή άλλαξε από τότε που η ατμομηχανή Νο 293 μετέφερε το Λένιν στη Ρωσία… Σήμερα αυτοί ξεπουλάνε ολάκερο των πλανήτη λιώνοντας ακόμα και τα παγόβουνα προκειμένου να αντλήσουν από τα παρθένα σπλάχνα της Αρκτικής το πετρέλαιο, τα «σκατά του διαβόλου» με τα οποία προσπαθούν να χορτάσουν την απληστία τους! Τρύπησαν μήπως οι φωνές των διαδηλωτών τους τοίχους της συνόδου συναντώντας τα αφτιά του πλανητάρχη Τραμπ που επιμένει στα ορυκτά καύσιμα! Ή του Σαουδάραβα βασιλιά Σαλμάν που βασιλεύει ελέω Αλλάχ σ’ ένα  από τα πλέον στυγνότερα καθεστώτα του πλανήτη. Ενώ ο σουλτάνος Ερντογάν χρησιμοποίησε τη μάζωξη για να υπενθυμίσει ότι του χρωστούν κάτι κονδύλια από την προηγούμενη σύνοδο και αν δεν τα εισπράξει δεν θα βάλει υπογραφή στο τελικό κείμενο συμφωνίας! Ηγέτες χωρών που οι πάμπτωχοι κάτοικοί τους πωλούν νεφρά και άλλα ανθρώπινα όργανα σε τιμή ευκαιρίας… Μια αλλόκοτη αγορά που γοργά πλησιάζει την Ευρώπη μέσω Τουρκίας από πληθυσμούς που βρίσκονται σε απόγνωση, μετανάστες και πρόσφυγες… Ηγέτες που στηρίζουν την περιβόητη ανάπτυξη των χωρών τους στην επιδείνωση της κλιματικής αλλαγής αδιαφορώντας παντελώς για το ότι ο πλανήτης μας βρίσκεται σε οριακό σημείο…
Τα τεράστια κονδύλια που ξοδεύονται στα εξοπλιστικά προγράμματα και τα αποθέματα σε πυρηνικά όπλα, είναι δυνατόν να καταστρέψουν ολοσχερώς τον πλανήτη όχι μια αλλά πολλές φορές! Γεγονός που αποδεικνύει την αναλγησία της κάθε εξουσίας από εκείνες που μαζεύτηκαν στο Αμβούργο την περασμένη εβδομάδα με πρόσχημα τη σωτηρία του πλανήτη, ενώ το κεντρικό ενδιαφέρον τους ήταν το ξεπέρασμα των οποιοδήποτε αμερικανικών εμποδίων στο ελεύθερο εμπόριο… Βεβαίως τους απασχόλησε και το θέμα της τρομοκρατίας , ένα τέρας που γέννησαν οι ίδιοι με τις επεμβάσεις τους σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη και σε μια σειρά άλλες χώρες. Τέρας που το εξέθρεψαν και το φροντίζουν, προκειμένου να δικαιολογούν βάσεις-επεμβάσεις στρατιωτικές σε χώρες με το οικονομικό ενδιαφέρον της αρπαχτής! Παράλληλα στρατοκρατούν τις δικές τους πόλεις για αποτροπή τρομοκρατικών επιθέσεων , δώρο στο σύστημα να έχει στις μητροπόλεις του φοβισμένους πολίτες… 
 Το παιγνίδι είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο όσο δεν θα υπάρχει ένα παγκόσμιο οργανωμένο αριστερό αντισυστημικό κίνημα… Το Αμβούργο αυτές τις μέρες της συνάθροισης των Ζόμπι-20 άναψε και κάηκε αντιδρώντας σ’ αυτό το θέατρο του παγκόσμιου παραλογισμού, όμως αυτό δεν φτάνει είναι πολύ λίγο, ελάχιστο… Και μέσα σ’ όλο αυτό το μακάβριο θέατρο των Ζόμπι-20 , βιώνουμε και την τραγικότητα των αποφάσεων των εν Ελλάδι ανθρώπων του πνεύματος: Θα αναγορεύσουν σε Επίτιμο Διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής… Ζαν Κλοντ Γιούνκερ!

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Πετώντας ...φιλελεύθερα με το κιλό...

Οι σκέψεις της θριαμβεύουσας Ryan Air, που μας μεταφέρει "γρήγορα" και "φτηνά" για την περαιτέρω ανάπτυξή της, εδώ και λίγο καιρό θα έμοιαζαν κακόγουστο, μακάβριο αστείο... Σήμερα, όμως και καθώς ο νεοφιλελευθερισμός καλπάζει, οι σκέψεις των τεχνοκρατών εγκεφάλων της Εταιρείας για μεγαλύτερη αύξηση του κέρδους (Αυτό έχει αξία και όχι οι βοειδάνθρωποι, που κουβαλάει) μοιάζουν ...σοβαρές, συγκροτημένες προτάσεις, που το Δ.Σ. θα επεξεργαστεί με γνώμωνα το "ιερό" καπιταλιστικό κέρδος. 
Το άρθρο του Νίκου Σταθόπουλου*, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο TVXS θα σας πείσει, πως τα καλαμπούρια του χτές, που έχουν γίνει ο σοβαρός οικονομικο-τεχνικός λόγος του σήμερα έχουν μόνον ένα όριο για το αύριο: την οργή μας !!!


Ryan Air: Ο νεοφιλελευθερισμός έρχεται
Ryan Air, ο νεοφιλελευθερισμός έρχεται!Η Ryan Air είναι μια «δυναμική» αεροπορική εταιρεία που σχεδιάζει να οργανώσει αεροπορικά ταξίδια με επιβάτες… όρθιους! Μη γελάτε, είναι αλήθεια. Και μην το θεωρήσουμε αστείο, δείχνει τι σημαίνει νεοφιλελευθερισμός και τι κόσμο μας ετοιμάζει.

Ποιο είναι το επιχείρημα του ιδιοκτήτη της εταιρείας: «σήμερα ο κόσμος δεν νοιάζεται να ταξιδέψει όρθιος προκειμένου να πληρώσει λιγότερα». Το θέμα της ασφάλειας το ξεπετάει με μια αληθοφανή μπούρδα: αν πέσει το αεροπλάνο, όλοι σκοτώνονται. Ψέμα βέβαια, πάμπολλα τα παραδείγματα (βλ. Γιάννο Κρανιδιώτη, από τα γνωστά θύματα θανάσιμου τραυματισμού, επειδή το ατύχημα τον βρήκε όρθιο, ενώ σώθηκαν οι καθιστοί επιβάτες).


Αλλά ας πάρουμε το θέμα από την αρχή. Σε τι χρησιμεύει η «πρόοδος». Αυτονόητη απάντηση: στο να ζούμε καλύτερα και ασφαλέστερα. Παραδείγματος χάρη, στα αυτοκίνητα μπήκαν ζώνες ασφάλειας, airbag κοκ. Παρά τον ταξικό του χαρακτήρα, αυτό ίσχυε και στο καπιταλιστικό σύστημα. Μέχρι πρότινος τουλάχιστον. Δηλαδή μέχρι την έλευση του νεοφιλελευθερισμού.

Αν ο βιομηχανικός καπιταλισμός του περασμένου αιώνα, δημιούργησε μια μεσαία τάξη, σχετικά ευημερούσα, ο νεοφιλελευθερισμός του δικού μας αιώνα πλέον την προλεταριοποιεί. Δεν χρειάζεται να περιγράψουμε αυτό το φαινόμενο,  το ζούμε καθημερινά σχεδόν όλοι μας. Το επιχείρημα του μέχρι τώρα καπιταλισμού ήταν ότι με το καθεστώς αυτό, τα 2/3 του κόσμου ευημερεί (άλλοι λιγότερο και άλλοι πολύ περισσότερο, αλλά ας προσπεράσουμε τώρα αυτή την λεπτομέρεια). Στον νεοφιλελευθερισμό η συσσώρευση του πλούτου επιταχύνεται ακραία. Δεν υπάρχει πλέον «κοινωνία των 2/3», αλλά μια νέο-ελίτ του 5% (και πολλά λέω). Το υπόλοιπο 95% βαδίζει ολοταχώς προς το βυθό.

Αυτοί οι νεόπτωχοι αποτελούν όμως ακόμα μια μη αμελητέα εκμεταλλεύσιμη μάζα. Αυτούς λοιπόν στοχεύει η Ryan Air, λέγοντάς τους: «ξεχάστε την πολυτέλεια του καθίσματος, αν θέλετε ακόμα αεροπλάνο, όρθιοι κύριοί μου και το ρίσκο δικό σας!». Αλλά η δολιότητα δεν σταματάει εδώ, και η εξαπάτηση προστίθεται στον κυνισμό. Φτηνότερα τα εισιτήρια της  Ryan Air είναι μόνο… στην πρώτη όψη. Διότι η παμπόνηρη εταιρεία έκανε το εξής εξυπνότατο: τεμάχισε τις υπηρεσίες της, μεταφέροντας το κόστος από ένα «πακέτο» σε πλήθος μικρά κομματάκια.

