Φ Α Ι Α Κ Ι Α

Ολοι με τον Ολι...

2012-01-30T11:03:00.011+02:00

Εκπληξη μας κατέλαβε, όταν ...εντελώς αφνιδιαστικά και απρόσμενα η Γερμανία απαίτησε την παρουσία επιτρόπου, που θα κυβερνάει ουσιαστικά με τον πιο ανοικτό τρόπο... Γιατί αυτή η αδικία... Τόσο καιρό οι δικοί μας δεν έκαναν καλά το καθήκον που είχαν αναλάβει... Γιατί αυτή η προσβολή... Τόσο καιρό σκιζόταν στην εκπλήρωση του εθνικού τους έργου... Εκεί, λοιπόν που είχε αρχίσει να μας καταλαμβάνει οργή και αγανάκτηση ήλθε η στεντορία φωνή του Ολι Ρεν για να μας καθησυχάσει... Η Ελλάδα πρέπει να αφεθεί να εκπληρώνει μόνη της το εκτελεστικό της έργο... Για το βουλητικό δικαίωμα της χώρας βέβαια ούτε λόγος... Το έχουμε παραχωρήσει εις την Εσπερίαν εδώ και αρκετές 10ετίες... Τότε, που στα μπαλκόνια ακουγόνταν το εθνεγερτικό: "Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες" και την ίδια ώρα σχεδιάζονταν, προωθούταν και υλοποιούνταν ο εξανδραποδισμός του τόπου, με υπερήφανους και περιχαρείς τους "αυτόχθονες ιθαγενείς" κατά Χάρρυ Κλυν. Αυτά τα "υπερήφανα" και "πατριωτικά" από 30ετίας έργα άνοιξαν διάπλατο τον δρόμο της σημερινής απροκάλυπτης καταστροφής. Οσο όμως διατηρούσαμε το βρώμικο όνειρο και της δικής μας συμμετοχής στην αρπαχτή, κουβέντα δε λέγαμε... Οσο η ...πάρτη μας βολεύονταν, τόσο γελούσαμε... Κι ας είχαν μπεί στην πόλη οι εχθροί... Εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά... και ακόμη περισσότερο... Και την πρώτη και την δεύτερη μέρα γελούσαμε...
Ξαφνικά, όμως, μας έπιασε πανικός... Θα μας αφαιρέσουν το δικαίωμα να υλοποιούμε όσα αυτοί αποφασίζουν;;; Ε! Οχι!!! Αυτό δεν το ανεχόμαστε... Ας είναι όμως καλά ο Ολι... Τέλος καλό, όλα καλά... Ολοι με τον Ολι...

Υποκλινόμαστε...

2012-01-25T20:16:00.003+02:00

Αλλοι αρμόδιοι και κατάλληλοι θα νεκρολογήσουν τον αναχωρήσαντα Θόδωρο Αγγελόπουλο. Εμείς καταθέτουμε ταπεινά την μεγάλη μας θλίψη έχοντας επίγνωση, ότι τιμούσε το είδος μας, το ανθρώπινο είδος, σε αντίθεση με πολλούς, πάρα πολλούς....

Και ύστερα με λένε συνομωσιολόγο...

2012-01-25T09:55:00.004+02:00

Τουλάχιστον δύο μέχρις στιγμής ομολόγησαν… Ο ένας δεν το διάβασε γιατί …είχε σοβαρότερα πράγματα να κάνει… Μιλάμε για το μνημόνιο… Για την συμφωνία, που ορίζει τις τύχες της χώρας για ολόκληρο το ορατό και προβλέψιμο μέλλον… Ηταν απασχολημένος με σοβαρότερα πράγματα… Σοβαρότερα από το μνημόνιο… Μάλιστα… Το πιστέψαμε… Και η άλλη, αρμοδία μάλιστα επί οικονομικών θεμάτων του έριξε μία ματιά… Και οι δύο –τώρα- έχουν σοβαρές επιφυλάξεις για το μνημόνιο κα την συνεπαγόμενη πολιτική… Το πιστεύουμε και αυτό.. Μαζί με το μεγάλο κανάλι, που όπως μας πληροφόρησε πρόσφατα στέλεχός του, είχε καταγγείλει (το κανάλι) την «εγκληματική» και « καταστροφική» πολιτική του μνημονίου… Ωραίο τεστ για προχωρημένη αμνησία, αφού σε όλη την διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων διάσημα στελέχη των ΜΜΕ μας φλόμωναν εν μέσω απύθμενης καταστροφολογίας για την …ιστορική και εθνική αναγκαιότητα, για το αναπόφευκτο του μνημονίου…
Ε, ναι, λοιπόν!!! Ισως έχουν το δικαίωμα να πιστεύουν, ότι διαθέτουμε μνημιακή ικανότητα τρωκτικών… Τους έχουν πείσει οι επί 10ετίες κωλοτούμπες επιλογών, που κάνουμε ώστε να στηρίζουμε το ολέθριο παιγνίδι του δικομματισμού. Από εκεί μπορεί να πηγάζει και το απύθμενο θράσος μίας παρόμοιας επαίσχυντης αλλά και διάτρητης δικαιολογίας... Πώς μπορεί υπουργός κυβέρνησης να δηλώνει άγνοια του περιεχομένου μίας κρισιμότατης εθνικά συμφωνίας, που όμως φέρνει την υπογραφή του, δηλαδή την έγκρισή του… Πώς μπορεί να εμφανίζεται δημόσια, πιστεύοντας, ότι τον απαλλάσσει η …ειλικρίνειά του…
Η ΦΑΙΑΚΙΑ …κόβει το κεφάλι της αν και δεν έχει τα ντοκουμέντα να το αποδείξει, ότι και άλλοι αστέρες της δημόσιας πολιτικής δεν είχαν ιδέα τι υπόγραφαν… Γιατί όλους τους ένωνε …η βαθειά εμπιστοσύνη στους υπαγορεύσαντες τα κείμενα… Εχουν χτίσει υπεραιωνία παράδοση -με ελάχιστες εξαιρέσεις μετά από την δολοφονία του Καποδίστρια- να ενεργούν... τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι…
Για την ώρα το μακροπρόθεσμο σενάριο υποταγής, εξανδραποδισμού και φτηνής εκποίησης του εθνικού πλούτου καλά κρατεί…
ΥΓ. Ντάξει μωρέ, τώρα, πολύ συνωμοσιολογία και πρακτορολογία… Ναι, ναι… Και καλά κρασιά…

... Για τα ιδανικά!!!

2012-01-12T12:48:00.009+02:00

Η ...λαμπρή αυτή φωτογραφία (Αμερικανοί πεζοναύτες κατουράνε τα πτώματα Ταλιμπάν), που συμβολίζει αλλά και αποτυπώνει τον αγώνα... υπέρ της ελευθερίας, που διαξάγουν οι πεζοναύτες των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων στο Αφγανιστάν (εναντίον των κακών Ταλιμπάν, που αυτοί οι ίδιοι μοσχοανάθρεψαν στα νάμματα της ... ελευθερίας και της δημοκρατίας) μου έφερε στο νού το αλήστου μνήμης εμβατήριον, που διετράνωνε, ότι: ... ο Στρατός μας πολεμώντας στην Κορέα για τα ιδανικά έχει πνίξει τους Κίτρινους στο αίμα δείχνοντας τους τι θα πει ελευτεριά... Αριστον μάθημα περί ελευθερίας , όπως και το παρόν, που αποτυπώνεται στη φωτογραφία...

Το Πάρε-Δώσε των ημερών μας...

2012-01-10T19:18:00.004+02:00

Το εξαιρετικά ενδιφέρον σημείωμα, που διαβάσαμε στον δικτυακό ιστότοπο nooz (http://www.nooz.gr/) αναφέρεται σε σχετική ανάρτηση του BBC και είναι αρκετά ενημερωτικό για τα συμβαίνοντα από άποψη δούναι και λαβείν στον πλανήτη... Το αναδημοσιεύουμε γιατί αποτελεί σημαντικό υλικό συγκντρωμένης πληροφόρησης, που -μεταξύ άλλων- τεκμηριώνει, την άποψή, που έχουμε πολλές φορές υποστηρίξει, ότι ή Ελλάδα έχει οικονομικό πρόβλημα αλλά το πρόβλημά της είναι κυρίαρχα πολιτικό...

Η παγκόσμια αρχιτεκτονική του χρέους

Η Ιαπωνία έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στον κόσμο, αλλά η Ιρλανδία κατέχει την πρώτη θέση όσον αφορά το συνολικό- δημόσιο και ιδιωτικό- εξωτερικό χρέος, σύμφωνα με δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης του BBC (BBC Mobile).Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ΕΕ, αλλά ως προς το συνολικό εξωτερικό χρέος- που περιλαμβάνει το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος που οφείλεται σε τράπεζες και άλλους φορείς στο εξωτερικό- έρχεται τέταρτη στη σχετική κατάταξη.Ειδικότερα, το δημοσίευμα καταγράφει τα χρέη που έχουν δέκα χώρες με υψηλά επίπεδα δανεισμού- επτά που είναι μέλη της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία), οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Βρετανία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας φθάνει στο 233% του ΑΕΠ, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του κατέχεται από ημεδαπούς, με συνέπεια να είναι μικρή η εξάρτησή της από τον εξωτερικό δανεισμό. Η Ελλάδα έχει δημόσιο χρέος ίσο με 166% του ΑΕΠ, η Ιταλία 121%, η Ιρλανδία 109%, η Πορτογαλία 106% και οι ΗΠΑ 101%, ενώ ποσοστό χαμηλότερο του 100% έχουν η Γαλλία (87%), η Γερμανία (83%) και η Ισπανία (67%).Η Ιρλανδία έχει με διαφορά το μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος, το οποίο φθάνει στο αστρονομικό 1.093% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν 12 φορές το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της χώρας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Βρετανία, με το χρέος του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε αλλοδαπούς πιστωτές - τράπεζες και άλλους φορείς- να φθάνει στο 436% του ΑΕΠ και στην τρίτη η Ισπανία με 284% του ΑΕΠ. Αμέσως μετά έρχεται η Ελλάδα με 252% του ΑΕΠ και πολύ κοντά η Πορτογαλία με 251% του ΑΕΠ. Υψηλό εξωτερικό χρέος έχουν και η Γαλλία (235% του ΑΕΠ) και η Γερμανία (176% του ΑΕΠ), γεγονός που υποδηλώνει υψηλό δανεισμό του ιδιωτικού τομέα τους. Η Ιταλία έχει εξωτερικό χρέος ίσο με το 163% του ΑΕΠ της, ενώ μικρότερο είναι το εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ (101% του ΑΕΠ) και της Ιαπωνίας (50%). Η Ιρλανδία προηγείται και στην κατάταξη των χωρών με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος, καθώς οι Ιρλανδοί οφείλουν κατά μέσο όρο το ποσό των 390.969 ευρώ. Στη δεύτερη θέση ακολουθούν οι Βρετανοί με χρέος 117.580 ευρώ, οι Γάλλοι (66.508 ευρώ), οι Γερμανοί (50.659 ευρώ) και στη συνέχεια ακολουθούν οι Έλληνες με 38.073 ευρώ κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος. Το χαμηλότερο χρέος στο εξωτερικό έχουν οι Ιάπωνες με 15.934 ευρώ.Το δημοσίευμα καταγράφει και στοιχεία για το χρέος των χωρών σε τράπεζες άλλων χωρών (δεν υπάρχουν στοιχεία για το χρέος σε μη τραπεζικούς φορείς και για χρέη στην Κίνα). Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, οι ΗΠΑ χρωστούν 835 δισ. ευρώ σε ιαπωνικές τράπεζες και άλλα 834 δισ. ευρώ σε βρετανικές τράπεζες, ενώ η Ιαπωνία οφείλει 244,8 δισ. ευρώ σε αμερικανικές τράπεζες και 107,7 δισ. ευρώ σε γαλλικές τράπεζες. Οι Έλληνες χρωστούν κυρίως στις τράπεζες της Γαλλίας (41,4 δισ. ευρώ), της Γερμανίας (15,9 δισ. ευρώ), της Βρετανίας (9,4 δισ. ευρώ), της Πορτογαλίας (7,5 δισ. ευρώ) και της Ιταλίας (2,8 δισ. ευρώ). Οι Πορτογάλοι έχουν χρέη στις γειτονικές τους ισπανικές τράπεζες (65,7 δισ. ευρώ), στις γερμανικές (26,6 δισ. ευρώ) και τις βρετανικές τράπεζες (18,9 δισ. ευρώ). Οι μεγαλύτεροι πιστωτές των Ιρλανδών είναι οι βρετανικές τράπεζες με 104,5 δισ. ευρώ, αλλά και αντίστροφα οι Βρετανοί οφείλουν 113,5 δισ. ευρώ σε ιρλανδικές τράπεζες. Οι Ιρλανδοί οφείλουν μεγάλα ποσά και στις γερμανικές τράπεζες (82 δισ. ευρώ), τις αμερικανικές τράπεζες (39,8 δισ. ευρώ) και τις γαλλικές τράπεζες (23,8 δισ. ευρώ). Οι μεγαλύτεροι πιστωτές των Ισπανών είναι οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες (με 131,7 δισ. ευρώ και 112 δις. ευρώ, αντίστοιχα), ενώ των Ιταλών είναι οι γαλλικές τράπεζες (309 δισ. ευρώ) και οι γερμανικές τράπεζες (120 δισ. ευρώ).

2012 !!!

2012-01-01T00:21:00.003+02:00

Μας μπήκε !!! Για να δούμε, τι θα δούμε... Ελπίζουμε αλλά ...συν Αθηνά και χείρα κίνει...

...Πνεύμα και Ηθική !!!

2011-12-28T10:26:00.011+02:00

Ελεγε και ξανάλεγε ο μακαρίτης Βασίλης Αυλωνίτης, ως ο πρύτανης της υποκρισίας, όταν παρίστανε τον αγνό και πουριτανό ενώ ποθούσε διακαώς μερικά ζουμπουρλούδικα κοριτσάκια να τα ...χουφτώσει, όπως έλεγε σε άλλη ταινία ο επίσης μακαρίτης Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Τους δύο σπουδαίους ηθοποιούς και τις ατάκες τους μας τις έφερε στο νου ο πάντοτε πληροφορημένος και πληροφορών ιστότοπος για τις υποδομές στην Ελλάδα (http://www.ypodomes.com/) με ανάρτησή του σχετική με την παρατεινόμενη επί σχεδόν 3ετία εγκατάλειψη των ήδη έτοιμων ΕΠΤΑ(!!!) νέων σταθμών των γραμμών 1 & 2 του ΜΕΤΡΟ (Ανατολικά & Δυτικά), που η λειτουργία τους θα προσέφερε:
-Περίπου 68 εκατομύρια Ευρώ στο Ταμείο της Επιχείρησης (...ψιλοπράματα).

-160 χιλιάδες περισσότερους εξυπηρετούμενους επιβάτες στο μαρτυρικό από κυκλοφοριακή (και όχι μόνον) άποψη Αττικό λεκανοπέδιο.

-Μείωση των κυκλοφορούντων οχημάτων κατά 50 χιλιάδες περίπου ημερησίως με όσα προφανή συνεπάγεται για την ποιότητα ζωής αλλά και για την οικονομία του τόπου αυτή η μυκλοφοριακή μεταβολή.

Ολα αυτά, όμως δεν έχουν καμία αξία μπροστά στο ...μεγαλείο ηθικής των διοικούντων... Δεν δέχονται όλοι αυτοί που επί 10ετίες τώρα κρατούν τις Θερμοπύλες της διαφάνειας και της εντιμότητας να υποστούν έστω και ένα μικρό λεκέ στο κατάλευκο ένδυμα του ήθους τους... Πώς να γίνει ανεκτή η υπόθεση SIEMENS σε ένα τόπο, που οι λέξεις σκάνδαλα, μίζες, αρπαχτές κ.α. είχαν σκουριάσει μέσα στα λεξικά όντας λησμονημένες σαν έννοιες της κοινωνικής καθημερινότητας ... Ουδείς λοιπόν πάναγνος θέλει έστω και να πλησιάσει, να ακουμπήσει την έναρξη λειτουργίας των 7 σταθμών στην πολύπαθη Αττική, που οι συγκοινωνιακές της υποδομές ιδιαίτερα των μέσων σταθερής τροχιάς, πληρώνουν τις εθνοσωτήριες επιλογές του: Χτίστε, Χτίστε Χτίστε... Σε μία εποχή, που τα μέσα σταθερής τροχιάς αποδεκνύονται ασυγκρίτως προτιμητέα από ενεργειακή, οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, η ...υπερήφανος Ελλάς έχει την πολυτέλεια να καθυστερεί την παράδοση 7 σταθμών... Αλλά είπαμε... Πνεύμα και Ηθική... Ω! του δουλέματος εγκώμιον!!! Λες και δεν είναι δυνατόν να ελέγξουν αρμόδιοι και ειδικοί το καθαρό της σύμβασης για τα έργα συματοδότησης του ΜΕΤΡΟ... Λες και η ...αμαρτία ενεδρεύει στα καλώδια και στα ηλεκτρονικά και όχι στις πονηρές, βδελυρές και βουλιμικές διαθέσεις των αείποτε αμαρτησάντων και ισοβίως ελεύθερων και θριαμβευτών...

ΥΓ. Νομικοί δεν είμαστε... Απλά αναρωτιόμαστε... Μία τέτοια προφανής παράβαση δημοσίου καθήκοντος από τους αρμόδιους λειτουργούς δεν έχει νομικές συνέπειες;;;

Εφηβος 104 ετών...

2011-12-17T20:26:00.009+02:00

Ο Oscar Niemeyer, o σπουδαίος Βραζιλιάνος Αρχιτέκτονας και αγωνιστής γιόρτασε πριν από δύο μέρες τα 104α γενέθλιά του... Ακμαιότατος στο σώμα και στο πνεύμα ασχολήθηκε την ημέρα των γενεθλίων του με την έκδοση του 11ου φύλου του περιοδικού, που εκδίδει, την "Revista Nosso Caminho" την "Eπιθεώρηση, o δρόμος μας", ενός τριμηνιαίου περιοδικού αρχιτεκτονικής, λογοτεχνίας και κουλτούρας γενικότερα... Ολα αυτά στο μοντέρνο και ηλιόλουστο εργαστήριό του, στην Κόπα-Καμπάνα. Ο Οσκαρ Νιμέγιερ, που μας έκανε από τα νιάτα μας περήφανους σαν ιδανικός συνδυασμός τεχνοκράτη, διανοούμενου και κοινωνικού αγωνιστή, μας δίδαξε -ανάμεσα στα άλλα-, εμάς τους μη ειδικούς (μη αρχιτέκτονες) πως κλασσικό και μοντέρνο δεν είναι δύο ασυμβίβαστες ενότητες αλλά κάτω από γνήσιο αλληλοσεβασμό όχι μόνον συνυπάρχουν αλλά ομορφαίνουν τον οικοδομημένο περιβάλλον μας, την ίδια την αστική μας ζωή. Στο εξώφυλο της Revista, παρουσιάζεται το σχέδιο για το τζαμί στο Οράν της Αλγερίας, που σχεδιάστηκε το 1961 και τώρα προχωράει η οικοδόμησή του... Χτυπάμε ξύλο... Νάναι καλά ο δάσκαλος...

ΥΓ. Πηγή πληροφόρησης: http://www.humanite.fr/

Ξυπόλυτη στους ουρανούς

2011-12-17T19:52:00.005+02:00

Ετσι θα την θυμόμαστε την Cesaria Evora... Ξυπόλητη, γιατί δεν κατάφερε ποτέ να συμβιβάσει τα πέλματά της -ούτε στα 70 της χρόνια- με τα αγαθά του πολιτισμού μας... Κατάφερε όμως να μας γεμίσει υπέροχους ήχους με το χρώμα της πατρίδας της, -του Πράσινου Ακρωτήριου- αλλά και ολόκληρης της Αφρικής. Μας αφήνει τον πλούτο της φωνής της καταγραμμένο σε βινύλια και CD για να την αναγνωρίζουμε σαν μία υπέροχη ιέρεια του δι-εθνικού τραγουδιού... Για να συνοδεύει τους πόνους, τις λύπες και τις χαρές της ανθρωπότητας, που της χαρίζει περίοπτη θέση στην καρδιά της...

Τι να πούμε τι…

2011-12-17T19:07:00.003+02:00

«Νεκρό χρόνο» καταγράφουν οι φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ το τελευταίο 15μερο… Δεν έχουμε τι να γράψουμε, όταν η καθημερινότητα εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς; Όχι, δυστυχώς, δεν έχουμε να γράψουμε τίποτε το διαφορετικό. Οι εξελίξεις δυστυχώς δικαιώνουν την πρόβλεψη της χωρίς ορατό τέρμα κατρακύλας, φυσικό αποτέλεσμα μίας άγριας επιθετικότητας των κρατούντων και ενός παρατεινόμενου σαστίσματος των εξουσιαζόμενων… Είμαστε το 99%, λένε οι αγανακτισμένοι πολίτες της Ιμπεριαλιστικής καθέδρας μπροστά στον μητροπολιτικό ναό του Θεού-χρήματος, υπαρκτού & εικονικού-. Καμία αντίρρηση για το ποσοστά των ποσοτικών συσχετισμών… Το παιγνίδι, όμως δεν είναι απλό για να περιγράφεται από το συντριπτικό 99-1… Ούτε καθαρό, ούτε ανοικτό… Στιγμές-στιγμές αναρωτιέται κανείς πότε ο εργαζόμενος πολίτης ήταν περισσότερο αποξενωμένος από την φυσική του υπόσταση: εκατό χρόνια πριν ή σήμερα; Ερώτημα, που έχει την σημασία του παρά τον συγκριτικά πλουσιότερο σημερινό όγκο γνώσης και πληροφόρησης… Βλέπετε το κλασσικό ζήτημα: ποιος-ποιον δεν έχει χάσει την σημασία του, όσες εξωτερικές μεταμορφώσεις κι αν έχουν υποστεί οι κοινωνικές σχέσεις. Ενας «ανίκητος» εχθρός έχει παρεισφρήσει και στην πιο ετοιμόρροπη καλύβα του πιο απελπισμένου κάτοικου του πλανήτη… Τα υψηλής συχνότητας τηλεκύματα μεριμνούν για τον ιδεολογικό και πολιτειακό μας μαρασμό… Δηλητηρίαση πνεύματος με ανεπηρέαστα τα σωματικά κύτταρα… Πλάϊ στην «ανίκητη» εκστρατεία του συστήματος εξουσίας για νοητική και ηθικοϋπαρξιακή εξουθένωση καταγράφεται και το έργο μιας 80ετίας ιδεολογικοπολιτικής αποψίλωσης στον όνομα των βραχυπρόθεσμων αναγκών της αγγιτάτσιας-προπαγάνδας. Μία πραγματικότητα ιδιαίτερα έντονη και συνθλιπτική για την χώρα μας με προϊούσα κλιμάκωση κατά τα τελευταία χρόνια. Ο βαθειά επιστημονικός, εκσυγχρονιστικός και επαναστατικός λόγος του Μπάτση π.χ., μοιάζει προϊστορικό δεδομένο στον χώρο της πολιτικής διανόησης, που σιωπά κάτω από την πίεση των «καθαρών». Η μεταφορά του «διάλογου» σε ζητήματα του απώτερου μέλλοντος ικανοποιεί μόνον την ψυχο-υπαρξιακή ιδιοτέλεια της καθαρότητας ορισμένων και ουσιαστικά σαμποτάρει κάθε βήμα προς τα μπρός. Η διάβρωση της προοδευτικής σκέψης από κάθε είδους δογματικούς ακροβατισμούς συνεργεί στην παγίδευση και την αδρανοποίηση…
Αυτή η κριτική βέβαια καθόλου δεν υποτιμάει τον ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας ως καταλληλότερου υπερασπιστή του συστήματος… Οι μετά το 1990 εξελίξεις την έχουν μάλιστα βοηθήσει να πετάξει από πάνω της κάθε είδους φερεντζέδες και να αναδειχθεί -στις πιο κρίσιμες ώρες της ανθρωπότητας- σε γνήσιο υπερασπιστή των αγορών και των φιλελευθερόμορφων δογμάτων, που συνοδεύουν την σχετική επιχειρηματολογία… Η χώρα μας δεν ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα… Σε όλη την διαδρομή της μεταπολιτευτικής 40ετίας υπήρξαν πάντοτε αυτοί που ατομικά ή συλλογικά επέλεγαν τον κατάλληλο διάδρομο της μετάλλαξης από «σκληρούς», «πούρους» και «αιμοβόρους» ανατροπείς σε «ανανεωμένους» και «μοντέρνους» υπερασπιστές της …νεοφιλελεύθερης αναγκαιότητας. Η κολυμβήθρα τη σοσιαλδημοκρατίας παρέσχε στις περισσότερες περιπτώσεις το … εξαγνιστικό ύδωρ… Σε μία εποχή, που το σύστημα υποχρεώνει και τους ίδιους τους υπερασπιστές του να μασάνε τα λόγια τους για την ικανότητα αναπροσαρμογής του σε όφελος της ανθρωπότητας, αποτελεί φτηνό δογματισμό το να «ανακαλύπτεις» κοινωνικό πρόσωπα στην αγρίως νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατκική εκδοχή το συστήματος… Ατυχώς η υπεράσπισή μας παραπαίει ανάμεσα σε κωμικούς εξωραϊσμούς και τραγικά αναποτελεσματικές φωνασκίες… Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος...

Αναζητείται λόγος… Όχι για μας αλλά από μας… Καλούμαστε να καλύψουμε τα κραυγαλέα κενά της πολιτικής μας αγωγής.

Αντίο μεγάλε...

2011-12-04T22:03:00.004+02:00

Υπήρξε μεγάλος ο Sοcrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira, γνωστός σαν Σώκρατες. Ηταν το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, η ποδοσφαιρική του ευφυία, που τον έκανε γνωστό στα γήπεδα της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Ηταν όμως και η πολυσχιδής του προσωπικότητα, η κουλτούρα του, η προσωπική του στάση στην ζωή... Στα γήπεδα τον γνωρίσαμε με το χαρακτηριστικό κορδελάκι στα μαλλιά, που συμβόλιζε την αντίθεσή του σε κάθε μορφής εξουσία... Στην ζωή τον μάθαμε σαν γιατρό των φτωχών και σαν ταυτόχρονα πτυχιούχο της φιλοσοφίας... Εφυγε στα 57 του και η θλίψη για την αναχώρησή του μας ξαναθυμίζει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της ανθρωπιάς !!!

Για λίγο γέλιο...

2011-12-01T12:33:00.002+02:00

η Ελλάς των ...νερουλάδων...

2011-12-01T11:47:00.004+02:00

...όπως και πολλών άλλων, που από ιδρύσεως νέου Ελληνικού κράτους αντυιστέκονται σθεναρά σε κάθε πρόοδο του τόπου και των κατοίκων του, καταδυναστεύουν το κοινωνικό σύνολο και ωφελούνται καταλλήλως...Από τον ποάντοτε φίλο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. λάβαμε το παρακάτω σημείωμα απολύτως ενδεικτικό βαθειά αλλά και οριζόντια ριζωμένης νοοτροπίας... Σε όσους περιγράφει το κείμενο ως ...αντιστασιακούς ενάντια σε μία θαυμάσια κοινοτόμο ιδέα, που θα μπορούσε να απλωθεί από άκρη ως άκρη της Επικράτειας, εμείς θα προσθέσουμε και:

-Κάποιους ...βιαστικούς της κοινωνικής αλλαγής, που δεν επιθυμούν να υποστηρίξουν τέτοιες επιχειρηματικές δραστηριότητες για να μην ...δυναμώνουν τα μονοπώλια σε βάρος του λαού. Ειρήσθη εν παρόδω, ότι τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα ασφαλώς δεν ανατρέπει το σύστημα αλλά μπορεί για λογαριασμό της ανθρωπότητας να συμβάλλει, ώστε όταν γίνει η αλλαγή να μην βρούμε αποκαΐδια στην θέση του πλανήτη.

-Κάποιους ημιμαθείς οικολογίζοντες, που αφού διαβάσουν 1-2 φυλλάδια αισθάνονται ειδικοί και απορρίπτουν υπερήφανα μορφές και δράσεις, ασυγκρίτως ηπιότερες και μακροπρόθεσμα ωφελιμότερες με δογματισμό εφάμιλλο εκείνων της α' κατηγορίας...

Ο τόπος κακοπαθαίνει και από τους δύο τύπους "αντιστασιακών"... Διαβάστε όμως το σημείωμα του Ν.Μ.

Υδριάδα: 100% Eλληνική εφεύρεση!
Μια εξαιρετική, εξολοκλήρου Ελληνική ιδέα που, όπως συνηθίζεται, δεν έχει την κατάλληλη προβολή. Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι. Τα νησιά μας πάσχουν από έλλειψη -προφανώς πόσιμου- νερού. Η υπερκατανάλωση από τον ανεξέλεγκτο τουρισμό, η χρήση πόσιμου νερού για το γέμισμα των πισίνων και η κακή διαχείριση των υδάτινων πόρων εν γένει, έχουν φέρει αρκετούς ... νησιώτες στα πρόθυρα της λειψυδρίας. Είναι γνωστό, ότι αρκετά από τα νησιά μας αγοράζουν νερό από ιδιώτες, το οποίο μεταφέρουν με βαπόρια για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Το θέμα είναι υπάρχει λύση; Φυσικά και υπάρχει αν και μέχρι να εφαρμοστεί, έστω και σε ένα μόνο νησί, έπρεπε να περάσει από το σκόπελο της γραφειοκρατίας...
Στην Ηρακλειά, δίπλα στη Νάξο, εδώ και τρία χρόνια, λειτουργεί ένα εξολοκλήρου Eλληνικό έργο: Η ʽʽΥδριάδαʼʼ.
Είναι μια πρότυπη σε παγκόσμιο επίπεδο πλωτή μονάδα αφαλάτωσης που παίρνει την ενέργειά της, από ενσωματωμένη ανεμογεννήτρια και φωτοβολταϊκή συστοιχία.
Επικεφαλής του προγράμματος, είναι ο κ. Νικήτας Νικητάκος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, που μαζί με τους συνεργάτες του Θ. Λίλα και Α. Βατίστα, έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα που για τη νησιωτική Ελλάδα, θα έπρεπε να είναι ο «απόλυτος στόχος». Τη δημιουργία νερού από τη θάλασσα, χωρίς να καταναλώνεται «ρυπογόνο» ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ.
Η Υδριάδα με ύψος άνω των 35 μέτρων, αποτελείται από τέσσερις πλωτήρες και έναν κεντρικό, συνδεδεμένους με μεταλλικό πύργο που φιλοξενεί και την ανεμογεννήτρια. Μπορεί να καλύψει τις ημερήσιες ανάγκες 300 κατοίκων σε νερό και έχει σχεδόν μηδενικό κόστος λειτουργίας, όχι βέβαια και κατασκευής...
Η αντίστροφη όσμωση, η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η Υδριάδα, είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, η εφαρμογή της σε «εθνικό» επίπεδο, σκόνταφτε πάντα στη μεγάλη κατανάλωση ενέργειας του συστήματος, η οποία αν καλυπτόταν από ηλεκτρικό ρεύμα παραγωγής ΔΕΗ (άνθρακας κ.λπ.) δεν θα είχε το οικολογικό αποτύπωμα που όλοι αναζητούμε στις ημέρες μας.
Οι επιστήμονες που εξέλιξαν την Υδριάδα, έλυσαν αυτό το πρόβλημα, εγκαθιστώντας πάνω στον τεράστιο πυλώνα, φωτοβολταϊκά συστήματα αλλά και ανεμογεννήτριες, ενώ για τον απομακρυσμένο έλεγχο της λειτουργίας, η Υδριάδα είναι εφοδιασμένη και με ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο!
Η ιδέα έχει αποσπάσει παγκόσμια αναγνώριση, αλλά στην Ελλάδα έχει ... καταφέρει να εξαγριώσει τους τοπικούς κοινοτικούς νερουλάδες, οι οποίοι θεωρούν αδιανόητο να χάσουν το μεροκάματό τους όταν το σύστημα θα λειτουργήσει πλήρως παρέχοντας δωρεάν νερό!
Στην πορεία υλοποίησης του έργου από την ομάδα του Πανεπιστημίου - σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές - οι υπεύθυνοι άκουσαν ακόμα και τη δικαιολογία από τα χείλη αρμόδιων παραγόντων ότι «δεν είναι δυνατόν να δίνετε δωρεάν νερό. Θα μας το χαρίζετε και εμείς θα το πουλάμε».
Αθάνατη Ελλάδα με τους αρμόδιούς σου.

