ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Αυτό θα πει συνέπεια !!!

Ανάμεσα σε όλες τις αρετές (αμέτρητες), που είχε αναγνωρίσει η ΦΑΙΑΚΙΑ στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ (λόγω οικειότητας τον πρόεδρο τον φωνάζουμε Εμανουέλ) ήταν και η συνέπεια των λόγων... Δεν συζητάμε για αριστεροσύνη, προοδευτικότητα, φιλολαϊκότητα κ.λ.π. Αυτά ήταν δεδομένα από την εποχή, που ο Εμανουέλ ήταν κολλητός και golden boy του Φρανσουά (και τον Ολάντ με το μικρό του τον αποκαλούμε). 
Τι είχε πεί, λοιπόν ο Εμανουέλ κατά την επίσκεψή του στον Alexis;;; «Δεν θα υποχωρήσω απέναντι σε τεμπέληδες, κυνικούς και σκληροπυρηνικούς» αναφερόμενος στη μεταρρύθμιση για τα εργασιακά.
Τόπε και τόκανε ο Εμανουέλ, που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και σαν κάργα αριστερός ετοιμάζει νομοσχέδιο για τους Γάλλους εργαζόμενους, κάτι σαν το 3ο μνημόνιο του δικού μας Alexis. Πως να μην είμαστε μετά ευχαριστημένοι και περήφανοι. Μαζί με όλους τους αριστερούς και κεντροαριστερούς φίλους μας, που έχουν ενθουσιαστεί με τον Εμμανουέλ...

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Για διαβάστε το !!!

Τον ιστότοπο Nooz. gr συχνά επισκεπτόμαστε και χρησιμοποιούμε σαν μία από τις πηγές πληροφόρησης, που εκθέτουμε στην ΦΑΙΑΚΙΑ. Ο Nooz γενικά αναφέρεται σε σημαντικές ειδήσεις και ο σχολιασμός του είναι κατά το δυνατόν αφόρτιστος. Μας παραξένεψε, λοιπόν η είδηση, που βρήκαμε στο πάνω αριστερά μέρος της σελίδας με τίτλο : Το χρονικό και το μήνυμα μιας ευχάριστης είδησης... Το άρθρο αναφέρεται με ιδιαίτερα έντονα χρώματα  στην διάσωση της οικογένειας Κούζηνου (μαζί με τα ευάριθμα τετράποδά της) από... την δικτατορία Μαδούρο. Σας παραθέτουμε την διεύθυνση για σύνδεση με το άρθρο:  http://www.nooz.gr/greece/to-xroniko-kai-to-minuma-mias-euxaristis-eidisis. 
Αναζητήσαμε την συγγραφέα του άρθρου, που ακούει στο όνομα: Ελένη Κριτσιδήμα. Από πρόχειρο ψάξιμο στο διαδίκτυο πληροφορηθήκαμε, πως η κ. Ελένη Κριτσιδήμα υπήρξε υποψήφια βουλευτής Πειραιά της ΝΔ και δραστηριότατο στέλεχος τη κίνησης: Παραιτηθείτε... 
Διαβάστε το κείμενο. Αξίζει να έχετε ιδία άποψη για τις γραφικές και περιγραφικές ικανότητες της συγγραφέως... Μπράβο και στον ιστότοπο... Αναβαθμίζεται ραγδαία !!!  

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Βαβούρα για το τίποτα

Αποτέλεσμα εικόνας για σκίτσο για τον σκεπτικόΗ αναπτυσσόμενη «κινητικότητα» στην «κεντροαριστερά», που φιλοξενείται στα πρόθυμα ΜΜΕ της …αριστεράς και της κεντροαριστεράς δεν καταφέρνει να ιδρώσει το αυτάκι κανενός μας… Και η αποτυχία της αυτή θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη μόλις μπει το φθινόπωρο και μαζί όλα τα ευεργετικά μέτρα, που επέτυχε η για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνησή μας… Όταν δηλαδή κλιμακωθεί ο κλαυθμός και ο οδυρμός εργαζόμενων και συνταξιούχων…
Εν τω μεταξύ, υποψήφιοι αρχηγοί ανεβαίνουν τα βάθρα του προσκηνίου σε χαμογελαστές φωτογραφίες υποσχόμενοι λαμπρό μέλλον, σοσιαλδημοκρατική αναγέννηση, μεταρρυθμιστική λαίλαπα, παραγωγική απογείωση και πάντοτε και σταθερά Ευρωπαϊκή αφοσίωση… Λέξεις επαναλαμβανόμενες χωρίς αιδώ ακόμη και σήμερα στο πάτο του πηγαδιού… Φιγούρες ανερυθρίαστες, που αποκρύπτουν το ενοχικό τους βιογραφικό για να «ξεκινήσουν» την πολιτική τους ιστορία μετά την κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ τον Αύγουστο του 2015. Οι θρασύτεροι από αυτούς δεν κρύβουν την προτίμησή τους για ανοιχτή συνεργασία με την ΝΔ, χωρίς να ενοχλούνται ούτε τυπικά από την ακροδεξιά στροφή της τελευταίας. Το μοντέλο της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θεωρείται τόσο επιτυχημένο, ώστε να προβάλλει ως πρότυπο μελλοντικής πολιτικής αναγέννησης… Φτηνές προσωπικές ιδιοτέλειες, ψευδοαρχηγικές αμετροέπειες και άλλου τύπου ταυτίσεις συνθέτουν αυτό το «συγυρισμένο» ιδεολογικο-πολιτικό βόλεμα… Η κραυγαλέα απουσία πολιτικού λόγου πίσω από τα πολιτικόμορφα φληναφήματα είναι χαρακτηριστική και απολύτως επιβεβλημμένη…  Τι θα μπορούσαν άλλωστε να πουν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές των προγονικών αλλά και των αυθεντικών πολιτικών των μνημονίων… Πως να επικαλεσθούν τους ψευτοεκσυγχρονιστικούς ή σοσιαλφιλελεύθερους φερεντζέδες τους… Αυτοί ξεσκίστηκαν μέσα στις πολιτικές θύελλες της 5ετίας 2010-15.  Ισα-ίσα, που -δοθείσης ευκαιρίας- πετούν και καμία παρόλα αόριστης και απροσδιορίστου ως προς τις ευθύνες αυτοκριτικής (…τα λάθη, οι παραλείψεις, οι ελλείψεις, οι υπερβολές του παρελθόντος κ.ο.κ.). Δεν είναι βέβαια καθόλου εύκολο να αλλάξουν μοτίβο, αφού κάθε ουσιώδης πολιτική διαφοροποίηση θα άφηνε ξεκρέμαστο ολόκληρο το παρελθόν τους ενώ οι ίδιοι δεν είναι καθόλου φερέγγυοι ακόμη και για έωλες υποσχέσεις «πολιτικής αλλαγής»… Η φρονιμότερη λοιπόν συνταγή είναι η σοβαροφανής μπουρδολογία, με προσεκτικά πατήματα ανάμεσα σε λακκούβες με λασπόνερα του χτες.
Η παρουσία τους στη συνείδηση του ελληνικού λαού έχει καταγραφεί τα χρόνια εκείνα, που ακόμη και η απλή έξοδός τους στους δρόμους της Αθήνας ή των εκλογικών τους περιφερειών ήταν προβληματική έως και επικίνδυνη… Ενας και μόνον παράγοντας, που τους έχει χορηγήσει περιορισμένης εμβέλειας συγχωροχάρτι, δεν είναι άλλος από την κυβερνητική πολιτική… Αυτήν που έρχεται να …δικαιώσει τις δικές τους  μνημονιακές επιλογές…
Το επιχείρημα της αντιπολίτευσης πως …εμείς θα φέρναμε μνημόνιο με καλύτερους όρους είναι λογικά ισότιμο με το αντίστοιχο των κυβερνητικών, πως το δικό τους μνημόνιο είναι καλύτερο… Θέατρο του παραλόγου με μοναδικό έδρανο την βαθειά απογοήτευση του Ελληνικού λαού…
Βαβούρα του τίποτα, λοιπόν είναι η προνοητικότερη μικροπολιτική περπατησιά, που θα κυριαρχήσει καθώς πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών, όποιος και αν είναι αυτός… Αυτό το τίποτα θα γίνει έμβλημα πολιτικής συνέπειας και καθαρότητας, όταν θα χρειαστεί. Και ταυτόχρονα θα προσφέρει το άλλοθι για τις απαιτούμενες συμμαχίες που θα επιβάλλει η κάλπη… Τα ανοίγματα του πρωθυπουργού και άλλων κυβερνητικών προς το ΠΑΣΟΚ είναι απλή και προφανής προαγγελία νέων μελλοντικών προσεγγίσεων, όταν και αν η …περίστασις το απαιτήσει…

«Λύσεις» θα βρεθούν, όσο δεν παρεμβαίνουν αυτοί, που είναι ιστορικά χρεωμένοι με την αναζήτηση, προβολή, υποστήριξη και διεκεδίκηση της λύσης.

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Μένουμε Ευρώπη !!!