Έτσι, αν θέλετε πχ να αλλάξετε θέση, ακόμα και αν υπάρχουν ελεύθερες θέσεις, χρεώνεστε 10 € επιπρόσθετα. Αν δεν προλάβετε να κάνετε ιντερνετικό τσεκίν, ακόμα και αν φτάσετε στο αεροδρόμιο 2 ώρες πριν την αναχώρηση, ακόμα και αν υπάρχουν ελεύθερες θέσεις, ακυρώνεται το εισιτήριό σας και πρέπει να πληρώσετε, επί τόπου, καινούργιο εισιτήριο! Αν, πχ εσείς και το παιδί σας, διψάσετε στη διαδρομή,  θα πληρώσετε 6 ευρώ για λίγο νερό (το οποίο παρεμπιπτόντως απαγορεύεται να φέρετε απ’ έξω).

Επικαλούμενη πάντα τη δήθεν εξυπηρέτηση του κοινού, η λογική της Ryan Air είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους της, πάση θυσία. Αντιστρέφοντας τη λογική της προόδου. «Πρόοδος» πλέον σημαίνει στην πράξη επιδείνωση των συνθηκών ζωής.

Αν η Ryan Air μπορούσε να μας στοιβάζει οριζοντίως, σαν τις σαρδέλες, δεν θα δίσταζε να το κάνει. Για το καλό μας βέβαια, για να πληρώνουμε λιγότερο (ας λογικευτούμε και ας μάθουμε να ζούμε με όσα λεφτά μας μένουν). Βλέπω ότι σύντομα θα καταργηθούν και οι τουαλέτες, στο χώρο των οποίων σίγουρα θα χωράνε 2 ή 3 όρθιοι. Με την «λογική Ryan Air», αξίζει το κόπο να κρατηθείς λίγες ώρες, αν είναι να πληρώσεις λιγότερο. Και όσοι δεν μπορούν, ας φροντίσουν να έχουν ένα μπουκαλάκι άδειο μαζί τους. Εξάλλου, αν το ξεχάσουν, σίγουρα η Ryan Air θα έχει προβλέψει να τους προσφέρει ένα, στη συμβολική τιμή, ας πούμε των 15 €. 

Ίσως αυτή η κριτική σας φανεί υπερβολική. Μάθετε λοιπόν ότι η Ryan Air πράγματι προσπάθησε πρόσφατα να επιβάλει ταρίφα για την χρήση της τουαλέτας και να ζυγίζει τους επιβάτες για να τους χρεώνει… με το κιλό. Σαν οι άνθρωποι να ήταν κατσίκες ή καρπούζια προς μεταφορά.

Γιατί όμως αυτό μας εκπλήσσει;  Αυτή τη φθορά της καθημερινής  ζωής δεν βιώνουμε σήμερα; Η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας κάνει αλματώδη βήματα. Ζούμε όμως καλύτερα; Η τεράστια πλειοψηφία του κόσμου αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες. Ταυτόχρονα οι ανισότητες μεγαλώνουν (σήμερα 8 «Κροίσοι» κατέχουν όσο πλούτο κατέχουν οι 3,6 δισεκατομμύρια φτωχότεροι άνθρωποι). Πλούτος παράγεται, αλλά τον απορροφάνε όλο και λιγότεροι, όλο και περισσότερο, μέχρι σκασμού.

Αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε σήμερα. Και η Ryan Air είναι μόνο ένα γλαφυρό μικρό παράδειγμα.

* O Νίκος Σταθόπουλος είναι πολιτικός επιστήμονας και έχει σπουδάσει στον Καναδά

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Ιδού το ερώτημα...

Ενδιαφέρον το ερώτημα, που θέτει ο φίλτατος Στέφανος Πάντος. Ισως δεν είναι οι μόνες επιλογές αλλά η ΦΑΙΑΚΙΑ το παραθέτει αυτούσιο... 

Αισιόδοξος, ηλίθιος η χαμένος 
αριστερός στο διάστημα;;;
Αποτέλεσμα εικόνας για lost in space design
Όταν πριν δυό χρόνια στο Σύνταγμα διαδηλώνοντας, άκουσα το τελικό αποτέλεσμα για το ΟΧΙ με 61,3%, σκέφτηκα ότι την επόμενη μέρα την Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015, ο πρωθυπουργός της πατρίδας μας θα το έδειχνε περήφανος στην τρόικα και στους δανειστές και μετά από μάχες και αγώνες θα "επέλεγε" τον δρόμο της σοβαρής αριστερής αντιπολίτευσης στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με το να ακολουθούσε το συντριπτικό ΟΧΙ, το πιο πιθανό ήταν να μην υποχωρούσαν οι τροϊκανοί "εταίροι" μας και το κατεστημένο μαζι με την ολιγαρχία να τον έδιωχναν απο την κυβέρνηση τοποθετώντας έναν "Παπαδήμο".
Και η σοβαρή αριστερή αντιπολίτευση* (θα βλέπαμε και τι σημαίνει σοβαρή αντιπολίτευση) θα τον έφερνε πάλι στην κυβέρνηση μετά απο λίγα χρόνια. Ήταν μόνο 40 χρόνων ο Αλέξης, και γιαυτό και για πολλούς άλλους λόγους ,υπήρχε η ελπίδα ότι δεν θα έκανε πίσω, απλά μόνο και μόνο για να είναι πρωθυπουργός....
Και δεν έκανε απλά πίσω... 
Τα έδωσε όλα ...όλα...
Ξέσκισε το δημοψήφισμα (αντί για τα μνημόνια) και ότι είχε υποσχεθεί και πει...
Και το χειρότερο "δικαίωσε" το ΝΑΙ του φοβισμένου υποταγμένου 38% συναγωνιζόμενος με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις (πλην ΚΚΕ) το ποιος είναι ο καλύτερος εφαρμοστής των μνημονίων...
Οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης είναι τραγικές για όλα ανεξαιρέτως τα τμήματα της αριστεράς .

Άρα; τι είμαι; Αισιόδοξος; Ηλίθιος; η χαμένος αριστερός στο διάστημα;


Στέφανος



*Ο ρόλος της σοβαρής αξιωματικής αγωνιστικής αριστερής αντιπολίτευσης είναι η λύση, όταν ο κλοιός των τραγικών πολιτικών συσχετισμών παγκόσμια, πανευρωπαϊκά και πανελλαδικά είναι ασφυκτικός και δεν επιτρέπει καμμιά διαφορετική πολιτική παρά μόνο φτώχεια, ξεπούλημα και μνημόνια.

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Δικαίωμα στην ελπίδα...

Οταν οι νέοι υπάρχουν και δημιουργούν... Σχετικό το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη, που η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει.