ΔΕΗ: Της ... ρεμούλας το κάγκελο

2011-12-01T11:13:00.004+02:00

Αυτό ισχυρίζεται ο κυβερνητικός (ΠΑΣΟΚ) βουλευτής σε επερώτησή του, που αναγνώσαμε στον ιστότοπο NEWSTRAP (http://www.newstrap.gr/). Σας την μεταφέρουμε αυτούσια γιατί:

1. Εχει ειδικότερο βάρος αφού πρόκειται για βουλευτή της ...συγκυβέρνησης.

2. Αποδεκνύει, πως πράγματι η ρεμούλα στους μεγάλους δημόσιους οργανισμούς καλά κρατεί γιατί έρχεται από πολύ πίσω... Από την εποχή δηλαδή, που οι σημερινοί σωτήρες της πατρίδας είχαν αναγάγει σε ύψιστο ιδανικό την ...δημοκρατικοποίηση της μίζας.

3. Γιατί, όπως έλεγε και ο Ροΐδης (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση) υπάρχει και η 3η φυλή Ελλήνων, που με τον ιδρώτα της συντηρεί τους κηφήνες... Στην ΔΕΗ, λοιπόν, αποδεκνύεται για πολλοστή φορά ότι το ... χοντρό παιγνίδι δεν το κάνουν οι εναερίτες αλλά κάποιοι καλοσυντηρούμενοι χαρτογιακάδες, που έχουν μετατρέψει τον οργανισμό σε Παράδεισο ... για πάρτη τους...

Διαβάστε την, λοιπόν, αξίζει τον κόπο...

ΕΡΩΤΗΣΗ
ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Προς Τον Κύριο Υπουργό Περιβάλλοντος,
Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

1. Η διοίκηση της ΔΕΗ επιτρέπει παράνομες και αλόγιστες δαπάνες που φθάνουν μέχρι τα όρια της λεηλασίας όταν τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος την τελευταία περίοδο κινούνται σε αυξήσεις άνω του 30% για τα νοικοκυριά και η μεσοσταθμική αύξηση θα κινηθεί σε ποσοστά 18-19%.
2. Για αυτές τις παράνομες σπατάλες έχουν γίνει κατά καιρούς καταγγελίες. Ειδικότερα, πριν ένα χρόνο προσδιορίστηκαν με απόλυτη ακρίβεια πολλές περιπτώσεις, πλην όμως, αντί να ελεγχθούν, η κατάσταση εκτραχύνεται και το σύστημα αποθρασύνεται.
Γι' αυτό και ενδεχομένως θα πρέπει τα στοιχεία να προωθηθούν και στην δικαιοσύνη.
3. Ενδεικτικά αναφέρονται:
α. Οι αποδοχές των γενικών διευθυντών, ενώ θα πρέπει σύμφωνα με την ισχύουσα διάταξη να «διαμορφώνονται στο ύψος των 5.981,40 ευρώ», οι γενικοί διευθυντές της ΔΕΗ με περίεργη μεθόδευση και κατά παράβαση κάθε εννοίας δικαίου, αλλά και ηθικής, εισπράττουν 8.578,30 (Κ.Μ. 072) συν 588,58 (Κ.Μ. 391), αθροιστικά 9.166,88 ευρώ.
Αυτά τα ποσά προκύπτουν από την «Εκκαθάριση μισθοδοσίας Κ.Κ.Π. – ΔΕΗ» τον μήνα Οκτώβριο 2011, χρήση 2011, αλλά και από τις λοιπές εκκαθαρίσεις των προηγουμένων μηνών για όλους τους γενικούς διευθυντές.
β. Η παράνομη διάθεση εκατοντάδων επιβατηγών αυτοκινήτων σε διευθυντές και χαμηλόβαθμους υπαλλήλους, τα οποία κοστίζουν υπέρογκα ποσά.
γ. Οι δαπάνες υπερωριών στο προσωπικό του γραφείου του διευθύνοντος συμβούλου, όπως προκύπτει από στοιχεία που δημοσιοποιούνται, είναι πέρα από κάθε ηθική και λογική αιτιολογία.
Αφού οι δύο οδηγοί έχουν 215 ώρες υπερωρίες το μήνα, όταν οι εργάσιμες ώρες ανά μήνα δεν υπερβαίνουν τις 160 ώρες ανά εργαζόμενο.
Αφού η γραμματέας έχει ποσό προσαύξησης αποδοχών (όχι βάρδιας) για τον Ιανουάριο 2011, 1641.60 ευρώ, για το Φεβρουάριο 1296.00 ευρώ και για το Μάρτιο 1373.86 ευρώ.
Αφού ο «συνοδός» υπάλληλος έχει ποσό προσαύξησης αποδοχών (όχι βάρδιας) 2259.56 ευρώ για το μήνα Ιανουάριο του 2011, 1770.72 για το Φεβρουάριο και 1875.52 για το Μάρτιο.
Αφού η αντίστοιχη προσαύξηση για τον έτερο οδηγό φθάνει τα 1933.17 ευρώ τον Ιανουάριο, 1718.67 το Φεβρουάριο και 1621.80 το Μάρτιο του 2011.
Αφού ο κλητήρας του γραφείου έλαβε τους εν λόγω μήνες προσαυξήσεις της τάξεως των 1118.64 ευρώ, 1030.32 ευρώ και 927.00 ευρώ αντίστοιχα.
δ. Παράλογες, όμως, είναι και οι δαπάνες υπερωριών της γραμματέως του Αναπληρωτή Διευθυντή, η οποία έλαβε ποσό προσαύξησης αποδοχών εκτός βάρδιας για τον Ιανουάριο του 2011, 1800.07 ευρώ, για το Φεβρουάριο 1416.96 ευρώ και για το Μάρτιο 1385.48 ευρώ.
3. Ενώ είναι προκλητική και η περίπτωση της συνταξιοδότησης Γενικού Διευθυντή, ο οποίος, αμέσως μετά τη συνταξιοδότηση, προσελήφθη με ετήσιο μισθό 117.400, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται τα δώρα εορτών Πάσχα, Χριστουγέννων και επίδομα αδείας. Και έτσι έχουμε είσπραξη ποσού σύνταξης αλλά και ποσού απασχόλησης.
Όταν και η διαδικασία «προκήρυξης» θεωρείται ότι παραβιάζει τις διατάξεις και τους κανονισμούς.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
α. Με δεδομένο ότι είναι σε γνώση του Υπουργείου αυτές οι αποδοχές των Γενικών Διευθυντών, αυτές οι δαπάνες των υπερωριών, η επαναπρόσληψη συνταξιοδοτηθέντος Γενικού Διευθυντή, αλλά και η διάθεση αυτοκινήτων σε διευθυντές, ποιες ενέργειες έχουν γίνει για να ελεγχθούν και να διακοπεί οποιαδήποτε παράνομη δαπάνη;
β. Είναι νόμιμες και αιτιολογούνται αυτές οι δαπάνες;
γ. Μήπως θα πρέπει να ζητηθεί η επιστροφή τους με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού;
δ. Προκύπτει παραβίαση κανόνων δικαίου και γενικότερα θέμα πειθαρχικών και ποινικών ευθυνών για τους αρμοδίους που εγκρίνουν αυτές τις δαπάνες;
ε. Πώς μπορούν να αιτιολογηθούν αυτές οι δαπάνες, όταν στο δημόσιο, στο ευρύτερο δημόσιο, αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, έχουμε την τελευταία διετία μείωση αποδοχών που εγγίζουν και το 40%;
ζ. Πώς μπορούν να αιτιολογούνται αυτές οι δαπάνες, όταν έχουμε, με τα τελευταία μέτρα, έκρηξη της ανεργίας και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού κάτω και από τα όρια της φτώχιας;
ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
Για την κατάθεση των σχετικών εγγράφων:
α. Των εκκαθαρίσεων των αποδοχών των Γενικών Διευθυντών,
β. Των εκκαθαρίσεων των αποδοχών των υπαλλήλων του γραφείου της Διοίκησης,
γ. Των αποφάσεων με τις οποίες έχουν διατεθεί αυτοκίνητα στους διευθυντές και κατώτερους υπαλλήλους της.
δ. Τη γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας της Δ.Ε.Η., σε σχέση με τη διαδικασία επαναπρόσληψης Γενικού Διευθυντή που συνταξιοδοτήθηκε και επανήλθε με σύμβαση που αφορούσε «τακτικό προσωπικό».
ε. Τη γνωμοδότηση της νομικής υπηρεσίας της Δ.Ε.Η. σε σχέση με την καταβολή ποσού μηνιαίας αμοιβής πλέον των 5.981,40.
Ο Ερωτών Βουλευτής
και αιτών την κατάθεση των εγγράφων
Μαν. Α. Μπεντενιώτης

Μία ζωή τα ίδια !!!

2011-11-30T12:32:00.004+02:00

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης (1836-1904), περισσότερο ενάμισυ αιώνα πριν περιγράφει την Ελλάδα του τότε, παρόμοια με την Ελλάδα του τώρα. Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. μας έστειλε το απόσπασμα του καυστικού λόγου του μεγάλου Ελληνα συγγραφέα, που μοιάζει να περιγράφει τα σύγχρονα συμβαίνοντα... Το κοινό των εποχών είναι οι εξαρτήσεις του τόπου, που διαφεντεύεται από τις ίδιες εξωτερικές δυνάμεις σε αγαστή συνεργασία και υποτακτική σχέση από παρόμοιους ντόπιους άρχοντες...

Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις τοιαύτας:
α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντες κοχλιάριον βυθίζωσιν τούτο εις την χύτραν τού προϋπολογισμού.
β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον ζητούν επί παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.
γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχουν κοχλιάριον ούτε ζητούν τοιούτον, αλλά είναι επιφορτισμένοι να γεμίζωσι την χύτραν διά τού ιδρώτος

«Σταγονιδιακά» χρόνια...

2011-11-27T23:58:00.009+02:00

Στα μέσα της πολυτάραχης 10ετίας του 60, ο Ηλίας Ηλιού, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ενιαίας (τότε) Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) κατήγγειλε τον συνταγματάρχη Γιώργο Παπαδόπουλο, για την γνωστή ιστορία της προβοκάτσιας-σαμποτάζ του Εβρου (με την ζάχαρη στα ντεπόζιτα των τανκς), που την πλήρωσαν δύο δημοκρατικοί φαντάροι, ενώ ο Γ. Παπαδόπουλος επιβραβεύτηκε με …μετάθεσή του στην Αθήνα… Τον Γ. Παπαδόπουλο και τις …αρετές του είχαν επαινέσει πολλοί δημόσιοι άνδρες… Όπως είχε παρουσιάσει ο γνωστός Σάββας Κωνσταντόπουλος λίγο μετά την «εθνοσωτήριο», ο Κ. Καραμανλής είχε αναγνωρίσει το … «τάλαντο» του ανδρός, που είχε ήδη αναλάβει -με ευθύνη του τότε κυβερνητικού παρακράτους- υπεύθυνη θέση στο σχέδιο «Περικλής», το γνωστό σχέδιο της ΚΥΠ για την οργάνωση και εκτέλεση πραξικοπημάτων… Και τότε, η παρέμβαση της ΕΔΑ χαρακτηρίστηκε από τους εκπροσώπους ΟΛΩΝ των αστικών κομμάτων (ΕΡΕ,ΕΚ,ΦΙΔΗΚ, ΚΠ) ως υπερβολική… Ολοι είχαν έναν καθησυχαστικό λόγο προς τους Ελληνες πολίτες και μία ειρωνική καταγγελτική διάθεση για την … γνωστή πραξικοπηματοφοβία της Αριστεράς… Η συνέχεια γνωστή… ΟΛΑ αποδείχτηκαν χάρτινα και μαζί τους και η πραξικοπηματοφοβία της αριστεράς, που μας ανήγγειλε στο φύλλο της Αυγής της 21ης Απριλίου, γιατί …δεν θα γίνει δικτατορία…
Χρειάστηκε η εκχώρηση εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας (Κύπρος), για να αποκατασταθούν οι αστικές δημοκρατικές ελευθερίες στον τόπο το 1974…
Εχουν περάσει 45 χρόνια και το σχέδιο καταστολής της συλλογικής μνήμης καλά κρατεί… Πρώτη συστηματική δράση ήταν οι άριστα οργανωμένες προβοκάτσιες στις πορείες του Πολυτεχνείου, που σιγά-σιγά μετέτρεψαν μία εκδήλωση συλλογικού παλλαϊκού χρακτήρα σε προνόμιο τολμηρών πρωτοποριών… Σιγά-σιγά το ίδιο έγινε στην καθημερινή πολιτική και συνδικαλιστική δράση του λαού… Όμως, στα δύο τελευταία χρόνια χάρις στο «σωτήριο» έργο της «σοσιαλιστικής» διακυβέρνησης, τα πράγματα εξελίσσονται με εκθετικούς ρυθμούς… Ετσι, ενώ για χρόνια μετά τη χούντα η αποχή των Ενόπλων Δυνάμεων από κάθε είδους πολιτική ανάμειξη θεωρούνταν θέσφατο, τον τελευταίο καιρό κρούσματα «πολιτικοποίησης» διαδραματίζονται όλο και συχνότερα… Ξεκινήσαμε από την αθώα (;) κατάληψη του Πενταγώνου από τους απόστρατους αλλά και τις συχνά προβαλλόμενες στα ΜΜΕ φήμες για ίδρυση κόμματος από στελέχη των ΕΔ. Και ως εδώ θα μπορούσε κανείς να … αμπελοφιλοσοφεί, αν τον ίδιο καιρό δεν συνέβαιναν και άλλα σημαντικά, κατά την γνώμη μας. Στην διάρκεια στρατιωτικής παρέλασης, επίλεκτο σώμα των ενόπλων δυνάμεων εκφωνεί με στεντωρία φωνή και άριστο ρυθμικό βηματισμό (άρα και με εξαιρετική οργανωτική προετοιμασία) το …καθόλου αριστερής έμπνευσης και προέλευσης σύνθημα: δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ… Σήμερα μαθαίνουμε τα … καλά νέα της Σχολής Ευελπίδων, όπου ο ύμνος της 21ης Απριλίου ακούστηκε … περήφανα και συλλογικά για την επέτειο του Πολυτεχνείου… Προεξοφλούμε εξαγγελίες τιμωρίας μαζί με καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις περί …μεμονωμένων επεισοδίων…
Κι’ όμως δεν είναι έτσι… Μέσα στην λαίλαπα της πρωτοφανούς αντιλαϊκής επίθεσης η συλλογική μνήμη ξεθωριάζει. «Ποιοτικό» άλμα η συμμετοχή στην τελευταία κυβέρνηση Υπουργών, που έχουν επανειλημμένα και ξεκάθαρα απαξιώσει το Πολυτεχνείο… Με την βοήθεια ενός αρμαγεδώνα σκανδάλων, εξαπατήσεων, σύλησης του δημόσιου χρήματος αλλά και την συλλογική αδυναμία αντιμετώπισης κραυγαλέων προβλημάτων της καθημερινότητας (οικογενειακή ασφάλεια, μεταναστευτικό κ.λ.π.), αρχίζει να υποβόσκει ένα κλίμα «νοσταλγίας» των ...καλύτερων ημερών της χούντας. Στην μνήμη κάποιων αφελών νεότατων δεν είναι ξεκάθαρο …αν έγιναν ή όχι βασανιστήρια αλλά είναι μάλλον σίγουρο, ότι τότε περνούσαμε καλύτερα… Και αυτό είναι το ανησυχητικότερο… Για τους αμφιβάλλοντες συνιστούμε μία καλή βόλτα σε facebook, twitter, chatrooms κ.λ.π. Για μας τίποτε το περίεργο… Εχοντας γνώση και επίγνωση σχετικών θέσεων του μακαρίτη Κάρολου (αναφερόμαστε στον Μαρξ) δεν μας εκπλήσσει, ότι όταν οι αντικειμενικές συνθήκες είναι ώριμες (καληώρα) αλλά ο υποκειμενικός παράγοντας ανώριμος (καληώρα) τότε παραμονεύει ο κίνδυνος αυταρχικών πισωγυρισμάτων της αστικής δημοκρατίας…
Εκεί, λοιπόν, που θάπρεπε κανείς να ανατρέξει για να βρει έναν καθαρό λόγο για το σήμερα, εισπράττει γενικόλογους αφορισμούς για το μεθαύριο, που μπορούν να γεννήσουν οργή ή ειρωνία (εξαρτάται από ποια θέση το βλέπει κανείς…). Στο νου μου έρχονται διδακτικότατες περιγραφές του Γκεόργκι Δημητρώφ στην ολίγον προ-Χιτλερική Γερμανία, όπου από την μεριά της αριστεράς κυριαρχούσε η γενικολογία στο όνομα της επαναστατικής λεξιλαγνικής καθαρότητας, την ίδια ώρα, που οι Ναζί επιδίδονταν σε (εκ του πονηρού, ασφαλώς) εξαγγελίες φιλολαϊκών θέσεων και μέτρων…
Την ίδια ώρα, η Δημοκρατική Παιδεία στον Στρατό και τα Σώματα Ασφαλείας παραμένει αίτημα εν απολύτω ανεπαρκεία σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο. Χωρίς καμία αυταπάτη για τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους και των μηχανισμών στήριξής του, το αίτημα για το βαθύτερο δυνατό εκδημοκρατισμό θεσμών, που έχουν μάλιστα πρόσφατο βεβαρυμένο μητρώο μπορεί τουλάχιστον να αναβαθμίζει την δημοκρατική, την συλλογική και ατομική συνειδητότητα των πολιτών, χωρίς να κινδυνεύει να τους εκτρέψει σε …ρεφορμιστικές ατραπούς. Αντίθετα, το μακρινό όραμα γίνεται πιο ρεαλιστικό, ελκυστικό και πιθανότερα κατακτήσιμο, όταν μπορεί να συνδεθεί με την αναλυτική γνώση της διαδρομής… Οποιεσδήποτε παλινωδίες μαρτυρούν ανεπάρκεια των σχεδιαστών και όχι της πραγματικότητας… Η -σε τελευταία ανάλυση- ενασχόληση με την ιδεολογικόμορφη καθαρότητα της παρέας μας σπανιότατα είναι προοδευτική…
ΥΓ1. Συνήθως πριν από την βροχή πέφτουν σταγονίδια… ΥΓ2. Αν δεν γνωρίζουμε το είδος του φιδιού, που έσπασε το αυγό του (αν είναι δηλαδή δηλητηριώδες ή όχι) είναι καλύτερα να το εκλάβουμε ως δηλητηριώδες.

ΠΟΙΗΣΗ (με κεφαλαία)

2011-11-25T02:23:00.010+02:00

Ετσι αισθανθήκαμε, όταν ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ, Γιάννης Λύχρος μς έστειλε το ποίημα του μεγάλου Λιβανέζου ποιητή Xαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), που στο έργο "ο Κήπος του Προφήτη" , που εκδόθηκε το 1923, γράφει (απόσπασμα):

"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί
ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το
πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και
την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο,
μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
Ομοιότητες και αναλογίες καθόλου τυχαίες...

Με λόγο σαφή και επίκαιρο

2011-11-18T17:05:00.004+02:00

Είναι γραμμένο το σημείωμα του φίλτατου Δήμου Μακατσώρη, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ... μας άρεσε και σας το παρουσιάζουμε:

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Σκοπός ζωής της ακροδεξιάς ήταν η συμμετοχή της σε οποιαδήποτε κυβέρνηση που θα συμμετείχαν οι πυλώνες της δεξιάς με στόχο την πολιτική της αναγνώριση.
Το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου.
Μια κυβέρνηση που θα ακολουθήσει πιστά την πολιτική της προηγούμενης, μια που αυτή αποτελεί και τη ραχοκοκαλιά της.
Μια κυβέρνηση που απέτυχε σε όλα τα επίπεδα, αφού αύξησε το χρέος από το 127,4% του ΑΕΠ στο τέλος του 2009, στο 161% στο τέλος του Οκτώβρη του 2011, αφού εκτίναξε την ανεργία τον ίδιο μήνα στο 17,6% του ενεργού πληθυσμού, αφού αύξησε την έμμεση και άμεση φορολογία επιβαρύνοντας κυρίως τους χαμηλοεισοδηματίες, μείωσε παράλληλα τους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, με στόχο τη μείωση του κόστους παραγωγής, μείωσε επίσης πάνω από 805% το ΑΕΠ στα δύο τελευταία χρόνια και μαζί με τη μείωση του 2009 πλησιάζει το 12%. Έτσι το ΑΕΠ από 252 δισεκατομμύρια θα φθάσει στο τέλος του χρόνου τα 219 και με προοπτική στο τέλος του 2012 να μην ξεπερνά τα 212 δισεκατομμύρια, μείωση κατά 3,2% όπως εκτιμά η κυβέρνηση.
Με τις μειώσεις των αποδοχών, τις περικοπές των κοινωνικών παροχών και τις αυξήσεις των φόρων μέσα στη διετία, μείωσε το δημόσιο έλλειμμα από το 15,4% του ΑΕΠ των 242 δισεκατομμυρίων στο 9% του ΑΕΠ των 220 δισεκατομμυρίων. Το έλλειμμα θα κλείσει περίπου στα 20 δισεκατομμύρια στο τέλος του χρόνου.
Κι αν αφαιρεθούν ακόμη και 4,5 δισεκατομμύρια από τη μείωση των τόκων λόγω κουρέματος του δημοσίου χρέους, πάλι το έλλειμμα θα είναι της τάξης των 15,5 δισεκατομμυρίων και με τη εφαρμογή των μέτρων του νέου αναθεωρημένου μνημονίου, το έλλειμμα θα φθάνει στα 13 δισεκατομμύρια και θα είναι τα τέλη του 2012 σε ποσοστό του ΑΕΠ τουλάχιστον 6%.
Η κυβέρνηση του κ. Λ. Παπαδήμου καθ’ υπόδειξη των τραπεζών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των κατασκευαστικών εταιρειών και με τις ευλογίες της τρόικας θα πάρει και νέα μέτρα εις βάρος των χαμηλοεισοδηματιών με στόχο τους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Η πολιτική τους θα είναι αδιέξοδη και μόνιμα θύματά της θα είναι οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες και οι μικροεπαγγελματίες.
Την πολιτική αυτή χαράζουν οι τραπεζίτες μέσω του εκτελεστικού τους οργάνου που είναι ο κ. Λ.Παπαδήμος. Τι περιμένει όμως ο λαός από αυτόν όταν οι εισηγήσεις του μας οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάσταση ; Αυτές ήταν :
Η ισοτιμία της ένταξης της χώρας στην ζώνη του ευρώ, ήτοι 1 ευρώ προς 340,75 δρχ., παραγνωρίζοντας πως η ισοτιμία δεν είναι αποτέλεσμα των αγορών, αλλά της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας, την οποίαν όφειλαν να προστατεύσουν.
Η έκδοση swaps, τα οποία πούλησαν στην Goldman Sachs και δεν τα εμφάνισαν σε συμφωνία με αυτήν στο δημόσιο χρέος.
Στην μείωση των επιτοκίων καταθέσεων και στην αύξηση των επιτοκίων χορηγήσεων για να γίνει πιο ακριβό το χρήμα που είχε ανάγκη η πραγματική οικονομία και να κερδίσουν μόνο οι τραπεζίτες.
Μήπως ο κ. Λ.Παπαδήμος με την ιδιότητα του αντιπροέδρου της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας εισηγήθηκε το 2010 είτε στην ίδια την τράπεζα είτε στον κ. Γ. Παπανδρέου, την αναγκαιότητα του κουρέματος του δημόσιου χρέους ; Πράγμα που υλοποιήθηκε με καθυστέρηση 15 μηνών και αφού το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε από τα 289 δισεκατομμύρια στα 360 δισεκατομμύρια. Αλήθεια πιστεύει έστω και ένας Έλληνας πως ο κ. Λ.Παπαδήμος θα ασκήσει εθνική πολιτική ή θα ασκήσει την πολιτική που θα του υποδείξουν τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας, οι αγορές και η τρόικα ;

Η μεγάλη ληστεία!!!

2011-11-15T12:37:00.010+02:00

Ετσι επιγράφεται άρθρο του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου, που δημοσιεύτηκε στις 7/11/2011 στο Athens Review of Books. Επειδή το βρήκαμε εξαιρετικά ΕΠΙΚΑΙΡΟ και συγκλονιστικά ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ σας το παρουσιάζουμε αυτούσιο (χωρίς περικοπές), όπως μας το έστειλαν φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ. Αποφεύγουμε τα "μακρινάρια", που κουράζουν στην ανάγνωσή τους αλλά εδώ κάθε λέξη, κάθε πρόταση είναι πολύτιμη πληροφορία...

Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες.
«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».
«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.
«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.
Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα –
Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.
Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.
«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.
2. [Η δημιουργία των μηχανισμών]Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.
Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.
Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!
Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.
Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να
πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.
Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της «Αλλαγής».
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.
3. [Αριθμοί και γεγονότα]Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει.
Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.
Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των
χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.
Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.
Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.
Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.
Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο Τον δρόμον τετέλεκα [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη.
Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.
Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.
Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν
τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.
Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.
[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς. Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το 1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο http://tiny.cc/j3jax
[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.
********************

Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...

2011-11-09T00:21:00.008+02:00

Σας μεταφέρουμε αυτούσιο το e-mail του φίλατου Ν.Μ. με μία -συγκλονιστικά ανθρώπινη ιστορία- πολύ ξεχωριστή στην εποχή των spreads, των PSI, των CDS, των αλητηρίων της κερδοσκοπίας, των βαμπίρ του φιλελευθερισμού... Τέτοιες "περιπτώσεις" μπορούν να γεμίζουν τις μπαταρίες μας, ιδιαίτερα, αυτές τις ώρες της μαγειρευόμενης "εθνικής σωτηρίας". Το παρουσιάζουμε:

Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...
"Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν"
"Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"

Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα είχε εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων. Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό.Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους. Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της τα μεγαλύτερα παιδιά.Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο.Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά!Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη. Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια. Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της.

Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες.Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν.

Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Δεν επελέγη .(φυσικα)!!! . Γιατι ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ... και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...

Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά... Βάζω το λιθαράκι μου προωθώντας αυτό το μήνυμα. Ελπίζω να κάνετε κι εσείς το ίδιο...Είναι τώρα πάνω από 60 χρόνια που τέλειωσε ο Β΄Παγκόσμιος στην Ευρώπη. Αυτό το e-mail στάλθηκε ως "μνημόσυνη αλυσσίδα", εις μνήμην των 6 εκατομμυρίων εβραίων, 20 εκατομμυρίων ρώσων, 10 εκατομμυρίων χριστιανών και 1.900 καθολικών ιερέων που δολοφονήθηκαν, σφαγιάστηκαν, βιάστηκαν, κάηκαν, λιμοκτόνησαν και ταπεινώθηκαν.Είναι επιτακτική ανάγκη να διασφαλιστεί ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα ξεχάσει, γιατί υπάρχουν άλλοι που θα το ξαναέκαναν...Αυτό το e-mail προορίζεται να φτάσει σε 40 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Ενωθείτε κι εσείς και γίνετε ένας κρίκος της "επιμνημόσυνης αλυσίδας" και βοηθείστε να φτάσει στην άκρη του κόσμου...Στείλτε κι εσείς αυτό το μήνυμα στους γνωστούς σας και ζητείστε τους να συνεχίσουν αυτή την αλυσσίδα.

Συγκινητικά διαυγής και σαφής !!!

2011-11-07T23:05:00.004+02:00

Ο Εμμανουήλ Κριαράς, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ έκανε πρόσφατα, σε ηλικία 105 ετών!!!, δηλώσεις σχετικά με την τρέχουσα πολιτική, κοινωνική & οικονομική κρίση... Τις διαβάσαμε στο http://www.nooz.gr/ και καταχαρήκαμε την μεγάλη διάυγεια, την ευγένεια και την προοδευτικότητα του πεύματος και γι' αυτό σας τις μεταφέρουμε...
... Στην υπερεκατονταετή ζωή μου δεν θυμάμαι ποτέ αντίστοιχη περίοδο με ανάλογα πολιτικά και κυρίως οικονομικά αδιέξοδα. Θα ήθελα να είχα πεθάνει, να μην είμαι αναγκασμένος να βιώνω αυτές τις καταστάσεις στον τόπο μου. Φταίμε κι εμείς. Λειτουργήσαμε όλοι -κυβέρνηση και πολίτες κατά το χειρότερο δυνατό τρόπο. Βολευόμασταν - στην καλύτερη περίπτωση - στο καθεστώς της υποκρισίας, της κλεψιάς , της απάτης. Όταν παίρνει κανείς δανεικά είτε είναι κράτος είτε πολίτης πρέπει να είναι όσα μπορεί να επιστρέψει… Όχι περισσότερα. Βρισκόμαστε πλέον στον πάτο και ελπίζω να μην έχει χειρότερα. Βέβαια ο φασισμός μπορεί να έχει σήμερα άλλο πρόσωπο.Μέσα στο αστικό καθεστώς που ζούμε - όλοι γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνον της Ελλάδας- η λύση - εγώ θα επιμένω πάντα σ΄αυτό- είναι ένας σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο. Παγκοσμίως. Αυτή είναι η λύτρωση του κόσμου. Η Αριστερά όμως στην Ελλάδα δεν βλέπω ότι έχει δυνατότητες. Η πρόταση του δημοψηφίσματος δεν ήταν η καλύτερη λύση , Θύμωσα όταν άκουσα ότι αυτό αποφάσισε ο πρωθυπουργός. Φοβάμαι ότι στις εκλογές θα επικρατήσει ο Σαμαράς. Δεν του έχω εμπιστοσύνη όμως. Είναι βαθύτατα συντηρητικός…

Το παιγνίδι είναι στημένο…

2011-11-04T09:03:00.006+02:00

Λίγα 24ωρα έχουν περάσει από την στιγμή, που ο διεθνής πολιτικός ορίζοντας γέμισε με την …πομφόλυγα του δημοψηφίσματος… Χαμός στα διεθνή χρηματιστήρια, πανικός στους Ευρωπαίους ηγέτες, σύγχυση στο G20… Η μικρά αλλά υπερήφανος Ελλάς υψώνει το ανάστημά της… Ο Δαυίδ στέκεται όρθιος μπροστά στους Γολιάθ του πλανήτη… Εκρηξη δημοκρατικής ευαισθησίας από την Ελληνική κυβέρνηση… Ο λαός να αποφασίσει… Λίγο μετά την δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού, ακολουθούν τα γνωστά εξαπτέρυγα, που μας βομβαρδίζουν με ατάκες πατριωτισμού στα όρια του αντιϊμπεριαλισμού… Επειδή, όμως ο πρωθυπουργός είναι και λίγο μαρτυριάρης, στην ερώτηση: το ξέρουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, δεν το κρύβει… Και βέβαια ξέρουν από καιρό τις προθέσεις μας… Και εδώ αρχίζουμε να πονηρευόμαστε… Ολοι οι αρμόδιοι και σχετικοί το ξέρουν και κανένας δεν έχει πρόβλημα; Τι έγινε ρε παιδιά; Λαϊκοδημοκρατική στροφή των μεγάλων της Γηραιάς Ηπείρου… Κοίτα ο Νικολά… Κοίτα η Αγκελα… Και δεν τους το είχαμε… Καταρχή δηλώνουν ... πλήρη άγνοια... Αλλά η δημοκρατική τους ευαισθησία δεν περιγράφεται... Ο Ελληνικός λαός θα έχει όλο το δικαίωμα να διαλέξει αλλά προσοχή!!! Όχι αν του αρέσει η συγκεκριμένη συμφωνία… Σιγά τώρα…Ττα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα, τις εποπτείες και όλα τα σχετικά παλούκια σας τα περάσαμε καπέλο Παναμέζικο και τώρα θα σας ζητήσουμε την γνώμη… Ε! όχι !!! Το ερώτημα θα το θέσουμε στην ρίζα του. Για να είναι καθαρά τα πράματα… ΜΕΣΑ ‘Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ? η καλύτερα: ΜΕΣΑ Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ?
Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, όπως άδει και ο pop συμπολίτης αοιδός… Πανικός στα γνωστά ΜΜΕ… Ολονύκτιες και ολοήμερες ακολουθίες… Ο Ακάθιστος ύμνος των καναπέδων… Τι μας βρήκε, τι θα πάθουμε… Ωϊμέ… Ωϊμέ… Τώρα κάνει δήλωση ο Υπουργός άλφα… Αυτοί έχουν τον Υπουργό βήτα… Στο 3ο κανάλι ο σημαντικός πολιτικός αναλυτής γάμμα… Οι αγορές πιέζουν, οι τράπεζες δεν κάνουν αναλήψεις… Χαμός… Παναγία μου… θα χάσουμε αυτή την χρυσή συμφωνία, που μας χάριζε 250 δις και μα αφαιρούσε άλλα 100 δις από τα χρέη (ούτε για χάρισμα πρόκειται ούτε για αλάφρωση του δανείου στην ουσία…). Η μαγική συνταγή του Ναστραντίν Χότζα κατά της στενότητας του χώρου, από την οποία υπέφερε η κατοικία του αφελούς χωρικού στο μεγαλείο της… Η χρυσή συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου κινδυνεύει από …απερισκεψίες και επιπολαιότητες. Θεέ μου κάνε να μην την χάσουμε… Κάνε να ηρεμήσουν τα πράματα και όλα να εξελιχθούν όμορφα και καλά… Κάνε να τηρήσουν οι Ευρωπαίοι την πολύτιμη, την σπουδαία, την ανεπανάληπτη συμφωνία… Κάνε να θελήσουν… Για μας δεν τίθεται θέμα… Ένα θησαυρό είχαμε στα χέρια μας και πάμε να τον χάσουμε…
Δεν μπορούμε ασφαλώς να προφητέψουμε τις επόμενες σκηνές του έργου ούτε τις λεπτομέρειες της πλοκής του, που θα το κάνει ελκυστικότερο και πειστικότερο… Νομίζουμε, απλά ότι έχουμε καταλάβει το βασικό σενάριο… Γι’ αυτό είχαμε γράψει, πριν λίγες μέρες, πως: η Ευρώπη αγοράζει Εθνική ανεξαρτησία… Και την αγοράζει με σατανικό τρόπο ώστε να μετατρέψει τον θάνατο σε λύτρωση…

Ο επίλογος ο ίδιος: Εχουμε τον Λόγο…

Γνωρίζουμε τα ερωτήματα του δημοψηφίσματος !!!

2011-10-31T23:45:00.011+02:00

Η ΦΑΙΑΚΙΑ με την βοήθεια των δαιμόνιων ρεπόρτερ της και τα γερά "κονέ" σε υψηλά κλιμάκια σας αποκαλύπτει τα 2 εναλλακτικά ερωτήματα, που θα θέσει η κυβέρνηση δημοψηφισματικά:
ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου σας αρέσει πάρα, πάρα, πάρα, πάρα πολύ;

ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου σας αρέσει πάρα πολύ;
Αλλες εξίσου έγκυρες πληροφορίες του blog μας αναφέρουν διαφορετικό δίδυμο ερωτημάτων:
ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Προτιμάτε τον Παράδεισο, που σας βάζουμε με την συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου;
ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Προτιμάτε την Κόλαση με την απόρριψη της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου;

Αμείλικτα ερωτήματα, που θα ανεβάσουν τον πολιτικό προβληματισμό, θα καταξιώσουν το δημοκρατικό μας πολίτευμα και θα εμβαθύνουν τα δεδομένα της λαϊκής κυριαρχίας...

ΥΓ. Τα παιγνίδια με θεσμούς σημαντικούς, όπως το δημοψήφισμα, τελικά μόνον την απαξίωσή τους επιδιώκουν...

Μας οφείλουν μία απάντηση…

2011-10-30T22:31:00.002+02:00

Πριν από δύο χρόνια η νεοεκλεγμένη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, σε αντίθεση με την προεκλογική της εφησυχαστική ρητορική, μας αποκάλυψε, ότι το χρέος είναι δυσθεώρητο και έχει φτάσει στο 127% του ΑΕΠ και πως η προσφυγή στο ΔΝΤ θα ήταν ολέθρια και η ίδια δεν την συζητάει καν. Ούτε καν συζήτηση για αίτημα κουρέματος του χρέους. Κάτι τέτοιο, μας έλεγαν θα ήταν αληθινή καταστροφή…, που η κυβέρνηση θα απέφευγε πάσει δυνάμει χάρις στους σωστούς χειρισμούς, που έβαλε μπροστά από την επομένη των εκλογών… Ακολούθησαν δύο χρόνια απόλυτης κυβερνητικής αδράνειας ως προς τον χειρισμό του χρέους κσι ολοκληρωτικής απουσίας κάθε ουσιαστικού διαρθρωτικού μέτρου, που θα μπορούσε έστω και υποσχετικά να δίνει προοπτική στον τόπο… Αντιθέτως ο χρόνος αυτός ήταν γεμάτος από ληστρικά φοροεισπρακτικά μέτρα από τους συνήθεις ύποπτους, τους μισθωτούς και βαρύτατες μειώσεις αποδοχών των ίδιων των μισθωτών και των συνταξιούχων. Ηταν χρόνος γεμάτος συγκλονιστικές αποκαλύψεις… Ετσι, π.χ. ενώ μας διαβεβαίωναν, πως αγνοούσαν τον κ. Στρως Καν, Ο Ντομινίκ σε κάποια … μερακλίδικη συνέντευξή του μας αποκάλυπτε, ότι με τον Γιώργο το είχε συζητήσει αναλυτικά το ζήτημα της προσφυγής στο ΔΝΤ… Ενώ, λοιπόν τα πράγματα φαινόταν δύσκολα έως τραγικά, εγχώριοι κυβερνώντες αλλά και η διεθνής «φιλελεύθερη» ηγεσία ακολουθούσαν ρυθμούς χελώνας. Ένα πλατύ χαμόγελο απαντούσε τις ανησυχίες, πως με το μνημονιακό μοντέλο, η κατάσταση θα χειροτερέψει μαθηματικά και με υψηλές ταχύτητες. Ως «Κασσάνδρες» και «εχθροί του έθνους» αντιμετωπίζονταν οι ενιστάμενοι… Δραστηριότητα και εμπνεύσεις υπήρχαν μόνον για μακροβούτια στις τσέπες των εργαζόμενων αυτού του τόπου… Και ήλθε η 27 Οκτωβρίου 2011… Επισήμως και με την Βούλα, ελεγχόμενη (?) περικοπή του χρέους κατά 50% με μία εγγυημένη 10ετία αφάνταστης δυσκολίας για τον λαό και χωρίς εγγύηση αποφυγής της επίσημης χρεωκοπίας… Υπόσχεση επαναφοράς του καλπάζοντος χρέους το 2021 στο επίπεδο του 2009 θα είναι η ανταμοιβή δακρύων και αίματος, που θα καταβληθούν για … να γυρίζει ο ήλιος… «Υπερήφανοι» αρνητές μόνον προς Ρώσους και Κινέζους, που έχουν προτείνει διάφορες μορφές θετικής παρέμβασης υπέρ της Ελληνικής οικονομίας και φανατικοί και καθημερινοί υποστηριχτές του δόγματος «ανήκομεν εις την Δύσιν», που καλά κρατεί και βασιλεύει μεταξύ των μεγάλων ενόχων της σύγχρονης Ελληνικής και παγκόσμιας τραγωδίας…
Δύσκολα όμως θα αποφύγουν οι πρωταγωνιστές του δράματος τα αμείλικτα ερωτήματα της λαϊκής αγανάτησης: Καλά όλες οι προηγούμενες 10ετίες, που … «μαζί τα φάγαμε»… Τι τους εμπόδιζε εδώ και δύο χρόνια να επισπεύσουν την λήψη των μέτρων, που τότε τα χαρακτήριζαν ολέθρια και σήμερα τα βαφτίζουν σωτήρια;;; Πρόκειται για κραυγαλέα, απύθμενου βάθους ανικανότητα ή μήπως άλλων ρήμασι πειθόμενοι μας οδήγησαν στο κοίλο της γκλιλοτίνας;;; Εδώ χωράει και Τρίτη ερμηνεία: και τα δύο μαζί…
Δεν πειράζει… Ας μην μας απαντήσουν… Καταλάβαμε…

Διαβάστε την...

2011-10-30T21:39:00.008+02:00

Στον πολύ ενημερωμένο και συνεχώς αναβαθμιζόμενο δικτυακό ιστότοπο:newstrap, διαβάσαμε μία εξαιρετικά επίκαιρη και άκρως πληροφοριακή συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή ιστορίας Albrecht Ritschl στο Spiegel. Αφορά και το Ελληνικό χρέος αλλά και την στάση, που η Γερμανία θα έπρεπε (!!!) να κρατήσει στην περίπτωση της Ελληνικής οικονομικής κρίσης... Τίτλος του σημειώματος: Γερμανός καθηγητής στο Spiegel: «έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας» Διαβάστε την... Αξίζει πολύ τον κόπο...

Ερχεται η «χρυσή» 10ετία των εκποιήσεων

2011-10-29T19:13:00.002+03:00

Την οδύνη τους εκφράζουν τα μεγάλα (και μεγάλων συμφερόντων) ΜΜΕ για την έλλειψη αναπτυξιακού σκέλους στην νέα συμφωνία εξυπηρέτησης του εθνικού χρέους υπό όρους εθνικού και ατομικού αφανισμού…
Λαθεμένη πληροφόρηση ή και συνειδητή παραπληροφόρηση … Οι «επενδύσεις»… έρχονται. Μία νέα συμφωνία Cooper θα αρχίσει να υλοποιείται επί της ουσίας… Η «πασιφανής» έλλειψη εθνικών κεφαλαίων θα καταστήσει όχι απλά εμπορεύσιμο αλλά και «εμπορευτέο» τον εθνικό πλούτο σε πρώτες ύλες, κλασσικά ενεργειακά υλικά, ανανεώσιμες πηγές. Το ξεπούλημα θα επιχειρηθεί με την επιδίωξη ευρείας λαϊκής ανοχής ή/ και αποδοχής. Ταυτόχρονα, οι υλικοί όροι αυτών των επενδύσεων προοιωνίζονται «λαμπροί»… Χάρις στην «συνεπή» προσπάθεια απαξίωσης της εργατικής δύναμης, το κόστος εργασίας θα έχει συντομότατα …βαλκανοποιηθεί. Οι στρατιές των ανέργων θα εγγυώνται σταθερά υποβιβασμένα και μη αναπροσαρμόσιμα μεροκάματα…
Κάποιοι «ρεαλιστές» θα θεωρήσουν, πως έστω και έτσι, υπάρχει η προοπτική της ανάπτυξης. Το παραμυθάκι αυτό έχει καταγράψει ανακυκλούμενες εμφανίσεις στο ιστορικό προσκήνιο του τόπου… Χαρακτηριστική περίπτωση η μετεμφυλιακή «ανάπτυξη», που -με εξαίρεση την αξιοποίηση του λιγνίτη- οδήγησε σε σημαντικότερη αποβιομηχάνιση, αφανισμό του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας εκθετική διόγκωση της αρπαχτής και του παρασιτισμού και σταθερή αύξηση του εξωτερικού χρέους. Καμία πρωτογενής συσσώρευση, κανένας εξορθολογισμός, κανένας ουσιαστικός εκσυγχρονισμός πάντοτε βέβαια με μπόλικη «εκσυγχρονιστική» επένδυση …
Κάπως έτσι προδιαγράφεται το μέλλον του νομοθετημένου πλέον ως β’ διαλογής τόπου. Εκτός και οι αυτόχθονες ιθαγενείς ανατρέψουν την πορεία προς τα προδιαγεγραμμένα…

…Κάτω τα χέρια από τον Χορστ Ράιχενμπαχ

2011-10-27T10:10:00.009+03:00

Με οργή και αγανάκτηση παρακολουθήσαμε στην συνέντευξη τύπου του επικεφαλής της «ομάδας δράσης» της κομισιόν για την Ελλάδα κ. Χορστ Ράιχενμπαχ να του τίθεται η προσβλητική (για την αφεντομουτσουνάρα του) ερώτηση: Μήπως είστε Γκαουλάϊτερ;
Τι να απαντήσει ο …Τεύτων φιλέλλην, που βρίσκεται εδώ ως συντονιστής του ανθρωπιστικού έργου σωτηρίας της χώρας!!! Θαύμασα την ψυχραιμία του αλλά και την πολιτική του σοφία, που αντιπαρήλθε την προβοκατόρικη ερώτηση λέγοντας, ότι η μέχρι σήμερα δράση του πραγματοποιείται κυρίως εκτός Γερμανίας και πως ο ίδιος δεν έχει σχέση με το Γερμανικό παρελθόν (sic διατύπωση για το Χιτλερικό-ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας)…
Ευτυχώς, που στην συνέχεια με τις απαντήσεις και τις τοποθετήσεις του διέγραψε και την τελευταία υποψία, για δήθεν κακόβουλη παρουσία και δράση του στην Ελλάδα… Ετσι. π.χ. ερωτώμενος για την αξία της υπό εκποίηση εθνικής περιουσίας τόνισε το αυτονόητο: Ούτε η Κομισιόν, ούτε η Ελληνική Κυβέρνηση θα καθορίσουν την αξία των εκποιούμενων αλλά η ίδια η αγορά… Αυτό άκουσα και καθησύχασα… Επιτέλους όχι αυθαιρεσίες και παράλογες απαιτήσεις… Η «αγία» αγορά űber Alles… Γι’ αυτό εξάλλου με σταθερότητα και συνέπεια η Ελληνική Πολιτεία …σκίζεται για να υποβαθμίσει την αξία όλων των προς εκποίηση αγαθών και υπηρεσιών στο μη περαιτέρω… Προσπάθεια, που κατά την τελευταία 2ετία έχει λάβει …ηρωϊκές διαστάσεις. Η αγορά, λοιπόν θα καθορίσει, όπως οφείλει σε κάθε …δημοκρατική πολιτεία, την αξία των …προικώων. Λαλίστατος πάντως στην συνέχεια ο Χορστ, μίλησε για τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στην Υγεία, στην Δικαιοσύνη, για το Κτηματολόγιο, τα διαρθρωτικά Ταμεία, την ρευστότητα των Τραπεζών, τις κοινές δράσεις των Υπουργείων και τα μεγάλα Εργα…
Πάντως, όσο και αν έψαξα, κουβέντα δεν βρήκα για τα δρομολόγια των φέρρυ-μπωτ Λευκίμμης-Ηγουμενίτσας, την παράκαμψη της Αμφιλοχίας, τα ωράρια των κομμωτηρίων… Με τέτοια γενικολογία το θεάρεστο έργο του Χορστ κινδυνεύει…

Αφήστε τον άνθρωπο ελεύθερο να πει και να δράσει και ...θα δείτε...

Υπόμνηση προς αφελείς...

2011-10-26T12:55:00.008+03:00

...Είναι το σημείωμα του φίλτατου Ν.Γ. προς την ΦΑΙΑΚΙΑ... Πρόκειται για κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δημοσιευμένου στην ΑΚΡΟΠΟΛΗ, μόλις 115 χρόνια πριν... Αναγνώστε το προσεκτικά και αναλογιστείτε την διαχρονικότητά του... Εμείς το κάναμε με πολύ θλίψη...

Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με καρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν. Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού...
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον. Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Πραγματικά συναρπαστική συνέντευξη...

2011-10-26T12:09:00.008+03:00

...Είναι αυτή που παραχώρησε ο Γώργος Ρούσσης στο blog: "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΤΙΠΟΤΑ" (http://eleftheriahtipota.blogspot.com/). Μπορείτε να την παρακολουθήσετε αυτούσια (video) ή/και να την διαβάσετε απομαγνητοφωνημένη... Την βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα... Πολύ ζωντανές απόψεις σε καυτά ιδεολογικοπολιτικά θέματα της εποχής. Και υπαρξιακά θα προσέθετα... Εμείς εδώ θα παραθέσουμε μόνον ένα μικρότατο απόσπασμα, έχοντας επίγνωση, ότι το απόσπασμα πολλές φορές κινδυνεύει να κακοποιήσει το νόημα του συνολικού λόγου... Υποκειμενική επιλογή, αλλά είπαμε: διαβάστε την ολόκληρη...

Ερώτηση (Ελευθεριακός): Μάλιστα. Θα σας κάνω τώρα μια… μάλλον είναι περίεργη ερώτηση! Είναι λίγο ταξιδιωτική: Ότι αν παρομοιάσουμε την αταξική κοινωνία με ταξιδιωτικό προορισμό, ας πούμε τη Θεσσαλονίκη, είναι προτιμότερο να πάμε με αυτοκίνητο ή να πάρουμε αεροπλάνο; Τι κινδύνους έχει το ένα, τι κινδύνους μπορεί να έχει το άλλο;
Ρούσης: Θα σου απαντήσω με το σκεπτικό του Γκράμσι, του οποίου είναι ευκαιρία να πω ότι κυκλοφόρησε τώρα ένα βιβλιαράκι «Οι θέσεις της Λυών», είναι ένα βιβλίο που βγήκε από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο…
Και μιλάει για το πώς θα πρέπει να είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα, και είναι αρκετά επίκαιρο κατά τη γνώμη μου. Λοιπόν, τί έλεγε ο Γκράμσι; Διαχωρίζοντας την Ανατολή από τη Δύση και τη Ρωσία από τις Δυτικές χώρες, ότι εδώ θα πρέπει να εφαρμοστεί ο πόλεμος θέσεων, δηλαδή, πρόσεχε: όχι κανένας ρεφορμισμός…
ο οποίος [ο πόλεμος θέσεων] θα οδηγήσει στην επανάσταση, αν θέλεις να πούμε ότι το γρήγορο είναι το αεροπλάνο. Αλλά να πηγαίνουμε σταθμό-σταθμό. Να κατακτήσουμε δηλαδή τη Λαμία, να κατακτήσουμε τη Λάρισα, να κατακτήσουμε παραπάνω, για να φτάσουμε ως τη Θεσσαλονίκη… μέσα από μάχες. Γιατί αυτό; Διότι όσο αναπτύσσεται ο Καπιταλισμός, πέρα όλων των άλλων αρνητικών που έχει, [όπως] πολέμους, οικολογική καταστροφή, εκμετάλλευση, κάνει και κάτι άλλο: Αλλοτριώνει, αποξενώνει τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένης της εργατικής τάξης. Με αυτό το δεδομένο λοιπόν και η εργατική τάξη αντί να ζητάει την ανατροπή του συστήματος, αν και εν δυνάμει επαναστατική, ενσωματώνεται σε αυτό και ζητάει την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής της στα πλαίσιά του. Για να μπορέσει να ανατραπεί αυτό, για να μπορέσει να ανατραπεί η ιδεολογική ηγεμόνευση της αστικής τάξης, της κυρίαρχης ιδεολογίας με άλλα λόγια και να μπορέσει η εργατική-επαναστατική ιδεολογία να αγκαλιάσει ευρύτερες μάζες, χρειάζεται να δίνεται μία μάχη από καλύτερες θέσεις. Εδώ- για να επανέλθω σε μια προηγούμενη ερώτησή σου- εντάσσεται και η αναγκαιότητα ενός μετώπου…
ριζοσπαστικού, αντικαπιταλιστικού της Αριστεράς- στο βαθμό που η εργατική τάξη, ενώ είναι ώριμες οι αντικειμενικές συνθήκες, δεν είναι η ίδια ώριμη- για να βοηθήσει [το Μέτωπο] να κατακτηθεί αυτή η ηγεμονία. Άρα θα έλεγα από μια άποψη καλύτερα με τρένο.

Σύντομα αλλά καλά !!!

2011-10-24T12:52:00.006+03:00

Ξανά, από τον φίλο Ν.Μ. της ΦΑΙΑΚΙΑΣ πήραμε αυτά τα επίκαιρα αποφθέγματα και σας τα παρουσιάζουμε...

- Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας (ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ)
- Ευτυχώς που είμαστε υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ (ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ)
-Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι λωποδύτες. Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο επάγγελμα.
-Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία;
-Ενας μέσος εργαζόμενος παίρνει τη μέρα 23 €...τα 2 πάνε στο ΙΚΑ, 2 στα κοινόχρηστα, 6 η ΔΕΗ και 10 η εφορία! Μένουν 3! ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΑ!
-Εχω αρκετά χρήματα για να περάσω μέχρι το τέλος του μήνα. Του προηγούμενου...
-Tις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και φώναξε ο καταστηματάρχης: -Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί.
-Κάθε φορά που μιλάει ο Βενιζέλος κρύβεται το πορτοφόλι μου από μόνο του..
-Γιατί πήγε στο Κατάρ ο Πρωθυπουργός? Εμείς στο Σιχτίρ τον στείλαμε.
-Αν το ελληνικό κράτος αναλάβει την έρημο Σαχάρα σε λίγα χρόνια θα υπάρχει έλλειψη άμμου!!!
-Τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα.....χθες πέρασα από το Σύνταγμα και είδα τα περιστέρια να ταΐζουν τους ανθρώπους.
-Έβγαλα το Δημοτικό. Έβγαλα το Γυμνάσιο και το Λύκειο.. Έβγαλα & το Πανεπιστήμιο...Και τώρα για να βρω δουλειά πρέπει να βγάλω ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ!
-Πώς κλίνεται το ρήμα πτωχεύω; Εγώ πτωχεύω, εσύ κερδίζεις, αυτός πλουτίζει, εμείς πεινάμε, εσείς τα τρώτε, αυτοί μας πηδάνε!

Ε άει σιχτίρ.......

2011-10-23T20:40:00.005+03:00

Δεν το διαβάσαμε στην ΑΥΓΗ, όπου πρωτοδημοσιεύτηκε αλλά το λάβαμε από τον φίλο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Ν.Μ. καιτο αναδημοσιεύουμε ασμένως... Ισως επειδή μας εκφράζει σχεδόν κατά λέξη.

Ε άει σιχτίρ...
Εκατό φορές μέχρι σήμερα τα καλόπαιδα με τις κουκούλες διέλυσαν με τις μολότοφ και τις αγριότητες ειρηνικά συλλαλητήρια. Προσκάλεσαν και προκάλεσαν με κρυμμένα πρόσωπα, τα άλλα καλόπαιδα, της αστυνομίας, με επίσης κρυμμένα πρόσωπα, σε ένα τσαμπουκά θύματα του οποίου υπήρξαν συχνά ειρηνικοί διαδηλωτές -ποιος ξεχνάει τη Marfin;-και πάντα οι ειρηνικές διαδηλώσεις. Και δεκάδες φορές μέχρι σήμερα είτε πιάστηκαν στα πράσα με επαναστατική κουκούλα και ασφαλίτικη ταυτότητα είτε απαθανατίστηκαν σε βίντεο τη στιγμή που κρύβονται πίσω από τις γραμμές των ΜΑΤ.
Προχθές, σε συνεργασία με τους κουκουλοφόρους του Παπουτσή, έσπασαν, ρήμαξαν, έκαψαν, δυσφήμισαν και τελικά διέλυσαν μια πρωτοφανή σε όγκο και παλμό συγκέντρωση. Παρέδωσαν το Σύνταγμα, πλατεία ειρηνικής διαμαρτυρίας, στη βαναυσότητα των δυνάμεων καταστολής. Με αποτέλεσμα ακόμα και το Mega να ανακαλύψει το «κόμμα της βίας», παραλείποντας φυσικά να θυμίσει ότι στο κόμμα αυτό ανήκουν όχι μόνο οι κουκούλες της βλακείας και της προβοκάτσιας, αλλά και οι κουκούλες της αστυνομίας και της κρατικής καταστολής.
Για τι πράγμα ακριβώς μιλάμε εδώ; Για ιδέες; Για επανάσταση; Ή για μια βία διορατική στην τυφλότητά της και στοχοπροσηλωμένη στη γενικότητά της, που υπηρετεί τα σχέδια της κρατικής βίας και χέρι-χέρι πηδάνε καλές προθέσεις και πολιτικούς στόχους; Διότι αν ξέρουμε για τι μιλάμε, τότε θα ρωτήσουμε: τι θες εσύ, οπαδός της μολότοφ και του ανταρτοπόλεμου με τους μπάτσους στη δική μας ειρηνική εκδήλωση; Γιατί χρησιμοποιείς παιδιά, γυναίκες, διαδηλωτές, ως ασπίδα για τον πόλεμό σου; Είμαστε αναλώσιμοι, μαλάκες, τούβλα, και μας αναθέτεις ρόλο αναχώματος;
Ε, χθες τα καλόπαιδα βρήκαν το μάστορά τους. Αυτή τη φορά κάποιοι αποφάσισαν να τους δώσουν την κουκούλα στο χέρι. Κάποιοι αντιστάθηκαν με βία στη βία τους εν ονόματι μιας διαδήλωσης ειρηνικής, με ειρηνικούς διοργανωτές χωρίς κουκούλα. Μπορεί η εικόνα να ξένισε πολλούς και άλλοι να γκρίνιαζαν ότι το Σύνταγμα δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ. Φυσικά το Σύνταγμα δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ. Χθες όμως ανήκε στους ειρηνικούς διαδηλωτές και δεν θα κατηγορήσουμε κανένα ΠΑΜΕ γιατί προσπάθησε να το διαφυλάξει από τη βία της κουκούλας. Στο κάτω-κάτω, όταν η αστυνομία συνεργάζεται προκλητικά με την κουκούλα, είναι δουλειά των διαδηλωτών (και του ΠΑΜΕ φυσικά) να υπερασπίζονται και τον κόσμο που διαδηλώνει και τις κινητοποιήσεις τους. Ή όχι;

Καρτερός Θανάσης

Τι παίζεται;

2011-10-20T10:58:00.007+03:00

Επειδή η ΦΑΙΑΚΙΑ αρέσκεται να φιλοξενεί τεκμηριωμένο και τεκηρώνοντα λόγο, σας παραθέτουμε το σημείωμα του Γιάννη Βαρουφάκη με τίτλο: "Τι Παίζεται;¨" που μας έστειλε ο καλό φίλος Σ.Π.

Τι παίζεται;

Aυτές τις μέρες αναγκάζομαι να ανατρέξω στην παλιά μου τέχνη (την Θεωρία Παιγνίων) για να καταλάβω τι γίνεται. Όχι βέβαια ότι υπάρχει κάποια θεωρία μαγική που θα μας δώσει τις απαντήσεις. Κανένα μαθηματικό θεώρημα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η τρόικα έβαλε ως όρο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης την μείωση των ελάχιστων (ήδη τρισάθλιων) μισθών του ιδιωτικού τομέα. Εκεί όμως που μπορεί να βοηθήσει η παλιά μου τέχνη είναι στο να ξαναδούμε την ισχύουσα κατάσταση πιο καθαρά, τοποθετώντας τα διάφορα πιόνια-παίκτες στην σκακιέρα των εξελίξεων, μελετώντας την θέση του καθενός, τον σκοπό και τους περιορισμούς του, με την ελπίδα ότι, παρατηρώντας τα έτσι διατεταγμένα, θα καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει.
Κάτι τέτοιο θα προσπαθήσω επιλέγοντας τρία τέτοια πιόνια-παίκτες η μελέτη των οποίων μπορεί να βοηθήσει να δούμε λίγο πιο καθαρά "τι παίζεται": (1) Τις ευρωπαϊκές τράπεζες (τις γαλλο-γερμανικές ιδίως), (2) την Γερμανική Κυβέρνηση, και (3) τις ΑΜΠ χώρες (δηλαδή, τις Ακόμα Μη Πτωχευμένων), π.χ. Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο. Ας δούμε το κάθε πιόνι-παίκτη ξεχωριστά, εστιάζοντας στους στόχους και στους περιορισμούς του.
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Οι τραπεζίτες γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι οι τράπεζές τους είναι πτωχευμένες. Το γνωρίζουν καιρό τώρα, κι ας μην το ομολογούν δημοσίως, ελπίζοντας ότι η ΕΚΤ, σε συνδυασμό με τις εθνικές κυβερνήσεις (που συγκροτούνται από πολιτικούς που με δυσκολία θα διακινδυνεύσουν την προνομιακή τους σχέση με τους εν λόγω τραπεζίτες), θα συνεχίσουν να κρατούν τις τράπεζές τους εν ζωή και εκείνους... τραπεζίτες. Βλέπετε, αντίθετα με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες, οι οποίοι ζούνε υπό την απειλή της πτώχευσης, οι τραπεζίτες φοβούνται κάτι άλλο. Έχοντας δεδομένο το παράδοξο η πτώχευση των τραπεζών τους να τους βοηθά στο να ιδιοποιούνται τα πλεονάσματα που παράγουν άλλοι, οι καλοί τραπεζίτες δεν την φοβούνται την πτώχευση. Αυτό που τρέμουν είναι την υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, τρέμουν μπας και επαναληφθεί στην Ευρώπη αυτό που έγινε στις ΗΠΑ με το TARP (trouble assets relief program), όπου το κράτος ανάγκασε με συνοπτικές διαδικασίες τις τράπεζες να δεχθούν κρατικά κεφάλαια λαμβάνοντας το ίδιο σε αντάλλαγμα μετοχές αντίστοιχης αξίας (τις οποίες, αφού οι τράπεζες εκκαθαρίστηκαν, το κράτος πούλησε στον ιδιωτικό τομέα, με κέρδος μάλιστα). Ο λόγος που τρέμουν μια τέτοια υποχρεωτική επανακεφαλαιοποίηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από το EFSF, είναι ότι εκεί δεν θα τους παίρνει να απαιτούν και την πίτα ολάκαιρη (να παραμείνουν κυρίαρχοι των Διοικητικών Συμβουλίων των τραπεζών) και τον σκύλο χορτάτο (να λάβουν τα κεφάλαια που τόσο ανάγκη έχουν οι τράπεζές τους).
ΑΜΠ ΧΩΡΕΣ: Με τις κυβερνήσεις τους στα πρόθυρα του νευρικού κλονισμού, οι πολιτικοί των Ακόμα Μη Πτωχευμένων χωρών αυτών (με προεξάρχουσα την Ιταλία) παραμένουν στην άκρη, δεν τολμούν να πουν κιχ είτε εντός είτε εκτός των χωρών τους (φοβούμενοι ότι μια άστοχη λέξη θα φέρει την καταστροφή), και απλά ελπίζουν, μάταια μάλλον, σε μια γενναία στροφή της Γερμανίας που ίσως σταματήσει το μαρτύριο της σταγόνας και διαλύσει τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται απειλητικά πάνω από τις πρωτεύουσές τους. Με τις αγορές ομολόγων να αντιμετωπίζουν τις χώρες αυτές ως τους νέους παρίες, η Ιταλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, ακόμα και η ίδια η Γαλλία, πιάνουν τον εαυτό τους να είναι κρατούμενοι, φυλακισμένοι στο χρυσό κλουβί της ευρωζώνης. Νιώθουν ότι είναι καταδικασμένοι ό,τι και να κάνουν. Αν δεν εφαρμόσουν ανελέητη λιτότητα, οι "αγορές", και μαζί τους η ΕΚΤ, θα τους εγκαλέσουν (με τρόπο βίαιο και βάναυσο) οδηγώντας τα spreads τους στα ύψη. Αν πάλι καταπιούν το δηλητήριο της λιτότητας στις τεράστιες ποσότητες που απαιτούν οι "αγορές" και η ΕΚΤ, τότε η ύφεση θα χειροτερέψει με αποτέλεσμα οι ίδιες οι "αγορές" να... στείλουν τα spreads τους στα ύψη. Είναι να μην βρίσκονται σε αποπληξία; Η μόνη τους λοιπόν ελπίδα είναι ένα κούρεμα του βουνού χρέους που αντιμετωπίζουν (πάνω από €3 τρις οι τρεις αυτές μόνο χώρες) - αν μη τι άλλο μια σημαντική μείωση των τόκων που θα πρέπει να καταβληθούν την επόμενη δεκαετία.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Το κύριο μέλημα του Βερολίνου είναι να διαχειριστεί την Κρίση με τις ελάχιστες δυνατές παραχωρήσεις όσον αφορά αυτό που κάποτε ονομάζαμε πολιτική και θεσμική ολοκλήρωση. Η Γερμανία απεύχεται οποιαδήποτε μορφή ολοκλήρωσης απειλεί την Αρχή των Απολύτως Διαχωριζόμενων Χρεών (ΑΑΔΧ, δικός μου... όρος ) - δηλαδή, της ιδέας ότι το κάθε ευρώ χρέους πρέπει να ανήκει σε μία μόνο χώρα. Πέρασαν δεκαοκτώ μήνες στην διάρκεια των οποίων η Γερμανική ηγεσία πάλεψε με νύχια και με δόντια να πείσει τον εαυτό της ότι η Κρίση δεν είναι συστημική αλλά από εκείνες που μπορούν να καταπολεμηθούν με περισσότερα δάνεια και μεγαλύτερη πειθαρχία. Τώρα όμως, μετά την κατάρρευση του διατραπεζικού συστήματος (το οποίο έσπρωξε την Βελγο-Γαλλική τράπεζα Dexia στον γκρεμό), η κα Μέρκελ φαίνεται να έχει αποδεχθεί ότι, τουλάχιστον όσον αφορά τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα, η Κρίση έχει πάρει διαστάσεις συστημικές (μέχρι και στον κ. Trichet επέτρεψε να πει κάτι τέτοιο χτες). Κατάλαβε φαίνεται αυτό που λέμε εδώ και ενάμιση χρόνο (και εδώ στο protagon.gr) ότι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη στην οποία βρέθηκε η Wall Street τον Σεπτέμβριο του 2008. [Κι αν δεν με πιστεύετε, ακούστε αυτό: Το παθητικό των 'ευρωζωνικών' τραπεζών σήμερα ανέρχεται στο 300% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Το 2008 παθητικό των Αμερικανικών τραπεζών δεν ξεπερνούσε το 200% του ΑΕΠ των ΗΠΑ.] Κατάλαβε λοιπόν, επί τέλους, η Γερμανίδα Καγκελάριος, και ο υπουργός της επί των οικονομικών, ότι το πράγμα δεν πάει άλλο: Οι τράπεζες θα πρέπει να επανακεφαλαιοποιηθούν από κάποιο 'ταμείο' που να έχει στην διάθεσή του τουλάχιστον €1 τρις. Ακόμα, βέβαια, δεν έχουν κατανοήσει ότι αυτή η επανακεφαλαιοποίηση δεν μπορεί να γίνει από τις κυβερνήσεις αλλά από έναν πανευρωπαϊκό οργανισμό με εποπτικές και πειθαρχικές εξουσίες αλλά (που θα πάει;) αργά ή γρήγορα (μάλλον αργά) θα το καταλάβουν κι αυτό. Πέραν όλων αυτών των λεπτομερειών (που μόνο λεπτομέρειες δεν είναι), η Γερμανική κυβέρνηση κολλάει σε δύο πράγματα: (Α) Αρνείται να ενισχύσει τις τράπεζες (ιδίως τις Γαλλικές) δύο φορές ταυτόχρονα. Αν είναι να σταματήσει να δίνει χρήματα στο ελληνικό κράτος ώστε αυτό να αποπληρώνει τις τράπεζες, και αντ' αυτού να 'χώσει' ένα τρισεκατομμύριο στις τράπεζες απ' ευθείας, της πέφτει λίγο βαρύ να συνεχίσει παράλληλα να δίνει και στην Ελλάδα ώστε η Ελλάδα να δίνει κι άλλο ζεστό χρήμα στις ίδιες τράπεζες. Άρα, η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα συνυφανθεί με ένα ελληνικό default - ελληνιστί πείτε το πτώχευση, κούρεμα, αναδιάρθρωση κ.ο.κ. Ή, να το πω διαφορετικά, η πτώχευση/default/κούρεμα του ελληνικού δημοσίου θα αποτελεί το διαπραγματευτικό χαρτί με το οποίο η κα Μέρκελ θα επιβάλει στις τράπεζές της (και της Γαλλίας) την επανακεφαλαιοποίηση. Θα είναι σαν να τους λέει: "Θέλετε παραδάκι; Δεν θα το παίρνετε πλέον από την Ελλάδα (στην οποία το δίνω εγώ). Θα σας το δίνω εγώ απ' ευθείας αλλά με αντάλλαγμα μετοχές σας. Αν σας αρέσει!" (Β) Το δεύτερο σημείο που κάνει την Γερμανία να κωλυσιεργεί (λες και χρειάζεται λόγο...) είναι ο αντίκτυπος που θα έχει ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους στην Ιταλία και τις λοιπές ΑΜΠ χώρες. Η κα Μέρκελ φοβάται ότι αν υπάρξει προηγούμενο διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους μιας χώρας-μέλους της ευρωζώνης, χωρίς να οδηγηθεί αυτή εκτός του ευρώ, τότε θα ανοίξει η όρεξη κι άλλων χωρών-μελών, του κλαμπ των ΑΜΠ (όπως τις ονομάζω), τις οποίες δεν θα τις πείραζε καθόλου να δρομολογήσουν μια, έστω και μερική, διαγραφή του χρέους τους εφόσον η θέση τους εντός της ευρωζώνης (και η αρωγή της ΕΚΤ και του EFSF στις τράπεζές τους) εξασφαλίζεται.
Η ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Η Γερμανία γνωρίζει ότι οι τράπεζες θα αντιστέκονται γερά στην ιδέα της επανακεφαλαιοποίησής τους από το EFSF όσο η Ελλάδα τους αποπληρώνει από τα δανεικά τα οποία παίρνει από την τρόικα, ελέω της Γερμανίας. Για να τους επιβάλει την επανακεφαλαιοποίηση, το Βερολίνο θα πρέπει να οδηγήσει την Ελλάδα στην πτώχευση, δηλαδή σε ένα κούρεμα άνω του 60% (το οποίο μπορεί, αρχικά, να αναφερθεί ως 50%, πριν προστεθεί ένα ακόμα 10% ή 20% σε αυτό). Μπροστά στο δίλημμα του λουκέτου (a la Dexia) και της επανακεφαλαιοποίησής, οι τράπεζες (όπως έκαναν και οι Αμερικανικές το 2009) θα το πιουν το πικρό ποτήρι της επανακεφαλαιοποίησης. Την ίδια στιγμή, όμως, έτσι ώστε να αποπέμψουν επικίνδυνες σκέψεις από το μυαλό των κυβερνόντων την Ιταλία και τις υπόλοιπες ΑΜΠ χώρες, η κα Μέρκελ είναι αποφασισμένη να καταστήσει την μία χώρα στην οποία θα επιτραπεί να πτωχεύσει εντός της ευρωζώνης σε πραγματική κόλαση. Υπό αυτό το πρίσμα, οι λόγοι που επιμένουν σε άσκοπα και παράλογα μέτρα, όπως η μείωση των ελάχιστων μισθών στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχει τίποτα απολύτως να κάνουν με την ίδια την Ελλάδα, με τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές, με τις ανάγκες των αγορών εργασίας και γενικότερα. Ο μόνος στόχος της τρόικα, εδώ που έφτασε το κουβάρι της ευρωπαϊκής Κρίσης, είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε κρανίου τόπον. Σε μια εξ ολοκλήρου πτώχευση κράτους και κοινωνίας που, από την μία μεριά, θα ενισχύει την διαπραγματευτική ισχύ της Γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στις Γερμανικές τράπεζες και, από την άλλη, σε ένα τεράστιο παράδειγμα προς αποφυγήν για τις ΑΜΠ χώρες, κυρίως την Ιταλία.
ΤΟ ΛΑΘΟΣ: Μια τέτοια στρατηγική θα μπορούσε, όσο βάναυση και να φαντάζει, να πετύχαινε τον στόχο της εάν η Κρίση μας ήταν σχεδόν γραμμική και στατική. Αν ήταν πιθανόν, με πιο απλά λόγια, να αθροιστούν αριθμητικά τα χρέη της Ελλάδας μαζί με τις εν δυνάμει ζημίες των τραπεζών και, κατόπιν, να συγκριθούν με τα χρήματα που είναι διατεθειμένη να δημιουργήσει/επενδύσει η Ευρώπη ώστε να τα "ρίξει" στις τράπεζες διασώζοντάς τες, τότε ίσως η στρατηγική που περιέγραψα να είχε ελπίδες. Δυστυχώς για όλους μας, οι Κρίσεις (με κεφαλαίο 'κ') δεν είναι ούτε σχεδόν γραμμικές ούτε στατικές. Αντίθετα, είναι απίστευτα μη γραμμικές και βιαίως δυναμικές. Η προσπάθεια να απομονωθεί η Κρίση της Ελλάδας από την Κρίση του ευρώ απέτυχε τον Μάιο του 2010 (τότε που μας 'διέσωσαν' και δημιούργησαν το τοξικό EFSF) και θα αποτύχει και πάλι τώρα. Ο λόγος; Όπως τότε έτσι και τώρα η Κρίση είναι μη γραμμική και δυναμική και, για αυτό, είναι αδύνατον να την σταματήσουν πετώντας στο πρόβλημα δάνεια, κουρεύοντας χρέη και βάζοντας τους Γερμανούς φορολογούμενους να στηρίζουν ένα σύστημα που έσπασε μια και καλή το 2008. Τίποτα από αυτά που ακούω να λένε οι Βορειοευρωπαίοι ηγέτες δεν με αφήνουν να αισιοδοξώ ότι κατάλαβαν πως το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος του EFSF αλλά η δόμησή του στην βάση της ΑΑΔΧ (Αρχή των Απολύτως Διαχωριζόμενων Χρεών). Το να χρησιμοποιήσουν χρηματοπιστωτικά τερτίπια για να "πουσάρουν" το EFSF (χρησιμοποιώντας τυπωμένο χρήμα της ΕΚΤ ως μέσο "μόχλευσης") απλώς θα μετατρέψει ένα τοξικό ταμείο σε ένα τοξικό τέρας.
Περιληπτικά, το σχέδιο που "παίζεται" αυτές τις ημέρες είναι να δοθεί το πράσινο φως στην Ελλάδα να κουρέψει το χρέος της κατά 60% με 70% έτσι ώστε να εξαναγκαστούν οι τράπεζες να δεχθούν έναν πακτωλό κεφαλαίων από το EFSF την ώρα που η ελληνική κοινωνική οικονομία πολτοποιείται με στόχο τον παραδειγματισμό χωρών όπως η Ιταλία (και οι υπόλοιπες ΑΜΠ χώρες) που, βλέποντας την κατάντια της χώρας μας, θα είναι σήκω-σήκω κάτσε-κάτσε παρά το γεγονός ότι θα υπάρχει προηγούμενο χώρας-μέλους της ευρωζώνης η οποία ουσιαστικά πτώχευσε χωρίς να εκδιωχθεί από την ευρωζώνη. Κι εδώ έγκειται το ευρωπαϊκό δράμα: Η στρατηγική αυτή θα αποτύχει, αν τελικά εφαρμοστεί. Γιατί; Επειδή, όπως όλα τα προηγούμενα σχέδια, αποτυγχάνει στο να αντιμετωπίσει μια συστημική Κρίση συστηματικά. Επειδή για άλλη μια φορά οι ευρωπαίοι ηγέτες επιλέγουν να αγνοήσουν την άρρηκτη διασύνδεση μεταξύ: (α) των ζημιών του τραπεζικού συστήματος, (β) της κακής αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης η οποία δεν δίνει περιθώρια να αποτρέπονται οι μαζικές πωλήσεις ομολόγων κρατών-μελών της ευρωζώνης μόλις φυσήξει και ο πιο απαλός άνεμος απαισιοδοξίας, και (γ) της απουσίας ενός μηχανισμού πλεονασμάτων που να επενδύει σημαντικό μέρος αυτών των πλεονασμάτων σε κερδοφόρα projects στις ελλειμματικές περιφέρειες. Όσο αυτού του είδους η Ευρωπαϊκή άρνηση παραμένει κυρίαρχη, η μετατροπή της Ελλάδας σε ένα βάλτο κατοικούμενο από σκιές ανθρώπων δεν θα προσφέρει στην κα Μέρκελ παρά μια Πύρρειο νίκη επί των τραπεζών.

Προφητείας το ανάγνωσμα…

2011-10-16T08:42:00.002+03:00

Λέγει μοι Κύριος
Εν ταις προσεχείς ημέραις Συνέδριον (συνεδρίαση) έσεται των Αρχιερέων και Φαρισαίων, ίνα ψηφίση εν εισέτι πολυνομοσχέδιον, δια του οποίου επιχειρείται η …τελική αλλαγή των Φώτων του Ελληνικού λαού. (They will change our lights κατά πως έλεγε και ο Χάρρυ Κλυν). Τινές των Φαρισαίων φοβούμενοι την μήνιν του όχλου, προσποιούνται, ότι τάχα δεν θα το ψηφίσουν ως έχει, ότι αποκλείεται να συναινέσουν σε τούτο ή εκείνο κ.ο.κ. Τότε λοιπόν ο επικεφαλής των Γραμματέων και ο πρώτος των Φαρισαίων θα διαμηνύσει εις τους δήθεν διαφωνούντας και φωνασκούντας να … καθίσουν καλοί… Και αυτοί, την κρίσιμην ώραν θα …ποιήσουν την νήσσαν (θα κάνουν την πάπια), τηρούντες την πανάρχαιαν αρετήν της διπλοπροσωπίας, ην το κίνημα, είχε αναγάγει από εποχής Μεγάλου εις Επιστήμην, εις βαθμόν τόνδε ώστε και … Αμερικανός Παράγων να ομολογεί (Ελευθεροτυπία 8/10/1993), ότι γνωρίζει τέλεια άλλα να δηλώνει και άλλα να πράττει…
Κύριος ου λέγει μοι, πόσον καιρόν ημείς, οι αυτόχθονες ιθαγενείς θα τρώγωμεν το σχετικό κουτόχορτο…

Προς το τέλος…

2011-10-14T21:09:00.005+03:00

Φαίνεται, πως η παρούσα φάση του Ελληνικού δράματος (=ξεπουλήματος) φτάνει προς το «τέλος» της…
Πρόσφατα ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε το αυτονόητο αναφερόμενος στο Ελληνικό ζήτημα. Το πρόβλημα της Ελλάδας, είπε, είναι κυρίως πολιτικό και ελάχιστα οικονομικό… Τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας όπως και το χρέος της είναι μεγέθη απολύτως ελέγξιμα για τις μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις… Τι συμβαίνει λοιπόν, και εδώ και πολύ καιρό η Ελλαδίτσα βρίσκεται στο προσκήνιο της παγκόσμιας οικονομίας και οι υψηλοί προστάτες της κινούνται με ρυθμούς χελώνας; Καταρχήν η «διασωστική» τους διάθεση είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμη… Τόσο το μνημόνιο όσο και το μεσοπρόθεσμο ήταν οικονομικο-πολιτικοί σχεδιασμοί, που με την για χίλιους λόγους εγγυημένη αποτυχία υλοποίησης των δήθεν εξυγιαντικών τους στόχων εξασφαλίζουν την ταχύτατη προσέγγιση στην στάση πληρωμών, δηλαδή την με ελεγχόμενο ή ανεξέλεγκτο τρόπο χρεωκοπία. Ασφαλώς το μνημόνιο α’, β’ και όποιο επόμενο χρειαστεί είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην δραματική και απίστευτα μεγάλη έκπτωση των εισοδημάτων των εργαζόμενων… Ετσι, ενώ μόλις πριν 5-6 χρόνια, μας υπόσχονταν την «βέβαιη» σύγκλιση των μισθών και των συντάξεών μας προς τις υψηλότερες Ευρωπαϊκές, με περισσό θράσος βαλκανοποιούν τις αποδοχές μας σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα… Αργήσαμε να συνειδητοποιήσουμε την επιδρομή του Ευρωπαϊκού τυφώνα. Κινούμαστε ακόμη με την αδράνεια των λαϊκίστικων παροχών και της κοινωνικής πολιτικής, που στηρίχτηκε όχι σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, έστω σοσιαλδημοκρατικού τύπου (π.χ. αντικειμενικό σύστημα φορολόγησης) αλλά σε αθρόο και σπάταλο δανεισμό, που γεννούσε «νέα τζάκια» πλάϊ στα άθιχτα παλιά. … Ταυτόχρονα, η «δημοκρατικοποίηση» της μίζας δεν ήταν μόνο πηγή κατασπατάλησης του Δημόσιου χρήματος, αυτού, που το Αστικό κράτος εισέπραττε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από τα λαϊκά στρώματα… Ηταν, κυρίως, μηχανισμός μαζικής αντι-κοινωνικής αγωγής… Ο λόγος και το ήθος «της πάρτης μου» συνιστούν την καλύτερη δυνατή εξασφάλιση, πώς την κρίσιμη ώρα, οι αντιδράσεις θα είναι απρόθυμες, μουδιασμένες, ασυντόνιστες, συντεχνιακές, σπασμωδικές, ατελέσφορες χωρίς προοπτική ανεξάρτητα από οποιοδήποτε πασπάλισμα υπερεπαναστατικότητας…
Ετσι, ολοκληρώνοντας την διαδρομή μίας 30ετίας, « ο αγώνας τώρα δικαιώνεται»… Εξάλλου, η συμφωνία Cooper, που από το 1938 όριζε, ότι καμία αξιοποίηση ορυκτού πλούτου και υδάτων της χώρας δεν είναι δυνατή χωρίς την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, έληξε μόλις το 2010… Ολες οι τελευταίες σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις στην Μεσόγειο αλλά και στον κόσμο έχουν επίκεντρο την νέα ενεργειακή πραγματικότητα και πολιτική, που διαμορφώνουν οι μεγάλοι, που προφανώς στοχεύουν σε δύο άξονες:
-Την ανάδειξη στο εμπορικό προσκήνιο των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, που όντας γνωστά εδώ και αρκετές 10ετίες, κρατιόνταν μέχρι τώρα στην εφεδρεία με βάση τον δικό τους ενεργειακό σχεδιασμό.
-Την προώθηση με απολύτως ελεγχόμενους ρυθμούς των εναλλακτικών μορφών ενέργειας ώστε να κρατηθεί η «ισορροπία» των ενεργειακών αγορών προς όφελος των μονοπωλιακών συγκροτημάτων που ελέγχουν ή θα ελέγχουν το συνολικό ενεργειακό δυναμικό του πλανήτη, ανεξάρτητα και σίγουρα αδιάφορα προς τις επείγουσες περιβαλλοντικές του ανάγκες…
Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν αποτελεί σενάριο ευφάνταστων εγκεφάλων ο ενεργειακός πλούτος της χώρας, και η ύπαρξη ορυκτών σημαντικών για μία σύγχρονη βιομηχανική ανάπτυξη… Η μακρόχρονη υποθήκευσή τους μπροστά στην απειλή του οικονομικού και κοινωνικού αφανισμού και του καθημερινά, ύπουλα και μεθοδικά ασκούμενου εκφοβισμού και κατατρομοκράτησης θα μοιάζει …ανακουφιστική επιλογή… Στα αυτιά μου ηχεί η συμπυκνωμένη σοφή ρήση φίλου: η Ευρώπη αγοράζει Εθνική ανεξαρτησία… Και την αγοράζει με σατανικό τρόπο ώστε να μετατρέψει τον θάνατο σε λύτρωση…
Εχουμε τον λόγο…

Μεγαλείο Ψυχής...

2011-10-13T11:16:00.004+03:00

Ο Μανώλης Κυπραίος, δημοσιογράφος και θύμα αστυνομικής βίας είναι από τις 15 Ιουνίου βαριά ανάπηρος (ολοκληρωτική κώφωση) εξαιτίας αυτής της βίας... Μπόρεσε, όμως και πήγε σε ημερίδα με θέμα: Αστυνομία & Ανθρώπινα Δικαιώματα, που διοργάνωσαν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αξιωματικών Αστυνομίας και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων... Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της ημερίδας αλλά αν σκοπό είχε να καταστείλει την αστυνομική βία και αυθαιρεσία και να αναδείξει στην συνείδηση των αστυνομικών τα αυτονόητα δικαιώματα του πολίτη, ακόμη και παραβάτη των νόμων, τότε καλοδεχούμενη και επαναληπτέα σε βαθμό... πλύσης εγκεφάλου... Για την ώρα σας παραθέτουμε το κείμενο της συγκλονιστικής ομιλίας του Μανώλη Κυπραίου σ' αυτή την ημερίδα. Το αντιγράψαμε από τον δικτυακό τόπο Νooz... Κανονικά θα έπρεπε να τυπωθεί και να διανεμηθεί σε όλους τους αστυνομικούς...

«Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μη.

Δεν σας το κρύβω πως ήρθα εδώ με πολύ μεγάλη δυσκολία. Όχι μόνο γιατί δυσκολεύομαι να περπατήσω αλλά γιατί, θα βρεθώ ανάμεσα σε ένστολους συμπολίτες μου, όπου κάποιοι από αυτούς με άφησαν ανάπηρο. Ίσως και μεταξύ σας να βρίσκεται και ο διοικητής της διμοιρίας που έδωσε την εντολή να μου πεταχτεί η χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.Όμως, ήρθα εδώ να σας δω κατάματα. Όπως έμαθα να κοιτάω όλους τους ανθρώπους. Είμαι εδώ, γιατί η δύναμη του ανθρώπινου μεγαλείου, έμαθα πως είναι η συγχώρεση. Βρίσκομαι εδώ με τη θέλησή μου. Με σκοπό να μη χυθεί άλλο αίμα. Αρκετό αίμα έτρεξε από το σώμα και την ψυχή μου. Δεν θέλω να τρέξει άλλο από πολίτες, ένστολους ή μη. Αρκετά ως εδώ.Βρίσκομαι εδώ για να συγχωρέσω εγώ αυτούς που με άφησαν ανάπηρο. Αυτούς που μου κατέστρεψαν τη ζωή. Τουλάχιστον εγώ μπορώ να κοιμάμαι στο μαξιλάρι μου ήσυχος, όχι γιατί δεν ακούω κανέναν θόρυβο πλέον, αλλά γιατί έχω την καρδιά και τη συνείδησή μου ήσυχες. Και δεν σας κρύβω πως όλο αυτόν τον καιρό, μέσα στο μυαλό μου γυρνούσε συνεχώς το ερώτημα: «Γιατί;» Τι άραγε να φοβήθηκαν οι πάνοπλοι άνδρες των ΜΑΤ από έναν άμαχο; Τι κακό θα μπορούσα να τους κάνω; Γιατί με στοχοποίησαν;Η απάντηση δόθηκε από τον κύριο Κοκκαλάκη. Το τι είπε ο κ. Κοκκαλάκης το γνωρίζετε όλοι και δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Μίλησε για μια βεντέτα ανάμεσα σε κάποιους πάνοπλους αστυνομικούς των ΜΑΤ, και εννοώ σε κάποιους και τους άμαχους δημοσιογράφους. Και δεν ήταν «γλώσσα λανθάνουσα», αλλά γλώσσα ειλικρίνειας. Δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας. Και σαν τραγική ειρωνεία, γνωστοποιήθηκε τη μέρα των γενεθλίων μου. Την ημέρα των γενεθλίων ενός «ζωντανού-νεκρού» από την εκτόξευση μιας χειροβομβίδας κρότου-λάμψης. Μιας χειροβομβίδας που εσκεμμένα ρίχτηκε κατά επάνω μου, αφού ο αστυνομικός της συγκεκριμένης διμοιρίας που έδωσε τη διαταγή ήξερε πως ήμουν δημοσιογράφος. Όπως και όλων όσων ακολούθησαν.Γιατί δεν είναι πως μου εκτοξεύτηκε μόνο η χειροβομβίδα. Μου απαγορεύτηκε να πλησιάσω το πρόχειρο ιατρείο στο Σύνταγμα, στη συνέχεια με «περιποιήθηκαν» αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και μου απαγορεύτηκε από αστυνομικά μπλόκα να πάω στο νοσοκομείο δια της ευθείας οδού, αναγκάζοντάς με επί μεγάλο χρονικό διάστημα, λιποθυμώντας και ζαλισμένος να γυρνάω στους δρόμους του Παγκρατίου για να φτάσω στο νοσοκομείο.Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΔεν έχει σημασία πως είμαι δημοσιογράφος. Έχει σημασία πως είμαι πολίτης. Πολίτης στην Ελληνική Δημοκρατία αν θυμάμαι καλά. Σε μια χώρα που έχει υπογράψει όλες τις διεθνείς συνθήκες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαίου των αμάχων τόσο στην ειρήνη, όσο και στον πόλεμο. Γιατί αξιότιμες και αξιότιμοι φίλοι, η Δημοκρατία βασίζεται στον άνθρωπο. Γι΄ αυτόν δημιουργήθηκε, αυτόν προστατεύει και σε αυτόν υποτάσσεται. Στον κυρίαρχο λαό.Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ορθή εφαρμογή των νόμων, σημαίνει και σεβασμός στην Δημοκρατία. Άραγε αυτοί οι αστυνομικοί που άφησαν ανάπηρο εμένα, χτύπησαν τους συναδέλφους μου, τον Γιώργο Αυγερόπουλο, την Τατιάνα Μπόλαρη, τον Δημήτρη Τρίμη, τον Άρη Μεσίνη, τον Μάριο Λώλο, και πόσους ακόμη δεν θυμάμαι πια, είναι αστυνομικοί που εκφράζουν όλο το αστυνομικό σώμα; Πιστεύω πως όχι. Από ότι γνωρίζω οι αστυνομικοί έχετε δώσει έναν όρκο στο Σύνταγμα και τους νόμους: Να τους προασπίζετε. Εμείς οι δημοσιογράφοι, ποιους νόμους παραβιάσαμε; Μήπως το νόμο της δημοσίευσης; Όταν τηρείς τους νόμους και τους προασπίζεις δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς. Το αντίθετο. «Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης». Σαφέστατα υπάρχουν «καρκινώματα» και στο δικό μας κλάδο όπως και στο δικό σας.Υπάρχει όμως μια διαφορά: Σημαντική. Εμείς δεν είμαστε εκτελεστική εξουσία. Δεν έχουμε όπλα, χημικά, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, κράνη και ασπίδες. Έχουμε μια φωτογραφική μηχανή και ένα μπλοκάκι. Και όποιος αστυνομικός ή πολίτης νομίζει πως έχει αδικηθεί από ένα δημοσιογράφο υπάρχει η δικαστική εξουσία στην οποία μπορεί να προσφύγει. Αλίμονο αν κυριαρχήσει η αρχή της ζούγκλας και της αυτοδικίας.Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΔεν βρίσκομαι εδώ για να σπείρω έριδες. Ούτε έχω προσωπικά με κανέναν. Δεν θέλω κανείς να θυμώσει ή να οργιστεί. Κακοί σύμβουλοι και τα δύο. Θέλω όμως να σκεφτείτε. Είμαι εδώ, ανάμεσά σας, για να σας κάνω μια έκκληση: Να σταματήσει η βία. Ξέρω πως και η Αστυνομία έχει πληρώσει βαρύ τίμημα στο κυνήγι των κακοποιών. Και όσο η κρίση μεγαλώνει οι καταστάσεις θα χειροτερεύουν. Ξέρω πως κι εσείς, οι αστυνομικοί, υποφέρετε από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα. Ξέρω πως κι εσείς χάνετε τα σπίτια σας, δεν έχετε να ταΐσετε τις οικογένειές σας, δεν έχετε να πληρώσετε το ρεύμα. Όπως κι εμείς οι δημοσιογράφοι, όπως εκατομμύρια άλλοι συμπολίτες μας. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν οι «εκλεκτοί» του κάθε συστήματος. Όμως αυτοί είναι η μειοψηφία και εμείς είμαστε η πλειοψηφία. Ξοδεύτηκαν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ για χημικά και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης τον Ιούνιο, γνωρίζοντας πως κάνετε εράνους στα αστυνομικά τμήματα να αγοράσετε φωτοτυπικό χαρτί και να βάλετε βενζίνη στα περιπολικά. Πως δεν έχετε σφαίρες και αλεξίσφαιρα γιλέκα. Πως τρέμετε με τον φόβο πως θα βρεθείτε απέναντι σε ένα Καλάσνικοφ γιατί είστε απροστάτευτοι. Και όλα αυτά τα ζητήματα τα αναδείξαμε εμείς.Οι δημοσιογράφοι-που λέτε-πως σας αδικούμε. Βλέπετε όμως πως δεν σας αδικούμε. Αντίθετα προσπαθούμε να σας βοηθήσουμε. Και θα είμαστε στο πλάι σας. Και εσείς μας απαντάτε με κλομπ, χημικά και αυτές τις αναθεματισμένες χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Τι μας χωρίζει λοιπόν; Επί της ουσίας τίποτα! Ξέρω πως υπακούτε σε διαταγές. Οι διαταγές δεν είναι θέσφατο, όταν παραβιάζουν τους νόμους και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.Ξέρω πως είστε άνθρωποι και όχι μηχανές. Ξέρω πως μπορείτε να σκέφτεστε και να ξεχωρίζετε το σωστό από το λάθος. Και πιστέψτε με πως αν δεν εκτελέσετε μια διαταγή που θα θέσει σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα αμάχων, να γνωρίζετε πως η Δημοκρατία θα σας προστατέψει. Εμείς οι συμπολίτες μας θα σας προστατέψουμε.Κινδυνεύουμε να γυρίσουμε σε άλλες εποχές. Μαύρες για την Δημοκρατία. Τις ξεπεράσαμε με μεγάλη δυσκολία. Και τώρα επιστρέφουμε το χρόνο πίσω. Κάποιοι σπείρουν τον διχασμό και κινδυνεύουμε. Καθίστε λοιπόν στο ίδιο τραπέζι να βρούμε λύσεις. Καθίστε μαζί με τους πολίτες και συζητήστε. Μπορούν να γίνονται διαδηλώσεις χωρίς να ανοίγει ρουθούνι. Μπορείτε να ασχοληθείτε με αυτά τα προβλήματα που πραγματικά βασανίζουν την κοινωνία και τους συμπολίτες μας. Πιάστε επιτέλους αυτούς που προκαλούν τα επεισόδια. Μπορείτε να περικυκλώνετε χιλιάδες, και δεν μπορείτε μια δράκα να περικυκλώσετε και να τους συλλάβετε; Αυτοί είναι ο πραγματικός κίνδυνος. Και μη φοβάστε για το τι θα αποκαλυφθεί για τις πραγματικές τους ταυτότητες…Αγαπητές φίλες και φίλοι, συμπολίτες μου, ένστολοι και μηΚλείνοντας, ήθελα να σας πω, ότι οι νόμοι και οι διεθνείς συνθήκες είναι καλές και άριστες. Είναι όμως γραπτά. Σημασία έχει να τηρούνται. Και τηρούνται από τις πράξεις και όχι από τα λόγια. Και σας το λέει ένας άνθρωπος που έχει επιβιώσει χωρίς «γρατζουνιά» από πολεμικά μέτωπα και έμεινε ανάπηρος στην πρωτεύουσα της ίδιας του της χώρας, όχι από «μπαχαλάκηδες» ή κουκουλοφόρους, αλλά από κάποιους αστυνομικούς.Σας μιλάει ένας άνθρωπος που ζει και πεθαίνει κάθε μέρα. Δεν σας μιλάει ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος. Αλλά ο άνθρωπος, ο πολίτης, Μανώλης Κυπραίος. Και σας διαβεβαιώνω πως αν αυτός ο καθημερινός μου «θάνατος», αυτό το βασανιστήριο που θα ζήσω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου, σταματήσουν αυτά τα κακώς κείμενα και δω ενωμένους τους Έλληνες απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα και δεν ξαναδώ χέρι αδελφού να χτυπάει αδελφό, θα είμαι ευτυχισμένος και θα πω: «χαλάλι». Αν όμως συνεχιστεί αυτό το κακό, στο τέλος οι μοναδικοί κερδισμένοι θα είναι αυτοί με τους οποίους είμαστε οργισμένοι και χαμένοι όλοι εμείς. Σκεφτείτε τι έχει κοστίσει στον λαό και στον τόπο μας αυτή η μαύρη περίοδος όταν αδελφός χτυπούσε αδελφό. Σκεφτείτε τι μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας και τι πάμε να παραδώσουμε εμείς στα παιδιά μας.Δείτε τον Μανώλη Γλέζο που είναι εδώ, και «φυτέψτε» βαθιά στην καρδιά σας τα λόγια του, που δυστυχώς δεν μπόρεσα να ακούσω. Τον άνθρωπο αυτόν που κουβαλά την ιστορία των νεώτερων Ελλήνων στην πλάτη του. Που μέσα από τον Μανώλη Γλέζο ξεφυλλίζει κανείς τις πιο «φωτεινές» και πιο «σκοτεινές» σελίδες αυτής της χρονικής περιόδου. Μια μορφή και στάση ζωής, που είναι η ενσαρκωμένη απόδειξη για όλα αυτά που μόλις σας ανέφερα. Ένας πολίτης και άνθρωπος, πρότυπο για εμάς και τα παιδιά μας.Σκεφτείτε λοιπόν καλά όσα σας είπα. Είναι λόγια ομόνοιας και όχι λόγια διχασμού. Τα λόγια μου, είναι λόγια που σκοπό έχουν να ενώσουν. Να ξαναδημιουργήσουν τις γέφυρες που κάποιοι γκρέμισαν, ύπουλα και με σκοτεινούς στόχους. Μη κοιτάτε το δέντρο. Δείτε το δάσος. Ένα «δάσος» στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε όλοι μέσα. Είναι λόγια χωρίς υστερόβουλους σκοπούς. Είναι λόγια ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας. Είναι λόγια που συνοψίζουν το ύψιστο αγαθό: Το δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια. Χωρίς χρώμα δέρματος, θρησκείας και πολιτικών πιστεύω. Και το κυριότερο: Είναι λόγια από έναν ανάπηρο πολίτη γραμμένα με το αίμα της ψυχής του που δεν έχει σταματήσει να αιμορραγεί…

Σας ευχαριστώ».

Θετική Δράση

2011-10-07T20:56:00.006+03:00

Το είδαμε στον δικτυακό ιστότοπο «ΥΠΟΔΟΜΕΣ» (http://www.ypodomes.gr/) και μας άρεσε… Γι’ αυτό και σας παρουσιάζουμε την φωτογραφία, όπου απεικονίζεται το τελικό αποτέλεσμα της συντονισμένης δράσης Πολιτείας (ΥΠΕΚ) και Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Ενας από τους χιλιάδες τυφλούς τοίχους πολυκατοικιών του λεκανοπεδίου διακοσμήθηκε με την συγκεκριμένη τοιχογραφία… Πρόκειται για τον τυφλό τοίχο του ξενοδοχείου VIENNA, επί της οδού Πειραιώς 20 και είναι Εικαστική Πρόταση του Παύλου Τσάκωνα, απόφοιτου της ΑΣΚΤ, σε σχέδιο αναφοράς του Albert Durer (1506), της οποίας την ζωγραφική μεταφορά/ τοιχογραφία υλοποίησε το εξειδικευμένο συνεργείο τοιχογράφων -ζωγράφων Αδελφών Κρέτση σε συνεργασία με τον τοιχογράφο - ζωγράφο Μανώλη Αναστασάκο. Αυτά διαβάσαμε στο ιστολόγιο… Διαβάσμε και άλλα οραματικά, που ατυχώς η Ελληνική κοινωνικο-πολιτισμική πραγματικότητα μας δυσκολεύει να τα πιστέψουμε… Ας μην ξεχνάμε, ότι την μαζικότερη και αποτελεσματικότερη εξοικίωση στην κακαισθησία επέφερε η αρχιτεκτονική όψη της πολυκατοικίας της αντιπαροχής, που μετά την «εθνοσωτήριο» εντολή του: κτίστε, κτίστε, κτίστε, γέμισε την χώρα με αυτά τα απρόσωπα μουντά, καταπιεστικά και καταθλιπτικά οικοδομήματα της αγίας αντιπαροχής… Από την πρωτεύουσα της χώρας μέχρι την Ανω Πετρομαγούλα… Εικόνες, που αν προηγούμενα σου κλείσουν τα μάτια καταφέρνουν -χάρις στην εξισωτική τους ασχήμια- να σε κάνουν να χάσεις το γεωγραφικό σου στίγμα…Ξεχνάς ή δυκολεύεσαι να αναγνωρίσεις, που βρίσκεσαι... Και από δίπλα, κάθε είδους πινακίδες, σωροί σκουπιδιών, χρωμορρύπναση, κυκλοφοριακό άγος και διάχυτη εγκατάλειψη συγκροτούν την περιβαλλοντική μας αστική ταυτότητα… Εδώ φτιάχτηκαν οι χαρακτήρες των παιδιών μας, οι γεμάτοι οργή, πίκρα και αδιέξοδα.
Ξέρουμε καλά πως η πορεία προς την κοινωνία των χαρούμενων και ευγενικών ανθρώπων απαιτεί πολύ ριζικότερες διαρθρωτικές παρεμβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα… Ο,τι όμως εξευγενίζει το σήμερα αποτελεί επένδυση για το καλύτερο αύριο. Μακάρι να συνεχιζόταν η διακόσμηση των άχαρων κτισμάτων της ασπρόμαυρης καθημερινότητάς μας… Θα μας τέρπει και θα μας παιδαγωγεί…

Ατυχής η παρομοίωση...

2011-10-07T20:14:00.006+03:00

Διάβασα στο newstrap σημείωμα του Μάκη Δεληπέτρου, όπου ο Κοστάντσο (τερματοφύλακας του θρύλου) χρησιμοποιείται συμβολικά... Ταυτόχρονα θυμηθήκαμε αστειάκια και σχόλια στο διαδίκτυο, που τον παρομοιάζουν με τον Ελληνα πρωθυπουργό και θεωρώ τελείως άδικη την παρομοίωση για... τον Κοστάντσο... Μπορεί να έχει φάει κάποια γκολ στην κλειστή γωνία, μπορεί να κάνει κάποιες αδέξιες εξόδους αλλά και πάλι εγώ είμαι αισιόδοξος, ότι θα βελτιωθεί... Εχει αρχίσει και δείχνει κάποια μαχητικότητα... Δεν αφήνει όλες τις φάσεις σαν χαμένες. Πρέπει πάντως να παραδεχτούμε, ότι στα δύσκολα τους διακρίνει η ίδια ψυχραιμία... Σαν και εκείνη του ρόζ πάνθηρα, που κάνει κίνηση απορίας, όταν έχει επιφέρει με τις ενέργειές του την ολική καταστροφή...
Εν τω μεταξύ, Η ΦΑΙΑΚΙΑ σας προτείνει το σημείωμα ως εξαίρετο προς ανάγνωση. Τίτλος του: "Ο Κοστάντσο, ο Ολυμπιακός και …ο φόβος των δουλοπρεπών «ειδικών» μπροστά στην οικονομική κρίση…" . Θα το βρείτε στο δικτυακό ιστολόγιο: http://www.newstrap.gr/. Το ξεχωρίσαμε για την τεκμηριωμένη του γραφή, χωρίς υπερβολές αισιοδοξίας, απαισιοδοξίας ή υπεραπαναστατικότητας...

Η "Σιωπή των αμνών" από τα εγχώρια ΜΜΕ...

2011-10-07T10:08:00.007+03:00

Δεν το γνωρίζαμε, μέχρι που λάβαμε τα σχετικά e-mails απο τους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Σ.Π. και Ν.Μ. Πρόκειται για δημοσίευμα της Ελβετικής (χαρακτηριζόμενης ως κεντροαριστερής) εφημερίδας LIBERTE του τρέχοντος Αυγούστου. Αναλυτικά στοιχεία για ... ιδιαιτέρως κοινωφελή και εντόνως σοσιαλιστική δράση του κυβερνήτη... Σας μεταφέρουμε -όπως τα λάβαμε- πρωτότυπο κείμενο στην αντίστοιχη μετάφρασή του στην Ελληνική... Ασφαλώς δεν υιοθετούμε (ούτε φυσικά απορρίπτουμε) τα γραφόμενα αλλά δεν έχουμε και καμμία απορία γιατί το ζήτημα παρασιωπήθηκε πλήρως από τα μεγάλα Ελληνικά ΜΜΕ...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ, ΚΑΙ ΧΟΝΤΡΑ ΛΕΦΤΑ στις όχθες της Λεμάν
Πάρτε ένα ινστιτούτο, υπό ελληνική σημαία και που ισχυρίζεται ότι εργάζεται για την «ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.” Τοποθετήστε το στις προστατευμένες όχθες της λίμνης της Γαλάζιας Λεμάν. Βάλτε επικεφαλής έναν άνθρωπο, τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον αδελφό του Έλληνα Πρωθυπουργού. Προσθέστε μια υποψία υπεξαίρεσης και μια πρέζα υποτιθέμενης σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ των δύο αδελφών. Η σαλάτα είναι έτοιμη: Το σωματείο I4cense , που έχει έδρα στη Morges, ταράζει τις τελευταίες εβδομάδες το πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και την μπλογκόσφαιρα.
ZUFFEREY
Ένα σωματείο που έχει συσταθεί ταράζει εδώ και μερικές εβδομάδες το πολιτικό κόσμο της Ελλάδας και την μπλογκόσφαιρα. Διότι ισχυρές υποψίες της υπεξαίρεσης και της σύγκρουσης συμφερόντων κρέμονται πάνω του. Επιπλέον, είναι στα χέρια των μελών της οικογένειας του πρωθυπουργού …
Το όνομά του; Το Ινστιτούτο για το κλίμα και την ασφάλεια της ενέργειας (I4cense). Ένα μέλος της Νέας Δημοκρατίας (δεξιά), Παναγιώτης Καμμένος, ήταν ο πρώτος που σάλπισε την επίθεση: «Το ίδρυμα έχει λάβει χρηματοδότηση από την ΕΕ, την Ελληνική Δημοκρατία αλλά επίσης και της Siemens (σημείωση: η γερμανική εταιρεία είναι επίσης στην καρδιά ενός ευρέως σκανδάλου διαφθοράς των δημ. υπαλλήλων). ” Και να αναρωτιέσαι πού πήγαν τα χρήματα.
Δομή αδιαφανής
Σύμφωνα με το Εμπορικό Μητρώο του Vaud, το Ινστιτούτο έχει ως στόχο την «προώθηση και την ενθάρρυνση της ιδέας ότι η ενεργειακή ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος είναι δύο αμοιβαίες και συμπληρωματικές έννοιες.” Ευγενείς προθέσεις. Αλλά τι είναι αυτό πραγματικά; Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να πάτε στη Morges. Στον αριθμό 1A της οδού Αμπελουργών, το γραφείο της δικηγορικής εταιρείας H&B Law χρησιμεύει ως έδρα της I4cense . Ο δικηγόρος Marc Hasler συνεργάτης του γραφείου επιβεβαιώνει ότι, κατά το ελβετικό δίκαιο, το Ινστιτούτο για την ενεργειακή ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος είναι ένα σωματείο. “Τα πάντα διοικούνται από το Λονδίνο ή την Αθήνα», λέει, και δεν είναι παρά ένα γραμματοκιβώτιο. Υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ των αδελφών Παπανδρέου; Πιο ανησυχητικό, μόνο δύο άνθρωποι εμφανίζονται στο ΔΣ τηε αδιαφανούς δομής: Ο Ανδρέας Παπανδρέου – αδελφός του Έλληνα Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου – και η σύζυγός του Μαριάνθη Αλεξίου. Ένα ζευγάρι που ποτέ δεν έχει επισκεφθεί την έδρα του σωματείου, στην Ελβετία, σύμφωνα με τον δικηγόρο. Όσο για το όνομα τομέα (http://www.i4cense.org/), στεγάζεται στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σύμφωνα με τον κατάλογο των δραστηριοτήτων της εταιρείας, αρκετές εκδηλώσεις έχουν συσταθεί από την ίδρυσή της το 2008. Για τη διοργάνωση του Φόρουμ των επενδυτών που εργάζονται στην πράσινη ανάπτυξη της Μεσογείου το 2010, η εκδήλωση παρουσιάστηκε από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (BEI) και υπό την αιγίδα του Έλληνα Πρωθυπουργού. Υπήρχε κάτι ώστε να προκαλέσει κάποια σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των αδελφών Παπανδρέου; Το I4cense είναι μια “δεξαμενή σκέψης” γνωστή στην Ελλάδα και μερικοί από τους εμπειρογνώμονές μας έχουν προσκληθεί να μιλήσουν σε συνέδρια τους», βεβαιώνει η Sabine Parisse, Αναπληρωτής Διευθυντής της Υπηρεσίας Τύπου της BEI. Η οποία διευκρινίζει ότι δεν γνωρίζει την ακριβή νομική φύση αυτής της δομής. Είπε ακόμη ότι εκπλήσσεται μαθαίνοντας για την ύπαρξη της έδρας του σωματείου στην Ελβετία, καθώς και τις κατηγορίες για υπεξαίρεση χρημάτων.
Ένας ειλικρινής ακαδημαϊκός
«Η BEI δεν έχει συμβάλει οικονομικά στην οργάνωση του φόρουμ το 2010,” επιμένει η Sabine Parisse. «Η μόνη σχέση μεταξύ της τράπεζας και των εκπροσώπων της I4cense ήταν η συμμετοχή σε συναντήσεις όπου όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν παρόντες κατά τη δημιουργία του φόρουμ.” Με άλλα λόγια, η I4cense δεν έχει χρησιμοποιήσει διαφημιστικό γραφείο για τη διοργάνωση . Είναι η εταιρεία C & C International , η οποία ήταν υπεύθυνος για την τροφοδοσία. Στο γραφείο για τον Συντονισμό των γεγονότων της ΒΕΙ, οι κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον του σωματείου εκπλήσσουν: «Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ένα φημισμένος ακαδημαϊκός τίμιος και σοβαρός.” Τη γνώμη συμμερίζονται ο Αχιλλέας Παπαρσένος, επικεφαλής του ελληνικού Γραφείου Τύπου στη Γενεύη, “ο κ. Παπανδρέου είναι ένας σεβαστός περιβαλλοντικός οικονομολόγος ” Ο Αχιλλέας Παπαρσένος πιστοποιεί τη σοβαρότητα της I4cense:”. Οι δεσμοί μεταξύ της ένωσης και της Ελλάδας δεν είναι κάτι καινούργιο. Και στην ιστοσελίδα τους βρίσκεται μια λίστα του Επιστημονικού Συμβουλίου, το οποίο περιλαμβάνει ανθρώπους όπως ο Jeffrey Sachs του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Μεταξύ των χορηγών περιλαμβάνεται η «Financial Times». Ο κ. Παπαρσένος, επιβεβαιώνει ότι το σωματείο δεν έχει λάβει ούτε μια δεκάρα από την ελληνική κυβέρνηση. Επιμένει επίσης να υπενθυμίσει ότι το τελευταίο σκοπεύει να αποδείξει την διαφάνεια. Έκανε την καταπολέμηση της διαφθοράς, γάγγραινα της εθνικής οικονομίας και παράγοντα της κρίσης, την κινητήρια δύναμη της. Η Διεθνής Διαφάνεια σημείωσε το περασμένο Μάρτιο ότι οι υποθέσεις διαφθοράς πέρασαν από 13,4% το 2009 σε 10,4% το 2010.
Αποσιωπημένη υπόθεσηΑκόμα, η νέα αυτή υπόθεση δεν εκπλήσσει τους Έλληνες. Ακόμη και αν αποσιωπηθεί από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση. “Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στα χέρια των ομάδων που δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για να ανησυχήσουν την κυβέρνηση», σημείωσε ένας δημοσιογράφος. “Μόνο τα μικρά ραδιόφωνα και οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μιλάνε γι ‘αυτό.” Εν τω μεταξύ, ένας διδακτορικός φοιτητής έκανε την παρατήρηση ότι «όλοι οι πολιτικοί και Έλληνες επιχειρηματίες έχουν τα χρήματά τους στην Ελβετία.” Η κυβέρνηση ωφείλει να απαντήσει ακόμη σε πολλά εκκρεμή ζητήματα. Ένας δημοσιογράφος από την ΕΡΤ σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός, μέλος του ΠΑΣΟΚ (Σοσιαλιστικό Κόμμα), θα πρέπει να εξηγήσει σε αυτό το πλαίσιο: “Τι ποσά το I4cense έλαβε από το ελληνικό κράτος; Πως είναι δυνατόν να επιδοτεί μια μη-Ελληνική και με έδρα την Ελβετία ΜΚΟ;

Νέα "όρια" στην ... Δημοκρατική Λειτουργία του Πολιτεύματος

2011-10-07T09:36:00.013+03:00

Διαβάστε το λέξη προς λέξη και γράμμα προς γράμμα... Το λάβαμε από τον φίλτατο Γιώργο Ρούσση, καθηγητή του Πάντειου Πανεπιστήμιου... Πρόκειται για επιστολή της Υπουργού Παιδείας (αντ' αυτής ο Ειδικός γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης), όπου -όπως θα το διαβάσετε- ο ορισμός καθηγητή ως μέλους πνεταμελούς εφορευτικής επιτροπής- είναι αυτονοήτως αποδεκτή εκτός και ο συγκεκριμένος έχει σοβαρότατο κώλυμα, που οφείλει έγκαιρα να γνωστοποιήσει.... Το ό,τι η σιωπή αποτελεί αποδοχή αποτελεί μία ψυχολογικής τάξεως υπαρξιακή θεώρηση των πραγμάτων αλλά δεν μπορεί να υποκαθιστά την κοινωνική λογική, πως μόνον η δηλωμένη έκφραση σε κλίμα ελεύθερης βούλησης συνιστά αποδοχή... Αλλά καλύτερα διαβάστε τα κείμενα της Υπουργικής Επιστολής και της ανταπάντησης του Γιώργου Ρούσση...

Αξιότιμε κ. Ρούση,
Όπως μάλλον γνωρίζετε, μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας για την έκδοση διαπιστωτικής πράξης εκ μέρους του Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών για τη συγκρότηση της πενταμελούς επιτροπής που θα διενεργήσει τις εκλογές για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, η πράξη αυτή σύμφωνα με το νόμο θα γίνει από την Υπουργό Παιδείας.
Σας ενημερώνουμε ότι με δεδομένη τη σειρά κατάταξής σας στον κατάλογο των αρχαιοτέρων Καθηγητών του Ιδρύματός σας, και σε περίπτωση που δεν υπάρξουν έγγραφες αποδοχές συμμετοχής που προηγούνται στη σειρά αρχαιότητας, η Υπουργός πρόκειται να σας ορίσει ως μέλος της εν λόγω πενταμελούς επιτροπής.
Σε περίπτωση που υπάρχει πολύ σοβαρό και αιτιολογημένο κώλυμα συμμετοχής σας παρακαλούμε όπως μας το γνωρίσετε στην ίδια την Υπουργό, κ. Άννα Διαμαντοπούλου με ηλεκτρονικό μήνυμα, στη διεύθυνση ypourgos@minedu.gov.gr, με κοινοποίηση στη δική μου ηλεκτρονική διεύθυνση το αργότερο έως την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011, 12.00 μεσημβρινή.
Με εκτίμηση

Καθηγητής Βασίλης Παπάζογλου

Ειδικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης

Κυρία υπουργέ,
Κατανοώ απολύτως, το ότι με δεδομένο ότι αδυνατείτε να εφαρμόσετε ένα νόμο που στήριξε σύσσωμο το μπλοκ της αστικής εξουσίας έχετε χάσει την ψυχραιμία σας και αυθαιρετείτε διότι:
1. Το να θεωρείτε τη μη απάντηση ως καταφατική απάντηση, είναι αυθαιρεσία.
2. Το να στέλνετε ένα e-mail για ένα τόσο σοβαρό θέμα στις 12.20 το μεσημέρι της 4/10, και να θεωρείτε αν δεν απαντήσουμε μέχρι τις 12 το μεσημέρι της μεθεπόμενης, ( λες και είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε πάνω από τους υπολογιστές μας , και να αντιδρούμε με τους ρυθμούς που εσείς ορίζετε) ότι συμφωνούμε με τον διορισμό μας, αποτελεί αυθαιρεσία στο τετράγωνο.
3. Το να ανάγετε την αφεντιά σας σε κριτή της σοβαρότητας των λόγων άρνησης συμμετοχής που μπορεί να επικαλεστεί ο καθένας μας αποτελεί αυθαιρεσία στον κύβο.
Παρόλα αυτά για να μην υποστώ το διασυρμό να δω το όνομα μου στην πενταμελή επιτροπή του Παντείου, όπερ καθόλου απίθανο στα πλαίσια του αυθαίρετου τρόπου λειτουργίας σας, σπεύδω να σας δηλώσω κατηγορηματικά ότι σεβόμενος και την ομόφωνη απόφαση της Συνόδου των πρυτάνεων περί αντισυνταγματικότητας του νόμου σας, αρνούμαι να συμμετέχω:
- σε μια διαδικασία που δολοφονεί το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε Ανώνυμη Εταιρία,
- σε μια διαδικασία η οποία δεν αρμόζει σε ακαδημαϊκούς δασκάλους που σέβονται το λειτούργημα τους,
-σε μια διαδικασία την οποία αρνείται να εφαρμόσει η συντριπτική πλειοψηφία των πρυτανικών αρχών των ΑΕΙ, των φοιτητών και των συναδέλφων μου.
Γιώργος Ρούσης
Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Ο ...ορισμός...

2011-09-30T09:05:00.003+03:00

Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ ΣΠ. μας έστειλε την γελιογραφία, που σας παραθέτουμε, γιατί μας άρεσε...

Ποιος αντιστρατεύεται την πρόοδο…

2011-09-27T19:48:00.010+03:00

Οι σκέψεις, που ακολουθούν δεν είναι πρωτότυπες. Απλά, ήλθαν στο προσκήνιο του νου, όταν διαβάσαμε στο διαδίκτυο την πληροφορία κατασκευής από Αμερικάνικη Εταιρεία (Kinze Manufacturing Inc) ενός υπεραυτόματου τρακτέρ, που μπορεί να σπέρνει, να θερίζει και να κάνει όλες τις αγροτικές δουλειές χωρίς την ανθρώπινη παρουσία. Μπορεί να παρακάμπτει όλα τα εμπόδια, που συναντάει στον δρόμο του και μπορεί να εργάζεται και στο σκοτάδι… Ευχαρίστηση από τις πρώτες σκέψεις, που γεννάει η τεχνολογική πρόοδος στην υπηρεσία του ανθρώπου, για την βελτίωση των όρων της εργασίας και της ζωής του… Τρόμος και πανικός τα αισθήματα, που ακολουθούν, όταν συλλογιστείς, πως αυτή η κατάκτηση μπορεί να μεταφραστεί σε ενίσχυση της ανεργίας. Αυτή ήταν και η πρώτη αντίδραση της φτωχής αγροτιάς των ΗΠΑ, που αντί να χαρεί από την παρουσία ενός απίστευτα σπουδαίου φίλου και σύμμαχου τρομάζει από την γέννηση ενός «ύπουλου και θανάσιμου εχθρού». Κάπως έτσι αντιδρούσαν οι Αγγλοι και άλλοι Ευρωπαίοι εργάτες την εποχή της μεγάλης βιομηχανικής και τεχνολογικής επανάστασης στον 17ο-18ο αιώνα… Τα μηχανήματα-εχθροί, που απειλούσαν την επιβίωση των ίδιων και της οικογένειάς τους…

Ας μας πουν λοιπόν οι σοφοί του καπιταλισμού, ποιος μετατρέπει κάθε φορά τις καταχτήσεις της τεχνολογίας, που μπορούν να αναβαθμίσουν συγκλονιστικά την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής, σε βραχνά και άγος για τους κατοικούντες αυτόν τον πλανήτη; Ποια είναι αυτή η αόρατη, άϋλη, «μυστική» δύναμη, που προσθέτει βάρη δουλείας στη πλάτη των ανθρώπων, αντί να τους ανοίγει φτερά απελευθέρωσης από τον καταναγκασμό της υποχρεωτικής εργασίας; Ποιος επιβουλεύεται την πρόοδο του Αμερικάνου αγρότη (και κάθε αγρότη, όπως και κάθε εργαζόμενου); Ποιος τον εμποδίζει να χαρεί δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο, που του εξασφαλίζει η τεχνολογική πρόοδος; Το εργαλείο, που του εγγυάται άκοπη παραγωγή ή ο boss, που θα τον ξεπετάξει σαν πράγμα-res του νεο-Ρωμαϊκού Imperium στην άκρη της ζωής, στην όχθη της απόγνωσης και του αφανισμού, μετατρέποντας το νέο τρακτέρ από παράγοντα απελευθέρωσης σε δύναμη κερδοφορίας των ελαχίστων και εξόντωσης των πολλών
Μα, ξέρετε, λένε οι σοφοί της φιλελεύθερης Σιών, χωρίς ιδιωτικό κεφάλαιο και μισθωτή εργασία δεν θα είχε σημειωθεί η μέχρι σήμερα πρόοδος… Σκέψη χωρίς καμία λογική. Μόνον με την αποδεικτική ισχύ της αθροισμένης εμπειρίας των τελευταίων αιώνων… Ας μας δείξει κάποιος αν μπόρεσε ποτέ του το κεφάλαιο να μετουσιωθεί σε παραγωγικό έργο ή/και σε κερδοφόρο οικονομική ανάπτυξη χωρίς την διαμεσολάβηση της εργασίας. Μα κι’ αν έτσι ήταν, η ανθρωπότητα δικαιούται σήμερα να πει: Φτάνει πια…
Εδώ και 20 περίπου χρόνια ο Ignacio Ramonet, διευθυντής της Monde Diplomatique, τεκμηρίωνε στο μνημειώδες έργο του: «η Γεωπολιτική του Χάους», με ΑΡΙΘΜΟΥΣ και όχι με συνθήματα, ότι μία παγκόσμια ανατροπή των σχέσεων παραγωγής στην κατεύθυνση της κοινωνικοποίησής τους θα σήμαινε απίστευτη μείωση του εργάσιμου χρόνου και ασυγκρίτως μεγαλύτερη απόλαυση υλικών αγαθών για την παραγωγή ίσου παγκόσμιου προϊόντος… Ενδεικτικά: 16 ώρες ο εργάσιμος χρόνος την εβδομάδα για 26 χρόνια εργάσιμου βίου με εξασφάλιση κύριας και εξοχικής κατοικίας, δύο αυτοκινήτων ανά οικογένεια μαζί με μικρό σκάφος… Και σήμερα; Η πανούκλα της ανεργίας, δηλαδή της απαγόρευσης της εργασίας αγκαλιάζει τις ίδιες της καπιταλιστικές μητροπόλεις. Τα αιτήματα των 10ετιών του 60 και του 70 για περιορισμό του ωραρίου και πρωϊμότερη σύνταξη φαίνονται ανέφικτα σε βαθμό αστειότητας… Η σταθερή και μόνιμη εργασία μοιάζει όνειρο απατηλό… Τι μεσολάβησε από τότε… Μήπως μαζική επέλαση ακρίδων, που κατέφαγαν το στάρι της γης; Μήπως κάποιος μετεωρίτης παρεξέκλινε προς την γη προκαλώντας βιβλική καταστροφή; Μήπως μειώθηκε η παραγωγικότητα της εργασίας; Αδέξια ρητορικά ερωτήματα… Το κυνήγι της αύξησης του ποσοστού του ιδιωτικού κέρδους είναι ο σημερινός Αρμαγεδώνας… Η ανθρώπινη συνείδηση καλείται σε αφύπνιση για να τον αντιμετωπίζει… Η απειλή είναι άμεση, είναι γενικευμένη, με πλανητικές διαστάσεις…

O υπέρτατος νόμος...

