Στο νου μας ήλθε το ‘ευλογημένο 1965’… Τότε, που βουλευτές της Ενωσης Κέντρου ανακάλυπταν τα λάθη και τις ευθύνες της κυβέρνησης και ανεξαρτητοποιούνταν από αυτή… Η Ε.Κ. έχασε την δεδηλωμένη και οι διάσημοι ‘αποστάτες’ αναλάμβαναν να φτιάξουν κυβέρνηση με την στήριξη της ΕΡΕ βεβαίως. Σχεδόν όλες οι περιτπώσεις εσόκαραν. Πολιτικοί άνδρες με παρελθόν, ωμνύοντες εις την πίστη τους στο κόμμα και τον αρχηγό, εμφανίζονταν με έτοιμο το φράκο τους την επομένη εις το προαύλιο των ανακτόρων… Εγιναν μία – δύο απόπειρες αποτυχημένες αλλά πέτυχε η τρίτη με τον Στέφανο Στεφανόπουλο διάσημο ως Βούδα. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους καταγγέλλοντας τα μασκαραλίκια των κοινοβουλευτικών μεταμορφώσεων από την μαγική ράβδο των ανακτόρων και άλλων δυνάμεων… Την λύση έδωσαν οι δύο μεγάλοι της εποχής: ΕΡΕ και ΕΚ... Διαχρονικό φαινόμενο, όπως και την εποχή των μνημονίων… Την ‘τελική λύση’ την έδωσε η ‘επανάστασις’ της 21 ης Απριλίου, που έστειλε του αριστερούς στις φυλακές και τα ξερονήσια ...
Το 'adiemus'είναι έργο αντιπροσωπευτικό και πασίγνωστο, παιγμένο σε πολλές διαφορετικές εκδοχές. Οι στίχοι του γραμμένοι σε μία ανύπαρκτη,φανταστική γλώσσα, χρησιμεύουν τέλεια στην έμφαση του μεγαλείου της μελωδίας...
Αξιολογούμε σαν αντιπροσωπευτικές του πνεύματος του συνθέτη, αυτές που παραθέτουμε. Σε χορωδιακή απόδοση του συμφωνικού έργου.
Προσοχή στην δεύτερη εκτέλεση, που είναι κομμάτι της καθιερωμένης συναυλίας της Φ.Ε. Μάντζαρος την Μεγάλη Δευτέρα του 2018. Με παιδική και γυνακεία χορωδία. Διεύθυνση: ο φίλτατος μαέστρος Σωκράτης Ανθης