Μία από τις "ιδρυτικές πράξεις" της επονομαζόμενης εποχής της» παγκοσμιοποίησης» (τίτλος εξαιρετικά ανακριβής και παραπλανητικός) υπήρξε η αιματηρώς επιβληθείσα διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, που συνιστά ίσως την δραματικότερη στιγμή του … «Βαλκανικού Ζητήματος»… Λίγα χρόνια μετά, οι προτάσεις, που ακούγονται σε επίσημες συναντήσεις των ηγετών των χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας φαίνονται… απίστευτες… «
Οι επιχειρήσεις των δημοκρατιών της πρώην Γιουγκοσλαβίας πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους ιδιαίτερα στους τομείς των οικοδομικών έργων και της παραγωγής όπλων» δήλωσε ο πρόεδρος της Σερβίας
Μπόρις Τάντιτς ενώ ο Κροάτης ομόλογός του
Στίπε Μέσιτς πλειοδότησε προτείνοντας … ενοποίηση των επιχειρήσεων των χωρών!!!
Η έκφραση «οι χώρες μας», διατυπωμένη από τα χείλη ενός πρώην Γιουγκοσλάβου προέδρου έχει την αξία της, όντας στην ουσία αντανάκλαση αντίστοιχων αισθημάτων, που διαμορφώνονται στους λαούς από την Σλοβενία μέχρι την FYROM. Μία αλλαγή, κυριολεκτικά επαναστατική μετά τον σωβινιστικό οίστρο και το εθνικιστικό παραλήρημα της 10ετίας του 1990, που δομείται μέσα στην συνείδηση των ανθρώπων. Σ’ αυτό το «κίνημα» πρωταγωνιστούν οι νέοι, οι λιγότερο διαβρωμένοι από το δηλητήριο του μίσους προς τον γείτονα αλλά και αρκετοί παλιοί θυμούνται τις «παλιές καλές συνήθειες»… Ακόμη και οι Αλβανοί Κοσοβάροι θεωρούν, πως το καλύτερο γάλα γι’ αυτούς και τα παιδιά τους είναι το Σλοβένικο…
Ας μην λησμονιέται, ότι Σέρβοι, Κροάτες, Μαυροβούνιοι και Βόσνιοι, μιλούν την ίδια γλώσσα, που πολύ καλά καταλαβαίνουν ή και την μιλούν Σλοβένοι και FYROMίτες. Η διέλευση στο μεγαλύτερο μέρος της πρώην Γιουγκοσλαβίας είναι πρακτικά ελεύθερη χωρίς καν την επίδειξη ταυτότητας (με εξαίρεση βέβαια το Κόσσοβο). Ισχυρότατοι, εξάλλου, είναι και οι δεσμοί κουλτούρας ανάμεσα στους λαούς. Ιδια τροφή, ίδια μουσική… Κάθε καλοκαίρι στο νεολαιϊστικο μουσικό φεστιβάλ (ΕΧΙΤ) του Νόβισαντ στην Σερβία, συρρέουν χιλιάδες νέοι από όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία…
Δεν είναι βέβαια, όλα ρόδινα… Υπάρχουν εθνικισμοί, θρησκευτικοί φανατισμοί αλλά και η μνήμη του πρόσφατα χυμένου αδελφοκτόνου αίματος… Όμως, για να θυμηθούμε και τον μεγάλο Κάρολο της οικονομίας, η οικονομική βάση των πραγμάτων θα μεταβάλλει και το ίδιο το εποικοδόμημα… Το Μαυροβούνιο πραγματοποιεί το ένα τρίτο του εξωτερικού του εμπορίου με την Σερβία. Η Βοσνία είναι η πρώτη αγορά εξαγωγών για την Σερβία και η δεύτερη για την Κροατία. Η Σερβία είναι ο πρώτος εμπορικός εταίρος της FYROM. Οι αλυσίδες Σούπερ Μάρκετ, όπως η Σέρβικη DELTA, η Σλοβένικη MERCATOR και η Κροατική KONZUM ανοίγουν μαγαζιά παντού, σε κάθε χώρα της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Οι αλλαγές αρχίζουν να προχωρούν και σε πολιτικό επίπεδο. Η καθημερινή εφημερίδα του Βελιγραδίου Politika, βγάζει δύο εκδόσεις: μία για την Σερβία και -λίγο αργότερα- μία δεύτερη για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Στο Σεράγεβο, επιχειρείται η δημιουργία ενός «Γιουγκοσλαβικού κέντρου» πυρόσβεσης με κοινές δυνάμεις σε επίπεδο σχεδιασμού αλλά και εξοπλισμού…
Ενας δρόμος αλληλοκατανόησης και ειρηνικής συμβίωσης μπορεί να ανοίξει πάνω από τις ανοιχτές ακόμη πληγές της πρώην Γιουγκοσλαβίας…