Τα βαθιά φιλικά αισθήματα της ΦΑΙΑΚΙΑΣ προς την ΕΕ για την πίστη της, την αφοσίωσή της και τον καθημερινό αγώνα της για την δημοκρατία τα γνωρίζετε.... Κάτι, που για πολλοστή φορά έρχεται να επιβεβαιώσει και η ασκούμενη εκ μέρους των ηγετών της ΕΕ ...υψηλή κηδεμονία και ευγενική χορηγία για κάθε εορταστική εκδήλωση προς τιμήν των ναζί και των SS, τους επονομαζόμενους "αγωνιστές της ελευθερίας"... Δυστυχώς, ο Ελληνικός λαός δεν μπορεί να "περηφανεύεται" για μία μεραρχία σαν την 20ή εσθονική μεραρχία των SS... Υπήρξαν όμως και εδώ διάφοροι λεβέντες (Χίτες, ταγματασφαλίτες, Γερμανοτσολιάδες) που αντί να τιμωρηθούν καθώς τους άξιζε, μετά το τέλος της φασιστο-ναζιστικής κατοχής, αναδείχθηκαν σε ηγετικές φυσιογνωμίες της πολιτικής ζωής του έθνους, έμπλεοι από τα ...αποδεδειγμένα πατριωτικά και δημοκρατικά τους αισθήματα... Εδώ, βλέπετε, αποφύγαμε ...τον όλεθρο του μπολσεβικισμού ... Παρόλα αυτά, διαβλέπω, πως αρκετοί νεότεροι άξιοι πνευματικοί και ιδεολογικοί διάδοχοι επιζητήσουν ξανά -μέσα απότην πλήρη στρέβλωση της ιστορίας- την εθνική αναγνώριση των: ημέτεραι απώλειαι είς Γερμανός αξιωματικός... Τέλος πάντων, τα συμβαίνοντα εις την Εσθονία, της οποίας οι κυβερνήσεις πολύ μοχθούν για την αναγνώριση του αγώνα ...για την ελευθερία και την δημοκρατία (διάβαζε ναζισμό και φασισμό) κάνουν πράματα και θάματα... Και αν αμφιβάλλετε μπείτε στον κόπο να διαβάσετε το άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο imerodromos.gr. Ευτυχώς, που το κείμενο παρέχει πλήθος τεκμηρίων, ιδιαίτερα χρήσιμων, πιστεύουμε για κάθε άξιο Ευρωλάγνο φραγκολεβαντίνο...  

 Προς φασιστόμουτρα και λοιπούς συγγενείς

Στην Εσθονία, χώρα της … δημοκρατίας και της ΕΕ, δεσπόζει μνημείο που ανεγέρθη υπό την αιγίδα της «Ένωσης των αγωνιστών για την ελευθερία». Πρόκειται για τον σύλλογο των Εσθονών που υπηρέτησαν στα χιτλερικά SS…

Στην Εσθονία, χώρα της δημοκρατίας και της ΕΕ, κάθε 22 του Σεπτέμβρη έχουν «μέρα πένθους». Γιατί; Γιατί τότε, στις 22 Σεπτέμβρη 1944 ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε το Ταλίν από τους Ναζί…
Το μνημείο υπέρ των Ναζί ανεγέρθηκε στην Εσθονία, στην πόλη Λιούλα, ήδη από το 2004. Σχεδόν ταυτόχρονα, δηλαδή, με την είσοδο της χώρας στην ΕΕ…  Το μνημείο απεικονίζει Εσθονό στρατιώτη ντυμένο με τη γερμανική στρατιωτική στολή των Ες-Ες. Στην πλάκα του αναγράφεται: «Οι Εσθονοί άνδρες που πολέμησαν το 1940-1945 κατά του μπολσεβικισμού και για την αποκατάσταση της εσθονικής κυριαρχίας». Στην εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων του μνημείου, ο κυβερνήτης της πόλης, ονόματι Τίιτ Μάντισον, είχε δηλώσει: «Αυτό το μνημείο είναι για τους ανθρώπους που έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ δύο κακών, και επέλεξαν το λιγότερο κακό». Το «λιγότερο κακό» ήταν, φυσικά, ο ναζισμός κι ο δοσιλογισμός…

Τον Ιούλη του 2012, πριν από μόλις 5 χρόνια, ήταν ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας της Εσθονίας (Ούρμας Ρεϊνσάλι) που παραβρέθηκε σε εκδήλωση της λεγόμενης «Ένωσης Αγωνιστών της Ελευθερίας». Η προσφώνησή του προς τους βετεράνους της 20ής εσθονικής μεραρχίας των SS, που πολέμησαν στο πλευρό της ναζιστικής Γερμανίας και προς τους απογόνους τους, ήταν ότι «η συνεισφορά τους έσωσε την τιμή του εσθονικού λαού»…

Λίγο νωρίτερα, τον Φλεβάρη του 2012, το πολιτικό καθεστώς της Εσθονίας είχε απεμπολήσει ήδη απροκάλυπτα κάθε πρόσχημα: Το εσθονικό κοινοβούλιο πήρε απόφαση  με την οποία η Εσθονία αναγνώρισε και επίσημα τους Εσθονούς ναζί ως «αγωνιστές της ελευθερίας»… Ταυτόχρονα το κυβερνητικό «Μεταρρυθμιστικό» κόμμα της Εσθονίας και τα απομεινάρια των εσθονικών Ες-Ες υπέγραψαν σύμφωνο το οποίο περιλάμβανε τρία μέτρα:

α) Τη δημιουργία μνημείων των «αξιωματικών» της «Εσθονικής Δημοκρατίας» που «έπεσαν θύματα» των «διωγμών» των «δυνάμεων κατοχής» (σ.σ. εννοείται η ΕΣΣΔ) από το 1940. Δηλαδή, να ανεγερθούν αγάλματα στην πρωτεύουσα Ταλίν προς τιμήν των συνεργατών των ναζί.

β) Τη χρηματοδότηση της αποπεράτωσης ανάλογου με τα παραπάνω μνημείου σε μια λουθηρανική εκκλησία στην περιοχή Τόρι στο νότο της χώρας, που αποτελεί άντρο των Εσθονών νεοναζιστών.

γ) Την «αναζήτηση δυνατοτήτων» χρηματοδότησης των απογόνων των Ες Ες από τον κρατικό προϋπολογισμό…

Το σύμφωνο νεκρανάστασης του ναζισμού στην Εσθονία, όπως είχε δηλώσει ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής επιτροπής Άμυνας της χώρας (Μάτι Ραιντμα) «εκφράζει τον σεβασμό σε εκείνους που πολέμησαν για την ελευθερία της Εσθονίας»…

Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε στην Εσθονία εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του obersturmbannführer των Ες  Ες, Χάραλντ Ρίιπαλα. Ο εν λόγω ήταν ο επικεφαλής των ναζιστικών εσθονικών τμημάτων της αστυνομίας, συμμετείχε σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον παρτιζάνικων τμημάτων και άμαχου πληθυσμού στη Λευκορωσία, μεταξύ αυτών και στη σφαγή σχεδόν του συνόλου του πληθυσμού της πόλης Νοβογκρούντοκ…

Ήδη από τη δεκαετία του 2000 τα ναζιστικά αποβράσματα τιμούνται στο έδαφος της Εσθονίας με την παρουσία και τη συμμετοχή αντιπροσωπειών μιας σειράς… δημοκρατικών χωρών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η (παρόντος του Εσθονού υπουργού Άμυνας) κατ’ έτος άσκηση – αναβίωση του έργου της χιτλερικής ομάδας «Ερνα» στην οποία το 2008 είχαν πάει μέρος ομάδες από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Λιθουανία, τη Λετονία, τη Νορβηγία, τη Δανία και το Βέλγιο. Τι ήταν η «Έρνα»:

«(…) η συγκεκριμένη ομάδα σαμποτέρ δημιουργήθηκε στη Φινλανδία και εκπαιδεύτηκε από τους Γερμανούς ναζί, ενώ στις γραμμές της συμμετείχαν 38 φασίστες Εσθονοί στρατιώτες και 4 αξιωματικοί και ενισχύθηκε με 17 άλλους φασίστες. Στόχος της ναζιστικής επιχείρησης ήταν η ανατίναξη σιδηροδρομικών γραμμών, η πρόκληση καταστροφών και γενικότερα πανικού στα μετόπισθεν του Κόκκινου Στρατού. Η ομάδα αυτή έμεινε γνωστή όχι για τα «ηρωικά κατορθώματά» της, αφού δεν κατάφερε να πετύχει τη διακοπή της σιδηροδρομικής επικοινωνίας Νάρβα – Ταλίν, όπως ήταν ο βασικός της στόχος, αλλά για τη σκληρότητα με την οποία σκότωσε στελέχη του ΚΚ και του σοβιετικού κράτους, καθώς και Σοβιετικούς στρατιώτες, χαράσσοντας στα σώματά τους το γράμμα «Ε». Λίγες μέρες μετά την εμφάνιση της δράσης της στα μετόπισθεν του Κόκκινου Στρατού, κυκλώθηκε σε μια βαλτώδη περιοχή από σοβιετικές δυνάμεις και εξολοθρεύτηκε. Λιγοστοί φασίστες – σαμποτέρ, περνώντας μέσα από μιαν ελώδη περιοχή, κατάφεραν να φτάσουν τη γραμμή του μετώπου και να διαφύγουν. Ο αρχηγός τους, συνταγματάρχης Αντς-Χέινο Κουργκ, τοποθετήθηκε λίγο αργότερα διοικητής συντάγματος στην 20ή εσθονική μεραρχία των SS, που συγκρότησαν οι ναζί , όταν κατέλαβαν την Εσθονία» (Ριζοσπάστης, 3/8/2008).

