Επετειακό αφιέρωμα!

Σημαντική η ημερομηνία που θυμήθηκε ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης, η 18 Απριλίου 1961… Μπορεί η ανάρτηση του κειμένου του Νίκου στην ΦΑΙΑΚΙΑ να καθυστέρησε αλλά μικρό το κακό μπροστά στην ανάγκη μνήμης… Είναι η ημέρα επιχείρησης της εισβολής στο κόλπο των χοίρων στην Κούβα, που στραπατσαρίστηκε πέρα και πάνω από κάθε προσδοκία των yankees, που προσέβλεπαν σε γρήγορο ξερίζωμα της επανάστασης… Πόσοι πρόεδροι από τότε το ελπίζουν ακόμη… Χωρίς αποτέλεσμα… Εγρήγορση χρειάζεται, βέβαια… 

Επετειακό αφιέρωμα!

«Όσο πίσω πάμε μελετώντας το παρελθόν, τόσο πιο καθαρά μπορούμε να δούμε το παρόν...» Και σαν προσφορά των 61ων «γενεθλίων» της περιβόητης εισβολής των μισθοφόρων του Μαϊάμι στο «Κόλπο των Χοίρων», αξίζει να δούμε πόσο αντικειμενικά και τότε τα μέσα ενημέρωσης περνούσαν τις ειδήσεις στο αναγνωστικό τους κοινό! 

Τρίτη 18 Απριλίου 1961 και η σοβαρή εφημερίδα της εποχής εκείνης Καθημερινή, σε εκτενέστατο πρωτοσέλιδο άρθρο, περιγράφει την εισβολή 15.000 αντιπάλων του καθεστώτος του Κάστρο: «Οι μάχες σφοδρότατες σε τρεις περιοχές της χώρας και συμφώνως προς πληροφορίας ληφθείσας εις Μεξικό εκ Μαϊάμι και Κούβας ο πρόεδρος της επαναστατικής κυβερνήσεως της Κούβας κ. Χοσέ Μίρο Καρντόνα αφίκετο στην επαρχία Οριέντε για να συναντηθεί με τις αντικαστρικές δυνάμεις. Το ραδιόφωνο των αντεπαναστατών πληροφορεί πως στην Αβάνα γίνονται διαπραγματεύσεις με τον αρχηγό της αστυνομίας προκειμένου να αποφευχθεί όπως η πρωτεύουσα καταστεί πεδίον μάχης. Τμήματα τού ναυτικού τής Κούβας εξηγέρθησαν κατά του Κάστρο. Ο Ραούλ Κάστρο, υπουργός αμύνης της Κούβας συνελήφθη, από τους αντεπαναστάτας! Εξ άλλου, καθ’ α εγνώσθη η πόλις Ρομενάλος εις επαρχίαν Ματάντες, κειμένη εις απόστασιν 135 χιλιομέτρων εξ Αβάνας περιήλθε εις χείρας των εισβολέων χωρίς να προβληθεί σοβαρά αντίστασις εκ μέρους της εθνοφρουράς…»

Το ίδιο «μενού» περί «επιτυχιών» των εισβολέων, σερβίριζαν και άλλες συντηρητικές εφημερίδες της εποχής. Πρωτοσέλιδα για πόλεις που περιήλθαν στους μισθοφόρους εισβολείς. Αποσκιρτήσεις τμημάτων του Κουβανέζικου επαναστατικού στρατού, που έδειχναν την αποστροφή των Κουβανών στο τυραννικό καθεστώς του Φιντέλ… “Ξύλινοι” τίτλοι και για τη σύλληψη του Ραούλ Κάστρο.

Βέβαια όλα αυτά κατέρρευσαν και οι έμμισθοι εισβολείς, που τα πρωτοσέλιδα τους ανέβαζαν αρχικά στις 15.000, μειώθηκαν δημοσιογραφικά στους 5.000 και που τελικά δεν ξεπερνούσαν τους 1.500, αποδεκατίστηκαν! Αυτούς η CIA τους βάφτισε «εξόριστους Κουβανούς», τους εκπαίδευσε, τους όπλισε και τους χρηματοδότησε…

Η εισβολή τσακίστηκε κυριολεκτικά μέσα σε τρεις μέρες και όσοι δε σκοτώθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ως ανταλλάξιμο είδος για τρόφιμα, αγροτικά εφόδια και φάρμακα∙ οι Αμερικανοί, προκειμένου ν’ απελευθερώσουν τους έμμισθους «ήρωές» τους, ενέδωσαν! Και βέβαια ο Ραούλ Κάστρο ουδέποτε συνελήφθη και διαβιεί μέχρι και σήμερα στα 90 του στο νησί της επανάστασης!

Μετά την αποτυχημένη εισβολή το ΄62 ο Φιντέλ Κάστρο, φοβούμενος επανάληψη  αμερικανικής επέμβασης, αποφάσισε να αναπτύξει στη Κούβα 42 σοβιετικούς βαλλιστικούς πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές. Η συνέχεια γνωστή: ο πλανήτης έφτασε στο παρά πέντε σε πυρηνικό αφανισμό. Οι πύραυλοι αποσύρθηκαν και οι αμερικανοί δεσμεύθηκαν ότι «ουδέποτε θα εισέβαλλαν εις στην Κούβα…»! Όμως τιμώρησαν έκτοτε τους απείθαρχους Κουβανούς μ’ ένα εξοντωτικό εμπάργκο που κρατάει μέχρι και σήμερα…

Δεν ήταν η Κούβα η μοναδική χώρα στην οποία οι αμερικανοί επιχείρησαν να εισβάλουν... Ατελείωτος ο κατάλογος χωρών που δέχτηκαν πολύνεκρες επεμβάσεις∙ ένα συνεχές μακελειό στη «πίσω αυλή» τους, όπως θεωρούν τη Λατινική Αμερική οι ΗΠΑ! Το 1965 στη Δομινικανή Δημοκρατία εισβάλουν κατά τη διάρκεια των εκλογών για να αποτρέψουν εκλογή αριστερού ηγέτη. Αιματηρή καταστολή της λαϊκής επανάστασης στη Γρενάδα 1983-84 από τις ΗΠΑ. Παναμάς 1989 απόβαση Αμερικανών, χιλιάδες πτώματα στους δρόμους. Λουτρό αίματος από αμερικάνους πεζοναύτες στην πιο φτωχή χώρα του δυτικού ημισφαιρίου, την Αϊτή το 2004. Κορέα, Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος, Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία, ατελείωτος ο αριθμός χωρών σε άμεσες και «έμμεσες» αιματηρές επεμβάσεις…   

Το «ρεπορταζιακό» αφήγημα σπάνια ισορροπεί με την αλήθεια των γεγονότων, φιλτράρεται καταλήγοντας «ευκολοχώνευτο» στο πιάτο του «πελάτη». Μεταδίδονται ειδήσεις που αποφεύγουν «λεπτομέρειες» για δυτικούς ηγέτες που σήμερα «δακρύζουν» για θύματα της ρωσικής εισβολής∙ παρ’ όλο που και αυτή η εισβολή δεν διαφέρει από τις ανά την υφήλιο δικές τους ανθρωποκτόνες…   

Στο «Κόλπο των Χοίρων» απουσίαζε η ηλεκτρονική «επεξεργασία» της πληροφόρησης, παρ’ όλα αυτά τα fake news έδιναν εικόνα περίλαμπρης νίκης στους εισβολείς και λιποταξίες Καστρικών. Και τότε η δημοσιογραφική… αντικειμενικότητα στο απόγειό της, όπως και τώρα στις μάχες που διεξάγονται στην Ουκρανία!