Δεν υπάρχει μόνο η κόλαση…
Γνωρίζουν πώς να χειρίζονται τα ηλεκτρονικά ταχύ πολυβόλα τύπου «Survivor» με τα  οποία σημαδεύουν τους μετωπιαίους λοβούς του τηλεθεατή! «Όπως έχει αποδειχτεί, η βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου συνεπάγεται τη διάβρωση της επινοητικότητας, το μειωμένο ενδιαφέρον για το μέλλον, τον ελαττωμένο αυτοέλεγχο, την αναισθησία και την εμμονική προσκόλληση σε ατελέσφορα μονοπάτια…» Αυτά υποστηρίζει ο Δρ. Γιώργος Παξινός, ο Ιθακήσιος που χαρτογράφησε τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Καθηγητής Ψυχολογίας και Ιατρικών Επιστημών στο Neuroscience Research Australia του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι να αποφεύγουν την παρουσίαση και ενός άλλου κόσμου που υπάρχει πέρα από εκείνον του μόντελινγκ του μπότοξ και της σιλικόνης ή του αίματος της τρομοκρατίας… Ακόμα και μέσα στη μνημονιακή κόλαση του νεοφιλελεύθερου «παράδεισου» τους, υπάρχουν σπουδαίες νίκες, παγκόσμιες πρωτιές πανεπιστημιακές, που δεν προβάλλονται για να μην διακόψουν την ατμόσφαιρα και την διαδικασία της ομαδικής τηλε-λοβοτομής... Αυτά τα επιτυχή αποτελέσματα ανατρέπουν κριτικές αρνητικές  για τα ελληνικά πανεπιστήμια «ειδημόνων» που προωθούν το άνοιγμα των ιδιωτικών. Αίφνης τους «διέφυγε» ότι σύμφωνα με την Παγκόσμια Αξιολόγηση Πανεπιστημίων (World University Rankings) του εκπαιδευτικού ένθετου Times Higher Education της βρετανικής εφημερίδας The Times για το 2016-2017. Έξι ελληνικά πανεπιστήμια περιλαμβάνονται στα καλύτερα του κόσμου! Και επειδή πρέπει να είμαστε προσγειωμένοι ας αναλογιστούμε ότι η Ελλαδίτσα μας στον παγκόσμιο χάρτη, είναι ένα χωριουδάκι 10 εκατομμυρίων κατοίκων που βιώνει παράλληλα ένα τρομακτικό οικονομικό ολοκαύτωμα… 
Ο διαγωνισμός Formula Student γίνεται κάθε χρόνο και λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη, στην Βραζιλία, στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ. Χρηματοδοτείται από μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες και διεθνείς αγωνιστικές ομάδες και κάθε χρόνο φιλοξενεί τις ιδιοκατασκευές, φοιτητικών ομάδων από πανεπιστήμια απ’ όλο τον κόσμο. Δυο ομάδες από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, συμμετέχουν εδώ και αρκετά χρόνια με τα δική τους κατασκευή μονοθέσια στους ετήσιους διαγωνισμούς Formula Student που γίνονται και στην Ευρώπη! Συλλέγοντας εμπειρία αλλά και πολλές διακρίσεις. Το έμαθε κανείς; Δύο χάλκινα μετάλλια και τρεις εύφημες μνείες κατέκτησε η Ελλάδα στην 57η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα που πραγματοποιήθηκε στο Χόνγκ Κογκ από 5 έως τις 16 Ιουλίου. Οι Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες είναι ένας θεσμός υψηλοτάτου επιστημονικού επιπέδου όπου συμμετέχουν τα μεγαλύτερα ταλέντα στο χώρο των μαθηματικών από όλο σχεδόν τον κόσμο. Μας το είπε κανείς από τους λαλίστατους τηλε-παρουσιαστές, που μας ζαλίζουν για τις ξεβράκωτες επιδόσεις τις μιας και τις άλλης μποτοξιδομένης γόησσας η για τις τσιρίδες και τα τρακαρίσματα του κάθε μαστουρωμένου βωβού τροβαδούρου;
Στην πόλη Σλάτινα της Ρουμανίας από 24 έως 29 Ιουνίου 2016 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή μαθητών των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. η 20η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα Νέων. Οι Έλληνες μαθητές, πήραν ένα Χρυσό, ένα Αργυρό και τρία Χάλκινα Μετάλλια, συνεχίζοντας τη μεγάλη μακρόχρονη παράδοση των επιτυχιών των ελληνικών ομάδων στις Βαλκανικές και Διεθνείς Μαθηματικές! Στο Σκάκι Ελληνίδα η παγκόσμια πρωταθλήτρια των κάτω των 14 ετών!!! Το ηλεκτροκίνητο αγωνιστικό όχημα της ομάδας UoP Racing Team του Πανεπιστημίου Πατρών έχει συμμετάσχει σε διεθνείς διαγωνισμούς, ενώ έχει πάρει μέρος και στα PICK αφήνοντας τους θεατές με ανοικτό το στόμα για τις επιδόσεις του! Το καλοκαίρι του 2006 δημιουργήθηκε μια ερευνητική φοιτητική ομάδα από τους κόλπους του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ομάδα φοιτητών ART του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έχει σχεδιάσει και κατασκευάσει τέσσερα μονοθέσια  με αξιόλογες επιτυχίες στους διαγωνισμούς Formula SAE! Το έμαθε κανείς; Ασφαλώς όχι αφού το κοινό παρακολουθούσε τον Καρβέλα στο «Star Academy» που έφτυνε την τσίχλα του πάνω στον διαγωνιζόμενο, την ώρα που το ΕΣΡ όνειρο-πολούσε…Οι επιτυχίες των νέων ανθρώπων πάμπολλες, ο χώρος αυτός μικρός, η τηλεοπτική μαυρίλα απέραντη… Κρατική μέριμνα από δεξιούς και από γιαλαντζί αριστερούς, Καμία… 

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Τίποτε δεν πάει χαμένο …

...στη χαμένη μας ζωή… Θυμηθήκαμε τον στίχο του Ρασούλη με την 2η επέτειο του δημοψηφίσματος, που υπήρξε μία από τις σημαντικότερες στιγμές, που έχουμε ζήσει… Αυτό το 62% κόντρα σε θεούς και δαίμονες, ημεδαπούς και εσπέριους, σαγηνευτές και υβριστές, προσκυνημένους (Γερά, Γερούν, έκραζε ο εκπρόσωπος τύπου του « Ποταμιού») φραγκολεβαντίνους δήθεν μεταρρυθμιστές, έχει καταγραφεί… Δεν σβήνεται με καμία γομολάστιχα, με καμία μπογιά… Μένει εκεί για να στοιχειώνει κάθε είδους βρυκόλακες της υποταγής στον «ορθολογισμό» της αιώνιας εξάρτησης της χώρας και του λαού… Πλάϊ στους κλασσικούς κήρυκες της ξενοκρατίας και οι προσφάτως εκσυγχρονισμένοι σοσιαλφιλελεύθεροι…  Πιο αγριεμένοι και πιο φανατικοί από τους πρώτους…  Ανανεωτικοί στα λόγια, φανατικά και δογματικά προσηλωμένοι στον παράδεισο της ΕΕ και του Ευρώ την ώρα που η ίδια η πραγματικότητα ρίχνει τις πιο άγριες σφαλιάρες αποκαλύπτοντας  εσωτερική σήψη και παρακμή κάτω από φτιασίδια φτηνιάρικης δημαγωγικής εξαπάτησης.
Εξήντα δύο τοις εκατό, λοιπόν, που απαγόρευσε και στον Alexis, μία καλύτερη δικαιολογία… Γιατί, σήμερα, που τα πράματα έχουν ξεκαθαρίσει απολύτως, φαίνεται, πως ένα ποσοστό, ακόμη και υπέρ του ΟΧΙ, πιο συγκρατημένο (ας πούμε 52-48), θα επέτρεπε μία ομαλότερη δικαιολόγηση της κωλοτούμπας. Θα ήταν ασυγκρίτως βολικότερο και  περιοριστικό του μεγέθους του πολιτικού εξευτελισμού.
Εξήντα δύο τοις εκατόν και δύο μνημόνια στην πλάτη… Αυτός είναι ο άθλος της για πρώτη φορά κυβερνώσας αριστεράς, που απαιτεί από εμάς ιδεολογικό και πολιτικό Alzheimer. Και ένας λαός σαστισμένος. … Η πολιτική μας έχει την αποδοχή του κόσμου, που δεν αντιδρά, εξεστόμισε ο Alexis σε μία απολύτως χυδαία και κουτοπόνηρη παράβλεψη πως η σαστισμάρα έχει επέλθει μετά από τη βαρύτατη κατακέφαλη ροπαλιά της κωλοτούμπας…  Της οποίας οι συνέπειες είναι κατά πολύ βαθύτερες και μακροπρόθεσμες του ορατού… Μικρό δείγμα η μαζική άρνηση της νεολαίας για πολιτική συμμετοχή, που την εποχή και τις μέρες του δημοψηφίσματος είχε δείξει μία απρόσμενα και αναλογικά μεγάλη επανάκαμψη για να φύγει και πάλι από το προσκήνιο με πίκρα, οργή και απογοήτευση.
Αθλιο δείγμα, επίσης, της πολιτικής κατρακύλας ο καθημερινός διαγκωνισμός μεταξύ όλων των κοινοβουλευτικών –πλην ΚΚΕ- δυνάμεων για το ποιός είναι ο καλύτερος εφαρμοστής των απαιτήσεων των δανειστών στη χώρα-προτεκτοράτο με την ψήφο τους…  Αθλιο δείγμα και η «αριστερή» δημαγωγία για την επερχόμενη ανάπτυξη την ώρα που ακόμα και τα γεράκια των δανειστών (βλ ΔΝΤ και όχι μόνο) αμφισβητούν την βιωσιμότητα του Ελληνικού χρέους σε βάθος χρόνου καθιστώντας επιεικώς παράλογη την προσδοκία ανάπτυξης και μάλιστα υπό φιλολαϊκούς όρους !!!
Αθλιο δείγμα η οβιδιακή μεταμόρφωση αυτών, που κατηγορούσαν την ΔΗΜΑΡ για κυβερνητισμό και σήμερα κόπτονται για το …μη χείρον, βέλτιστον… Η αθλιότητα έγκειται στην κακοποίηση του λόγου και την μετατροπή του σε φτηνό εργαλείο ιδεολογικής και πολιτικής «εξισορρόπησης».  Σε ποια λογική μπορούν να αντέξουν επιχειρήματα του τύπου: με τους άλλους θάταν χειρότερα… Η «δικαίωση» των υποστηρικτών του ΝΑΙ εδραιώνεται καθημερινά με τέτοια επιχειρήματα…
Θα μπορούσαμε και εμείς να χαρούμε για την επερχόμενη συντριβή τους. Αν αφορούσε μόνον τους ίδιους και το πολιτικό τους εξανδραποδισμένο φορέα θα συνιστούσε αποκατάσταση πολιτικής δικαιοσύνης. Οι συνέπειες όμως της ασυνέπειας,  θα πληρωθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από την αριστερά… Πληρώνονται ήδη από όσους πίστεψαν, ενθαρρύνθηκαν, συμμετείχαν, ενεργοποιήθηκαν…
Εντούτοις ο Ιούλιος του 2015 και το μεγαλειώδες 62% είναι κατατεθιμένο… Και θα ενεργοποιηθεί μαζί με πολλά άλλα δεδομένα του ιστορικού γίγνεσθαι για να λάβουν τα όνειρα εκδίκηση…

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Μερικές όψεις του ...παραδείσου...

Μας πληροφορεί για αυτές το δημοσίευμα του ιστότοπου Nooz.gr. Προοκειται για θέσεις του Ζαν Ζιγκλέρ, μέλους του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, που παρουσιάζει σε συνέντευξή του και που αποκαλύπτουν μικρό μέρος της ...τρομακτικής θέας του φιλελεύθερου παράδεισου...
Παραθέτουμε

"Παγιώνεται η δυστυχία χωρίς διαγραφή χρεών"

«Ο κ. Σόιμπλε, ο υπουργός Οικονομικών της γερμανικής κυβέρνησης και δη της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, έχει πει ότι δεν μπορεί να γίνει διαγραφή των χρεών των 50 φτωχότερων χωρών αυτού του κόσμου. Αν και οι χώρες αυτές δεν θα μπορέσουν έτσι να κάνουν επενδύσεις χτίζοντας σχολεία, νοσοκομεία ή να επενδύσουν στην γεωργία. 

Η δυστυχία παγιώνεται εάν δεν γίνει διαγραφή. 

Και ο Σόιμπλε επιχειρηματολογεί λέγοντας: αυτοί είναι οι κανόνες της αγοράς η οποία και δίνει τις εντολές. 

Πρόκειται για μια εγκληματική άποψη. Αυτό που λέει δεν είναι αντάξιο ενός Γερμανού υπουργού», είπε ο Ζαν Ζιγκλέρ, μέλος του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, σε συνέντευξη του -με αφορμή την σύνοδο G-20 στο Αμβούργο- στο πρώτο δημόσιο γερμανικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ΑRD.

«Δεν υπάρχει αδύνατο στην δημοκρατία. Το σύνταγμα μας δίνει όπλα για να γκρεμίσουμε την κανιβαλική παγκόσμια τάξη. Ο κ. Σόιμπλε δεν έπεσε από τον ουρανό. Όταν λέει πως ότι είναι αδύνατη η διαγραφή χρεών, διότι δεν το θέλει η αγορά, μπορεί να καταψηφιστεί. Το κόμμα του μπορεί να καταψηφιστεί. Αύριο το πρωί θα μπορούσε να εμποδιστεί από την Μπούντεστακ η κερδοσκοπία για τα βασικά είδη διατροφής. Αύριο το πρωί θα έχουν σωθεί από την πείνα εκατομμύρια άνθρωποι. Όλα εξαρτώνται από εμάς. Γι΄αυτό πρέπει να μάθουμε να αξιοποιούμε τις απίστευτες ελευθερίες τις οποίες μας δίνει το σύνταγμα», πρόσθεσε ο Ελβετός καθηγητής κοινωνιολογίας στα πανεπιστήμια τη Γενεύης και της Σορβόννης και σφοδρός πολέμιος της παγκοσμιοποίησης.

Η Ομάδα των Είκοσι (G20), το διεθνές φόρουμ των ηγετών και των διοικητών των κεντρικών τραπεζών των 20 μεγαλύτερων οικονομιών, οι οποίοι θα συναντηθούν στις 7 και 8 Ιουλίου στο Αμβούργο «είναι μια συνάντηση εντελώς παράνομη. Υπάρχει ένας οργανισμός, ο ΟΗΕ, ο οποίος ασχολείται με τα συμφέροντα των λαών. 

Η συνάντηση ορισμένων ισχυρών ηγετών στο Αμβούργο πίσω από συρματοπλέγματα, υπό την προστασία 20.000 αστυνομικών, είναι μια συνάντηση κατά την οποία λαμβάνονται αποφάσεις η εφαρμογή των οποίων δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την βούληση των ιδρυτών του ΟΗΕ. Αυτή η συνάντηση κορυφής των G-20 υποβαθμίζει την δημοκρατία», τόνισε επίσης ο επί δεκαετίες βουλευτής στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Ελβετίας και ειδικός σύμβουλος για θέματα Τρίτου Κόσμου στον ΟΗΕ.

«Η φωτογραφία των ηγετών στο τέλος της συνόδου μπορεί να είναι ειδυλλιακή αλλά ξυπνά μέσα μου την οργή. Είναι αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι οι οποίοι πρέπει να εφαρμόσουν την κανιβαλική παγκόσμια τάξη. Σας δίνω ένα παράδειγμα: κάθε πέντε δευτερόλεπτα λιμοκτονεί ένα παιδί κάτω των δέκα ετών σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ. Ένα παιδί το οποίο αυτή τη στιγμή που μιλάμε πεθαίνει από την πείνα, δολοφονείται. Και αυτή η καθημερινή εκατόμβη λόγω της πείνας είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην εποχή μας. Όταν βλέπω την φωτογραφία με τους χαμογελαστούς ηγέτες στη άκρη αυτών των μαζικών τάφων, οι οποίοι δεν φαίνονται στην φωτογραφία, εξοργίζομαι», είπε ο Ζαν Ζιγκλέρ στο ΑRD.

«Στο τελικό ανακοινωθέν δεν θα υπάρχει τίποτα από τις βασικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες πρέπει να γίνουν: απαγόρευση της κερδοσκοπίας για βασικά αγαθά στα χρηματιστήριο και η απολύτως αναγκαία ολική διαγραφή των χρεών των φτωχότερων κρατών αυτού του κόσμου, η λήξη της αρπαγής γης στην Αφρική και οι οποίες είναι επειγόντως αναγκαίες και θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν με δημοκρατικά νομιμοποιημένο τρόπο. 

Οι οποίες θα μπορούσαν αύριο το πρωί να σώσουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Γι αυτό δεν θεωρώ ότι έχει οποιαδήποτε αξία η σύνοδος των 20. Είναι προπέτασμα καπνού, ένα όργανο άσκησης εξουσίας, το οποίο δεν προσφέρει τίποτα θετικό για την επίλυση των διεθνών προβλημάτων», γι΄αυτό και προτείνει ως εναλλακτική λύση την «κατάργηση του G-20. Ο ΟΗΕ βρίσκεται σε μιαν αξιοθρήνητη κατάσταση, διότι το G-20 έχει μονοπωλήσει την αξίωση να λύσει όλα αυτά τα προβλήματα χωρίς όμως να τα επιλύει. Είναι αναγκαία η ανάσταση του ΟΗΕ και γι αυτό πρέπει να καταργηθεί το άχρηστο G-20 ως ανταγωνιστικός προς τον ΟΗΕ θεσμός».

Τέλος, στο ερώτημα του ΑRD για το πως βλέπει τους φόβους οι οποίοι υπάρχουν ότι οι διαδηλωτές θα χρησιμοποιήσουν βία κατά την διάρκεια της συνόδου του G-20 στο Αμβούργο, ο Ζαν Ζιγκλέρ απάντησε: 

«Η χειρότερη βία είναι ότι κάθε πέντε δευτερόλεπτα λιμοκτονεί ένα παιδί σε αυτόν το κόσμο, ο οποίος ξεχειλίζει από πλούτο. Η ειρηνική, φυσική αντίσταση ίσως συνοδευτεί από εκδηλώσεις βίας στο Αμβούργο, αλλά αυτό είναι ανεύθυνο. Είναι πολιτικά λανθασμένο και ηθικά εντελώς ανεύθυνο. Και κυρίως δεν χρειάζεται».

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Για την Ηριάννα Β.Λ.

Διακόπτουμε την συνειδητά επιλεγμένη αραίωση αναρτήσεων σε αυτό τον ιστότοπο για να αναφερθούμε στην Ηριάννα... Το πρόσωπο των ημερών για όσους μπορούν και θέλουν να συναισθάνονται την Οργουελική ασφυξία, που μας περικυκλώνει, μας απειλεί και μας περισφίγγει... Η ιστορία τρης Ηριάννας Β.Λ. εκφράζει, συμβολίζει αλλά και προειδοποιεί... Η μακαριότητά μας εγγυάται την ολίσθηση στα τάρταρα της απόλυτηςε βαρβαρότητας...
Αντιγράφουμε από τον ιστότοπο TVXS το άρθρο της Μαριάνθης Πελεβάνη

