Σχολεία ανύπαρκτα, παιδιά υπό δίωξη

Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική  παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...

Μπα, τρελός θα ήταν…

…Σκέφτηκαν και δεν τόκρυψαν κάποιοι συντοπίτες, που έμαθαν το συγκλονιστικό νέο… Ο Κώστας Γεωργάκης, ένας νέος Κερκυραίος φοιτητής 22 χρόνων αυτοπυρπολήθηκε  σε κεντρική Πλατεία της Τζένοβα, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην χούντα των συνταγματαρχών. Ηταν η 19η του Σεπτέμβρη του 1970… Με αυτό τον ολιστικό και βασανιστικό τρόπο, ο Κώστας κατέθεσε την πολιτική του και την υπαρξιακή του ταυτότητα!

Συγκλονίστηκε η Ευρώπη, συγκλονίστηκε ο κόσμος… Παγωμάρα στην Ελλάδα… Ψίθυροι στην Κέρκυρα…  Οι πιο ανοιχτόφωνοι -εγκάθετοι και συνεργάτες της χούντας- καταδίκασαν… Τί ήθελε;;; Αναρχικός ήτανε… Θα ήταν κρυφοκομμουνιστής… Μόνο τρελός μπορούσε να βάλει φωτιά και να καεί

Όμως ήδη τους έκαιγε ο Κώστας… Η ανθρώπινη λαμπάδα, που έγινε σύμβολο κορυφαίας θυσίας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αντιδικτατορικού αγώνα, αρχή και σύμβολο…

Ο Κώστας στέκει εκεί…Στην ομώνυμη Πλατεία, που του αφιέρωσε η ιδιαίτερη πατρίδα του, η Κέρκυρα... Mισογονατιστός, στην αγαπημένη του στάση ξεκούρασης… Όμως, είναι πάντα όρθιος, πάντα περήφανος, πάντα ελπιδοφόρος και ζωοδότης… Χορηγός ηθικής εμψύχωσης σε δύσκολα χρόνια, μεγάλων ισοπεδωτικών και λασποφόρων μεταμορφώσεων.

Χαίρε Κώστα…

 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων