ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Aχ, πού σαι, νιότη μου, πού δειχνες…

Ετσι επιγράφεται το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη, που παραθέτουμε... Αναφέρεται στις ...οβιδιακές μεταμορφώσεις "επωνύμου", που επιβεβαιώνουν την άποψή μας, πως -δυστυχώς- όλοι θα κριθθούμε συνολικά μετά Θάνατον... και Μάλιστα μετά το α' 24ωρο, κατά την διάρκεια του οποίου λέγονται συνήθως καλά λόγια για τον μακαρίτη... Κάποιοι βέβαια έχουν φροντίσει να μας δείξουν πολύ πιο έγκαιρα αυτά, που μας έκρυβαν...
Παραθέτουμε...

 Πως θα γινόμουν άλλος… Με εισήγηση του Νίκου Κοτζιά θα βραβεύονταν το μέλος της πρώτης και αντιπρόεδρος της δεύτερης περιβόητης Συμβουλευτικής του Παπαδόπουλου, Νίκος Μέρτζος, που σαν φέρελπις νέος ξεκίνησε και από την περιβόητη ΕΚΟΦ! Η θέση του μέλους της Συμβουλευτικής ήταν έμμισθη, με «μηνιαία αποζημίωση» στο ύψος των απολαβών του γενικού γραμματέα υπουργείου! Και όλα αυτά την ίδια εποχή που Έλληνες πατριώτες μαρτυρούσαν στα ξερονήσια, στα μπουντρούμια της ασφάλειας και στα κολαστήρια του ΕΑΤ/ΕΣΑ. Η βράβευση του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το παράσημο «Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος» δημιούργησε, όπως ήταν φυσικό, οργή στους διωχθέντες αντιστασιακούς της χουντικής επταετίας. Η θλιβερή υπόθεση έγινε γνωστή από την διθυραμβική ανακοίνωση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στις 25 Μαΐου στην οποία αναφέρεται πως: «Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών ανακοινώνει με υπερηφάνεια και συγκίνηση ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κύριος Προκόπης Παυλόπουλος με πρόταση του υπουργού των Εξωτερικών κυρίου Νίκου Κοτζιά απένειμε στον εταίρο μας Νικόλαο Ι. Μέρτζο το μεγάλο παράσημο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος. Το προεδρικό διάταγμα δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και η επίσημη απονομή του παρασήμου θα τελεσθεί στο Προεδρικό Μέγαρο την Τετάρτη 7η Ιουνίου 2017».
 Για το θέμα υπήρξε διάβημα διαμαρτυρίας στην Προεδρία της Δημοκρατίας του απερχόμενου προέδρου του Συλλόγου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ) Κώστα Μανταίου. Ακολούθως στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έδρασαν στον αντιδικτατορικό αγώνα αναγκάστηκαν να διαμαρτυρηθούν και αυτοί έντονα, τόσο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, όσο και στον υπουργό Εξωτερικών κάνοντας λόγο για «ιστορικής σημασίας ατόπημα στη συμπλήρωση μάλιστα των 50 χρόνων από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών», θυμίζοντας παράλληλα ότι ο Νίκος Μέρτζος πρόσφερε «υπηρεσίες στο τυραννικό καθεστώς και αρθρογραφούσε υπέρ της συμμορίας που παρέδωσε το 40% της Κύπρου στους Τούρκους». Βεβαίως κύκλοι του Υπουργείου Εξωτερικών, προσπαθώντας να «σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται…» από την υπογραφή του υπουργού σε μια παρασημοφόρηση αντιπροέδρου χουντικής ψευτοκυβέρνησης (Συμβουλευτική), δηλώνουν πως πρόκειται για μια καθαρά τυπική ενέργεια του υπουργού… Γνωρίζουν καλά οι πάντες, Νίκο Κοτζιά, πως ό,τι πολύτιμο έχουμε προσέχουμε πολύ πριν το…βάλουμε όπου μας έρχεται και κυρίως την υπογραφή μας πρώτη και καλύτερη! Έτσι δεν υπάρχουν δικαιολογίες τυπικότητας, όταν υπογράφεις για να παρασημοφορηθεί ο Χουντικός φασισμός…
Ο κύριος Μέρτζος βρέθηκε με ένταση στη δημοσιότητα και πριν από δέκα χρόνια, όταν ανέλαβε δράση εναντίον του βιβλίου Ιστορίας της Στ' Δημοτικού, επειδή προφανώς δεν ήταν στα δικά του «ιστορικά» μέτρα… Αξίζει να αναζητήσουμε χρήσιμα στοιχεία από το βιογραφικό του ανδρός, όπως τα παρέχει η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, προκειμένου να αποδειχθεί η συνέχεια του «κράτους» και το πόσο χρήσιμοι είναι όλοι αυτοί οι «παντός καιρού»  και σ’ όλες τις εποχές… Έτσι λοιπόν ο κ. Μέρτζος, υπήρξε εξ απορρήτων συνεργάτης των Κωνσταντίνου  Καραμανλή, του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα, επίσης χρημάτισε σύμβουλος του πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Από τους βασικότερους παράγοντες και στο προσωπικό δημιούργημα του Παπαδόπουλου, τη Συμβουλευτική! Γιατί λοιπόν σήμερα να μην πάρει επιτέλους και μια «τυπική» υπογραφή από τον…αριστερό υπουργό Κοτζιά και ένα παράσημο του Ταξιάρχη από τον κ. Παυλόπουλο, ο οποίος ανήκει στον ιδεολογικό χώρο των παραπάνω που είχαν τον κ. Μέρτζο, ειδικό συνεργάτη ! Το κράτος έχει συνέχεια, τόση συνέχεια που, αν ζούσε ο Παπαδόπουλος, σε ειδική τελετή θα του έδινε και αυτός το παράσημό του! Ποιος ξέρει μπορεί και να του το έχει απονείμει και να μην το γνωρίζουμε, αφού από το βιογραφικό του, που το δημοσιοποιεί η Μακεδονίτικη Εταιρεία, η περίοδος της εφτάχρονης δικτατορίας παραδόξως απουσιάζει(;). Το κράτος έχει συνέχεια και από την εποχή των κοτζαμπάσηδων, των γερμανοτσολιάδων και των χουντικών η  «σκυταλοδρομία» αυτής της εξουσίας, καλά κρατεί και κυβερνάει εμφανώς αλλά κυρίως αφανώς, παρασημοφορημένη κιόλας σήμερα και με υπογραφή…αριστερής κυβέρνησης! Μετά από όλα αυτά η άθλια τελετή ματαιώθηκε (;). Αλλά θα υπάρχει πάντα η “Εφημερίδα της Κυβερνήσεως”, που δημοσίευσε το προεδρικό διάταγμα, και τα γραπτά με τις υπογραφές τους μένουν…
Υ.Γ: Πέρασε ξώφαλτσα κάτι ο θάνατος του επίτιμου, λίγο το στρίμωγμα των εταίρων και το ξαναμάτωμα στο Λονδίνο και τώρα η κατάρα του Κατάρ, μα πάνω από όλα η σιωπή των γραφιάδων…

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Τι πρέπει να θυμόμαστε για την Βενεζουέλα...

Αναδημοσιεύουμε αυτό το άρθρο από τον ιστότοπο TVXS, που αναφέρεται στην Βενεζουέλα, πιστεύοντας, ότι υπάρ5χουν αρχιακά και αρχειακά ζητήματα, που δεν πρέπει να λησμονούμε, να υποτιμάμε και να αντιπαρερχόμαστε... Δεν γνωρίζουμε τα "σφάλματα" του Μαδούρο έχουμε όμως την εμπειρία από το υπόκωφο, "αντικειμενικό" και ευρύτατα διεισδυτικό κλίμα εντυπώσεων, που καταφέρνουν να δημιουργούν τα στρατευμένα στην παραπλάνηση και υποταγή των λαών ΜΜΕ... Παλιά τους τέχνη κόσκινο !!! Από την εποχή του Αλιέντε, που κατηγορούσαν για αυταρχισμό (!!!), δίωξη ατομικών ελευθεριών και δεν σημαζεύεται... 
Το άρθρο του TVXS επιχειρεί μία χρήσιμη αναδρομή στην πρόισφατη ιστορία της Βενεζουέλας, από τον Τσάβες και μετά...
Παραθέτουμε...

Βενεζουέλα... «Ιστορική αμνησία» και διδάγματα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Βενεζουέλα διέρχεται μια βαθιά κρίση... 

Το αριστερό αμερικανικό περιοδικό Jacobin, προς επιβεβαίωση, επικαλείται μια ομάδα σοσιαλιστών στη χώρα, που υπερασπίζονται την κληρονομιά του Ουγκό Τσάβες, και η οποία σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα της καθημερινότητας εκεί: Μισθοί που δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, ένας από τους υψηλότερους πληθωρισμούς στον κόσμο, ελλείψεις σε προϊόντα εξαιτίας της συσσώρευσης, της κερδοσκοπικής μεταπώλησης και της χαμηλής αγροτοβιομηχανικής παραγωγής, φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας, διαφθορα που παραμένει ατιμώρητη και οργανωμένο έγκλημα. Όλα μαζι δημιουργούν μια ακραία και πρωτοφανή κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρίση. 


Η αποτυχία της κυβέρνησης του Μαδούρο να διατηρήσει ένα ικανοποιητικό και δημοφιλές βιοτικό επίπεδο επέτρεψε στην δεξιά αντιπολίτευση να αναλάβει τον έλεγχο της εθνικής συνέλευσης της Βενεζουέλας, με αποτέλεσμα μια πικρή διαμάχη μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας που δεν έχει ακόμη επιλυθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι λεπτομέρειες της κρίσης της Βενεζουέλας έχουν αναφερθεί πολλάκις και με διαφορετικές επισημάνσεις ανάλογα με την πλευρά που υποστηρίζει ο καθένας. 

Όμως, όπως σημειώνει το Jacobin στην ανάλυσή του, δεν μπορεί να υπάρξει ειλικρινής αναφορά για το πού πήγαν στραβά τα πράγματα στη Βενεζουέλα, αν δεν ξεκινά από την αναγνώριση του τι έχει προσφέρει ο Τσαβισμός. Το πείραμα που ξεκίνησε ο Ούγκο Τσάβες, αφού έγινε πρόεδρος το 1999 με ένα μέτριο πρόγραμμα κοινωνικής μεταρρύθμισης, τέθηκε σταδιακά στο επίκεντρο της διεθνούς αριστεράς. Ο Richard Gott έκανε μια πρώιμη προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου στη βιογραφία του για τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Το βιβλίο του έτυχε περιφρονητικής αναφοράς στον «Guardian» από έναν συντάκτη της «Buenos Aires Herald», ο οποίος έγραψε ότι η Λατινική Αμερική χρειάζεται «λιγότερους Μεσσίες και πιο συνηθισμένους άνδρες και γυναίκες με καλές γνώσεις οικονομικής διαχείρισης».

Αυτή ήταν η κυρίαρχη άποψη στην αυγή του 21ου αιώνα, παρά τις προσπάθειες των κινημάτων αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση: όλα τα θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης μιας οικονομίας είχαν ήδη ρυθμιστεί από την Washington Consensus* («Ομοφωνία της Ουάσιγκτον»), σύμφωνα με την οποία, το μόνο που χρειάζεται ένας καλός ηγέτης είναι ικανές διαχειριστικές δεξιότητες.


Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Από το κακό στο χειρότερο...

Εσι είναι η πορεία του τόπου γενικά, έτσι είναι τα πράματα και ειδικότερα για την ιδιαίτερη πατρίδα μας, την Κέρκυρα... Θλιβερός απολογισμός όταν συγκρίνεις πράγματα και καταστάσεις όχι με τα Λονδίνα και τα Παρίσια αλλά με άλλες αντίστοιχες πόλεις της Ελληνικής επικράτειας... Για παράδειγμα, έχουμε μείνει χωρίς θερινό κινηματογράφο κάπου 6 χρόνια τώρα χάρις στην εγκληματική αβελτηρία της Δημοπτικής αρχής, που οδηγεί με απόλυτη βεβαιότητα στην κατεδάφιση του Φοίνικα, κινηματοθεάτρου-μνημείου της πόλης. Και βέβαια, στα πλαίσια της ίδιας  προκλητικής αδιαφορίας για τα καλλιτεχνικά-πολιτιστικά ζητήματα, ούτε σκέψη ούτε νύξη για την πιθανότητα έστω και προσωρινής λειτουργίας ενός Δημοτικού θερινού κινηματογράφου σε ένα από τους πολλούς κατάλληλους για αυτή τη δουλειά τόπους (Αλσος Γαρίτσας, Μαντούκι, κήπος Δημοτικής Πινακοθήκης-art-cafe, Σπηλιά, μποσκέτο κ.λ.π.
Αυτά θυμηθήκαμε καθώς διαβάζαμε το σχετικό σημείωμα του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη, που αναπαράγουμε.

Τα θερινά, τα Σινεμά!
Καλοκαιριάζει και όταν βραδιάζει… «Με 20 αγαπημένες ταινίες, δώδεκα ημέρες προβολών και ελεύθερη είσοδο, ο δημοτικός κινηματογράφος του Κορυδαλλού «Σινέ Παράδεισος» υποδέχεται τη θερινή σεζόν…» Το διάβασα και μελαγχόλησα. Στον Κορυδαλλό δημοτικός κινηματογράφος «Σινέ Παράδεισος»! Και εμείς; «Σινέ Κόλαση», με έναν «Φοίνικα» καταρρέοντα με γνωστούς τους ενόχους της κατάντιας μας, που τους αθωώνει όμως η παραδοσιακή σιωπή μας, ιδιαίτερα των μεγάλων ηλικιακά που έζησαν τον «Φοίνικα» στα καλά του. Με εξαίρεση ελάχιστους συμπολίτες μας, που πάλεψαν επίμονα και σθεναρά για το αντίθετο, ακόμα και για έναν θερινό με κινητό αυτόματο σκέπαστρο! Ματαίως όμως…
Όσοι είχαμε την ευτυχία να ζήσουμε έναν «Φοίνικα» τόσο σαν θερινό κινηματογράφο, όσο και σαν χειμερινή αίθουσα πολιτιστικών αλλά και πολιτικών εκδηλώσεων, θυμόμαστε εκτός άλλων τον δικό μας Φιλλιπόβλαχο! Ήταν τότε μετά την κυκλοφορία του Άξιον Εστί του Ελύτη από τον “Ίκαρο”, που ο Φίλιππος σε εκδήλωση στο «Φοίνικα» πραγματοποιούσε ανάλυση του ποιητικού έργου… Απ’ έξω μια διμοιρία ένστολοι μπάτσοι και πλείστοι όσοι, γνωστοί και μη "καπαρτινέ" χαφιέδες, μέσα και απ’ έξω… Καραμανλική περίοδος γαρ! Μετά τη βράβευση η δεξιά χειροκροτούσε και αυτή τον Νομπελίστα ποιητή…Ακόμα στον κήπο του Σινεμά λειτουργούσε ρεστοράν-μπαρ με τον αλησμόνητο καντσονετίστα Κωστή! Ένα υπέροχο μπαλκόνι με θέα το κόλπο της Γαρίτσας, πριν βεβαίως υψωθεί ο απαίσιος - ως προς τη κάλυψη του τοπίου - επιπλέον όροφος του «Κορφού Παλλάς». 
Τα θερινά τα Σινεμά που στην αρχή ήταν τρία και έγιναν με τον καιρό πέντε και τώρα μένει ως ανάμνηση ένα ερείπιο που μαρτυράει τη κατάντια μας… Τα Σινεμά Ορφέας, Όαση και Φοίνικας σε Κυριακάτικη ταυτόχρονη προβολή με ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες! Να ξεκινάει ο Φοίνικας πρώτος μες στο δειλινό, που ακόμα το φως του εμπόδιζε την εικόνα να ζωντανέψει στο άσπρο πανί. Μετά από μισή περίπου ώρα η μπομπίνα πήγαινε ποδηλατάδα στον Ορφέα που άρχιζε δεύτερος και στη συνέχεια μετά μισή ώρα άνοιγε και η προβολή στην Όαση! Έμειναν ιστορικές οι Κυριακάτικες οι προβολές των ελληνικών ταινιών για τη κοσμοσυρροή τους!
Ξεκίναγαν ποδαράτα, λες και ήταν κάτι σαν προ συγκεντρώσεις σε πορεία, οι παρέες από τα προάστια και τις συνοικίες! Και να οι μικροτσακωμοί για τα εισιτήρια μπρος στο γκισέ… «Τα τέσσερα σκαλοπάτια…» Με Φωτόπουλο, Ηλιόπουλο, Βασιλειάδου και λοιπούς… Τριάμισι δραχμούλες το εισιτήριο και κάτι επιπλέον για πασατέμπο-στράγαλο που φώναζε ο ψηλολέλεκας ο Κομήτας, πριν σβήσουν τα φώτα και στα διαλείμματα! Χαμός για μια καρέκλα στο Σινεμά "ο Κυριακάτικος παράδεισος της φτωχολογιάς", που παίρνοντας την κατηφόρα κατά τον Καποδίστρια σαν τελείωνε το «όνειρο» αντάμωναν στα δεξιά του δρόμου με τις καρμπουροφωτιές ασετιλίνης, εκείνων που πούλαγαν τα παυλόσυκα (φραγκόσυκα), 10 στο φράγκο τα φρεσκαμέντα!!! Μετά από κάμποσο καιρό τα τρία υπαίθρια Σινεμά έγιναν πέντε προστέθηκαν ακόμα, το «Άλσος» και το «Ναυσικά»! Οι αδήριτοι νόμοι της αγοράς το επέβαλαν, η κοσμοσυρροή και οι εισπράξεις! Το φθηνό μιας «διασκέδασης» για τα λαϊκά στρώματα τα γέμιζε! Ήταν τότε  που ακόμα η τσίκνα της γουρουνίσιας σάρκας ήταν οικονομικά  απλησίαστη και τα μαγαζιά που την έψηναν ελάχιστα…
Ώσπου άλλαξαν Όλα: Η Καραμανλική μέθοδος της αντιπαροχής μετέτρεψε τα υπαίθρια «Σινεμά» σε οικοδομήσιμα οικόπεδα. «Τα τέσσερα σκαλοπάτια…» έγιναν πολυώροφα εξαμβλώματα και με ασανσέρ. Αργότερα η τηλεόραση έφερε τα σήριαλ παρέα με τη μοναξιά, παρηγοριά τα ντελίβερι με πίτσα! Όλα άλλαξαν! Η Κέρκυρα παραμένει ηθελημένα ορφανή από αίθουσες, προκειμένου να παρουσιάζει ο πολιτισμός της - χωρίς να ντρέπεται - τον μόχθο του… Η Υπογεφύρια έγινε χωματερή και λησμονήθηκε. Έτσι του κάθε «Κορκολή» τα δάκτυλα αγγίζοντας τα πλήκτρα μαργώνουν από το κρύο  και τα χείλη των τραγουδιστών τρέμουν, όχι από προσπάθεια αλλά από το ψοφόκρυο που κάνει στην απαίσια σκηνή του αποκρουστικού όγκου που τ’ ονομάζουν  δημοτικό θέατρο… Για τους θεατές που και με πανωφόρια ακόμα παρακολουθούν τουρτουρίζοντας συχνά εκδηλώσεις, τους πρέπει αυτό το ντύσιμο, προσεχώς πιθανόν και με ομπρέλες… Η τραγωδία της βουβαμάρας έχει και αυτή το βεστιάριό της!

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Δημοκράτες φραγκολεβαντίνικης κοπής...

Αποτέλεσμα εικόνας για σκίτσο του Σταύρου ΘεοδωράκηΤην  κεφαλή του δημοσιογράφου της ΕΡΤ Νίκου Αγγελίδη ζήτησε από τον πρόεδρο της ΕΡΤ Ταγματάρχη, ο γνωστός "κεντροαριστερός" κ. Σταύρος Θεοδωράκης...Και πολύ σωστά !!! Διότι, ο κ. Αγγελίδης σχολιάζοντας τα αποτελέσματα του β' γύρου των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία τόλμησε την εξής βλάσφημη φράση:  είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ των δύο πολύ κακών υποψηφίων, επικράτησε ο λιγότερο χειρότερος, ο εκπρόσωπος των τραπεζών»! 
Αυτά δεν τα ανέχεται ο κάργα δημοκράτης με δόσιν αριστερού κ. Σταύρος και πρώην δημοσιογράφος και ζήτησε την απόλυση του Νίκου Αγγελίδη... Εμπλεοι  και εμείς της οιδίας ιεράς οργής συνυπογράφουμε αυτό το στοιχειώδες δημοκρατικό κεντροαριστερό αίτημα. Αρον, Αρον σταύρωσον, αυτόν!!!
Παραθέτουμε σχόλιο του  Απόστολου Διαμαντή, που αντιγράφουμε από τον ιστότοπο TVXS


Απολύστε τον λαϊκιστή!

Ο Νίκος Αγγελίδης της ΕΡΤ, μεταδίδοντας το κλίμα των προεδρικών εκλογών από το Παρίσι, τόλμησε να πει σε πρωϊνή εκπομπή πως «είναι πολλοί που λένε ότι μεταξύ των δύο πολύ κακών υποψηφίων, επικράτησε ο λιγότερο χειρότερος, ο εκπρόσωπος των τραπεζών»! Είπε δηλαδή αυτό που λένε, μέσες άκρες,  οι γάλλοι αριστεροί. Τι ήταν όμως να το πει;

Τον άκουσε ο Σταύρος Θεοδωράκης και έγινε αμέσως τούρκος από το θυμό του και αφού τον αποκάλεσε φασίστα και ανόητο, κάλεσε εμμέσως και τον Λάμπη Ταγματάρχη να τον απολύσει πάραυτα.


Δικαιολογημένα πάντως αγανάκτησε ο Σταύρος, διότι έκανε τόσο κόπο ο άνθρωπος να εκλέξει τον Μακρόν και να φράξει τον δρόμο στον λαϊκισμό. Και ενώ πανηγυρίζει πίνοντας τον καφέ του και τρώγοντας κρουασάν βλέπει αυτόν της ΕΡΤ να αποκαλεί τραπεζίτη τον φίλο του. Είναι να μην αγανακτήσει; Μόλις λίγες μέρες πριν το ίδιο το Ποτάμι, με βαρυσήμαντη ανακοίνωση της ηγεσίας του, κάλεσε το γαλλικό λαό να φράξει το δρόμο στο φασισμό και τον ναζισμό, το ρατσισμό και την ξενοφοβία και να εκλέξει τον μεταρρυθμιστή Μακρόν. Και ο γαλλικός λαός αμέσως τόκανε, χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Επομένως τί λέει ο Αγγελίδης; Να απολυθεί. Φαίνεται θυμάται με συγκίνηση ο Σταύρος τις μέρες του Σημίτη, όπου τότε το καθεστώς δεν επέτρεπε όχι στην ΕΡΤ, αλλά ούτε και στα ιδιωτικά κανάλια να λέγονται πράγματα εναντίον του και όσοι δημοσιογράφοι δεν ήταν σημιτικοί σπανίως περνούσαν την πόρτα των ΜΜΕ. Μόνον η Μαλβίνα με τα χίλια ζόρια γλύτωσε, παρότι το σημιτικό καθεστώς απαιτούσε από το mega να την απολύσει.

Αυτά μάλλον θυμάται ο Σταύρος και επηρεασμένος από το παρελθόν του ζητάει το κεφάλι του Αγγελίδη και όλης της εκπομπής, μαζί με την Ακριβοπούλου μέσα. Ωστόσο είναι γεγονός αγαπητέ Σταύρο, πως ο Μακρόν είναι τραπεζίτης. Δεν είπε και καμιά συκοφαντία ο άνθρωπος.

Και είναι κακό να είσαι τραπεζίτης; Όχι βέβαια. Ειδικώς εάν είσαι κι εσύ τραπεζίτης. Εάν δεν είσαι σου ξενίζει κάπως, διότι θάθελες έναν πιο ουδέτερο, κάπως εκτός των αριθμών και πιο κοντά στην πολιτική πλευρά των πραγμάτων. Κράτος θα διοικήσει ο Πρόεδρος της ρεπουμπλίκ, όχι παράρτημα off shore στα νησιά Kαϋμάν.

Αλλά τέλος πάντων, εφόσον δεν θέλουμε την Λεπέν, βγάλαμε τον Μακρόν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις όμως, οι μισοί ψηφοφόροι του δεν τον θέλουν! Τον ψήφισαν εξαιτίας της Λεπέν. Οπότε, αυτό είπε και ο έρμος ο Αγγελίδης.

Να μείνει λοιπόν στη θέση του; Θα πρέπει πρώτα να ερωτηθεί ο Σταύρος. Εάν έχουν καλμάρει τα νεύρα του ας μείνει. Εάν όχι πρέπει αμέσως να τον πετάξουμε στο δρόμο άνεργο. Διότι μπορεί να είναι και λαϊκιστής απο πάνω αυτός ο Αγγελίδης.

Βεβαίως ο δημοσιογράφος μπορεί ελευθέρως να λέει τη γνώμη του στις δυτικές δημοκρατίες. Σωστό. Αλλά σύμφωνα με το Σταύρο, αυτό έχει κάποια όρια. Να την λες τη γνώμη σου ελεύθερα, αρκεί να μην είσαι λαϊκιστής και ταυτοχρόνως να είσαι και υπέρ των τραπεζιτών και πιο συγκεκριμένα υπέρ του Μακρόν.

Κατά τα λοιπά, λέγε ελευθέρως ό,τι θες

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Ουαί !!!

Το σκίτσο της ημέρας αφορά στους κυβερνητικούς βουλευτές, που αναγνωρίζουν, θλίβονται, οργίζονται, συμπαραστέκονται και μετά ψηφίζουν... Αντί του επιβαλλόμενου: ουστ τους αφιερώνουμε το σκίτσο του Στάθη. Τους πάει γάντι...

Χρειαζόμαστε περισσότεροι...

Νέα Φιλαδέλφεια
...Για να εκφράσουμε τη στήριξή μας στο αίτημα: Δημοκρατία στην Πόλη... Μόλις χτές γράψαμε για την επικείμενη δεύτερη μαζική εκδήλωση στη Νέα Φιλαδέλφεια με σκοπό να πάψει να μας σκιάζει η φοβέρα... Αυτή η τρομοκρατία του χουλιγκανισμού, που επιβάλλει με την ισχύ του τσαμπουκά (ΑΕΚ ή φάπα) την υποταγή είναι η πιο κραυγαλέα άμεση και ζωντανή απειλή ενάντια στις πιο στοιχειώδεις δημοκρατικές κατακτήσεις...
Εγινε, λοιπόν η εκδήλωση -συγκέντωση με πρωτοβουλία του Δήμου της Φιλαδέλφειας. Με στήριξη από Δήμους της Αττικής, μαζικούς φορείς, πνευματικούς ανθρώπους και με καλύτερη συμμετοχή.
Τα πράματα πάνε καλύτερα αλλά πρέπει να πάνε πολύ καλύτερα... Φανταστείτε, λοιπόν όχι χίλιους, που για πρώτη φορά κατέβηκαν τόσοι, αλλά μερικές χιλιάδες σε μαζικό συλλαλητήριο υπεράσπισης μαζί με καλλιτέχνες προβεβλημμένους και πνευματικούς ανθρώπους, που να ...τολμούν... Κάπως δεν θα μαζεύονταν αυτοί, που επιχειρηματολογούν με σφαλιάρες, που καθυβρίζουν και ειρωνεύονται την άλλη άποψη, που απειλούν τις ίδιες τις ζωές των διαφωνούντων, των "αντιπάλων" τους, που τους επιφυλάσσουν σακατέματα κατά ...πράξη και περίπτωση...  

Muga sti Struga

Πάντατε μου άρεσαν οι οργανωμένες-προγραμματισμένες κινήσεις. Γι' αυτό και έχω υπερκτιμήσει την μεθόδευση της κυβέρνησης μέχρι την 22η Μαΐου, που στο Eurogroup θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και μετά ανοίγουμε τα φτερά μας προς την ανάπτυξη και την ευδαιμονία... Α! Ξέχασα! παρεμβάλλεται μία τυπική διαδικασία 2 ημερών, που θα πρέπει να ψηφίσει και η Βουλή το νέο Σύνολο των ευεργετικών μέτρων για τον λαό μας -καμία σχέση με 4o μνημόνιο, προς θεού!!!- 
Τυπική διδακιασία είναι, πάντως, και γι' αυτό την ξέχασα... Για αυτή την μικρή τυπικότητα γράφει και o Αρης Σκιαδόπουλος, του οποίου το κείμενο αντιγράφουμε από την ISKRA.

Muga sti Struga

mugaΟ Ελληνας βουλευτής ορκίζεται να τηρήσει το Σύνταγμα. Ο όρκος ομως αυτός δεν τον δεσμεύει απέναντι στην συνείδηση του. Εκεί η αυτοαναφορικότητά του, ανάλογα με την Παρρησία καί το Φιλότιμο που διαθέτει θα μπορούσε να τον οδηγήσει από την παραίτηση ως την ακραία πράξη της αυτοχειρίας. Για τίς δυο αυτές ενέργειες και ειδικα για την τελευταία, ούτε λόγος. Ειναι πράξεις υψηλού ηθικού αναστήματος που μπορεί να τις συναντήσεις ας πούμε, στην ακραία εκδοχή της στην Ιαπωνία ή στην πλέον ήπια σ' ορισμένες χώρες της Ευρώπης που επαίρονται για τον πολιτικό τους πολιτισμό.

Ωστοσο σ αυτόν τόν τόπο ξεχωρίζουν δυο σπάνιες λέξεις που ειναι δύσκολο έως αδύνατο να μεταφραστούν. Ειναι οι λέξεις Παρρησία καί Φιλότιμο. Ειδικά την τελευταια προσπάθησε να την συλλαβίσει ο Ομπάμα. Οσο για την Παρρησία, ο Φουκω της αφιέρωσε ολόκληρη διάλεξη.

Αυτές λοιπόν οι δυο λέξεις δίνουν το μετρο μιας στάσης που Θαπρεπε να χαρακτηρίζει την πολιτική τάξη. Εδω όμως τα πράγματα εμφανίζουν στρεβλώσεις που δυστυχώς ο ελληνικός λαός τίς αντιμετωπίζει με μιά ελαφρότητα..Διότι:

1.Ο πολιτικός έχει υποχρέωση να καταθέτει τίς απόψεις του με ΠΑΡΡΗΣΙΑ καί αυτές αναλαμβάνει να τηρήσει απέναντι στον ΛΑΟ.

2.Οταν ο πολιτικός και κατ επεκτασιν τό ΚΟΜΜΑ δεν τηρεί αυτές τις δεσμεύσεις τότε το ΦΙΛΟΤΙΜΟ επιβάλλει την παραίτηση του από το αξίωμα.

Αυτα ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ από το Συνταγμα. Ειναι αξιωματικές αρχές. Αρρητες με ηθική φόρτιη ιδιαίτερη. Αποτελούν την βασικη αορτή που τροφοδοτεί Αξίες, όπως η αξιοπρέπεια καί το Ηθος. Αξίες που τουλαχιστον οι αγωνιστές της Αριστεράς τις εγκολπώθηκαν σε στιγμές δύσκολες.

Σήμερα ομως… Με την ίδια ευκολία σκίζεις μνημόνια και τα τηρείς. Υπόσχεσαι αντίσταση σε κάθε τί που ευτελίζει την πατρίδα και τον λαο σου αλλα την ίδια στιγμή ευτελίζεις ο ίδιος αυτη την πατρίδα και τον λαό της. Κι από πάνω τον κοροϊδεύεις ασύστολα. Τον διαβεβαιώνεις, ότι διαπραγματεύεαι σκληρά όταν αβασάνιστα υπογράφεις καί ταπεινωτικά τηρείς ολα όσα σου επιβάλλει η Τρόικα.. Και την ίδια στιγμή ανενδοίαστα δηλώνεις ότι όλα αυτά τα κανείς για το... καλό του λαού..

Δυστυχώς εδώ η στάση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει το τραγικό καί κινείται στο πεδίο του γελοίου. Ο βουλευτής παύει πια να εκπροσωπει τον λαό διότι απλούστατα, αφού τον κορόιδεψε, τον λοιδορεί κι από πάνω. Δεν διαθέτει την ανδρεία να το ομολογήσει καί να παραιτηθεί. Δεν εχει το ΣΘΕΝΟΣ να καταψηφίσει μέτρα που καταβαραθρώνουν την ελληνική κοινωνία καί την εχουν φτάσει στην απόλυτη ΑΠΟΓΝΩΣΗ. Δεν διαθέτει την ηθική αντίσταση να πει ένα γενναίο ΟΧΙ στον αρχηγό του. Στέργει στην οποιαδήποτε εντολή του ηγέτη και άγεται ανάλογα με τη βούλησή του. Θυμιζει τον κακομοίρη επαγγελματία που σκύβει το κεφάλι στ αφεντικό επειδή τρέμει μπας καί τον απολύσει “και δεν ξέρεις τι μας ξημερώνει αύριο”. Αβουλος καί μοιραίος πάντα. Και τότε παύει να ειναι εκπρόσωπος του Έθνους καί μετατρέπεται σ' ένα ταπεινό μίσθαρνο όργανο. Εται οι δυο αυτές υπέροχες και σπάνιες ελληνικές λέξεις ΠΑΡΡΗΣΙΑ καί ΦΙΛΟΤΙΜΟ, εκτοπίζονται από την σύγχρονη φραγκολεβαντίνικη “MUGA STI STRUGA” που προβλέπουν τα κάθε λογής Μημόνια καη η κάθε είδους Υποταγή.

Αυτά τα θλιβερά μίθαρνα ανθρωπάκια που εχουν οριοθετήσει τον βίο τους και την ύπαρξη τους μέσα στη στρούγκα πρέπει κάποια στιγμη αυτός ο λαός να τους δώσει μια ευκαιρία ν αποκαταστήσουν την αξιοπρέπεια τους. Να τους στείλει πίσω στα σπιτάκια τους ή στα ευρύχωρα διαμερίματα που απέκτησαν ως ευτελείς ζήτουλες της ψήφου του. Ειναι όλοι αυτοί που μεθαύριο θα ψηφίσουν, υποτίθεται με πόνο ψυχής, αλλά στην πραγματικότητα με ευφορία, το νέο μνημόνιο. Ειναι οι ίδιοι που ενώ μας στέλνουν στην άβυσσο, με κατασχέσεις σπιτιών καί συντάξεων με αφανισμό της ΥΠΑΡΞΗΣ μας, μας διαβεβαιώνουν κι από πάνω, ότι το κάνουν για το καλό μας.

Και αν ο ελληνικός λαός δείξει ξανά την ανοχή και την επιείκεια του σ αυτούς τους ευτελείς ζήτουλες του Έθνους, ε! τότε είναι άξιος της μοίρας του...

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Εάλω η πόλις...

photoΔεν αναφερόμαστε στην Βασιλεύουσα… Το περί ού ο λόγος άστυ είναι ο πάλαι ποτέ προσφυγικός συνοικισμός, που φέρει το προσωνύμιο του Πτολεμαίου… Μιλάμε για την Νέα Φιλαδέλφεια…
 Την πόλη των προσφύγων και των αγωνιστών του μεροκάματου. Την πόλη, που γέννησε, άνδρωσε και δοξάστηκε από την Αθλητική Ενωση Κωνσταντινουπόλεως, την ΑΕΚ. Την Γραφική Πόλη-Αθηναϊκό προάστιο, με αρκετό πράσινο στα πεζοδρόμιά της αλλά και με το περίφημο άλσος της. Ο προ 100 ετών ξηρός λόφος είναι σήμερα ένας καταπράσινος δασικός χώρος αρκετών στρεμμάτων, πολυτιμότατων για την ίδια την πόλη αλλά και για ολόκληρο τον μητροπολιτικό ιστό της πρωτεύουσας, που κυριαρχείται από το καταθλιπτικό συμπίλημα  εκατομμυρίων τόνων μπετόν…
Αυτό το άλσος, που έπρεπε να έχει δεδομένο το ενδιαφέρον, την φροντίδα και την αρωγή της πολιτείας χρειάστηκε διαχρονικά την σθεναρή υπεράσπιση πολιτών και δημοτικών αρχών (Τρυπιάς-Σταματιάδης) ώστε να διατηρηθεί και να αντέχει. Στρατός, αστυνομία, πυροσβεστική, μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα έχουν απειλήσει την ακεραιότητά του, στην προσπάθεια «επίλυσης» στεγαστικών αναγκών στην χώρα της αντιπαροχής και της πανίσχυρης εργολαβικής κερδοσκοπίας. Τελευταία απειλή για το άλσος οι μεγολαϊδεατισμοί της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που με τον βαρύγδουπο τίτλο «Αγιά Σοφιά» οραματίζονται εμπορικά κέντρα-μαμούθ μέσα στα οποία θα υπάρχει και το γήπεδο της ΑΕΚ… Καμία σχέση βέβαια με το παλιό, στον χώρο που είχε παραχωρηθεί στην ομάδα στην 10ετία του 30 και υπό όρους αυστηρά ερασιτεχνικού αθλητισμού… Το -καλώς ή κακώς- γκρέμισμα της γηπέδου έδινε την ευκαιρία κατασκευής ενός νέου σύγχρονου σταδίου-αθλητικού κέντρου της ΑΕΚ,  σε κατάλληλη περιοχή εκτός στενών αστικών οικιστικών πλαισίων και στην Νέα Φιλαδέλφεια την δυνατότητα να αποφύγει τον εφιάλτη του συγκοινωνιακού φόρτου, που θα συνεπάγονται οι αθλητικές –κυρίως οι ποδοσφαιρικές- συναντήσεις. Παράλληλα το άλσος δεν θα κινδύνευε ούτε από την αφαίρεση αριθμού στρεμμάτων ούτε από την ανάπτυξη δίπλα του και μέσα του δραστηριοτήτων άσχετων ή και αντίθετων προς την φύση ενός τόσο σημαντικού πνεύμονα πράσινου και φυσικής αναψυχής.
Μέχρις εδώ τα πράματα μοιάζουν με προβληματισμούς πάνω στην ενδεικνυόμενη για το γήπεδο της ΑΕΚ λύση με ταυτόχρονη προστασία του άλσους. Δεν είναι όμως εδώ η ουσία της άλωσης, που υπαινίσσεται ο τίτλος του σημειώματος… Η εκμετάλλευση του οπαδικού φανατισμού έχει δημιουργήσει και επιβάλλει στην πόλη καθεστώς τρόμου για όσους δεν συμφωνούν με την επιλογή: γήπεδο της ΑΕΚ στην θέση του παλιού και μάλιστα με επέκταση σε βάρος του γειτονικού άλσους και άλλων περιβαλλοντικών δεδομένων για την πόλη (ύψη δρόμων κ.λ.π.) Ο τσαμπουκάς έχει καταστεί η καθιερωμένη πρακτική αντιμετώπισης των διαφωνούντων… Συνθήματα του τύπου: ΑΕΚ ή φάπα, Εδώ μόνον ΑΕΚ, Οποιος δεν θέλει γήπεδο να φύγει από την Νέα Φιλαδέλφεια, Ολο το άλσος γήπεδο, η υπογράφετε ή θα πεθάνετε κ.λ.π. «κοσμούν» βεβηλωμένους χώρους του Δημαρχείου και των αυτοδιαχειριζόμενων χώρων «Στρούγκα» και «Λαϊκή Συνέλευση Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας». Ετσι δομείται  το κυρίαρχο κλίμα τρομοκρατίας. Οι προπηλακισμοί σε βάρος του Δημάρχου -στο θάρρος του οποίου, αποκαλυπτόμαστε- του Προέδρου του Δημοτικού συμβουλίου, που ξυλοκοπήθηκε αλλά και άλλων μελών της Δημοτικής αρχής αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, όπως διαβάζουμε στην πολύ ενδιαφέρουσα σχετική έρευνα της «Εφημερίδας των Συντακτών». Καμία παρέμβαση, καμία προστασία των άλλων… Η πρωτοβουλία αλληλεγγύης ομάδας αναρχικών, που κατευθύνονταν προς την «Στρούγκα» διαβάζουμε ότι αντιμετωπίστηκε από την αστυνομία απαγορευτικά την ώρα που οι τραμπουκισμοί έξω από το Δημαρχείο είναι «ευνόμως» ανεκτοί επί μέρες… Αυτά συμβαίνουν στην Νέα Φιλαδέλφεια, το σωτήριον έτος 2017 και με …για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση…  Που φρόντισε με φωτογραφική διάταξη στην Βουλή, να ξεπεράσει τα «κωλύματα» της τοπικής αυτοδιοίκησης… Με μοναδική εξαίρεση το ΚΚΕ, που θα προσέφερε ακόμη περισσότερα με την δική του ενεργό συμμετοχή σε τοπικό επίπεδο κι ας μην είναι «δικός μας» ο Δήμαρχος.
Γράφει ιστορία αυτή η «πρωτοπόρα» και «κάργα αριστερή» κυβερνητική αντίληψη και πρακτική… Υψηλότατο δείγμα και μάθημα δημοκρατικής ευαισθησίας το να καταργείς την βούληση –καλή ή κακή- της τοπικής αρχής με δική σου νομοθέτηση… Εκείνο, μάλιστα που φτάνει στα …όρια του αριστερισμού είναι η υπόσχεση-δέσμευση -μέσω περιφεριακών αρχών- τζάμπα χρηματοδότησης αρκετών εκατομμυρίων ευρώ για να αποκτήσουν γήπεδα ιδιωτικές ποδοσφαιρικές μεγαλοεταιρείες. 
Η 27η του Απρίλη αποτελεί σταθμό στην όλη υπόθεση, όταν χουλιγκάνοι-τραμπούκοι επιτίθενται σε πολιτική εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο τοπικό Πνευματικό Κέντρο. Βροχή οι πέτρες αλλά η εκδήλωση διεξάγεται και ολοκληρώνεται. Είναι η πρώτη νίκη, το πρώτο σπάσιμο της σιωπής. Και σήμερα, 15 του Μάη, πρέπει να είναι η δεύτερη, πιο μαζική, πιο ηχηρή, που πραγματοποιείται με πρόσκληση της Δημοτικής Αρχής στην Πλατεία Πατριάρχου στις 7 μ.μ. Το διακύβευμα είναι κατά πολύ σημαντικότερο από το άλσος του Φιλαδέλφειας, όσο σπουδαία και αν είναι η περιφρούρηση της ακεραιότητάς του. Αφορά την ίδια την Δημοκρατία στην Πόλη, την ελευθερία της έκφρασης,  την υπεράσπιση των Δημόσιων χώρων. Κανείς δεν δικαιούται να σφυρίζει αδιάφορα τέτοιες ώρες, γιατί τάχα είναι ΑΕΚτζής, ή επειδή συμπαθεί την κυβέρνηση ή δεν ξέρω γιατί… Η απειλή κατά της δημοκρατίας δεν είναι θεωρητικό ζήτημα… Δοκιμάζεται στην καθημερινή πράξη και στην πράξη δικαιώνεται η υπεράσπισή της…

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Μερικές σκέψεις για τις πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία

Σκέψεις, που κλωθογυρίζουν και ωριμάζουν εδώ και καιρό θα εκτεθούν κατά το δυνατόν επιγραμματικά και αριθμημένα.
1.  Η προσπάθεια πολλών, ακόμη και διανοούμενων στον χώρο της αριστεράς να κατατάξουν την Λεπέν ή όχι στην φασιστική ακροδεξιά είναι μία κραυγαλέα επιβεβαίωση των δογματικών ερεισμάτων της κουλτούρας μας… Φαίνεται, πως πρόθυμα ξεχνάμε -ως μη δυνάμενοι να το αφομοιώσουμε στην πληρότητά του- το απόφθεγμα, πως  η ιστορία ασφαλώς δεν επαναλαμβάνεται.  Αυτό φυσικά δεν καταργεί ενδεχόμενες ομοιότητες ή/και αναλογίες χρησιμότατες στην εξαγωγή θεωρητικών και –κυρίως- πρακτικών συμπερασμάτων…  Η Λεπέν δεν έχει εμφανιστεί βρακοφορούσα σε κάποια μεγάλη πορεία προς το Παρίσι ανάλογη εκείνης του Μπενίτο προς την Ρώμη. Τυπικά δεν διαθέτει (;) ούτε μελανοχίτωνες ούτε τάγματα εφόδου… Διαθέτει όμως κάποια καλά παιδιά, που αναλαμβάνουν όποτε χρειαστεί να περιποιηθούν μερικούς μετανάστες ή/ και Γάλλους αντιπάλους τους κατάλληλα, ώστε να τους στείλουν συντομότερα στην επουράνια τους κατοικία (στραγγαλισμοί και πνιγμοί στον Σηκουάνα, εκπαραθυρώσεις από διαμερίσματα, τραίνα και άλλες …εθνοπρεπείς και Γαλατικές πρακτικές, πολλές των οποίων δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί)…
2. Πιο «προχωρημένη» τοποθέτηση είναι η αναγνώριση στην Μαρί Λεπέν … αντισυστημικών χαρακτηριστικών από πολιτικούς  αναλυτές της αριστεράς. Κάποιοι από αυτούς αναγνώριζαν τέτοιες ιδιότητες και στον Τραμπ. Ευτυχώς, που ο Ντόναλντ φροντίζει γρήγορα-γρήγορα να μας απαλλάξει από την ταλαιπωρία ενός τέτοιου διαλόγου …βυζαντινολογικού επιπέδου και ενδιαφέροντος…
Ως επιχειρήματα υπέρ αυτής της αναγνώρισης στην κόρη του Ζαν –Μαρί προβάλλονται η κατά της ΕΕ τοποθέτησή της, η υπέρ εθνικού νομίσματος διακήρυξή της, η στήριξή της από τον Βλαδίμηρο Πούτιν κ.α. Σε αυτά εξάλλου δομείται και ο χαρακτηρισμός της ως νέο-εθνικίστριας (sic). Φαίνεται να ξεχνούν την αλφαβηταριακή γνώση του αριστερού, πως ο φασισμός είναι γνήσιο τέκνο του καπιταλισμού, κατάλληλο για τις βρώμικες δουλειές του συστήματος, όταν η …περίσταση το απαιτεί… Η επένδυση του πολιτικού λόγου με αρεστά στον λαό συνθήματα δεν συνιστά πρωτοτυπία της Μαρί… Το έκαναν 80 χρόνια πριν από αυτήν ο Μπενίτο, ο Αδόλφος κ.λ.π. Δεν δίστασαν μάλιστα τα «αντικαπιταλιστικά-αντιτραπεζικά» τους φληναφήματα να τα συμπληρώνουν και με κάποια «κρατικοποίηση»…  Όλα αυτά, βέβαια, συγκροτούν την πασίγνωστη από αιώνος δημαγωγική φαρέτρα της φασιστικής ακροδεξιάς…
3. Είναι τόσο κοινότυπο, ώστε πιθανότατα να περιττεύει να επαναλάβουμε, πως ασφαλώς τους ψηφοφόρους της Λεπέν δεν μπορούμε συλλήβδην να τους χαρακτηρίσουμε φασίστες και να τους χαρίσουμε με μακαριότητα ληξιάρχου στην ακροδεξιά. Ο υπογραφόμενος, εξάλλου, δεν διαθέτει κανενός είδους φασιστόμετρο για να αποφανθεί ποιοι, πόσοι και πόσο είναι φασίστες… Θα αποτελούσε, όμως πρόσχημα εκ του πονηρού η δήθεν άγνοια της δημοφιλίας ακροδεξιότατων θέσεων για θεμελιώδη ζητήματα της κοινωνικής πραγματικότητας (μεταναστευτικό, δικαίωμα διεκδικήσεων ουσία και όχι τύποις, αστυνόμευση της δημόσιας ζωής, «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία  κ.λ.π.). Δημοφιλία, που έχει υπαρκτά κίνητρα και αφορμές πάνω στις οποίες  οι «σαφώς απέναντι» πρέπει να σκύψουν με προσοχή ώστε να αρθρώσουν ορθότερο, ελκυστικότερο, πειστικότερο και αποτελεσματικότερο πολιτικό λόγο και έργο. Δεν εννοούμε ασφαλώς τον Μανωλάκη (Emanuel) και τους περί αυτόν ή και όσους θα προστρέξουν σαν τις μύγες γύρω από την λάμπα… Μιλάμε για την αριστερά για την οποία θα αναφερθούμε αμέσως παρακάτω…
4. Πολλά από αυτά, που γνωρίζουμε  -κάποια λίγα- για τον Μελανσόν είναι σε θετική κατεύθυνση… Με σταθερότητα, επιμονή και παρά το γενικό κλίμα υποτίμησης αλλά και δίωξης των αριστερών ιδεών στην Δυτική Ευρώπη είναι αρκετά χρόνια, που με θάρρος υπερασπίζεται τις σοσιαλιστικές ιδέες και την επικαιρότητά τους.  Πρέπει ακόμη να υπογραμμισθεί, πως αρκετά από τα εμπόδια στον δρόμο του Μελανσόν και του αριστερού κόμματος της Γαλλίας προέρχονται κυρίως από το «αριστερότερο» Γαλλικό Κ.Κ. Π.χ. , εδώ και δύο χρόνια περίπου ταλαντεύονταν αν πρέπει ή όχι να συμμετάσχει στις προκριματικές εκλογές των σοσιαλιστών για την επιλογή του υποψήφιου προέδρου τους… Κάποιοι, όπως ο πρώην Γενικός Γραμματέας Ρομπέρ Υ, πήραν μέρος σε αυτήν την διαδικασία, ενώ υπήρξαν από τους πρώτους που στήριξαν τον Μανωλάκη, καλώντας τους Γάλλους κομμουνιστές, τους αριστερούς και τους προοδευτικούς ανθρώπους να τον ψηφίσουν από τον α΄γύρο ώστε να σημειωθεί …μία περήφανη αντιφασιστική νίκη… Δεν χρειάζεται βέβαια να σας υπενθυμίσουμε, ότι πριν προλάβει ο Μανωλάκης να γιορτάσει την νίκη του στον α’ γύρο σε πολύ σικ εστιατόριο των Παρισίων (εκεί, που τρώει όλος ο λαός, δηλαδή) το ίδιο το Κ.Κ. επίσημα και ανοιχτά κάλεσε στην  υπερψήφιση του. Τοποθέτηση, πασπαλισμένη με κόκκους κριτικής για να την κάνει… νοστιμότερη.
Η σταθερότητα, μέχρι τέλους του Μελανσόν να μην δώσει πράσινο φως στο Μανωλάκη, να επιμένει να εξηγεί την πολιτική ουσία της μονομαχίας του β’ γύρου αλλά και να καλεί σε αγώνες μετά τις εκλογές καταγράφονται –κατά την γνώμη μας, φυσικά- στα πολύ θετικά του… Αν δεν μας απατά η μνήμη μας τέτοια θέση από την ριζοσπαστική αριστερά δεν έχει προηγούμενο σε β’ γύρο Προεδρικών εκλογών της Ε’ Γαλλικής Δημοκρατίας. Το Γαλλικό Κ.Κ. συνήθιζε να καλεί σε υπερψήφιση του σοσιαλιστή υποψήφιου ακόμη και από την εποχή των παχέων αγελάδων (Τωρέζ, Μαρσαί) έως και σε εκλογικές αναμετρήσεις, που τα ποσοστά του …υπολείπονταν εκείνων του κόμματος των κυνηγών…
5. Δεν ανήκουμε –εκ φύσεως και εξ εμπειρίας- στους υπεραισιόδοξους, που θεωρούν ότι το 20% του Μελανσόν αποτελεί μία δεδομένη και παγιωμένη δύναμη…  Αντίθετα, διαβλέπουμε τεράστιες δυσκολίες και καθημερινές δοκιμασίες… Εξάλλου δεν  ενθουσιάζουν ορισμένες προγραμματικές θέσεις του Μελανσόν. Η υπό όρους κριτική στην Ε.Ε. και η αναμονή της στάσης της για να καθορίσει η αριστερά την δική της, θλίψη και προβληματισμό μας γεννάει. Ας μην μας διαφεύγει πάντως πως αυτή είναι η πιο «αριστερή» μέχρι τώρα θέση του χώρου, όπου κυριαρχούσε απαρασάλευτη η υπέρ της ΕΕ τοποθέτηση του Γαλλικού Κ.Κ., από την εποχή του μακαρίτη του ευρωκομμουνισμού και μετά…
Για πολλά πράγματα, ίσως για όλα, … χρόνος έσται ο κρίνων. Κυκλοφορούν «προφητείες» για «Τσιπρισμό» του Ζαν Λυκ Μελανσόν. Φυλάμε, όπως είμαστε υποχρεωμένοι, τα ρούχα μας για να μας μείνει και κανένα έτσι και …«τουμπάρει» αλλά ευχόμαστε ολόψυχα να διαψευστούν…  
Υπογραμμίζουμε ως ορθή, βαρύνουσας σημασίας και ως δεσμευτική την δήλωσή του, πως η Μαρί Λεπέν ήρθε ουσιαστικά τρίτη με ποσοστό σαφώς χαμηλότερο από εκείνο, που συγκροτούν η αποχή, το λευκό και το άκυρο. Η αναγνώριση της αντιφασιστικής αλλά και της γενικότερα αντισυστημικής πρόθεσης του Γαλλικού λαού (μεγάλο μέρος της ψήφου στον Μανωλάκη είναι με κρύα, παγωμένη καρδιά) συνεπάγεται δέσμευση σε μία ριζοσπαστικότερη πλατφόρμα ως την μόνη ρεαλιστική… Η συσπείρωση του Γαλλικού λαού έχει νόημα και ρεαλισμό τότε και μόνον τότε…
 Η Γαλλία, ο κόσμος έχει ανάγκη την αριστερά, εδώ και τώρα. Πολύ περισσότερο μετά την κατάρρευση του ανυπάρκτου και την εν τοις πράγμασι κατασυκοφάντηση των ιδεών της εκ των έσω… Πολύ περισσότερο, τώρα, που ο Μανωλάκης, τραπεζίτης και νεοφιλελεύθερος μέχρι τα μπούνια φιλοδοξεί να αποδείξει την αποφασιστικότητά του ως «κατάλληλος» προχωρώντας σε όλες εκείνες τις «μεταρρυθμίσεις», που το σύστημα σφόδρα επιθυμεί…  Αν τα καταφέρει, βεβαίως, βεβαίως…
Η δική μας "προφητεία" είναι πως ο Μανωλάκης θα αποδειχτεί ως ένας ακόμη Mister τίποτε… Την εκλογή του την επέβαλλε το σύστημα και την στήριξε καθοριστικά η κάθοδος της Λεπέν… Λύση εκ των ενόντων, σε κλίμα πανικού και βραχείας πνοής…
Οι εξελίξεις έρχονται μετά… Και είναι καλό, είναι αναγκαίο  η αριστερά να είναι αυτή που θα τις βηματοδοτήσει… 

