Μία φράση, που ψάλλεται στις αρχές της Μεγάλης Βδομάδας παραξενεύει και σηκώνει κουβέντα... Αρχικά, γιατί ακούγεται έξω από τον συνήθη λόγο, που δομεί τις ακολουθίες της εκκλησίας. Και σαν τέτοια έχει προκαλέσει θεολογικές συζητήσεις και ερμηνείες... Ετσι και αλλιώς είναι έξω από κάθε προηγούμενη ψαλτική παράδοση το αίτημα για ... προσθήκη δεινών στους ηγέτες, στους άρχοντες... Δημιουργούναι κάποια προβλήματα στους εθισμένους σε πνεύμα υποτακτικού πασιφισμού. Κάποιοι από αυτούς χρειάζονται μία βολική ερμηνεία. Δεν είναι Χριστιανικός λόγος, λένε, αφού αποδίδεται στον προφήτη Ησαία... Ναι μεν, δηλαδή πρόκειται για κείμενο της Αγίας Γραφής αλλά ανήκει στην προχριστιανική περίοδο... Τέλος πάντων. Ας μην εμπλακούμε σε θεολογικό διάλογο... Απλά τον θυμηθήκαμε, καθώς τούτο τον καιρό για τους 'ένδοξους' της γης και μάλιστα για τους 'ενδοξότερους' (Τραμπ, Νετανιάχου κ.λ.π.) η ευχή ταιριάζει γάντι... Τί να ευχηθείς σε αυτούς, που απεργάζονται και υλοποιούν δεινά τερα...
Από τον φίλτατο Θοδωρή Κουρή, λάβαμε το εξόχως επίκαιρο άρθρο του, που
αναλύει γραμματολογικά και πραγματολογικά τον τρόπο αντιμετώπισης των
μεταναστών.
Θύματα των Ιμπεριαλιστών, συγκροτούν στρατιές δυστυχίας και πόνου αντιμετωπίζοντας την απανθρωπιά, την υποκρισία και τον απορκάλυπτο ρατσισμό των ‘υπερεθνικοφρόνων’ σε όλα τα επίπεδα…
Με την ευκαιρία σχεδόν οποιασδήποτε ανάρτησης ξεχειλίζουν τα
"ανθρωπιστικά" συναισθήματα πολλών συμ"πατριωτών" μας
("μπατριωτών") για τους μετανάστες και τα παιδιά τους.
Όμως, επιτέλους, θα πρέπει να χωνέψει ο κάθε μπατριώτης, είτε του αρέσει
είτε όχι, ότι δεν υπάρχουν "λαθρομετανάστες". Είναι ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ είτε
είναι νομότυποι είτε παράτυποι είτε η μετανάστευση είναι ακούσια ή εκούσια. Η
ίδια η ετυμολογία [μετα + ναίω = κατοικώ, μετα + ναίσομαι = επιστρέφω (με
νόστο)] δίνει και την ουσία της έννοιας.
Η Ιστορία, εξ άλλου, δίνει την αρχή και την χρονολογική αλλά και γεωγραφική
διαδρομή τού όρου και ταυτόχρονα σηματοδοτεί την διαμόρφωση και της εθνολογικής
αλλά και οικονομικής πραγματικότητας ανά τους αιώνες.
Η θέσπιση του Διεθνούς Δικαίου, επίσης, επιβεβαιώνει με τον πιο
κατηγορηματικό τρόπο τις βάσεις του και τις πηγές του στην αναγκαία θεώρηση τής
ιστορικής πραγματικότητας, των γεγονότων, συνηθειών, συμφωνιών ( rebus ipsis et
factis, pacta sunt servanda, consuetudo est servanda).
Είναι θλιβερά υποκριτική και ταυτόχρονα "υπέροχα" οξύμωρη η
ηθικολογική αποδοχή του ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΥ - ΕΠΙΚΟΙΣΜΟΥ και των ΑΠΟΙΚΩΝ - ΕΠΟΙΚΩΝ με
διαδικασίες και ουσία αλά καρτ (εθνικισμός) και ταυτόχρονα η ρήψη στο πυρ το
εξώτερον της ΑΚΟΥΣΙΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ των σύγχρονων φτωχοδιαβόλων εξ αιτίας των
διαφόρων μορφών της σύγχρονης ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Παράλληλα και ταυτόχρονα, είναι χαρακτηριστική η έντεχνη και σκόπιμη
προσπάθεια της απόρριψης ή στέρησης τής έννοιας "ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ" από τον
όρο "ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ" της ακούσιας μορφής.
Η επίκαιρη λυσσώδης προσπάθεια του εθνοτικού διαχωρισμού των κατατρεγμένων
και των φτωχοδιαβόλων, κάτω από τον εθνικιστικό μανδύα κρύβει μια βαθειά ταξική
διάκριση και περιφρόνηση προτεσταντικού τύπου για τους περιθωριοποιημένους της
ζωής.
Της "γης οι κολασμένοι" είναι πάντα επίκαιρος όρος και έννοια.
Από την άλλη, αν θα έπρεπε, άτυπα, να αποδοθεί το επίθετο
"λαθραίος" σε κάποιους, αυτοί θα έπρεπε να είναι εκείνοι που
καπηλεύονται κάτι, που εκμεταλλεύονται ή χρησιμοποιούν έννοιες, όρους,
σημασίες, επίθετα, τίτλους κλπ, ερχόμενοι σε πλήρη σύγκρουση και άρνηση με το
περιεχόμενο τους.
Ο όρος "Έλληνας", στην πολιτισμική του διάσταση και βάση είναι
πολύ συγκεκριμένος. Δεν επιδέχεται αλλοιώσεις ιστορικές, εθιμικές,
πολιτισμικές. Στη βάση αυτή, δεν επιδέχεται αλλοίωση και πλαστογράφηση -
παραχάραξη η ουσία των ιστορικών εννοιών "ΞΕΝΙΟΣ" και
"ΙΚΕΣΙΟΣ". Αποτελεί προσβολή στις έννοιες αυτές αλλά και στην Ιστορία
οποιαδήποτε άρνηση τους.
Για να μη προστρέξουμε και στον Χριστιανισμό και την Χριστιανική σημασία
της έννοιας "ΙΣΟΤΗΤΑ" κλπ.
Επομένως, βάσει όλων αυτών, ο άτυπος τίτλος του "λαθραίου"
χαρακτηρίζει τους υποκριτές με την Ιστορική και ουσιαστική ερμηνεία κατά το
δοκούν.
Δηλ. Τους "ΛΑΘΡΟΕΛΛΗΝΕΣ".
Σχόλια