Τα ναζιστικά αποβράσματα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του… δημοκρατικού καθεστώτος της Εσθονίας. Μάλιστα στις 28 Φλεβάρη κάθε χρόνο, εκπρόσωποί τους καλούνται στις επίσημες εκδηλώσεις στο πρωθυπουργικό Μέγαρο με αφορμή την εθνική εορτή της Εσθονίας. Ειδικά το 2011 ο πρωθυπουργός (Άνσιπ) τους είχε υποδεχτεί έτσι: «Σας ευχαριστώ για όσα κάνατε για το εσθονικό κράτος και το λαό. Η Εσθονία είναι πλέον ένα κράτος για το οποίο μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι»…

Αυτό το «περήφανο» κράτος έφτασε να είναι τόσο… περήφανο ώστε το 2012 έκανε την εμφάνισή του στο έδαφός του μια απίστευτη διαφήμιση.


Ήταν η διαφήμιση της εταιρείας «GasTerm» (βλ. φωτογραφία) που διαχειρίζεται τη διανομή του φυσικού αερίου και την πώληση μηχανημάτων θέρμανσης. Το σλόγκαν της εταιρείας («Ευέλικτη, εύκολη και αποτελεσματική»), συνοδευόταν με μια φωτογραφία από την πύλη του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.
Ήταν εκεί, στο Άουσβιτς, που «ευέλικτα, εύκολα και αποτελεσματικά» οι ναζί χρησιμοποιούσαν τα κρεματόρια για τη μαζική εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων…

Σε αυτή τη… δημοκρατική χώρα της ΕΕ, λοιπόν, είναι που το κράτος

διώκει το Κομμουνιστικό Κόμμα,
απαγορεύει τα κομμουνιστικά σύμβολα,
διώκει τους αντιφασίστες βετεράνους
και ταυτόχρονα τιμά με κάθε επισημότητα όσους συμμετείχαν στις εσθονικές λεγεώνες των «Ες-Ες.
Σε αυτή τη… δημοκρατική χώρα της ΕΕ είναι που διεξάγονται συνέδρια για τα «εγκλήματα των κομμουνιστών»…

Και σε αυτή τη χώρα είναι που

  • σύμφωνα με τον δημοκράτη συνταγματολόγο Ευάγγελο Βενιζέλο (επίσημο επισκέπτη της ναζιστοκρατούμενης Ουκρανίας το 2014),
  • σύμφωνα με τον εγχώριο Τύπο της εξωνημένης πλουτοκρατίας και
  • σύμφωνα με τους κάθε λογής «Μένουμε Ευρώπη», χτυπάει η καρδιά του «αξιακού και θεσμικού υπόβαθρου» της ΕΕ.


Πολύ λογικό…

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Χαίρε βάθος αμέτρητον...

Αποτέλεσμα εικόνας για σκίτσο για σκεπτόμενοΤάδε έφη Μαριέττα Γιαννάκου, γνωστό και σημαντικό στέλεχος της ΝΔ: Κάποιοι αποσιωπούν ότι το ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας ήταν εθνικοσοσιαλιστικό και συνεπώς αριστερής προέλευσης. 

Θα μπορούσαμε να το παρακάμψουμε χαμογελώντας... Θα μπορούσαμε να το τηλεφωνήσουμε σε κάποιο γνωστό ή φίλο και να το σχολιάσουμε ή να σιωπήσουμε ειρωνικά... Το έχουμε κάνει στο παρελθόν, σε αντίστοιχες περιπτώσεις και καταλήξαμε πως αυτή η πρακτική συνιστά μέγα λάθος !!! Οσο και αν η περίπτωση αποτελεί χονδροειδή και κακόγουστη πρόκληση της απλής λογικής...Το σόφισμα της κυρίας Γιαννάκου μπορεί επάξια να αντικαταστήσει το: ο αστυφύλακας είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυφύλακας είναι μπουζούκι. Ο φτηνιάρικος αντικομμουνισμός στυλ εμφυλίου και λίγο μετά, που εμπεριέχεται στο μήνυμα της κυρίας Γιάννακου, υπερβαίνει σε κύρος και αξιοπιστία τα αποφθέγματα πολλών Γεωργαλάδων... Και όμως, η υποτίμηση και η απαξίωση της σημασίας τέτοιων μηνυμάτων είναι - το ξαναλέμε- μέγα λάθος!!! Αντίθετα, πρέπει -κατά τη γνώμη μας- να γνωστοποιείται !!! Να γνωστοποιείται σε όλους εκείνους, που τυχόν καλοπροαίρετα δεν γνωρίζουν, πράγματα που όφειλαν να γνωρίζουν.... Να γνωστοποιείται στους εραστές της εθνικής συνεννόησης, που από απαράδεκτη αφέλεια ή σκόπιμα παραγνωρίζουν την ταξική ουσία της πολιτικής... Να γνωστοποιείται προς όλους τους σοσιαλδημοκράτες, "κεντροαριστερούς" και ραγδαίως φιλελευθεροποιημένους, που θέλουν να αγνοούν την αγριότητα της πραγματικότητας... Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του ...δημοκρατικού παραδείσου της ΕΕ επιχειρείται μια χυδαιοποιημένη  ταύτιση των σοσιαλιστικών, των κομμουνιστικών ιδεών με την εγκληματικότητα, την τρομοκρατία, τον φασισμό, τον ναζισμό... Η κ. Γιαννάκου έρχεται ασμένως να προσφέρει την συμβολή της, την υπηρεσία της... Αξια... Το απόφθεγμά της θα καταγραφεί ως απόσταγμα σοφίας, νηφαλιότητας, δημοκρατικής ευαισθησίας και αντικειμενικότητας... Και, για να μιλήσουμε σοβαρότερα, έρχεται να προστεθεί ως τεκμήριο ισχυρής προσέγγισης της ακροδεξιάς ιδεολογίας με τον καπιταλισμό στην φάση του νεοφιλελεύθερου στριμώγματός του...
Στην ΦΑΙΑΚΙΑ δεν υποτιμάμε την αξία του... Κάτι τέτοιες ξυλιές κατακέφαλα είναι χρησιμότατες... Για να θυμίζουμε αλλά και να θυμόμαστε...Για να κρίνουμε αλλά και να αυτοκρινόμαστε.... Κυρίως για την ουσιαστική μας ικανότητα διαχωρισμού των πραγμάτων και ιεράρχησης προτεραιοτήτων...  Πάντοτε η ακροδεξιά αποτελούσε πεδίο άσκησης της αριστεράς στην διαλεκτική...   

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

R. Wolff: Στόχος του Σόιμπλε η πειθάρχηση της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης.

Την ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Αμερικανού διανοούμενου Richard Wolf στον Τάσο Τσακίρογλου και την Εφημερίδα των Συντακτών αναπαράγουμε, θεωρώντας ως ιδιαίτερα σημαντικές τις ενότητες, που αναφέρονται στα Ελληνικά πράγματα. Χωρίς -ελπίζουμε ποτέ- να λογοκρίνουμε απόψεις, που δημοσιεύουμε με κύριο κριτήριο το ενδιαφέρον του θέματος, στην περίπτωση του παρόντος κειμένου, σίγουρα μας παρότρυνε η ταύτιση απόψεων για την γέννηση, την πορεία αλλά και τις προοπτικές της "Ελληνικής κρίσης". Είναι χρησιμότατη για τους ..."αισιόδοξους", που ελπίζουν μετά το 2018 αλλά και για μας τους απαισιόδοξους για λύση μέσα στην μέγγενη της ΕΕ. 
Παραθέτουμε

 Ο Richard Wolff είναι ένας υπερδραστήριος διανοούμενος των ΗΠΑ, με ισχυρή παρουσία στα δημόσια πράγματα και στα ΜΜΕ, όπου με θάρρος μιλά για τις ανισότητες, τις καταχρήσεις του καπιταλισμού και την ανάγκη αναδιοργάνωσης της οικονομίας σε συνεταιριστική βάση, με δραστηριοποίηση των εργαζομένων από τα κάτω.
Απαντά στις ερωτήσεις μας για τη διεθνή οικονομία, αλλά και για τα προβλήματα της Ελλάδας.
• Σχεδόν δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ποια είναι η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας; Βλέπετε κινδύνους υποτροπής;

Από το παγκόσμιο καπιταλιστικό κραχ του 2008-2009, οι καπιταλιστές έμαθαν πολύ λίγα πράγματα, καθώς μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις κυβερνήσεις, οι οποίες χρηματοδότησαν την «ανάκαμψη» των τραπεζικών κερδών, των μεγάλων επιχειρήσεων και των χρηματιστηρίων, και να συγκεντρώσουν ακόμα μεγαλύτερο πλούτο στις μεγάλες εταιρείες και στους πλούσιους πολίτες. Γι’ αυτούς το κραχ αποδείχτηκε ένα προσωρινό πλήγμα σ’ έναν δρόμο γεμάτο κέρδη.

Ετσι, συνεχίζουν τις ίδιες κύριες τάσεις που οδήγησαν στο κραχ του 2008-2009 και μ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούν εκείνες τις πιέσεις που σύντομα θα προκαλέσουν ακόμα ένα κραχ. Οι καπιταλιστικοί κύκλοι των επιχειρήσεων διαρκούν κατά μέσο όρο 4-7 χρόνια τους τελευταίους δύο αιώνες, οπότε έχουμε λόγο να προβλέψουμε οικονομικά προβλήματα ή «υποτροπή» σύντομα. Και αυτό συζητείται ευρέως αυτές τις μέρες στη Γουόλ Στριτ.