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Αναμενόμενο ...

Ετσι χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα των Γαλλικών εκλογών ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης, του οποίου σχετικό άρθρο αναπαράγουμε...

Αποτέλεσμα αναμενόμενο…
Το «σύστημα» απέφυγε να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα με την άνοδο της Λεπέν και του ακροδεξιού ή για άλλους νέο-εθνικιστικού κινήματος της, στη Γαλλική προεδρία. Όχι επειδή ήταν σίγουρο ότι η Λεπέν θα κρατούσε τις υποσχέσεις της στο ακέραιο και δεν θα συμπιέζονταν από τους μηχανισμούς τόσο της πατρίδας της αλλά Τράμπ, αλλά κυρίως από τους γνωστούς ευρωπαϊκούς εκβιασμούς, προκειμένου να προσγειωθεί ομαλά στον γερμανικό ευρωδιάδρομο. Και βεβαίως η συντριπτική πλειοψηφία των γάλλων ψηφοφόρων που οδηγήθηκαν στο ψηφοδέλτιο της είναι αφελές αν όχι και επικίνδυνο να θεωρηθεί ότι είναι ακροδεξιοί φασίστες…   
Από την άλλη σε περιόδους κινδύνου της τραπεζικής παγκοσμιοποιημένης «δημοκρατίας», επιστρατεύεται το ανάχωμα του περιβόητου «δημοκρατικού τόξου», στο οποίο ως γνωστό όλοι οι καλό χορτασμένοι χωράνε…Έτσι και στη περίπτωση της Γαλλίας οι «πολύχρωμοι» σούπερ καρά-δεξιοί, καλυμμένοι πάντα με «δημοκρατική» μπούργκα, ντόπιοι και ξένοι έστησαν τα «στήθη» τους προκειμένου να μην περάσει ο δίχως καλύπτρα ακροδεξιός αντίπαλος. Μια συσπείρωση της υπερεθνικής και της Γαλλικής ελίτ! Των χρηματιστηρίων, των αγορών της φούσκας του χρήματος, των Βρυξελλών , του Γερμανικού διευθυντηρίου και κυρίως των αφανών εγκεφάλων της πλανητοκτόνας παγκοσμιοποίησης! Του βαθέως συστήματος που αναδεικνύει προϊόντα θερμοκηπίου μιας χρήσης. Ικανά όμως «εργαλεία», και πάντα με τη παντοδύναμη έντυπη και ηλεκτρονική στήριξη των ΜΜΕ, καταφέρνουν να ξεμπλοκάρουν έστω και προσωρινά το σύστημα. Βαφτίζοντας απαξιωτικά λαϊκιστές όποιους και όποια κοινωνικά κινήματα και οργανώσεις εναντιώνονται στη συστημική λιτότητα και στη κατάργηση των όποιων κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων  έχουν απομείνει ακόμα σε εφαρμογή και τα οποία βρίσκονται υπό προθεσμία προς εξαφάνιση… 

Στην Γαλλική προεδρία πλέον ο Μακρόν  με σημαντική διαφορά από την αντίπαλό του Λεπέν… Τώρα λοιπόν  θα πρέπει να δείξει χωρίς καμιά απολύτως καθυστέρηση ότι δεν διαφέρει από τον Ολάντ ηλικιακά και μόνο. Θα πρέπει στην πράξη να πείσει για το…υπερκομματικό του προφίλ, αυτό που οργανωτές και σπόνσορες διατυμπάνιζαν στο διάστημα της προεκλογικής καμπάνιας! Αλλά και σ’ αυτά που υπόσχονταν στους Γάλλους ότι έχει τη διάθεση να ξεκινήσει να εφαρμόσει άμεσα. Και το σπουδαιότερο να συγκρουστεί προκειμένου να ισορροπήσει μεταξύ των «μεταρρυθμίσεων» και των «διαθρωτικών αλλαγών» που επιβάλλει ασφυκτικά το φιλικό του Γερμανικό διευθυντήριο. Όπως και της γρήγορης επιστροφής σε μέτρα ανάπτυξης για μείωση κυρίως της χρόνιας ανεργίας που έχει δημιουργήσει ζώνες κοινωνικά αποκλεισμένων ακόμα και ανθρώπων της μεσαίας τάξης… 

Το ερώτημα που αβίαστα δημιουργείται είναι απλό: Το σύστημα το οποίο τον ανέσυρε και τον εμφάνισε από το σχεδόν πουθενά και στη συνέχεια του οργάνωσε και του χρηματοδότησε την πολυδάπανη προεκλογική - σε δύο γύρους μάλιστα - προεδρική εκστρατεία του, τον προόριζε για να συγκρουστεί με τους μηχανισμούς που τον ανέδειξαν; Το Γαλλικό σήριαλ ασφαλώς και δεν τελειώνει με τις προεδρικές εκλογές. Η φρέσκια πολιτική επιδερμίδα του Μακρόν είναι υπόθεση κάποιων μηνών να ρυτιδιάσει μέσα στο βάλτο των προβλημάτων που συσσώρευσε η εφαρμοζόμενη πολιτική των Σαρκοζί και Ολάντ, υποτακτικών μιας Γερμανικής Ευρώπης η οποία είναι κομμένη και ραμμένη να εξυπηρετεί αυτήν ακριβώς τη πολιτική εξουθένωσης των λαϊκών εργατικών στρωμάτων, αλλά και σημαντικής μερίδας μεσοαστών. Όσοι υποστηρίζουν ότι μπορεί να αλλάξουν την γραμμή πλεύσης της ΕΕ ή δεν γνωρίζουν σε ποιόν μηχανισμό αναφέρονται  ή ψεύδονται και παραπλανούν…  

Τελικά αντιμέτωποι με τον Λεπενικό τρόμο, οι Γάλλοι άνοιξαν την είσοδο στο Μέγαρο των Ηλυσίων, στην νέα εποχή της απ’  ευθείας ανάθεσης της εξουσίας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα! Αναθέτοντας στο «προϊόν» του το Μακρόν τη Γαλλική Προεδρία! Παρ’ όλα αυτά ο πρώτος γύρος ανέδειξε μια χώρα τεμαχισμένη στα τέσσερα: Τους υπερ της παγκοσμιοποίησης (Μακρόν). Αποβιομηχανοποιημένες ζώνες και ύπαιθρος, (Λεπέν). Μπουρζουά-ιδιοκτήτες (Φιγιόν). Αριστερούς - προβληματισμένους (Μελανσόν). Με τα παραπάνω καταγεγραμμένα πλέον ταξικά δεδομένα, καθήκον είναι να ορθώσει ανάστημα αφήνοντας τη μιζέρια του πολυκερματισμού η Γαλλική αριστερά, αφού το σχεδόν 20% που πήρε το κίνημα «Ανυπότακτη Γαλλία» του Ζακ-Λυκ Μελανσόν αποδεικνύει πως τίποτε δεν πάει χαμένο στη ζωή μας αρκεί εμείς να μην την θεωρούμε απριόρι χαμένη…

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Στην εκείθεν των Αλπεων Γαλατίαν...

... Αναφέρεται το άρθρο του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη και φυσικά στις προεδρικές εκλογικές αναμετρήσεις. Παραθέτουμε.

Το γαλλικό σήριαλ τρόμου συνεχίζεται…
Τα πανίσχυρα γαλλικά ΜΜΕ και οι περιβόητες εταιρίες δημοσκοπήσεων δούλεψαν εντατικά όλο αυτό το προεκλογικό χρόνο και «έβγαλαν» πρώιμα Μακρόν και Λεπέν νικητές στο πρώτο γύρο. Με αντίπαλο έναν τραπεζίτη των Ρότσιλντ θιασώτη της παγκοσμιοποίησης και ταυτόχρονα υπουργό οικονομίας σε μια κυβέρνηση του αποτυχημένου και εξαφανισμένου πολιτικά Ολάντ, έδωσαν στη Λεπέν πρόσφορο έδαφος διεκδικώντας την προεδρία. Το ακριβώς αντίθετο ίσχυσε και για το εκλεκτό τέκνο της γαλλικής ελίτ Μακρόν που έχοντας αντίπαλο στο δεύτερο γύρο μια ακροδεξιά Λεπέν βλέπει το Μέγαρο των Ηλυσίων να τον αναμένει! Προκειμένου αυτός ο…δημοκράτης σοσια-ληστής τραπεζίτης και αριστούχος μαθητής της σχολής του Σικάγου, να φράξει το δρόμο στους νέο-φασίστες Λεπενικούς! Ένας συστημικός κλώνος που προεκλογικά εκστρατεύει εναντίον του κατεστημένου εαυτού του… Έχει παιχτεί αυτό το φιλμ-νουάρ αρκετές φορές στην παγκόσμια ιστορία των Λαών! Σωτήρες σε διάφορα πόστα και γεωγραφικά μήκη, πετυχημένα «προϊόντα» μιας παγκόσμιας ελίτ όπου το 47% πάσχουν, σε μια στιγμή της ζωής τους, από διαγνώσιμο ψυχιατρικό πρόβλημα, όπως έγραψαν πρόσφατα οι Financial Times! Υπέρ Μακρόν από την αρχή ανεπιφύλακτα Βρυξέλλες και Βερολίνο και σύσσωμο το τραπεζικό λόμπι! Παράλληλα έχει πάντα ενδιαφέρον για το πώς άνοιξε ο δρόμος στον Μακρόν , κλείνοντας τελικά την πόρτα στον μέχρι πρότινος αδιαφιλονίκητο ηγέτη της γαλλικής ρεπουμπλικανικής δεξιάς, Φιγιόν. Υπάρχουν αρκετοί γνώστες των γαλλικών πολιτικών πραγμάτων, που υποστηρίζουν ότι η καταστροφή επήλθε όταν ο Φιγιόν κατηγόρησε τους τραπεζίτες που μαζεύονται στην Ελβετία και αποφασίζουν βλάπτοντας τις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες… Μάλλον το δεύτερο ολίσθημα του ήταν το καθοριστικό, αυτό που κατέστρεψε τη καριέρα του, όταν στη Γερμανία υποστήριξε ότι πρέπει να αρθούν οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας προκειμένου να δημιουργηθεί ένας ισχυρός άξονας Γαλλίας, Γερμανίας και Ρωσίας! Τότε το «Κανάρ Ανσενέ» έβγαλε από τη ντουλάπα των «σκελετών» το σκάνδαλο “PenelopeGate”! Ούτε ο πρώτος , ούτε και ο τελευταίος πολιτικός που δίνει αργομισθίες σε συγγενείς και φίλους στη δημοκρατία της Γαλλίας, κάτι που συμβαίνει άλλωστε σ’ όλες τις καθ’ όλα… έντιμες αστικές δημοκρατίες! Όμως πήρε τέτοιες διαστάσεις η περίπτωση Φιγιόν και ευκαιρίας δοθείσης τα ΜΜΕ ιδιοκτησίας του βαθέως γαλλικού συμπλέγματος ολιγαρχών και τραπεζιτών, τίναξαν τον Φρανσουά στον αέρα! Ας πρόσεχε αφού γνώριζε καλλίτερα παντός άλλου ότι στην άρχουσα τάξη στην οποία ανήκει, το ξεκοίλιασμα του αντιπάλου γίνεται συνήθως με ασημένια μαχαιροπήρουνα!  Βεβαίως παραμένει ισχυρό το σενάριο στο δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του Φιγιόν του πρώτου γύρου, εκδικούμενο την πισώπλατη μαχαιριά που έδωσε στο Φιγιόν το «Βαθύ Σύστημα» εξουσίας να ψηφίσει τη δεύτερη Κυριακή, τη Μαρίν Λεπέν… Αγνοώντας ότι και τα δύο «γκανιάν» στη κούρσα δεύτερου γύρου, ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη! Αυτός που έχει και την δυνατότητα να αμβλύνει στη συνέχεια τις όποιες αντιθέσεις της «αντισυστημικής» Μαρίν σε περίπτωση πρωτιάς της! Ας μην ξεχνάμε ότι η Γαλλία εκτός από το ότι είναι η δεύτερη σε οικονομικό μέγεθος ευρωπαϊκή χώρα είναι και πυρηνική δύναμη, τους οποίους κωδικούς αυτού του συστήματος, έχει στη διάθεσή του ο εκάστοτε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας… Αξιοθαύμαστη η προεκλογική εκστρατεία  του αριστερού Ζαν-Λυκ Μελανσόν! Καθώς και το εκλογικό αποτέλεσμα που κατόρθωσε να συγκεντρώσει με μια πολύ διασπασμένη και σε χρόνιο ύπνο γαλλική αριστερά… Μια αριστερά που σημαντικά επώνυμα μέλη της, όπως ο πρώην γραμματέας του γαλλικού ΚΚ Ρομπέρ Υ, που φανερά ή υπόγεια έχουν ταχθεί υπερ του «άχρωμου» τραπεζίτη Μακρόν… Το επόμενο καθοριστικό ραντεβού του δεύτερου γύρου μεταξύ Μακρόν και Λεπέν την μεθεπόμενη Κυριακή 7/5 θα πάρει μορφή μονομαχίας μεταξύ φωτός και σκότους… Ένα απολιτικό γκραν-γκινιόλ τρόμου με ντεκόρ πάντα και τα έκτακτα μέτρα εναντίον της τρομοκρατίας, που το μέγεθος μιας ενδεχόμενης ήττας της Λεπέν θα πρέπει να σταθμιστεί και με το ύψος του τελικού ποσοστού της στο δεύτερο γύρο. Οι βουλευτικές εκλογές έπονται…

