Η Μαρία το αποφάσισε… Τόχε αποφασίσει από καιρό αλλά μας τόφερε γλυκά-γλυκά… Η ΦΑΙΑΚΙΑ υποστήριζε όλα τα βήματα της Μαρίας Καρυστιανού, χαροκαμένης μάνας με θύμα στο έγκλημα των Τεμπών… Η δράση του συλλόγου των συγγενών των θυμάτων του οποίου προεδρεύει υπήρξε καταλύτης στις αποκαλύψεις για το άθλιο έργο συγκάλυψης βαρύτατων πολιτικών ευθυνών. Για ένα δυστύχημα με τίμημα σε ανθρώπινες του οποίου ακόμα δεν γνωρίζουμε τις τεχνικές του λεπτομέρειες… ‘Άλλες δυνάμεις’ φρόντισαν να λύσουν το ζήτημα με μπάζωμα… Η Μαρία Καρυστιανού μας έδινε την εντύπωση, πως δεν θα ενδώσει στον πειρασμό της κομματικής ανάδειξης και πως θα παραμείνει αφοσιωμένη στην τίμια προσπάθεια του συλλόγου για να μαθευτεί η αλήθεια γύρω από το έγκλημα και τους συντελεστές του… Ο σύλλογος ηγήθηκε στην πανελλαδική ενεργοποίηση με αποτελέσματα συγκλονιστικά και εντελώς απρόσμενα σε μία εποχή που κυριαρχεί η αποχή… Φαίνεται, πως κάπου εδώ ή λίγο μετά χάθηκε το μέτρο… Η αναγνωρισιμότητα, η έκφραση ευρύτατης δημόσιας ε...
Εν της εννοία της εννοίας και ούτως ειπείν, που έλεγε ο ημιπαράφρων φυρερίσκος αλλά οι πληγές είναι ακόμα χαίνουσες στον σώμα του τόπου.
Δυστυχώς, χρόνος και μνήμη είναι γενικά μεγέθη αντίστροφης δυναμικής και γι' αυτό καλό είναι να θυμόμαστε και να θυμίζουμε συνειδητά...
Κι αν για κάποιους "υπερπατριώτες", δολοφονίες, βασανιστήρια, εξορίες, τρομοκρατία, στέρηση ελευθεριών δεν λένε και πολλά, δείξτε τους στον χάρτη το νησί, που λέγεται Κύπρος...
Σχόλια
Ούτε με Τανκς, ούτε με Μ.Μ.Ε.