Ενώ σιωπή και σύγχυση επικρατεί στα ΜΜΕ σχετικά με την ανεύρεση του μη επανδρωμένου πλωτού σκάφους επιφανείας ( USV Unmanned Surface Vehicle) η ΦΑΙΑΚΙΑ θα αποζημιώσει τους φίλους της με ακριβείς και υπεύθυνες πληροφορίες… Αρχικά, να σας διαβεβαιώσουμε, ότι η αναφορά για USV ουκρανικής κατασκευής «MAGURA V5») είναι καθ’ ολοκληρίαν παραπλανητική, όπως εύκολα μπορούν να αντιληφθούν οι ευφυείς και ενημερωμένοι αναγνώστες μας. Τί δουλειά έχουν στην Ελλάδα Ουκρανικά πολεμικά εργαλεία; Ποιος λόγος και για ποιο σκοπό; Ως γνωστόν η χώρα, ασκώντας τελείως ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική δεν έχει τίποτε ιδιαίτερες σχέσεις με την Ουκρανία… Περιοριζόμαστε σε συστηματική τροφοδοσία με όπλα (τανκς, πυραύλους κ.α.) σε εκπαίδευση Ουκρανών στρατιωτών και αξιωματικών, σε συνεργασία μυστικών υπηρεσιών αλλά αυτά και μόνον αυτά… Αν λοιπόν η Ουκρανία ήθελε να χτυπήσει κάποιο πλοίο Ρωσικών συμφερόντων (πολεμικό ή εμπορικό), όπως έχει γίνει μερικές φορές στο παρελθόν στην Μεσόγειο δεν θα επέλε...
Στο κλασσικό ρομαντικό νεοκυματικό τραγούδι του Λάκη Παππά σε στίχους του Γιάννη Αργύρη: Πάει κι’ αυτή η Κυριακή, ο φίλτατος Γιώργος Ρούσης αφουγκράζεται το ελπιδοφόρο μήνυμα για την άλλη Κυριακή, την Κυριακή διαρκείας, που έρχεται… Με το τραγούδι αυτό ο Γιώργος γεφυρώνει την σκέψη του με τις περιγραφές του Λουί Αλτουσέρ για την ζωή μετά την απελευθέρωση.
Κι όμως φίλοι μου αυτό το τραγούδι των Γιάννη Αργύρη και Λάκη Παππά από τα πιο ωραία της εποχής των μπουάτ είναι ένας ύμνος στον Κομμουνισμό .
Πάει κι αυτή η κυριακή
Και η χαρά μας πάει
Ήτανε τόσο βιαστική
Όπως και κάθε κυριακή
Που πριν τη ζήσουμε περνάει
Πάει κι αυτή η κυριακή
Κι ας καρτερούμε μια άλλη
Που να ‘ναι ολόκληρη ζωή
Που να ‘ναι απέραντη γιορτή
Μια κυριακή τόσο μεγάλη
Πάει κι αυτή η κυριακή
Κι ας καρτερούμε μια άλλη
Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από την Αυτοβιογραφία του Αλτουσέρ και θα καταλάβετε γιατί.
Ο Louis Althousser, λοιπόν περιγράφοντας τον τρόπο ζωής του ίδιου και των συγκρατουμένων του, μετά την απελευθέρωση τους από το γερμανικό στρατόπεδο Stalag Schleswig, γράφει:
«Φτιάχτηκαν ζευγάρια που ο πατήρ Πουαριέ λίγο πολύ τα ευλόγησε. Οργανώσαμε τον ανεφοδιασμό, κάνοντας παγανιές στα πέριξ που καθεμιά απέφερε το φορτίο της σε ζαρκάδια, ελαφίνες, λαγούς κι άλλα ζωντανά, λαχανικά και τα συνακόλουθα ποτά. Ανατρέψαμε τη ροή ενός ρυακιού, για να έχουμε νερό. Τέλος, φτιάξαμε γαλλικό ψωμί. Συγκεντρώσαμε τον πληθυσμό για να του δώσουμε πληροφορίες και πολιτικά μαθήματα. Μάθαμε τον χειρισμό των όπλων, μάθαμε αγγλικά και ρωσικά στους νεαρούς Γερμανούς και στις Γερμανίδες. Τρομοκρατημένοι αυτοί στην αρχή, αναθάρρησαν στη συνέχεια. Παίζαμε ποδόσφαιρο και θέατρο με αληθινές γυναίκες. Κάθε μέρα ήταν Κυριακή, δηλαδή ο κομμουνισμός."
Λουί Άλτουσερ, "Το μέλλον διαρκεί πολύ - Τα γεγονότα, Αυτοβιογραφίες" Εκδόσεις ο Πολίτης, 1992, σελ.373