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Εν τη εννοία της Εννοίας...

... και ούτως ειπείν, έλεγε ο ημιπαράφρονας ηγέτης της 21ης Απριλίου και από κάτω μαγεμένοι, κρεμασμένοι από τα χείλη του οι μετέχοντες της πνευματικής ελίτ -Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί κ.α.- καταχειροκροτούσαν σε κάθε διακοπή του ανερμάτιστου παραληρήματος... Ετσι έκαναν και πριν, έτσι έκαναν και μετά... Πρόθυμοι χορευτές στους βιολιτζήδες της εκάτοτε εξουσίας περιγράφουν κωμικοτραγικά τα δεσμά της πολιτικής, ηθικής και πολιτιστικής εξάρτησης και υποταγής των εντοπίων μικρο-αφεντάδων στα έξωθεν μεγαλοαφεντικά...
Το σχέδιο Προμηθέας ήταν σχέδιο του ΝΑΤΟ, γράφει ο Βασίλης Ραφαηλίδης, τα όπλα της δικτατορίας ήταν όπλα του ΝΑΤΟ. Ελληνικός ήταν ο βαθύς μας ύπνος και οι καρικατούρες της Απριλιανής δικτατορίας... 
Πενήντα χρόνια σαν σήμερα... Και είναι καιρός και για μας να κατανοήσουμε βαθειά, πως η γνώση της ιστορίας δεν είναι δεδομένη και αυτονόητη και πολύ περισσότερο δεν είναι δεδομένη η πολιτική αξιοποίησή της. Ούτε βέβαια δεδομένη είναι η πολιτική συνειδητότητα των δικαιωμάτων και των κοινωνικών τους προοπτικών. Πανθομολογούμενη -ιδιαίτερα σήμερα- η αναγκαιότητα ριζικών αλλαγών αλλά προφανέστατη η ανεπάρκεια του οδικού άξονα μετάβασης... 
Μέγα ζητούμενο η μετατροπή του οράματος σε εφικτή προοπτική... Από όλους για όλους... Φωτεινό είναι ό,τι υπηρετεί την προαγωγή της συλλογικότητας και όχι τον αυτοθαυμασμό της λαμπρότητας... 
Αξίζει να την θυμόμαστε και κυρίως να την ερμηνεύουμε τεκμηριωμένα την 21η Απριλίου 1967... Αλλιώς... εν της εννοία της εννοίας και ούτως ειπείν...

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Στην ουσία των πραγμάτων...

Η πληροφόρηση για τις μεγάλες επιτυχίες του συστήματος Υγείας στην Κούβα με πιο πρόσφατη την ολοκληρωτική καταπολέμηση της μετάδοσης του ιού HIV από μητέρα στο έμβρυο, περνάει στα ψιλά γράμματα ενός συστήματος ΜΜΕ "ελεύθερης" αποβλάκωσης και συστηματικής καταπίεσης κάθε πιθανότητας προβληματισμού πέρα και έξω από τα καθιερωμένα. Οι πραγματικές διαστάσεις αυτού του άθλου, που συνιστά κοινωνική κατάχτηση υπερβαίνουν κατά πολύ αυτό το ίδιο το γεγονός, αφού η πραγμάτωσή του βρισκόνταν διαρκώς κάτω από την μέγγενη του "φιλελεύθερου" και "βαθύτατα δημοκρατικού" εμπάρκο. 
Μεταφέρουμε σχετική ειδησεογραφία από τον ιστότοπο TVXS, αρκούντως αποκαλυπτική για το εύρος και το βάθος του Κουβανέζικου μοντέλου παροχής Υγειονομικών Υπηρεσιών.

Με αντίτιμο ή χωρίς οι ιατρικές υπηρεσίες της Κούβας γίνονται ανάρπαστες σε όλο τον κόσμο

Σε 27 χώρες προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους Κουβανοί γιατροί, στο πλαίσιο της αδιάλειπτης διεθνιστικής αλληλεγγύης του Νησιού της Επανάστασης, ενώ σε 35 ακόμη το υψηλών προδιαγραφών κουβανέζικο σύστημα υγείας χρεώνει ένα αντίτιμο, το οποίο αποτελούσε και αποτελεί ένα πολύ σημαντικό έσοδο, κυρίως στις σκοτεινές εποχές του πολύχρονου οικονομικού αποκλεισμού που είχε επιβάλει η Δύση.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο που επικαλείται τις ετήσιες στατιστικές για την υγεία το 2016, Κουβανοί γιατροί εργάζονταν σε 24 χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, 27 χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, επτά χώρες της ανατολικής Ασίας και του Ειρηνικού, δύο χώρες της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Αφρικής, καθώς και στη Ρωσία και στην Πορτογαλία.


Η δραστηριότητά τους έφερε έσοδα που υπολογίζεται πως ανέρχονταν σε 11 δισεκατομμύρια δολάρια και πλέον κατ' έτος από το 2011 ως το 2015, καθώς η κυβέρνηση χρεώνει τις υπηρεσίες που προσφέρουν οι γιατροί από τη νήσο στις 35 από τις 62 χώρες, σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Οικονομίας Χοσέ Λουίς Ροδρίγκες, τον οποίο επικαλέστηκε ο κρατικός ενημερωτικός ιστότοπος Cubadebate.

Συγκριτικά, ο τουριστικός τομέας συνεισέφερε έσοδα 2,8 δισ. δολαρίων το 2016, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Η διάθεση στο εξωτερικό επαγγελματικών υπηρεσιών, κυρίως ιατρικών, εξελίχθηκε στη σημαντικότερη πηγή συναλλάγματος για τη νήσο.

Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν την Δευτέρα δεν διευκρινίζουν πόσοι Κουβανοί επαγγελματίες συμμετέχουν σε αποστολές στο εξωτερικό, πάντως σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας περί τα μέσα του 2015 υπήρχαν πάνω από 50.000, οι μισοί και πλέον εκ των οποίων ήταν γιατροί.

Συνολικά, η Κούβα αριθμούσε στα τέλη του 2016, 90.161 γιατρούς. Ο αριθμός συμπεριλαμβάνει εκείνους που εργάζονταν στο εξωτερικό.

Παρά τις δυσκολίες, η Υγεία και η Παιδεία στην Κούβα είναι δημόσια αγαθά που παρέχονται δωρεάν, ενώ, μακράν μη φιλικοί προς το σύστημα του νησιού διεθνείς οργανισμοί, αναγνωρίζουν τα υψηλά ποιοτικά δεδομένα αυτών των δύο τομέων, ακόμη και σε σύγκριση με τον ανεπτυγμένο καπιταλιστικό κόσμο.

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Καλή Ανάσταση !!!

Φίλες και φίλοι !!! Με την καλή έννοια... Την ευρύτερη...

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Ελα μωρέ τώρα !!!

Πώς κάνουν μερικοί άνθρωποι έτσι για ...ψύλλου πήδημα... Αυτά γράφει και ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπράγει...

Ειδήσεις άνευ σημασίας…

Ήρθε η εποχή της φράουλας και ο συμπαθής Ρομά με το “Ντάτσουν” παρκαρισμένο στη γωνία με μια τεράστια ταμπέλα, τρία κουτάκια πέντε ευρώ της Μανωλάδας οι καλές οι Φράουλες… Και τότε το 13 Απρίλης ήταν που η Ελλάδα επιτέλους μάθαινε γιατί ειδικά οι φράουλες της Μανωλάδας είχαν αυτό το κατακόκκινο χρώμα. Ήταν από τις πληγές των σκλάβων γης που δούλευαν από τις επτά το πρωί έως της επτά το βράδυ, υπό την επίβλεψη ένοπλων φρουρών… Ήταν αυτοί που ζούσαν σε πρόχειρες ελεεινές καλύβες και δεν είχαν πρόσβαση σε τουαλέτες ή τρεχούμενο νερό. Τους είχαν υποσχεθεί ένα μισθό των 22 ευρώ για επτά ώρες, και τρία ευρώ για κάθε ώρα υπερωρίας. Αυτά δεν τα πήραν ποτέ και όταν διαμαρτυρήθηκαν για την απλήρωτη κόλαση τους, μάτωσε η πλάτη τους και τα κεφάλια τους άνοιξαν από τα κτυπήματα ροπάλων! Οι ένοπλοι μπράβοι των γαιοκτημόνων άνοιξαν πυρ, τραυματίζοντας σοβαρά 30 εργάτες γης. Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και στη συνέχεια ανακρίθηκαν από την αστυνομία! Στην ελληνική δικαιοσύνη που προσέφυγαν εκείνη τους αποζημίωσε με 1.500 ευρώ συνολικά για τα 35 θύματα του άγριου ξυλοδαρμού! Δηλαδή, 43 ευρώ το κάθε σπασμένο κεφάλι… Τσάμπα πάντα κοστολογεί το μαύρο «πετσί» η αλλήθωρη… Και τότε ήταν που ο Άδωνης υποστήριζε μαινόμενος πως οι τυφεκιοφόροι μπράβοι βρισκόταν σ’ άμυνα γιατί τους… απειλούσαν οι δαρμένοι απλήρωτοι εργάτες γης! Προχθές 30 Μάρτη ήρθε η δικαίωση από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επιδίκασε αποζημίωση 672.000 ευρώ στα θύματα!!! Έτσι λοιπόν όταν εσύ αγοράζεις από εδώ και στο εξής φράουλες μην τις υπολογίζεις πλέον με 5 ευρώ τα τρία κουτάκια, που γράφει ο πλανόδιος Ρομά στην ανορθόγραφη ταμπέλα του… Απλούστατα τα 672.000 ευρώ συν και κάτι ψηλά ακόμα από δικαστικά έξοδα , τόκους υπερημερίας, σφραγίδες, παραστατικά, μεταφραστικά κλπ, θα τα πληρώσουμε εμείς και όχι οι έμποροι σκούρας σάρκας, οι φραουλογαιοκτήμονες και οι ένοπλοι μπράβοι τους… Θα τα πληρώσουμε εμείς αυτά τα πανάκριβα κερατιάτικα και όχι οι υπεύθυνοι επόπτες εργασίας ή τα όργανα και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι εκείνοι της προστασίας του πολίτη που «διέφυγαν» της προσοχής τους οι καλύβες του «Μπάρμπα Θωμά» στις οποίες ζούσαν και έζεχναν της Γης οι Κολασμένοι στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας… Την Ελλάδα καταδίκασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δηλαδή εμάς και όχι τους ένοπλους δράστες και τους πολιτικούς προστάτες τους…


