Φ Α Ι Α Κ Ι Α

Ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης με την ενάργεια του λόγου του περιγράφει -μάλλον για πολλοστή φορά- την αθλιότητα του Δημοτικού μας θεάτρου. Αυτή την φορά, ένας δυνατός Νοτιοδυτικός άνεμος απογύμνωσε το περίβλημα του ‘πύργου της οροφής’ αυτού του συμβόλου κακόγουστης αναισχυντίας…   Μια συνεργασία δηλαδή νότιου και δυτικού ανέμου, είναι αλήθεια κάπως ισχυρού, που πήρε τις λαμαρίνες από την παράγκα του λεγόμενου δημοτικού θεάτρου και τις προσγείωσε στη Μαντζάρου, ευτυχώς αναίμαχτα. Ίσως την επόμενη φορά ένας από τους ανεμοστρόβιλους, που τελευταία λόγω κλιματικής αλλαγής μας επισκέπτονται όλο και συχνότερα, θα παρασύρει και τα υπόλοιπα ασυντήρητα σκουριασμένα σιδηρικά και πισσόχαρτα που καλύπτουν τον «πύργο της σκηνής».   Ο αρχιτέκτονας Σακελάριος είχε σχεδιάσει μια άλλη κατασκευή, αέρινη όπως περιγραφόταν στο σχετικό σχεδιάγραμμα από αλουμίνιο και γυαλί. Αλλά η τότε κακοδιαχείριση εξαφάνισε το προβλεπόμενο κονδύλι και έτσι καταλήξαμε σ’ αυτό το αποκρουστικό τσιμεντένι...