2011-09-27T10:57:00.007+03:00

Τα σημειώματα του Νίκου Μητσιάλη φιλοξενούνται με εξαιρετική χαρά και προθυμία στην ΦΑΙΑΚΙΑ... Μας αρέσει ο διαφορετικός, αντι-ξύλινος λόγος του Νίκου αλλά και η πάντοτε βαθύτερη ερευνητική ματιά, πίσω από την συνηθισμένη και αποδεκτή όψη των πραγμάτων...
Ο υπέρτατος νόμος…
Είναι φυσικό στον όποιο διαβάζει στο τίτλο το «υπέρτατος», ο νους του να πηγαίνει σε συντάγματα… Όχι βέβαια σαν εκείνα του 13ου Πεζικού, αλλά Συντάγματα κρατών που διέπουν τις θεμελιώδεις λειτουργίες τους και το κυριότερο εξασφαλίζουν - όταν φυσικά τα εξασφαλίζουν - δικαιώματα, υποχρεώσεις και ελευθερίες πολιτών.
Όμως υπάρχει και ο άλλος υπέρτατος νόμος εκείνος της δημοκρατίας, που γι’ αυτόν οι «πλατείες» άνοιξαν συζήτηση στις μέρες που πέρασαν και η εξουσία πάσχουσα από κακοήθη βαρηκοΐα σ’ αυτά τα μηνύματα, σφύριξε αδιάφορα…
Στη συνέχεια όταν πολύ ζορίστηκε από τη βοή της αγανάκτησης γέμισε τα πνευμόνια της πραγματικής Δημοκρατίας των πλατειών με καρκινογόνα χημικά…
Είναι αυτός ο υπέρτατος νόμος που ορίζει στην κυριολεξία τα πάντα! Και όταν λέμε τα πάντα το εννοούμε γιατί αυτός ο «υπέρτατος» του συστήματος , μπορεί και φτιάχνει νόμους και αστυνόμους που σπάζουν κόκαλα και ανοίγουν κεφάλια και που τους αθώους στέλνει φυλακή και τους ενόχους τους παρασημοφορεί…
Ίσως να αναρωτιέται ο αναγνώστης αυτού του σημειώματος για το ποιος είναι αυτός ο Υπέρτατος Νόμος και το μυαλό του από συνήθεια να προσπερνάει τον εκλογικό νόμο, ο οποίος κάθε φορά αλλάζει σύμφωνα με τις ανάγκες διατήρησης της εξουσίας στα χέρια του πολλαπλά αμαρτωλού δικομματισμού…
Είναι τραγικό και γελοίο μαζί, ο νόμος που καθορίζει τις κυβερνητικές πλειοψηφίες και εξ αυτών τα πάντα, να αλλάζει κάθε φορά σύμφωνα με τις ανάγκες διατήρησης αυτού του σάπιου δικομματικού συστήματος και να μην είναι αμετάβλητος και ταυτόχρονα ισότιμα δίκαιος…
Ένας εκλογικός νόμος κουστούμι, κομμένο και ραμμένο πάντα στα μέτρα της παμφάγας παχύσαρκης εξουσίας, με μοναδικό σκοπό τη παραμονή της στα κυβερνητικά έδρανα με την εναλλαγή των δύο πανομοιότυπων κομμάτων, μετά από μια ή δύο τετραετίες «αγρανάπαυσης» του ενός κόμματος ή του άλλου…
Από την απλή και ανόθευτη αναλογική, στόχος και όνειρο θερινής νύκτας της Αριστεράς που χάνεται στο βάθος των χρόνων!
Βιώσανε οι παλιοί το πλειοψηφικό του Παπάγου, περάσαμε στο φοβερό εφεύρημα του «τριφασικού» του «εθνάρχη» θείου Καραμανλή και στις μετέπειτα ενισχυμένες «αναλογικές» με τις προσθετοαφαιρέσεις για τις ευρείες και στενές περιφέρειες…
Στην ενισχυμένη αναλογική της μεταπολίτευσης του 17% και στα χαριστικά μπόνους των 40 βουλευτών που με του Παυλόπουλου την τροπολογία στις προσεχείς εκλογές το «δωράκι» ανεβαίνει στους 50 βουλευτές!!!
Στην ουσιαστική κατάργηση της δύναμης του «αγανακτισμένου λευκού» ψηφοδελτίου, που ρίχτηκε στο καλάθι του άχρηστου άκυρου, προκειμένου να μην παίζει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος!
Έτσι με κομπίνες και τρυκ που νομιμοποιούν την πλαστή πλειοψηφία τους, τα δύο βασικά κόμματα του συστήματος εξασφαλίζουν τη διακυβέρνηση της πατρίδας μας, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα συμφέροντα οικονομικά με τα οποία χωρίς κανένα έλεγχο διαπλέκονται και όλη αυτή τη σαπίλα προκλητικά την ονομάζουν… κοινοβουλευτική δημοκρατία!
Μια σκέτη απάτη, μια εγκληματική διαδικασία σε βάρος της αληθινής Δημοκρατίας που οδήγησε με σίγουρα βήματα χρόνια τώρα τη πατρίδα μας στη χρεοκοπία σ’ όλους τους τομείς της Ζωής, κυρίως δε στον ηθικό τομέα…
Αυτός είναι ο υπέρτατος νόμος τους!
Μια χρεοκοπία που επιβάλλεται επιλεκτικά στα χαμηλά και μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα που καλούνται να πληρώσουν τώρα και το νέο μνημόνιο που θα αποτελέσει για μισό περίπου αιώνα επέκταση του περιβόητου Μεσοπρόθεσμου…
Κραυγές θριάμβου από πλευράς κυβέρνησης για ένα νέο σχέδιο τύπου «Μάρσαλλ» - ή Μάσα για τους γνωστούς κύκλους των παμφάγων - που θα βάλλει, όπως λένε οι παραμυθάδες των τηλεπαραθύρων, μπροστά της μηχανές της ντόπιας αγοράς!
Παράλληλα κουβέντα δεν κάνουν για τις «γκρίζες ζώνες» που εντοπίζονται στα «ψιλά γράμματα» της συμφωνίας καθώς και στις εμπράγματες δεσμεύσεις που ακολουθούν πάντα αυτού του είδους τις «λυτρωτικές προσφορές» των προστατών μας τύπου Τρισέ...
Μας χρεοκόπησαν επιλεκτικά, με μια σημαδεμένη εκλογική τράπουλα, με ένα κοινοβούλιο που λειτουργεί με τον κανονισμό των φρουτακίων!
Ο «παίκτης- κόμμα» που χτύπησε το «πρώτο λαχνό» στις εκλογές, έχει μπόνους σαράντα βουλευτές και αύριο 50!!!
Αυτή είναι η Δημοκρατία τους…
Με αυτά τα εκλογικά συστήματα εκλέγουν προέδρους Δημοκρατίας, την δικαστική εξουσία, ορίζουν και διορίζουν ολόκληρη τη κρατική μηχανή και βεβαίως και τους βαθμούχους εκείνους που διατάσσουν τους ροπαλοφόρους «Ρέηντζερς» να σπάζουν του Λαού μας τα κεφάλια!!!
Ψηφίζουν νόμους και μνημόνια! Ξεπουλάνε το πλούτο της χώρας μας, ακόμα το χώμα, το νερό και τον αέρα μας…
Υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας με ένα χρέος για το οποίο οι τοκογλύφοι θα κυνηγάνε και τα εγγόνια μας…
Αφού πρώτα με εργαλείο αυτούς τους εκλογικούς νόμους μας κατέκλεψαν και έμειναν - με τους νόμους που γι’ αυτό ακριβώς έφτιαξαν - εντελώς ατιμώρητοι…
Δεν υπάρχουν αθώοι του αίματος σ’ αυτά τα δύο κόμματα, αφού και αυτοί που φωνάζουν ως αθώοι κάθονταν, δίπλα με τους γνωστούς πολιτικούς της κομπίνας…
Τους ήξεραν, τους γνωρίζουν και τους ανέχονταν για υπουργούς και αξιωματούχους, τους χειροκροτούν, τους σφίγγουν το χέρι και τότε και τώρα…
Και βέβαια με έναν Τσοχατζόπουλο δεν καθαρίζεται η Πρασινομπλέ χωματερή της συνεχούς παραγραφής των εγκλημάτων κατά του Λαού…
Αυτή είναι η «Δημοκρατία» σας κτισμένη με τον «υπέρτατο νόμο» της κάλπικης κάλπης σας…
Με βασικό εργαλείο αυτόν τον εκλογικό άνομο νόμο μας χρεοκοπήσατε ηθικά και υλικά και τώρα ο Λαός μας με τον δικό του Υπέρτατο Νόμο τον Νόμο του Αγώνα καλείται να σας ξηλώσει και να καταργήσει όλη αυτή τη μηχανή της απάτης και της κλοπής της Ελπίδας του.
Το στοίχημα φυσικά είναι μεγάλο…
Η γέννα οπωσδήποτε θα είναι επώδυνη και καμιά παλιά κομματική «κατασκευή» ή κάποια «νέα» με παλιά εκ κατεδαφίσεως υλικά δεν είναι δυνατόν να στεγάσει τις ανάγκες ενός Λαού που βρίσκεται στις σημερινές κατοχικές συνθήκες...
Ποια δημοκρατία να εγγυηθούν στο Λαό τα γνωστά κόμματα όταν γι’ αυτά η έννοια δημοκρατία αποτελεί απλό διακοσμητικό στοιχείο, δείγμα οι διαγραφές παλιές και νέες μελών και βουλευτών τους, σε περίπτωση αντίθετης γνώμης…
Αυτός είναι ο υπέρτατος νόμος της εσωκομματικής τους «δημοκρατίας…»
Όμως ο Μαύρος Σεπτέμβρης που ο καθείς θα μετρήσει το βάθος της πληγής του από τα ληστρικά μέτρα που πήρε η «κυβέρνηση» των υπαλλήλων της τρόικα, με τα επαναλαμβανόμενα μνημόνια είναι εδώ…
Το μήνυμα που με κάθε τρόπο θα πρέπει να πάρει η μειοψηφία που μας κυβερνά, αυτή τη φορά θα έχει εκτός των άλλων και το ονοματεπώνυμό μας…
Είναι σίγουρο και το ξέρουν, γι’ αυτό με πρόσφατη προκήρυξη προσλαμβάνουν μερικές χιλιάδες ακόμα ΜΑΤατζήδες…
Αυτή είναι η «δημοκρατία» τους: Των τοκογλύφων, των παρακρατικών, των χημικών και των ροπάλων.-
Νίκος Μητσιάλης
* Δημοσιεύθηκε στους «ΠΟΛΙΤΕΣ» τεύχος 29 Αύγουστος 2011

Πρακτική πρόταση...

2011-09-22T19:50:00.010+03:00

Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι, η ΦΑΙΑΚΙΑ σας προσφέρει πρακτικές προτάσεις περιορισμού του χαρατσώματος... Να, λοιπόν μία πρακτική πρόταση, που μας πρότειναν για την αποφυγή κάθε είδους έκτακτης ή τακτικής εισφοράς για την κατοικία σας... Η φωτογραφία, που μας έστειλαν τα λέει όλα...

η εποχή των τεράτων...

2011-09-21T19:50:00.006+03:00

Το λάβαμε από τον φίλτατο Γιώργο Ρούσση, του οποίου παραθέτουμε το συνοδευτικό σημειώμα, που το βρίσκουμε σημαντικό...Οπως και το κύριο άρθρο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου, που αναδημοσιεύουμε...

Πρόκειται για άρθρο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου Γιου του Θόδωρου και της Γιάννας. Εγώ λέω μπράβο στο παιδί κι'ας του καταμαρτυρούν μύρια όσα οι διάφοροι υπερεπαναστάτες στα μπλοκ. Αυτό σημαίνει προδότης της τάξης του. Αυτό σημαίνει αστός διανοούμενος που πέρασε με το μέρος της εργατικής τάξης, όπως άλλωστε οι περισσότεροι των κλασικών και πολλοί δικοί μας. Αυτό σημαίνει θάρρος και λεβεντιά.

Η εποχή των τεράτων
Στις 25 Μάη ξέσπασε στην πλατεία Συντάγµατος ένα µαζικό πολιτικό κίνηµα αντίστασης και χειραφέτησης, που αποτέλεσε µια κρίσιµη καµπή στον «παρατεταµένο λαϊκό πόλεµο», ο οποίος ξεκίνησε µε την ψήφιση του επαχθούς Μνηµονίου και κλιµακώθηκε µε έντεκα πανεργατικές γενικές απεργίες. Στην υπό «κινεζοποίηση» Ελλάδα της διαρκούς λιτότητας και της οικονοµικής εξαθλίωσης, του εργασιακού µεσαίωνα και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, το κίνηµα των πλατειών εξέφρασε τη διάρρηξη των παγιωµένων σχέσεων αντιπροσώπευσης και των αστικών κοινωνικών συµµαχιών, µεταµορφώνοντας την κρίση από οικονοµική σε πολιτική. Kαθοριστικής σηµασίας στοιχείο, συµβάλλον και στην αντιφατικότητα του κινήµατος, υπήρξε η συµµετοχή χιλιάδων ψηφοφόρων του πελατειακού δικοµµατισµού, ορµώµενων από τη δυσαρέσκεια και την απόγνωση απέναντι στην πολιτική αφαίµαξης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Ο µαχητικός Ιούνιος, κατά τον οποίο εξαπλώθηκε σε δεκάδες πλατείες της χώρας ο δηµοκρατικός θεσµός της λαϊκής συνέλευσης, χαρακτηρίστηκε από γοργές εξελίξεις όσον αφορά στην ιδεολογική ταυτότητα του κινήµατος των «Αγανακτισµένων». Οι πρώτες µέρες της κινητοποίησης, όταν αυτή αγκαλιάστηκε από τα αντιδραστικά ΜΜΕ, σηµαδεύτηκαν από έντονη εχθρότητα απέναντι στην παρέµβαση κοινωνικών συλλογικοτήτων και οργανωµένων µορφών ταξικής πάλης (κόµµατα, συνδικάτα). Σύντοµα, όµως, αποδείχτηκε ότι για να αγωνιστούµε µε το σύνθηµα «δεν φεύγουµε αν δεν φύγουν κυβέρνηση, τρόικα, χρέος», έπρεπε το κίνηµα να ριζοσπαστικοποιηθεί, να αποκτήσει πολιτικές θέσεις και να µπολιαστεί στους χώρους εργασίας, δηλαδή να επεκταθεί η δηµοκρατική αυτοοργάνωση στο πεδίο της οικονοµίας, µε απώτερο σκοπό τον κοινωνικό εργατικό έλεγχο.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση υπήρξαν αξιοσηµείωτα βήµατα, καθώς στις κινητοποιήσεις πρωτοστάτησαν οι υπάλληλοι σε κλάδους εντατικής εκµετάλλευσης του ιδιωτικού τοµέα, οι νέοι της επισφαλούς διανοητικής εργασίας και των µισθών πείνας, οι συνδικαλισµένοι εργάτες και οι άνεργοι. Ο κόσµος χάραξε το δρόµο µε λαϊκές συνελεύσεις, απεργιακές φρουρές και καταλήψεις διαρκείας (∆ήµος Αθήνας, νοσοκοµείο Ιεράπετρας, σούπερ µάρκετ Dia, ∆ΕΚΟ), ενώ η επιγενόµενη απονοµιµοποίηση των γραφειοκρατικών ηγεσιών των ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ αύξησε την επιρροή των πρωτοβάθµιων σωµατείων βάσης και της ριζοσπαστικής-αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Η γενικευµένη οργή για την εκποίηση της δηµόσιας περιουσίας και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους πρόνοιας αποκρυσταλλώθηκε στο σύνθηµα «δεν χρωστάµε, δεν πουλάµε, δεν πληρώνουµε».
Αναµφίβολα, οι ηµεροµηνίες που σφράγισαν την πρωτοφανή δυναµική του αγώνα ήταν 15-28-29 Ιουνίου, όταν οι γενικές απεργίες συναντήθηκαν µε τις λαϊκές συνελεύσεις. Η επιµονή του κόσµου, ο οποίος, παρά την κυβερνητική απόφαση για σκληρή αστυνοµική καταστολή, ανασυντασσόταν και παρέµενε στο Σύνταγµα, κατέδειξε τον πολιτικό µετασχηµατισµό του κινήµατος και την οριστική ρήξη του µε τη µνηµονιακή συναίνεση. Αποµαζικοποιηµένη λόγω της ιδεολογικής τροµοκρατίας κράτους και κεφαλαίου, που συµπυκνώθηκε στις απειλές «Μεσοπρόθεσµο ή χρεοκοπία/τανκς», η Κάτω Βουλή των πλατειών συνέχισε τις εργασίες της.
Οι παραπάνω εµπειρίες συνθέτουν την πολύχρωµη τοιχογραφία της λαϊκής εξέγερσης, που µολονότι δεν κατόρθωσε να αποτρέψει την εισαγωγή της χώρας στην προκρούστεια κλίνη του Μεσοπρόθεσµου, εγκαινίασε µια νέα, ποιοτικά διαφορετική, πολιτική πραγµατικότητα, µε θεµέλιό της το αίτηµα για άµεση δηµοκρατία και «ισότητα, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια».
Για τη συνέχιση του αγώνα είναι επιτακτική ανάγκη η δηµιουργία ενός ηγεµονικού πολιτικού µετώπου, µιας κρίσιµης µάζας κοµµάτων, συνελεύσεων, σωµατείων και πολιτών, που θα παλέψει για την πολιτική-κοινωνική χειραφέτηση και θα εκπονήσει ένα µεταβατικό πρόγραµµα εκτάκτου ανάγκης για την υπεράσπιση των λαϊκών συµφερόντων. Βασικοί άξονες πρέπει να είναι η στάση πληρωµών και η διαγραφή του χρέους σε ρήξη µε την Ε.Ε., η αναδιανοµή του εισοδήµατος εις βάρος του κεφαλαίου και υπέρ της µισθωτής εργασίας, η υπεράσπιση του δηµόσιου και δωρεάν χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία), η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών επιχειρήσεων και η χάραξη βιοµηχανικής πολιτικής µε στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανακούφιση των εργαζοµένων, η θέσπιση αποκεντρωµένων αµεσοδηµοκρατικών θεσµών και η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας.
Η βίαιη έκρηξη οργής της φτωχής και αποκλεισµένης νεολαίας της Αγγλίας και οι επερχόµενες κοινωνικές συγκρούσεις προοιωνίζουν το ευρωπαϊκό φθινόπωρο θερµό, και καθιστούν επίκαιρα τα λόγια του Αντόνιο Γκράµσι: «Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε στην εποχή των τεράτων».

Παναγιώτης Αγγελόπουλος

(αντιγραφή από το http://www.athensvoice.gr/)

Λαμπρό Παράδειγμα

2011-09-18T18:36:00.005+03:00

Ελάχιστη δημοσιοποίηση έχουν όσα συμβαίνουν στην Ισλανδία. Και πολύ σωστά αφού, άν τα μάθετε θα ...φρικάρετε... Δημοσιεύτηκαν στα ΝΕΑ και τα διαβάσαμε στον newstrap, απ' όπου και αντιγράφουμε το σχετικό κομμάτι του κειμένου, που αναφέρεται στην Ισλανδική Κρίση...

2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στη Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στη Μ. Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή πολλών εκατομμυρίων ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για τον νόμο. Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει ότι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία. Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το «όχι» στην πληρωμή με 93% των ψήφων. Η κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν τη χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 ανθρώπους.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια Magna Carta λαμβάνοντας υπόψη τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα. Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα Βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της ισλανδικής επανάστασης: παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπευθύνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του Συντάγματος από τους πολίτες.

Πολύ μας χαροποίησε...

2011-09-17T18:37:00.005+03:00

...το σημείωμα της κ. ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ στην Ελευθεροτυπία της Παρασκευής 16/9/2011... Πολύ, μα πάρα πολύ μας χαροποίησε, γιατί μας πληροφόρησε για τα αίτια απόλυσης του μαέστρου Αλκη Μπαλτά το 1997 από την Εθνική Λυρική Σκηνή με την υπογραφή του τότε Υπουργού Πολιτισμού και σημερινού αντιπροέδρου κ. Ε. Βενιζέλου...

Η άρνηση του μαέστρου να προσλάβει μία χορεύτρια (προφανώς με ...υψηλές προστασίες) στάθηκε η αιτία της αποπομπής του από την διεύθυνση του μοναδικού λυρικού οργανισμού της χώρας, που με τόση επιτυχία είχε υπηρετήσει... Αντί λοιπόν, της αναγνώρισης το διώξιμο... Διότι ...δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις...

Καμμία έκπληξη δεν μας δημιουργεί το συμβάν... Οση γνώση διαθέτουμε για τον πολιτικό χωροχρόνο της Ελλάδας μας επιτρέπει να θεωρούμε απολύτως αναμενόμενο το αίτημα για πρόσληψη της μπαλαρίνας, την απόλυση του μαέστρου (που αρνήθηκε να υποκύψει στην υπουργική απαίτηση) αλλά και την εκ των υστέρων άρνηση του υπουργού για τα πραγματικά αίτια της απόλυσης. Ολίγον κατώτερη της αναγνωρισμένης ικανότητας του Υπουργού η δικαιολογία, πως τάχα η απόλυση του Αλκη Μπαλτά έγινε γιατί ...ήθελε να βάλει διεθνή κριτήρια στην επιλογή του διευθυντή της Λυρικής... Οχι πολύ έξυπνη δικαιολογία αλλά τέλος πάντων... Το όλο σκηνικό δεν περιέχει κανενός είδους έκπληξη...

Ευτυχώς, ούτε το ήθος του μαέστρου είναι έκπληξη... Για μας είναι απλά η χαρά και η ικανοποίηση για την ορθότητα της αποτίμησης, που έχουμε κάνει για το ήθος (και τις ικανότητες) του Αλκη Μπαλτά...

Με το συμπάθειο....

2011-09-15T18:17:00.013+03:00

Ο πάντοτε καλός φίλος ΝΜ, εκτός από έγκαιρη και εγκυρη πληροφόρηση διαθέτει και χιούμορ... Από αυτό, που -ιδιαίτερα στις παρούσες συνθήκες- μακραίνει την ζωή. Η αρχική ιδέα βρίσκεται στο blog: http://unafatsa.blogspot.com/ Στον Ν.Μ. ανήκει η η σύνθεση... Απολαύστε την...

ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ...
αρκεί στην αρχή να ξεκινήσεις με το μικρό.

Ας πούμε τόσο.

Στην συνέχεια τόσο...

...Αφού δεν αντιστέκεστε, τόσο...

Α!!! Είστε πολύ υπάκουοι... Αντέχετε τόσο...

Συγγνώμη, Τόσο ήθελα να πω...

Τελικά, όση και νάναι την έχετε _ _ _ _ _ _ _ !!!

Να μην μπορώ να θυμηθώ...

2011-09-13T20:26:00.005+03:00

Τριάντα χρόνια πελατειακό κράτος, συντεχνιακά συμφέροντα, συναλλαγές κάτω από το τραπέζι κ.α. σχετικά κατήγγειλε ο πρωθυπουργός τόσο στην Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα του κινήματος... Εχω ακούσει και Υπουργούς ανά τακτά χρονικά διαστήματα να λένε τα ίδια... Ενθουσιάστηκα, ξετρελάθηκα... Εκείνο, όμως που δεν μ' αφήνει να ολοκληρώσω τη χαρά μου είναι αυτή η αμνησία, που με βαράει χρόνια τώρα και ό,τι μου συμβεί, ό,τι εμπόδιο βρεθεί μπροστά μου και καλούμαι να το ξεπεράσω το ξεχνάω αμέσως... Τραβάω το κουπί μου, τραβάω τα ζόρια μου αλλά μετά είμαι μες την τρελή χαρά... Γι' αυτό ρε παιδί μου, είναι αδύνατο να θυμηθώ, ποιος διάολος φταίει... Ποιός πρωθυπουργός ή πρωθυπουργοί, ποιός πολιτικός ή πολιτικοί φορείς είναι υπεύθυνοι για το σημερινό μας χάλι. Ποιός έκανε κοινωνική πολιτική με δανεικά και με χρέωση στον παραλήπτη... Ποιος τα "έδινε όλα", κάνοντας μνημόσυνο με ξένα κόλυβα... Ποιός έκανε χιούμορ με τις μίζες στον Δημόσιο τομέα... Ετσι δυστυχώς δεν έχω ιδέα ποιός φταίει, που υποχρεώνεται ο πρωθυπουργός μας σήμερα σε αυτό το τιτάνιο έργο... Να διορθώσει όλα τα εγκλήματα, που έκαναν κάποιοι άλλοι (αδύνατο να θυμηθώ ποιοί) εδώ και 30 ολόκληρα χρόνια... Που να θυμηθώ... Εδώ έχω ξεχάσει τι έγινε χτές και θα θυμάμαι τόσα χρόνια πίσω... Πάντως εδώ που τα λέμε, η αμνησία μου με βοηθάει... Σκέψου τι μπελάδες θα είχα τώρα, τι λογαριασμούς θα είχα ανοίξει αν θυμόμουνα... Α πα πά!!! Καλύτερα έτσι...

Ελα μωρέ, ντάξει...

2011-09-10T08:39:00.010+03:00

Μπάχαλο τα δρομολόγια του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου (γραμμής 1) την Παρασκευή, 9/9/2011... Οχι δεν επρόκειτο για απεργία των εργαζομένων, ούτε για αιφνίδιο τεχνικό πρόβλημα... Έπρόκειτο για μετατάξεις... Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια του θεσμού των μετατάξεων, (απ' ότι φαίνεται εκτός των άλλων αμαρτημάτων του, θα λειτουργήσει ...αλά Ελληνικά) 144 εξειδικευμένοι υπάλληλοι στους συρμούς του Ηλεκτρικού, στα Σταθμαρχεία, τα εκδοτήρια εισιτηρίων και άλλες υπηρεσίες στο Υπουργείο Πολιτισμού ως ... αρχαιοφύλακες... Της απορίας την έκφραση: έλα... στον τόπο σου... Είναι κι' αυτό κάτι σαν την λίστα των ανύπαρκτων φοροφυγάδων, από τους οποίους η χώρα αναμένει να μπαλώσει τις τρύπες του χρέους και αυτοί έχουν αποδημήσει στις αιώνιες μονές τους ... φοροφυγάδες ή έχουν διαλύσει τις εταιρείες ή....
Το πρόβλημα όμως του ΗΣΑΠ αντιμετωπίστηκε αμέσως... Ο Υπουργός μεταφορών απαίτησε και έλαβε την παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου του οργανισμού σταθερών μεταφορών... Αυτό ήταν... Πάει, τέρμα...

Μετά, λοιπόν το μπάχαλο στον ΗΣΑΠ, κάθε σχόλιο για τον σχεδιασμό των μετατάξεων απορρίπτεται ως κακόβουλο...

Χρειαζόμαστε και άλλους "προαστιακούς"

2011-09-06T12:32:00.009+03:00

Το επιτυχημένο παράδειγμα του "προαστιακού" της Πάτρας, δηλαδή η χρησιμοποίηση Rail-bus πάνω στην υπάρχουσα παλιά μετρική γραμμή και προσφάτως αχρηστευμένη από την αγρία μνημονιακή επίθεση στις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες της χώρας, έχει προφανή αξία και δυνατότητα γενίκευσης. Δεν αισιοδοξούμε βέβαια αφελώς, γιατί και αυτός ο ίδιος ο Προαστειακός της Πάτρας μόλις πριν από λίγες μέρες επεκτάθηκε πέραν του Ρίου, μέχρι τον Αγιο Βασίλειο ενώ παραμένει οραματική ακόμη η αυτονόητη επέκταση του προς τον Ψαθόπυργο αλλά και προς την Κάτω Αχαγιά, δηλαδή την άλλη (ΝοτιοΔυτική) κατεύθυνση της πόλης... Χρειάζεται ακόμη η πύκνωση των δρομολογίων και ένας καλύτερος σχεδιασμός συνδυασμού του προαστιακού με το Αστικό ΚΤΕΛ... Ομως, παρά τις ελλείψεις του, ο εν τοις πράγμασι "προαστιακός της Πάτρας έτυχε -πολύ φυσιολογικά- μεγάλης και θετικότατης υποδοχής από το επιβατικό κοινό της πόλης...

Πρόσφατες είναι οι δηλώσεις του Δημάρχου Βόλου, πως η αναβάθμιση και η ηλεκτροκίνηση της σιδηροδρομικής ζεύξης Λάρισσας-Βόλου είναι υψίστης προτεραιότητας έργο υποδομής για την περιοχή, με προοπτική για ένα σύγχρονο δίκτυο σιδηροδρομικής περιφερειακής ζεύξης όλης της Θεσσαλίας, που θα συμπεριλάμβάνει και τα άλλα δύο μεγάλα αστικά κέντρα της Περιοχής, -δηλαδή Καρδίτσα και Τρίκαλα- και όχι μόνο...

Το πολύ πρόσφατα επισκευασμένο και σκανδαλωδώς εγκαταλειμμένο δίκτυο της Πελοποννήσου, προσφέρει την δυνατότητα για άλλες τέτοιου τύπου "προαστιακές" συνδέσεις. Κορυφαία παραδείγματα οι γραμμές Αργος-Ναύπλιο και Καλαμάτα-Μεσήνη... Αντίστοιχες γραμμές θα μπορούσαν να υλοποιηθούν και ανάμεσα στα μεγάλα αστικά κέντρα της Μακεδονίας...

Μιλάμε για έργα με ουσιαστικά μηδενικό κόστος υποδομών, που θα μπορούσαν να ευνοήσουν τις τοπικές διασυνδέσεις με πολλαπλάσια οικονομικά, οικολογικά και πολιτισμικά ωφέλη. Θα ήταν δηλαδή μία "εύκολη" προσπάθεια για να καταπολεμηθεί στην πράξη η κουλτούρα της "πάρτης μου" στις μεταφορές, που τόσο πολύ υποβαθμίζει την χώρα, πίσω από τις αστραφτερές λαμαρίνες πολυάλογων, πανάκριβων, ενεργειοβόρων και συχνάκις τραυματιζόντων ή φονευόντων Ι.Χ...

Η λειτουργία αυτών των γραμμών καθόλου δεν καταργεί την σκοπιμότητα της κατασκευής δικτύου Τραμ στις μεγάλες πόλεις της Περιφέρειας (Πάτρα, Βόλος, Ιωάννινα, Ηράκλειο κ.λ.π.). Εντούτοις η παρούσα οικονομική συγκυρία χρησιμοποιείται σταθερά ως άλλοθι για την πολιτική "μίσους" προς τα μέσα σταθερής τροχιάς στην χώρα. Οι προτεινόμενοι, όμως (και άλλοι) "προαστιακοί" θάπρεπε να γίνουν σημαία διεκδίκησης των τοπικών κοινωνιών αφού τα προσχήματα κόστους δεν ισχύουν...
...Κι΄ύστερα ξυπνήσαμε , θα πείτε και θα έχετε δίκιο...

Αθήνα: στην 67η θέση κατοικισιμότητας...

2011-09-04T20:56:00.014+03:00

Εκεί βρίσκεται το "κλεινόν άστυ" της χώρας, που διαθέτει και το παγκόσμιο ρεκόρ κεντροφιλίας αφού συγεντρώνει το μισό πληθυσμιακό δυναμικό της χώρας... Στην θέση αυτή της (πρόσφατη υποχώρηση κατά 5 θέσεις) παγκόσμιας κατάταξης πόλεων από πλευράς ευκολίας διαμονής, βρίσκεται για διάφορους λόγους... Οι διαδηλώσεις αλλά και ο αποκλεισμός των αρχαιολογικών χώρων βρίσκονται μέσα σ' αυτούς αλλά κατά την γνώμη μας, είναι δευτερεύουσα η αρνητική τους σημασία. Ετσι κι' αλιώς μιλάμε για φαινόμενο παροδικό... Η γκετοποίηση του κέντρου, η έλλειψη πρασίνου, οι κακές υποδομές (ιδιαίτερα οι συγκοινωνιακές) συμπυκνώνουν τα σχόλια κατοίκων και επισκεπτών για καταστάσεις, που απαιτούν ριζικές πολιτικές ανατροπές... Μοιάζει πικρό ανέκδοτο το γεγονός, ότι η Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα κατατάσσοταν στις πρώτες θέσεις (1η ή 2η ή 3η) σε ένα είδος "καλλιστείων" των Ευρωπαϊκών πρωτεουσών. Χρειάστηκε η ...συνεπής καταστροφική πολιτική των μετεμφυλιακών χρόνων με πρωταγωνιστικό το εθναρχικό σύνθημα: Χτίστε, χτίστε, χτίστε, για να φτάσουμε βήμα-βήμα στο σημερινό οικιστικό, κυκλοφοριακό και ανθρωπογενές μπάχαλο, που χειρότερο του είναι μόνον η ίδια η μελλοντική εξέλιξη στο Αττικό λεκανοπέδιο...

Φοιτητικό κίνημα στην Λατινική Αμερική

2011-09-04T20:13:00.004+03:00

Μετά την Χιλή και η Βραζιλία στον χορό των φοιτητικών κινητοποιήσεων με αίτημα γνωστό σε παγκόσμια κλίμακα: Αύξηση των επενδύσεων για την Δημόσια Παιδεία. Ανάμεσα στους Βραζιλιάνους φοιτητές και η Camila Vallejo, ηγέτης των Χιλιανών φοιτητών... Στην Βραζιλία, όμως - και ευτυχώς- τά πράματα ήταν πιο ήρεμα, καθώς η πρόεδρος της χώρας Dilma Rousseff κατανοεί τα φοιτητικά αιτήματα... Κάτι, που δεν συμβαίνει με την εξουσία του πρόεδρου της Χιλής Σεμπαστιάν Πινιέρα... Εκεί έπεσε ένα νεοφλελεύθερο ξύλο...