Η Ηριάννα δεν είναι η μόνη, αλλά τουλάχιστον... δεν είναι μόνη

Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει, είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε» (Μικρόκοσμος, ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ)
H Ηριάννα είναι ένας τέτοιος άνθρωπος. Και δεν είναι βέβαια η πρώτη. Δεν θα είναι η τελευταία. Δεν είναι η μόνη, αλλά τουλάχιστον δεν είναι μόνη. Η ιστορία της, η προφανής άδικη δίκη της, κατάφερε να συσπειρώσει σε ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης ανθρώπους, συλλογικότητες, φορείς και οργανώσεις από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Κατάφερε να σπάσει τη σιωπή, να λύσει την αμηχανία κάποιων από τους λεγόμενους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, οι οποίοι μίλησαν, γεγονός, που καιρό τώρα πολλοί αποζητούσαν.
Από το ψήφισμα στο Avaaz που «τρέχει» στη γνωστή διαδικτυακή πλατφόρμα με αποδέκτη την Ελληνική Δικαιοσύνη, την Ελληνική κυβέρνηση, και τον Άρειο Πάγο κι έχει σε λίγες μόνο μέρες συγκεντρώσει 20.000 υπογραφές για την Ηριάννα, μέχρι ανακοινώσεις Πανεπιστημιακών, άρθρα δημοσιογράφων, δηλώσεις καλλιτεχνών, συγγραφέων, ποιητών, ανακοινώσεις πολιτικών οργανώσεων και ομάδων και την πορεία συμπαράστασης χιλιάδων ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας, το αίτημα είναι ένα και τόσο προφανές, όσο προφανές είναι και το μήνυμα που έστειλε η θεσμική Δικαιοσύνη. Αυτή τη μποδίζει να βαδίσει; Κι εμείς βαδίζουμε μαζί της. Τώρα, γινόμαστε Ηριάννα. Μέχρι την απελευθέρωση. Τη δική της. Τη δική μας. Γιατί;
H δίκη του Κάφκα
Η καταδίκη της Ηριάννας Β.Λ., υποψήφιας διδάκτορος της Φιλοσοφικής και επιστημονική συνεργάτης σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα, σε 13χρόνια κάθειρξη είναι αποτέλεσμα μιας δίκης η οποία σε κανένα σημείο της δεν απέδειξε την ενοχή της, αφού…
Μάρτιος 2011: η Αντιτρομοκρατική στοχοποιεί τον Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο λόγω των κοινωνικών του σχέσεων με άτομα ύποπτα για συμμετοχή στη Συνωμοσία Πυρήνων Φωτιάς. Κατά την έφοδο στην οικία του συλλαμβάνεται μαζί με την κοπέλα του Ηριάννα Β.Λ. (23 χρόνων). Η Ηριάννα, αφού δίνει οικειοθελώς δείγμα DΝΑ, αφήνεται ελεύθερη. Ο Κ.Π. κατηγορείται για συμμετοχή στη ΣΠΦ, αλλά αθωώνεται στο δικαστήριο από τον πρώτο βαθμό, ομόφωνα και αμετάκλητα. 
Νοέμβριος 2011: κάποιος που δεν έχει παρουσιαστεί στο δικαστήριο ανακαλύπτει ένα κουτί με όπλα στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Μετά από ένα χρόνο, τα εργαστήρια της αστυνομίας βρίσκουν, πάνω σε ένα αχρησιμοποίητο γεμιστήρα όπλου, δείγμα DNA που ταυτοποιείται μερικώς με αυτό της Ηριάννας. 
Γενάρης 2013: Η Ηριάννα συλλαμβάνεται αλλά αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους. Σε παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβούλιου Εφετών αναφέρεται πως «κανένα στοιχείο που να τη συνδέει με την οργάνωση ΣΠΦ δεν βρέθηκε από την άρση τόσο του τηλεφωνικού όσο και του τραπεζικού απορρήτου». 
Ιούνιος 2017: η Ηριάννα καταδικάζεται σε 13 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή, για συμμετοχή στην ΣΠΦ. Χωρίς μάρτυρες, χωρίς στοιχεία, χωρίς αναγνώριση οποιουδήποτε ελαφρυντικού. Μοναδικό «στοιχείο», το μερικώς ταυτοποιημένο δείγμα DNA, το οποίο έχει χαρακτηριστεί «χαμηλής ποσότητας και ποιότητας» από το διορισμένο από την υπεράσπιση πραγματογνώμονα. Δείγμα που «τελείωσε» σύμφωνα με την απάντηση των αρχών, όταν ζητήθηκε από την υπεράσπιση να της παρασχεθεί για να συντάξει ο πραγματογνώμονας τη δική του έκθεση. 
17 Ιουλίου 2017: έχει οριστεί δικάσιμος, στην οποία θα εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους η Ηριάννα πρέπει να αφεθεί ελεύθερη μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης. 
«Μπράβο, Τίτο, φώναξα»
«Στις 23 του μηνός στην παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας του Θανάση Νιάρχου άκουσα τον ποιητή Τίτο Πατρίκιο να συμπληρώνει την ανάγνωση ποιημάτων του με την παράκληση-προτροπή προς όλους μας να μην αφήσουμε την Ηριάννα να σαπίσει στη φυλακή, να μην επιτρέψουμε να καταστραφεί η ζωή μιας νέας κοπέλας. Μπράβο, Τίτο, φώναξα» γράφει η Μάρω Δούκα.
«Τι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε για τούτη την καταδίκη; Οτι διαπνέεται από τυφλή, τιμωρητική διάθεση; Οτι πρόκειται για τυπική δικαστική πλάνη; Οτι υπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες; Ή ότι απλώς βρισκόμαστε μπροστά σε μια άκρως “ανθρώπινη” αποθέωση του παραλογισμού; Θα μπορούσε η καταδίκη της Ηριάννας να οφείλεται απλώς στο ότι όχι μόνο δεν “αποκηρύσσει” τον αγαπημένο της (ωσάν το δικαστήριο να μην έχει αποφασίσει τελεσίδικα για την αθωότητά του), αλλά και στο ότι η συναίσθηση της δικής της αθωότητας την εμψυχώνει να σταθεί με το κεφάλι ψηλά στο δικαστήριο; Και αναρωτιέμαι: Τι ήταν εκείνο που εξόργισε πιο πολύ τον βασιλιά Κρέοντα και διέταξε την καταδίκη της Αντιγόνης. Το ότι η Αντιγόνη, αψηφώντας την εντολή του, τόλμησε να μην αφήσει άταφο τον αδελφό της ή το ότι η υπερηφάνεια και το ήθος της δεν της επέτρεψαν να γονατίσει μπροστά του και να του ζητήσει έλεος; Στην αστική δημοκρατία όμως (και αυτή είναι η ευεργετική ειδοποιός διαφορά της από τα άλλα, κατά μήκος όλου του χρόνου, πολιτεύματα) για την αντιμετώπιση παρόμοιων εκτροπών στην απονομή δικαιοσύνης έχει σοφά προνοήσει ο Νομοθέτης. Γι’ αυτό και η προτροπή-παράκληση του Τίτου Πατρίκιου σε μια εκδήλωση για την ποίηση, “Μην αφήσουμε την Ηριάννα να σαπίσει στη φυλακή, μην επιτρέψουμε να καταστραφεί η ζωή μιας νέας κοπέλας”, είναι πράξη βαθύτατης πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης που μας αφορά όλους», καταλήγει η συγγραφέας. 
«Ειλικρινά, έχω απομείνει άναυδος και ανήμπορος πια να εκφράσω με λέξεις την απογοήτευσή μου για την κατάντια των ανθρώπινων κοινωνιών, που στη σύγχρονη αυτή εποχή του χυδαίου νεοφιλελευθερισμού των αγοραίων ηθών και δικαίων, ανάμεσα σε όλα αυτά που είναι σε θέση να διαπράξουν, μπορούν και να στερούν χωρίς σπουδαίες και στέρεες αποδείξεις τόσα χρόνια ζωής από ένα νέο κορίτσι, ερμηνεύοντας απλά και κυνικά κάποιους νόμους τους. Προσωπικά μου αρκεί η σταθερή και πένθιμη φωνή της Φωτεινής, αυτής της μάνας, που μες στην απόγνωσή της και στην προσπάθειά της να βοηθήσει το κορίτσι του γιου της, έφτασε να τηλεφωνήσει ως και σε μένα, για να μου ζητήσει συμπαράσταση. Μου αρκεί το συναίσθημά της που μου μετέδωσε, για να πεισθώ ότι το κορίτσι είναι αθώο και να ενώσω κι εγώ τη φωνή μου με όλους τους άλλους που ζητούν επιτακτικά να αποφυλακιστεί αμέσως και να επανεξετασθεί η υπόθεσή της, γιατί μας κάνει να νιώθουμε τύψεις ως κοινωνία η δικαστική απόφαση της φυλάκισής της» γράφει ο συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης.
«Στην ιστορία της Ηριάννας Β.Λ. ευθύνη πρωτίστως έχουν όλοι όσοι την στείλανε στις φυλακές. Ομως ευθύνη έχουμε κι όλοι εμείς. Μέσα από τη λήθη, την αδιαφορία, την αδράνεια συναινούμε σ' αυτή την τραγωδία. Συνυπογράφουμε όλα τα αλόγιστα και τα ακαταλόγιστα που μας περικυκλώνουν. Αν δεν κινητοποιηθούμε, αν δεν υψώσουμε το μπόι και τη φωνή μας, τότε νομιμοποιούμε το άδικο. Κι επιτρέπουμε στην ανομία να επικυρώσει τη συλλογική μας κατάθλιψη» γράφει εύστοχα η συγγραφέας και δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα. 
«Αφήστε την ελεύθερη, να ανυψώσει ή να καταστρέψει η ίδια τη ζωή της»
«Η υφαρπαγή δεκατριών χρόνων από την ελεύθερη ζωή της Ηριάννας δεν μπορεί να στηριχθεί σε μιά αμφισβητούμενη εξέταση DNA. Ήμουν διστακτικός στο να κοινοποιήσω την άποψή μου γιατί, το να γράφει κανείς λίγα τραγούδια δεν του δίνει το δικαίωμα να γίνεται και δημογέροντας. Υπάρχει ακόμα και η σκιά της ιδιοτέλειας, ότι χρησιμοποιείται μια σχετική δημοφιλία, που προκύπτει από τη δυνατή σχέση  των ανθρώπων με τη μουσική, για να εξυπηρετηθούν άλλοι σκοποί. Όμως τα προσπερνώ αυτά γιατί δεν θέλω να μολύνω τη νέα μου δουλειά με την αδιαφορία, αυτή την "κτηνώδη ύλη που πνίγει την ευφυΐα", σύμφωνα με τον Αντόνιο Γκράμσι. Θα δείξω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα λόγια των παιδιών μου παρά στα δικογραφικά στοιχεία και θα φωνάξω - μαζί με άλλους - απευθυνόμενος σ’ αυτούς που οδηγούν το κάρο: "Αφήστε την Ηριάννα ελεύθερη, να ανυψώσει ή να καταστρέψει η ίδια τη ζωή της”» λέει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Θέμις μου το μαντήλι σου
«Κάτι δεν πάει καλά με αυτό το μαντήλι που δήθεν φοράει στα μάτια της η θεά της Δικαιοσύνης στη χώρα μας. Είναι διάτρητο και λοξοκοιτάει απ’ τη μια προστατευτικά προς τους πολιτικούς και οικονομικούς άρχοντές μας (δύο πολιτικοί όλοι κι όλοι μπήκαν στη φυλακή για καταχρήσεις δισεκατομμυρίων που γινόταν εις βάρος μας τόσα χρόνια και είναι και οι δύο ελεύθεροι πια) κι απ’ την άλλη απειλητικά και καχύποπτα προς όλους εμάς τους υπόλοιπους που δεν μπορούμε να παρακολουθούμε απαθείς και βουβοί την κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας, δικαιοσύνης και απλής λογικής στον τόπο μας… Ξύπνα δεν ειν’ όνειρο το χιόνι που μας καίει» μας λέει ο Γιάννης Αγγελάκας
«Δεν θα έπρεπε να λογοδοτούν με κάποιο τρόπο οι δικαστές που παίρνουν τέτοιες παράλογες και απάνθρωπες αποφάσεις; Το κράτος παρανομεί πολλές φορές και με πολλούς τρόπους κατά των πολιτών. Πριν είκοσι περίπου χρόνια είχα συρθεί από κρατητήρια σε φυλακές επί μια εβδομάδα επειδή κάποιος μου έκλεψε την ταυτότητα και έκανε απάτες… Το αναφέρω μετά από τόσα χρόνια όσο μικρό και ανώδυνο κι αν μοιάζει, μπροστά στην τραγική κατάσταση που έχουν οδηγήσει την Ηριάννα, γιατί πιστεύω ότι όντως πρέπει να λογοδοτούν οι άνθρωποι που έχουν το "δικαίωμα" να καταστρέφουν έτσι απλά τη ζωή ενός νέου ανθρώπου σε μια δίκη με ανεπαρκή στοιχεία» γράφει και περιγράφει ο Παύλος Παυλίδης
«Η ιστορία με την Ηριάννα δεν είναι μόνο παραλογισμός, είναι το ξεγύμνωμα σε ότι έχει απομείνει να ονομάζεται αστική δημοκρατία. Μας αφορά. Το μαύρο τέρας μπορεί να χτυπήσει την πόρτα όλων μας. Πρέπει να είμαστε παρόντες μέχρι αυτή η υπόθεση να τελειώσει» σχολιάζει ο Θάνος Μικρούτσικος
«Να αντισταθούμε στην αδικία, όπως κάνει και εκείνη»
«Εύλογα δημιουργούνται ερωτήματα και συνειρμοί για πλείστες υποθέσεις, στις οποίες οι δικαστικές αποφάσεις βρίσκονται στον αντίποδα του κοινωνικού «περί δικαίου αισθήματος». Είτε πρόκειται για καταδικαστικές αποφάσεις που ποινικοποιούν φοιτητικούς και μαθητικούς αγώνες, αγώνες κατά των πλειστηριασμών κατοικιών κ.λπ., είτε πρόκειται για περιπτώσεις αντίστοιχες με αυτήν της Ηριάννας. Αντιθέτως βγαίνουν αθωωτικές αποφάσεις που αφορούν διάφορα οικονομικά εγκλήματα σε βάρος του ελληνικού λαού…Ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι εκφράζουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στην Ηριάννα, που είναι και μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας. Στις 17 Ιουλίου εξετάζεται το αίτημα της αναστολής της. Καθένας και καθεμιά μας θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση της. Ενώνοντας τη δική μας φωνή με τις φωνές διαμαρτυρίας που διαρκώς πληθαίνουν, απαιτούμε την άμεση απελευθέρωσή της και την εν συνεχεία αμετάκλητη αθώωσή της από το εφετείο» γράφουν σε επιστολή τους καθηγητές από το Δίκτυο για το Πανεπιστημιακό Κίνημα.
«Η είδηση της καταδίκης της φίλης και συναδέλφου μας έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Το σοκ διαδέχτηκε η άρνηση και κατόπιν η απέραντη στεναχώρια για την αναπάντεχη αυτή εξέλιξη, την απόφαση που χωρίζει στα δύο μια ζωή, έναν νέο άνθρωπο με τον οποίο μέχρι πριν κάποιες μέρες δουλεύαμε, περνούσαμε δημιουργικό χρόνο και κάναμε επαγγελματικά και επιστημονικά σχέδια μαζί…. Μας φαίνεται αδιανόητο ότι μια κοπέλα, με τη συγκεκριμένη πορεία, στην οποία είμαστε παρούσες και τη μοιραζόμαστε μαζί της, καταδικάζεται με μια ποινή στέρησης της ελευθερίας, που φαίνεται να εξαντλεί την αυστηρότητά της στο πρόσωπο της Ηριάννας… Ως θύμα ατυχών συγκυριών γνωρίζουμε πολύ καλά ποιον δικαίως υποστηρίζουμε και δε θα σταματήσουμε να τη στηρίζουμε με όλα τα νόμιμα μέσα μέχρι τέλους. Θα είμαστε εδώ, να βοηθήσουμε, να συμπαρασταθούμε, να ανταποδώσουμε την αλληλεγγύη και την υποστήριξη που μας έχει δώσει πρώτη εκείνη σε κάθε επίπεδο. Να αντισταθούμε στην αδικία, όπως κάνει και εκείνη. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε από τη θέση στην οποία βρισκόμαστε» γράφουν σε επιστολή τους 