• Και με τους εργαζομένους τι συμβαίνει;

Εν τω μεταξύ, οι μάζες των εργατών στις καπιταλιστικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της Ιαπωνίας βλέπουν την οικονομική τους προοπτική να επιδεινώνεται και το οικονομικό μέλλον των παιδιών τους να γίνεται ζοφερό. Οι καλύτερες θέσεις εργασίας μεταφέρονται σε χώρες με χαμηλούς μισθούς ή αντικαθίστανται από υπολογιστές και ρομπότ.

Οι επιχειρήσεις και οι πλούσιοι αρνούνται να πληρώνουν φόρους σε αυτά τα «παλιά κέντρα» του καπιταλισμού (ακόμη και όταν πληρώνουν περισσότερους φόρους στην Ασία κ.λπ.). Και έτσι τα κοινωνικά προγράμματα και τα δίκτυα υποστήριξης δέχονται παντού επίθεση. Ετσι, οι εργαζόμενες τάξεις αντιμετωπίζουν φτωχότερες θέσεις εργασίας και λιγότερη υποστήριξη από τις κυβερνήσεις.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο θυμός τους προκάλεσε την ψήφο του Brexit και την άνοδο του Κόρμπιν στο Ηνωμένο Βασίλειο, την ψήφο στον Τραμπ και στον Σάντερς στις ΗΠΑ, στον Μελανσόν στη Γαλλία, αλλά και την κατάρρευση της δημοτικότητας του Αμπε στην Ιαπωνία.

• Η εκλογή του Τραμπ αλλάζει τις προοπτικές της αμερικανικής οικονομίας;

Η εκλογή και το καθεστώς του Τραμπ αντιπροσωπεύουν μια απότομη μετατόπιση της εθνικιστικής δεξιάς πτέρυγας ως ένα μέσο για να περιοριστούν οι διαιρέσεις και οι συγκρούσεις στις ΗΠΑ.

Κατά ειρωνικό τρόπο, ήταν η αμερικανική Αριστερά (CIO, σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα) η οποία άσκησε πίεση για το Νιου Ντιλ, ως μια απάντηση του Ρούσβελτ στην τελευταία μεγάλη καπιταλιστική κρίση πριν από το 2008-9. Ετσι, δημιουργήθηκε μια τεράστια νέα «μεσαία τάξη» -στην πραγματικότητα απλώς καλύτερα αμειβόμενοι εργαζόμενοι.

Από το 1945 έως τη δεκαετία του ‘70, ήταν αυτή η μεσαία τάξη που πίεσε τον αμερικανικό καπιταλισμό από κάτω και έγινε το καμάρι του καπιταλισμού ως δήθεν δημιούργημά του.

Στις ΗΠΑ, ο καπιταλισμός πιστώθηκε τη δημιουργία και τη διατήρηση της «μεσαίας τάξης». Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι ο αμερικανικός καπιταλισμός έχει καταστρέψει αυτήν την τάξη, οδηγώντας τα στάνταρ ζωής της δραματικά προς τα κάτω.

Ο Τραμπ κερδίζει υποσχόμενος να επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση (να κάνει και πάλι την Αμερική μεγάλη), αλλά δεν μπορεί να το κάνει αυτό ενάντια στη βούληση της κυρίαρχης καπιταλιστικής τάξης και των συμμάχων της που τη στηρίζουν.

Απ’ αυτό προκύπτουν οι δυσκολίες του και ο κίνδυνος ότι αυτές θα διευκολύνουν μια κανονική φασιστική επιχείρηση. Ταυτόχρονα, η Αριστερά στις ΗΠΑ αφυπνίζεται από την καταπίεσή της και τον πολιτικό της ύπνο. Μεγάλοι αγώνες οικοδομούνται αυτήν την περίοδο.

• Το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι διαφωνούν για το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αρνείται να συζητήσει μέτρα για την ανακούφισή του. Ποια είναι η γνώμη σας;

Οι Ελληνες επέτρεψαν στον Σόιμπλε και σε όσους εκπροσωπεί να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως παράδειγμα για να τρομοκρατήσουν και να αποσπάσουν την προσοχή της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης. Η καταστροφή αποτελεί προειδοποίηση για αντίσταση οπουδήποτε αλλού.

Το παράδειγμα της Ελλάδας χρησιμοποιείται για να αποδειχτεί ότι τα βάσανα σε μια καπιταλιστική κατάρρευση οφείλονται στα σφάλματα των «διεφθαρμένων κυβερνήσεων» και των «τεμπέληδων εργαζομένων».

Αυτή είναι η κλασική καπιταλιστική ιδεολογία που εφαρμόζεται οπουδήποτε οι ιδεολόγοι της μπορούν να την κάνουν να φαίνεται πιστευτή. Αυτή τη φορά η Ελλάδα ήταν ο βολικός στόχος.

Το πρωταρχικό ζήτημα για τον Σόιμπλε δεν ήταν ποτέ τα χρήματα για την Ελλάδα (ανακούφιση του χρέους της, αποπληρωμές κ.λπ. -ξέρει πού καταλήγουν τα χρήματα…). Το ζητούμενο ήταν η πειθάρχηση της υπόλοιπης εργατικής τάξης της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων των Γερμανών.

• Η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μπορεί να βγει στις αγορές και να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας μετά το τέλος του προγράμματος προσαρμογής. Τι νομίζετε;

Για να γίνει αυτό, η Ελλάδα θα παραμείνει ο όμηρος που υπήρξε μέχρι σήμερα, ο οποίος είναι διαθέσιμος και πάλι στην επόμενη κρίση για οποιαδήποτε ωφελήματα μπορεί να αποσπάσει το ευρωπαϊκό κεφάλαιο από την «τιμωρία» της. Η σωτηρία της Ελλάδας απαιτεί και συνεπάγεται έξοδο από τον καπιταλισμό. Κανένας βαθμός απόρριψης αυτής της πραγματικότητας δεν μπορεί να το ξεπεράσει ή να το αλλάξει αυτό.

Οσο οι επιχειρήσεις λειτουργούν ως εσωτερικές αυτοκρατορίες, όπου μια μικρή μειοψηφία κατέχει, λειτουργεί και επομένως ελέγχει τόσο τη διαδικασία παραγωγής όσο και τα κέρδη που παράγει, αυτή η μειονότητα θα ελέγχει επίσης την πολιτική και τον πολιτισμό, διαμορφώνοντάς τα με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρήσουν και να αναπαραγάγουν το καπιταλιστικό σύστημα.

Εκτός και μέχρι οι εργαζόμενοι να τα αλλάξουν όλα αυτά και να αντικαταστήσουν την ιεραρχική δομή της καπιταλιστικής επιχείρησης με τη δημοκρατική δομή των εργατικών συνεταιρισμών, θα συνεχίζεται αυτό που συμβαίνει στις εργατικές τάξεις της Δυτικής Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της Ιαπωνίας.

• Συχνά αναφέρεστε στους συνεταιρισμούς και στην ανάγκη αναδιάρθρωσης της οικονομίας σε συνεργατική βάση. Πόσο εφικτό είναι αυτό στο πλαίσιο του αρπακτικού καπιταλισμού;

Ο καπιταλισμός ετοιμάζει το έδαφος για τον θάνατό του (όπως έκαναν και η δουλεία και η φεουδαρχία για τον δικό τους). Οι εσωτερικές διαιρέσεις, οι αγωνίες, η πικρία που σπέρνει τώρα, θα έχουν τα ιστορικά τους αποτελέσματα. Αν καταστεί πιο επιθετικός, αυτό ίσως να του προσφέρει λίγο περισσότερο χρόνο, αλλά με κόστος τη δημιουργία βαθύτερων αντιφάσεων.

Σε όλο τον κόσμο, το ενδιαφέρον και η μεταστροφή στους συνεταιρισμούς των εργαζομένων καταλαμβάνουν τη φαντασία όλο και περισσότερων ανθρώπων. Αυτοί αντιπροσωπεύουν έναν νέο δρόμο προς τα εμπρός, πέρα από τον καπιταλισμό. Βασίζονται στην αυτοκριτική των σοσιαλιστών ότι η δημόσια ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και ο κυβερνητικός σχεδιασμός μπορεί να είναι απαραίτητα για την υπέρβαση του καπιταλισμού, αλλά είναι σίγουρα ανεπαρκή.

Πρέπει να υπάρξει εκδημοκρατισμός στη βάση της κοινωνίας, μέσα στις ίδιες τις επιχειρήσεις, για να μπορέσουν οι εργατικές τάξεις και οι σύμμαχοί τους να ελέγξουν τις δημόσιες και σχεδιασμένες επιχειρήσεις. Αυτή η γενιά, πρώτον, έχει μάθει αυτό το βασικό μάθημα των πειραμάτων του 20ού αιώνα με τον σοσιαλισμό και, δεύτερον, βίωσε τις αποτυχίες του καπιταλισμού. Κατά την άποψή μου, από τις ΗΠΑ, η μετάβαση πέρα από τον καπιταλισμό είναι πλέον πιο κοντά και πιο εφικτή από ποτέ.

Ποιός είναι

Γεννημένος το 1942, ο Αμερικανός μαρξιστής οικονομολόγος είναι ομότιμος καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Αμχερστ.

Είναι από τους επιστήμονες που πρώτοι προειδοποίησαν για την κατάρρευση της αγοράς των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ. Τις απόψεις του, αλλά και σημαντικό υλικό για την κρίση, μπορεί ο αναγνώστης να τα βρει στους δύο ιστότοπους που διατηρεί: www.rdwolff.com και democracyatwork.info

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Μεγάλε Θάνο !!!

Αποτέλεσμα εικόνας για σκίτσο για χαμόγελοΣτην ΦΑΙΑΚΙΑ αναφερόμαστε στον κ. Θάνο Τζήμερο, που ορισμένοι θαυμάσουν και εκτιμούν τις απόψεις του... Μεταξύ των τελευταίων και μεταμελήσαντες πρώην σύντροφοι, που αποκαλύπτονται  στο εύρος και το βάθος της φιλελεύθερης σοφίας του...  Ε ! λοιπόν ! και στην ΦΑΙΑΚΙΑ είμαστε υποχρεωμένοι - παρ' όποιες προκαταλήψεις και ιδεοληψίες μας- να αποκαλυφθούμε μπροστά στο συγκλονιστικό σχέδιο του κ. Θάνου για την οριστική και αμετάκλητη καταπολέμηση των πυρκαϊών στα δάση μας... Τι καταπολέμηση !!! μιλάμε για αυτόματη κατάργηση !!! Μεταφέρουμε την θέση του από το διαδίκτυο:
 «Δάση που δεν ανήκουν σε κανέναν είναι εύκολο να καούν και να καταπατηθούν. Νοικιάστε τα για εκμετάλλευση. Οι φωτιές θα κοπούν μαχαίρι» 
Η αλήθεια είναι πως φέτος οι ζέστες ήταν παρατεταμένες....

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Εις θάνατον !!!

Η ΦΑΙΑΚΙΑ υψώνει ψηλά την σημαία του φιλελευθέρου Δυτικού Πολιτισμού και έμπλεη αγανακτήσεως αποκηρύσσει μετά βδελυμίας την επιείκια του Γαλλικού Δικαστηρίου, που καταδίκασε τον Γάλλο αγρότη  Σεντρίκ Ερού, σε φυλάκιση μόνον 4 ετών και μάλιστα με αναστολή... Ο άθλιος αυτός Γάλλος είχε το θράσος να συμπαραστέκεται με περίσσιο πάθος και τόλμη στους μετανάστες... Το δικαστήριο της Αιξ αν Προβάνς, επέδειξε απαράδεκτη ανοχή σε αυτό το κάθαρμα, που καταρράκωσε τα φιλελεύθερα ιδανικά μας διευκολύνοντας 200 (μάλιστα, διακόσιους) μετανάστες να περάσουν τα σύνορα και στην συνέχεια -άκουσον, άκουσον !!!- τους φιλοξένησε σπίτι του. 
Βεβαίως, ο Πρόεδρος του δικαστηρίου επέδειξε κάποιον φιλελεύθερον ήθος, όταν στην δήλωση του Ερού, πως θα συνεχίσει να βοηθάει του μετανάστες, του επεσήμανε: «Είναι μια ποινή προειδοποίησης, αν καταδικασθείτε και πάλι διατρέχετε τον κίνδυνο η ποινή να εκτελεστεί» 
Οι διοικούντες την ΕΕ, που αξίως εδώ και μερικά χρόνια έχουν αναλάβει το σταυροφορικό έργο να μετατρέψουν Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή σε ρημαδιό πρέπει να ενεργοποιηθούν αποφασιστικότερα... Δεν είναι ορθό, μόνον το φασισταριό στο μισθμωμένο C-star, που γυρίζει νότια της κρήτης να περιφρουρεί τον πολιτισμό και τα ιδανικά μας απειλώντας με πνίξιμο τους μετανάστες, που θέλουν να φύγουν από τις Παραδεισένιες -χάρις στην φιλελεύθερη Δύση- χώρες τους... Αίσχος !!!

Γειά σου Αρλέττα !!!

Την πρωτογνωρίσαμε στην Πλάκα, πρωτοετείς φοιτητές το 66, πριν τη χούντα... Κόρη γιατρού, που την ανακάλυψε τραγουδιστικά ο Μίκης με την μεσολάβηση του Αντώνη Ποντικάκη...
Την ακούσαμε με σκυμμένο το κεφάλι, βυθισμένοι στην γλυκειά βελουδένια μελαγχολία των τραγουδιών της και της φωνής της, που την διέκοπταν πικροχαρούμενες νότες... Πάλεψε για τη ζωή όσο λίγοι... 
Στο ταξείδι για τον Αυγουστιάτικο λαμπερό Σείριο την χαιρετάνε οι καρδιές μας και την κρατάμε ολοζώντανη στη μνήμη...

Ζητείται ντροπή !!!

Το άρθρο της Franfurter Algemeine Zeitung (FAZ) το διαβάσαμε στον ιστότοπο Nooz.gr και σας το μεταφέρουμε κυριολεκτικά ασχολίαστο !!!

FAZ: Τέλος οι "στρατηγικοί κακοπληρωτές" στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα τερματίζεται αυτές τις μέρες ένα ακραίο φαινόμενο, ενδεικτικό από τη μια πλευρά των δυσκολιών για τη μεταρρύθμιση της χώρας και από την άλλη για το γεγονός ότι κάτι που έμοιαζε αδύνατο είναι τελικά εφικτό, σημειώνει η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε άρθρο της με τίτλο: «Η γέφυρα πάνω από το Ρουβίκωνα». 

Όπως αναφέρει, αυτό το καλοκαίρι οι ελληνικές τράπεζες άρχισαν να εισπράττουν χρέη πολιτών, με κινητή και ακίνητη περιουσία, φθάνοντας ακόμα και μέχρι τους πλειστηριασμούς. 

Στο στόχαστρο βρίσκονται δεκάδες χιλιάδες λεγόμενοι "στρατηγικοί κακοπληρωτές", οι οποίοι κάνουν χρήση μιας άτυπης ασυλίας, από τη στιγμή που ούτε το δημόσιο ούτε οι τράπεζες κινούνται σε βάρος τους.

Με αφετηρία τον νόμο Κατσέλη σχεδόν κάθε πολίτης ήταν σε θέση να αναστείλει την εξυπηρέτηση τραπεζικών δανείων. 

Σύμφωνα με ελληνικές τράπεζες το 20% των κόκκινων δανείων βρίσκεται στα χέρια "στρατηγικών κακοπληρωτών", με το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 10 δισ. ευρώ. 

Ο αριθμός των κακοπληρωτών αυξήθηκε ακόμα περισσότερο μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στις αρχές του 2015, μιας και όταν το αριστερό κόμμα βρίσκονταν αντιπολίτευση επικροτούσε τέτοιου είδους τακτικές, αναφέρει η εφημερίδα.

Στο πλαίσιο εφαρμογής του τρίτου προγράμματος προσαρμογής οι δανειστές επέμειναν σε πλειστηριασμούς ακινήτων μέσω διαδικτύου για να αποφευχθούν φαινόμενα βίας σε βάρος συμβολαιογράφων. 

Ο σχετικός νόμος πέρασε από την ελληνική βουλή, ισχύει από τον Μάιο και τερμάτισε τον Ιούνιο την απεργία των συμβολαιογράφων. 

Οι ελληνικές τράπεζες ξεκίνησαν τώρα δειλά να κινούνται κατά των κακοπληρωτών. Περάσαμε τον Ρουβίκωνα, λέει ένας τραπεζικός στην Αθήνα.

Το γεγονός ότι μια αριστερή κυβέρνηση, όπως του ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε να φτιάξει γέφυρα πάνω από τον Ρουβίκωνα, ανοίγοντας το δρόμο για πλειστηριασμούς, είναι ίσως για κάποιους ειρωνικό, δεν παύει ωστόσο να είναι και λογικό και συνεπές. 

Σε τελική ανάλυση ορισμένες μεταρρυθμίσεις μπορούν να επιβληθούν καλύτερα από αριστερές παρά από συντηρητικές κυβερνήσεις, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά κυρίως εκεί.

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Η ταξική αποθέωση του τίποτα...

Ενας Αμερικάνος εθνοτραμπούκος, ρατσιστής βρίσκεται στο τιμόνι της μεγάλης υπερατλαντικής "Δημοκρατίας"... Και ένας πιο sic, κομψευόμενος, βερμπαλιστής, "τεχνοκράτης", golden boy, ίσως η πιο πλήρης έκφραση του "mister τίποτα" κρατάει τα ηνία της Γαλλίας... Μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης και "συνειδητής" αποπολιτικοποίησης, το σύστημα κάνει τη δουλειά του με μαριονέτες, που κάνουν κάποιους κωμικοτραγικές φιγούρες του παρελθόντος να μοιάζουν με ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες...
Το σχετικό και ενδιαφέρον άρθρο του Σερζ Αλιμί στην Monde Diplomatique, μεταφρασμένο από την Βάλια Καϊμάκη αντιγράφουμε από τον ιστότοπο TVXS

Η πολιτική της αποπολιτικοποίησης
Ο Πρόεδρος Τραμπ, με την αίγλη που του προσδίδει η εκλογή του με τρία εκατομμύρια ψήφους λιγότερες απ’ ό,τι η αντίπαλός του, επέλεξε την Σαουδική Αραβία για να καταγγείλει από εκεί την έλλειψη δημοκρατίας… στο Ιράν.

Κατόπιν, στο Μαϊάμι, μπροστά στους επιζώντες ενός αποτυχημένου πραξικοπήματος της CIA, τον Απρίλιο του 1961 ενάντια στην κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο, χρησιμοποίησε ως πρόσχημα την «ελευθερία του κουβανικού λαού» για να σκληρύνει τις αμερικανικές κυρώσεις ενάντια στον πληθυσμό του νησιού.
Όσον αφορά την αποθέωση της δημοκρατίας, ο εκλογικός κύκλος που μόλις τελείωσε στη Γαλλία δεν μοιάζει με τόσο μεγάλη παρωδία όσο τα δύο προηγούμενα παραδείγματα. Δεν είναι όμως και πολύ μακριά απ’ αυτήν. Στην αρχή, οι προκριματικές εκλογές, στις οποίες συμμετείχε πολύς κόσμος, ανέδειξαν τους υποψήφιους των δύο μεγάλων κομμάτων. Αλλά και ο ένας και ο άλλος αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από τον Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος κατάφερε να πετύχει χρησιμοποιώντας κούφιες λέξεις, ωραίες εικόνες και τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης.

Έχοντας απέναντί του μια υποψήφια την οποία μισούν τα δύο τρίτα των Γάλλων, ο τελικός θρίαμβός του ήταν εξασφαλισμένος. Δεν έμενε πια παρά να προστεθεί δίπλα στον πρόεδρο, προκειμένου να του «επιτρέψει να κυβερνήσει», μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία αποτελούμενη από βουλευτές άγνωστους μεν, προερχόμενους όμως από τις ανώτερες τάξεις (μηδέν εργάτες, 46 επικεφαλής επιχειρήσεων), οι οποίοι του χρωστούν τα πάντα. Θαύμα του εκλογικού συστήματος: η νεοφιλελεύθερη πολιτική που ενσαρκώνει ο Μακρόν δεν πήρε παρά το 44,02% των ψήφων στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, μετά τις βουλευτικές όμως μπορεί να στηρίζεται στο 90% των βουλευτών.

Ποτέ πριν στην ιστορία της καθολικής ψήφου στη Γαλλία μια εκλογική αναμέτρηση δεν κινητοποίησε τόσο λίγο κόσμο (αποχή μεγαλύτερη του 57%, έναντι 16% του 1978). Η θλιβερή αυτή επίδοση, που θυμίζει Αμερική, ήταν το επιστέγασμα μιας εθνικής καμπάνιας σχεδόν μηδενικής, όπου τον τόνο έδιναν τα «σκάνδαλα», μικρής βαρύτητας τις περισσότερες φορές. Γουοτεργκέιτ μικρού βεληνεκούς που τα μέσα ενημέρωσης αναμασούσαν αδιάκοπα, σαν να ήθελαν να εξιλεωθούν επειδή χρησίμευσαν ως βατήρας στον νέο πρόεδρο. Όταν τα πολιτικά ζητήματα που τίθενται περιορίζονται σε μια συγκριτική λίστα των προσωπικών παραβάσεων των αιρετών, θα πρέπει άραγε να μας κάνει εντύπωση που υπάρχουν τόσοι καινούργιοι ανάμεσα στους βουλευτές; Που στην κυριολεξία προορίζονται να δώσουν νέα πατίνα στις λιγότερο λαμπερές εκφάνσεις του συστήματος, οι οποίες όμως δεν πρόκειται να αμφισβητήσουν τις στρατηγικές οικονομικές επιλογές που αφήνουν στα χέρια της εκτελεστικής εξουσίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

Το σπρωξίδι και μια ελαφριά αδιαθεσία που αυτό προκάλεσε σε μια υποψήφια μονοπώλησε τις ειδήσεις για τρεις μέρες, με μόνο αντίπαλο τα νέα στοιχεία για μια εγκληματική υπόθεση προ τριακονταετίας. Ευρωπαϊκή πολιτική, κρίση του ελληνικού χρέους, κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στρατιωτική εμπλοκή της Γαλλίας στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή: για όλα αυτά, αντίθετα, ούτε λόγος. Εκείνο που ο Πιερ Μπουρντιέ ονόμαζε «πολιτική της αποπολιτικοποίησης και της αποκινητοποίησης» κέρδισε μια μεγάλη νίκη, αλλά ο πόλεμος μόλις ξεκίνησε…

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Συμβαίνει και εις Παρισίους...

Η σωστότερα, στην Μασσαλία... Μία "δευτερεύουσα" είδηση, που διαβάσαμε στον ιστότοπο Nooz.gr, είναι η αφορμή για αυτή την ανάρτηση... Αντιγράφουμε την είδηση, προλογίζοντας με το συμπέρασμα, που έχει δοκιμασθεί μερικά δισεκατομμύρια φορές: μόνον η ενεργοποίηση των πολιτών μπορεί να ματαιώσει την κλιμακούμενη βαρβαρότητα του καπιταλισμού... Παραθέτουμε

Ένα αρχαίο ελληνικό λατομείο στη Μασσαλία

Ένα ελληνικό λατομείο του 5ου αιώνα προ Χριστού που ανακαλύφθηκε τυχαία κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής ενός κτιρίου στο κέντρο της Μασσαλίας, θα ενταχθεί εν μέρει στα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς, μια πρώτη νίκη των κατοίκων έναντι της δημαρχίας, για την οποία η οικονομική ανάπτυξη ταυτίζεται με την οικοδομική δραστηριότητα.

"Είναι μια καλή πρόοδος", δήλωσε με ικανοποίηση μια κάτοικος της περιοχής, η Σαντρίν Ρολενγκό, έπειτα από μια συνάντηση μαζί με τον αρχηγό της "Ανυπότακτης Γαλλίας" και νέο βουλευτή Μασσαλίας Ζαν-Λικ Μελανσόν, στις 21 Ιουλίου, με την υπουργό Πολιτισμού Φρανσουάζ Νισέν.

Έπειτα από τη γνωμοδότηση της Περιφερειακής Διεύθυνσης Μορφωτικών Υποθέσεων, η υπουργός αποφάσισε να προστατεύσει ένα μέρος του χώρου αυτού: 650 τ.μ. --σε σύνολο 6.500 τ.μ.-- θα χαρακτηριστούν ιστορικό μνημείο και θα δοθεί το δικαίωμα στο κοινό να έχει πρόσβαση σε αυτό σε μόνιμη βάση.

"Η θέση του κράτους είναι μια σχέση ισορροπίας μεταξύ της αναγκαίας διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς και της όχι λιγότερο απαραίτητης χωροταξίας", δήλωσε η υπουργός στην εφημερίδα La Provence.

Το αρχαίο λατομείο καταλαμβάνει χώρο που απέχει δύο βήματα από το Παλιό Λιμάνι και προορίζεται για την κατασκευή ενός οκταώροφου κτιρίου 109 κατοικιών "υψηλής ποιότητας".

Μετά την ανακάλυψη του αρχαιολογικού χώρου πολλοί κάτοικοι δεσμεύτηκαν για τη διαφύλαξή του.

'Αμέσως ένιωσα δέος. Βρισκόμασταν μπροστά σε έναν αληθινό θησαυρό, ήταν εκεί, μπροστά στα μάτια μας! Πώς θα μπορούσαμε να τον αφήσουμε κρυμμένο κάτω από το έδαφος;", θυμάται η Σαντρίν Ρολενγκό.

Ο Ζαν-Νοέλ Μπεβερινί, άλλος κάτοικος, ξεκινά τη συγκέντρωση υπογραφών στο Διαδίκτυο. "Αυτός ο αρχαίος χώρος, απαράμιλλης αξίας, συμβάλλει όχι μόνο στην εμβάθυνση της ιστορίας της Μασσαλίας αλλά και στον εμπλουτισμό και στην ακτινοβολία του ελληνικού πολιτισμού στα σύνορα της Μεσογείου", γράφει. Μέχρι τώρα έχουν συγκεντρωθεί περισσότερες από 9.000 υπογραφές.

Είναι "μια εξαιρετικά σημαντική ανακάλυψη" σχολιάζει ο πρώην επικεφαλής των συντηρητών των μουσείων της Γαλλίας Αλέν Νικολά, ανθρωπολόγος και ειδικός στην Προϊστορική Αρχαιολογία.

Ο Γκι Κοζά, της οργάνωσης "Laisse beton", ζητεί την ανάκληση της άδειας κατασκευής και τη δημιουργία ενός πάρκου αρχαιολογικών μνημείων που θα επισκέπτονται οι τουρίστες ανεβαίνοντας έως τη διάσημη Βασιλική της "Παναγίας της Φρουράς".

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Αν η περίστασις το απαιτεί...

Οπως γλαφυρά περιγράφει η σημερινή γελοιογραφία του Αναστασίου, που αντιγράφουμε από την ISKRA. Ετσι θα ήταν τα πράματα χωρίς την κυβερνητική κωλοτούμπα... Για την ώρα, ο χώρος της κεντρο"αριστεράς" βρίσκεται σε... οργασμό διεκδικώντας την "ανασυγκρότησή" του με περίσσιο θράσος, συγκροτώντας επιτροπές, προωθώντας επαφές, σχεδιάζοντας πολιτικές παρεμβάσεις, συνδιασκέψεις, συνέδρια κ.λ.π. Ολοι αυτοί, που ξωφλήσανε στα μάτια και του πιο παθιασμένου οπαδού τους, πού βρίσκουν την δύναμη να υπόσχονται, να "οραματίζονται" πολιτική αναβάθμιση, να αναθεματίζουν το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015, να διδάσκουν ελευθεροφροσύνη, προσήλωση στη διαφάνεια και κεντρο"αριστερή" προοδευτικότητα; Τι άλλο εκτός από την προκλητική πολιτική σε βαθμό πλήρους ανατροπής ασυνέπεια των κυβερνώντων τους παρέχει την καθαρτήρια κολυμβήθρα; 
Και επειδή δεν γεννηθήκαμε χτες ας γνωρίζουν οι ...μεν και οι δεν, πως οι κορώνες ...αμοιβαίας κατακεραύνωσης μάλλον μας πείθουν (εξ εμπειρίας) πως στο μέλλον μία ευρύτερη κεντρο"αριστερά" είναι εφικτή... Με Συριζαίικες συμμετοχές ή/και συνιστώσες... Αν η περίστασις, βεβαίως το απαιτεί...    

