Νίκος Μητσιάλης: Απολυταρχίες…

Η αρνητική ψήφος του Ευρωκοινοβουλίου στην συμφωνία με τον οικονομικό σχηματισμό Mercosur της Λατινικής Αμερικής είναι το ερέθισμα για τους προβληματισμούς του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη ως προς τον ουσιαστικά εικονικό ρόλο του Ευρωκοινοβουλίου, την επιβολή των μεγάλων Ευρωπαϊκών και ιδιαίτερα Γερμανικών συμφερόντων στις κατευθυντήριες γραμμές συντηρητικών και νεοσυντηρητικών κομμάτων, που ηγούνται στο πολιτικό σκηνικό της Γηραιάς Ηπείρου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με δέκα ψήφους διαφορά (334-324) έστειλε την εμπορική συμφωνία με τη Mercosur στο Δικαστήριο της ΕΕ, παγώνοντας την επικύρωση σε μια χρονοβόρα διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μήνες, αν όχι και χρόνια. Τα μπλόκα των Ελλήνων αγροτών οι διαμαρτυρίες των Γάλλων, Πολωνών και άλλων ευρωπαίων αγροτοκτηνοτρόφων αποδεικνύεται στη πράξη πως δεν πήγαν τελικά χαμένα… Δείγμα οι χιλιάδες αγρότες που χαιρέτισαν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η πρωτοβουλία που οδήγησε σ’ αυτό το αποτέλεσμα ανήκει στην ομά...

29.3.2024. Εφυγε ο Λουκανός Ζαμίτ


Η Κέρκυρα φτώχυνε… Όχι η Κέρκυρα της φιγούρας, της ‘τουριστικής ανάπτυξης’, της illustration αποτύπωσης και του προχειρότητας και της επιφάνειας…

Ο Λουκιανός Ζαμίτ, που έφυγε από κοντά μας υπήρξε το πρότυπο του σεμνού, επιμελούς και σχολαστικού εργάτη του πνεύματος σε μία εποχή, που το τελευταίο δείχνει να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από το νησί του πάλαι ποτέ πολιτισμού, που έχει μετατραπεί με ρυθμούς ξέφρενης χυδαιότητας σε ΚΕΡΚΥΡΑΜΑΣ.

Ας θυμηθούμε του τίτλους μερικών έργων που περιγράφουν την διαδρομή σχεδόν 70 χρόνων στην λογοτεχνία αλλά και την ιστοριογραφία: Ο άρχοντας και η λιομαζώχτραΟι οικοδεσπότες του ΑχιλλείουΟι Μαλτέζοι στην Κέρκυρα και στον ευρύτερο μεσογειακό χώροΤα χελιδόνια ξανάρθανΣτην Κορέα και την ΙαπωνίαΔιαπρεπείς Κερκυραίοι 16ου-19ου αιώνα Άνθρωποι του χθες.

Και αυτά μόνον ενδεικτικά, αφού ο Λουκιανός Ζαμίτ υπήρξε συγγραφέας πλήθους διηγημάτων, που δημοσιεύτηκαν σε Κερκυραϊκά και αθηναϊκά έντυπα, σε λογοτεχνικά περιοδικά ενώ η παρουσία του και οι εισηγήσεις του πλούτισαν λογοτεχνικά συνέδρια του Κερκυραϊκού και του ευρύτερου Ιόνιου καλλιτεχνικού χώρου.

Και όλα αυτά χωρίς φανφάρες, ‘ύμνους’ και ‘αίνους’… 

Αυτή η στάση, αυτή η συμπεριφορά είναι που κάνει πιο μεγάλη, πιο σημαντική, πιο έντονη, την έλλειψη του Λουκιανού Ζαμίτ από την κερκυραϊκή καθημερινότητα. 


Σχόλια