Μεγάλη Ελλάδα! Μέχρι που φθάνει η μέριμνα σου για το… αναξιοπαθούν κλίμα! Και που να το φανταστεί το μυαλό του έλληνα ειδικά σήμερα έτσι όπως τον έχουν καταντήσει τρία στη σειρά μνημόνια, πως μέχρι τη μακρινή Καραϊβική θα έστελνε το στέρημα του για να τη σώσει από την κλιματική απειλή ! Και τι ψυχή έχει ένα ποσόν 2,5 εκατομμυρίων δολ., όταν μάλιστα ως έντοκο ομόλογο χώρας Λατινικής Αμερικής, αποδίδει και μηνιαίο κέρδος 5%! Ομολογουμένως ήταν μια επιτυχία του τότε πολιτικού προσωπικού του υπουργείου εξωτερικών επί Ντόρας ! Αναπάντητο όμως παραμένει το ερώτημα ποιος θα εισέπραττε ως πληρεξούσιος του… κλίματος της Καραϊβικής το ποσόν των 2,5  εκ. δολ. συν των τόκων; Ίσως απαντηθεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος οι οποίοι μεταξύ άλλων θα πρέπει καταπιαστούν οπωσδήποτε και με την ευρύτητα του κοινωνικού έργου των πολυάριθμων και πολύμορφων ΜΚΟ! Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που αποναρκοθέτησαν Λίβανο, Ιράκ και Βοσνία, ναρκοθετώντας το δημόσιο συμφέρον με πράξεις φοβερής κονόμας… ΜΚΟ που κτίζουν σχολείο 100 τ.μ. με χωματένιο δάπεδο στην Αιθιοπία, κόστους 600.000 ευρώ και παράλληλα ανοίγουν και πηγάδι προκειμένου να υδροδοτηθούν 1.200.000 κάτοικοι, πηγάδι δίχως πάτο δηλαδή!!! ΜΚΟ για την προστασία της πράσινης πεταλούδας κάπου εκεί στη ζούγκλα του Αμαζονίου και ΜΚΟ για επιστημονικές μεθόδους αντιμετώπισης της πιτυόκαμπης κάμπιας στα υψίπεδα του Ορμπούν… Μάντρωνε λαγούς και κούρευε χελώνες!   

Ειδήσεις άνευ σημασίας και κυρίως περασμένης ημερομηνίας… Παρ’ όλα αυτά η λυπητερή έχει τρέχουσα αξία και δυστυχώς και αυτή τη φορά δεν αφορά τους δράστες αλλά τα θύματα, που την πληρώνουμε και πάλι μετρητοίς…

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Αντε, βρε... Και πανεπιστήμιο !!!

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε τη συγκίνησή μας από την συγκλονιστική είδηση: Το Υπουργείο Παιδείας, πιστοποίησε Σχολή Αστρολογίας !!! Επιτέλους ο αγώνας πολλών (και μείς ανάμεσά τους) δικαιώθηκε... Εχουμε τη Σχολή μας και με τη βούλα του γκοβέρνου...Οπως πληροφορηθήκαμε το...Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας παρέχει σεμινάρια για την ερωτική έλξη και το κάρμα και πραγματοποιεί κύκλους αστροψυχολογίας με θέμα οι μοιραίες καταστροφικές σχέσεις...
Εμείς, πάντως, μετά την πρώτη αυτή νίκη, δεν θα σταματήσουμε... Θα συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι να πετύχουμε την κατοχύρωση Πανεπστημίου Αστρολογικών Σπουδών με σχολές επιμέρους για την γιάλινη σφαίρα, τον καφέ, το γιαούρτι, την μικρή και μεγάλη Αρκάνα κ.λ.π.
Αντε και ο Θεός βοηθός !!!

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Η (ακρο) δεξιά καλά κρατεί...

Τις τελευταίες μέρες και με αφορμή τα εγκαίνια του Μουσείου Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα δόθηκε σε όλους μας η ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε το χωροχρονικό μας στίγμα.  Να ξαναβρεθούμε με συνειδησιακή και πολιτική ενάργεια στο περιβάλλον που μας ορίζει ή τουλάχιστον μας περιγράφει… 
Δεν ήταν μόνον η οργισμένη αντίδραση της Χρυσής Αυγής  για τον «φονιά» Μπελογιάννη. Στο κάτω της γραφής δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτε περισσότερο από τους γνήσιους απόγονους του «ημέτεραι απώλειαι είς γερμανός αξιωματικός». Περισσότερο ενδιαφέρον έχει η «πεφωτισμένη» αντίδραση Νεο-δημοκρατών και άλλων «εθνικών»,  «κεντροδεξιών» δυνάμεων, που ρίχνουν άπλετο φως στα βαθύτερα της πολιτικής υπόστασης της συντηρητικής παράταξης στο τόπο μας… Μιας χώρας , που βαδίζει προς τα διακοσιοστά γενέθλια της σύγχρονης κρατικής της υπόστασης συνεχίζοντας να τραβάει το νήμα της πολύπλευρης (οικονομικής, πολιτικής, πολιτισμικής) εξάρτησής της από την Εσπερία… Ο φραγκολεβαντινισμός των κυρίαρχων τάξεων  χάνεται στα τρίσβαθα της ιστορίας (από τις τελευταίες ώρες του Βυζάντιου) και  πιστοποιεί το ιστορικό του ρόλο από τις πρώτες ώρες της επανάστασης με κορύφωση της κυριαρχίας του την δολοφονία του Καποδίστρια. Οι όποιες διενέξεις στο εσωτερικό των κυρίαρχων ήταν κατά αυστηρό κανόνα σύγκρουση επιλογής αφεντάδων. Δεν ήταν οι κυρίαρχοι αυτοί που ανέλαβαν το έργο της προστασίας της ανεξαρτησίας και της εθνικής αξιοπρέπειας του τόπου. Όταν ο λαός έγραφε με το αίμα το ΟΧΙ, αυτοί περιορίστηκαν σε … «ρεαλιστικές»  προσαρμογές προς τον καταχτητή και αργότερα υποδέχθηκαν τον Βαν Φλήντ με το εθνοπατριωτικό: «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός Σου». Οι φωτεινές και ασφαλώς αξιεκτίμητες εξαιρέσεις δεν ανατρέπουν τον αυστηρό αυτόν κανόνα στη χώρα, που η ταξική της διάρθρωση και δυναμική υπάκουσε αυστηρά σε ξένα κελεύσματα και αδίστακτες παρεμβάσεις. 
Εξήντα χρόνια, λοιπόν, μετά την δολοφονία Μπελογιάννη, ερήμην, μάλιστα του τότε πρωθυπουργού και της ανώτατης πολιτικής ηγεσίας του Ελληνικού κράτους, οι… φέροντες το στίγμα έχουν αναθαρρήσει…  Μετά από κάποιους δημοκρατικόμορφους ακισμούς στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, χρησιμοποιούν τον πανδαμάτορα χρόνο για να επανέλθουν και τυπικά εκεί όπου ετάχθησαν: στην πιο ακραία μορφή άγριου αντικομμουνισμού. Το λούστρο ανεκτικότητας και συγκατάβασης έπαψε να είναι χρήσιμο και αναγκαίο στο σημερινό πολιτικό σκηνικό.  Με οδηγό την άγρια παραχαραγμένη «ιστορική αλήθεια», που κατασκευάστηκε στα χρόνια της ολικής ηθικοπολιτικής ανατροπής και του πιο χυδαίου ανταγωνισμού σε δουλοφροσύνη, εμφανίζονται πολιτικά «τσαμπουκάδες» και «οργισμένοι» για το δίκιο τους, που δήθεν αμφισβητείται… Με την βοήθεια ενός άριστα οργανωμένου σκηνικού από τα ΜΜΕ επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την «αλήθεια» όπως την είχαν στήσει στα μέτρα τους… Πλάϊ τους και ένα τσούρμο «αντικειμενικοί» εκσυγχρονιστές, που μπερδεύονται μέσα στους δαιδαλώδεις ακροβατισμούς με κατά κανόνα δίχτυ ασφαλείας προς τα δεξιά… 
Σύμμαχος τους και η δική μας αβελτηρία στην ανάδειξη της ιστορίας του τόπου και του λαού…  Η υπερχειλίζουσα βεβαιότητα για τα ιστορικά δεδομένα μας χαρακτηρίζει…
Σύμφωνοι, η ιστορία είναι δεδομένη και φυσικά μη προσπελάσιμη από τις απόπειρες αλλοίωσής της.. Καθόλου δεδομένη, όμως, δεν είναι η γνώση της και κατ’ επέκταση η πολιτική συνείδηση, που δημιουργεί… Εχουμε ανάγκη να  .. "διδαχτούμε και να διδάξουμε", όπως τραγουδούσε ο Sergio Endrigo" σε μία πολιτική μπαλάντα στην 10ετία του 60 (imparando e insegnando). Χωρίς διδακτισμούς και στερεοτυπίες αλλά με δημιουργικότητα στην προσέγγιση και τις « αποκαλύψεις». Μεγάλη ανάγκη !!!

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Σπουδαία παράσταση !!!

Ηταν αυτή που μας χάρισαν οι ηγέτες της ...ενωμένης, δημοκρατικής, κοινωνικά ευαίσθητης Ευρωπαϊκής Ενωσης, που γιόρτασε τα 60 χρόνια της έτοιμη να καταρρεύσει. Γράφει σχετικά ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης και αναπαράγουμε.

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου!
Χθες Δευτέρα 27 Μάρτη, ήταν η διεθνής ημέρα θεάτρου! Στην Ευρώπη όμως πανηγυρίστηκε προχθές Σάββατο 25 του Μάρτη, στη Σύνοδο Κορυφής στην πρωτεύουσα της Ιταλίας για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης… Οι 27 αρχηγοί κρατών-μελών της ΕΕ, επί σκηνής επισφραγίζουν με την υποταγή τους στον Γερμανικό άξονα την επισημοποίηση της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων! “Το 2010 η αμερικανική εταιρία Murray Hill Inc , απαίτησε να σταματήσει το θέατρο των πολιτικών που καμώνονται πως κυβερνούν. Κάνοντας χρήση της κοινής λογικής, η Murray Hill Inc, ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να θέσει υποψηφιότητα για το Κογκρέσο των ΗΠΑ, στην πολιτεία του Μέριλαντ. Ήταν ώρα να απαλλαγούν από τους μεσάζοντες: «Η δημοκρατία είναι δική μας. Εμείς την αγοράζουμε. Εμείς την πληρώνουμε. Γιατί να μην πάρουμε το τιμόνι; Ψηφίστε μας, για να έχετε καλλίτερη δημοκρατία που μπορεί να εξαγοραστεί από το χρήμα…» ( “Οι μέρες αφηγούνται” του Eduoardo Galeano). Οδηγώντας σε μια «πειθαρχική δημοκρατία» με αυταρχισμό και τεχνοκρατική επιβολή, οι χρηματαγορές αυτή την εποχή είναι η πρώτη και κυρίαρχη εξουσία, η οποία επιβάλλεται σε όλες τις άλλες!
 «Πριν πολλά χρόνια, η εξουσία επίλυσε το πρόβλημα της ανοχής της απέναντι στους ηθοποιούς της Commedia dell’ Arte που την διακωμωδούσαν, διώχνοντας τους από την χώρα…» Ντάριο Φο! Σήμερα στις αρχές του 21ου  αιώνα η εξουσία δεν έχει ανάγκη να εφαρμόζει τέτοιες μεθόδους μια και ανέλαβε αυτοπροσώπως ρόλο θεατρίνου επί σκηνής υπογράφοντας και το ευρωπαϊκό θεατρικό λιμπρέτο – διακήρυξη : «Θα προχωρούμε ενωμένοι, με διαφορετικούς ρυθμούς και ένταση όπου χρειάζεται, αλλά πάντα προς την ίδια κατεύθυνση, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, τηρώντας τις Συνθήκες και διατηρώντας πάντα ανοιχτή την πόρτα σε εκείνους που θα θελήσουν να συμμετάσχουν αργότερα. Η Ένωσή μας είναι ενιαία και αδιαίρετη…Θα δώσουμε τον απαραίτητο χώρο ελιγμών στα διάφορα επίπεδα ώστε να ενισχυθούν η καινοτομία και το δυναμικό μεγέθυνσης της Ευρώπης…Αποφασίσαμε να ενωθούμε και να αναγεννήσουμε από τις στάχτες της την ήπειρό μας…» Βομβαρδίζοντας ανηλεώς στις 24 Μάρτη 99 , τη Σερβία με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου, προς χάρη της ειρηνικής συνύπαρξης των Ευρωπαϊκών Λαών! Στη συνέχεια διαλύοντας μαζί με τις ΗΠΑ, τη Λιβύη το 11, σταματώντας μια προσπάθεια για κοινό νόμισμα μεταξύ αραβικών και αφρικανικών χωρών μετά από πρόταση του Καντάφι… Ρώμη 25 Μάρτη του σωτήριου έτους 2017 ιστορική φωτογραφία έξω από το μέγαρο της συνάντησης του ευρωπαϊκού θίασου των πολλών ταχυτήτων! Η ιστορία πλέον περνά από την Commedia dell’ Arte, στο μελόδραμα της προσεχούς διάλυσης του Ευρωπαϊκού Θιάσου, μέσα από την έφοδο των φαιών τεράτων τα οποία εξέθρεψε μέσα στα σπλάχνα του…
Επανεκκίνηση της Ευρώπης… Με πρωταγωνιστή τον Γερμανό και ίσως ένα ή δύο ακόμα εταίρους σε σημαντικούς ρόλους! Από την άλλη, μια σειρά κομπάρσοι να προσπαθούν να υποδυθούν τους περήφανους παίζοντας σ’ αυτό το έργο των πολλών ταχυτήτων λιτότητας και των ατσάλινων ηλεκτροφόρων συνόρων! Και εμείς μέχρι προχθές πιστεύαμε πως προνόμιο δικό μας ήταν να έχουμε κομπάρσους σε ρόλο ηγέτη… Όμως διαβάζοντας τη διακήρυξη διαπιστώσαμε πως χάσαμε και αυτό το προνόμιο. Πάντως εμείς τέτοιους «ηγέτες» είχαμε στο Μάαστριχ και αλλού, όπως και χθες στη Ρώμη. Σε συναντήσεις που αυτές καθόρισαν και θα καθορίζουν τη ζωή εκατομμυρίων ανύποπτων πολιτών για τα όσα κρύβουν οι λέξεις των θεατρικών διακηρύξεων κορυφής! Μια σειρά παραπλανητικές ορολογίες, για καταδικαστικές αποφάσεις που θα τεθούν σε εφαρμογή μετά την «επιτυχή» λήξη της αξιολόγησης για την οποία δίνει εξαντλητική… μάχη η κυβέρνηση μας! Διαβάζοντας τα «πολεμικά» ανακοινωθέντα των μαχών, ανακαλύπτεις ότι αυτά περιορίζονται στα εργασιακά και μόνο... Ειδικά  στο συνταξιοδοτικό τηρείται σιγή ασυρμάτου! Επιδίωξη τους οι εξοντωτικές μειώσεις συντάξεων να αρχίσουν μετά από το 2018, έτσι ώστε την οργή και το ξεσχισμένο βρισίδι να το εισπράξει η όποια νέα κυβέρνηση… Χθες 27 Μάρτη η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, οι δικοί μας όμως, γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα του Θεάτρου Σκιών…

