Αρχηγό και υπαρχηγό έχουμε… Αν φτιάξουμε και κόμμα θα σκίσουμε…

Η Μαρία το αποφάσισε… Τόχε αποφασίσει από καιρό αλλά μας τόφερε γλυκά-γλυκά… Η ΦΑΙΑΚΙΑ υποστήριζε όλα τα βήματα της Μαρίας Καρυστιανού, χαροκαμένης μάνας με θύμα στο έγκλημα των Τεμπών… Η δράση του συλλόγου των συγγενών των θυμάτων του οποίου προεδρεύει υπήρξε καταλύτης στις αποκαλύψεις για το άθλιο έργο συγκάλυψης βαρύτατων πολιτικών ευθυνών. Για ένα δυστύχημα με τρομερό τίμημα σε ανθρώπινες του οποίου ακόμα δεν γνωρίζουμε τις τεχνικές του λεπτομέρειες… ‘Άλλες δυνάμεις’ φρόντισαν να λύσουν το ζήτημα με μπάζωμα… Η Μαρία Καρυστιανού μας έδινε την εντύπωση, πως δεν θα ενδώσει στον πειρασμό της κομματικής ανάδειξης και πως θα παραμείνει αφοσιωμένη στην τίμια προσπάθεια του συλλόγου για να μαθευτεί η αλήθεια γύρω από το έγκλημα και τους συντελεστές του… Ο σύλλογος ηγήθηκε στην πανελλαδική ενεργοποίηση με αποτελέσματα συγκλονιστικά και εντελώς απρόσμενα σε μία εποχή που κυριαρχεί η αποχή… Φαίνεται, πως κάπου εδώ ή λίγο μετά χάθηκε το μέτρο… Η αναγνωρισιμότητα, η έκφραση ευρύτατης δη...

Μπα, τρελός θα ήταν…

…Σκέφτηκαν και δεν τόκρυψαν κάποιοι συντοπίτες, που έμαθαν το συγκλονιστικό νέο… Ο Κώστας Γεωργάκης, ένας νέος Κερκυραίος φοιτητής 22 χρόνων αυτοπυρπολήθηκε  σε κεντρική Πλατεία της Τζένοβα, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην χούντα των συνταγματαρχών. Ηταν η 19η του Σεπτέμβρη του 1970… Με αυτό τον ολιστικό και βασανιστικό τρόπο, ο Κώστας κατέθεσε την πολιτική του και την υπαρξιακή του ταυτότητα!

Συγκλονίστηκε η Ευρώπη, συγκλονίστηκε ο κόσμος… Παγωμάρα στην Ελλάδα… Ψίθυροι στην Κέρκυρα…  Οι πιο ανοιχτόφωνοι -εγκάθετοι και συνεργάτες της χούντας- καταδίκασαν… Τί ήθελε;;; Αναρχικός ήτανε… Θα ήταν κρυφοκομμουνιστής… Μόνο τρελός μπορούσε να βάλει φωτιά και να καεί

Όμως ήδη τους έκαιγε ο Κώστας… Η ανθρώπινη λαμπάδα, που έγινε σύμβολο κορυφαίας θυσίας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αντιδικτατορικού αγώνα, αρχή και σύμβολο…

Ο Κώστας στέκει εκεί…Στην ομώνυμη Πλατεία, που του αφιέρωσε η ιδιαίτερη πατρίδα του, η Κέρκυρα... Mισογονατιστός, στην αγαπημένη του στάση ξεκούρασης… Όμως, είναι πάντα όρθιος, πάντα περήφανος, πάντα ελπιδοφόρος και ζωοδότης… Χορηγός ηθικής εμψύχωσης σε δύσκολα χρόνια, μεγάλων ισοπεδωτικών και λασποφόρων μεταμορφώσεων.

Χαίρε Κώστα…

 

Σχόλια

Ο χρήστης Roussis είπε…
Μπράβο βρε Μίλτο!!!