Ελα... δεν το πιστεύω!!!

2011-09-04T13:30:00.005+03:00

Σοκ έπαθα όταν άκουσα και διάβασα για το πόρισμα του Εισαγγελέα εφετών, που ούτε λίγο ούτε πολύ αποδίδει στην Πρεσβεία των ΗΠΑ την ευθύνη για τις τηλεφωνικές υποκλοπές πρωθυπουργού και κυβερνητικών στελεχών κατά την διακυβέρνηση της χώρας από την Ν.Δ.!!! Δεν θέλω να το πιστέψω... Μα πάλι, ολόκληρος εισαγγελέας, δεν μπορεί κάτι θα βρήκε... Τσαντίζομαι ρε γαμώ το... Ηταν ανάγκη ρε παιδιά, υποκλοπές και φασαρίες... Χάθηκε ο δρόμος των απευθείας συζητήσεων και ανταλλαγής πληροφοριών... Τι διάολο ισότιμοι σύμμαχοι είμαστε... Και τώρα να πρέπει να βρείς δικαιολογίες... Αν και βέβαια μέσα στο γενικό μπάχαλο ποιός χε... για τις υποκλοπές... Αλλά και πάλι δεν ξέρεις...
Πάντως εγώ στενοχωρήθηκα... Δεν υπήρχε λόγος....

Nabucco !!!

2011-09-04T12:09:00.003+03:00

O Nabucco (Ναβουχοδονόσορας) είναι ο τίτλος διάσημης όπερας του μεγάλου ιταλού πατριώτη Giuseppe Verdi, που μέσα από την περιγραφή του Εβραϊκού Λαού κατα την βαβυλώνια αιχμαλωσία αναφέρεται συμβολικά στην δική του πατρίδα, την Ιταλία των μέσων του 19ου αιώνα, την κατακερματισμένη και την υποταγμένη στους Αυστιακούς Αψβούργους... Ο πάντοτε φίλτατος για την ΦΑΙΑΚΙΑ, ΝΜ, μας έστειλε το αναλυτικό ρεπορτάχ, που ακολουθεί σχετικά με μία από τιε τελευταίες παραστάσεις της Οπερας στην Ρώμη. Διαβάστε -το. Είναι αληθινά συγκλονιστικό... Μας έφερε στο νού τις παραστάσεις της τραγωδίας του Αισχύλου στην Επίδαυρο επί χούντας. Τότς, που η δήλωση του αγγελιοφόρου: οι Ελληνες δεν είναι δούλοι κανενός, ξεσήκωνε σε παρατεταμένα χειροκροτήματα και επευφημίες το κοινό και σκορπούσε τον τρόμο στα πρωτακαθούμενα ανδρείκελα της εξουσίας... Διαβάστε λοιπόν το εξαίρετο σημείωμα:

Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.
Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και πολιτικό: αφορά την ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero» τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους. Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 – όταν και γράφτηκε η όπερα - ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.
Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.
Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.
Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, «…ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης».
«Στην αρχή, υπήρχε ένα μεγάλο χειροκρότημα από το κοινό. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε τη συναυλία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του Va pensiero, αισθάνθηκα αμέσως ότι η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη στο κοινό. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να περιγράψετε, αλλά που τα αισθάνεστε. Πριν, υπερίσχυε η σιωπή του κοινού. Τη στιγμή όμως που το κοινό κατάλαβε ότι θα ξεκινούσε το Va pensiero, η σιωπή γέμισε από μια πραγματική θέρμη. Μπορούσαμε να αισθανθούμε τη σπλαχνική αντίδραση του κοινού στο θρήνο των σκλάβων που τραγουδούνε « Oh ma patrie, si belle et perdue!». (Ω πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη)
Ενώ η χορωδία έφτανε στο τέλος, στο κοινό κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να φωνάζουν «Bis». Το κοινό άρχισε να φωνάζει «Vive l’Italie!» και «Vive Verdi!». Άνθρωποι από τα θεωρεία άρχισαν να πετούν χαρτιά συμπληρωμένα με πατριωτικά μηνύματα –κάποια έγραφαν «Muti, sénateur à vie».
Αν και το είχε κάνει για μία και μοναδική φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1986, ο Muti δίσταζε να κάνει ένα bis για το Va pensiero. Για αυτόν, μία όπερα πρέπει να πηγαίνει από την αρχή ως το τέλος. «Δεν ήθελα να παίξουν απλά ένα encore. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόθεση».
Όμως στο κοινό είχε ήδη ξυπνήσει το πατριωτικό συναίσθημα. Με μία θεατρική κίνηση, ο διευθυντής της ορχήστρας γύρισε τελικά την πλάτη στο podium, κοιτάζοντας το κοινό και τον Berlusconi, και είπε τα εξής:
[Αφού οι εκκλήσεις του κοινού για ένα bis έχουν σταματήσει, από το κοινό ακούγεται «Ζήτω η Ιταλία»]
«Ναι συμφωνώ με αυτό «Ζήτω η Ιταλία» αλλά (χειροκροτήματα) «δεν είμαι πια 30 ετών και έχω ζήσει τη ζωή μου, όμως σαν ένας Ιταλός που έχει γυρίσει τον κόσμο, ντρέπομαι για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου. Για αυτό συναινώ με το αίτημά σας για bis για το Va pensiero. Δεν είναι μόνο για την πατριωτική χαρά που αισθάνομαι, αλλά γιατί απόψε, και ενώ διεύθυνα τη χορωδία που τραγουδούσε «Ω πατρίδα μου, όμορφη και χαμένη» σκέφτηκα ότι αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε τον πολιτισμό πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η ιστορία της Ιταλίας. Και σε αυτή την περίπτωση, εμείς, η πατρίδα μας, θα είναι πραγματικά «όμορφη και χαμένη».
[Επευφημίες, συμπεριλαμβανομένων και των καλλιτεχνών πάνω στη σκηνή]
«Θα ήθελα τώρα… πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το τραγούδι. Αφού είμαστε στο Σπίτι μας, το θέατρο της πρωτεύουσας, και με μία χορωδία που τραγούδησε περίφημα, και που συνοδεύεται περίφημα, αν θέλετε, σας προτείνω να ενωθείτε μαζί μας και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί».
Έτσι προσκάλεσε το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία των σκλάβων. «Είδα ομάδες ανθρώπων να σηκώνονται. Όλη η Όπερα της Ρώμης σηκώθηκε. Η χορωδία επίσης σηκώθηκε. Ήταν μια μαγική στιγμή μέσα στην όπερα. Εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο μια συναυλία του Nabucco, αλλά επίσης ήταν μια δήλωση (statement) του θεάτρου της πρωτεύουσας υπ’ όψη των πολιτικών».

( "Μπείτε" και απολαύστε ό,τι συνέβη.....) http://www.youtube.com/embed/G_gmtO6JnRs

Εξαιρετικό από κάθε άποψη...

2011-09-02T17:25:00.010+03:00

Είναι το -ελάχιστα γνωστό στο ευρύτερο Ελληνικό αναγνωστικό κοινό- έργο του Δημήτρη Μπάτση: "Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα". Να θυμίσουμε, ότι ο Δημήτρης Μπάτσης υπήρξε διανοούμενος και αγωνιστής, συγγραφέας αυτής της μνημειώδους μελέτης, που με τον τίτλο αυτό αποκαλύπτει τις κακοδαιμονίες της Ελληνικής κοινωνικής ανάπτυξης, της βαθύτατης εξάρτησής της από τις "μεγάλες δυνάμεις" αλλά και τα "καθήκοντα" του λαϊκού κινήματος για την προοδευτική ανάπτυξη της χώρας... Θα έφτανε και μόνον αυτή η μελέτη του 1947 για να μας εξηγήσει το άσβεστο μίσος των διωκτών του, που τον συμπεριέλαβε στην τετράδα των εκτελεσμένων της 30ης Μαρτίου 1952 (Μπελογιάννης, Μπάτσης, Τουλιάτος, Χρύσης).
Δεν είναι μόνον ο πλούτος των δεδομένων, που συγκροτούν την επιστημονική βάση αυτής της μνημειώδους εργασίας. Δεν είναι η ταυτόχρονη προσφορά ιστορικών στοιχείων, που αποκαλύπτουν τα δεσμά της χώρας, όπως π.χ. της συμφωνίας COOPER, που η Μεταξική Ελλάδα υπέγραψε το 1940 με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ειρήσθω εν παρόδω, ότι η συγκεκριμένη συμφωνία προέβλεπε την ανάγκη σύμφωνης γνώμης των ΗΠΑ για κάθε αξιοποίηση ορυκτού πλούτου και υδάτων της Ελλάδας... Και ειρήσθω επίσης εν παρόδω, ότι η εν λόγω συμφωνία έληξε το 2010... Ναι, ντέ... Τότε, που άρχισαν τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα κ.λ.π.

Το έργο έχει πολλές άλλες αρετές, διαχρονικές, ιδιαίτερα σημαντικές για το Ελληνικό κοινωνικο-πολιτικό σκηνικό. Κατ' αρχήν, δεν μεταθέτει στην ...άλλη ζωή την υποχρέωση διαμορφωμένων θέσεων για την άλλη ανάπτυξη, που ευαγγελίζεται...Ο Μπάτσης δεν συνθηματολογεί αλλά επιχειρηματολογεί... Δεν αφορίζει αλλά τεκμηριώνει... Δεν πνίγεται μέσα στις κενοτυπίες αριστερόμορφης λεξιλαγνίας αλλά διεισδύει και ερευνά... Ανακαλύπτει και αποκαλύπτει το σύνθετο βάθος των ταξικών σχέσεων, πιο βαθεια από την επιφάνεια του άσπρου-μαύρου, πιο κάτω από την ευκολία των απλουστεύσεων και του λαϊκισμού...

Γι' αυτό και -κατά τη γνώμη μας- είναι μεγάλη η αξία του πονήματος... Από την μία μεριά, η διαχρονική επικαιρότητα των δεδομένων της Ελληνικής οικονομίας, της (με πολιτική βούληση) στερημένης βαρειάς βιομηχανίας με αντίστοιχη εθνική αστική τάξη. Και από την άλλη ο υποδειγματικός λόγος, που συνδέει διαλεκτικά το σήμερα με το αύριο, το τώρα με το πάντα, το μερικό με το γενικό, χωρίς πομπώδεις επαναστατικόμορφες διακηρύξεις και χωρίς συμπλεγματικό άγχος, δήθεν καθαρότητας...

Με λίγα λόγια εμπεριέχει ταυτόχρονα την αξία ενός πονήματος εθνικής πολιτικής οικονομίας αλλά και την αρετή ενός "διδακτικού" συγγράμματος κοινωνικοπολιτικής γνωστικής μεθοδολογίας και πρακτικής...

Αξιος παντός επαίνου ο εκδοτικός οίκος "ΚΕΔΡΟΣ", που μας το ξαναπροσέφερε...

Με σεβασμό...

2011-08-29T10:28:00.000+03:00

Ο σεβασμός και η απόδοση τιμής έχουν αξία όταν απευθύνονται προς πρόσωπα, που δεν ταυτίζεσαι ιδεολογικά και πολιτικά μαζί τους αλλά που τους αναγνωρίζεις σπουδαίες στιγμές στην διαδρομή του βίου... Αλιώς o χαιρετισμός προς τους κεκοιμημένους καταντάει οικογενειακή ή συγγενική υπόθεση.
Η ΦΑΙΑΚΙΑ λοιπόν χαιρετά τον Λεωνίδα Κύρκο στο τελικό των πάντων ταξείδι...

Αξίζει το Δάκρυ μας...

2011-08-27T18:51:00.000+03:00

Ο πλήρης ημερών αποχωρήσας Λυκούργος Καλλέργης... Δεν είναι μόνον η πολυετής και πρωτοπόρα συμβολή του στην ανάπτυξη του Θεάτρου και του κινηματογράφου. Δεν είναι ακόμη και η συνεπήε στράτευσή του στις ιδέες και στους αγώνς του λαού και του τόπου για ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο... Ισως να είναι πάνω απ' όλα το μοναδικά σπάνιο ήθος του, που σφραγιζόνταν από την συνέπεια λόγων και έργων αλλά και με την μεγαλύτερη δυνατή ανθρωπιά και ανεκτικότητα στο διαφορετικό... Ισως να είναι αυτές οι αρετές, που του εκχώρησαν την κορυφαία θέση στην ψυχή, τον νού αλλά και την μνήμη μας του 98χρονου έφηβου, που διάβηκε...

Καλοτάξειδος Λυκούργο.

Τολμηρό και Εξαιρετικά ενδιαφέρον

2011-08-24T10:10:00.000+03:00

Από link σε link βρεθήκαμε σε ένα "περίεργο" ιστότοπο, που τιτλοφορείται "Τουρικά νέα" (tourkikanea.gr.). Εδώ, λοιπόν διαβάσαμε την παρακάτω ανάρτηση, που σας την μεταφέρουμε κατ' αντιγραφή:

ΤΟ ΓΙΝΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΜΙΛ ΧΟΥΡ

Ο Καμίλ Χουρ επιμένει στο γινάτι του…
Και φέτος έκανε το γνωστό…
Πάλι μόνος του…
Γιόρτασε την 51η επέτειο ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας…
Με σημαίες και πανό που κρέμασε στους τοίχους του σπιτιού του…
Ακριβώς 7 σημαίες…
Σημαίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγγλίας, Τουρκίας, Ελλάδας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένων Εθνών και Κοινοπολιτείας…
Στα επτά προηγούμενα χρόνια που ο Καμίλ Χουρ έκανε αυτήν τη δράση, παλιότερα η αστυνομία επενέβαινε. Κατέσχεε τα πανό και τις σημαίες και ερευνούσε το σπίτι του.
Και μετά δικαστήρια…
Εδώ και κάποια χρόνια άλλαξε και δεν επεμβαίνει…
Και προχτές δεν επενέβη.
Για ποιο λόγο ;
Εξελίχθηκε η δημοκρατία μας ;
Αποκτήσαμε δικαιώματα που δεν είχαμε παλιότερα ;
Ή μήπως πίστεψαν πως πλέον τέτοιες δράσεις δεν επιφέρουν ζημία ;
Μάλιστα προσπαθούνε να επωφεληθούνε κι από αυτό…
Δεν μπορούνε μήπως να χρησιμοποιήσουνε την δράση αυτή του κυρίου Καμίλ για να επιβεβαιώσουν τις θέσεις τους ;
Γιατί να μην τη χρησιμοποιήσουν ;
Αυτοί δεν είναι που λένε πως ¨Πλέον δεν υπάρχει επιστροφή¨ ;
Να η απόδειξη…
Μόνο ένα άτομο στην κοινότητα…
Άλλος δεν υπάρχει !
Άλλος δεν υπάρχει να λέει να γυρίσουμε στην Κυπριακή Δημοκρατία !
Φυσικά αν δεν προσμετρήσουμε την εφημερίδα Αφρίκα…
Οι υπόλοιποι την θυμούνται μόνο όταν τίθεται θέμα προσωπικών συμφερόντων…
Τότε μόνο θυμούνται τα δικαιώματα του συνεταιρισμού…
Και μάλιστα με μεγάλη βεβαιότητα…
Θέλουν και την KKTC, αλλά και τα συνεταιρικά δικαιώματα από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Δηλαδή ¨εγώ κάνω κουμάντο και εδώ και εκεί¨ !
Βλέπετε είναι το θέμα του φυσικού αερίου και πετρελαίου….
Απειλή πάνω στην απειλή ξερνάει η Τουρκία…
Απειλές που υπαινίσσονται πόλεμο…
Εάν πίσω από αυτές τις απειλές βρίσκονται Αμερική και Αγγλία πρέπει να ληφθούνε σοβαρά υπόψιν…
Αν όμως δεν βρίσκονται τότε είναι αέρας…
Εάν εκείνοι δεν ανάψουν πράσινο φως δεν μπορεί να κάνει τίποτε…
Και δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά τζάμπα μαγκιές.
Εντύπωση προκαλεί η προειδοποίηση που έκανε ο έμπειρος πολιτικός Νίκος Ρολάνδης, ότι αυτές οι απειλές πρέπει να ληφθούνε σοβαρά υπόψιν…
Άραγε μήπως ο Ρολάνδης ξέρει που εμείς αγνοούμε ;
Λέει πως ¨Η Τουρκία κάνει αυτό που λέει¨…
Από πότε προέκυψε αυτό κύριε Ρολάνδη ;
Αν δεν δώσει την άδεια της ΗΠΑ και Αγγλία κάνει η Τουρκία αυτό που θέλει ;
Έτσι έγινε μέχρι τώρα ;
Μήπως ότι έκανε μέχρι σήμερα η Τουρκία στην Κύπρο έγινε παρά την ενάντια άποψη τους ;
Για παράδειγμα την στρατιωτική επέμβαση του 1974 την έκανε παρά την θέληση τους ;
Μήπως είπε η Αμερική ¨μη το κάνεις¨ και το έκανε ;
Ακόμα δεν είδα να κάνει κάτι η Τουρκία χωρίς να έχει πίσω της Αμερική και Αγγλία.
Στην Κύπρο….
Και δεν νομίζω να δω από τώρα και πέρα…

______________

ΥΓ Στον ίδιο ιστότοπο, μάθαμε, οτι η Τουρκοκυπριακή εφημερίδα "Αφρικα", δέχτηκε επίθεση αγνώστων, που πυροβόλησαν στα γραφεία της... Κι αυτό ενδιαφέρον...

Τολμήστε...

2011-08-22T09:37:00.000+03:00

Ετσι τιτλοφορείται το σημείωμα του Πάντοτε καλού φίλου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκου Μητσιάλη. Λόγος, όπως συνήθως, άμεσος, καυστικός, εγερτικός... Σας το παραθέτουμε...

«Τολμήστε…»
Μόλις ο Λαός πλημύρρισε το Σύνταγμα, τις άλλες πλατείες και όχι μόνο, η "δημοκρατία" των εξουσιαστών που σαπίζει από χρόνια το θεσμό, ακούγοντας τη βοή του πλήθους άρχισε επιτέλους να ανατριχιάζει και γιατί όχι , ακόμα και να φοβάται…
Βοή που τάραξε κόμματα, μεγάλα, μεσαία ακόμα και γκρουπούσκουλα και πέρασε και έξω από τα σύνορα…
Έτσι βγήκαν μια χούφτα διανοούμενοι…
Πρώτα ονόματα, σοβαροί άνθρωποι , κατά όπως λένε εκείνοι που είναι ταγμένοι ισοβίως να βραβεύουν…
«Τολμήστε…» έκραξαν στους εξουσιαστές! Ματαίως όμως όλα είχαν τελειώσει, η πλατεία είχε γεμίσει από νωρίς...
Είχαν αργοπορήσει βλέπεις στις τελετές της βράβευσης, να σπεύσουν για βοήθεια στους δημίους…
«Τολμήστε…» έκραξαν! Το δημοσίευσαν και από τηλεοράσεως προθύμως το ανακοίνωσαν του συστήματος οι στυλοβάτες…
Την ίδια χρονική στιγμή που οι "Προγραμμένοι" έψαχναν ανάμεσα στα συντρίμμια τους να βρουν, τα νυχτοκάματα , τα ένσημα θανάτου και τα «χρέη» τους…
Χρέη που αχρεωστήτως τους καλούσαν οι τραπεζίτες, βιαστές των ονείρων της ζωής τους , να πληρώσουν και μάλιστα εντόκως, μετακυλώντας τα ταυτόχρονα στους
γιούς , στις θυγατέρες ακόμα και στα εγγόνια τους...
«Τολμήστε…» έκραξαν στους εξουσιαστές αυτοί οι τριάντα δύο, του πνεύματος…
Διάβασα το κείμενο τους, μα το λέω πως δεν κατάλαβα ακριβώς σε τι καλούσαν τους εντολοδόχους των τοκογλύφων να τολμήσουν…
Παράξενο για λογοτέχνες και βραβευμένους ποιητές, το δυσνόητο της ενυπόγραφης εντολής τους…
Και τούτο μέχρι να ακούσω από το Mega τον κ. Δοξιάδη, που ήταν ένας από αυτούς που υπέγραψαν το κείμενο, να εξηγεί ότι με το «Τολμήστε» καλούσαν την κυβέρνηση να μην δειλιάσει και να εφαρμόσει πλήρως και δίχως καθυστέρηση το μνημόνιο, το πρώτο και νέο…
Στη συνέχεια άκουσα στο «πρωινάδικο» της ΝΕΤ και την κ. Κακούρη που και αυτή υπέγραψε το ίδιο κείμενο , να ισχυρίζεται ότι μας χρειάζεται ένας ισχυρός ηγέτης που να «Τολμήσει…» να εφαρμόσει όσα υπέγραψε η κυβέρνηση , στο ακέραιο…
Ηγέτης ισχυρός λοιπόν μας χρειάζεται: «Όπως αυτός τον οποίον είχε την τύχη να έχει η Ελλάδα την περίοδο του Ελληνοϊταλικού πολέμου…» είπε, του πνεύματος η κυρία! Δηλαδή το Μεταξά, εκείνον τον κοντοπίθαρο δικτάτορα, τον αποτυχημένο στρατιωτικό, τον θαυμαστή του Χίτλερ, που έστειλε την Ελλάδα εξορία και στα τάγματα εργασίας…
Μαζί και με την άποψη του τραγουδοποιού που και αυτός υπέγραψε το κείμενο και που πρότεινε πρόσφατα να σκορπιστούν στα άγονα νησάκια οι μετανάστες εκεί κάπου ανάμεσα σε Μακρονήσι , Γυάρο και στις πέτρινες ανεμοδαρμένες σημαδούρες του πελάγου…
Το «Τολμήστε…» των 32 μετά από αυτές τις περαιτέρω «διευκρινίσεις», για μένα απέκτησε μια άλλη διάσταση.
Ακούστηκε σαν ριπή από εκτελεστικό απόσπασμα…
«Τολμήστε…» σε εκτελεστές για να χρησιμοποιήσουν ακόμα πιο αποτελεσματικά όπλα οικονομικής και γιατί όχι και βιολογικής εξόντωσης (άγχος-κατάθλιψη- αυτοκτονίες) , με θύμα ένα λαό όπου στο εσωτερικό βιώνει τη κόλασή του και στο εξωτερικό τη πλήρη απαξίωσή του…
Κρίμα στο πνεύμα…
32 διανοούμενοι πρώτα ονόματα, σοβαροί άνθρωποι, κατά όπως λένε πάντα εκείνοι που είναι ταγμένοι ισοβίως να βραβεύουν…

Έψαξα στη βιβλιοθήκη μου και βρήκα το «Κεφάλι από ρολόι» του ποιητή Ιάσωνα Δεπούντη. Κανονικές παραλλαγές από το ποιητικό του έργο: «Οι Χαιρετισμοί και οι ταύροι του Pablo Picasso 1946-1969 1985» Εκδόσεις «Δωδώνη» .
Στη Σελίδα λοιπόν 67 υπάρχει μια Ανακοίνωση – Διαμαρτυρία που την υπογράφουν 18 Αθηναίοι συγγραφείς της μεταπολεμικής γενιάς και η οποία στρέφεται εναντίον της τότε αμερικανοκίνητης χούντας!
18 Λεβέντικες υπογραφές σε δύσκολες μέρες , Αθήνα 23 Απριλίου 1969…
Υπογραφές «διαβατήρια» για ξερονήσια , για κελιά ΕΑΤ-ΕΣΑ, για δρόμους ξενιτιάς όπως και ο αβράβευτος ποιητής Ιάσωνας, καθώς και τόσοι άλλοι που δεν βραβεύτηκαν ή δεν διορίστηκαν με τον ερχομό της «δημοκρατίας» για το «έργο» τους…
Κάθε υπογραφή και μια ιστορία σκέφτηκα…
Κάθε υπογραφή μια στάση ζωής, τότε και τώρα…
Κάθε υπογραφή και μια διαδρομή…
Κάθε υπογραφή ένα βραβείο, που εκτός από εκείνα τα βραβεία της σκοπιμότητας που χαρίζει το σύστημα κυρίως στους ακίνδυνους, υπάρχουν και τα βραβεία της καρδιάς μας! Εκείνα που δώσαμε απλόχερα στους μεγάλους ανυπότακτους ποιητές του καθημερινού μας αγώνα…
Τολμήστε! Στο κοινωνικό αγώνα γεμίζουν οι πλατείες με ελπίδες και τα πρόσωπα με φωτεινά χαμόγελα!
Τολμήστε! Στη μάχη για ζωή ανταμώνουν οι αλήθειες με τις φωνές και τις μορφές του Λαού μας ! Αυτό δεν είναι μια νίκη είναι η Νίκη!
Τολμήστε! Ναι είναι η Νίκη της Ζωής κόντρα στη πνευματική μούχλα της συστημικής επιβεβαίωσης…

Μιλάμε για...πολύ προγραμματισμό...

2011-08-19T12:22:00.000+03:00

Διαβάζουμε στο πάντοτε ενημερωμένο και πολυτίμως ενημερώνον ιστολόγιο: Υποδομές στην Ελλάδα (http://www.ypodomes.com/), ότι συνεχίζεται η επισκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας στο τελευταίο του κομμάτι κοντά στην Καλαμάτα... Είδηση άκρως συγκινητική άν σκεφτεί κανείς, ότι η επι 8ετία επισκευαζόμενη αυτή γραμμή ... έχει προσφάτως καταργηθεί στα πλαίσια της μεγάλης σιδηροδρομικής επανάστασης, που φέρνει την χώρα ... πιο κοντά, πιο άμεσα, πιο δυναμικά (όπως έλεγε από τα μπαλκόνια ο μεγάλος) στην ανάπτυξη... Αλλά ο προγραμματισμός, προγραμματισμός... Οχι μπουρμπούτσαλα...
Από την ίδια ανάρτηση ξαναθυμηθήκαμε, ότι το κόστος της μεγάλης αυτής ανακαίνισης του δικτύου έφτασε στα 65 εκατομμύρια Ευρώ... Αστείο ποσό... Περιττό που το συζητάμε... Τώρα με τα δις του χρέους τέτοια μεγέθη μόνον θυμηδία μας προκαλούν... Αν κάτι είναι να χαίρεται κανείς σ' αυτή την υπόθεση είναι η ... απόλυτη συνέπεια στην υλοποίηση του προγραμματισμένου έργου... Είπαμε... ανακαίνιση της γραμμής και όταν λέμε κάτι το εννοούμε... Αυτά είναι, που πρέπει να δείξουν στους Τροϊκάνους, όταν θα μας επισκεφτούν προς έλεγχο. Τι στο διάολο, τζάμπα θα πάει τέτοιος εκσυγχρονιστικός οργασμός, που επικρατεί στην χώρα από 10ετίες τώρα αλλά ιδιαίτερα μετά τον μνημόνιο 1 και το πρόσφατο μεσοπρόθεσμο... Ούτε ένας έπαινος, ούτε ένα μπράβο βρε αδελφέ!!!

Η ΦΑΙΑΚΙΑ αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας τα κακόβουλα σχόλια ορισμένων, που δήθεν κανονικά θα έπρεπε κάποιοι να λογοδοτήσουν για τα χρήματα (ελληνικά ή Ευρωπαϊκά, οι λαοί τα πληρώνουν), που δαπανώνται για ένα έργο χωρίς νόημα... Εμείς αντίθετα είμαστε βέβαιοι, ότι ο Προαστιακός της Καλαμάτας (τον έκλεισαν την ώρα, που ήταν υπερ-εξυπηρετικός και με μεγάλο επιβατικό κοινό...) κάποτε θα ξαναλειτουργήσει... Να μην έχουμε έτοιμες και ανακαινισμένες τις γραμμές... Οχι τώρα να κατηγορούμε την Πολιτεία για την εγνωσμένη προβλεπτικότητα σχεδίων και έργων... Αμαν πιά με αυτή την διάχυτη και πλήρως αναιτιολόγητη καχυποψία... Εξάλλου, αν υπήρχε και το παραμικρό σφάλμα σχεδιασμού, προγραμματισμού ή/και υλοποίησης σιδηροδρομικού έργου στην χώρα αμέσως θα είχαν ενεργοποιηθεί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, που θα είχαν αποδώσει τις ευθύνες και θα είχαν προχωρήσει στις σχετικές κυρώσεις προς παραδειγματισμό... Που ζούμε εμείς... Δεν την ξέρουμε, δεν την έχουμε ζήσει την εγρήγορση του Κρατικού Μηχανισμού, ειδικότερα στον χώρο των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών, που εδώ και 10ετίες (πράσινες και γαλάζιες), εκτός από την απίστευτη τεχνολογική τους εξέλιξη είναι και πρότυπο δημόσιας κοινωφελούς λειτουργίας...

Δύο εκπληκτικά Μουσεία στο Κατάκολο...