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

επιτέλους...

Ελπίζουμε, ότι δεν αδικούμε κάποιους αλλά τουλάχιστον για την ΦΑΙΑΚΙΑ είναι η πρώτη φορά, που διαβάζει κείμενο πολιτικής παράταξης εκπαιδευτικών, που απευθύνεται στους μαθητές αποκαλύπτοντας, επισημαίνοντας και τονίζοντας ιστορικές αλήθειες... Είχαμε πολύ καιρό (από δεκετίες) υποστηρίξει, ότι χρέος των προοδευτικών δυνάμεων είναι μεταξύ άλλων η παιδαγωγική ενημέρωση των νέων γύρω από ιστορικά, πολιτικά και ιδεολογικά "ταμπού" με απλή και άμεση χρήση της γλώσσας της αλήθειας... Αυτό το κενό "κάλυπτε" με σπέκουλες και ψευδολογίες η ακροδεξιά για να μετατρέπει νέους σε φασιστάκια... Η αλήθεια είναι πάντα προοδευτική και όσοι προτιμούν την διαχείρισή της έχουν μεταπηδήσει στο άλλο στρατόπεδο... Ακόμα κι αν δεν το ξέρουν, ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνουν... 
Παραθέτουμε το κείμενο της ανοιχτής επιστολής του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών, όπως το αντιγράφουμε από τον ιστότοπο TVXS.


«Με την επιστολή αυτή θέλουμε να σου πούμε γι’ αυτά που δεν σου λένε τα σχολικά βιβλία γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση, για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου», αναφέρει στην αρχή η επιστολή των εκπαιδευτικών.

Ολόκληρη η ανακοίνωση των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ: 

«Θα ρωτήσεις λοιπόν: Μα δεν ήμασταν όλοι μαζί εναντίον των Τούρκων; Σου απαντάμε: ΌΧΙ», συνεχίζει η επιστολή και τονίζει: Για παράδειγμα, είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Όταν ο Παπαφλέσσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας».
Μη κάνεις πίσω από τη ζωή που έχεις ανάγκη!
Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια,
Αυτές τις μέρες με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου θα ακούσεις για τους εθνικούς στόχους, ότι η Ελλάδα περνά δυσκολίες, για την ανάπτυξη, που ουσιαστικά είναι ανάπτυξη για τους λίγους, ότι χρειάζεται σταθερότητα, ότι οι αγώνες και οι απεργίες βλάπτουν τον τόπο. Θεωρούν δηλαδή εθνικό καθήκον οι εργαζόμενοι, η νέα γενιά της ανεργίας, των 200-300 ευρώ, της διαρκούς ανασφάλειας να κάτσει στα αυγά της, για να αυξηθούν τα κέρδη μια χούφτα ανθρώπων που καρπώνονται το πλούτο, που παράγουν με το μόχθο τους εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Με την επιστολή αυτή θέλουμε να σου πούμε γι’ αυτά που δεν σου λένε τα σχολικά βιβλία γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση, για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου.
Θα ρωτήσεις λοιπόν: Μα δεν ήμασταν όλοι μαζί εναντίον των Τούρκων; Σου απαντάμε: ΌΧΙ.
Για παράδειγμα, είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Όταν ο Παπαφλέσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.
Οι πρόκριτοι καταπολέμησαν λυσσαλέα κάθε ιδέα για διανομή της εθνικής γης στους φτωχούς αγρότες. Για να ανατρέψουν το Δημ. Μπαλή και τους χωρικούς, που είχαν λύσει δυναμικά το πρόβλημα των εθνικών κτημάτων και των τσιφλικιών, δε δίσταζαν οι πρόκριτοι να ζητάνε τη βοήθεια του Καπουδάν πασά.
Οι προεστοί της Υδρας, σκότωσαν με 70 μισθοφόρους το Λαϊκό ηγέτη και πρωτεργάτη του ξεσηκωμού στην Ύδρα Αντώνη Οικονόμου, ενώ αυτός κατευθυνόταν στην Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου.
Οι πρόκριτοι της Αχαίας απείλησαν με εμφύλιο πόλεμο αν ο Κολοκοτρώνης πλησίαζε στην Πάτρα η οποία έμεινε στα χέρια των Τούρκων μέχρι το τέλος.

Θα ρωτήσεις: Μα λένε όμως, ότι αυτές οι διχόνοιες είναι που έβλαψαν τους Έλληνες, που δεν άφησαν να πάει ο τόπος μπροστά;
Σου απαντάμε: η κοινωνία τραβά μπροστά, όταν ο λαός παλεύει για να ζει ανθρώπινα και με αξιοπρέπεια, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, με βάση τις δυνατότητες που επιτρέπει η σημερινή επιστήμη και τεχνολογία. Για αυτό με τις επαναστάσεις, με τους αγώνες τους οι λαοί γράφουν ιστορία. Αλλά δεν κερδίζουν όλοι από αυτό. Κάποιες κοινωνικές ομάδες, κάποιες τάξεις υπερασπίζονται το παλιό, για να μην χάσουν τα πλούτη τους, τα προνόμια που τους εξασφάλιζε το παλιό καθεστώς.
Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν μόνο πόλεμος ενάντια στον οθωμανικό δεσποτισμό, αλλά ήταν παιδί της Γαλλικής Επανάστασης που άνοιξε το δρόμο για να γκρεμιστεί το παλιό, η εξουσία των φεουδαρχών (κάτοχοι γης) που ήταν πλέον ξεπερασμένο σύστημα και να έρθει ένα νέο, για την εποχή εκείνη, οικονομικό σύστημα, της πολιτικής εξουσίας των αστών (κάτοχοι κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη), ο καπιταλισμός δηλαδή.
Μην απορείς για αυτό. Ο πρόκριτοι και οι Εκκλησιαστικές αρχές που συμβούλευαν υποταγή στην «ισχυράν βασιλείαν των Οθωμανών" είχαν κτήματα, αντλούσαν φόρους, δοσίματα, εξουσίες από το παλιό κοινωνικό καθεστώς, το οθωμανικό σύστημα και την εξουσία του Σουλτάνου.
Όλοι αυτοί καλλιεργούσαν τη μοιρολατρία, τρομοκρατούσαν το λαό. Απαιτούσαν πίστη και υποταγή στην "Ιερή Συμμαχία" των δυναστών. Έλεγαν να αλλάξουμε τον Σουλτάνο με τους Άγγλους και τους Γάλλους. Θυμήσου τη δίκη του Κολοκοτρώνη, την δολοφονία του Ανδρούτσου, κ.α.
Άλλα είναι όμως τα δίκαια των πολλών, αυτών που κάθε μέρα αγωνιούν για το μεροκάματο και άλλα των εκμεταλλευτών τους. Ούτε το 1821, ούτε και σήμερα, δεν ήταν όλοι οι Έλληνες μαζί.
Όλα αυτά δεν τα διδάσκουν, γιατί θέλουν να μας κρύψουν ότι οι λαοί γράφουν την ιστορία. Ο λαός όρθωσε το ανάστημα του, παρόλο που τον τρομοκρατούσαν ότι, αν ξεσηκωθεί κατά του Σουλτάνου, των ντόπιων συνεργατών του και της «Ιερής Συμμαχίας», θα καταστραφεί.
Μπροστά σε τέτοιους εκβιασμούς έχει βρεθεί πολλές φορές ο λαός μας και έδωσε την απάντηση με τους αγώνες του. Βρέθηκε και την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, όταν οι συνεργάτες των ναζί, πολιτικοί πρόγονοι της σημερινής Χρυσής Αυγής, καθώς και άλλοι πολιτικοί, τον καλούσαν σε υποταγή και συνεργασία με τους κατακτητές, είτε οργάνωναν ή ευλογούσαν τα Τάγματα Ασφαλείας που ήταν συνεργάτες των ναζί στην κατοχή (Θ. Πάγκαλος, Στ. Γονατάς, Θεμ. Σοφούλης κ.ά.). Και σήμερα μέσα στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές έδωσαν την απάντηση τους στα ρατσιστικά κηρύγματα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής που χτυπάνε τους αγωνιστές ναυτεργάτες και ζητάνε να δουλεύουν με μεροκάματα πείνας, ενώ στα σχολεία ρίχνουν το ρατσιστικό δηλητήριο ενάντια στα προσφυγόπουλα, θέλουν το φτωχό να σκοτώνεται με τον φτωχότερο.
Σήμερα οι σύγχρονοι Κοτζαμπάσηδες και Φαναριώτες, οι βιομήχανοι, οι Τραπεζίτες, οι εφοπλιστές έχουν φτιάξει τη δική τους Ιερή Συμμαχία, την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ΟΟΣΑ, το ΝΑΤΟ. Αυτή τη συμμαχία της πλουτοκρατίας φτιασιδώνει σήμερα και το Υπουργείο Παιδείας  που καλεί με σχολικό πρόγραμμα μαθητές και εκπαιδευτικούς να γίνουν «πρέσβεις των Ευρωπαϊκών αξιών».
Γι’ αυτό σου λέμε. Και σήμερα, και χθες και αύριο, το θέμα είναι να μην κάνουμε πίσω από τη ζωή που έχουμε ανάγκη και να παλεύουμε ενάντια σε αυτούς που έχουν συμφέρον να μας εμποδίσουν να ζούμε «στο ύψος των ονείρων μας».
Σε καλούμε να αναρωτηθείς:
γιατί  στα σχολεία μας, στα σπίτια μας, ζούμε τη φτώχεια, την ανεργία, Μνημόνια δίχως τέλος και από την άλλη οι εφοπλιστές παίρνουν αφορολόγητα καύσιμα και στους βιομήχανους δίνουν φτηνό ρεύμα;
γιατί ενώ η παραγωγή, συνεχώς αυτοματοποιείται με «διαστημικές» τεχνολογίες, συνεχώς ακούμε για νέα θαύματα της επιστήμης, δεν εξασφαλίζονται ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για όλους, δωρεάν κάλυψη όλων των αναγκών στην υγεία και στην παιδεία, πολιτισμός και αθλητισμός για όλη τη νεολαία;
Οι επαναστάτες του 21 λέγανε «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», δεν το έλεγαν για τους ξένους αλλά για τους Έλληνες. Σκέψου ποιος είναι τώρα ο προσκυνημένος....
Σήμερα, «προσκυνημένοι» είναι αυτοί που στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κοινωνία του κέρδους, όλοι αυτοί που μας λένε πως στην ζωή μας πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί, πως εδώ είναι ο «θάνατος σου η ζωή μου», πως πρέπει να ζήσουμε με ψίχουλα.
Οργάνωσε τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου,
διάβασε και μάθε την αληθινή ιστορία του λαού και του τόπου σου.

Διεκδικούμε την ζωή που μας αξίζει. Σήμερα είναι η δική σου σειρά. Σπάσε τα δεσμά!
Αντάρτης - κλέφτης – παλικάρι, πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!