«Δάφνες» και πικροδάφνες…

Τα  ‘ΣΥΡΙΖΑϊκά’ βρίσκονται στην θεματολογία του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη. Μία αναδρομή με ‘περιστατικά’, που πρέπει να ξυπνούν μνήμες και να προβληματίζουν με αναλογίες…

Παραθέτουμε…

Είναι στο DNA του σκληρού πυρήνα του Σύριζα να καθαρίζει τα εμπόδια και αυτό πάντα με «δημοκρατικές διαδικασίες», ανοίγοντας δρόμους για νέους αγώνες και στη δόξα ξανά να… τραβά!

Αυτό έκαναν και με τον Κασσελάκη, του τράβηξαν μια πρόταση μομφής και τον κατέβασαν από το θρόνο της μονοκρατορίας του, ενώ ακόμη παραμένει αδιευκρίνιστο ποιος τελικά έφερε τον Στέφανο ως ηγέτη από την Αμερική…

Παλιά «αριστερή» τέχνη το ξεκαθάρισμα λογαριασμών, έτσι ξήλωσε τότε τις συνιστώσες για «οργανωτικούς» λόγους, ο Αλέξης και η παρέα του, παρέα που στην πάροδο του χρόνου ξηλώθηκε και αυτή. Στόχος της κατάργησης των συνιστωσών η μετέπειτα έξωση και των μελών τους!

Την εποχή εκείνη «πούροι» επαναστάτες κριτικάριζαν χαιρέκακα τους «οπορτούνες» αριστερούς συριζαίους, που λόγω της πολιτικής του Τσίπρα, με αποκορύφωμα την «ιστορική» κωλοτούμπα  του δημοψηφίσματος, το σωτήριο έτος 2015, εγκατέλειψαν ομαδικά τον Σύριζα.

Η ασθενής μνήμη είναι ένα πολύ σοβαρό έλλειμμα ειδικά για όσους ασχολούνται ενεργά με την πολιτική. Οφείλουν να τη διορθώνουν μελετώντας τουλάχιστον γεγονότα από το πρόσφατο παρελθόν. Κομμάτι δύσκολο, όμως, αυτό για οπαδούς όταν οι εξουσίες καίνε στη πυρά τις σελίδες με τις «πικροδάφνες», χρησιμοποιώντας για καθοδηγητικά εγχειρίδια μόνο τις σελίδες με τις «δάφνες»!

Η έξοδος τις αριστερής πλατφόρμας του Σύριζα το ΄15 ήταν μια επανάληψη της ιστορίας του Σεπτέμβρη του 1989! Επανάληψη κομματικής ιστορίας όχι φυσικά ως φάρσα, όπως επιμένει ο παππούς Κάρολος, αλλά ως μια ακόμα τραγωδία της δύστυχης αριστεράς.

Ήταν τότε που η συμμετοχή του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου (στον οποίον συμμετείχε το Κ.Κ.Ε.) στην κυβέρνηση Τζαννετάκη με τη Νέα Δημοκρατία και μετέπειτα στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., οδήγησε στην έξοδο από το Κ.Κ.Ε μιας πλειάδας μελών του.

Εξαιρετικά από κάθε άποψη στελέχη όπως οι Μπιτσάκης, Κάππος, Δελαστίκ, Τζιαντζής και άλλοι ισάξιοι τους, εκτός ελαχίστων που στη διαδρομή του χρόνου ξεδίπλωσαν τις «ικανότητές» τους, οι οποίες εκτιμήθηκαν δεόντως από το σύστημα και ανταμείφτηκαν…

Η κωλοτούμπα του Τσίπρα στο δημοψήφισμα του ΄15 τον υποχρέωσε σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου. Τις κέρδισε με χαμηλότερο ποσοστό υπογράφοντας νέο μνημόνιο. Όμως μαζί με αυτό υπέγραψε και τη προοπτική διάλυσης του Σύριζα, με αποτέλεσμα τη σημερινή εικόνα! Στις εκλογές του ΄15 η αποχή έφθασε στο 44%, από τότε ανεβαίνει συνεχώς, δείγμα της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος! 

Αλλά ας γυρίσουμε στα παρόντα και ενδιαφέροντα, που μετά την εκθρόνιση του Κασσελάκη, με μυστική ψηφοφορία και με… τηλεφωνήματα απόντων, άρχισε η παρέλαση των υποψηφίων αρχηγών που συνεχώς μεγαλώνει! Ο νικητής θα αναλάβει ένα κόμμα που κατά κοινή ομολογία βρίσκεται σε κώμα!

«Δάφνες» κάποτε και τώρα πικροδάφνες για την «αριστερά», γεγονός που  συμβαίνει και στην κατ’ ευφημισμό Ενωμένη Ευρώπη η οποία βρίσκεται σε αποδόμηση, μ’ εξαίρεση τη Γαλλία όπου ο «οπορτουνιστής» Μελανσόν, μαζί με σημαντικό κομμάτι λαού και νεολαίας, ταράζουν τον ύπνο των χορτάτων!

Ο «καπιταλισμός της καταστροφής» ευρισκόμενος σε βαθειά κρίση δε βολεύεται πλέον με την αριστερά του συστήματος. Οι καιροί δυσκολεύουν, η ατμόσφαιρα μυρίζει επικίνδυνα μπαρούτι και οι ακροδεξιοί γίνονται απολύτως απαραίτητοι για το βαθύ «σύστημα» εξουσίας.

Οι ναζί βρικολακιάζουν στα πατρώα εδάφη τους και όχι μόνο, καθώς ο Μακρόν διορίζει πρωθυπουργό, τον έσχατο στις εκλογές της Γαλλίας, «φιλελεύθερο» Μπαρνιέ,  κλείνοντας έτσι το μάτι στη Λεπέν…