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Φτώχεια ή επί το Ευρωπαϊκότερο ανάπτυξη ...

Καιρό είχαμε να γράψουμε ή και να αντιγράψουμε θεωρώντας πως ...όλα συνέχεια αλλάζουνε και όλα μένουν ίδια... Τέλος πάντων, μας διέκοψε την επιθυμία αποχής το άρθρο του Περικλή Κοροβέση στην Εφημερίδα των Συντακτών περί φτώχειας... Ενδιαφέρον για τις διαπιστώσεις και τους αιτιοπαθολογικούς του προβληματισμούς βάζει επιτακτικότερο μπροστά μας το ζήτημα: τι να κάνουμε !!!

Φτώχεια: ένα θέμα ταμπού

φτώχεια«Τα χειρότερα είναι σαφέστατα πίσω μας», δήλωσε ο πρωθυπουργός. Πού στηρίζει αυτήν την αισιοδοξία ο κ. Τσίπρας είναι άκρως απόρρητο.

Ενα κρατικό μυστικό που αν διαρρεύσει θέτει σε κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια και μπορεί να αντιδράσουν άσχημα οι αγορές και να φάμε πόρτα. Ακόμα και εκείνοι οι συνάδελφοι που ειδικεύονται να κάνουν τις διαρροές του Μαξίμου ρεπορτάζ, εσίγησαν.

Εντούτοις κάποιοι άνθρωποι είναι περίεργοι -και είναι κρίμα που η περιέργεια δεν έχει γίνει ακόμα επάγγελμα- και ψάχνουν να βρουν τα ερείσματα αυτής της αισιοδοξίας σε μια χώρα πτωχευμένη και σε βαθιά κατάθλιψη.

Ανάμεσά τους και εγώ. Αλλά επειδή δεν έχουμε στοιχεία γιατί χαίρεται ο πρωθυπουργός μας και χαμογελάει όλη την ώρα, θα αρκεστούμε σε μερικές υποθέσεις εργασίας.

Η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει ένα νέο ομολογιακό δάνειο. Δηλαδή, στο υπάρχον χρέος θα προσθέσουμε ένα καινούργιο για να πληρώσουμε τα τοκοχρεολύσια του παλιού χρέους, το οποίο δεν μειώνεται.

Είναι ένα τέρας που αναγεννάται καταβροχθίζοντας μισθούς και συντάξεις. Ομόλογα είχε εκδώσει και η κυβέρνηση Σαμαρά κάτω από αντίστοιχες συνθήκες. Το γνωστό ομόλογο Σαμαρά ανανεώνεται με το ομόλογο Τσίπρα. Ο τότε υπεύθυνος Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, και νυν υπουργός Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτος, είχε δηλώσει: «Η έξοδος στις αγορές, με δεδομένο ότι το χρέος παραμένει μη βιώσιμο, απαντά στα πολιτικά και επικοινωνιακά προβλήματα της κυβέρνησης (Σαμαρά)…

»Είναι προφανές ότι η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν πρόκειται να δει καμία βελτίωση στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει» («Εφ.Συν.» 26.7.17). Να είναι αυτό μια αναχρονισμένη κριτική στο ομόλογο Τσίπρα;

Οχι, βέβαια. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την τελευταία του διάσπαση και την αποχώρηση του Αριστερού Ρεύματος (τώρα ΛΑ.Ε.), συνειδητά ή ασυνείδητα επέλεξαν ένα καθαρά αρχηγοκεντρικοδεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (ακραίο Κέντρο), και το μέλλον τους εξαρτάται από την εύνοια του αρχηγού και του περιβάλλοντός του.

Με τη λίστα οι βουλευτές στην ουσία δεν εκλέγονται. Διορίζονται από τον αρχηγό στην εκλόγιμη θέση. Και αυτό επιτυγχάνεται διά της υποταγής. Με άλλα λόγια, δημοκρατικός συγκεντρωτισμός σε νεοφιλελεύθερο περιβάλλον.

Και εδώ έχουμε ακόμα έναν θρίαμβο του καπιταλισμού. Με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μία ανανέωσε την πολιτική του εκπροσώπηση. (Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση) και από την άλλη, διέλυσε αυτό που λέγαμε Αριστερά, συνεχίζοντας την πορεία των μνημονιακών προκατόχων του. Στην ουσία το ίδιο έργο παίζεται από την εποχή του Γ. Παπανδρέου.

Αυτό που αλλάζει είναι οι ρόλοι. Αλλά ο σκηνοθέτης είναι πάντα ο ίδιος: η γερμανική Ε.Ε. Και αφού ο κ. Τσίπρας μετέτρεψε την Αριστερά σε Δεξιά, φυσικό επακόλουθο ήταν να ανατρέψει και τα νοήματα της γλώσσας. Και ίσως βρεθεί κάποιος λεξικογράφος του ΣΥΡΙΖΑ για να καταλάβουμε τη νέα γλώσσα. Π.χ. θα καταργήσουμε τα μνημόνια σημαίνει θα φέρουμε νέα μνημόνια.

Ο λαός δεν θα πληρώσει ούτε ένα ευρώ παραπάνω, σημαίνει νέες περικοπές μισθών και συντάξεων και αύξηση της φορολογίας. Και πολλά άλλα. Τα χειρότερα είναι σαφέστατα πίσω μας σημαίνει πως τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Αλλά ας δούμε τι λέει επ’ αυτού ο διευθυντής ερευνών του ΕΚΚΕ Διονύσης Μπαλούρδος σε μια συνέντευξη που έδωσε στην πάντοτε εύστοχη Ιωάννα Σωτήρχου («Εφ.Συν.» 24.7.17). «Μερικά πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, όπως είναι η ένταση της φτώχειας, όπου η κατάσταση είναι δραματική, η διάρκειά της, αφού δύσκολα καταφέρνει κάποιος να ξεφύγει. (…)

Η φύση της φτώχειας φαίνεται να έχει αλλάξει: υπό τις συνθήκες αύξησης των ανέργων (ή φτωχών εργαζομένων) το μέλλον μεγάλων κοινωνικών ομάδων γίνεται λιγότερο ασφαλές, πιθανόν πιο σκοτεινό και ακαθόριστο».

Και εκεί που πιστεύαμε πως είμαστε Ευρώπη, η έρευνα του ΕΚΚΕ μάς προσγειώνει. Είμαστε εγγύτερα σε φτωχές πρώην σοσιαλιστικές χώρες: Βουλγαρία, Ρουμανία, Κροατία, Εσθονία, Λιθουανία, Λετονία. Τα στοιχεία που παραθέτει η έρευνα είναι συγκλονιστικά.

Θα αναφερθώ μόνο σε ένα. Το 35,6% των Ελλήνων βιώνουν τον αποκλεισμό και τις στερήσεις (δηλαδή παραπάνω από ένας στους τρεις). Σε χειρότερη θέση από μας βρίσκεται μόνο η Λετονία. Αλλά, όπως πάμε, πιθανότατα να την ξεπεράσουμε. Ακόμα μια ελληνική πρωτιά, αυτή τη φορά από Αριστερά.

Ποια είναι τα προγράμματα κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για την καταπολέμηση αυτής της εθνικής συμφοράς; Κανονικά θα έπρεπε το θέμα αυτό να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Είδατε πολλά πρωτοσέλιδα ή εκπομπές με αυτό το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα; Και μια έρευνα του ΕΚΚΕ δεν έχει το κοινό του «Survivor».

Μήπως η πεμπτουσία του νεοφιλελευθερισμού είναι η ραγδαία φτωχοποίηση των λαών και καλός κυβερνήτης είναι αυτός που αυξάνει τους ρυθμούς αποκλεισμού και στερήσεων χωρίς τελειωμό; Η πραγματικότητα, τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ε.Ε. το επιβεβαιώνει.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Διότι δεν συνεμορφώθη...

Η υπόθεση της Ηριάννας μας βοηθάει με τραγικό τρόπο να αναλογιστούμε τον πολιτικοκοινωνικό, ιδεολογικό και πολιτισμικό στίγμα της κοινωνίας μας. Γράφει σχετικά ο φίλατος Νίκος Μητσιάλης.

