Πονηριές του καραγκιόζη

Ανεξάρτητα από την κριτική, που μπορεί να κάνει κανείς στην κυβέρνηση του τόπου -θετική ή αρνητική- πρέπει να της αναγνωρίσει την εθνική της ταυτότητα. Σαφώς Ελληνική, χωρίς καμία αμφιβολία… Δες τε π.χ. δύο τελευταίες κυβερνητικές πράξεις-αποφάσεις. Η μία αφορά την ενίσχυση των τουριστικών επιχειρήσεων με ουσιαστική μείωση του τέλους παρεπιδημούντων (από 2.0% σε 0.5%) Μπράβο! Γενναία απόφαση!... Μόνο, που ο φόρος αυτός αφορά τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η στέρηση τους σημαίνει πλήρη οικονομική ασφυξία των ΟΤΑ, που ήδη πνέουν τα λοίσθια εξαιτίας της οικονομικής τους μακρόχρονης ανεπάρκειας. Διαμαρτύρονται λοιπόν οι ΟΤΑ, τρίβουν τα χέρια τους (βραχυπρόθεσμα) οι τουριστικοί επιχειρηματίες και ακονίζουν τα εναντίον αλλήλων βέλη τους. Παρακολουθεί με φθονερό χαμόγελο η κυβέρνηση και κρυφοχαίρεται, που τα κατάφερε έτσι ωραία… Μαγκιές με χρώμα Ελληνικό…
Δεν ξέρουμε αν αυτή η κίνηση ήταν έμπνευση και για την δεύτερη: τον στραγγαλισμό των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. … Η αλήθεια είναι, ότι εδώ και αρκετές 10ετίες η κεντρική εξουσία, αφού τα δημιούργησε με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες τα έχει παρατήσει στη τύχη τους. Πολλά από αυτά έχουν μπει στον …αυτόματο πιλότο ενώ όλα φυτοζωούν… Μικρό δείγμα… αποκέντρωσης αλλά και καλλιτεχνικής ευαισθησίας η πρόσφατη απόφαση του υπ. Πολιτισμού για ελάττωση των ήδη πενιχρών χρηματοδοτήσεων με αναγκαία μάλιστα προϋπόθεση την αύξηση του παραγόμενου έργου τους... Διπλή μέγγενη δηλαδή, που είτε με την μία δαγκάνα είτε με την άλλη θα οδηγήσει τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ στην υπερχρέωσή τους, που μία μόνο πράξη μπορεί να την αποτρέψει: το κλείσιμό τους εκ των προτέρων.
Το αθάνατο Ελληνικό Δαιμόνιο σε όλο το μεγαλείο του: με κυβερνητικό μανδύα…