οι φίλες και συνεργάτιδές της. 
Ποιος τη ζωή μας, ποιος την κυβερνά
Σε κοινή δήλωσή τους για την πρωτοφανή, βαρύτατη καταδίκη της Ηριάννας Β.Λ., 15 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κάλεσαν το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, την Ένωση Δικαστών, τα δημοκρατικά πολιτικά κόμματα και κάθε φορέα της κοινωνίας των πολιτών να παρέμβουν υπέρ της Ηριάννας ενώ και ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής, ζήτησε από τον πρόεδρο του Εφετείου το σκεπτικό της απόφασης και την επίσπευση της καθαρογραφής για την υπόθεση της πανεπιστημιακού Ηριάννας. 
Παρόλα αυτά η Ηριάννα είναι στη φυλακή. Κι από εκεί μας λέει….

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Aχ, πού σαι, νιότη μου, πού δειχνες…

Ετσι επιγράφεται το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη, που παραθέτουμε... Αναφέρεται στις ...οβιδιακές μεταμορφώσεις "επωνύμου", που επιβεβαιώνουν την άποψή μας, πως -δυστυχώς- όλοι θα κριθθούμε συνολικά μετά Θάνατον... και Μάλιστα μετά το α' 24ωρο, κατά την διάρκεια του οποίου λέγονται συνήθως καλά λόγια για τον μακαρίτη... Κάποιοι βέβαια έχουν φροντίσει να μας δείξουν πολύ πιο έγκαιρα αυτά, που μας έκρυβαν...
Παραθέτουμε...