2011-08-13T18:46:00.003+03:00

Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και αν συνέβαινε αυτό θα ήταν ασφαλώς άξιο κάθε προσοχής και ασφαλώς των πιο θερμών επαίνων. Όταν αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα και μάλιστα όχι στην Αθήνα αλλά στην Ελληνική περιφέρεια, τότε μένεις άφωνος, πώς μπορεί η θέληση ενός άξιου δημιουργού να καταφέρει τόσα πολλά και τόσα σπουδαία... Πολλαπλός λοιπόν ο έπαινος και η συγκίνηση... Μιλάμε για το Μουσείο των Αρχαίων Ελληνικών οργάνων και το Μουσείο της Αρχαίας Ελληνικής τεχνολογίας, για την ύπαρξη των οποίων είχαμε ενημερωθεί από την αξιολογότατη εκπομπή της ΝΕΤ: «Μένουμε Ελλάδα». Η πραγματικότητα, όμως είναι σαφώς ανώτερη κάθε περιγραφής ακόμη και της τηλεοπτικής εικόνας.
Σε δύο θαυμάσια διαμορφωμένους χώρους, που ανήκουν στον Δήμο Πύργο (αυτή είναι και η μόνη «επιδότηση») ο Κώστας Κοτσανάς, γεννημένος το 1963, ηλεκτρολόγος- μηχανολόγος, πτυχιούχος του πανεπιστημίου Πατρών και χρόνια δάσκαλος στην μέση εκπαίδευση (Λύκειο Κρεστένων) έχει καταφέρει το …ακατόρθωτο… Δεν είναι μόνο η προφανής συγκέντρωση ενός αμύθητου και τεράστιου σε όγκο γνωστικού πλούτου για την μουσική και την τεχνολογία των Ελλήνων… Δεν είναι μόνο η σχολαστικά πιστή αναπαραγωγή μουσικών οργάνων και μηχανών, που κοσμούν τα δύο Μουσεία και που έγινε με προφανώς μέγιστο κόπο και αριστοτεχνική μαεστρία μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, μέχρι και το τελευταίο χειροποίητο γρανάζι… Δεν είναι μόνο το αριστουργηματικό στήσιμο των δύο εκθεσιακών χώρων, που ανοίγουν στο επισκέπτη την πόρτα σε εξαιρετικά ειδικούς χώρους αρχαιολογικής πληροφόρησης… Είναι το προφανές μεράκι ενός ανθρώπου, που δεν γνωρίζουμε προσωπικά αλλά που ήδη θαυμάζουμε απεριόριστα για το συγκλονιστικό του έργο… Ηλιακά ρολόγια «παντός τύπου», ξυπνητήρια, ρομπότ αυτόματης εξυπηρέτησης, έξυπνες οινοχόες, ατμομηχανή, «κινηματογράφος», ανυψωτικά μηχανήματα, πολεμικές μηχανές, υφαντήρια, υδραυλικές μηχανές, και τροχοί, αντλίες, μετρητικές συσκευές, αφήνουν άφωνο τον επισκέπτη… Και στο άλλο μουσείο, η ύδραυλις του Κτησίβιου, προφανής πρόγονος του εκκλησιαστικού οργάνου και του κλειδοκύμβαλου, αυλοί, λύρες και κιθάρες, το εξάχορδο του Πυθαγόρα…
Και στα δύο Μουσεία, μεγάλες οθόνες παρουσιάζουν την λειτουργία οργάνων και μηχανών. Στο Μουσείο της Μουσικής η ύδραυλις του Kτησίβιου μας χαρίζει κομμάτι αρχαίας ελληνικής Μουσικής με ταυτόχρονη παρουσίαση της Αρχαίας και της συνήθους Δυτικής παρτιτούρας.
Οποιαδήποτε στήριξη αυτού του σπουδαιότατου έργου ζωής του Κώστα Κοτσανά από την μεριά της πολιτείας, του Υπουργείου Πολιτισμού π.χ. θα συνιστούσε σχεδόν παραδοξολογία και …ευτυχώς δεν συμβαίνει… Όχι, Ο Κώστας Κοτσανάς δεν απασχολεί το Υπουργείο Πολιτισμού στο… πολυσχιδές καθημερινό του έργο… Ο Κώστας Κοτσανάς βαδίζει τον μοναχικό δρόμο, που συνηθίζει να επιφυλάσσει η Ελληνική πολιτεία για άξιους δημιουργούς ακόμη και όταν τα οφέλη της ίδιας θα μπορούσαν να ήταν εξαιρετικά πολλά και μεγάλα… Η Ελληνική πολιτεία σπεύδει να στηρίξει πολλαπλώς μόνο τα … "δικά μας παιδιά", που εσχάτως περιφρουρούν υπό τον μανδύα μη κυβερνητικής οργάνωσης (ΜΗ. ΚΥ.Ο) την εξυπηρέτηση της …πάρτης μας… Αξιοι κυβερνήτες, που έχουν καταφέρει σε τόσο μικρό διάστημα να δυσφημίσουν έναν θεσμό, που αν μη τι άλλο θα μπορούσε να αποτελεί έκφραση αυξημένης κοινωνικής ευαισθησίας και δράσης…
Αλλά, επί του προκειμένου… Σκεφτείτε π.χ. αν τα πωλητήρια των Ελληνικών Μουσείων (που εν τω μεταξύ όλο και φτωχαίνουν σε εμπόρευμα) διέθεταν -ανάμεσα στα άλλα προς πώληση είδη τους- καλοφτιαγμένες μινιατούρες των εκθεμάτων δύο Μουσείων του Κατάκολου. Σκεφτείτε, πόση πληροφόρηση για την πραγματική ιστορία αυτού του τόπου, χωρίς εθνικιστικούς βερμπαλισμούς, αλλά με εμπράγματα στοιχεία… Εξόχως πληροφοριακά και για πολλούς νέο-Ελληνες αλλά ασφαλώς και για όλους του επισκέπτες των αρχαιολογικών χώρων της χώρας… Σκεφτείτε, π.χ. αν η έκθεση αυτή, με την αναγκαία βοήθεια του Υπ.ΠΟ ταξίδευε σε πολλά μέρη του κόσμου, στην Ευρώπη και αλλού, ιδιαίτερα τώρα, που η φήμη του τόπου και του λαού της (χωρίς ευθύνη του τελευταίου) δεν βρίσκεται και στα καλύτερά της.
Φίλτατοι αναγνώστες… Ακόμη και αν το Κατάκολο δεν συμπεριλαμβάνεται στο προγραμματισμένο δρομολόγιο των διακοπών σας ή της οποιασδήποτε εκδρομής σας, αξίζει τον κόπο η παράκαμψή μέχρις εκεί… Θα δείτε, θα νοιώσετε πράγματα μοναδικά…

Πρόσθετες, χρησιμότατες πληροφορίες στον δικτυακό τόπο: http://www.kotsanas.com αλλά και στο κινητό τηλέφωνο του κ. Κοτσανά 6942420157, που είχε πρόθυμα την καλοσύνη να μας απαντήσει.

Αγανακτισμένοι στο Ισραήλ

2011-08-07T21:48:00.000+03:00

Πρωτοφανής για τα δεδομένα του ισραήλ κινητοποίηση με καθαρά κοινωνικό περιεχόμενο, συγκέντρωσε διακόσιες χιλιάδες διαμαρτυρόμενους στο Τελ-Αβίβ και πάνω από τριακόσιες χιλιάδες σε ολόκληρη την χώρα. Εστησαν σκηνές στην λεωφόρο Rothschild και πήραν μέρος σε μαζικές και αγωνιστικές διαδηλώσεις, που έχουν για αφορμή το υψηλό κόστος κατοικίας αλλά που, φυσικά, αγκαλιάζουν και άλλα ζητήματα της οικονομικο-κοινωνικής ζωής. Κίνημα με χαρακτηριστικά λαϊκά, χωρίς κομματικές ταμπέλες και καθοδηγήσεις, γεννάει αισιόδοξες προοπτικές για αγώνες, μετά την ψήφιση του νόμου για την κατοικία, στην τρίτη απόπειρα ψήφισης μέσα το κοινοβούλιο του Ισραήλ με ψήφους 57-45...

Ο Νετανάχου είναι κουφός στην φωνή του λαού, δηλώνει ο Γιοτάμ Μπρουν, φοιτητής και από τους πρωταγωνιστές των μαζικών κινητοποιήσεων...

Περίπου 40 κοινωνικές οργανώσεις σπεύδουν να στηρίξουν το κίνημα και να ενσωματωθούν στην ενεργοποίηση...

Τα γεωπολιτικά δεδομένα του ισραήλ, καθιστούν εξόχως ενδιαφέρουσα αυτή την μαζική κοινωνική δραστηριότητα...

SOS ρατσισμός!!!

2011-08-07T21:40:00.000+03:00

Αγωνιστής ο Yannick Noah, γνωστός παλιότερα σαν επαγγελματίας τεννίστας της πρώτης γραμμής και τελευταία σαν τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Γνωστότατοας ακόμα για την στράτευσή του στον αντιρατσιστικό αγώνα, που έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα στην Γαλλία. Ξαναδέχτηκε, λοιπόν απειλές κατά της ζωής του πριν από την τελευταία συναυλία του στην Arcachon... Οι προοδευτικοί άνθρωποι όλου του κόσμου εκφράζουν την συμπαράστασή τους στον Yannick.

Αποκαλυπτικότατη συνέντευξη...

2011-08-05T18:50:00.000+03:00

Μία πρώτης γραμμής επιτυχίας του διαδικτυακού τόπου NEWSTRAP (http://newstrap.gr/) είναι η ανάρτηση της συνέντευξης του καθηγητή Θόδωρου Καρυώτη στον Ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό "Ράδιο Νέο" της Νέας Υόρκης και στην δημοσιογράφο Σέβη Μπούτου... Σημαντικότατες πληροφορίες, που μπορείτε να παρκολουθήσετε μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας... Σταχυλογήσαμε ενδεικτικά για να σας παροτρύνουμε να την παρακολουθήσετε στον newstrap...

- Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) είναι όρος σημαντικότερος –με βάση το δίκαιο της θαλάσσης (1982)- από την υφαλοκρηπίδα.
-Κανένα κράτος δεν έχει πάει στην Χάγη ζητώντας μόνον οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας.
-Η ΑΟΖ δίνει ισχυρότερα προνόμια στα νησιά. από την υφαλοκρηπίδα.
Αν εφαρμοσθεί το δίκαιο για τις ΑΟΖ τότε το Αιγαίο ανήκει κατά 93% στην Ελληνική ΑΟΖ και κατά 7% στην Τουρκική ΑΟΖ.
-Είναι ζωτική ανάγκη να αναγνωρισθεί η θαλάσσια ζώνη του Καστελόριζου. Πρόκειται για αναγνώριση κλειδί
-Ο Κύπριος υπουργός Ρολάνδης είχε πετύχει αναγνώριση -από μεριάς Αιγύπτου-της θαλάσσιας ζώνης Καστελόριζου αλλά Σημίτης και Γ. Παπανδρέου παρενέβησαν αρνητικά για να μην ενοχληθεί η Τουρκία… Σήμερα η Αίγυπτος δεν αναγνωρίζει την θαλάσσα ζώνη του Καστελόριζου επικαλούμενη την τότε Ελληνική στάση.
-Η Ευρωπαϊκή Ενωση επίσης δείχνει υποχωρητικότητα στην Τουρκία, παρότι έχει υπογράψει το δίκαιο της θαλάσσης. Βέβαια, δεν πιέζεται από την Ελλάδα.
-Η ΕΕ είχε δεχτεί αίτημα της Τουρκίας να μην δημιουργηθεί ΑΟΖ στην Μεσόγειο. Την απόφαση αυτή κατάργησε στην πράξη η Κύπρος το 2004 με την δημιουργία δικής της ΑΟΖ, που αναγνώρισε και η Ε.Ε και οι ΗΠΑ.
-Αν οριοθετηθεί ΑΟΖ Κύπρου – Ελλάδας, τότε και μόνο τότε το κοίτασμα φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να μεταφερθεί στην ΕΕ.
-Χαρακτηρίζει «τραγωδία» την παρουσία Δρούτσα στο ΥΠΕΞ.
-Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας από το 1982 και μετά αγνοούν την ΑΟΖ.
Ετσι, από μία πρόχειρη σταχυολόγηση για να αντιληφθούμε, ότι η ακρόαση της παραπάνω συνέντευξης θα μας καταστήσει σοφότερους...

Πνεύμα και ηθική...

2011-08-04T20:41:00.000+03:00

...Ελεγε και ξανάλεγε ο μακαρίτης Βασίλης Αυλωνίτης, την ώρα, που του έτρεχαν τα σάλια για μικρές ζουμερές υπάρξεις... H πιο χαρακτηριστική αττάκα του Ελληνικού κινηματογράφου καθειρώνευσης της υποκρισίας και του Φαρισαϊσμού... Η ίδια ρήση ταιριάζει και για την πρωτοφανή καθυστέρηση των επεκτάσεων του Μετρό της Αθήνας, που εγλωβίστηκαν στους ατμούς του σκανδάλου Siemens... Κανένας πολιτικός ανήρ δεν αναλαμβάνει σήμερα την ευθύνη επικύρωσης των σχετικών συμβάσεων με τον Γερμανικό κολοσσό, την ίδια ώρα, που είναι απολύτως γνωστό, ότι με βάση τον σχεδιασμό και την εξέλιξη των έργων, μόνον η Siemens, μπορεί να υλοποιήσει την ολοκλήρωση και την λειτουργία 7 (!!!) έτοιμων σταθμών, που περιμένουν επί 3 χρόνια ... Και μαζί περιμένουν περίπου εκατόν εξήντα χιλιάδες επιβάτες, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν το μέσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους, την οικογενειακή τους οικονομία αλλά και την συνολική εθνική οικονομία γενικότερα... Για αναλυτικότερες πληροφορίες σας παραπέμπουμε στον σημαντικό δικτυακό τόπο ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (http://www.ypodomes.com/).

Στην ουσία πρόκειται για σκάνδαλο εφάμιλλο τουλάχιστον εκείνου των δωροδοκιών... Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις την χωρίς κανένα λόγο και επί μία 3ετία αναβολή λειτουργίας σημαντικότατων επεκτάσεων του εξαιρετικά μικρού δικτύου μετρό της πρωτεύουσας, που θα ήταν ταυτόχρονα και ανάσα στο κυκλοφοριακό άγος του λεκανοπεδίου...

Αλλά είπαμε... Μπορεί να ταλαιπωρείται το δύσμοιρο κοινό, μπορεί να στενάζουν οι δρόμοι, μπορεί να φουντώνουν το όζον, τα μονοξείδια και τα διοξείδια των ρύπων, αλλά πάνω απ' όλα Πνεύμα και Ηθική..

Σοβαρότης μηδέν

2011-07-29T21:25:00.000+03:00

Οι συγκοινωνιακές υποδομές μιας χώρας είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για την κοινωνικο-πολιτιστική της ωριμότητα αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δεδομένου κοινωνικού της συστήματος... Η Ελλάδα, για παράδειγμα χώρα του "κομπραδόρικου" (μεταπρατικού) καπιταλισμού ήταν και παραμένει εξαρτημένη από τις επιλογές των εργολάβων (μεγάλοι οδικοί άξονες), των ΚΤΕΛ, των φερυ-μπωτ και των μεγάλων εταιρειών εισαγωγής Ι.Χ... Υπήρξε η φωτεινή εξαίρεση του αληθινού εκσυγχρονιστή Χαρίλαου Τρικούπη που είχε καταφέρει να φτάσει τη ...ψωροκώσταινα στις πρώτες γραμμές μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών για την ανάπτυξη σιδηροδρομικών δικτύων... Ενάμισυ αιώνα αργότερα η Ελλάδα διαθέτει ...λίγο μικρότερο σιδηροδρομικό δίκτυο, το τράμ έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί από όλες τις Ελληνικές πόλεις και η χρονική διάρκεια των λιγοστών λειτουργουσών σιδηροδρομικών συνδέσεων, μόνο στο άκουσμά της μας φτιάχνει το κέφι...Ταυτόχρονα εκατοντάδες οικοιστικά συγκροτήματα -μικρά και μεγάλα- αρχής γενόμενης από το μητροπολιτικό τερατούργημα της πρωτεύουσας βουλιάζουν στη καθημερινή κόλαση του κυκλφοριακού, που απορροφάει πολυετίες ενεργού ζωής από τους εργαζόμενους μόνο και μόνο για τις μεταφορές τους... Η ενεργός συγκοινωνιακή πολιτική στο τόπο κατά τα τελευταία 15 χρόνια στιγματίζεται από:
-την κατασκευή της γέφυρας Ρίου-Αντιρίου ΧΩΡΙΣ πρόβλεψη σιδηροδρομικής ζεύξης.

-την ματαίωση του Δυτικού Σιδηροδρομικού Αξονα και της Σιδηροδρομικής Εγνατίας.

-Την μετάθεση στις καλένδες του έργου σιδηροδρομικής σύνδεσης της Πάτρας με διπλή-σύγχρονη γραμμή.

-Την κοστοβόρο επισκευή του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου, που εγκαταλείφθηκε μετά την καθυστερημένη ολοκλήρωσή του, ως ... ακατάλληλο και ασύμφορο...

-Το καθημερινό υποβιβασμό της ποιότητας του προαστιακού με συνεχείς αναβολές ή/και ματαιώσεις υπεσχημμένων συνδέσεων (Χαλκίαδα, Θήβα, Λαύριο, Ραφήνα κ.λ.π.).

-Τις 2 μεγάλες τελευταίες σιδηροδρομικές "μεταρρυθμίσεις" μία γαλάζια και μία πράσινη, που σακάτεψαν τα Ελληνικά τραίνα για ολόκληρες 10ετίες, αφού προηγουμένως τους είχαν ξεζουμίσει με τα ασυλλήπτου μεγέθους και έκτασης ρουσφέτια τους...

Μακρύς, ο πρόλογος... Πιθανότατα αναγκαίος για να μας πείσει, ότι η σύγκρουση "Αχαϊκής Συμπολιτείας" και "Ηλιδας" για το μέλλον των αεροιδρομίων Αράξου και Ανδραβίδας δεν είναι ... ανέκδοτο... Μάλιστα... Πληροφορούμαστε, από ηλεκτρονικά έντυπα των περιοχών, οτι οι "φανατικοί" των δύο περιοχών διεκδικούν για την πάρτη τους ο καθένας το "Αεροδρόμιο Δυτικής Ελλάδας"... και οι πιο ψύχραιμοι προτείνουν συμβιβαστικοί λύση... Να αναπτυχθούν και τα δύο αεροδρόμια...

Ευτυχώς, που τελικά ο όλος καυγάς δεν θα δικαιωθεί έτσι και αλλιώς, αφού μάλλον κανένα αεροδρόμιο δεν θα γίνει, υπό την παρούσα -και αρκετά μέλλουσα φοβούμαι- οικονομική συγκυρία... Πιθανότατα το γνωρίζετε αλλά αξίζει να υπενθυμίσουμε, ότι η απόσταση Αράξου-Ανδραβίδας είναι περίπου 40 χιλιόμετρα... Απόσταση, που ένα σύγχρονο τραίνο μέσης ταχύτητας θα εκάλυπτε σε λιγότερο από 15 λεπτά... Να υπενθυμίσουμε ακόμη, ότι ένα σύγχρονο τραίνο μέσης ταχύτητα θα χρειάζονταν περίπου μία ώρα για την διαδρομή Αθήνα-Πάτρα και Αθήνα-Τρίπολη, περίπου 1.5 ώρα για την διαδρομή Αθήνα-Καλαμάτα και λίγο λιγότερο από 1 ώρα για την διαδρομή Πάτρα-Καλαμάτα.

Μετά από αυτά τα στοιχία και ψύχραιμη θεώρηση του χάρτη της περιοχής, εμείς προτείνουμε ένα ακόμη αεροδρόμιο στα Φιλιατρά... Για αρχή και μετά βλέπουμε...

Ο ταξικός αγώνας των ταξί, οι πλατείες και η κοινωνική αλληλεγγύη.

2011-07-28T20:15:00.000+03:00

Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του φίλτατου για την ΦΑΙΑΚΙΑ Θάναση Παπαγεωργίου, που το βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφφέρον, γιατί:
-αποτελεί μία σημαντική -από τις ελάχιστες- θεωρητική συμβολή για την "πλατεία", που η ΦΑΙΑΚΙΑ χαιρέτισε με ανείπωτη χαρά την ιδρυτική της παρουσία.

-είναι γραμμένο με λόγο γνήσια αντισυμβατικό, ασχολούμενο με ζητήματα "λεπτά", για τους καθιερωμένους κομματικούς φορείς, που συνηθίζουν να παρακάμπτουν τα προβλήματα του συντεχνιασμού, της κρίσης κοινωνικότητας και του ατομικισμού με έντεχνους λαϊκισμούς και λογοπαίγνια...

Είναι μεγάλο το κείμενο αλλά ακόμα και να θέλαμε να το περικόψουμε (καθόλου ΔΕΝ θέλουμε) δεν θα το καταφέρναμε χωρίς να το αλλοιώσουμε νοηματικά... Σας το παραθέτουμε όμως δημοσιεύτηκε στο Newstrap(http://www.newstrap.gr/), απ΄όπου το αντιγράφουμε:

Τις προάλλες πήγα με κάποιους φίλους να παρακολουθήσουμε μια λαϊκή συνέλευση στο Γαλάτσι. Ήταν μια απ΄ αυτές που γίνονται στο πνεύμα της "πλατείας "και της "άμεσης δημοκρατίας".
Στην αρχή προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ "η χρεοκρατία". Εξαιρετικό, προφητικό μιας και είχε γίνει ήδη από το τέλος του 2010. Μετά ακολούθησε συζήτηση και ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους προς τους δύο συντελεστές αυτής της προσπάθειας και εκπροσώπους της επιτροπής για το λογιστικό έλεγχο του χρέους.
Πολύ ζωντανή συζήτηση !!
Ο καθένας ρώταγε ότι ήθελε και έλεγε ελεύθερα τη γνώμη του. Ακούγονταν κάθε λογής απόψεις, ανησυχίες, αμφισβητήσεις, από το πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Ένοιωθες ότι όλα αυτά γίνονταν απλοϊκά, αυθόρμητα και ότι δεν υπήρχε τίποτε οργανωμένο, όπως συνηθιζόταν παλιά. Η μόνη οργάνωση που υπήρχε ήταν αυτή που χρειάζονταν για να κυλήσει ομαλά η κουβέντα.
Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν θα ευχαριστούσε τους οργανωμένους και όλους αυτούς που έχουν συνηθίσει να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις με σκοπό να διαμορφώσουν πλειοψηφίες για να περάσουν τη μια ή την άλλη άποψη. Αυτούς που μόνο για κάτι τέτοιο βρίσκονται πάντα εκεί, αποδοκιμάζοντας σαν απλοϊκές η ανεύθυνες τις αντίθετες απόψεις και που "τέλος πάντων καλά όλα αυτά αλλά πρέπει να καταλήξουμε σε κάποια πρακτική πρόταση" - δηλαδή τη δική μου - αυτή που κατά κανόνα είναι έτοιμη και "ολοκληρωμένη", αφού έχει ήδη από πριν αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας σε κάποια κομματικά, κλαδικά ή συνδικαλιστικά γραφεία, μακρυά από τον κόσμο και την πραγματικότητα.
Με μια διαφορά όμως είναι πάντα για το καλό μας, από τη στιγμή που έχει σχεδιαστεί από αυτούς που μας εκπροσωπούν ή αυτούς που όπως συνηθίζεται να λέγεται είναι μπροστάρηδες. (χωρίς να κοιτάνε που και που πίσω).
Κάποια στιγμή πήρε το λόγο μια συμπαθητική κυρία γύρω στα 40 (και λάθος να κάνω σίγουρα για καλό της θα είναι).
Αφού μίλησε γενικά για την κατάσταση, άρχισε να λέει πόσο είναι αγανακτισμένη με τους κυβερνώντες, με τους πολιτικούς, με τους ......... ρώτησε ξαφνικά : "ξέρετε και με ποιους άλλους είμαι επίσης αγανακτισμένη και θυμωμένη ; "
και χωρίς να περιμένει απάντηση συμπλήρωσε : "με τους ταξιτζήδες. Γιατί όλες αυτές τις ημέρες δεν μπορώ να κινηθώ ελεύθερα να πάω στη δουλειά μου, με τις φασαρίες τα μπλοκαρίσματα κ.λ.π. Αλλά περισσότερο είμαι θυμωμένη γιατί σήμερα κανένας από αυτούς δεν είναι εδώ !!!!!
Να και κάτι που δεν περίμενα ποτέ να ακούσω. Να και κάτι που δεν είχα καν σκεφτεί, επηρεασμένος από το αίσθημα τις κοινωνικής αλληλεγγύης.
Η κυρία αυτή όμως τόλμησε, όχι μόνο να το σκεφτεί αλλά και να το πει. Γιατί προφανώς δεν θα είναι κάπου οργανωμένη. Γιατί όλοι οι άλλοι ,προκειμένου να μην έχουν πολιτικό κόστος ή προκειμένου να εξυπηρετήσουν συντεχνιακά συμφέροντα αποφεύγουν συστηματικά τέτοιες δηλώσεις και σχολιασμούς, καλυπτόμενοι πίσω από το πρόσχημα της αλληλεγγύης ή της ενότητας των αγώνων και των κινημάτων.
Έτσι, χαϊδεύουμε τα αυτιά ο ένας του άλλου παλεύοντας τάχα εναντίον του συστήματος, με τη διαφορά όμως ότι όχι μόνο δεν το απειλούμε, αλλά το διαιωνίζουμε κιόλας ενισχύοντας την πολιτική που εκείνο εφαρμόζει με την τακτική του "διαίρει και βασίλευε" και με τη δυνατότητα του να δημιουργεί ή να διαλύει συντεχνίες και κοινωνικές κατηγορίες, μοιράζοντας σε άλλους μεν προνόμια και διευκολύνσεις σε άλλους δε περιορισμούς και εμπόδια.
Για ποια ενότητα των εργαζομένων ή για ποια έλλειψη ταξικής συνείδησης και εξυπηρέτηση επαγγελματικών συμφερόντων τολμούν ορισμένοι να μιλούν, όταν στις ευκαιρίες που δόθηκαν, μέσα από πολλαπλές κοινωνικές συγκρούσεις, απέφυγαν να επιβαρυνθούν με το "πολιτικό κόστος" , με τη δικαιολογία ότι δεν ήταν ώριμες οι κοινωνικές συνθήκες. Γιατί πάντα φταίνε οι άλλοι για την ανωριμότητα τους και ποτέ εμείς.
Ποιος δεν θυμάται τους αγρότες που μέρες ολόκληρες έκλειναν τους δρόμους, πέταγαν τα προϊόντα τους στο δρόμο διαμαρτυρόμενοι για την κυβερνητική πολιτική, την καθυστέρηση των επιδοτήσεων, χωρίς να μιλάει ποτέ κανείς για το που πηγαίνουν οι επιδοτήσεις, για τη στάση της Ελλάδας απέναντι στη αγροτική πολιτική της ΕΕ, το ρόλο των μεσαζόντων, τα κυκλώματα των οποίων έχουν αναβαθμισθεί πλέον σε ολόκληρες επιχειρήσεις με εκατοντάδες εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους. Ποιος τα δημιούργησε άραγε αυτά, ποιοι είχαν συμφέρον γι' αυτό και από τη άλλη μεριά πού βρίσκονταν τότε οι συντονιστές των κινημάτων ;
Για ποια ενότητα του κινήματος και για ποιο συντονισμό δράσης μιλάνε οι de facto, a priori και de jure πρωτοπόροι, συντονιστές των αγώνων, όταν επί σειρά ετών άφηναν να εκτυλίσσονται, μπροστά στα μάτια μας, καταστάσεις που ο καθ' ένας επέλεγε το χρόνο και τη μορφή πάλης για τη διαμαρτυρία του - σωστή ή άδικη - με συνέπεια να θίγει λιγότερο το σύστημα απ' ότι τους άλλους εργαζόμενους και επαγγελματίες , την στιγμή που καλλίτερα θα έκανε να αναζητήσει κοινωνικούς συμμάχους και αλληλεγγύη ;
Και εάν το είχε επιχειρήσει αλλά δεν το είχε καταφέρει ο κάθε διαμαρτυρόμενος, γιατί δεν σκέφτηκε μήπως θα όφειλε να επανεξετάσει την αιτία, το χρόνο και τη μορφή της διαμαρτυρίας του ;
Ποιος δεν θυμάται την απαξιωτική στάση μερίδας εργαζομένων απέναντι σε άλλους , καθώς και την αλαζονική απαίτησή τους για συμπαράσταση, όταν αργότερα έκαναν το δικό τους αγώνα ;
Και εάν αυτά όλα αποτέλεσαν και εξακολουθούν να αποτελούν προσφιλή και δοκιμασμένη τακτική του συστήματος για να αποπροσανατολίσει και να αποδυναμώσει τους λαϊκούς αγώνες και διαμαρτυρίες, πως απάντησαν σ' αυτή τη μεθόδευση όλοι αυτοί που είχαν επωμισθεί το καθήκον της προστασίας του κινήματος ;
Μήπως δεν φταίει μόνο η συστηματική προσπάθεια του "συστήματος " να απαξιώσει εκτός από το πολιτικό σύστημα, το συνδικαλισμό, κάθε λογής και μορφής συλλογική οργάνωση μεταλλάσσοντας τις σε αναποτελεσματικές, ρουσφετολογικούς σφετεριστές της εξουσίας, εφαλτήρια για την απόκτηση θέσεων εξουσίας αντί για θέσεων εργασίας, βρέθηκαν και ενδογενείς δυνάμεις που συνέβαλλαν με το τρόπο τους στην αδράνεια, την απομαζικοποίηση και την απουσία δημοκρατικών διαδικασιών, σε αυτά που αποτελούσαν άλλοτε θεσμούς και κατακτήσεις των εργαζομένων ;
Σήμερα από μία αιφνιδιαστική αυθαίρετη απόφαση του οικοδεσπότη της "παρέας της Πάρου", οι ταξιτζήδες κατέβηκαν στους δρόμους, αυτή τη φορά όχι όμως με τα ταξί τους.
Το υπουργείο αρνείται το διάλογο και η Αθήνα γίνεται για άλλους μπάχαλο και για άλλους ανθρώπινη πόλη χωρίς τα ταξί.
Δεν εξετάζω εάν η - κατά άλλους " - κίτρινη φυλή" έχει δίκιο ή άδικο. Δύσκολα όμως θα μπορούσα να πιστέψω ότι υπάρχει έστω και ένας έλληνας πολίτης που να μη θίγεται από αυτά τα μέτρα.
Ούτε πάλι επιχειρώ να κάνω κάποια κοινωνιολογική προσέγγιση για την επαγγελματική κατηγορία των οδηγών ταξί ή να αναζητήσω τον ταξικό χαρακτήρα του αγώνα τους. Κάτι τέτοιο δεν είναι στις προθέσεις αυτού του σχολίου.
Ούτε πάλι θέλω να εκμεταλλευτώ τη διαπίστωση αυτής της κυρίας στο Γαλάτσι, πολύ δε περισσότερο να δώσω τις δικές μου ερμηνείες, κατά το πρότυπο των κριτικών τέχνης που αποδίδουν στους καλλιτέχνες δικές τους προθέσεις και απωθημένα, που οι δημιουργοί δεν είχαν καν στο νου τους.
Θα ήθελα απλά να πω πως είναι καιρός να αναζητήσουμε τη διέξοδο από τη κρίση μέσα από την αμφισβήτηση, μέσα από το διάλογο, μέσα από νέες μορφές οργάνωσης και πάλης , μέσα από την άμεση δημοκρατία, χωρίς απολιθωμένα στερεότυπα και αποτυχημένα σχήματα του παρελθόντος.
Δεν ξέρω εάν θα το καταφέρουν αυτό οι πλατείες, ίσως να αποδειχθεί ότι να μην είναι αυτός ο ρόλος τους. Όμως αυτό που αξίζει είναι, το να αναζητηθεί, γιατί αυτό σε κάτι αλλιώτικο μπορεί να οδηγήσει.
Μήπως όταν στο παρελθόν είχαν ξεκινήσει άλλες διαμαρτυρίες, γνώριζαν από πριν που και πότε θα οδηγήσουν ; Η μικρή ιστορία του καθ' ενός από μας είναι αρκετή για να μας πείσει, πως κανείς δεν έχει την αποκλειστικότητα στην αλήθεια.
Αυτά που πρέπει σίγουρα να αναδειχθούν σαν κατάκτηση μέσα από αυτή τη κρίση, είναι η συλλογικότητα και η κοινωνική αλληλεγγύη. Αυτά που οι μεγαλύτερες γενιές κατάφεραν να ξεχάσουν και οι νεότερες δεν γνώρισαν, ζώντας στον κόσμο που τους κληροδοτήσαμε.
Θάπρεπε λοιπόν να ξαναζωντανέψουμε τις αρχές αυτές και να τις καταδείξουμε έμπρακτα στους νεότερους γιατί τους το χρωστάμε.
Η κρίση δεν αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια, ο καθ' ένας από μας να δίνει το δικό του αγώνα, όσο σωστός κι αν είναι, όσο κι αν κρίνεται ταξικός ή μη και οι υπόλοιποι να παραμένουν τηλε-θεατές .
Μέχρι να καταλήξουμε εάν ο αγώνας των ταξί είναι ταξικός και μέχρι οι ταξιτζήδες να καταλάβουν ότι το δίκαιο τους θα το βρουν μόνο μέσα από τον κοινό αγώνα με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, με οποιοδήποτε κόστος, μπορεί να έχουμε χάσει το τραίνο.
Εάν αυτό δεν μας το έμαθαν οι εργατοπατέρες , οι πολιτικές και κομματικές ηγεσίες, ίσως ήρθε η ώρα να το μάθουμε από μόνοι μας στις πλατείες.
Όλοι οι αγώνες πρέπει να συγκλίνουν σ' ένα κοινό τόπο δικαίωσης και διεκδίκησης, γιατί εκεί στη πράξη θα πρέπει να δοκιμάζονται και όχι απλά αυθαίρετα και υποκριτικά να δικαιώνονται.