Τετριμμένη έκφραση, που σήμερα έχει ανακτήσει την αξία
της στην απόδοση της τρέχουσας πραγματικότητας… Οι καιροί έχουν ήδη αλλάξει
θεαματικά και οι ρυθμοί των μεταβολών προοιωνίζουν ταχύτερες εξελίξεις.
‘Το αυγό του φιδιού’, που φοβόμαστε πάντα την εκκόλαψή
του και το σπάσιμό του μοιάζει να έχει προχωρήσει στα πέρατα του πλανήτη με
ιδιαίτερο βάρος στις ΗΠΑ.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι έκπληξη… Είναι εξέλιξη… Αναμενόμενη…
Κάθε δοκιμασία, κάθε κρίση του ‘θηρίου’ το αγριεύει ακόμη περισσότερο…
Τα τεράστια χρέη της χώρας, διεθνές και εσωτερικό, η
έντονη αμφισβήτηση του δολαρίου και η ουσιαστική απαξίωσή του ως μέσου
οικονομικο-πολιτικής ισχύος δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά με ψυχραιμία από τον
εμπνευστή του εθνικιστικού ακροδεξιού κινήματος MAGA και τους
οπαδούς του. Ενός κινήματος, που υπόσχεται με όρους Τζέγκιζ Χαν την ανανέωση της
καταρρέουσας αυτοκρατορίας…
Το μοντέλο Τραμπ και ιδιαίτερα η αντι-μεταναστευτική
του πολιτική, που δεν της λείπει τίποτε για να είναι φασιστική, είναι πολύ ελκυστικά
στις χώρες της καπιταλιστικής Ευρώπης. Ο απειλητικός μετανάστης, που μας κλέβει
τη δουλειά, που απειλεί την καθημερινότητά μας (κατά τα άλλα είναι παραδεισένια…),
που εχθρεύεται την θρησκεία μας και το έθνος μας είναι μερικά από τα
σκοταδιστικά και εντελώς ψευδή επιχειρήματα, που χρησιμοποιεί η ακροδεξιά και
στην πράξη υλοποιεί η κυβερνώσα δεξιά…
Δεν είναι άμοιρη ευθύνης η αριστερά, που χρόνια τώρα
είχε την δυνατότητα να προβλέψει τις συνέπειες του βέβαιου μεταναστευτικού
κύματος… Βεβαιότητα, που την όριζαν οι
άθλιες συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης από τον ‘Δυτικό’ Ιμπεριαλισμό… Η Ευρώπη για
Αφρικανούς και Ασιάτες και οι ΗΠΑ για της Λατινοαμερικάνους ήταν υποχρεωτικά ‘η
γη της επαγγελίας’, που δισεκατομμύρια δυστυχισμένων ονειρεύονταν να πατήσουν
το πόδι τους.
Η φασιστική ακροδεξιά ακουμπώντας στην αμάθεια, στην
έλλειψη πολιτικο-κοινωνικής αγωγής και στα πιο πρωτόγονα ένστικτα των πολιτών,
πλειοδοτεί σε χυδαιότητα, απανθρωπιά και επιθετικότητα… Σχήματα κινηματικά και
πολιτικά, δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τα τάγματα Εφόδου και τους μελανοχίτωνες…
‘Οι καιροί έχουν αλλάξει’ δηλώνουν ανενδοίαστα και απειλητικά. Στη
χώρα μας διάφορα αστέρια της δεξιάς και της ακροδεξιάς, ζητούν για τους μετανάστες
εξορίες, καταναγκαστικά έργα, και θανατώσεις. Για την ώρα για τους μετανάστες…
Ερχεται ταχύτατα και η ώρα γι’ αυτούς, που τους συμπαραστέκονται…
Απέναντι σε αυτά τα κοινωνικο-πολιτικά συμβαίνοντα ο
λόγος της αριστεράς υστερεί… Αντιμετωπίζοντας της λαϊκή ημιμάθεια ως ανύπαρκτη
και ως αυτονόητη την αποδοχή των δηλώσεων, που οι φορείς της διατυπώνουν
ξεκόβει όλο και περισσότερο από την απειλητικότατη πραγματικότητα…
Ο γράφων δεν έχει τίποτε περισσότερο να καταθέσει παρά
την θλίψη, την οργή αλλά και την αγωνία του, πως οι μέρες μας θυμίζουν
μεσοπόλεμο. Και πως καλό θα ήταν συλλογικά να συσκεφτούμε πρώτα και συλλογικά
να δράσουμε μετά…
Αλλιώς μας περιμένει η… αυτοκριτική ‘μετά’. Πάνω σε
εκατομμύρια η δισεκατομμύρια θυμάτων της φασιστικής κτηνωδίας…
Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να μην προλάβουμε την
αυτοκριτική, αν ο φασιστικός κρετινισμός καταφέρει πιο πριν να αφανίσει τον
πλανήτη ολόκληρο…
Σχόλια