 Πως θα γινόμουν άλλος… Με εισήγηση του Νίκου Κοτζιά θα βραβεύονταν το μέλος της πρώτης και αντιπρόεδρος της δεύτερης περιβόητης Συμβουλευτικής του Παπαδόπουλου, Νίκος Μέρτζος, που σαν φέρελπις νέος ξεκίνησε και από την περιβόητη ΕΚΟΦ! Η θέση του μέλους της Συμβουλευτικής ήταν έμμισθη, με «μηνιαία αποζημίωση» στο ύψος των απολαβών του γενικού γραμματέα υπουργείου! Και όλα αυτά την ίδια εποχή που Έλληνες πατριώτες μαρτυρούσαν στα ξερονήσια, στα μπουντρούμια της ασφάλειας και στα κολαστήρια του ΕΑΤ/ΕΣΑ. Η βράβευση του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το παράσημο «Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος» δημιούργησε, όπως ήταν φυσικό, οργή στους διωχθέντες αντιστασιακούς της χουντικής επταετίας. Η θλιβερή υπόθεση έγινε γνωστή από την διθυραμβική ανακοίνωση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στις 25 Μαΐου στην οποία αναφέρεται πως: «Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών ανακοινώνει με υπερηφάνεια και συγκίνηση ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κύριος Προκόπης Παυλόπουλος με πρόταση του υπουργού των Εξωτερικών κυρίου Νίκου Κοτζιά απένειμε στον εταίρο μας Νικόλαο Ι. Μέρτζο το μεγάλο παράσημο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος. Το προεδρικό διάταγμα δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και η επίσημη απονομή του παρασήμου θα τελεσθεί στο Προεδρικό Μέγαρο την Τετάρτη 7η Ιουνίου 2017».
 Για το θέμα υπήρξε διάβημα διαμαρτυρίας στην Προεδρία της Δημοκρατίας του απερχόμενου προέδρου του Συλλόγου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ) Κώστα Μανταίου. Ακολούθως στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έδρασαν στον αντιδικτατορικό αγώνα αναγκάστηκαν να διαμαρτυρηθούν και αυτοί έντονα, τόσο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, όσο και στον υπουργό Εξωτερικών κάνοντας λόγο για «ιστορικής σημασίας ατόπημα στη συμπλήρωση μάλιστα των 50 χρόνων από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών», θυμίζοντας παράλληλα ότι ο Νίκος Μέρτζος πρόσφερε «υπηρεσίες στο τυραννικό καθεστώς και αρθρογραφούσε υπέρ της συμμορίας που παρέδωσε το 40% της Κύπρου στους Τούρκους». Βεβαίως κύκλοι του Υπουργείου Εξωτερικών, προσπαθώντας να «σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται…» από την υπογραφή του υπουργού σε μια παρασημοφόρηση αντιπροέδρου χουντικής ψευτοκυβέρνησης (Συμβουλευτική), δηλώνουν πως πρόκειται για μια καθαρά τυπική ενέργεια του υπουργού… Γνωρίζουν καλά οι πάντες, Νίκο Κοτζιά, πως ό,τι πολύτιμο έχουμε προσέχουμε πολύ πριν το…βάλουμε όπου μας έρχεται και κυρίως την υπογραφή μας πρώτη και καλύτερη! Έτσι δεν υπάρχουν δικαιολογίες τυπικότητας, όταν υπογράφεις για να παρασημοφορηθεί ο Χουντικός φασισμός…
Ο κύριος Μέρτζος βρέθηκε με ένταση στη δημοσιότητα και πριν από δέκα χρόνια, όταν ανέλαβε δράση εναντίον του βιβλίου Ιστορίας της Στ' Δημοτικού, επειδή προφανώς δεν ήταν στα δικά του «ιστορικά» μέτρα… Αξίζει να αναζητήσουμε χρήσιμα στοιχεία από το βιογραφικό του ανδρός, όπως τα παρέχει η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, προκειμένου να αποδειχθεί η συνέχεια του «κράτους» και το πόσο χρήσιμοι είναι όλοι αυτοί οι «παντός καιρού»  και σ’ όλες τις εποχές… Έτσι λοιπόν ο κ. Μέρτζος, υπήρξε εξ απορρήτων συνεργάτης των Κωνσταντίνου  Καραμανλή, του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα, επίσης χρημάτισε σύμβουλος του πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Από τους βασικότερους παράγοντες και στο προσωπικό δημιούργημα του Παπαδόπουλου, τη Συμβουλευτική! Γιατί λοιπόν σήμερα να μην πάρει επιτέλους και μια «τυπική» υπογραφή από τον…αριστερό υπουργό Κοτζιά και ένα παράσημο του Ταξιάρχη από τον κ. Παυλόπουλο, ο οποίος ανήκει στον ιδεολογικό χώρο των παραπάνω που είχαν τον κ. Μέρτζο, ειδικό συνεργάτη ! Το κράτος έχει συνέχεια, τόση συνέχεια που, αν ζούσε ο Παπαδόπουλος, σε ειδική τελετή θα του έδινε και αυτός το παράσημό του! Ποιος ξέρει μπορεί και να του το έχει απονείμει και να μην το γνωρίζουμε, αφού από το βιογραφικό του, που το δημοσιοποιεί η Μακεδονίτικη Εταιρεία, η περίοδος της εφτάχρονης δικτατορίας παραδόξως απουσιάζει(;). Το κράτος έχει συνέχεια και από την εποχή των κοτζαμπάσηδων, των γερμανοτσολιάδων και των χουντικών η  «σκυταλοδρομία» αυτής της εξουσίας, καλά κρατεί και κυβερνάει εμφανώς αλλά κυρίως αφανώς, παρασημοφορημένη κιόλας σήμερα και με υπογραφή…αριστερής κυβέρνησης! Μετά από όλα αυτά η άθλια τελετή ματαιώθηκε (;). Αλλά θα υπάρχει πάντα η “Εφημερίδα της Κυβερνήσεως”, που δημοσίευσε το προεδρικό διάταγμα, και τα γραπτά με τις υπογραφές τους μένουν…
Υ.Γ: Πέρασε ξώφαλτσα κάτι ο θάνατος του επίτιμου, λίγο το στρίμωγμα των εταίρων και το ξαναμάτωμα στο Λονδίνο και τώρα η κατάρα του Κατάρ, μα πάνω από όλα η σιωπή των γραφιάδων…

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Τι πρέπει να θυμόμαστε για την Βενεζουέλα...

Αναδημοσιεύουμε αυτό το άρθρο από τον ιστότοπο TVXS, που αναφέρεται στην Βενεζουέλα, πιστεύοντας, ότι υπάρ5χουν αρχιακά και αρχειακά ζητήματα, που δεν πρέπει να λησμονούμε, να υποτιμάμε και να αντιπαρερχόμαστε... Δεν γνωρίζουμε τα "σφάλματα" του Μαδούρο έχουμε όμως την εμπειρία από το υπόκωφο, "αντικειμενικό" και ευρύτατα διεισδυτικό κλίμα εντυπώσεων, που καταφέρνουν να δημιουργούν τα στρατευμένα στην παραπλάνηση και υποταγή των λαών ΜΜΕ... Παλιά τους τέχνη κόσκινο !!! Από την εποχή του Αλιέντε, που κατηγορούσαν για αυταρχισμό (!!!), δίωξη ατομικών ελευθεριών και δεν σημαζεύεται... 
Το άρθρο του TVXS επιχειρεί μία χρήσιμη αναδρομή στην πρόισφατη ιστορία της Βενεζουέλας, από τον Τσάβες και μετά...
Παραθέτουμε...

Βενεζουέλα... «Ιστορική αμνησία» και διδάγματα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Βενεζουέλα διέρχεται μια βαθιά κρίση... 

Το αριστερό αμερικανικό περιοδικό Jacobin, προς επιβεβαίωση, επικαλείται μια ομάδα σοσιαλιστών στη χώρα, που υπερασπίζονται την κληρονομιά του Ουγκό Τσάβες, και η οποία σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα της καθημερινότητας εκεί: Μισθοί που δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, ένας από τους υψηλότερους πληθωρισμούς στον κόσμο, ελλείψεις σε προϊόντα εξαιτίας της συσσώρευσης, της κερδοσκοπικής μεταπώλησης και της χαμηλής αγροτοβιομηχανικής παραγωγής, φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας, διαφθορα που παραμένει ατιμώρητη και οργανωμένο έγκλημα. Όλα μαζι δημιουργούν μια ακραία και πρωτοφανή κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρίση. 


Η αποτυχία της κυβέρνησης του Μαδούρο να διατηρήσει ένα ικανοποιητικό και δημοφιλές βιοτικό επίπεδο επέτρεψε στην δεξιά αντιπολίτευση να αναλάβει τον έλεγχο της εθνικής συνέλευσης της Βενεζουέλας, με αποτέλεσμα μια πικρή διαμάχη μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας που δεν έχει ακόμη επιλυθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι λεπτομέρειες της κρίσης της Βενεζουέλας έχουν αναφερθεί πολλάκις και με διαφορετικές επισημάνσεις ανάλογα με την πλευρά που υποστηρίζει ο καθένας. 

Όμως, όπως σημειώνει το Jacobin στην ανάλυσή του, δεν μπορεί να υπάρξει ειλικρινής αναφορά για το πού πήγαν στραβά τα πράγματα στη Βενεζουέλα, αν δεν ξεκινά από την αναγνώριση του τι έχει προσφέρει ο Τσαβισμός. Το πείραμα που ξεκίνησε ο Ούγκο Τσάβες, αφού έγινε πρόεδρος το 1999 με ένα μέτριο πρόγραμμα κοινωνικής μεταρρύθμισης, τέθηκε σταδιακά στο επίκεντρο της διεθνούς αριστεράς. Ο Richard Gott έκανε μια πρώιμη προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου στη βιογραφία του για τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Το βιβλίο του έτυχε περιφρονητικής αναφοράς στον «Guardian» από έναν συντάκτη της «Buenos Aires Herald», ο οποίος έγραψε ότι η Λατινική Αμερική χρειάζεται «λιγότερους Μεσσίες και πιο συνηθισμένους άνδρες και γυναίκες με καλές γνώσεις οικονομικής διαχείρισης».

