Δεν του έβγαιναν οι ψήφοι αλλά …του περίσσεψε η στήριξη της χούντας.

Μιλάμε για τον νέο πρόεδρο της Ονδούρας Πορφύριο Λόμπο, που ως υποψήφιος το 2005 ηττήθηκε από τον Μανουέλ Ζελάγια, νόμιμο πρόεδρο μέχρι το πραξικόπημα της 28 Ιουνίου. Ειχε, όμως όλα τα προσόντα να γίνει ένας … καλός πρόεδρος της χώρας, ιδιαίτερα αρεστός στους ΒορειοΑμερικανούς φίλους, διότι τυγχάνει μεγαλοπαραγωγός σταριού και σόγιας αλλά και γνωστός ως ανήκων στους πιο συντηρητικούς δεξιούς μεγαλοπαράγοντες της χώρας. Ετσι, λοιπόν, το σενάριο, που άρχισε να υλοποιείται στις 28 Ιουνίου με την πραξικοπηματική ανατροπή του προέδρου Ζελάγια, ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εκλογή με την «εκλογή» του Πορφύριο στην θέση του προέδρου, που παραλαμβάνει από τον πραξικοπηματία Μικελέττι. Με ποσοστό 56% και επίσημη αποχή γύρω στο 40% οι προεδρικές εκλογές της Ονδούρας υπενθυμίσουν και στους αγαθότερους ως προς τις προθέσεις τους παρατηρητές, ότι η πολιτική των ΗΠΑ στην βασανισμένη λατινική Αμερική παραμένει η ίδια, διαχρονικά. Θα έχουν άδικο άραγε οι Ονδουριανοί αν πούνε τί Μπους, τί Ομπάμα… Ευτυχώς, δεν είναι ίδια η πολιτική κατάσταση στην υπόλοιπη Ηπειρο και την μασκαράτα εκδημοκρατισμού στην Ονδούρα δεν αναγνωρίζουν Βραζιλία, Νκικαράγουα, Ισημερινός, Βολιβία και Βενεζουέλα. Και φυσικά, το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης ενάντια στο πραξικόπημα, που κάνει λόγο για αποχή της τάξης του 60%...