Αν είχες «καλές παρέες…»
Με μια μαζική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος την περασμένη Παρασκευή, έδειξαν οι συγκεντρωμένοι την συμπαράσταση τους στην κρατούμενη Ηριάννα για τα δεκατρία χρόνια κάθειρξης χωρίς αναστολή που τις επέβαλε το δικαστήριο με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 187Α για τρομοκρατία. Μια εξοντωτική ποινή με μόνο επιβαρυντικό στοιχείο ένα δείγμα DNA της, χαμηλής ποσότητας και ποιότητας, ενώ παράλληλα έχουν επισημανθεί σημαντικές παραλείψεις κατά τη διαδικασία συλλογής του… Ατύχησε η πανεπιστημιακός Ηριάννα… Το «σύστημα» δεν θα της συγχωρήσει ποτέ τις «κακές παρέες», αυτό στην ουσία ήταν και το πειστήριο που «έδωσε» το  ξεθωριασμένο DNA! Το γεγονός αυτό ζωντάνεψε μια θύμηση παλιά, τότε που σε φώναζαν στο τμήμα δια υπόθεσή σου… Διότι ο ρουφιάνος του τετραγώνου σε είχε καρφώσει που καλημέρισες τον τσαγκάρη της γειτονιάς, που τιμή και καμάρι γι’ αυτόν, αλλά δυστύχημα για όποιον έπινε καφέ μαζί του, αφού ήταν «φακελωμένος» ο συμπαθής των υποδημάτων επιδιορθωτής, σαν επικίνδυνος κομμουνιστής.
Οι «κακές παρέες» κατά το σύστημα, Ηριάννα… Ενώ πάμπολλοι άλλοι  επώνυμοι με  κακουργηματικές πράξεις χοντρής αρπαχτής, είχαν «καλές πρωθυπουργικές παρέες» όπως ο Τσουκάτος λόγου χάρη που  ως «ταμίας του Πασοκ» παραδέχθηκε συνεντευξιαζόμενος, το Μάρτιο του 2011 στο Crash του Τράγκα ότι : «Υπήρχε μια ιδιαίτερη προσοχή στη μεταφορά χρημάτων. Δεν μπορούσε να γίνει εύκολα από τράπεζες. Γινόταν με άμεσες παραλαβές από τους χορηγούς. Ορισμένες φορές αποφασίζαμε τη μεταφορά την ώρα των μεγάλων προεκλογικών συγκεντρώσεων για να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο να πέσουν οι μεταφορείς στα μάτια γνωστών στελεχών!» Πρόκειται για την έγγραφη ομολογία - που όμως δεν την πήρε είδηση κανείς εισαγγελέας - ότι πήρε το 1999 από τη Siemens, έπειτα από συνεννόηση με τον Χριστοφοράκο - τον τότε ισχυρό άνδρα της Siemens Ελλάς - 1 εκατ. μάρκα και ότι τα πήγε στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ!!! Δεκαοκτώ περίπου χρόνια από τις τότε αρπαχτές μέχρι σήμερα και ο Τσουκάτος ζει ανέμελα! Ίσως γιατί στο εκατομμύριο μάρκα δεν βρέθηκε ποτέ το δικό του DNA, αλλά εκείνο το άλλο, αυτό που είναι πάντα υπεράνω νόμων! Δεκαοκτώ χρόνια από τότε, και το ένα εκατομμύριο μάρκα ακόμα «ψάχνουν» ένοχο… Το πρεζόνι για να βγάλει τη δόση του τρώει έως και δέκα στη στενή! Ενώ «Το βαπόρι απ’ τη Περσία…» και οι δύο τόνοι κόκα ψάχνουν ματαίως  αφεντικό…  
Είναι απλό οι «κακές παρέες» Ηριάννα… Προχθές αυτοκτόνησε μια 42χρονη δεκαπέντε μήνες απλήρωτη όπως και όλοι οι άλλοι οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις του επιχειρηματία Καρυπίδη…Αυτός προφανώς κάνει «καλές παρέες», κυκλοφορεί ελεύθερος παρά το γεγονός ότι εκτός από τους απλήρωτους είλωτες χρωστάει και δεκάδες εκατομμύρια στα ασφαλιστικά ταμεία! Αγοράζει ιστορικές ποδοσφαιρικές ομάδες, εμφανίζεται ως δημόσιο πρόσωπο και κοινωνικός παράγων. Προσφάτως απέκτησε και νομική «ομπρέλα» προστασίας (ΑΠ 677/2017), όπως και όλοι οι όμοιοι του : «Η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί από μόνη της να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας…» Δυσνόητη η δικανική γλώσσα, αλλά στη «μετάφραση» της, επικυρώνει την ομηρεία των απλήρωτων! Στην περίπτωση της δύστυχης αυτοκτονημένης δεν προβλέπεται δίωξη για ηθική αυτουργία εκείνου που οδήγησε την άτυχη στο απονενοημένο διάβημα. Ευτυχώς όμως που υπάρχει ο γραμματέας του υπουργείου Εργοδοσίας Νεφελούδης! «Η δικαιοσύνη φταίει εμείς εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια…» Από τον Άννα στον Καϊάφα και ο εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας συνεχίζεται από την αρχή των μνημονίων χωρίς τέλος… Όμως οι ατσίδες της Ηellas Power και της Energa, Μηλιώνης και Φλώρος που τσέπωσαν 256.521.323,96 ευρώ, στη Μύκονο με «καλές παρέες» ανοίγοντας καμπανίτες, γιορτάζοντας γενέθλια! Ελεύθεροι και ωραίοι με αναστολή ποινής για απλή (!!!) συνέργεια σε υπεξαίρεση, με συνήγορο υπεράσπισης μεταξύ άλλων και τον κ. Βορίδη! Γι’ αυτό επιμένω Ηριάννα, η «ποιότητα» της παρέας ,  σ΄ αυτό το σύστημα καθορίζει τα πάντα… 
Υ.Γ: Το κείμενο γράφτηκε πρίν την απόρριψη της αίτησης της Ηριάννας…

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Για να διορθώνουμε εύκολα ημερομηνία και ώρα

Αντιγράφουμε το παρακάτω κείμενο από τον ιστότοπο Nooz.gr. Χωρίς σχόλιο και με απλή υπόμνηση, ότι μας βοηθάει εύκολα να συγχρονιζόμαστε στον χώρο και τον χρόνο...

Προσκύνησαν... κάστανο που είχε βράσει ο Παΐσιος

Πλήθος πιστών παρέστη στην Αγρυπνία προς τιμήν του Παΐσιου του Αγιορείτη στον προαύλιο χώρο του Ναού του Αγίου Δημητρίου, στο Αγρίνιο. Ο κόσμος προσκύνησε μια εικόνα του Αγίου και λείψανά του, καθώς και ένα κάστανο, το οποίο ο Παΐσιος πριν από 27 χρόνια είχε δώσει έναν φοιτητή.  

Ο γέροντας Παΐσιος είχε περάσει ως στρατιώτης από το Αγρίνιο εξ ου και τιμάται στη συγκεκριμένη πόλη.  

Σύμφωνα με την Ι.Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας. τον Οκτώβριο του 1990, «ο Γέροντας Παΐσιος είχε δώσει ως ευλογία βρασμένα κάστανα σε μια ομάδα φοιτητών που τον είχε επισκεφθεί. Ένας εκ των φοιτητών, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο ένας εκ των δύο Ιερέων που τέλεσαν την Αγρυπνία, φύλαξε το βρασμένο κάστανο που πήρε, το οποίο έως σήμερα, 27 χρόνια μετά, παραμένει κατά θαυμαστό τρόπο, αναλλοίωτο, ενώ ακούγεται ακόμη και ο καρπός μέσα σε αυτό. Έτσι, ακόμη και εκείνο το απλό γεγονός μαρτύρησε σε βάθος χρόνου, τη συνεχή παρουσία του Θεού, την οποία δυστυχώς κάποιοι, όχι μόνο την αρνούνται αλλά φθάνουν ακόμη και να εμπαίζουν». 


Η ανακοίνωση του ιερού ναού για το προσκύνημα 

«Ο σκοπός που εκτέθηκε η ευλογία του Οσίου Παϊσίου, δεν είναι βεβαίως ειδωλολατρία αλλά τιμή στον Άγιο και ευλογία από αυτόν. 

Όπως μας διδάσκει η Αγία Γραφή, ο Θεός αρνείται την ειδωλολατρία, αλλά σε πολλά χωρία ευλογεί εικόνες και σκεύη, ζητώντας από το λαό σεβασμό σε αυτά (όπως π.χ. στο βιβλίο Εξόδου στα κεφάλαια ΚΕ΄, 7-18 και ΚΣΤ΄, 1-3). 

Επίσης, η 7η Οικουμενική Σύνοδος, επικυρώνοντας τη θεολογία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, εκφράζει ως δόγμα της Πίστης μας την τιμή εικόνων και αντικειμένων Αγίων. Βεβαίως η προσκύνηση τους, δε σημαίνει ότι λατρεύουμε τις εικόνες ή τα αντικείμενα ως ύλη, ούτε βεβαίως ότι λατρεύουμε τους Αγίους ως θεούς. Αντίθετα, τιμούμε τον Άγιο που είτε εικονίζεται στις εικόνες είτε στον οποίο ανήκουν τα αντικείμενα, όπως π.χ. η Τιμία Ζώνη της Παναγίας μας, η Τιμία Εσθήτα της, ο μανδύας του Αγίου Δημητρίου κ.α. 

Η προσκύνηση εικόνων, λειψάνων και αντικειμένων των Αγίων, μας προσφέρει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που είχαν οι Άγιοι, η οποία με τη σειρά της μας προσφέρεται είτε ως ευλογία και εσωτερική χαρά είτε ως προστασία είτε πολλές φορές ως θαύμα. Κάθε αντικείμενο λοιπών των Αγίων, έχει εμποτιστεί με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που είχαν και οι ίδιοι. Να θυμηθούμε: 

Τα ενδύματα του Χριστού, που θαυματουργούσαν με το να εξέρχεται δύναμη εξ αυτών, όπως στη θεραπεία της αιμορροούσας γυναικός. 

Το ραβδί του Μωυσή, που άνοιξε την Ερυθρά Θάλασσα.