Αυτή ήταν η κυρίαρχη άποψη στην αυγή του 21ου αιώνα, παρά τις προσπάθειες των κινημάτων αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση: όλα τα θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης μιας οικονομίας είχαν ήδη ρυθμιστεί από την Washington Consensus* («Ομοφωνία της Ουάσιγκτον»), σύμφωνα με την οποία, το μόνο που χρειάζεται ένας καλός ηγέτης είναι ικανές διαχειριστικές δεξιότητες.


Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Από το κακό στο χειρότερο...

Εσι είναι η πορεία του τόπου γενικά, έτσι είναι τα πράματα και ειδικότερα για την ιδιαίτερη πατρίδα μας, την Κέρκυρα... Θλιβερός απολογισμός όταν συγκρίνεις πράγματα και καταστάσεις όχι με τα Λονδίνα και τα Παρίσια αλλά με άλλες αντίστοιχες πόλεις της Ελληνικής επικράτειας... Για παράδειγμα, έχουμε μείνει χωρίς θερινό κινηματογράφο κάπου 6 χρόνια τώρα χάρις στην εγκληματική αβελτηρία της Δημοπτικής αρχής, που οδηγεί με απόλυτη βεβαιότητα στην κατεδάφιση του Φοίνικα, κινηματοθεάτρου-μνημείου της πόλης. Και βέβαια, στα πλαίσια της ίδιας  προκλητικής αδιαφορίας για τα καλλιτεχνικά-πολιτιστικά ζητήματα, ούτε σκέψη ούτε νύξη για την πιθανότητα έστω και προσωρινής λειτουργίας ενός Δημοτικού θερινού κινηματογράφου σε ένα από τους πολλούς κατάλληλους για αυτή τη δουλειά τόπους (Αλσος Γαρίτσας, Μαντούκι, κήπος Δημοτικής Πινακοθήκης-art-cafe, Σπηλιά, μποσκέτο κ.λ.π.
Αυτά θυμηθήκαμε καθώς διαβάζαμε το σχετικό σημείωμα του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη, που αναπαράγουμε.

Τα θερινά, τα Σινεμά!
Καλοκαιριάζει και όταν βραδιάζει… «Με 20 αγαπημένες ταινίες, δώδεκα ημέρες προβολών και ελεύθερη είσοδο, ο δημοτικός κινηματογράφος του Κορυδαλλού «Σινέ Παράδεισος» υποδέχεται τη θερινή σεζόν…» Το διάβασα και μελαγχόλησα. Στον Κορυδαλλό δημοτικός κινηματογράφος «Σινέ Παράδεισος»! Και εμείς; «Σινέ Κόλαση», με έναν «Φοίνικα» καταρρέοντα με γνωστούς τους ενόχους της κατάντιας μας, που τους αθωώνει όμως η παραδοσιακή σιωπή μας, ιδιαίτερα των μεγάλων ηλικιακά που έζησαν τον «Φοίνικα» στα καλά του. Με εξαίρεση ελάχιστους συμπολίτες μας, που πάλεψαν επίμονα και σθεναρά για το αντίθετο, ακόμα και για έναν θερινό με κινητό αυτόματο σκέπαστρο! Ματαίως όμως…
Όσοι είχαμε την ευτυχία να ζήσουμε έναν «Φοίνικα» τόσο σαν θερινό κινηματογράφο, όσο και σαν χειμερινή αίθουσα πολιτιστικών αλλά και πολιτικών εκδηλώσεων, θυμόμαστε εκτός άλλων τον δικό μας Φιλλιπόβλαχο! Ήταν τότε μετά την κυκλοφορία του Άξιον Εστί του Ελύτη από τον “Ίκαρο”, που ο Φίλιππος σε εκδήλωση στο «Φοίνικα» πραγματοποιούσε ανάλυση του ποιητικού έργου… Απ’ έξω μια διμοιρία ένστολοι μπάτσοι και πλείστοι όσοι, γνωστοί και μη "καπαρτινέ" χαφιέδες, μέσα και απ’ έξω… Καραμανλική περίοδος γαρ! Μετά τη βράβευση η δεξιά χειροκροτούσε και αυτή τον Νομπελίστα ποιητή…Ακόμα στον κήπο του Σινεμά λειτουργούσε ρεστοράν-μπαρ με τον αλησμόνητο καντσονετίστα Κωστή! Ένα υπέροχο μπαλκόνι με θέα το κόλπο της Γαρίτσας, πριν βεβαίως υψωθεί ο απαίσιος - ως προς τη κάλυψη του τοπίου - επιπλέον όροφος του «Κορφού Παλλάς». 
Τα θερινά τα Σινεμά που στην αρχή ήταν τρία και έγιναν με τον καιρό πέντε και τώρα μένει ως ανάμνηση ένα ερείπιο που μαρτυράει τη κατάντια μας… Τα Σινεμά Ορφέας, Όαση και Φοίνικας σε Κυριακάτικη ταυτόχρονη προβολή με ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες! Να ξεκινάει ο Φοίνικας πρώτος μες στο δειλινό, που ακόμα το φως του εμπόδιζε την εικόνα να ζωντανέψει στο άσπρο πανί. Μετά από μισή περίπου ώρα η μπομπίνα πήγαινε ποδηλατάδα στον Ορφέα που άρχιζε δεύτερος και στη συνέχεια μετά μισή ώρα άνοιγε και η προβολή στην Όαση! Έμειναν ιστορικές οι Κυριακάτικες οι προβολές των ελληνικών ταινιών για τη κοσμοσυρροή τους!
Ξεκίναγαν ποδαράτα, λες και ήταν κάτι σαν προ συγκεντρώσεις σε πορεία, οι παρέες από τα προάστια και τις συνοικίες! Και να οι μικροτσακωμοί για τα εισιτήρια μπρος στο γκισέ… «Τα τέσσερα σκαλοπάτια…» Με Φωτόπουλο, Ηλιόπουλο, Βασιλειάδου και λοιπούς… Τριάμισι δραχμούλες το εισιτήριο και κάτι επιπλέον για πασατέμπο-στράγαλο που φώναζε ο ψηλολέλεκας ο Κομήτας, πριν σβήσουν τα φώτα και στα διαλείμματα! Χαμός για μια καρέκλα στο Σινεμά "ο Κυριακάτικος παράδεισος της φτωχολογιάς", που παίρνοντας την κατηφόρα κατά τον Καποδίστρια σαν τελείωνε το «όνειρο» αντάμωναν στα δεξιά του δρόμου με τις καρμπουροφωτιές ασετιλίνης, εκείνων που πούλαγαν τα παυλόσυκα (φραγκόσυκα), 10 στο φράγκο τα φρεσκαμέντα!!! Μετά από κάμποσο καιρό τα τρία υπαίθρια Σινεμά έγιναν πέντε προστέθηκαν ακόμα, το «Άλσος» και το «Ναυσικά»! Οι αδήριτοι νόμοι της αγοράς το επέβαλαν, η κοσμοσυρροή και οι εισπράξεις! Το φθηνό μιας «διασκέδασης» για τα λαϊκά στρώματα τα γέμιζε! Ήταν τότε  που ακόμα η τσίκνα της γουρουνίσιας σάρκας ήταν οικονομικά  απλησίαστη και τα μαγαζιά που την έψηναν ελάχιστα…
Ώσπου άλλαξαν Όλα: Η Καραμανλική μέθοδος της αντιπαροχής μετέτρεψε τα υπαίθρια «Σινεμά» σε οικοδομήσιμα οικόπεδα. «Τα τέσσερα σκαλοπάτια…» έγιναν πολυώροφα εξαμβλώματα και με ασανσέρ. Αργότερα η τηλεόραση έφερε τα σήριαλ παρέα με τη μοναξιά, παρηγοριά τα ντελίβερι με πίτσα! Όλα άλλαξαν! Η Κέρκυρα παραμένει ηθελημένα ορφανή από αίθουσες, προκειμένου να παρουσιάζει ο πολιτισμός της - χωρίς να ντρέπεται - τον μόχθο του… Η Υπογεφύρια έγινε χωματερή και λησμονήθηκε. Έτσι του κάθε «Κορκολή» τα δάκτυλα αγγίζοντας τα πλήκτρα μαργώνουν από το κρύο  και τα χείλη των τραγουδιστών τρέμουν, όχι από προσπάθεια αλλά από το ψοφόκρυο που κάνει στην απαίσια σκηνή του αποκρουστικού όγκου που τ’ ονομάζουν  δημοτικό θέατρο… Για τους θεατές που και με πανωφόρια ακόμα παρακολουθούν τουρτουρίζοντας συχνά εκδηλώσεις, τους πρέπει αυτό το ντύσιμο, προσεχώς πιθανόν και με ομπρέλες… Η τραγωδία της βουβαμάρας έχει και αυτή το βεστιάριό της!